زنان:چهار شنبه ۱6 شهريور ۱۳۸۴ -  7 سپتامبر ۲۰۰۵

 

 

 

 

دهمين شماره فصلنامه فرهنگي وپژوهشي مركز امور مشاركت زنان «ريحانه» با موضوع مشاركت سياسي زنان منتشر شد.

سه شنبه ۱۵ شهريور ۱۳۸۴ -  ۶ سپتامبر ۲۰۰۵

به گزارش خبرنگار «زنان» ايسنا، دراين شماره مطالبي پيرامون مطالعات بنيادين درزمينه‌هاي عرصه عمومي وخصوصي توجه مجدد فمينيست‌ها، نظريه‌ها ومباني نظري مشاركت سياسي زنان، مروري بر ادبيات مشاركت سياسي زنان، پيامدهاي افزايش مشاركت زنان درجامعه و چالش‌هاي پيش رو و طرح ملي بررسي مشاركت سياسي زنان در28 مركز استان كشور وجود دارد.

همچنين مقالاتي با موضوع «بررسي موانع مشاركت حداكثري زنان درجامعه»، «بررسي تطبيقي جنبش زنان وعوامل مؤثر بر آن»، «تقويت نقش نمايندگان زن در مجالس كشورها»، «چالش‌ها و اختيارات زنان در قدرت تصميم‌گيري»، «مشاركت سياسي زنان در كشورهاي عربي»، «مشاركت سياسي زنان در تونس»، «نگاهي به وضعيت زنان در كشور اندونزي»، «مشاركت سياسي زنان در سوريه»، «وضعيت مشاركت سياسي زنان در كويت» و «وضعيت زنان در قطر» در اين شماره آمده است.

گفتني است كه همچنين مقاله‌هايي با عناوين فعاليت‌هاي اجتماعي زنان درايران، نخستين كتاب مرجع زن ايراني، همايش زن سياست ونقش زنان درتوسعه، سومين همايش بين‌المللي حقوق بشر، گفت‌وگوي بين تمدنهاي اروپايي ــ اسلامي، توانمندسازي زنان، همايش آينده سياسي زنان دركشورهاي عضو شوراي همكاري خليج‌فارس ومعرفي كتاب و سايت و در پايان نيز چكيده مقالات به زبان انگليسي وجود دارد.

 

جمهوري اسلامي: فراخوان به سركوبي بيشتر زنان

سه شنبه ۱۵ شهريور ۱۳۸۴ -  ۶ سپتامبر ۲۰۰۵

همبستگی ملی:روزنامه جمهوري اسلامي ارگان ولي فقيه آخوندها در سرمقاله 15شهريور خود ضمن بي حرمتي به زنان ميهنمان آنان را عامل اصلي بخش عمده يي از ناهنجاريهاي جامعه خواند و نيروي انتظامي رژيم را به سركوبي هرچه بيشتر آنان فراخواند.

جمهوري اسلامي نوشت: ـ مشكل خانواده ها فقط اراذل و اوباش نيستند . حتي اقدامات خود اراذل و اوباش نيز معلول افراد ديگري است كه در اظهارات فرمانده نيروي انتظامي به آنها اشاره اي نشده است .

بخش عمده اي از مشكلات جامعه امروز ما ناشي از حضور دختران و زنان بي بندوبار , اعم از بدحجاب و اخيرا بي حجاب و همچنين زنان و دختران فاسد و هرزه , مي باشد كه زمينه را براي تعرض هاي خياباني فراهم مي كنند. آن دسته از اراذل و اوباش كه مزاحم زنان و دختران مي شوند هرگز مزاحم زنان با شخصيت چادري و آن دسته از زنان و دختراني كه با حجابي اسلامي و متين رفت و آمد مي كنند نميشوند. كيفيت حضور و حركات آن دسته از دختران و زنان كه با آرايش و با لباسهاي مبتذل در جامعه حضور مي يابند , عامل مهمي براي تحريك مزاحمان است . بنابر اين , بايد اين زنان و دختران را عاملان اصلي تحركات اراذل و اوباشي كه مزاحم خانواده ها ميشوند دانست .

 

متن كامل سرمقاله جمهوري اسلامي 15 شهريور 1384 به شرح زير است:

فرمانده نيروي انتظامي , از تصميم اين نيرو براي برخورد با مزاحمان خياباني و اراذل و اوباش خبر داده است . وي گفت : در پاسخ به خواسته هاي مردم در نظر داريم از 15 شهريور ماه با هماهنگي همه دستگاههاي ذيربط براي افزايش ضريب امنيت اجتماعي در تهران , برخورد با مزاحمان خياباني و اراذل و اوباش را تشديد كنيم . سردار اسماعيل احمدي مقدم , ضمن مبارك دانستن مراسم عروسي , از كاروانهائي كه به اين بهانه در خيابان ها به راه ميافتند و موجب مزاحمت مردم و راه بندان ميشوند انتقاد كرد و گفت اگر اين افراد با راهنمائي و ارشاد دست از مزاحمت برندارند , طبق قانون با آنها برخورد خواهد شد.

اظهارات فرمانده نيروي انتظامي را مردم به فال نيك ميگيرند و آرزو مي كنند وي به وعده هاي خود عمل نمايد. اينكه مسئولان نيروي انتظامي متوجه مشكلات مردم بويژه شهروندان تهراني در زمينه مزاحمت هائي كه توسط اراذل و اوباش براي خانواده ها بوجود ميآيد و راه بندان ها و ساير مزاحمت هائي كه توسط كاروانهاي عروسي بوجود ميآيد شده اند و درصدد حل اين مشكلات برآمده اند , قابل تقدير است . در عين حال , خوبست توجه اين مسئولان بويژه فرمانده محترم نيروي انتظامي را به چند نكته جلب نمائيم تا با توجه بيشتر و عزم جدي تر به اين تصميمات عمل نمايند.

1 ـ مشكل خانواده ها فقط اراذل و اوباش نيستند . حتي اقدامات خود اراذل و اوباش نيز معلول افراد ديگري است كه در اظهارات فرمانده نيروي انتظامي به آنها اشاره اي نشده است .

بخش عمده اي از مشكلات جامعه امروز ما ناشي از حضور دختران و زنان بي بندوبار , اعم از بدحجاب و اخيرا بي حجاب و همچنين زنان و دختران فاسد و هرزه , مي باشد كه زمينه را براي تعرض هاي خياباني فراهم مي كنند. آن دسته از اراذل و اوباش كه مزاحم زنان و دختران مي شوند هرگز مزاحم زنان با شخصيت چادري و آن دسته از زنان و دختراني كه با حجابي اسلامي و متين رفت و آمد مي كنند نميشوند. كيفيت حضور و حركات آن دسته از دختران و زنان كه با آرايش و با لباسهاي مبتذل در جامعه حضور مي يابند , عامل مهمي براي تحريك مزاحمان است . بنابر اين , بايد اين زنان و دختران را عاملان اصلي تحركات اراذل و اوباشي كه مزاحم خانواده ها ميشوند دانست .

2 ـ بسياري از پسران و مردان , مايل هستند سالم و متدين بمانند و به گناه و انحراف كشانده نشوند. اما حضور زنان و دختران بي بندوبار با سرو وضع مبتذل تهديد مهمي براي آنانست , بويژه جوانان كه كانون غرايز هستند و همواره در معرض خطر قرار دارند. به همين دليل , بسياري از پدران و مادران به همان اندازه كه نگران رفت و آمد دختران خود در جامعه هستند , نگران پسران خود نيز هستند كما اينكه بسياري از زنان جوان , نگران شوهران خود هستند. اين واقعيت نيز نشان ميدهد زنان و دختران بي بندوبار , عاملان اصلي تحركات اراذل و اوباش و مزاحمت ها هستند.

3 ـ عوارض كاروانهاي عروسي كه در تهران و بعضي شهرها به راه مي افتند , فقط راه بندان و مزاحمت براي مردم نيست . اين , فقط بخشي از عوارض است كه فرمانده محترم نيروي انتظامي به آن اشاره كرده است . بخش ديگر عوارض اين كاروانها كه بسيار منفي نيز هست آلودگيهاي اخلاقي كساني است كه همراه با اين كاروانها , چه در اتومبيل ها و چه در حاشيه خيابانها و ميدان ها به رقص و پايكوبي و مصرف مشروبات الكلي و اقدامات منكراتي مي پردازند و اعتراضات شديد خانواده ها و مردم متدين را موجب مي شوند. برخورد با اين كاروانها از جهات مختلف بويژه از جنبه منكراتي , لازم است و ناديده گرفتن اين اقدامات , قطعا جامعه را به سوي آلودگيهاي زيادي خواهد برد.

4 ـ و آخرين نكته اينست كه دستگاه هاي مسئول و ذيربط كشور ما كه وظيفه برخورد با منكرات , ناهنجاريهاي اجتماعي و مزاحمت هاي خياباني را برعهده دارند , معمولا دچار مشكل بزرگي هستند كه تاكنون نتوانسته اند آنرا حل كنند و همين مشكل همواره آنها را در اين مبارزه ناكام نموده است . مشكل اينست كه به بهانه اين سئوال كه آيا اين ناهنجاريها علت هستند يا معلول و آيا بايد برخورد كرد يا كار فرهنگي همواره اقدامات اساسي براي برخورد با منكرات , معطل مانده و هر روز مشكلات و ناهنجاريها و مزاحمت ها بيشتر شده است . اين قصه , درست همانند ماجراي مرغ و تخم مرغ است كه قرنها مي پرسند مرغ اول خلق شد و بعد تخم مرغ بوجود آمد يا بالعكس همانطور كه هنوز كسي به اين سئوال جواب نداده , ماجراي مربوط به كار فرهنگي و برخورد نيز هرگز به جائي نخواهد رسيد.

بنابر اين , بهتر اينست كه نيروي انتظامي و ساير دستگاه هاي ذيربط به وظايف قانوني خود عمل كنند و منتظر حل اين معما نمانند.

 

به علت عدم اجراي كامل تعهدات «سند پكن و پكن+ 5»

كنفرانس جهاني زن در سال 2005 برگزار نمي‌شود

شنبه 12 شهريور ۱۳۸۴ – 3 سپنامبر ۲۰۰۵

از آنجايي كه سازمان ملل متحد هر 10 سال يكباراقدام به برگزاري كنفرانس جهاني زن مي‌كند در سال 2005 علي‌رغم گذشت 10 سال از برگزاري چهارمين كنفرانس جهاني زن در پكن بنا به دلايلي از جمله عدم دستيابي به اهداف تعيين شده در سند پكن و پكن+ 5 و عدم اجراي كامل تعهدات در سطح ملي و منطقه‌اي و بين‌المللي تصميم گرفته شد تا كنفرانس ديگري برگزار نشود و در اجلاس اخير كميسيون مقام زن هم سند جديدي به عنوان اعلاميه اجلاس تصويب نگردد، به نحوي كه مهمترين سند اجلاس يعني بيانيه اجلاس 49 تنها تأكيد بدون قيد و شرط بر اعلاميه و كارپايه عمل پكن بود.

 

به گزارش خبرنگار «زنان» ايسنا، شهيندخت مولاوردي، مدير روابط بين‌الملل مركز امور مشاركت زنان در مقاله‌اي آورده است: اجلاس 49 كميسيون مقام زن از 28 فوريه تا 11 مارس 2005 برابر با 10 تا 21 اسفند ماه سال 83 در مقر سازمان ملل در نيويورك برگزار شد. اين كميسيون درسال 1946 كار خود را با عضويت 15 كشور عضو ملل متحد آغاز كرد و در حال حاضر داراي 45 عضو است كه توسط شوراي اقتصادي ــ اجتماعي براي يك دوره چهارساله انتخاب مي‌شوند.

 

ايران در سه دوره پياپي از 1989 به عنوان عضو اين كميسيون انتخاب شده است. اجلاس 49 كميسيون مقام زن در شرايطي برگزار شد كه 10 سال از برگزاري چهارمين كنفرانس جهاني زن در پكن 1995 و 20 سال از تصويب راهبردهاي آينده‌نگر نايروبي و 30 سال از برگزاري اولين كنفرانس جهاني زن در مكزيكوسيتي مي‌گذشت.

 

نظارت بر اجراي اسناد بين‌المللي مربوط به زنان توسط كشورهاي عضو، ارائه توصيه و گزارشهايي در ارتباط با اعتلاي حقوق زنان در عرصه‌هاي سياسي، اقتصادي، اجتماعي و آموزشي به شوراي اقتصادي و اجتماعي ملل متحد و ارائه توصيه‌هايي به آن شورا در زمينه مشكلاتي كه مستلزم توجه فوري است، از جمله وظايف و اختيارات كميسيون مقام زن است.

 

عناوين مطروحه در اين اجلاس‌ها شامل امحاي فقر بويژه توانمندسازي زنان در چرخه زندگي، مديريت زيست‌محيطي و كاهش بلاياي طبيعي با لحاظ ديدگاه جنسيتي، مشاركت و دسترسي برابر زنان به رسانه‌ها، فناوريهاي اطلاعات و ارتباطات و تأثير كاربرد آنها به عنوان ابزار پيشرفت و توانمندي زنان، حقوق بشر زنان و رفع كليه اشكال خشونت نسبت به زنان و دختران براساس سند پكن و پكن + 5، نقش مردان و پسران در دستيابي به تساوي جنسيتي، مشاركت برابر زنان در پيشگيري از مناقشات و روند استقرار صلح، بررسي اجراي كارپايه عمل پكن و سند نهايي اجلاس ويژه مجمع عمومي پكن + 5 بوده است.

 

همچنين بعد از گذشت 5 سال از كنفرانس پكن، مجمع عمومي طي قطعنامه‌اي تصميم خود را مبني بر برگزاري يك اجلاس ويژه به منظور مرور ارزيابي پيشرفتهاي بدست آمده در اجراي راهبردهاي آينده‌نگر نايروبي براي پيشرفت زنان و نيز كارپايه عمل پكن و همچنين بحث و تبادل نظر در مورد انجام اقدامات و دستاوردهاي بيشتر در اين زمينه اعلام كرد.

 

به گزارش ايسنا، سازمان ملل با برگزاري اجلاسها و كنفرانسهاي بين‌المللي، ايجاد كميته‌ها و كميسيونهاي متعدد خاص موضوعات زنان، نشستهاي منطقه‌اي و ملي موفق شد مشكلات و نگرانيهاي زنان را در سطح جهاني مورد توجه قرار دهد، در حال حاضر كشورهاي عضو سازمان براي ياري رساندن به آن سازمان در تحقق اهداف سه‌گانه «تساوي جنسيتي ، توسعه و صلح» براي بهبود و پيشرفت وضعيت زنان بر تلاشهاي خود افزوده‌اند و طي دو دهه اخير اقدامات ويژه‌اي را جهت رسيدگي دقيق به مسايل زنان و توانمندسازي آنها انجام داده‌اند.

 

گزارش كشورها در زمينه پيشرفت زنان بيانگر آن است كه زنان درسراسر جهان موفقيتهاي قابل ملاحظه‌اي در عرصه‌هاي آموزشي، شغلي و بهداشتي كسب كرده‌اند ولي هنوز در هيچ كشوري هدف تساوي كامل تحقق نيافته است. به گونه‌اي كه در تمام مناطق دنيا زنان با چالشهاي متعدد و حتي جدي‌تري نسبت به گذشته همچون فقر گسترده، بيسوادي، خشونت، محدوديت دسترسي به زمين و اعتبارات بانكي، نابرابري فرصتها درعرصه‌هاي تصميم‌گيري و مديريت، عدم دسترسي به مشاغل دولتي و شغل درآمدزا، بيماري ايدز، نرخ بالاي مرگ و مير مادران، رويه‌هاي تبعيض آميز و كليشه‌اي روبرو هستند.

 

پس از تشكيل چهارمين كنفرانس جهاني زن در پكن تمام كشورهاي شركت‌كننده براي اجراي تعهدات پذيرفته شده در آن اجلاس اقدام به تأسيس «كميته ملي و تهيه برنامه عمل پيشرفت زنان» كردند و تدوين گزارشات ملي وضعيت و پيشرفتهاي حاصل از اجراي مصوبات پكن را در دستور كار خود قرار دارند.

 

اجلاس 49 كميسيون مقام زن (پكن + 10) با شركت 80 وزير زن، همسران رييس‌جمهوري كشورهاي بوركينافاسو، جمهوري دومينيكن، مالي، مكزيك، پاناما، آفريقا و سورينام، بيش از يكهزار و 800 نماينده دولتي از 165 كشور عضو سازمان ملل و بيش از 2 هزار و 600 نماينده از سازمانهاي غيردولتي از تمام مناطق جهان برگزار شد.

 

از ويژگيهاي بارز اين اجلاس، تعداد و تنوع رويدادهاي جانبي سازماندهي شده توسط سازمانهاي غيردولتي، كشورهاي عضو و آژانسهاي سازمان ملل بود. اين موضوعات شامل وضع اسفناك زنان افغانستان، عراق و سودان و ساير مناطق تحت مناقشه، نقش زنان در تلاشهاي بازسازي پس از پديده سونامي، جوانان و طرز تلقي آنها از نقشهاي جنسيتي، حقوق مربوط به ارث، قاچاق زنان، موضوعات مربوط به بهداشت زنان، از جمله ايدز و نقش حياتي جامعه مدني در ايجاد تساوي جنسيتي بود.

 

در اين اجلاس كوفي عنان، دبيركل سازمان ملل جامعه بين‌المللي را به ارتقاي برابري جنسيتي و سرمايه‌گذاري براي زنان فراخواند و توانمندسازي آنها را مؤثرترين ابزار توسعه ناميد و نتيجه گردهمايي زنان در اجلاس پكن را به رسميت شناختن اين موضوع دانست كه برابري جنسيتي امري حياتي براي توسعه و صلح همه ملتهاست و اكنون زنان پس از گذشت ده سال نه تنها نسبت به حقوق خود آگاهتر شده، بلكه بيش از پيش قادر به اعمال و استيفاي آن هستند.

 

وي ادامه داد: در حال حاضر شاهد پيشرفتهاي ملموسي در بسياري از حوزه‌ها همچون بهبود اميد به زندگي و نرخ باروري، ثبت‌نام تعداد بيشتري از دختران در مقطع آموزش ابتدايي و صاحب درآمد شخصي شدن تعداد زيادي از زنان هستيم. اما در اين ميان چالشهاي جديدي مانند افزايش رويه نفرت انگيز قاچاق زنان و كودكان، رشد وحشتناك ايدز در ميان زنان و بويژه زنان جوان روبرو شديم.

 

عنان ادامه داد: ما ياد گرفته‌ايم كه چالشهاي پيش روي زنان مشكلاتي لاينحل نبوده و اكنون مي‌دانيم چه اقداماتي جوابگو بوده و اگر درصدد تغيير آن ميراث تاريخي كه زنان را در اغلب جوامع دچار محروميت مي‌كند هستيم، بايد آنچه را فرا گرفتيم در مقياس وسيعي به كار ببنديم و دست به اقداماتي مشخص و هدفمند در برخي عرصه‌ها بزنيم.

 

همچنين در پيام «پينگ» رييس پنجاه و نهمين اجلاس مجمع عمومي ملل آمد كه بزرگداشت روز جهاني زن، به جامعه بين‌المللي فرصت تازه‌اي مي دهد تا مجدداً به بررسي اقدامات و ارزيابي تلاش‌هاي خود و نيز دستاوردهايي كه بايد براي بهبود جايگاه زنان در سراسر جهان به آنها نايل شد، بپردازد.

 

وي همچنين بيان كرد: پيشرفت ملتهاي ما، مستلزم مشاركت فعال زنان است. از پكن تاكنون مجمع عمومي همواره به امر ارتقاي تساوي جنسيتي نه تنها به عنوان يك هدف كه به عنوان ابزاري مؤثر در دستيابي به اهداف هزاره پرداخته است و اعلاميه هزاره با تعيين اهداف توانمندسازي زنان و تساوي جنسيتي تا سال 2015، به روشني بر امر تقويت جايگاه زنان در سطوح محلي، ملي و بين‌المللي تأكيد كرده است.

 

وي ادامه داد: ما همچنان بايد به تحقق اهدافي كه زنان را قادر به ايفاي نقش فعال‌تر در روند حفظ صلح و امنيت جهاني مي‌كند و نيز مبارزه با فقر براي برخورداري از رفاه اجتماعي بهتر بپردازيم.

 

به گزارش ايسنا، در اين اجلاس همچنين بيانيه‌اي به تصويب رسيد كه به عنوان برجسته‌ترين دستاورد نشست چهل و نهم محسوب مي شود و 10 قطعنامه در زمينه بهبود جايگاه زنان با عناوين «جاري‌سازي رويكرد جنسيتي در سياستها و برنامه‌هاي ملي، امكان انتصاب يك گزارشگر ويژه در زمينه تبعيض عليه زنان، حذف تقاضا براي زنان و دختران قاچاق شده، لحاظ كردن رويكرد جنسيتي در امدادرساني پس از بلاياي طبيعي، بويژه پس از فاجعه سونامي در اقيانوس هند» به امضا رسيد.

در واقع برگزاري كنفرانسهاي متعدد جهاني واتخاذ ساير ابتكارات و تدابير حكايت از عدم رضايت جهاني از وضعيت زنان دنيا دارد و اين اقدمات جاده‌هايي هستند به سوي توانمندسازي، برابري جنسيتي و حقوق بشر زنان.

اين مسير از سال 1975 در مكزيك آغاز شد و 20 سال بعد به پكن و 30 سال پس از آن به نيويورك رسيد. به گفته خانم راشل مايانجا در مراسم روز جهاني زن در اجلاس 49 كميسيون مقام زن، تمركز برنامه‌هاي انجام شده و در دست انجام نه تنها بر حصول برابري و رفع تبعيض بلكه بر مشاركت دادن زنان به عنوان شركاي كامل و برابر مردان در تمامي فرآيند تصميم‌گيري بوده است.

 

طي سالهاي گذشته مردان به كره ماه رفتند و برگشتند در حاليكه زنان در همان جايي كه بودند، هستند، البته سعي مي‌كنند تا جهان را در رابطه با موضوع حاشيه‌اي كردن غيرقابل توجيه زنان كه موجب محروميت آنها از حقوق بشر مي شود، حساس كند.

مفهوم برابري جنسيتي اين مطلب را شناسايي كرد كه حذف تبعيض عليه زنان و دختران نيازمند مشاركت مردان و پسران، خانواده‌ها، جوامع و ملل است. اين روند با جنبش جهاني زنان ادامه يافته است و علي‌رغم تفاوتها و مرزبنديهاي ملي، قومي، زباني، فرهنگي، اقتصادي و يا سياسي فعالان عرصه زنان سازمانها و شبكه‌هاي قوي را ايجاد كردند. اين گروهها، نيروهاي قوي و نيرومند براي تغيير نگرش و فكر جهانيان در موضوعات زنان و جنسيت هستند.

به هر حال هنوز اين مأموريت به پايان نرسيده است و انجام آن تلاشهاي طولاني را مي طلبد اجلاسهاي بين‌المللي و بويژه اجلاس اخير كميسيون مقام زن انتظارات زيادي را در تمامي حوزه‌ها و در تمامي كشورها براي تداوم تغيير نظامهاي موجود كه تبعيض و حذف و تقليل فرصتها را براي زنان به همراه آورده است، ايجاد كرده است.

پافشاري فردي و جمعي زنان براي متقاعد كردن دولتهاي خود در زمينه لزوم ايجاد فرصتها، امكانات، حقوق، مسئوليتها و اختيارات برابر كماكان بايد ادامه يابد تا منجر به تغيير هنجارهاي ملي و بين‌المللي براي مشاركت برابر زنان در اداره كشورها و جهان با حفظ كرامت وشأن و شخصيت انساني آنها گردد.