زنان: شنبه 10 آذر  1386 - اول دسامبر 2007

 

 

گفتگوي فارس با نخستين استاد فيزيك زن ايران در آسايشگاه سالمندان

كرسي استادي سوربن را براي خدمت به كشورم رد كردم

خبرگزاري فارس

یکشنبه 27 آبان 1386-18 نوامبر 2007

نخستين بانوي استاد فيزيك ايران بعد از بنيانگذاري نخستين رصدخانه و تلسكوپ خورشيدي تاريخ نجوم ايران، فارغ التحصيلي از دانشگاه سوربن پاريس و 30 سال تدريس در دانشگاه هم اكنون با خيالي آسوده و خاطراتي خوش بر روي تخت آسايشگاه سالمندان، تنها افتخار خود را تربيت دانشجويان موفق (استادان امروز) مي‌داند.

آلينوش طريان در سال 1299 در خانواده ارمني در تهران متولد شد. وي در خرداد سال 1326 با درجه ليسانس فيزيك از دانشكده علوم دانشگاه تهران فارغ‌التحصيل و در مهرماه همان سال به سمت كارمند آزمايشگاه فيزيك دانشكده علوم استخدام شد و يكسال بعد به عنوان متصدي عمليات آزمايشگاهي در دانشكده علوم منصوب شد.

پس از تلاش بي‌نتيجه براي متقاعد كردن استادش (دكتر حسابي) براي كمك به اعزام وي به خارج از كشور، با هزينه شخصي خود به بخش فيزيك اتمسفر دانشگاه پاريس رفت.

دانشنامه دكتراي دولتي را از دانشگاه علوم پاريس در سال 1956 ميلادي(1335 شمسي) دريافت كرد و به دليل خدمت به كشورش پيشنهاد كرسي استادي دانشگاه سوربن را رد كرد و به ايران بازگشت و با سمت دانشيار فيزيك رشته ترموديناميك در گروه فيزيك مشغول به كار ‌شد.

در سال 1338 دولت فدرال آلمان غربي بورس مطالعه رصد‌خانه فيزيك خورشيدي را در اختيار دانشگاه تهران قرار داد و وي براي اين بورس انتخاب شد و از فروردين سال 1340 به مدت 4 ماه به آلمان رفت و بعد از انجام مطالعات به ايران بازگشت.

سه سال بعد در تاريخ 9 خرداد 1343 به مقام استادي ارتقا پيدا كرد و بدين ترتيب او اولين فيزيكدان زن است كه در ايران به مقام استادي رسيد.

در تاريخ 29 آبان سال 45 عضو كميته ژئو فيزيك دانشگاه تهران انتخاب شد و در سال 48 رسما به رياست گروه تحقيقات فيزيك خورشيدي موسسه ژئوفيزيك دانشگاه تهران منصوب شد و در رصدخانه فيزيك خورشيدي كه خود وي در بنيانگذاري آن نقش عمده‌اي داشت، فعاليت خود را آغاز كرد.

وي كه اولين كسي بود كه در ايران درس فيزيك ستاره‌ها را تدريس كرد، در سال 58 تقاضاي بازنشستگي داد و به افتخار بازنشستگي نائل شد.

عزت‌الله ارضي رئيس انجمن فيزيك ايران كه مدتي دانشجوي آلينوش طريان بوده است در گفت و گو با خبرنگار اجتماعي فارس گفت: استاد طريان بسيار مهربان بود، با دانشجويان به صورت دوستانه و محترمانه رفتار مي‌كرد و با همه دوست بود. منش و برخورد انساني از ويژگي‌هاي بارز وي است. وي يكي از تاثيرگذاران بر علم فيزيك خورشيدي در ايران بود كه منجر به رشد شاخه اختر فيزيك و فيزيك ستاره‌ها شد.

آلينوش طريان منزل خود را وقف كرده و از آنجا كه فرزند و بستگاني در ايران ندارد هم اكنون در خانه سالمندان به سر مي‌برد.

براي گفت‌وگو با نخستين بانوي استاد فيزيك ايران به همراه يكي از همكاران قديمي‌اش به آسايشگاه سالمندان توحيد رفتيم. با روي باز و در حالي كه شادي و رضايت در چهره‌اش نمايان بود از ما استقبال كرد و با لبخند ما را دعوت به نشستن كرد.

وقتي از وي خواستيم خاطره‌اي از دوران تدريسش در دانشگاه براي ما تعريف كند، خنده‌اي كرد و گفت: تمام خاطراتي كه در دروان تدريس داشتم براي من شيرين است. من دانشجوها را خيلي دوست داشتم و بالطبع دانشجوها هم من را خيلي دوست داشتند و اين مسئله باعث شده بود تا كوچكترين ناراحتي‌اي در دوران تدريسم احساس نكنم و با دانشجويانم مثل دوست رفتار مي‌كردم و اصلا خودم را نمي‌گرفتم. معلم بايد مهربان باشد زيرا مهرباني را بايد به دانشجوها و دانش آموزانش ياد دهد چرا كه اين جوانان آينده كشور هستند . اگر اساتيد بداخلاق باشند، نمي‌تواند درس اخلاق بدهند.

 

بهترين خاطره

سی سال تدريس در دانشگاه تهران و تاسيس رصدخانه خورشيدي در ايران

 

علت اصلي موفقيتتان در دوران تدريس

رفتار انساني. يكي از همكارانم روزي از من پرسيد چرا اينقدر دانشجوها به شما سر مي‌زنند و با شما صحبت مي‌كنند در حالي كه اين دانشجويان پيش من نمي‌آيند. من در جواب او گفتم حتما رفتارت طوري نبوده كه بتواند دانشجويان را جذب كند.

 

براي سفر به فرانسه از بورس تحصيلي استفاده كرديد؟

در دوران تحصيل هميشه نمرات بالا داشتم و مورد توجه معلمين و اساتيد بودم. در زماني كه ليسانس گرفتم از استاد خود براي گرفتن بورس كمك خواستم اما وي به دليل اينكه من زن بودم با بورس من موافقت نكرد و به من گفت تا الان هم زيادي درس خواندم. پدرم گفت من مي‌توانم هزينه تحصيل تو را در فرانسه تقبل كنم و بورس را براي افرادي بگذار كه واقعا احتياج دارند. با هزينه شخصي به فرانسه رفتم و دكتراي خود را از دانشگاه سوربن گرفتم و سپس با وجود پيشنهاد كرسي استادي در دانشگاه سوربن به كشورم بازگشتم.

 

چه چيزي باعث شد اين پيشنهاد را رد كنيد؟

من علاقه داشتم به كشورم، ايران، خدمت كنم. وگرنه در همان فرانسه در حالي كه هنوز فارغ‌التحصيل نشده بودم، از من دعوت به كار كردند و در جواب استاد فرانسويم كه مي‌خواست من را استخدام كند گفتم كه من بايد برگردم به كشورم و فقط براي بهتر خدمت كردن به كشورم براي تحصيل به فرانسه آمدم.

بعد از برگشتن به ايران، خيلي‌ها به من مي‌گفتند كه حماقت كردي، اما من چون وظيفه خودم مي‌دانستم كه برگردم، برگشتم و از برگشتنم به ايران پشيمان نيستم زيرا كه توانستم دانشجويان خوبي تحويل جامعه بدهم و اين مسئله باعث دلخوشي من است.

سفري هم به آلمان داشتيد؟

دولت آلمان بورس مطالعاتي رصد‌خانه فيزيك خورشيدي را به ايران داد كه از ميان همكاران در دانشگاه تهران من انتخاب شدم و به مدت چند ماه براي فعاليت تحقيقاتي به اين كشور سفر كردم.

 

چطور شد كه به فكر تاسيس رصدخانه خورشيدي افتاديد؟

وقتي به ايران برگشتم و در دانشگاه مشغول به كار شدم ، درخواست كردم كه رصدخانه خورشيدي راه‌اندازي شود تا دانشجويان بتوانند مطالعات و تحقيقات خود را در اين رصدخانه انجام دهند. رصدخانه خورشيدي با نظارت من افتتاح شد.

 

به چند زبان خارجي آشنايي داريد؟

مادرم در سويس تحصيل كرده بود. هم مادرم و هم پدرم به زبان فرانسه، فارسي و ارمني مسلط بودند و بسياري از مواقع با هم به زبان فرانسه صحبت مي‌كردند. من و برادرم هم كه از كودكي به زبان ارمني و فارسي آشنا بوديم براي فهميدن حرف والدينمان زبان فرانسه هم ياد گرفتيم و آن‌ها را غافلگير كرديم.به زبان تركي و انگليسي نيز آشنايي دارم. زيرا بسياري از مقالات و مجلات علمي به زبان انگليسي هستند.

 

از حقوق خود راضي بوديد؟

من حقوق بسيار كمي دريافت مي‌كردم. متاسفانه در ايران، ارزش اساتيد را نمي‌دانستند. بعد از فارغ‌التحصيلي يكي از دوستان پدرم كه شركت داشت به من پيشنهاد كار با حقوقي تقريبا 10 برابر داد اما به خاطر علاقه به تحصيل، حرفه خود را رها نكردم. متاسفانه ارزش دانشمند در كشور ما هنوز به جايگاه واقعي خود نرسيده است.

 

تا كنون سفري به ارمنستان داشتيد؟

 

متاسفانه تا به حال به ارمنستان سفر نكردم و اين آرزوي دوران جواني من بود. زمان قبل از انقلاب مرزهاي ارمنستان بسته بود و اگر كسي به اين كشور سفر مي‌كرد از كار اخراج مي‌شد، نتوانستم سفر كنم و بعد از انقلاب هم ديگر توانايي سفر به اين كشور را نداشتم.

 

اگر بتوانيد به عقب بازگرديد، چكار خواهيد كرد؟

 

اگر به زمان قديم برگردم بازهم همين راه را ادامه مي‌دهم و تغييري در زندگي خود نخواهم داد چون به تحصيل و تدريس خيلي علاقه داشتم من افتخار مي‌كنم كه توانستم در دانشجويانم عشق به فيزيك ايجاد كنم. بسياري از دانشجويان من هم‌اكنون استاد دانشگاه هستند و در زمينه فيزيك حرف براي گفتن دارند.

 

توصيه‌اي به اساتيد و دانشجويان داريد؟

 

اساتيد بايد به طور مرتب مطالعه داشته باشند و بايد اطلاعات خود را مطابق با مطالب روز كنند و دانشجويان هم بايد خوب درس بخوانند.

 

 

اینجا زندان است و من زنی در میان زنانی كه دردهايشان مثال روشن نابرابري است

نوشته مریم حسین خواه از بند 3عمومی زندان زنان اوین

چهارشنبه 7 آذر 1386-28 نوامبر 2007

اينجا زندان است. بند زنان زندان اوين. اولين بار نيست كه به اینجا مي آيم. بار اول نيست كه به اوين مي آيم. بار اول خبرنگاري بودم كه با رئیس زندان سلول به سلول جلو مي رفتم و براي اولين بار سرگذشت زناني كه به جرم اعتياد، فحشا، و قتل اسير چهارديواري زندان بودند را مي شنيدم كه بنويسم اما فقط چند كلمه؛ همان قدر كه بودن رئيس اجازه مي داد. همان روز بود كه همه زندانيان در حضور مسئولان بند از شرايط زندان تعريف كردند و گفتند كه مشكلي ندارند، اما هنگام رفتنم، كاغذ مچاله ای را در جيبم گذاشتند كه "به داد ما برسيد، اين جا هيچ كس به فكر ما نيست."

بار دوم من هم زنداني بودم. درست مثل همه آن زندانيان در بند. 30 نفر از فعالان زن در انفرادي بودند و من آشفته و نگران، ميان غم زناني كه هميشه از آنان مي نوشتم، و سرنوشت نامعلوم دوستانم سرگردان بودم. آن روز براي آنها مهماني بودم كه به زودي مي رفت.

اين بار، بار سوم اما، همه چيز متفاوت است. حالا من با اين وثيقه صد ميليون توماني يكي از خودشان هستم. يكي از صدها زني كه سال ها است گرفتار ديوارهاي بلند اوین اند و هيچ دادرسي ندارند. نه قانون به فريادشان مي رسد، نه خانواده و نه هيچ كس ديگر. اصلا معناي بي پناهي را فقط اينجاست كه مي توان فهميد. در چشمان زناني كه اگر قانون كمي، فقط كمي، عادلانه تر بود آنها اينك در خانه هايشان در كنار فرزندانشان بودند. زناني كه هيچ شباهتي به كليشه هاي ما از زنان زنداني ندارند. زناني كه برخي به خاطر تاب نياوردن قوانين نابرابر خود مجري قانون شده اند و به گفته قانونگذار قانون شكن.

برخي به خاطر ناآگاهي و فقري كه هميشه دامن گير زنان بود گرفتار شده اند و برخي همچون ليلا به خاطر اين كه از دادگاه درخواست نفقه كرده اند! باورش سخت است اما ليلا 47 ساله، بيست سال است كه مي خواهد از شوهري كه او و كودك عقب مانده اش را رها كرده و رفته، نفقه اش را بگيرد و هيچ دادگاهي هنوز به داد او نرسيده. ليلا با چشمان پر از اشك به زمين خيره شده و مي گويد: هنوز دو سال از ازدواجمان نگذشته بود كه فهميدم شوهرم قبل از من زن داشته. دختر عقب مانده ام كه به دنيا آمد ما را رها كرد و رفت. من ماندم و دو بچه كوچك كه يكي هم عقب مانده بود و بايد خرج دوا و درمانش را مي دادم. شوهرم خانه داشت، ماشين داشت، مال و اموال داشت، من فقط آن قدري می خواستم كه خرج اين دو بچه بدبخت و مريض را بدهم اما او نداد و هيچ دادگاهي هم محكومش نكرد. وقتي می پرسم:چرا طلاق نگرفتي؟ مي گويد"هنوز اميدم به قانون است كه شاید نفقه فرزندانم را بگيرم." مي گويد: فقط ده ميليون تومان هم براي بيست سال زندگي بدهد مي روم و خودم را خلاص مي كنم. نمي دهد اما... دو روز پيش شوهر ليلا در دادگاه گفته نفقه نمي دهد و ليلا و بچه هايش را كتك زده. قاضي ليلايي را كه كتك خورده و شوهرش را كه كتك زده با هم به زندان فرستاده به جرم به هم ريختن نظم دادگاه. آن هم به زندان اوين. شوهرش همان شب سند گذاشته و آزاد شده و ليلا با چشماني اشكبار و نگاهي ناباور در انتظار اين است كه شايد كسي برايش سند بگذارد و آزادش كند...

هر گاه از بي حقوقي زنان مي گويیم نفقه و مهريه را به رخ مان مي كشند، همه با ین جمله آشناییم که با داشتن اين ها ديگر چه مي خواهيد؟!) ليلاها و ليلاها، اما نه مهريه اي دارند كه به اتكاي آن بتوانند زندگي كنند و نه نفقه اي. تجربه ليلا مي گويد مرد اگر بخواهد نفقه نمي دهد و هيچ قانون و دادگاهي نمي تواند او را وادار به پرداخت نفقه كند و نبايد حقوق بديهي ای همچون برابري در دیه، ارث، شهادت، حق داشتن طلاق، ... را به بهانه داشتن نفقه و مهريه اي كه گرفتن آن گاه ناممكن مي شود ناديده گرفت.

ليلا يكي از صدها زني است كه به خاطر قانون نابرابر، زندگي اش را باخته و حالا از تمام دنيا فقط يك سقف آهني دارد و ديوارهايي كه تمام نمي شود. اين ها را که مي نويسم، چند قدم آن طرف تر از من زني جوان که بدنش کبود کبود است در حال گريستن است. گريه كه نه ضجه مي زند. سر به ديوار مي كوبد. فرياد مي زند. و مي خواهد خودش را بكشد، با روسري ای كه به گلو گره زده است. شايد همين نااميدي از قانون و عدالت است كه او را تا چند قدمي مرگ آورده است.

شبي كه روز قبلش تهديد به بازداشت شده بودم در فكر برنامه ای بودم که كه در زندان دوام بياورم. اما حالا مي ترسم وقت كم بياورم. ميان اين همه زني كه زندگي و دردهاي هر كدامشان مثالي روشن از نابرابري است.

 

 

مقامات بلغاري در حل مسئله دانشجوي محجبه ايراني قول مساعد دادند  

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران

پنجشنبه اول آذر 1386-22 نوامبر 2007

در پي ممانعت ورود دانشجوي محجبه ايراني به دانشگاه پزشکي شهر وارنا و پيگيري هاي سفارت جمهوري اسلامي ايران،مقامات دولت بلغارستان قول مساعد در حل اين موضوع دادند.

به گزارش گروه دريافت خبرخبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، سفارت جمهوري اسلامي ايران در صوفيه پس از عدم اجازه ورود به خانم دکتر عقيلي دانشجوي سال دوم چشم پزشكي دانشگاه وارنا،موضوع از دو هفته پيش توسط اين سفارت پيگيري شد و ملاقاتهايي با مسئولان وزارت امور خارجه و وزارت علوم بلغارستان صورت گرفت.

در نتيجه اين مذاكرات مسئولان بلغاري قول مساعد دادند تا هرچه زودترموضوع حل و فصل شده و اين دانشجو در كلاسهاي خود حاضر شود.

لازم به يادآوري است ده ها تن از دانشجويان محجبه خارجي و بلغاري در دانشگاه هاي مختلف پزشکي و غير پزشکي دانشگاه صوفيه بدون هيچ مشکلي در حال تحصيل هستند.

 

 

رئیس سازمان سنجش سهمیه بندی جنسیتی در کنکور دو سال گذشته را تایید کرد

خبرنامه امیرکبیر

پنجشنبه اول آذر 1386-22 نوامبر 2007

 عبدالرسول پور عباس در خصوص درصد قبولی دانشجویان دختر و پسر در کنکور سال ۸۶ گفت: در حدود ۶۴ درصد پذیرش در کنکور سال ۸۶ مربوط به دختران و ۳۷ درصد مربوط به پسران است، که با احتساب دانشگاه آزاد، فنی و حرفه ای و فراگیر این درصد به ۵۱ درصد به نفع دختران و ۴۹ درصد به پسران تبدیل می شود.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر رئیس سازمان سنجش با پذیرش تلویحی سهمیه بندی جنسیتی در کنکور دو سال گذشته، به تشریح نحوه این سهمیه بندی پرداخت و افزود: در دوره های روزانه آزمون سراسری دو سال اخیر در رشته های مهندسی به نفع خانم ها و در بخش انسانی و تجربی پذیرش به نفع آقایان بوده است. این نفع تنها در حد ۱۰۰ تا ۲۰۰ نمره در تراز ۱۳ هزار بوده که تفاوت این ۲۰۰ نمره تنها در ۲ تا ۳ سئوال مشخص می شود بنابراین اتفاق فاحشی از نظر تفاوت در پذیرش جنسیت به وجود نیامده و ما برای پذیرش هر دو قشر تلاش کرده ایم.

 

هزار امضا در حمایت از مریم حسین خواه

هستیا

چهارشنبه، 7 آذر 1386

بیش از یک هزار تن از مدافعان حقوق بشر با انتشار نامه ای به بازداشت مریم حسین خواه اعتراض کرده و نوشته اند: همه ما همچون مریم حسین خواه در مقابل احقاق حقوق شهروندی زنان هموطن مان، خود را مسئول می دانیم...

روز ۲۶ آبان ماه مریم حسین خواه، یکی از صدها فعال کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز و یکی از بی شمار روزنامه نگاران و نویسندگان مدافع حقوق زنان را در پی احضاریه ای کتبی در دادگاه انقلاب بازجویی کردند و به خاطر نوشته ها و فعالیت هایش در سایت تغییر برای برابری (سایت کمپین یک میلیون امضاء) و سایت زنستان (ارگان مرکز فرهنگی زنان) به تشویش اذهان عمومی و نشر اکاذیب متهم کردند و پس از تعیین قرار وثیقه ای ۱۰۰ میلیون تومانی، به خاطر نداشتن وثیقه به بند عمومی زندان اوین منتقل کردند. این درحالی است که سایت تغییر برای برابری یکی از سایت های کمپین گسترده و پرتنوع یک میلیون امضاء و متعلق به همه اعضا و هواداران آن است و بسیاری از معترضان به قوانین تبعیض آمیز موجود علیه زنان، در آن قلم می زنند، گزارش تهیه می کنند و در مجموع آن را اداره می کنند. ما فعالان حقوق برابر همگی با برداشتن گام هایی هرچند کوچک در جهت آگاهی رسانی به مردم و هموطنان خود در مورد نظام حقوقی تبعیض آمیز کنونی سعی کرده ایم تجربه ها و گزارش ها و دردهای جامعه زنان را هر جا امکان پذیر بوده مکتوب سازیم، چه در سایت های خود همچون تغییر برای برابری، زنستان، کانون زنان ایرانی، میدان و... چه در وبلاگ های خود و چه در روزنامه های رسمی کشور و چه به صورت شفاهی و چهره به چهره.

از این رو اگر مسئولیت و گزندی از فعالیت های قانونی و خبررسانی شفاف و انتشار مکتوبات و مقالات در سایت تغییر برای برابری یا سایت زنستان متوجه هر یک از کنشگران این جنبش باشد قطعا بر دوش تک تک ما امضاء کنندگان این نامه که خود را متعلق به جنبش حقوق برابر و مدافع آن می دانیم، قرار دارد. همه ما مدافعان و فعالان جنبش حقوق برابر، همچون مریم حسین خواه، گزارشگر درد و رنج زنان کشورمان هستیم، همه ما می نویسیم و به نظام حقوقی ناعادلانه کنونی، معترض ایم. ما نیز با انعکاس رنج و درد جامعه زنان و مکتوب نمودن روند فعالیت های مسالمت آمیز و مصلحانه خود در سایت ها، وبلاگ ها و روزنامه های مختلف از جمله تغییر برای برابری و زنستان، با مریم حسین خواه شریک ایم از این رو همه سایت هایی که از حقوق برابر می نویسند را متعلق به خود می دانیم و بی شک این سایت ها نه از آن یک فرد (مریم حسین خواه) و نه از آن هیچ یک از فعالان جنبش حقوق برابر (به تنهایی) نیست بلکه متعلق به همگی کسانی است که در آن قلم می زنند و اعتراض خود را نسبت به قوانین تبعیض آمیز فریاد می کنند. بنابراین، همگی ما مسئول همه آنچه در این سایت ها و در دفاع از حقوق زنان انتشار می یابد، هستیم. ما امضاء کنندگان این بیانیه در جهت انعکاس درد و رنج زنان و به منظور اصلاح قوانین تبعیض آمیزی همچون تعدد زوجات، دیه نابرابر، افزایش سن مسئولیت کیفری دختران و... مانند مریم حسین خواه در راه احقاق حقوق زنان و بهبود زندگی آنان سعی می کنیم آموزه های خود را از زنانی که دچار معضلات ناشی از وجود این قوانین تبعیض آمیز شده اند در سایت های زنانه و روزنامه ها و مجلات مکتوب و منعکس سازیم. بی شک اگر مریم حسین خواه مسئول نوشته ها و فعالیت های خود در سایت های زنانه، از جمله سایت های زنستان و تغییر برای برابری و فعالیت در کمپین یک میلیون امضاء است ما نیز کمتر یا بیشتر، قبل یا بعد از او، در این راه قدم برداشته ایم و حال اگر قرار است او در زندان باشد برای همان کاری که همه ما نیز کرده ایم، پس هزاران فعال و مدافع حقوق برابر در ایران باید راهی زندان ها شوند. از این رو ما امضاء کنندگان این نامه با صدای بلند اعلام می کنیم که: همه ما همچون مریم حسین خواه در مقابل احقاق حقوق شهروندی زنان هموطن مان، خود را مسئول می دانیم و از این رو دست به قلم می بریم و مشکلات را منعکس می سازیم و آن که اکنون در زندان بسر می برد خواهر ماست که بی گناه و به جرمی به زندان برده شده که همه ما هر روز و هر ساعت انجام می دهیم. ما مسئولیم و مانند مریم حسین خواه نگران شرایط دردناک و اسف بار زنان کشورمان هستیم از این رو می نویسیم، گزارش می دهیم و برای حساس کردن افکار عمومی جامعه مان به معضلات زنان، اخبار تهیه می کنیم و اگر ظلمی به دختری در هر جای سرزمین مان روا شود به آن اعتراض خواهیم کرد. چون ما خود را مسئول و دلسوز شهر و کشوری می دانیم که در آن زندگی می کنیم حتا اگر زن باشیم و نظام حقوقی کشورمان حقوق زنان را نیمی از حقوق شهروندان مرد به حساب آورد.

 

به مناسبت روز جهانی مقابله با خشونت علیه زنان

یکشنبه، 4 آذر 1386

هستیا

عسل اخوان

برای اولین بار در اولین گردهمایی فمینیستی برای آمریکای لاتین و جزایر دریای کارائیب که در بوگوتا، کلمبیا، در روزهای ۱۸ تا ۲۱ ژوئیه ۱۹۸۱، تشکیل شد، روز ۲۵ نوامبر به عنوان روز جهانی علیه خشونت بر علیه زنان اعلان شد. تاریخ ۲۵ نوامبر به یادبود خاطره ۳خواهر اهل جمهوری دومینیکن، خواهران میرابال انتخاب شد. قتل این سه زن در سال ۱۹۶۰ در دوران حکومت دیکتاتوری رافائل تروئیلو صورت گرفت. اعلان این روز به عنوان روز جهانی مبارزه با خشونت بر علیه زنان به عنوان احترام به این سه خواهر و همچنین اذعان به وجود خشونت جنسی در جهان میباشد.

خشونت انواع مختلفی دارد که شامل خشونت خانگی ،جنسی ، روانی ،اجتماعی ،سیاسی و مالی است. خشونت در جامعه ایران ریشه دوانده و زنان زیادی یا بدون اغراق می توانم بگویم اکثر زنان با آن درگیر هستند.

اگر آغاز این خشونت را خانواده بدانیم ، و منشأ آن را در خانواده باید در اخلاق سنتی ، ناموس پرستی، پدر سالاری و مردسالاری جستجو کرد.پدران بدون هیچ واهمه ای و به بهانه غیرت ،زن و دختران خود را مجبور به شیوه ای از زندگی می کنند که آغشته به اجبار و تبعیض است و با خشونت یا تهدید قوانین نابرابر را در خانواده شان نهادینه می کنند؛ با حربه حفظ آبرو و حفظ سنتهای مردسالارانه به تنبیه زنان می پردازند. پدیده گردش خشونت که در جامعه شناسی مطرح شده موجب آن می شود در جامعه ای که پر از هنجار های خشونت است و آن را پذیرفته شده می داند این خشونت خانوادگی را تقویت کند و به کسانی که در کودکی شاهد خشونت و یا قربانی آن بوده اند اجازه دهد در بزرگسالی این خشونت را در خانواده منعکس کنند و آن را نسل به نسل اشاعه دهند.خشونت در خانواده ها فراگیر تر از آن است که مخصوص طبقه ،تحصیلات و نژاد خاصی باشد بلکه طبق آمار 70 درصد زنان مورد خشونت واقع می شوند که این تعداد گروه خاصی را دربر نمی گیرد. خشونت خانگی می تواند در اولین شب ازدواج یا سالها بعد پدیدار شود ؛ خشونت خانگی می تواند جسمی،جنسی،روانی ، مالی و یا حتی محدود کردن زن باشد . و متأسفانه تمکین زنان،بخصوص زنان ایرانی،شیوه ی زندگی آنها شده است و با جهانی شدن مبارزه با خشونت علیه زنان در می یابیم که زنان هم باید در این راه از فرودستی خود دست بردارند تا این فرهنگ عوض شود همسو با تغییر قوانین.

خشونت جنسی،خشونت جنسی غیر تماسی، خشونت کلامی، تجاوز،خشونت در مورد جهیزیه، تن فروشی اجباری،بارداری اجباری،ختنه دختران، خرید و فروش زنان و دختران ، خشونت علیه زنان کارمند و مستخدمین زن ،خشونت های ناشی از جنگ،خشونت در زندان، تجاوزهای سیستکاتیک،خشونت نگاهی و رفتاری، خشونت سیاسی و .از انواع خشونتی ست که بر زنان اعمال می شود.

خشونت جسمی معمولآ افشا نمی شود و زنان از بازگو کردن آن امتناع می کنند.نظام مردسالار ، پذیرش خشونت هنگام رابطه جنسی را وظیفه زناشویی زن و طبیعی جلوه می دهد.زن نیز از ترس یا بدلیل شرمندگی از افشای آن امتناع می کند.

خشونت روانی زنان، هنگامی بر آنان اعمال می شود که آنها مورد اذیت و آزار، محرومیت فیزیکی ،محرومیت مالی و سوء استفاده لفظی قرار می گیرند.این خشونت می تواند مقطعی یا دایمی باشد اما اثر مخرب آن بر زنان معمولآ دایمی است و موجب کمبود اعتماد به نفس در زنان می شود.

سوء استفاده جنسی غیرتماسی ، به وسیله متلک گفتن مردان و یا تماس تلفنی آنان با زنان و گفتن مطالبی که باعث رنجش زن می شود و او را تحقیر می کند.

خشونت علیه زنان زندانی، که شامل آزار و شکنجه جسمی و لفظی و جنسی می شود.

خشونت علیه زنان کارمند یا مستخدمین زن، که در مواردی تجاوز جنسی کارفرما را هم شامل می شود و زن به خاطر ترس از پرداخت نشدن حقوقش و یا ترس از آبروریزی و یا ترس اخراج از کارش ، این ستم را معمولآ افشا نمی کنند.

خشونت جنسی و تجاوز به زنان در جنگ رخ می دهد و به عنوان حربه جنگی مورد استفاده قرار می گیرد؛ اما بعد از جنگ هم عواقب این خشونت بر زنان وجود دارد،ناراحتی های روانی ،ترس و استرس،افسردگی،فرزندان ناخواسته و مادر شدن ناخواسته تا سالیان سال بر دوش زنان قربانی سنگینی می کند.

و سیاست ، که به نظر من سهم عمده ای در اعمال این خشونت و نهادینه شدن آن دارد ، دولت با در نظرنگرفتن حقوق زنان در قانون گذاری ، برابر نبودن حقوق زن و مرد، همچنین با نبودن قوانین حمایتی از زنان و نبودن مراکز دولتی برای حمایت اززنان آسیب دیده نقش تأثیر گذاری بر آسیب دیدن زنان و تداوم این خشونت علیه زنان دارد.دولت در موارد بسیاری زنان آسیب دیده را به چشم مجرم می نگرد نه در جایگاه قربانی، و این موجب می شود که خشونت هایی که بر زنان اعمال می شود همانند تجاوز جنسی و غیره ، خاموش بماند و زنان چون دولت و قانون را حامی خود نمی بینند و دیدگاه قربانی بودن برایشان نهادینه نشده ، ترس مانع بازگو کردن خشونت هایی شود که بر آنان اعمال می شود. در مواردی زنانی که قربانی خشونت هستند مورد مجازات قرار می گیرند و از خانواده و جامعه طرد می شود که این موضوع اثر نامطلوبی بر روحیه و دیدگاه زن در مورد خودش دارد ، و می تواند کشش جنسی و ارتباط با جنس مخالف را برای او از بین ببرد.

با توجه به اعلامیه حذف خشونت علیه زنان و جایگاه این موضوع و حقوق زنان در حقوق بشر ، امیدوارم حرکت تمام فعالان حوزه زنان،برای از بین بردن این خشونت و ریشه های ان ،و تلاش کمپین یک میلیون امضا برای برابر کردن حقوق زن و مرد در قانون ، روزی بیاید که شاهد آمار کمتری از خشونت علیه زنان در ایران باشیم ؛ همانطور که در سالیان اخیر در بسیاری از کشورهای دنیا، آمار این نوع از خشونت با تلاش فعالین و همکاری دولتمردانشان ، کاهش چشمگیری داشته است . اما از طرفی دیگر،با توجه به پیشینه طولانی خشونت علیه زنان، این قضیه امری طبیعی برای ما جلوه می کند و موجب شده است که بسیاری از دولت ها به آن توجه ویژه ای نداشته باشند.

منابع:

خشونت علیه زنان؛ مهرانگیز کار

زنان زیر سایه پدر خوانده ها؛نوشین احمدی خراسانی

 

بزرگداشت روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان در دانشگاه شریف

سه شنبه 6 آذر 1386-27 نوامبر 2007

گروه زنان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف به مناسبت بیست و پنجم نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، برنامه هایی را ترتیب داده است. از روز شنبه (سوم آذرماه) تا چهارشنبه (هفتم آذرماه) نمایشگاه عکسی در طبقه همکف ساختمان ابن سینای این دانشگاه با موضوع منع خشونت برپاست. روز دوشنبه پنجم آذرماه فیلم کافه ستاره اثر سامان مقدم در سالن آمفی تئاتر مرکزی دانشگاه پخش می شود و خانم شیوا مقانلو در مورد ابعاد فیلم و محورهای خشونت علیه زنان صحبت خواهند کرد.

روز سه شنبه نیز خانم دکتر شهلا اعزازی و خانم دکتر نیره توکلی به مناسبت همین روز سخنرانی خواهند داشت. خانم دکتر اعزازی با موضوع انواع خشونت و خانم دکتر توکلی با موضوع بررسی کنوانسیون منع خشونت علیه زنان صحبت می کنند. هم چنین آقای مقدم نماینده ی سازمان ملل متحد در تهران پیام دبیر کل سازمان را به مناسبت این روز قرائت خواهند کرد. فیلم خانه ی امن نیز در بین سخنرانی ها پخش خواهد شد. زمان برگزاری برنامه ساعت ۱۲ تا ۱۵ و مکان آن سالن آمفی تئاتر مرکزی است.

از دیگر برنامه های گروه زنان انجمن در این هفته انتشار ویژه نامه و نیز برگزاری کارگاه آشنایی با مفاهیم خشونت علیه زنان از ساعت ۱۰ تا ۱۴ روز چهارشنبه در دفتر روابط عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف خواهد بود.

 

رگبار خشونت علیه زنان در سرزمین فوتبال

تهران خبرگزاری ایسکانیوز

پنجشنبه 8 آذر 1386-29 نوامبر 2007

نام مکزیکی ها؛اگرچه به خاطر فوتبال ناب آمریکای جنوبی در کنار برزیل زبانزد جهانیان است اما خشونت علیه زنان در این کشور بیداد می کند و از همین حیث نیز شهره شده است. 

به گزارش روز پنجشنبه گروه حوادث ایسکانیوز:زنان مکزیکی با وجود تصویب و اعلام قانون منع تبعیض‌نژادی هنوز قربانی آداب و رسوم قدیمی و مرد‌سالاری می شوند.

فیلیپ کالدرونرییس‌جمهور مکزیک گفت:با اینکه میلیون‌ها نفر از زنان مکزیک شهروندان قانونی این کشور هستند اما از سوی پدران، شوهران و در کل مردان کشور مورد ظلم و آزار و اذیت های جسمی و روحی قرار می‌گیرند به ‌طوری که سال گذشته حدود 80 درصد از زنان قربانی فرهنگ‌های نادرست و خشونت‌آمیز گذشته در میان مردم به جا مانده شدند.

وی افزود:با وجود مبارزه با فرهنگ‌های نادرست و حذف آداب و رسوم کهن، قوانین جدیدی تصویب شد تا خشونت علیه زنان بی گناه از بین برود و پایه‌های زندگی اجتماعی مردم محکم تر شود اما هنوز مردان متعصب مکزیکی دست از این فرهنگ خشونت‌بار برنمی دارند.

رییس جمهور مکزیک اعلام کرد:ما برای مبارزه با این آداب و سنن کهنه تمام تلاش خود را به کار گرفته‌ایم گزارش ایسکانیوز می افزاید،.صندوق توسعه سازمان ملل نیز با حمایت نیکول کیدمن هنرپیشه سرشناس استرالیایی، برنامه اینترنتی برای مبارزه با خشونت علیه زنان را راه اندازی کرد و از طرفدارانش در سراسر دنیا خواسته به پایگاه اینترنتی اش بپیوندند.

پایگاه به خشونت علیه زنان؛نه بگویید تا هشتم مارس 2008 که روز جهانی زنان است دایر خواهد بود.

این جزیی از برنامه مورد حمایت سازمان ملل برای مقابله با خشونت علیه زنان و بالا بردن آگاهی های عموم درباره مشکل جهانی مورد نظر است.

در این پایگاه از دولت ها خواسته شده حذف چنین خشونت هایی را با جدیت بیش تر در دستور کار خود قرار دهند.

جوان ساندلرمدیر صندوق توسعه سازمان ملل برای زنان (یونیفم) ابراز امیدواری کرده میلیون ها امضا به سنگینی همین درخواست از دولت ها برای مقابله با خشونت علیه زنان بیفزاید.به گزارش ایسکانیوز،کیدمنسفیر حسن نیت یونیفم در بیانیه ای خاطرنشان ساخت:خشونت علیه زنان، ناقض حقوق بشر است و به هر قیمتی باید با آن جنگید.

یونیفم می گوید:آمار نشان می دهد از هر سه زن، یکی در طول زندگی خود با انواع خشونت روبه رو می شود.

کیدمنسال گذشته میلادی به عنوان سفیر حسن نیت صندوق توسعه سازمان ملل برای زنان به منظور کمک به دستیابی آنان به حقوق اجتماعی خود منصوب شد.وی همچنین از 1994 میلادی سفیر حسن نیت صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل است.

 

 

سرگذشت یک کودک قربانی فحشا 

جولیا روک

گزارشگر، برنامه عبور از قاره ها

لیلا در 9 سالگی به عالم فحشا فروخته شد و در 18 سالگی توسط یک قاضی ایرانی به مرگ محکوم شد اما به دست گروهی از فعالان ایرانی حقوق بشر نجات یافت. 

لیلا بی سواد بود اما حالا دارد خواندن می آموزد.

نه سالم بود که مادرم شروع کرد به فروختنم. نمی فهمیدم چه اتفاقی می افتد.

لیلا اکنون یک زن جوان 22 ساله است. او دو سال گذشته را در خانه امید مهر، از مراکز غیردولتی نگاهداری زنان درمانده جوان در تهران گذرانده است.

مادرم می گفت: 'برویم چیزی بخریم، مثل شکلات.' قصد داشت گولم بزند. خیلی بچه بودم. او مرا به جاهایی می برد.

حرف زدن درباره گذشته هنوز برای لیلا سخت است. اما معلوم است که "جاهایی" که از آنها حرف می زند همان جاهایی است که در ازای پول فروخته شد و مورد تجاوز قرار گرفت.

لیلا به منبع درآمد اصلی خانواده ای پنج نفره بدل شد.

 

وکیلی که در نهایت زندگی لیلا را نجات داد، شادی صدر، یک چهره جنجالی در ایران است. هرچند او پیشتر در سال جاری به خاطر شرکت در یک تظاهرات حقوق بشر دستگیر شد، اما در جامعه احترام زیادی دارد و در روزنامه ها مکررا از او نقل قول می شود.

خانم صدر می گوید سرگذشت لیلا استثنایی نیست.

  از چشم یک پدر و مادر فقیر در ایران دختر یکی از اموال یا دارایی هایی فرض می شود که می توان مبادله کرد یا فروخت.

 

 

شادی صدر، وکیل

 

او می گوید: از چشم یک پدر و مادر فقیر در ایران دختر یکی از اموال یا دارایی هایی فرض می شود که می توان مبادله کرد یا فروخت.

خانم صدر می گوید در ایران عملا بر اساس قوانین کیفری اسلامی پدر قدرت خارق العاده ای بر فرزندان خود دارد.

اگر پدری تصمیم بگیرد فرزند خود را به قتل برساند به مرگ محکوم نخواهد شد، بلکه تنها برای چند سال زندانی خواهد شد.

 

همسر فردا

 

لیلا در اراک زندگی می کرد، شهر کوچکی در چهار ساعتی جنوب تهران که در زمینه جرم و جنایت و مواد مخدر بدنام است. بخش اعظم درآمد لیلا صرف خرید مواد مخدر برای خانواده اش می شد.

به گفته سازمان ملل سه چهارم ضبط مواد مخدر جهان در ایران صورت می گیرد و مقام ها اذعان می کنند که اعتیاد یک معضل جدی است. 

وکلای حقوق بشر می گویند مورد لیلا استثنا نیست.

اما در مورد فحشا چنین آماری وجود ندارد. مدیر مرکز امید مهر در تهران می گوید این مشکلی رو به گسترش است.

عشرت قلی پور می گوید: "من به خانه های زیادی در جنوب تهران سر زده ام که دختران جوان مجبور بوده اند بروند خودفروشی تا خرج اعتیاد پدرشان تامین شود.

همچنین در چندین مورد شاهد بوده ام که خانواده ها دختر خود را در خانه ها زنجیر می کنند تا مانع فرار آنها شوند.

شوهر لیلا گاهی او را ظرف یک شب به تا 15 مرد می فروخت. دو ماه پس از ازدواج، پلیس به خانه آنها یورش برد و همه را دستگیر کرد.

شوهر لیلا به جرم راه انداختن یک روسپی خانه به پنج سال زندان محکوم شد.

 

در جریان تحقیقات جنایی، برادران لیلا اعتراف کردند که به او تجاوز کرده اند. آنها شلاق خوردند. به همین دلیل لیلا متهم به زنا با محارم شد. جرمی که مجازاتش مرگ است.

  می خواهم خبری به شما بدهم ولی لطفا ناراحت نشو. قرار است دارآویز شوی

 

 

زندانبان خطاب به لیلا

 

لیلا در زندان زنان به سر می برد که حکم مجازات خود را از زندانبان شنید: می خواهم خبری به شما بدهم ولی لطفا ناراحت نشو. قرار است دارآویز شوی.

خانم صدر می گوید: "این قضات مرد هیچ آموزشی درباره اتهامات جنسی ندیده اند. همه آنها یک نگاه مردسالارانه دارند و زن را مقصر می شناسند.

برادر لیلا بعدا اعتراف خود را پس گرفت. خانم صدر خواستار تجدید نظر در پرونده لیلا شد و برد.

 

حکم اعدام

پیشتر در سال جاری خانم صدر از نازنین 19 ساله - که به خاطر کشتن مردی که قصد تجاوز به او را داشت به مرگ محکوم شده بود - دفاع کرد و باعث تبرئه او شد. امروز نازنین یک زن آزاد است.

  آنقدر اعتراض یا آنقدر شکایت از طرف فعالان حقوق بشر خواهد شد که قضات تحت فشار قرار گیرند مجازات اعدام صادر نکنند

 

 

شادی صدر

به گفته "عفو بین الملل"، از گروه های مدافع حقوق بشر 177 نفر سال گذشته در ایران اعدام شدند، در میان آنها 4 نفر زن بودند - امسال شمار آنها به پنج افزایش یافته است. ارقام واقعی می تواند بالاتر باشد زیرا اعدام ها همیشه گزارش نمی شود.

اما خانم صدر و سایر وکلای ایرانی می گویند که فعالیت و مبارزه دائمی در زمینه حقوق بشر و جلب توجه عمومی به مساله، قضات ایرانی را نسبت به افکار عمومی حساس تر کرده است.

او می گوید: آنقدر اعتراض یا آنقدر شکایت از طرف فعالان حقوق بشر خواهد شد که قضات تحت فشار قرار گیرند که مجازات اعدام صادر نکنند.

 

امید لرزان

 

امروز لیلا در یک خانه آپارتمانی کوچک با یک پرستار که خرجش را خانم صدر و امید ایران می دهند زندگی می کند.

مرجانه حالتی، که در لندن زندگی می کند، موسس این مرکز بهسازی است. وی می گوید وقتی لیلا وارد مرکز شد سواد نداشت و باید اصول ابتدایی زندگی را فرا می گرفت.

لیلا درحال بازسازی زندگی و آموختن زندگی مستقل است

او هیچ چیز نمی دانست. تا جایی که نمی دانست وقت عادت ماهانه باید نوار بهداشتی استفاده کند

امروز لیلا درحال یادگیری خواندن است و با کارهای کوچک خیاطی پول درمی آورد.

اما خانم حالتی همچنین می داند که این مرکز با کمک به دخترانی مثل لیلا - با تقویت اعتماد به نفس آنها و تشویق استقلال - بر جاده ای لغزان گام می زند.

او می گوید: "ما در ایران زندگی می کنیم و مقررات خاصی هست که باید از آنها اطاعت کنیم، اما به این معنی نیست که نتوانیم به دخترها بگوییم که فرقی با مردها ندارند. آنها هم فرد هستند و فردیت دارند.

امروز لیلا آزاد است و نگرش ها ممکن است آرام آرام درحال عوض شدن باشند. ایران پنج سال قبل نخستین قانون حفاظت از کودکان در این کشور را تصویب کرد.

انتظار می رود در بهار آینده، لایحه تازه ای که پیشنویس آن توسط وکلای حقوق بشر تنظیم شده، به مجلس برود که هدف آن آسانتر کردن تعقیب قضایی آزاردهندگان کودکان است.

 

 

استفاده از كلمه زن در صداوسيما ممنوع شد؟ 

زمانه

چهارشنبه 7 آذر 1386-28 نوامبر 2007 

پس از آنكه دولت نهم، مركز امور مشاركت زنان را به مركز امور زن و خانواده تغیير نام داد، گویی رسانه‌های جناح حاكم از جمله صدا وسیما نیز تصمیم گرفته‌اند به جای كاربرد واژه زن از واژه خانواده استفاده كنند.

به گزارش نوروز، شبكه خبر صداو سیما روز دوشنبه در بخش خبری نیمروزی به انتشار خبری در مورد تجمع زنان اسپانیا به مناسبت روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان پرداخت و با تحریف نام این روز به روز جهانی مبارزه علیه خشونت‌های خانگی، اعلام كرد كه زنان اسپانیا در اعتراض به افزایش خشونت مردان علیه خانواده -بخوانید زنان-تظاهرات كردند.

این در حالی است كه نه تنها صداوسیما از انتشار اعتراضات زنان ایران به اعمال خشونت‌های جنسیتی خودداری می‌كند، بلكه رسانه‌های مستقل نیز مجبور به خودسانسوری در مورد این مساله هستند و زنان ایرانی اعتراض‌كننده نیز پی در پی با حكم‌های قضایی مواجه می‌شوند.

حساسیت به واژه زن در دولت نهم در ابتدای روی كار آمدن این دولت تا آنجا بود كه این واژه ماهها در اینترنت فیلتر شد. در حال حاضر نیز واژه جنسیت فیلتر شده و جستجوكنندگان باید برای جستجوی این واژه در اینترنت از فیلتر شكن استفاده كنند.

 

 

با طرح اين كه تنها‌٣٣/٠درصد مردان متأهل ازدواج مجدد كرده‌اند؛

آخرين پيشنهاد مطرح شده: وكالت مطلق طلاق ومسكن جداگانه براي زناني كه همسرانشان قصدازدواج مجدد دارند  

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران

چهارشنبه 7 آذر 1386-28 نوامبر 2007 

 

 

 

همزمان با تصويب كليات لايحه پيشنهادي حمايت از خانواده در كميسيون اجتماعي مجلس شوراي اسلامي و درحاليكه ماده 23 پيشنهادي اين لايحه جنجالهاي زيادي آفريده و محل انتقادات بسياري واقع شده است، نماينده قوه قضاييه در شوراي فرهنگي اجتماعي زنان، در پيشنهاد جديدي الزام دادن وكالت مطلق طلاق و فراهم كردن مسكن جداگانه براي زوجه‌اي كه همسر او قصد ازدواج مجدد دارد را مطرح كرد.

فاطمه بداغي، عضو شوراي فرهنگي اجتماعي زنان در گفت‌وگو با خبرنگار زنان ايسنا درباره وضعيت ازدواج مجدد در كشور با اعتقاد به اين كه درصد ازدواج مجدد مردها در حال حاضر بسيار محدود است، عنوان كرد كه بر اساس آخرين آمار رسمي موجود از سال 83 ، تنها 33 صدم درصد مردان متاهل اقدام به ازدواج مجدد كرده‌اند كه اين ميزان كمتر از يك درصد است.

بداغي در مواجهه با اين پرسش ايسنا كه اين آمار چگونه به دست آمده، درحاليكه بسياري از ازدواجهاي مجدد ثبت نمي‌شود، با بيان اين كه در جريان اين آمارگيري مشخص شد تعداد زنان متاهل در كشور بيش از مردان متاهل است، در توضيح مبناي آمار ياد شده پاسخ داد: آمار ازدواج مجدد مردان از اختلاف تعداد مردان متاهل با زنان متاهل به دست آمده است و حكايت از آن دارد كه ازدواج مجدد، مشكل جامعه ما نيست؛ چرا كه گروه معدودي از افراد جامعه درگير آن هستند.

وي در بررسي ماده 23 لايحه پيشنهادي حمايت از خانواده كه به عنوان بحث برانگيزترين ماده اين لايحه مطرح بوده و جنجالهاي زيادي را به راه انداخت، اظهار كرد: قبول دارم كه اين ماده مي‌تواند تكميل شود و به نظر مي‌رسد اگر به آن موادي اضافه شود به طور حتم براي رعايت حقوق زنان مستحكمتر تنظيم خواهد شد.

لذا نماينده قوه قضاييه در امور بانوان، مهمترين عنواني را كه بايد به ماده 23 اضافه شود، فراهم كردن مسكن جداگانه براي زوجه‌اي كه همسر او قصد ازدواج مجدد دارد، مطابق با شؤون زوجين عنوان كرد و گفت: بر اساس ماده 23 اختيار همسر دائم بعدي، منوط به اجازه دادگاه پس از احراز توانايي مالي مرد و تعهد اجراي عدالت بين همسران است و اين در حاليست كه بر اساس تبصره اين ماده در صورت تعدد ازدواج چنانچه مهريه، حال باشد و همسر اول آن را مطالبه كند، ‌اجازه ثبت ازدواج مجدد منوط به پرداخت مهريه زن اول است؛ اما با وجود اعمال محدوديت قانون از طريق پرداخت مهريه، باز هم بايد به وضعيت زناني توجه كرد كه مهريه آنها از لحاظ مالي به قدري ناچيز است كه مرد به راحتي قابليت پرداخت را طبق اين ماده قانوني و حق ازدواج مجدد پيدا مي‌كند، از اين رو اگر تهيه مسكن جداگانه براي زن اول در نظر گرفته شود، آن گاه محدوديت عادلانه‌تري در مقابل خواسته‌هاي اين مردان در نظر گرفته شده است.

وي اضافه كرد: در صورت اضافه كردن اين ماده ، اگر مرد توانايي فراهم كردن مسكن جداگانه را نداشته باشد، اجازه ازدواج مجدد نيز از او سلب مي‌شود و اين موضوع هم براي شرايط اقتصادي خانواده و هم وضعيت اجتماعي خانواده‌هايي كه با چنين خواسته‌هايي مواجه‌اند، مناسب است.

عضو شوراي فرهنگي اجتماعي زنان پيشنهاد ديگر خود را ارائه وكالت طلاق به زناني عنوان كرد كه شوهرشان قصد ازدواج مجدد دارد و در اين باره گفت: از آنجايي در ماده 23 ، تعهد به اجراي عدالت بين همسران مطرح شده است، بايد در مورد زن نيز عادلانه رفتار كرد؛ چرا كه اين زن در معرض بي سرپرست شدن است و فرزندان اين خانواده نيز بايد شرايطي خاص را متحمل شوند و حتي امكان ابتلاء به هزاران مشكل براي اين افراد وجود دارد؛ از اين رو مي‌توان با ارائه حق وكالت مطلق طلاق، به اين دسته از زنان، ‌ميزان آسيبهاي احتمالي براي اين افراد و اعضاي خانواده‌اشان به حداقل رساند

 

تعداد زندانيان سياسي در چين دو برابر شده است 

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران

چهارشنبه 7 آذر 1386-28 نوامبر 2007

فعالان حقوق بشر از كمبود شفافيت در سيستم قضايي چين انتقاد كردند.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) به نقل از خبرگزاري اتريش، تعداد زندانيان سياسي در چين طي يكسال گذشته دو برابر شده است.

بنياد "دواي هوآ" كه در آمريكا مستقر است، امروز (چهارشنبه) گزارش كرد كه آمار سركوب دگرانديشان در چين روند صعودي داشته است.

طبق آمار رسمي چين در سال 2006، 604 تن به دليل "تهديد امنيت ملي چين" دستگير شده‌اند. در سال قبل از آن اين رقم بالغ بر 296 تن بوده است.

جان كام، مدير اجرايي اين موسسه نيز اظهار كرد كه روند رو به رشد بازداشت‌ها در چين، تعقيب شديدتر و جدي‌تر دگرانديشان سياسي كه افكارشان از مسير سياست دولت چين منحرف شده است، تصديق مي‌كند.

وي اضافه كرد: ما حداقل از اواسط سال 2005 شاهد اين گونه بازداشت‌ها بوده‌ايم.

جان كام به عنوان مدير اجرايي اين موسسه براي آزادي زندانيان سياسي در چين تلاش مي‌كند.

طبق اطلاعات اين موسسه، آمارهاي سالانه‌هاي جديد چين نيز گواه آن است كه سيستم قضايي چين نيز فاقد شفافيت لازم است.

تنها حدود 10 درصد از موارد سياسي به طور عمومي و علني از سوي سيستم قضايي چين شناخته شده است.

 

با تاييد ديوان عالي كشور:

پسري كه با ادعاي دفاع ناموسي، مرتكب قتل شده بود از اتهام قتل عمدي تبرئه شد

خبرگزاري دانشجويان ايران تهران

یکشنبه 4 آذر 1386-25 نوامبر 2007

با تاييد قضات شعبه‌ي ‌١١ ديوان عالي كشور، پسري كه با ادعاي دفاع ناموسي، مرتكب قتل شده بود از اتهام قتل عمدي تبرئه شد.

به گزارش خبرنگار حقوقي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، طبق راي ديوان عالي كشور در ساعت ‌٥٢/٢ مورخ ‌٢/٩/٨٤ كلانتري ‌١٣٤ شهرك قدس به موجب اعلام پليس ‌١١٠ مبني بر اين‌كه شخصي به نام سيد حسين ‌٢٥ ساله بر اثر اصابت چاقو در بيمارستان مدرس فوت كرده است در جريان قتل فرد مذكور قرار گرفته و از صديقه كه از همراهان مقتول در حين انتقال به بيمارستان بوده تحقيق كرده كه اعلام مي‌كند كه در شب جاري مقتول به همراه آرش و مادر و برادرش در منزل ما بودند و ساعت ‌١٢ شب بيرون رفته و ساعت دو و نيم نيمه شب آرش و مادرش به منزل ما مراجعه وآرش گفت كه جسد را در كوچه ديده و به اينجا آورده و به اتفاق آرش و مادرش جسد را به بيمارستان منتقل كرديم. آرش و دوست وي به كلانتري منتقل و در بازرسي از منزل آرش آثار خون در مقابل درب منزل و اتاق خواب مشاهده و كاپشن خون‌آلود مقتول در اتاق خواب مشاهده و آينه موجود در پذيرايي منزل شكسته شده مورد ملاحظه ماموران قرار گرفت. طبق محتويات پرونده مادر آرش به نام نرگس در كلانتري اظهار داشته كه شب جاري ساعت ‌١٢ شب من و آرش و سيد حسين (مقتول) در منزل خانم روحاني بوديم و در آن ساعت آرش و سيد حسين به منزل دوست آرش رفتند حدود يك ربع به سه شب سيد حسين به منزل ما آمده و من در اتاق خواب خوابيده بودم و سيد حسين با من شوخي‌هاي ركيك كرد يك ربع بعد آرش وارد اتاق خواب شد و اين صحنه را ديد و به سيد حسين حمله كرد نمي‌دانم با چه چيزي سيد حسين را مجروح كرد. بعد از آن من و دوست آرش به نام ايمان و خانم ر، مجروح را به بيمارستان برديم.

آرش ‌١٩ ساله اظهار داشته شب جاري به همراه مادرم در منزل خانم صديقه بودند. سيد حسين هم آنجا بود. من با سيد حسين رفتيم منزل ايمان. نيم ساعت نشسته بوديم سيد حسين گفت بايد بروم منزل فرشته خانم و به خانه بابك بروم مشروب بخورم از ما خداحافظي كرد و رفت ساعت يك بامداد من از منزل ايمان به منزل خودمان رفته تا پلي‌استيشن را جهت بازي بياورم. درب منزل ما باز بود با هل دادن در را باز كردم مادرم از راهرو آمد و گفت بگير بخواب و رفتم به سوي اتاق خواب مادرم ديدم پشت تخت خود را مخفي كرده است. بعد بيرون آمد و گفت من آمدم صحبت كنم و بگيم و بخنديم، چاقو را از آشپزخانه برداشتم مي‌خواست فرار كند يك ضربه به دست او به سمت سينه طرف راست زدم، گفت من ارزشي ندارم به خاطر من بدبخت شوي، لباس او كامل بود بردم به درب اتاق گذاشتم و بعد ايشان را انداختم جلوي درب منزل فرشته خانم و گفتم به بيمارستان ببريد.

متهم در شعبه‌ي بازپرسي انگيزه‌ي خود را از قتل تجاوز به ناموس و حريم خانواده عنوان كرده و مي‌گويد از حال طبيعي خارج شدم و او را زدم. مادر متهم به قتل در مورد آشنايي خود با مقتول اظهار مي‌دارد كه از طريق خانم ي در مشهد با حسين آشنا شده و در مشهد مقتول به وي ابراز علاقه كرده و ابتدا قبول نكرده ولي با تلفن‌هاي مكرر مقتول به او علاقه‌مند شده اما خواستار رابطه‌ي نامشروع نبوده ... وقتي كه مقتول به تهران آمده به وي گفته در را باز بگذار من پيش تو مي‌آيم و حدود ساعت ‌٥/٢ آمد مرا از خواب بيدار كرد ديدم مست است و مي‌خواهد كه رابطه‌ي نامشروع برقرار كند من نمي‌خواستم ايشان اصرار كرد و تا حدي پيش رفت كه آرش آمد و با چاقو به او حمله كرد ...، پدر متهم به قتل چاقوي به كار رفته را تحويل داده است.

دادگاه مستندا به مواد ‌٢٣١ و ‌١٠٥ و تبصره‌ي ‌٢ ماده‌ي ‌٢٩٥ قانون مجازات اسلامي عمل ارتكابي از ناحيه‌ي متهم، خطاي شبه عمد بوده و دادگاه متهم را ضمن برائت از اتهام قتل عمدي به پرداخت يك فقره ديه كامل در حق اولياي دم محكوم و قضات شعبه‌ي ‌١١ ديوان عالي كشور نيز اين حكم را تاييد و پرونده جهت اجراي حكم به دادسراي امور جنايي تهران ارسال شده است.

 

مديركل كار و امور اجتماعي قزوين:

زنان به بهانه كمبود شغل هر قراردادي را امضا مي‌كنند

بيشترين مهاجرت‌هاي كارگري به قزوين از گيلان است  

خبرگزاري دانشجويان ايران - قزوين

سه شنبه 6 آذر 1386-27 نوامبر 2007

رييس اداره كل كار و امور اجتماعي استان قزوين اعلام كرد: پرداخت حقوق زير دستمزد خلاف قانون است و زنان به بهانه كمبود مشاغل هر قراردادي را امضا مي‌كنند.

عليرضا مظهري در گفت وگو با خبرنگار ايسنا با اشاره به اين كه شب‌كاري زنان در بخش توليد خلاف قانون است،‌ گفت: زنان به دليل ترس از دست دادن مشاغل خود در شيفيت‌هاي شب براي كار اعلام آمادگي ‌كرده و در اين موارد در اجراي قانون با بازرسان ما همكاري نمي‌كنند.

رييس اداره كل كار و امور اجتماعي استان قزوين از ديگر مشكلات اشتغال زنان را امضاي چك سفيد قبل از وصول حقوق دانست و افزود: اين امر از ناحيه كارگر تخلف است و مجريان قانون را در انجام وظايف شان ناكام مي‌گذارد.

وي در ادامه گفت: از ديگر ضعف‌هاي مشاغل كارگري كتمان حقيقت از طرف كارگران و سندسازي كارفرمايان است.

مظهري با اشاره به عدم تساوي فرصت شغلي در زمينه خدمات و صنعت و معدن در كشور تصريح كرد: در استان قزوين فرصت شغلي در اين زمينه‌ها به صورت مساوي وجود دارد كه اين تساوي فضا در قزوين اشتغال زنان را در بخش صنعت و معدن و كشاورزي محدود كرده است.

وي با بيان اين كه نرخ اشتغال زنان در كمتر از يك سال در استان از 9 به 18 درصد افزايش يافته گفت: با ايجاد كميته اشتغال بانوان در حاشيه كارگروه اشتغال و سرمايه‌گذاري مي‌توان از زنان استان در زمينه‌هاي صنعت، معدن و كشاورزي استفاده شود.

رييس اداره كل كار و امور اجتماعي استان قزوين گفت: نياز بازار كار به افراد و اشخاص، پايداري مشاغل را تعيين مي‌كنند.

وي با اظهار اين كه كارفرمايان از كارگران زن به دليل نداشتن تخصص در پايين‌ترين مشاغل استفاده مي‌كنند افزود:‌ اگر فرد متخصصي در جايي مشغول به كار شود، كمتر كارفرمايي حاضر به تسويه حساب با اشخاص متخصص مي‌شود.

رييس اداره كل كار و امور اجتماعي استان قزوين، هجوم بيكاران مهاجر استان‌هاي ديگر را از ديگر مشكلات شغلي استان قزوين عنوان كرد و ادامه داد:‌ بيشترين مهاجرت‌هاي كارگري به قزوين از استان گيلان صورت مي‌گيرد.

مظهري عمده‌ترين مشكل در زمينه اشتغال را آمار بيكاران و نبود شغل عنوان كرد و افزود: فقط با افزايش فرصت‌هاي شغلي مي‌توان مشكل بيكاري را حل كرد.

در ادامه كريمي، دبير اجرايي خانه كارگر استان قزوين نيز ‌در گفت وگو با خبرنگار ايسنا، افزود: در برخي از واحدهاي صنعتي به دليل نبود اعطاي حق بيمه و ارايه دستمزدهاي پايين‌تر از حقوق مصوب از سوي قانون كارفرمايان از زنان در خط توليد شركت‌ها استفاده مي‌كنند.

وي ادامه داد: متاسفانه در بخش‌هاي صنعت و توليد از كارگر زن در شيفت شب استفاده مي‌شود و به همين دليل ساعات كاري زنان از هفت ساعت و 20 دقيقه به 15 ساعت افزايش يافته است.

دبير اجرايي خانه كارگر استان قزوين گفت:‌ زنان كارگر در محيط كار هيچ گونه امنيت شغلي ندارند.

 

 

پیشنهاد ایران برای تدوین منشور حقوق زنان آسیا

شبکه خبر

سه شنبه 6 آذر 1386-27 نوامبر 2007

پنجمین همایش نمایندگان و وزیران زن كشورهای آسیایی در پكن، با پیشنهاد جمهوری اسلامی ایران مبنی بر تهیّه و تدوین "منشور حقوق زنان آسیا" پایان یافت.

به گزارش شبكه خبر به نقل از ایرنا، پیشنهاد هیئت پارلمانی ایران كه در این همایش شركت كرده بود، با استقبال نمایندگان دیگر كشورهای آسیایی همراه شد.

در نشست پایانی این همایش، مقرّر شد هیئت ایرانی پیش نویس این منشور را تهیّه و به هیئت اجرایی همایش ارائه كند.

همچنین هیئت پارلمانی كشورمان در این نشست، آمادگی ایران را برای میزبانی این همایش در سال های آینده اعلام كرد.

خانم ها هاجر تحریری نیك صفت و نفیسه فیّاض بخش از نمایندگان مجلس شورای اسلامی ایران، در این همایش حضور داشتند.

شركت كنندگان در پنجمین همایش نمایندگان و وزیران زن كشورهای آسیایی، عصر امروز با حضور در مجلس ملّی خلق چین با وو بانگ گوآ، رئیس كنگره ملّی خلق چین نیز دیدار كردند.

 

ارتباط بین آموزش و رشد اقتصادی، فرهنگ و سنّت، مبارزه با ایدز به كمك آموزش خانواده ها، توانمندسازی زنان و نقش آنان در توسعه اقتصادی و اجتماعی و صیانت از حقوق زنان، از جمله موضوع هایی بود كه در این همایش دو روزه بررسی شد.

در پنجمین همایش نمایندگان و وزیران زن كشورهای آسیایی، حدود هفتاد نماینده از بیست و دو كشور قارّه كهن حضور داشتند.

 

 

قانون منع حجاب در بلژيك نيز به‌ تصويب ‌رسيد

ایونا تهران

دوشنبه 5 آذر 1386-26 نوامبر 2007

مسوولان شهر گنت، سومين شهر بزرگ بلژيك، با تصويب قانونی، حفظ پوشش اسلامی و يا همراه‌داشتن هرگونه نماد مذهبی برای كارمندان دولت در اين شهر را ممنوع‌اعلام‌كردند. 

به گزارش ایونا به نقل ازروزنامه هرالدسان، اين قانون در جلسه شورای شهر گنت با 26 رأی موافق در برابر 23 رأی مخالف به تصويب‌رسيد.

به گفته يكی ازمسوولان اين شهر، تمام كارمندان دولت به‌ويژه كسانی كه به‌واسطه شغلشان در ارتباط با مردم هستند، ازقبيل كتاب‌داران و يا كسانی كه ازكودكان نگهداری‌می كنند، ملزم به اطاعت از اين قانون هستند؛ البته اين قانون معلمان وافسران پليس را شامل‌نمی‌شود.

حاميان اين طرح ادعامی‌كنند كه زنان مهاجر مسلمان با اجرای آن راحت‌تر با شرايط كشور ميزبان سازگارشده و به فعاليت اجتماعيشان می‌پردازند! درحالی‌كه مخالفان، آن‌را قانونی تبعيض‌آميز می‌دانند.

پيش از اين نيز مسوولان شهر آنتورپ بلژيك قانون منع استفاده از پوشش اسلامی برای كارمندان دولت را تصويب‌كرده‌بودند؛ البته در اين شهر، پرستاران مسلمان اجازه‌دارند به‌جای روسری از دستمال‌سر استفاده‌نمايند.

 

پیشنهاد نماینده قوه قضائیه برای اصلاح لایحه حمایت از خانواده

حق طلاق برای زنانی كه همسرانشان ازدواج مجدد می‌کنند

ایونا تهران

پنجشنبه 8 آذر 1386-29 نوامبر 2007

نماینده قوه قضاییه در شورای فرهنگی اجتماعی زنان، با ارائه پیشنهاد الزام دادن وكالت مطلق طلاق و فراهم كردن مسكن جداگانه برای زوجه‌ای كه همسر او قصد ازدواج مجدد دارد لایحه پیشنهادی حمایت از خانواده را وارد مرحله جدیدی کرد.

به گزارش ایونا ،  فاطمه بداغی، عضو شورای فرهنگی اجتماعی زنان گفت : بر اساس آخرین آمار رسمی موجود از سال 83 ، تنها 33 صدم درصد مردان متاهل اقدام به ازدواج مجدد كرده‌اند كه این میزان كمتر از یك درصد است.

بداغی در پاسخ به این پرسش كه این آمار چگونه به دست آمده، درحالیكه بسیاری از ازدواج‌های مجدد ثبت نمی‌شود، با بیان این كه در جریان این آمارگیری مشخص شد تعداد زنان متاهل در كشور بیش از مردان متاهل است، در توضیح مبنای آمار یاد شده پاسخ داد: آمار ازدواج مجدد مردان از اختلاف تعداد مردان متاهل با زنان متاهل به دست آمده است و حكایت از آن دارد كه ازدواج مجدد، مشكل جامعه ما نیست؛ چرا كه گروه معدودی از افراد جامعه درگیر آن هستند.

وی در بررسی ماده 23 لایحه پیشنهادی حمایت از خانواده كه به عنوان بحث برانگیزترین ماده این لایحه مطرح بوده و جنجال‌های زیادی را به راه انداخت، اظهار كرد:  قبول دارم كه این ماده می‌تواند تكمیل شود و به نظر می‌رسد اگر به آن موادی اضافه شود به طور حتم برای رعایت حقوق زنان مستحكم‌تر تنظیم خواهد شد.

نماینده قوه قضاییه در امور بانوان، مهمترین عنوانی را كه باید به ماده 23 اضافه شود، فراهم كردن مسكن جداگانه برای زوجه‌ای كه همسر او قصد ازدواج مجدد دارد، مطابق با شئون زوجین عنوان كرد و گفت: بر اساس ماده 23 اختیار همسر دائم بعدی، منوط به اجازه دادگاه پس از احراز توانایی مالی مرد و تعهد اجرای عدالت بین همسران است.

 وی افزود:این در حالیست كه بر اساس تبصره این ماده در صورت تعدد ازدواج اگر همسر اول مهریه‌اش را مطالبه كند، ‌اجازه ثبت ازدواج مجدد منوط به پرداخت مهریه زن اول است؛ اما با وجود اعمال محدودیت قانون از طریق پرداخت مهریه، باز هم باید به وضعیت زنانی توجه كرد كه مهریه آنها از لحاظ مالی به قدری ناچیز است كه مرد به راحتی قابلیت پرداخت را طبق این ماده قانونی و حق ازدواج مجدد پیدا می‌كند، از این رو اگر تهیه مسكن جداگانه برای زن اول در نظر گرفته شود، آن گاه محدودیت عادلانه‌تری در مقابل خواسته‌های این مردان در نظر گرفته شده است.

به گزارش ایونا ، وی اضافه كرد: در صورت اضافه كردن این ماده ، اگر مرد توانایی فراهم كردن مسكن جداگانه را نداشته باشد، اجازه ازدواج مجدد نیز از او سلب می‌شود و این موضوع هم برای شرایط اقتصادی خانواده و هم وضعیت اجتماعی خانواده‌هایی كه با چنین خواسته‌هایی مواجه‌اند، مناسب است.

عضو شورای فرهنگی اجتماعی زنان پیشنهاد دیگر خود را ارائه وكالت طلاق به زنانی عنوان كرد كه شوهرشان قصد ازدواج مجدد دارد و در این باره گفت: از آنجایی در ماده 23 ، تعهد به اجرای عدالت بین همسران مطرح شده است، باید در مورد زن نیز عادلانه رفتار كرد؛ چرا كه این زن در معرض بی سرپرست شدن است و فرزندان این خانواده نیز باید شرایطی خاص را متحمل شوند و حتی امكان ابتلاء به هزاران مشكل برای این افراد وجود دارد؛ از این رو می‌توان با ارائه حق وكالت مطلق طلاق، به این دسته از زنان،‌میزان آسیبهای احتمالی برای این افراد و اعضای خانواده‌شان به حداقل رساند.