زنان در مسير رهايي

الف - آناهيتا

نيروهاي اسرائيلي خانه هاي فلسطيني را ويران ساختند،يك زن را به قتل رسانده و سه تن ديگر را مجروح ساختند
Middle East online،21 ژانويه 2004- يك زن فلسطيني در حملة سربازان اسرائيلي به كمپ Rafah، محل اقامت فلسطينيها كشته شد. نيروهاي اسرائيلي، بعد از تخريب 2000 خانه، بيش از 400 نفر را بدون اسکان رها كردند. خانم مونا احمد اسمائيل،31 ساله، توسط سربازان اسرائيلي در اثر اصابت گلوله به سرش كشته و دو خواهر و برادر نوجوان وي نيز به شدت زخمي شدند.

عراق
Associated Press،13 ژانويه 2004- صدهاتن از مردم عراق در ناحية فلوجه، در اعتراض به گروگان گيري يك دختر 17 سالة عراقي توسط نيروهاي آمريكائي، دست به راهپيمائي زدند. اين راهپيمائي توسط هلكوپترهاي نيروهاي آمريكائي مورد حمله قرار گرفت و درنتيجه اين حمله، يك دختر 33 ساله به نام سحرعدنان مورد اصابت گلوله قرار گرفت و كشته شد. برادر و پدر وي نيز شديدآ مجروح شدند. پسرعموي وي،خليل ابراهيم،در اين رابطه گفت:“حق و حقوق ما از بين رفته و لگد مال شده. نگاه كنيد دموكراسي چه زيباست!!! آنها در ابتدا دختر 17 ساله را به گروگان مي گيرند و سپس جوانان را مي كشند. واقعآ كه ما در عيش و نعمت زندگي مي كنيم!!!!”
طبق اين گزارش، روز دوشنبه قبل از اين حادثه نيز نيروهاي آمريكائي با گشودن اتش به سوي يك اتومبيل در بغداد، راننده و كودك 10 سالة سرنشين اين اتومبيل را به قتل رساندند. عمة كودك مقتول مي گويد مادر اين كودك در اثر تيراندازي شديدآ مجروح شده است.

سه زن در طي يورش هوائي نيروهاي آمريكائي به يك روستا در افغانستان كشته شدند.
Arab world woman news،28 ژانويه 2004-به گزارش Jan mohammad khan،کدخداي روستاي Sawghataq، در اثر حملة ناگهاني نيروهاي آمريكائي به اين روستا در ولايت اروزگان، 18 تن از ساكنان آن که درميان آنها4 كودك و 3 زن ديده مي شدند،به قتل رسيدند.
عبدالرحمان، بخشدار چارچنو مي گويد:تمام كساني كه كشته شدند افراد غير نظامي بوده و تا كنون هيچ اطلاعي از علت حملة نيروهاي آمريكائي به اين روستاي كوچك، به ما گزارش نشده است.
سرهنگ Bryan Hilferty،سخنگوي نيروهاي آمريكائي تعداد كشته شدگان را 4 نفر گزارش كرده و به اين منطقه بعنوان يكي از عمده ترين سنگرهاي گروه طالبان اشاره نموده است.

بحث پيرامون سمبول هاي مذهبي در بلژيك
Times،AFP I Brussels،10 فوريه 2004- دو سناتور بلژيكي در تلاش هستند كه قانوني مشابه قانون “منع پوشش اسلامي” كه چندي پيش در كشور فرانسه به تصويب رسيد را در بلژيك به ثبت برسانند.
منع پوشش اسلامي در مراكز دولتي به يكي از داغترين موارد مورد بحث در اروپا تبديل شده است. بعداز تصويب اين قانون در كشور فرانسه، اكنون سياستمداران در كشورهاي بلژيك و آلمان نيز در تلاش به ثبت رساندن قانوني مشابه در اين كشورها هستند.

زيمباوه
AFP،Amnesty،12 فوريه 2004- به گزارش سازمان عفو بين الملل، طي ماه ژانويه دست كم 137 زن جوان فقط در پايتخت زيمبابوه مورد تجاوز جنسي قرار گرفته‌اند. براساس تحقيقات به عمل آمده، 18 درصد از زنان در زيمباوه، در طول زندگي خود مورد تجاوز جنسي قرار گرفته اند.
طبق گزارش Woman’s Coalition of zimbabwe كه چندي پيش با برگزاري راهپيمائي گسترده اي خواستار توقف اعمال خشونت و تجاوز جنسي عليه زنان شد، 90 درصد زناني كه مورد تجاوز جنسي قرار گرفته اند مبتلا به ويروس ايدز شده اند.
به گزارش AFP، بيش از 3000 نفر هر هفته در اين كشور به دليل ابتلا به بيماري ايدز، جان خود رااز دست مي دهند.مدير تشكل ائتلافي زنان زيمباوه،Janah ncube، در جريان اين راهپيمائي، خطاب به تمامي مردان و زنان و فعالان حقوق بشر گفت:“ما بسيار عصباني و نگران هستيم،مااز قانون مي خواهيم كه از ما حمايت كند.”

قتل ناموسي، دختر جوان ديگري را به كام مرگ فرو برد
Aman daily news،Amnesty،9 فوريه 2004- به گزارش سازمان عفو بين الملل، دختر 17 ساله اي به نام فادله فاروق، به منظور دفاع از ناموس و حيثيت خانواده، توسط برادر خود در لبنان به قتل رسيد.
طبق گزارش پليس لبنان، مقتول بخاطر ازدواج با پسري اهل سوريه دو هفته پيش از خانه فرار مي كند و در طبقة ششم آپارتماني در تريپولي مستقر مي شود. برادر وي بعد از پيدا كردن خواهرش و بستن دست و پاي او، با كشيدن كيسه اي پلاستيكي او را خفه كرده و سپس با تلفن دستي به پليس زنگ زده و با شرح چگونگي قتل و معرفي خود و دادن آدرس آپارتمان به پليس،متواري مي شود.

تعطيلي مراكز آموزش رانندگي زنان در هرات
بي بي سي،17 فوريه 2004- مقامات هرات در غرب افغانستان،يك مركز آموزشي رانندگي براي بانوان را به دليل نداشتن مجوز قانوني براي اين كار، تعطيل كردند.
اين مركز از چند روز پيش به ابتكار يك نهاد غيردولتي“NGO” شروع به كار كرد و مسئولان آن مي گويند كه از پيش، اداره امور اجتماعي دولت ناحيه اي هرات را در جريان گذاشته بودند.اين نهاد همچنين مدتي پيش بخاطر انجام برخي از مسابقات ورزشي بين دختران مورد انتقاد مقامات محلي هرات قرار گرفته بود.
اين اقدامات بي سابقه نبوده و چندي پيش بطور مثال تعدادي از فروشندگان زن كه در دو فروشگاه بزرگ شهر مشغول به كار بودند، با تهديد برخي مجبور به ترك كار خود شدند.

خانم يونار محمد توسط نامه اي به مرگ تهديد شد
One world،6 فوريه 2004-خانم يونار محمد، بنيان گذار تشكل زنان عراق،The organization for woman's freedom از طرف لشكر صحابه به مرگ تهديد شد. خانم يونار محمد يكي از زناني است كه به قطعنامة 137 كه شوراي رهبري عراق به آن رآي داد و تصميم به تغيير قانون خانواده عراق و جايگزين كردن آن با قوانين اسلامي دارد، شديدآ مخالفت كرد.
يونار محمد مي گويد:“ بعد از شركت من در تظاهرات عليه قطعنامة 137،در نامه اي كه متن آن برنامة قتل مرا طرح ريزي كرده است، به من اخطار دادند كه اگر همچنان از تساوي حقوق زنان عراقي دفاع كنم، به جرم ارتداد به قتل خواهم رسيد.آنها اين موضوع را به وضوح در نامه اي به من بيان كرده اند.”
وي در طي مصاحبه اي با خبرنگار بي بي سي،18 فوريه 2004، گفت:“احزاب اسلامي بيش از نيمي از كرسيها را در شوراي حكومتي عراق در دست دارند و اين احزاب نيمي از عراق را به حكومتي ديني تبديل كرده اند و در اين مناطق زنان اجازه ندارند بدون حجاب از خانه هاي خود خارج شوند. مشكل فقط به سركردن چادر نيست، بلكه نماد بردگي است كه همراه حجاب مي آيد و آنها سعي دارند ما را به دام بياندازند. اگر قانون شريعت اسلامي تصويب شود، آيندة زنان عراقي بسيار تاريك خواهد بود.”
وي ادامه مي دهد كه “وقتي جنگ عليه عراق اعلام شد، به دليل حملات 11 سپتامبر به آمريكا بود و آنچه ما حالا مي بينيم به قدرت رسيدن همانهائي است كه موجب رويداد 11 سپتامبر شدند. در آن واقعه،تروريسم،غيرنظاميان آمريكائي را هدف قرار داد اما حالا تمام زنان عراقي را هدف قرار داده است.”
يونار محمد مي گويد:“ آنها سعي دارند ما را با ارقام و آمار سرگرم كنند تا بتوانند آزادانه قوانين مدني عراق را به گونه اي تغيير دهند تا زنان شهروندان درجه دوم محسوب شوند، تا يك مرد بتواند 4 زن اختيار كند،حق اشتغال و تحصيل را از زنان بگيرند مگر آنكه شوهران و پدران آنها اجازه بدهند.اين يعني قانون اسلام.”
گفتني است كه قرار بود روز چهارشنبه 18 فوريه، گروه هائي از زنان براي جلوگيري از رسميت يافتن قوانين اسلامي در اين كشور، اقدام به تحصن كنند اما بسياري از آنان به دليل بيم جان خود، در اين تظاهرات شركت نكردند.
سه شنبه 27 ژانويه، گزارشي مفصل پيرامون نگراني زنان تحصيلكرده و شاغل عراقي نوشتة Sarah el deeb در Associated Press تحت عنوان "صدام حسين ما را تحمل مي كرد اما محافظه كاران و پيروان  سنت قديم ما را تحمل نمي كنند!!" به چاپ رسيد كه نشاندهندة نگراني شديد زنان شاغل و تحصيلكرده از قاضي گرفته تا پزشك و خانه دار در عراق، از به مخاطره افتادن حق و حقوقي كه بعنوان زن در حكومت سكولار صدام حسين داشتند،مي باشد.
لينا عبود ،28 ساله، پزشك متخصص زنان و زايمان كه پدرش در اپوزيسيون بر عليه دولت صدام حسين فعال بوده مي گويد:“در زمان ديكتاتوري صدام حسين،زنان در عراق حق و حقوقي داشتند كه زنان در بسياري از كشورهاي ديگر آسيائي نداشتند،آنها مي توانستند رآي بدهند،رانندگي كنند،مرد حق نداشت بيش از يك زن اختيار كند،زنان حق تحصيل و اشتغال به كار دلخواه خود را داشتند اما امروز بنيادگرائي در عراق رو به رشد است و اگر ما امروز از دستاوردهاي پيشين محافظت نكنيم و براي حق و حقوق خود مبارزه نكنيم، فردا نمي توانيم به سادگي به اين حق و حقوقي كه سالها از آن برخوردار بوديم دست پيدا كنيم”.

چند خبر از ايران
مهر،18 بهمن 1382-
"زنان خانه دار قربانيان اصلي بيش از 90 درصد همسر آزاريها در كشور هستند و اين در حالي است كه بسياري از آنها به دليل حفظ آبرو و كيان خانواده حاضر به شكايت نيستند."
حسن علم الهدائي، معاون امور اجتماعي سازمان بهزيستي، با بيان اين مطلب گفت:"بيش از 13.5 ميليون زن خانه دار در كشور وجود دارد كه بسياري از آنها به دليل عدم پشتوانة مالي،حفظ آبرو و جلوگيري از فروپاشي كانون زندگي مشترك، حاضر به بروز مسائل دروني خود نيستند و اين آزارها را صبورانه تحمل مي كنند."
وي با بيان اينكه شكل پنهان همسر آزاري و خشونت عليه زنان بيشتر از شكل آشكار آن در كشور به چشم مي خورد،اظهار داشت:"اين زنان در گروه سني 28 تا 33 سال قرارداشته و تحقير،تهديد،ضرب و شتم و حتي آزار جنسي، شايع ترين نوع اعمال همسرآزاري در خصوص اين زنان است.

ايسنا،28 بهمن 1382-
وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشكي اعلام كرد كه بيشترين درصد زايمان به كمك ماماهاي سنتي و آموزش نديده حتي در نقاط شهري، مربوط به 2 استان سيستان و بلوچستان و هرمزگان است.
علت اين مسئله محدوديتهاي اقتصادي،فرهنگي و اجتماعي و نه جغرافيائي اعلام شده است.

مهر 11 بهمن 1382-
زنان افسرده بيشترين مراجعان به مراكز مشاوره سازمان بهزيستي را تشكيل مي دهند كه اضطراب،بي قراري و بي حوصلگي و افسردگي در اكثر مددجويان به چشم مي خورد.

بي بي سي،18 فوريه 2004-
خبرگزاري بي بي سي طي گزارشي به نام “انتخابات مجلس:تبليغات مدرن،نامزدهاي سنتي” اعلام كرد كه اين نخستين دوره اي است كه مقامات ايران در مورد چاپ تصوير زنان و استفاده از چهره هاي جوان و جذاب براي توزيع برگه هاي تبليغ انتخاباتي، سختگيري كمتري نشان داده اند. در چند روز اخير، گروه هاي خبري ايرانيان در سايتهاي معروفي نظير ياهو عكسهائي را انتشار داده اند كه در آنها دختراني با آرايش چشمگير، اوراق تبليغاتي يكي دو چهره نسبتآ سرشناس محافظه كار را توزيع مي كنند.



انتخابات نمايشي در ايران

آناهيتا - الف
“تبليغات دولتي در داخل و خارج تلاش مي کنند خبر رد صلاحيت نمايندگان دوم خردادي را آنچنان برجسته كنند تا شايد اين توهم را براي مردم چه در برون و چه در درون مرزهاي كشور به وجود آورند كه گويي طي دو دهه حاكميت نظام توحش بر ميهن ما، فقط همين دفعه است كه انتخاباتي غيردموكراتيك اجرا مي شود!! بي اعتنائي مردم به تبليغات نمايشي انتصابات رژيم،آنچنان رژيم استبدادي مذهبي ولايت فقيه را در انزوا قرار داده است كه سعي دارد با استفادة ابزاري از زنان،آب رفته را به جوي بازگرداند و مردم و به خصوص زنان را فريب داده، به پاي صندوقهاي راي بكشاند. جدآ كه وقتي آب سر بالا مي رود، قورباغه ابوعطا مي خواند!! بي اعتنائي زنان به جار و جنجالهاي جبهة دوم خرداد كه چندين سال با دادن وعدة هاي پوچ و توخالي و چانه زني در بالا هيچ قدم مثبتي در راه بازگرداندن حق و حقوق زنان انجام نداد، نشان دهندة اين واقعيت است كه زنان ميهن ما به خوبي دريافته اند كه “تغيير” در اصلاح نظم كهنه نمي گنجد. زناني كه به اصلاح طلبان دروغين “نه” مي گويند هرگز فريب اينچنين سياستهاي كهنه و پيش پا افتادة‌ محافظه كاران مردسالار را نخواهند خورد. دستيابي زنان به حق و حقوق اجتماعي و آزاديهاي فردي همراه با روابط اقتصادي عادلانه و انساني، در پرتو كمك به تعميق هر چه بيشتر شكافي است كه بين مردم و ساختار سياسي حاكم، به وجود آمده است. تنها با طرد حاكميت استبدادي مذهبي و ايجاد تشكلهاي كاملآ مستقل زنان و پيوند آن با ديگر تشكلهاي مستقل اجتماعي است كه به يك انقلاب وسيع اجتماعي و بنيان گذار در عرصه هاي مختلف سياسي،اقتصادي و فرهنگي دست مي يابيم و بدين ترتيب مي توان راه را براي رسيدن زنان به جايگاه اصلي خود، هموار ساخت.