هشت مارس روز همبستگی زنان زحمتکش جهان مبارک باد
تاریخچه روز جهانی زن،نگاهی اجمالی به وضعیت زنان در جهان و ایران ویژه هشت مارس(از اسفند ماه 1384-85)
گردآوری و تنظیم: الف.آناهیتا
تاریخچه هشت مارس
هر سال هشت مارس،روز جهانی زن، یادآور تظاهرات زنان کارگر صنعت نساجی نیویورک در هشت مارس 1857 را متجلی می کند. در هشتم مارس 1857، زنان کارگر پارچه باف در آمریکا به مبارزه برخاستند. شرایط کار و زندگی کارگران زن وحشتناک بود.آنان از ساعات کار طولانی و کشنده، دستمزد اندک و محرومیت از هر گونه امکانات رفاهی محروم بودند،علاوه بر این آنها بار نگهداری و بزرگ کردن فرزندان و کار خانگی را نیز به دوش داشتند، پس به خیابانها ریختند و خواهان افزایش دستمزد، کاهش ساعات کار و بهبود شرایط کار شدند. گرچه این تظاهرات به شکل خشونت آمیزی توسط پلیس از هم پاشیده شد اما در سال 1860،زنان کارگر با تشکیل اتحادیه ها یی خواستهایشان را در خصوص بهبود شرایط کار و درآمد مساوی تکرار کردند. هشت مارس در سال 1970،همراه با جهانی شدن جنبش سوسیالیستی و پدیدار شدن زنان سوسیالیست انقلابی که مبارزه برای رفع تبعیض جنسیتی و تبعیض طبقاتی را در پیوندی ارگانیک می دانستند و مساله مبارزه برای رهایی زن را در دستور کار قرار داده بودند، توسط زنان کارگر حرفه دوزندگی برای اولین بار بطور غیررسمی برگزار شد. این مراسم برای بزرگداشت هزاران زن،که در اعتصابهای کارگری بیشمار اوایل قرن بیستم در برخی از مراکز کارگری،از قبیل مونترال،شیکاگو،فیلادلفیا و نیویورک،شرکت کرده بودند برگزار شد. در این بزرگداشت،زنان برای حق رای،دستمزد عادلانه،خاتمه شرایط کار طاقتفرسا و خاتمه بیگاری گرفتن از کودکان،دست به اعتراض زدند. سال 1910،در جریان "دومین کنفرانس زنان سوسیالیست" که زن سوسیالیست و انقلابی "کلارا زتکین" از رهبران آن بود پیشنهاد کرد که برای بزرگداشت مبارزات تاریخی زنان روزی انتخاب گردد. زنان سوسیالیست اتریشی قبلا روز "اول ماه مه" را پیشنهاد کرده بودند. اما اول ماه مه، جایگاه و مفهومی داشت که می توانست اهمیت و جایگاه مبارزه مشخص بر سر مسئله زن را تحت الشعاع قرار دهد. پیشنهاد کلارا زتکین در این کنفرانس توسط زنان هفده کشوری که در این کنفرانس حضور داشتند پذیرفته شد. در سال 1910،خیابانهای آلمان، اتریش، سوئیس و دانمارک با مارش قدرتمند زنان بلرزه در آمد. تعداد زنان تظاهر کننده در اتریش به 30 هزار نفر می رسید. نیروهای پلیس به تظاهرات حمله برده، به ضرب و شتم زنان پرداختند و گروهی را دستگیر کردند.
در 19 مارس 1911،در آلمان نخستین مراسم روز زن برگزار شد. علت انتخاب این روز،اهمیت تاریخی آن در مبارزات پرولتاریای آلمان بود. سال 1913 "دبیرخانه بین المللی زنان" (یکی از نهادهای انترناسیونال سوسیالیستی دوم)، هشتم مارس را با خاطره مبارزه زنان کارگر نساجی در آمریکا، بعنوان «روز جهانی زن» انتخاب کرد. در همان سال، زنان زحمتکش آگاه و روشنفکر انقلابی در روسیه تزاری و در سراسر اروپا، مراسم هشت مارس را بشکل تظاهرات و میتینگ برگزار کردند. زنان در شهرهای سن پترزبورگ و مسکو جلسه های بحث و سخنرانی تشکیل داده و تصمیم به انتشار مجله به نام «زن کارگر» گرفتند.در سال 1914، سرمایه داری،جهان را با جنگ جهانی اول روبرو ساخت،جنگی که فقط منافع سرمایه داران را تامین می کرد. زنان انقلابی تلاش کردند تظاهرات 8 مارس 1915 و 1916 را تحت شعار مرکزی "علیه جنگ امپریالیستی" برگزار کنند. در کشورهای درگیر جنگ، اقشار و طبقات مختلف به موافقان و مخالفان جنگ تقسیم شده بودند. جنبش زنان نیز از تحولات عمومی و جهت گیریهای گوناگون سیاسی بر کنار نبود و نمی توانست باشد، چرا که این جنبش از دل همان جوامع و تضادهایش سر بلند کرده بود و از فضای سیاسی حاکم، جدا نبود. انشعاب در صفوف جنبش زنان، مانع از برگزاری سراسری و گسترده «روز جهانی زن» شد. در سال 1915، و همزمان با شروع جنگ جهانی اول،زنان تلاش کردند که روز هشتم مارس «روز تظاهرات زنان بر ضد جنگ» شناخته شود و در آن تظاهراتی در سطح بین المللی انجام پذیرد که تنها در کشور نروژ تظاهراتی بزرگ برگزار شد.
ستاره هشتم مارس بار دیگر در سال 1917 درخشیدن گرفت. تظاهرات زنان کارگر در پتروگراد روسیه علیه گرسنگی و جنگ و تزاریسم، بانک آغازین انقلاب بود. کارگران شهر در پشتیبانی از این تظاهرات، اعلام اعتصاب عمومی کردند. 8 مارس 1917 به یک روز فراموش نشدنی در تاریخ انقلاب روسیه تبدیل شد. به همین دلیل روز هشت مارس را «انقلاب فوریه» نیز می نامند. با پیروزی انقلاب اکتبر، زنان روسیه گامهای مهمی در راه کسب حقوق سیاسی و اجتماعی و اقتصادی خویش و رفع تبعیضات و ستمهای جنسی به پیش برداشتند.
سال 1921، "کنفرانس زنان انترناسیونال سوم کمونیستی" در مسکو برگزار شد. در آن کنفرانس، روز 8 مارس بعنوان «روز جهانی زن» بتصویب رسید. کنفرانس، زنان سراسر دنیا را به گسترش مبارزه علیه نظم موجود و برای تحقق خواسته هایشان فرا خواند.
از اواسط دهه 1930، دنیا یک بار دیگر بسوی یک جنگ جهانی جدید روان شد. برگزاری تظاهرات «روز جهانی زن» در کشورهایی که تحت سلطه فاشیسم بودند،غیر قانونی اعلام شد. علیرغم این ممنوعیت، در هشتم مارس 1936، زنان در برلین تظاهرات کردند. آنها از گرسنگی و فلاکت و بیکاری به تنگ آمده بودند. در همان روز، اسپانیای زخمی از فاشیسم شاهد تظاهرات هشتم مارس در مادرید بود. 30 هزار زن رزمنده کمونیست و جمهوریخواه، شعار "آزادی و صلح" سر دادند.
در پی جنگ جهانی دوم، انقلابات و جنبشهای رهایی بخش در هر گوشه دنیا شکوفا شد. چین با شمار عظیم زنان و مردانش زنجیرهای کهنسال ستم و انقیاد را در هم شکست و در مدت زمانی کوتاه گامهای بزرگی در جهت رهایی زنان به پیش برداشت. در آن سالها، عمدتا دولتها و تشکیلات های مترقی و انقلابی بودند که در بر پایی «روز جهانی زن» می کوشیدند.
در دهه 1960، اوضاع سیاسی در گوشه و کنار دنیا پر التهاب و توفانی بود. در کشورهای آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین جنبشهای رهایی بخش بپا خاسته بود. در کشورهای سرمایه داری پیشرفته نیز جنبشها و مبارزات انقلابی و ترقیخواهانه بالا گرفته بود. بر بستر این اوضاع، جنبش رهایی زن نیز اوج و گسترشی چشمگیر یافت.
در آمریکا و اروپا، زنان علیه سنن و قیود و قوانین مردسالارانه و احکام اسارت بار کلیسایی بپا خواستند. در جنبش زنان موضوعاتی نظیر "حق طلاق"، "حق سقط جنین"، "تامین شغلی"، "منع آزار جنسی"، "ضدیت با هرزه نگاری"، "کاهش ساعات کار روزانه" و غیره مطرح شد. این جنبش موفق شد در برخی از این زمینه ها پیشروی کند. دستآوردهای آن مبارزات در برخی از کشورها ماندگار شد. در آن دوره نیز، جنبش رهایی زنان بدرستی از جنبش عمومی انقلابی در اروپا و آمریکا جدا نماند و نمی توانست بماند. یک نمونه این امر، تظاهرات هشتم مارس 1969 در آمریکا بود. زنان انقلابی و مبارز در دانشگاه برکلی گرد آمدند و علیه جنگ تجاوزکارانه علیه ویتنام تظاهرات کردند.
در سی سپتامبر 1921،قرارداد بین المللی «الغای خرید و فروش زنان و کودکان» به تصویب رسید. در ده دسامبر 1948،«اعلامیه جهانی حقوق بشر» بوسیله مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید. در اعلامیه مذکور بر اصل برابری افراد بشر تاکید شده است. به موجب ماده یک این اعلامیه،افراد از نظر حقوق و آزادی ها،بدون در نظر گرفتن جنسیت،برابر هستند.
در سال 1949،بر اساس پیشنویس کمیسیون حقوق بشر ملل متحد،«کنوانسیون حقوق سیاسی زنان» در مجمع عمومی ملل متحد به تصویب رسید و برای تصویب دولت ها و امضای آنها از سوی مجمع عمومی در بیست دسامبر 1952 آماده شد.
تا سال 1960،بزرگداشت روز زن تنها در کشورهایی مانند چین،آلمان و اسپانیا برگزار می شد. در ایالت متحده آمریکا،این یادبود از سال 1967 توسط زنان به شکل های مختلف آغاز شد.
کنوانسیون «حقوق سیاسی زنان» که در سال 1952 به تصویب مجمع عمومی رسیده بود،از هفت ژانویه 1954 لازم الاجرا گردید. در این کنوانسیون حق انتخاب کردن،انتخاب شدن و تصدی مشاغل برای زنان بدون تبعیض در نظر گرفته شده است.
در سال 1957،«کنوانسیون تابعیت زنان متاهل» در مجمع عمومی به تصویب رسید.
سال 1972،مجمع عمومی ملل متحد سال 1975 را سال بین المللی زنان اعلام کرد و اولین کنفرانس جهانی زنان در مکزیکو سیتی برگزار شد و بدین ترتیب راه برای مداخله متشکل و متحد زنان در سطح جهانی برای ایفای حقوق خود باز شد. این تلاش در چهارمین کنفرانس بین المللی زنان در پکن به میزان قابل توجه ای نتیجه داد. در سال 1977،قطعنامه سازمان ملل تصویب شد و از تمام کشورهای دنیا دعوت شد که یک روز را به مناسبت حقوق زنان و صلح جهانی جشن بگیرند. در سال 1979،«کنوانسیون رفع هر گونه تبعیض علیه زنان» از سوی مجمع عمومی آماده شد،و کمیته رفع تبعیض علیه زنان شکل گرفت.
در ایران نیز،هشت مارس،روز پیکار سترگ زنان برای اولین بار در رشت در سال 1301 از طرف جمعیت «پیک سعادت نسوان» و سپس در سال 1305 توسط جمعیت «بیداری زنان» جشن گرفته شد. زنان ایرانی به رغم تمام مشکلات و موانعی که بر سر راه آنان وجود داشته،همواره این روز را جشن گرفته و با برگزاری راهپیمایی و یا گردهمایی در این روز بر خواست های به حقشان پافشاری کرده اند.
امروزه،زنان در سراسر جهان با فرارسیدن هشتم ماه مارس، باری دیگر بر مطالبات بر حق خود با راه انداختن راهپیمایی و جلسات سخنرانی تاکید می کنند. از آنجا که هشت مارس ریشه در مبارزات طبقاتی علیه سیستم سرمایه داری دارد،دولتمردان تلاش می کنند با راه انداختن مجالس و جشن های فرامایشی هدف اصلی مبارزه تاریخی زنان را به فراموشی بسپارند،اما با نگاهی به تظاهرات و گردهمایی زنان در بسیاری کشورها می توان بخوبی متوجه شد که آنان در این کار موفق نشده و نخواهند شد.
امروزه اعمال
مجدد سیاست های نولیبرالیستی و سیاست های جنگ طلبانه از سوی سوداگران سود و سرمایه
به تشدید هر چه بیشتر تضاد بین کار و سرمایه انجامیده است و این مهم که رابطه ای
تنگاتنگ با مسایل زنان زحمتکش جهان دارد، باعث شده که مبارزه زنان وارد فازهای
جدیدتری شود.
ستم طبقاتی و جنسی بعنوان مساله ای جهانشمول به درستی نشان می دهد که صحنه مبارزه
طبقاتی برای استقرار دموکراسی،
صلح و
سوسیالیسم هر چه بیشتر حضور زنان در عرصه مبارزه طبقاتی را طلب می کند.
جهانی سرشار از خشونت و اعمال تبعیض علیه زنان
گردآوری شده از گزارشات سازمان ملل و دیگر مراجع خبری
بیش از صد و سی و پنج میلیون زن و دختر جوان در سراسر جهان قربانی عمل وحشیانه ختنه قرار گرفته اند. علاوه بر این ختنه،جان بیش از دو میلیون زن دیگر را هر سال تهدید می کند.
تجاوز جنسی یکی از بدترین فرم های آزار و اذیت های جنسی نسبت به زنان اعلام شده است. این موضوع معمولا به بارداری ناخواسته و یا انتقال بیماری های مقاربتی مانند ایدز می شود که میزان بسیار قلیلی از آنان اصولا گزارش می شود. علاوه بر این در رابطه با تجاوزاتی که توسط زنان مورد شکایت قرار می گیرد،میزان بسیار کمی از پرونده ها به دادگاه ارجاع شده و در موارد بسیار نادری، فردی که این عمل وحشیانه را انجام می دهد، محکوم می شود. یک زن از هر پنج زن در سراسر جهان قربانی تجاوز جنسی شده و یا تهدید به تجاوز جنسی در طی طول عمر خود می شود.
آمار متجاوزان به زنان و دختران زندان هاى انگلستان در دهه اخير به دو برابر افزايش يافته است. براساس برآورد كارشناسان در سال هزار و نهصد و نود و چهار،اين متخلفان نوزده نفر بوده اند. اما اين رقم در سال دو هزار و چهار به بيش از چهل نفر رسيده است. مسئولان و محققان انگلستان رشد اين معضل در اين كشور را شوكه كننده توصيف كرده اند و از تمامى مسئولان در اين بخش درخواست همكارى كرده اند. به گفته يكى از مسئولان، آمار تجاوز در انگليس هر سال افزايش مى يابد.
سالانه، صدها هزار زن در مكزيك، مورد آزار و سواستفاده جنسي قرار ميگيرند. به گزارش پايگاه اينترنتي روزنامه اتريشي "استاندارد"، آمارهاي ارايه شده توسط دولت مکزیک نشان می دهد که سالانه بیش از صد و بیست هزار زن و دختر مورد آزار و اذیت جنسی قرار می گیرند و این در حالیست که كه نه تنها به آنان كمك نميشود بلكه با عاملين آن نيز، برخورد قانوني صورت نميگيرد. در همين حال، ديدبان حقوق بشر معتقد است كه امكان دارد اين رقم به يك ميليون نفر در سال نیز برسد.
بر اساس گزارش سازمان ملل،زنان در کشور اتیوپی بیشتر از همه توسط همسران خود مورد آزار و اذیت قرار می گیرند. بر اساس این گزارش شصت درصد از زنان در اتیوپی مورد آزار و اذیت جنسی از جمله تجاوز از طرف همسران خود قرار می گیرند. در همین گزارش آمده است که دست کم در هفتاد و یک کشور قوانین کافی جهت حمایت از زنان وجود ندارد. در 100 کشور جهان قانونی مبنی بر منع خشونت خانگی وجود ندارد و در پنجاه کشور،کسانی که مرتکب عمل ختنه زنان می گردند، تحت پیگرد قانونی قرار نمی گیرند.
بر اساس گزارش سازمان ملل،استرالیا در لیست شصت و دو کشوری که بیشترین میزان اعمال خشونت علیه زنان از طرف خویشاوندان و همسران را دارند،نزدیک به صدر قرار دارد. در میان کشورهایی که بالاترین میزان خشونت خانگی را دارا می باشد،گینه جدید با شصت و هفت درصد و زیمباوه با چهل و نه درصد قرار دارند. در میان کشورهای صنعتی،لیتوانی با چهل و دو درصد و استرالیا با سی و یک درصد نزدیک به راس قرار دارند. در همین رابطه سال گذشته سازمان های مدافع حقوق زنان به دلیل مخالفت برخی اعضای پارلمان زیمباوه با تصویب لایحه ای که خشوت خانگی را ممنوع می کرد،دست به تحصن زدند.
حدود نود درصد از زنان كشور افغانستان مورد خشونت قرار ميگيرند. شصت درصد از دختران این کشور قبل از سن شانزده سالگی ازدواج می کنند. اخبار و گزارشات بر فروش حتی دختران هشت ساله جهت امرار معاش خانواده های افغانی خبر داده است. شمار اين عروسهاي كم سن و سال رو به افزايش است و پيش بيني مي شود تا ده سال ديگر شمار عروسهاي زيرهیجده سال به صد ميليون نفر برسد. گرچه زنان نیمی از جمعیت بیست و چهار میلیونی نفري افغانستان را تشكيل ميدهند،اما آنان در دستيابي به حقوق اجتماعي و راهيابي به دانشگاهها و موسسات آموزشي نسبت به زنان كشورهاي همسايه بسيار عقب هستند. علاوه بر این زنان افغان بیست درصد كمتر از ساير زنان جهان عمر ميكنند. وضعیت زنان افغانستان بعد از سقوط طالبان تغییری نکرده است و بر اساس گزارش سازمان زیرزمینی مدافع حقوق زنان افغانستان، بیش از بیست و پنج درصد از زنان بدلیل فقر روز افزون مجبور به تن فروشی شده و به دام مافیای سکس گرفتار شده اند.
ده ميليون زن ايتاليايي بين 14 تا 59 سال متحمل تجاوزات جنسي و يا باج جنسي قرار گرفتهاند. يك سوم از زنان در اينباره با كسي صحبت نميكنند و آمار تجاوزات پنهاني كه هرگز فاش نميشود و قابل دسترسي نيست.
به گزارش روزنامه الشرق الاوسط شمار موارد خودکشی در کردستان عراق افزایش یافته است. فقط در طی دو ماه،بیست زن در سلمانیه عراق دست به خودکشی زده اند. بر اساس این گزارش سرنگونی صدام حسین نتوانسته نقطه پایان این مساله شود،هنوز سنت های قبیله ای بر سرنوشت زنان کرد عراقی حاکم است. بر اساس همین گزارش بیشترین خودکشی بین طبقه فقیر صورت می گیرد.
دست کم یک زن از هر سه زن،یک بیلیون زن در سراسر جهان مورد آزار و اذیت قرار گرفته و مجبور به انجام آمیزش جنسی در طی دوران زندگی خود شده اند. مقصر این عمل معمولا از اعضای خانواده زنان و یا مردی است که آنان را می شناسد.
یک زن هر پانزده ثانیه معمولا توسط همسر و یا دوست پسر خود مورد آزار و اذیت قرار می گیرد.
روزانه سی و شش هزار زن در روسیه توسط همسر و یا دوست پسر خود مورد آزار و اذیت قرار می گیرد.
هفتاد درصد زنانی که به قتل رسیده اند توسط همسران خود جان خود را از دست داده اند.
بر اساس گزارشات متعدد بیش از یک زن هر هفته در کنیا توسط همسر خود به قتل می رسد.
در آفریقای جنوبی هر دو دقیقه،دو زن مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند.
هر نود ثانیه،یک زن در آمریکا مورد تجاوز جنسی قرار می گیرد. بر اساس گزارش دیگری مندرج در رویتر بیش از چهل درصد زنان آمریکایی توسط همسر و یا دوست پسر خود مورد خشونت قرار می گیرند. علاوه بر این زنان مورد خشونت قرار گرفته دو برابر بیشتر از دیگران از افسردگی رنج می برند.
يك سوم از زنان ژاپني با خشونتهاي خانگي مواجهند.
آمار خودكشي زنان در جهان 15 در هر 100 هزار نفر و اين آمار در انگلستان دو در 100 هزار و در هندوستان 148 در هر 100 هزار نفر گزارش شده است.
بر اساس گزارش مسوولین کشور سوید آمار قتل زنان در کشور سوید نسبت به سال 2005،بطور چشمگیری افزایش یافته است.
بخشی اعظمی از افرادی که به دلایل متفاوت مجبور به ترک وطن شده اند را زنان و کودکان تشکیل می دهد.
از هر چهار زن سوري، يكي از سوي همسر، پدر يا برادر خود مورد آزار جسمي قرار ميگيرد. برابر آخرين آمار رسمي، زنان چهل و نه درصد از جمعيت هیجده و نیم ميليوني سوريه را تشكيل ميدهند. خشونت خانگي در سوريه، مسالهيي خانوادگي تلقي مي شود، چرا كه تنها يك درصد از زنان قرباني خشونت، حاضر به تاييد آن هستند و در واقع آن را، رفتار سرپرستان خانواده اعم از پدر، برادر يا همسر ميدانند. زنان متاهل بيش از دختران مورد ضرب و شتم قرار ميگيرند كه معمولا از طرف شوهر و به بهانهي كوتاهي در انجام وظايف و خواستههاي همسر است.
طي سال 2005 ميلادي حدود شش هزار زن و كودك از ويتنام به خارج از اين كشور قاچاق شدهاند. اکثریت این شش هزار زن و كودك با اهدافي همچون ازدواجهاي غيرقانوني، بهره کشی جنسی و یا كار اجباري در سال 2005 ميلادي قاچاق شدهاند.
سالانه هفتاد هزار زن در سراسر جهان و به ويژه در كشورهاي فقير، براثر کورتاژ غيراصولي جان خود را ازدست ميدهند و شمار زيادي دچار آسيب جدي ميشوند.
چهل و چهار درصد از مرگوميرهاي مادران در جهان در اثر کورتاژ غيربهداشتي و ناسالم در كشورهاي آفريقايي اتفاق ميافتد.
مرگ و مير زنان افغان هنگام زايمان فاجعه است، به ازاي يكصد هزار مورد زايمان در اين كشور، يكهزار و پانصد زن جان خود را از دست ميدهند. علت اصلي افزايش مرگ و ميرها ناشي از محدوديت در دسترسي زنان افغان به مراقبتهاي بهداشتي و نبود افراد آموزش ديده در اين كشور اعلام شده است.
براساس آمار رسمي، از هر دویست و پنجاه مورد زايمان در تاجيكستان يك مادر هنگام تولد فرزندش ميميرد و نود و یک نوزاد نيز قبل از رسيدن به يك سالگي فوت ميكند.
با اینکه دولت نپال بالاخره در سال 2002،عمل کورتاژ را قانونی اعلام کرد اما هنوز نیمی از مرگ و میر مادران در نپال بدلیل کورتاژهای غیربهداشتی و ناامن در بیمارستان ها اعلام شده است.
هشتاد درصد زنان افغاني به امكانات بهداشتي دسترسي ندارند و تنها دوازده درصد زنان افغانستان با سوادند.
طبق آخرين آمار سازمان جهاني بهداشت، در حال حاضر بيش از 7/5 ميليون نفر در هند آلوده به ايدز هستند كه بيشترين تعداد را در كل كشورهاي جهان دارد. مركزمطالعات ملي بهداشت خانواده (NFHS)،بعنوان گسترده ترين پژوهش بر روي سلامت و تغديه در هند اعلام كرد: بر اساس آخرين گزارش اين مركز تنها 57 درصد از زنان در اين كشور درباره ايدز اطلاعاتي دارند. در مناطق روستايي كه بيشتر مردم اين كشور را در خود جاي داده، كمتر از نيمي از زنان برابر46 درصد،از اين بيماري آگاهي دارند.
ميزان درخواست طلاق در اسپانيا 77 درصد افزايش يافته است. به گزارش روزنامه الپاییس، اصلاحات انجام شده در قانون طلاق در اسپانيا و تسهيل آن در نيمه دوم سال دو هزار و پنج ميلادي علت افزايش شمار موارد طلاق و كاهش سی و دو و شش دهم درصدي دوره جدايي پيش از طلاق بوده است. پيش از به اجرا درآمدن قانون جديد طلاق در اسپانيا، زوجهاي اين كشور براي درخواست طلاق بايد به مدت دو سال از يكديگر جدا زندگي ميكردند و سپس تقاضاي طلاق را ميكردند كه اين روند، دست كم سه سال مراحل قانوني آن طول ميكشيد. قابل توجه است که از هر ده مورد تقاضاي طلاق در اسپانيا شش مورد طلاق در سال گذشته با تفاهم طرفين انجام گرفته است.
خشونت بر علیه زنان در جنگ و کشمکش های نظامی بصورت فزاینده ای افزایش یافته تا آنجا که به معضلی جهانی تبدیل شده است.
از تجاوز جنسی دست جمعی زنان، بطور سیستماتیک به عنوان ابزاری برای ترور آنان استفاده می شود.
در طی جنگ داخلی بین بوسنی و هرزگووین بین سالهای 1995-1992،بیست هزار تا پنجاه هزار زن مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند.
وضعیت زنان در عراق بسیار نگران کننده است،جان و حقوق آنان نه تنها از طرف حکومت بنیادگرا که قدرت را پس از حمله نیروهای ایتلاف به دست گرفت بلکه از طرف نیروهای اشغالگر و نیروهای رژیم مبتنی بر ولایت فقیه نیز تهدید می شود. زنان عراقی که بی شک نسبت به دیگر کشورهای خاورمیانه از حقوق بهتری برخوردار بودند نه تنها با دخالت شرعت در قانون اساسی جدید بسیاری حقوق خود را از دست دادند بلکه هر لحظه مورد حمله و خشونت فرقه گرایان،بنیادگرایان و اشغالگران قرار دارند. خانم ينار محمد، رييس ”سازمان آزادى زنان عراق“،در سخنرانى خود در سالن كنفرانس راديو صداى آلمان از مشكلهايى گفت كه هم اكنون زنان عراقى با آن مواجه هستند: از بيكارى و نبود امنيت و از خشونتهاى مذهبى كه در بسيارى موارد زنان قربانى آن مىشوند. از قانون اساسى جديد عراق مىگويد كه قوانين خانواده عراق را، دستاورد مبارزات زنان عراقى طى دهههاى بسيار را، زير سوال برده است. زيرا اصلى در اين قانون وجود دارد كه مىگويد همه قوانين عراق بايد همخوان با قوانين شريعت باشند، قوانينى كه با موازين بينالمللى حقوق بشر همخوانى ندارند. بدين ترتيب بسيارى فشارها بر زنان جنبه قانونى پيدا مىكنند، همچون شيوه طلاق، چند همسرى، سرپرستى كودكان و بسيارى مسائل ديگر كه زنان ايرانى نيز طى چند دهه اخير با آن روبرو بودهاند. بر اساس گزارش دیگری هفتاد درصد از زنان بصره همسر خود را از دست داده اند و در
خیابان های این شهر مشغول به گدایی هستند. زنان در عراق ربوده می شوند،در زندان توسط نیروهای اشغالگر مورد تجاوزه جنسی قرار می گیرند و در صورت ازاد شدن به نام دفاع از ناموس به قتل می رسند،ربوده می شوند و ...
خانم حلیما احمد حسین،مدافع حقوق زنان عراقی،سی و هشت ساله در برابر چشمان فرزندانش توسط ده نفر مسلح در محل مسکونی خود به قتل رسید. در همین رابطه خانم امیره عبدالکریم العقابی،مسوول بخش زنان در سندیکای کارگری عراق که مخالف شدید دخالت رژیم حاکم بر تهران در مسایل عراق بود، بدست عوامل جمهوری اسلامی به طرز وحشیانه ای کشته شد.
فعال،نویسنده و مربی عراقی،امان احمد خماس در رابطه با تجربیاتش به عنوان یک شهروند و یک زن عراقی در دانشگاه پرینس جرج در مری لند ابراز داشت که ما سیستم آموزش و پرورش خوبی قبل از جنگ داشتیم،اما امروز سیستم آموزشی بسیار صدمه دیده است. بسیاری از مدارس و دانشگاه های کشور هنوز فعال هستند اما بسیاری از آنان به غارت رفته و ویران گشته است. بسیاری مکان های ورزشی مخصوص زنان بسته شده اند زیرا مدیران این موسسه ها نامه های تهدید کننده از طرف بنیادگرایان دریافت کرده اند. جان آموزگاران و پرفسوران زن در خطر است . بسیاری از دانشجویان بدلیل هراس به قتل رسیدن دست از تحصیل کشیده اند. با وجود تمام خطراتی که زنان عراقی را تهدید می کند،آنان خاموش ننشسته اند. به عنوان مثال، بیش از دویست نفر زن در ماه می سال دو هزار و شش با برگزاری راهپیمایی در نزدیکی محل استقرار نیروهای آمریکایی در بغداد از نیروهای آمریکایی و عراقی خواستند تا مانع حمله گروه های بنیادگرا به عراقیها شوند.
از ميان 550 ميليون كارگر كم درآمد جهان، حدود 330 ميليون نفر يا (حدود 60 درصد) را زنان تشكيل ميدهند. به طوری كه درآمد آنان به سبب اندك بودن نميتواند جوابگوی نيازهای انها و خانوادههايشان باشد.
بر اساس گزارشی كه از سوی ماهنامه "كار و جامعه" موسسه كار و تامين اجتماعی وزارت كار و امور اجتماعی انتشار يافته است، ميزان بيكاری زنان در جهان بيش از مردان است و اين تفاوت در كشورهای شمال افريقا، خاورميانه و حاشيه صحرای افريقا بيش از ساير كشورها است. به ازای هر 100 مرد در جهان 68 زن به كار اشتغال دارند كه بيشترين تفاوت در كشورهای خاورميانه و شمال افريقا 36 زن و كمترين در كشورهای در حال گذار و شرق آسيا به ترتيب 91 و 83 زن به ازای هر 100 مرد شاغل است. بر اساس آمار سازمان ملل متحد زنان نيمي از جمعيت جهان را تشكيل ميدهند اما نزديك به دوسوم از كار جهان برعهده ايشان است،فقط ده درصد از درآمد جهان را دريافت ميكنند و دارايي آنها كمتر از يك درصد است.
بر اساس گزارش سال 2005 یونیسف،چهل درصد از فعالیت های اقتصادی جهان را زنان انجام می دهند. اما عایدی زنان در آسیای شرقی و میانه شصت و دو درصد عایدی مردان تخمین زده شده است. درآمد زنان حتی در کشورهای در حال توسعه فقط پنجاه و هفت درصد عایدی مردان است. شکاف جنسیتی در پرداخت دستمزد در تمام کشورها وجود دارد و بر اساس شواهد و آمار موجود دستمزد پایین زنان بطور بسیار خشنی بیست درصد پایین تر از مردان است. در کشور مکزیک خدمتکاران خانگی زن،در هر هفته سی و سه ساعت در هفته مسوولیت خانگی را در مقابل سهم مردان که شش ساعت در هفته تخمین زده شده است را بر عهده دارند. زنان در هندوستان در هفته سی و پنج ساعت صرف کارهای طاقت فرسای خانگی می کنند در صورتیکه این میزان برای مردان در مدت زمان برابر فقط چهار ساعت است. زنان كمتر از مردان به مشاغل دارای دستمزد و حقوق منظم دست مييابند و در همه كشورهای جهان، مشاركت زنان در كارهای خانوادگی بيشتر از مردان است.
با وجوديكه طبق آمار موجود، ميزان اشتغال زنان در همه جاى جهان رو به افزايش است که این نیز بدلیل اعمال مجدد سیاست های نولیبرالیستی موقتی خواهد بود، اما احراز رتبههاى رياست و مديريت، با سير فزاينده اين حضور همخوانى ندارد و بيشتر زنان شاغل در حوزه هايى معين، با پيشرفتى متوسط درجا میزنند. بر اساس آخرين مطالعات انجام شده توسط انستيتوى تحقيقات شغلى و بازار كار نورنبرگ، تنها يك چهارم مديران در آلمان، زنان هستند و جالب آن كه تعداد روساى زن در شرق آلمان به مراتب از غرب بيشتر است.
نتايج بررسيها نشان ميدهد که احتمال افزايش اشتغال زنان با كاهش باروری همراه است، به طوریكه طی سالهای 1995 تا 2000 ميلادی اين دو شاخص با هم متفاوت بودند و كاهش يك شاخص، افزايش شاخص ديگر را به دنبال داشته است. تفاوت دستمزد به تفكيك جنسيت است، به طوری كه زنان در شش شغل حسابداری ، بانكها، برنامهنويسی رايانه، معلم ابتدايي، كارگر ساخت و ساز، پرستار حرفهای و جوشكاری فلزات در شرايط مساوی با مردان، كمتر از 90 درصد دستمزد دريافت ميكنند و در برخی از اين مشاغل تفاوت دستمزد بيشتر نیز می باشد.
زنان در آمریکا از سال دو هزار،بیشتر از نیمی از درجه تحصیلی لیسانس در رشته های مهندسی و علمی را به خود اختصاص داده اند اما مردان نسبت به زنانی که دارای درجه دکترای مهندسی و علوم هستند چهار برابر بیشتر بطور تمام وقت در حوزه های استادی دانشگاه ها مشغول به کار هستند. این گزارش اضافه می کند که این مساله بخوبی نشان می دهد که دانشگاه ها در آمریکا به طور کلی علیه استادان زن در پرداخت دستمزد،ترفیع و ارایه جایزه پایه گذاری شده است.
سهم زنان در بخش خدمات، مشاغل سنتی و كشاورزی بيش از مردان است و بررسی مشاغل به تفكيك جنسيت بيانگر اين واقعيت است كه احتمال اشتغال زنان در اقتصاد غيررسمي، فاقد چارچوبهای قانونی و نظارتی است و مزايای تامين اجتماعی آنان اندك و يا هيچ مزايايی در بر ندارد.
بر اساس نظر سنجی موسسه کاریابی «بیت»، هفتاد و پنج درصد زنان خاورميانه با تبعيض جنسيتي در اشتغال روبرو هستند. بر اساس اين نظرسنجي، بيشترين اعمال تبعيض جنسيتي به زيان بانوان جوياي كار در بخش نفت و گاز صورت ميگيرد. بخشهايي كه بطور سنتي به مردان اختصاص دارند مانند بانكداري و مالي نيز در قسمت بالاي اين فهرست قرار دارند.
براساس گزارش سازمان ملل متحد،زنان بيش از شصت درصد كاركنان شركتهاي خانوادگي را تشكيل ميدهند بدون اينكه دستمزدي دريافت كنند. زنان خاورميانه درامد كمتري نسبت به مردان دارند و پستهاي پايين تر شغلي نسبت به مردان به انها پيشنهاد ميشود.
بر اساس گزارش فدرال کشور سوییس گرچه قانون تساوی حقوق زن و مرد ابزار مناسبی برای زنان جهت جلوگیری از تبعیض است ولی زنان سوییسی به به خاطر ترس از دست دادن شغل خود،اغلب در این گونه زمینه های تبعیض آمیز اعتراض و مقاومت نمی کنند. بر اساس همین گزارش در شرایط مساوی زنان سوییسی تا بیست و پنج درصد کمتر از مردان دستمزد دریافت می کنند.
شانزده سال پس از گذشت وحدت دو آلمان،هفتاد و دو درصد از زنان در پنج ايالت شرقي اين كشور (آلمان شرقي سابق) خود را مورد تبعيض ميبينند.
يك سوم اساتيد دانشگاه ها، صاحبان شركت ها، نمايندگان كنگره و مقامات عالي دولتي در اسپانيا زن هستند.
درآمد زنان اسپانيايي در سال 2005، سي درصد از درآمد مردان اين كشور كمتر بوده است . زنان اين كشور سال گذشته, بطور ميانگين 12 هزار و 800 يورو درآمد داشتند در حالیکه این رقم برای مردان 18 هزار و 321 یورو بوده است.
در برخي از نقاط اردن زنان كارگر در ازاء 10 تا 12 ساعت كار روزانه فقط 60 دلار در ماه دريافت ميكنند که نسبت به نرخ تورم بسیار پایین است.
طی بیست سال گذشته زنان کارگر بیش از دو برابر نیروی کار کشور قطر را به خود اختصاص داده اند. آمار از افزایش چهارده درصد سال 1986 تا سی درصد سال 2004 را در این رابطه نشان می دهد. از سوی دیگر هفتاد و یک درصد زنان کارگر قطری از تحصیلات دانشگاهی برخوردارند که این میزان برای مردان کارگر فقط سی و سه درصد است. اما بر اساس بررسی بانک جهانی،زنان قطر هنوز در بسیاری از حوزه های کاری در بخش مدیریتی نقشی ندارند.
مجلس نمایندگان کشور فیلیپین با اصلاح بند 135 تا 137 قانون کار کشور،جهت حمایت از حقوق زنان شاغل و بالا بردن امتیازات و منع تبعیض جنسیتی در هنگام استخدام زنان،قانون جدیدی را به تصویب رساند. این قانون دست کارفرمایان را در ارجحیت دادن به متقاضیان مرد نسبت به متقاضیان زن در بسیاری عرصه های کاری و حتی کارآموزی کوتاه می کند،البته در صورتیکه زنان متقاضی از کفایت و صلاحیت برابر با متقاضیان مرد برای کار مزبور برخودار باشند.
طبق قانون جديد بحرين ،از اول سپتامبر سال جاري ميلادي همزمان با آغاز سال تحصيلي دانشگاههاي اين كشور، دانشجويان موظف شدهاند شئونات اسلامي در پوشيدن لباس و اصلاح موي سر خود به هنگام حضور در محل تحصيل را رعایت كنند. طبق اين قانون ،دختران از پوشيدن لباسهاي تنگ و كوتاه و غير اسلامي منع شده و دانشجويان پسر نيز نبايد لباسهاي نامناسب غربي بپوشند و موهاي خود را به شكلهاي غير متعارف اصلاح كنند. به گزارش ايرنا،تعدادي از دانشجويان بحريني ابلاغ اين قانون را محكوم كرده و آن را نوعي دخالت درامور شخصي خود ميدانند. در عين حال برخي دانشجويان اجراي اين قانون را بسيار خوب توصيف كرده و از اينكه از تبديل شدن دانشگاههاي بحرين به محلي براي مد لباس و موي سر جلوگيري ميشود، اجراي آن را بسيار مناسب ميدانند. "شيخ محمد خالد" عضو پارلمان بحرين نيز در اين خصوص گفت: بحرين يك كشور مسلمان و اسلامي است و بايد قوانين و ضوابط آن نيز منطبق با قوانين اسلامي باشد. وي افزود: مطمئن هستم كه تمامي دانشجويان اين قانون را رعايت خواهند كرد و به هيج عنوان موجب تعطيلي دانشگاهها نميشود.
سال گذشته دولت بحرین جهت کاهش اشکال متفاوت تبعیض علیه زنان کارگر طرح قانونی را در دستور کار قرار داد که زنان کارگر برای دوره زایمان چهار فرزند اول خود،حقوق دریافت کنند و همچنین این طرح از حقوق زنان کارگر باردار در مقابل اخراج توسط کارفرمایان حمایت کند. علاوه بر این کارفرمایان می بایست به زنان کارگری که به کودکان خود شیر می دهند یک ساعت در میان ساعات کاریشان،مهلت بدهند.
زنان در پايان سال 2005 میلادی 16.3 درصد از کرسی های پارلمان کشورهای جهان را به خود اختصاص دادند در حالی که این رقم یک سال قبل از آن، 15.7 درصد بود.
بر اساس گزارش كميسيون مقام زن سازمان ملل با وجود موفقيت 3 زن در شيلي، ليبريا و آلمان در رسيدن به بالاترين مقام اجرايي كشور در سال گذشته ميلادي، هنوز روند حضور زنان در مشاغل اجرايي و تصميمگيري در سراسر جهان بسيار كند است. مشاور ويژه دبير كل سازمان ملل در اين باره گفت: طي 10 سال گذشته روند رشد حضور زنان در پارلمانها ( مجالس قانون گذاري) سريع بوده با اين حال با در نظر داشتن نرخ رشد فعلي، برابري بين زنان و مردان در پارلمانهاي كشورهاي جهان تا سال دو هزار و چهل امكانپذير نخواهد بود. بر پايه اين گزارش، بر اساس گزارش كميسيون مقام زن سازمان ملل، رواندا با رقم 8/48 درصد بيشترين زنان قانونگذار را در پارلمان خود دارد بعد از رواندا سوئد با چهل و پنج و سه دهم درصد و نروژ با سی و هفت و نه دهم درصد درصد زن در مجلس در مكانهاي سوم و چهارم جهان قرار دارند.
به نوشته دومنيون پست ، اتحاديه بينالمجالس طي گزارشي اعلام كرده است كه در سال 2005،زنان تنها شانزده و سه دهم درصد اعضاي پارلمانهاي جهان را تشكيل ميدادند در حاليكه اين نرخ براي پارلمان نيوزيلند سی و دو و دو دهم درصد بوده است. از سی و نه كشوري كه در سال قبل ميلادي نيز انتخابات پارلماني برگزار كردهاند زنان بیست درصد منتخبان مجالس را تشكيل دادهاند.
سال گذشته،جایزه بین المللی آزادی مطبوعات را به روزنامه نگار زن لبنانی که در بیست و پنجم سپتامبر سال گذشته هدف ترور نافرجام قرار گرفت،اعطا کرد. در همین رابطه يونسکو با صدور بيانيه ای اعلام کرد.« شدياق» به دليل فعاليت های جسورانه اش در اين عرصه در کشوری که همچنان از آثار سال های جنگ داخلی اين کشور در رنج است، برنده جايزه بیست و پنج هزار دلاری آزادی مطبوعات شد.
زنان کویتی که سالهای متمادی از حق رای و انتخاب شدن محروم بودند با تصویب قانونی توسط دولت در ماه مه سال 2005،به حق رای دست یافتند. این قانون به آنان اجازه شرکت در انتخابات محلی و پارلمانی را داد. البته انتخابات پارلمانی با شرکت زنان از سال 2007 آغاز می شود. در همین رابطه زنان کویتی در اولین تجربه انتخاباتی خود،انتخاب اعضای شورای شهر، موفق نشدند یکی از دو کاندید خود را بر کرسی بنشانند. اما یکی از کاندیدای زن مقام دوم را دریافت کرد. درانتخابات ميان دورهاي شوراي شهر در منطقه پنج كويت كه درآن بیست و هشت هزار نفر حق راي داشتند نيز دو نفر از هشت نامزد، زن بودند که در این رابطه نیز زنان موفق به کسب رای کافی نشدند.
با کسب حق رای و حق انتخاب شدن زنان کویتی،زنان عربستان سعودی نیز برای حق رانندگی تلاش کردند و در همین رابطه حداقل طی سال گذشته یک زن بدلیل رانندگی دستگیر شد. جدیدا سعود الفيصل، وزير خارجه عربستانسعودي، در سفر به «مادريد» پايتخت اسپانيا از اينكه زنان سعودي نميتوانند رانندگي كنند،دفاع و تأكيد كرد كه جامعه سعودي اين قضيه را پذيرفته است. وی همچنین اضافه کرد که اين موضوع، موضوعي اجتماعي است و هيچ ارتباطي به سياست ندارد. از سوی دیگر،ملک عبدالله، پادشاه عربستان ارتقاء موقعيت زنان در جامعه را از جمله اولويت های برنامه توسعه عربستان در سال های 2005 تا 2009 قرار داده است، اما مقامات اين کشور بر اين نکته تاکيد دارند که اين امر بايد بر اساس موازات اصول اسلام باشد. سال گذشته دو زن در انتخابات اتاق بازرگانی و صنايع شهر جده برنده شدند. در آن انتخابات، 17 زن با 54 مرد به رقابت پرداخته بودند.علاوه بر این، بيش از نيمی از فارغ التحصيلان دانشگاه های سعودی را زنان تشکيل می دهند اما فقط 5 درصد از نيروی کار اين کشور را دارا می باشند.
پاكستان، تماشاي مسابقات فوتبال زنان را براي همه آزاد كرد. بازيكنان زن بايد لباسهاي گشاد با شلوار و تي شرت آستين بلند بپوشند. زنان در پاکستان با رعایت قوانین خاص پوششی و نشستن در جایگاه مخصوص نسبت به مردان،اجازه تماشای مسابقات مردان از جمله فوتبال را در کریکت دارند.
برخی قوانین و دستورالعمل های رژیم جهت هر چه نهادینه کردن تبعیض جنسیتی و سخنان کارورزان رژیم
کافه نت ها در سراسر کشور مجبور به تقسیم بندی ساعات استفاده از اینترنت بر اساس جنسیت شدند که در صورت عدم رعایت این دستورالعمل با متخلفین برخورد قانونی خواهد شد. بر اساس این دستورالعمل،صاحبان کافه نت ها می بایست از حضور زنان با پوشش نامناسب جلوگیری به عمل آورند. در رابطه با این عملکرد رژیم د ر راستای هرچه جدا سازی مردم بر اساس جنسیت توجه به سخنان مدیرکل امور زنان وزارت کشور که از یک نگرش کامل ارتجاعی نشات می گیرد، بسیار قابل توجه است. وی می گوید:« نگاه تساوي در كليه زمينهها به زن و مرد، تبعيض را در درون خود پرورش ميدهد؛ زيرا هر يك از اين دو جنس تواناييها و نيازهاي متفاوت دارند. فرشته ساسانينژاد، اضافه می کند:آنچه كه در مورد زن و مرد بايد به تساوي برخورد شود، حقوق انساني و ارزشهاي الهي اين دو جنس است كه هيچ تفاوتي با يكديگر ندارند. ولي در صحنههاي اجرايي، جسمانيت زن و مرد متفاوت است، و زن در اين جسمانيت نقصي ندارد كه براي ارج نهادن به او به ديده تساوي با مردان به او نگريست، بلكه زنان تمايزات بعضاً ارجهي بر مردان دارند كه به واسطه همين تفاوتها، در بسياري از اقدامات بسيار موفقتر از مردان عمل ميكنند.
شرکت واحد اتوبوسرانی واحد تهران از راه اندازی مینی بوس مخصوص بانوان خبر داد.
رژیم مبتنی بر ولایت فقیه بيانيه پاياني كنفرانس "تقويت نقش زنان در جامعه" را امضا نکرد.
تعدادي از نمايندگاني مجلس شوراي اسلامي در تذكري به وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي خواستار جلوگيري از همخواني آوازخواني زنان شدند. تعدادي ديگر نيز در تذكري ديگر به وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي بر لزوم جلوگيري از نمايش فيلمهاي ضد اسلامي، ضد اخلاقي و ضد دفاع مقدس تاكيد كردند.
طرح سهمیه بندی رشته های دانشگاهی بر اساس جنسیت در دستور کار قرار گرفت. فاطمه حيدر پور،عضو مجلس رژیم در باره اين طرح گفت:«زنان ما اگر مي خواهند دنبال علم و دانش باشند، بايد به دنبال كسب علم و دانشي باشند كه بيشتر در خانه به درد بخورد و نبايد بيش از وظيفه شان در اداره جامعه نقش آفريني كنند».
آیین نامه نهایی طرح موسوم به توسعه فرهنگ حجاب و عفاف به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رژیم رسید و به دستگاه های مختلف دولتی و غیردولتی ابلاغ شد. بر اساس این طرح، کمیته نظارتی در شورای فرهنگ عمومی تشکیل شده که وظیفه آن، جمع آوری گزارش فعالیت های تمام دستگاه ها و سازمان ها، هر شش ماه یک بار است تا نحوه اجرایی شدن آیین نامه گسترش و ترویج آنچه که «فرهنگ توسعه عفاف و حجاب» خوانده شده، مورد بررسی قرار گیرد. باید متذکر شد که طرح موسوم را ابتدا شورای فرهنگی اجتماعی زنان رژیم تهیه کرد و در زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید و به دستگاه های اداری مختلف هم ابلاغ گردید و با روی کار آمدن دولت محمود احمدی نژاد در دیماه سال گذشته در دستور کار شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار گرفت. در تهیه آیین نامه نهایی طرح موسوم به توسعه فرهنگ عفاف و حجاب، نمایندگانی از وزارت ارشاد، صدا و سیما و نهادهایی همچون سپاه پاسداران، حضور داشتند. یکی از بندهای آیین نامه این طرح، تبیین فلسفه حجاب، تقویت بنیه اعتقادی، اخلاقی و باورهای دینی است.
کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان 27 سال سال پیش در مجمع عمومی سازمان ملل در 30 ماده تصویب شد. از 191 کشور عضو سازمان ملل، تنها نه کشور موضع خود را نسبت به این کنوانسیون روشن نکرده اند از جمله ایران. رئیس جدید مرکز امور مشارکت زنان رژیم که اکنون به مرکز امور زنان و خانواده تغییر نام یافته، طبیب زاده نوری در همین رابطه عنوان کرد« تا زمانی که زنده است اجازه نمی دهد ایران به هیچ یک از موافقتنامه ها و کنوانسیون های بین المللی درباره حقوق زنان بپیوندد، چون از طریق دین اسلام و آیات عظام می شود برای حل مشکلات موجود زنان اقدام کرد.» قابل ذکر است که کشورهای مسلمانی چون عربستان، امارات متحده عربی، مصر و سوریه به این کنوانسیون پیوسته اند.
ماده 1117 قانون مدنى مى گويد: «شوهر مى تواند زن خود را از حرفه يا صنعتى كه منافى مصالح خانوادگى يا حيثيات خود يا زن باشد منع كند». در همین رابطه در سال گذشته دست کم دو زن از کار کردن در خارج و تحصیل توسط رای دادگاه محروم گشته اند. البته باید متذکر شد که آمار واقعی و همه اخبار ها و گزارشات پیرامون این مسایل هرگز در خبرگزاری های وابسته مندرج نمی شود.»
احمدی نژاد بعد از هیاهو راه انداختن بر سر ورود زنان به ورزشگاه ها برای تماشای مسابقات که شدیدا مورد مخالفت قرار گرفت و مانند حبابی ترکید، اینبار می خواهد دولت مهرورزی خود را در جامه اعمال تبعیض هر چه بیشتر بیاراید. او ابراز داشته که زنان نیمه وقت کار کنند اما تمام وقت حقوق بگیرند تا بتوانند بیشتر به کار خانه بپردازند!! این مساله خشم مدافعان حقوق زنان را برانگیخته است.
معلوم نیست که چرا اگر این دولت به این میزان مهرورز است،حقوق هزاران هزار کارگر و پرستار و معلم به موقع پرداخت نمی شود و با نرخ تورم افزایش نمی یابد!!
مشاور فرماندهي كل و مسئول دفتر امور زنان سپاه رژیم گفت:« زنان بايد يادشان باشد كه عليرغم تمام مسئوليتهايي كه دارند ، نقش اصلي آنها تربيت فرزندان و گرم كردن كانون خانواده است كه البته اين هم نياز به گذشت و ايثار دارد. پروانه رضا قليزاده،مشاور استاندار اردبيل در امور بانوان و دبير كار گروه زنان و خانواده استان اردبيل،در همايش روز خانواده گفت: اسلام به عنوان مكتب انسان ساز به كانون مقدس خانواده توجه ويژه دارد كه اين كانون بايد به مامن آرامش بخش همراه با عشق و ايثار براي تربيت فرزنداني سالم در جامعه تبديل شود.»
وضعیت زنان در ایران
پانصد و پنجاه زن بی سرپرست و بد سرپرست در گرگان وجود دارد. آنان زنانی هستند که از شوهران خود طلاق گرفته و یا شوهران معتاد دارند. طبق آمارهاي غيررسمي، حدود بیست و چهار هزار زن سرپرست خانوار دراين استان وجود دارند كه فقط شانزده هزار و چهارصد و سی و دو نفر از اين تعداد زيرپوشش خدمات كميته امداد و سازمان بهزيستي ميباشند. میانگین سنی آنان سی تا پنجاه سال است که بدلیل طلاق،مفقود الاسر و متواری شدن،فوت،زندانی و تبعید همسران خود با مشکلات عدیده ای دست و پنجه نرم می کنند.
شهر مشهد حدود هفتصد و پنجاه هزار نفر حاشیه نشین دارد که اغلب آنان را زنان سرپرست خانوار تشکیل می دهند که با فقر مضاعف مواجه هستند.
واحد تولیدی «سپیدان غرب» کرمانشاه تعطیل شد و پانزده زن کارگر،بیکار شدند.
بسياري از صنايع دستي شهرستان گناوه از جمله فرش دستباف توسط زنان توليد ميشود که البته از این طریق سودی نصیب آنان نمی شود.
هفتاد درصد کارگر زن کارخانه ریسندگی و بافندگی در زابل، ماهانه تنها 50 هزار تومان دستمزد دریافت می کنند. آنها از بیمه درمانی بیبهرهاند و از کلیه مزایای شغلی هم محرومند.
شاخص سهم مشاركت اقتصادی زنان در سال هشتاد و چهار، حدود 18 درصد گزارش شده است. ميزان بيكاری زنان كشور بيش از مردان ميباشد و نرخ بيكاری در ميان زنان جوان 15 تا 24 سال و 15 تا 29 سال حدود 2 برابر مردان در گروههای سنی يادشده گزارش شده است.
آمار شاغلان زن به چهار و دو دهم درصد کاهش یافته است،نه و چهارده صدم درصد از مشاغل اداری از سال پنجاه و دو تا پنجاه و پنج به زنان تعلق داشت که با تبلیغات پیرامون نقش خانگی این روند نیز رو به کاهش است.
نرخ بیکاری زنان فارغ التحصیل دانشگاهی بالای 35 درصد است،تعداد افراد فارغ التحصیل در رشته های کادر پرستاری 5500 نفر است که بیش از یک هزار نفر آنان بیکار هستند. تعداد پرستاران اصفهان یک سوم استاندارد جهانی است، بیش از 20 درصد از فارغ التحصیلان پرستاری در استان اصفهان به دنبال کار هستند و این در حالی است که تعداد پرستاران فعال در بیمارستان های این استان تنها یک سوم استاندارد جهانی است. علاوه بر این شصت درصد پرستارانی که مشغول به کار هستند از درجات مختلف اضطراب رنج می برند.
براساس سرشماري سال 1375، نسبت باسوادي در بين مردان 85 درصد و در بين زنان 74 درصد بوده اما از نظر اشتغال تفاوتهاي زيادي بين دو جنس وجود دارد. طبق آمار سرشماري سال 1375 سهم زنان فعال از نظر اقتصادي 9 درصد بوده كه اين منعكسكننده ميزان اندك مشاركت اقتصادي - اجتماعي زنان در مقايسه با مردان در جامعه است.
از 478 هزار نفر بيسواد محض در استان آذربایجان شرقی 61 درصد بيسوادان يعني 292 هزار نفر متعلق به زنان است.
در حال حاضر 350 تا 380 هزار معلم فاقد مسکن داریم که 53 هزار نفر از آنان بالای 25سال سابقه دارند و 66 هزار و 618 نفر از آنان زوج فرهنگی و 4 هزار و 429 نفر سرپرست خانواده هستند. این در حالیست که بانک ها حدود 5 میلیارد تومان وام مسکن در اختیار معلمان می گذاشتند که این مساله نیز از سال هشتاد و سه قطع شد.
نرخ اميد به زندگي زنان استان مركزي سه و چهار دهم درصد پايينتر از شاخص كشوري است. از سوی دیگر تعداد دانشجويان دختر استان مركزي به ازاي هر يكصد هزار زن، يكهزار و ششصد و چهار نفر می باشد که این شاخص نسبت به کل کشور بیست و سه نفر بالاتر است.این استان از نظر میزان آسیب های اجتماعی رتبه سیزده در کشور را دارد و از نظر میزان مرگ و میر مادران باردار، بیست و سه درصد اعلام شده است.
یک سوم مرگ و میر مادران باردار به علت انجام سقط های غیر قانونی و غیر بهداشتی اتفاق می افتد.
از سال 77 تاكنون, تعداد زنان معتاد در كشور سه درصد رشد يافته است. بر اساس آمارهای خبرگزاری های وابسته به رژیم مبتنی بر ولایت فقیه،هم اکنون هفت درصد معتادان كشور را زنان تشكيل ميدهند. علاوه بر این، گزارش شده است که صد و پنجاه هزار دانشجوي كشور حداقل يك بار در ماه، مواد مخدر مصرف ميكنند.
جرائم زنان بعد از انقلاب 13 برابر شده است. حسين ذوالفقاري, جانشين فرمانده نيروي انتظامي رژیم در این رابطه می گوید:در حال حاضر، 5/3 درصد زندانيان كشور در جرایمی مانند جرایم اقتصادی،مواد مخدر،سرقت و ... را زنان تشكيل ميدهند.
تنها 14درصد دختران دانشجو موفق به يافتن شغل ميشوند این در حالیست که بیش از شصت درصد ورودی دانشگاه ها را زنان تشکیل می دهند و همچنین هفتاد درصد دانشجویان پزشکی سراسر کشور زن هستند.
نرخ بيكاري زنان در چهارمحال و بختياري بیست و یک و شش دهم درصد گزارش شده است. در همین رابطه بالاترین نرخ بیکاری زنان، برابر با بیست و دو درصد،متعلق به استان تهران است.
بر اساس آمار،نود درصد زنان مازندرانی در برداشت برگ سبز چای ، هشتاد درصد در تولید گیاهان دارویی ، هفتاد درصد در کشت پنبه ،هشتاد درصد در پرورش کرم ابریشم ، هفتاد درصد در صنایع دستی ، شصت درصد در تولید برنج و سی درصد در بخش باغداری و مرکبات فعالیت می کنند. سهم زنان به عنوان نيروي كار كشاورزي در كشور چهل درصد اعلام شده است.
بیش از پنجاه درصد از تعاونی های زنان تهرانی ورشکسته و تعطیل شدند.
آمار افسردگي در بين بانوان چهارمحال وبختياري از نرم كشوري بالاتر است. این میزان سی و هفت و شش دهم درصد گزارش شده است که این رقم در نرم کشور بیست و یک درصد است. چهار هزار زن از بيماري "رواني و افسردگي" رنج ميبرند که مهمترین عوامل این مساله مشکلات اقتصادی،مردسالاری،سرکوب و اعتیاد به مواد مخدر همسران در این استان عنوان شده است. همچنین علت یک سوم طلاق در این استان،اعتیاد همسران به مواد مخدر بوده است. در همین رابطه میزان افسردگی زنان آذربايجان شرقي چهار و نیم برابر متوسط كشوري گزارش شده است.
بیست و یک درصد افراد جامعه به بيماريهاي رواني دچار هستند كه درصد بالايي از اين افراد را زنان تشكيل ميدهند. بیست و پنج و نه دهم درصد از مبتلایان به بیماری های روانی را زنان و چهارده و نه دهم درصد را مردان تشکیل می دهند.
سی و پنج درصد زنان خانه دار برنامه ای برای پر کردن اوقات فراغت خود ندارند. همچنین بيش از پنجاه درصد زنان ايراني اضافه وزن دارند و يا به چاقي مبتلا هستند که این میزان برای مردان چهل و شش درصد گزارش شده است. این مساله مبتلا شدن به بسیاری بیماری های خطرناک مانند بیماری های قلبی،دیابت و فشارخون و مفاصل ... را افزایش می دهد. همچنین کم خونی شایع ترین بیماری در بین زنان چهار محال و بختیاری گزارش شده است. شيوع اين بيماري دربين مردم استان پانزده درصد می باشد كه از نرم كشوري چهاردرصد بالاتر است. بیست و پنج درصد از مردم این استان از جمله زنان با فقر ویتامین آهن روبرو هستند.
بر اساس آمار اعلام شده از سوي شوراي فرهنگي ـ اجتماعي زنان،اسفند ماه سال هشتاد و چهار در خصوص اخبار و مطالب مربوط به زنان در 31 روزنامه تعداد اخبار و مطالب مربوط به اعمال خشونت و اعمال مزاحمت علیه زنان نسبت به بهمنماه سال گذشته پنجاه و دو درصد افزايش داشته است. بر اين اساس در موضوعات فرعي آسيبهاي اجتماعي بيشترين عناوين خبري مربوط به موضوع «خشونت و مزاحمت» با 39/42 درصد، «طلاق» با 78/14 درصد، «قتل و جنايت» 96/11 درصد، «ساير آسيبها» 78/9 درصد، «فرار و فساد» 26/8 درصد، «سرقت»7/61 درصد و در مرتبه بعدي به ترتيب، «خودكشي» 83/2 درصد و «اعتياد» با 39/2 درصد بوده است.
آمار طلاق طی سال 84 در استان زنجان بیش از 15 درصد افزایش داشته است.
خودسوزي روش پنجاه درصد زنان ايراني براي خودكشي است. در سه استان كرمانشاه، كردستان و كهگيلويه و بوير احمد درصد خودكشي زنان به سی و هشت درصد ميرسد و بعد از آنها استانهاي بوشهر و خوزستان داراي آمار قابل توجهي در اين زمينه هستند.
زنان در استان همدان هیچ پست مديريتي ندارند.
سهم زنان در استفاده از اعتبارات بانكي ناچيز اعلام شده است. كارشناس مسئول امور زنان سازمان جهاد كشاورزي استان قزوين در همین رابطه گفت: زنان روستايي به علت نداشتن ضامن و وثيقه نميتوانند تسهيلات بانكي دريافت كنند.
براساس آمار نيروي انتظامي رژیم، در يك اقدام بي سابقه، رژيم استبدادی مذهبی طي هشت ماه اول سال هشتاد و پنج، يك ميليون وسیصد هزار تن از زنان ميهنمان را به بهانه بدحجابي مورد بازجويي خياباني قرارداده است. علاوه بر این شصت و چهار هزار زن در مرداد ماه گذشته بدلیل بدحجابی مورد بازپرسی قرار گرفته اند.
اسامی برخی از محکوم شدگان به اعدام از سوی بیدادگاه های رژیم
سمیه 24 ساله به جرم قتل مجید 22 ساله در شعبه 74 دادگاه کیفری به ریاست قاضی کوه کمره ای محکوم به اعدام.
کبری رحمانپور به جرم قتل مادر شوهر خود به اعدام محکوم شده است و در صورتیکه وی موفق به کسب رضایت اولیای دم نشود،حکم اجرا خواهد شد.
دل آرا دارابی به اتهام قتل مهین شصت و پنج ساله برای دومین بار در شعبه 107 دادگاه ویژه اطفال رشت محکوم به اعدام شد. نامبرده زمان وقوع قتل 17 ساله بوده است.
فاطمه حقیقت پژوه 35 ساله به جرم قتل همسرش بهمن 30 ساله در شعبه 1601 و با تائید شعبه 2 دیوان عالی کشور برای دومین بار محکوم به اعدام شد.
صغری 26 ساله به جرم قتل مادرش طاهره 55 ساله در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی نورالله عزیز محمدی محکوم به اعدام شد.
خدیجه جاهد (معروف به شهلا) به اتهام قتل لاله سحرخیزان درشعبه 1154 مجتمع امور جنایی تهران به ریاست قاضی فخرالین جعفرزاده با تائید دیوانعالی کشور محکوم به اعدام شد.
زهرا معروف به شیرین 40 ساله به جرم قتل همسرش حسین با سیانور در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی نورالله عزیزمحمدی وبا تائید شعبه 33 دیوانعالی کشور محکوم به اعدام شد.
به گزارش ایران اکونومیست حکم قصاص زن متهم به قتل همسرش که نامش «ز-خ» عنوان شده است از سوی قضات شعبه هفتاد و یک دادگاه کیفری تهران صادر شد.
فرزانه صادقی كه دختر 4 ساله اى را در شهرستان «سلسله» به قتل رسانده بود در تاریخ دوازه اردیبهشت ماه سال هشتاد و پنج در ملا عام به دار آویخته شد.