دوشنبه 6 آذر 1385-27 نوامبر 2006زنان:

 

 

 

 

تبعات‌افزايش تحصيلات زنان نسبت به مردان باشرايط سنتي جامعه در تعارض است

خبرگزاري جمهوري اسلامي

شنبه 4 آذر 1385-25 نوامبر 2006

رئيس كميسيون امور بانوان چهارمحال وبختياري‌گفت:افزايش سطح‌تحصيلات دختران نسبت به پسران و تصدي مديريتها در آينده از سوي زنان بابعضي شرايط سنت گرايانه جامعه تفاوت دارد و بسياري ناهنجاري را دربر خواهد داشت.

"نسرين هاديان "افزود: بايد براي افزايش مشاركت زنان و دختران در جامعه متناسب با تقاضاي آنان، در ساختار فرهنگي جامعه بازنگري شود.

وي كه روز شنبه در همايشي به مناسبت روز ملي "دختران جوان" در شهركرد سخن مي‌گفت ،افزود : بايدازايده‌هاو خلاقيت‌هاي فكري دختران در مسائل مربوط به خود بيشتر استفاده كرد.

به گفته وي،اگرتوانمندي وفرصت بوجودآمده‌براي زنان در خصوص حضورفعالانه در عرصه‌هاي آموزشي و اجتماعي مديريت نشود ، آسيب‌هاي فراواني رابراي آنان به دنبال دارد.

در اين همايش جمعي از دختران دانش‌آموز و مديران آموزش و پرورش و مسوولان استان چهارمحال وبختياري حضور داشتند.

 

 

 

 

امام جمعه گناوه: حجاب بهترين سلاح براي صيانت زنان جامعه اسلامي است

خبرگزاري جمهوري اسلامي

شنبه 4 آذر 1385-25 نوامبر 2006

امام جمعه گناوه گفت: حجاب و پوشش اسلامي بهترين سلاح براي صيانت زنان جامعه اسلامي در برابر تبليغات مسموم غرب عليه اين قشر است.

حجت‌الاسلام سيد عبدالهادي ركني حسيني شنبه درهمايش "هم‌انديشي علمي حجاب" با حضور خواهران بسيجي گناوه افزود: دستگاههاي تبليغاتي بيگانگان باادعاي دفاع از حق آزادي زن، شرف و حيثيت زنان جوامع مختلف را نشانه گرفته‌اند و هر روز براي رسيدن به اهداف شوم خود دست به توطئه جديدي مي‌زنند.

وي با اشاره به اينكه الگو گرفتن زنان كشورهاي مختلف حتي در جوامع غربي از حجاب زنان ايران اسلامي دشمنان را عصباني مي‌كند، اظهارداشت: بيگانگان همواره از حجاب زنان مسلمان در هراس بوده‌اند.

حجت‌الاسلام ركني حسيني از حضور زنان ايراني با حفظ حجاب و همگام بامردان در صحنه‌هاي مختلف سياسي و اجتماعي بعنوان حربه‌اي مهلك عليه دشمنان اسلام ياد كرد و گفت:اين خصايص بارز است كه جامعه اسلامي ايران را به الگويي بي‌بديل براي ملتهاي آزاده جهان تبديل كرده است.

وي افزود: زنان باحجاب ايران اسلامي در دامان پاك خود هزاران شهيد و رزمنده‌بسيجي را پرورش دادند كه در دوران دفاع مقدس دربرابر همه ابرقدرتها ايستادند و از درخت نوپاي انقلاب اسلامي پاسداري كردند.

وي الگوي زنان ايران اسلامي را حضرت زهرا (س) دانست و گفت: تا زماني كه زنان و دختران ما از سيره آن حضرت پيروي كنند، تبليغات شوم دشمنان عليه آنان موثر نخواهد بود.

 

 

 

 

رييس سازمان آمارايتاليا: ده ميليون زن مورد آزار جنسي قرار گرفته‌اند

خبرگزاري جمهوري اسلامي

جمعه 3 آذر 1385-24 نوامبر 2006

ده ميليون زن ايتاليايي بين ۱۴تا ۵۹سال متحمل تجاوزات جنسي و ياباج جنسي قرار گرفته‌اند.

خبرگزاري آنسا به نقل از " ليندا لئورا سباديني " مديركل سازمان آمار ايتاليا ( ايستات ) كه بمناسبت روز پارلماني عليه تجاوز به زنان در مجلس سخن مي‌گفت ،نوشت : افزايش شكايت‌ها به‌معني رشد تجاوزها نيست، بلكه همواره تعداد بيشتري از زنان نسبت به گذشته تصميم به شكايت مي‌گيرند.

وي افزود : يك سوم از زنان در اين‌باره با كسي صحبت نمي‌كنند و آمار تجاوزات پنهاني كه هرگز فاش نمي‌شود ، قابل دسترسي نيست.

 

بنابراعلام ايستات از سال ۱۹۹۷تاسال ۲۰۰۲آزارهاي جنسي و تجاوز كاهش يافته‌است كه اين امر شايد بدليل وجود مراكز ضد تجاوز باشد.

 

 

 

 

مقام افغان : ۹۰درصد زنان افغانستان مورد خشونت قرار مي‌گيرند

خبرگزاري جمهوري اسلامي

شنبه 4 آذر 1385-25 نوامبر 2006

وزير امور زنان افغانستان اعلام كرد : حدود ۹۰درصد از زنان اين كشور مورد خشونت قرار مي‌گيرند.

حسن بانو غضنفر" روز شنبه در همايش بزرگداشت "روز جهاني محو خشونت عليه زنان" گفت: ۶۰درصد از دختران افغان قبل از سن ۱۶سالگي ، ازدواج مي كنند.

وي تاكيد كرد: خشونت خانوادگي در افغانستان رايج است و دختران در صورت اختلافات قومي و خانوادگي به اجبار با عنوان "خون بس" وادار به ازدواج مي‌شوند.

غضنفر تاكيد كرد: اكنون زنان افغان در بدترين وضعيت قرار دارند كه عدم دسترسي به بهداشت ، فقر اقتصادي، محروميت از مشاركت اجتماعي و تحصيل باعث اين وضعيت ناگوار شده است.

وي با اشاره به اينكه زنان افغان ۲۰درصد كمتر از ساير زنان جهان عمر مي‌كنند، يادآور شد: تنها راه مبارزه با اين چالشها افزايش سطح آگاهي مردم است.

اين وزير افغان بيان داشت: براي مقابله با اين چالش‌روحانيون افغانستان مي توانند نقش عمده‌اي را ايفا كنند.

وي با اشاره به اينكه ثبت نشدن ازدواج زنان و نبود مراكز حمايت از اين قشر آسيب پذير باعث مشكلات زيادي شده است ، ابراز اميدواري كرد كه دولت با تدوين قانون مخصوص بتواند به اين قشر كمك كند.

به گفته كارشناسان ، اغلب نهادهاي اقتصادي ، سياسي و نظامي افغانستان طي سه دهه جنگ داخلي نابود شدند كه سازمان‌هاي حمايتي ويژه زنان هم از اين قاعده مستثني نبودند.

جنگ، مهاجرت ، فقر، بيكاري، دوري از وطن ، از دست دادن همسر و فرزند ، تخريب منازل و مزارع و راه‌ها و نبود بهداشت بر مشكلات افغانها خصوصا زنان طي اين مدت افزوده است.

گرچه زنان نيمي از جمعيت ۲۴/۲ميليون نفري افغانستان را تشكيل مي‌دهند اما آنان در دستيابي به حقوق اجتماعي و راهيابي به دانشگاه‌ها و موسسات آموزشي نسبت به زنان كشورهاي همسايه بسيار عقب هستند.

اكنون زنان در جامعه مردسالار افغانستان با فرهنگ سنتي مبتني بر رسوم قبيله‌اي ، قربانيان اصلي خشونت را تشكيل مي‌دهند و روزانه شماري از زنان اين كشور خشونت را در سكوت تحمل مي‌كنند.

گرچه دولت افغانستان معاهده منع خشونت عليه زنان سازمان ملل را امضاء كرد، اما ساختار سنتي كشور اجازه نمي‌دهد قدمهاي عملي‌تر براي دفاع از حقوق زنان برداشته شود.

چندي قبل كميسيون حقوق بشر افغانستان اعلام كرد از سال ۲۰۰۳تا سال ۲۰۰۵يك هزار و ۳۰۰مورد خشونت عليه زنان به ثبت رسيد ، اين درحاليست كه تعداد زيادي از خشونتها عليه زنان به علت بافت اجتماعي و فرهنگي گزارش نمي‌شود.

بخش حمايت از زنان سازمان ملل در افغانسستان (يونيفم) نيز اعلام كرد كه از ده مورد خشونت كه در كشور صورت مي‌گيرد، هشت مورد عليه زنان است.

 

 

 

 

فضل الرحمان: لايحه حمايت از حقوق زنان فساد در پاكستان را گسترش مي‌دهد

خبرگزاري جمهوري اسلامي

جمعه 3 آذر 1385-24 نوامبر 2006

 

مولانا "فضل الرحمان" رييس حزب جمعيت‌العلماي اسلام شاخه (فضل) پنجشنبه شب در شهر بنون ايالت سرحد پاكستان گفت: با تصويب لايحه "حمايت از حقوق زنان" فساد و فحشا در سراسر كشور افزايش خواهد يافت.

وي كه در جمع مردم سخنراني مي‌كرد، افزود: اما لايحه "حسبه" كه در مجلس محلي ايالت سرحد تصويب‌شد، حقوق زن را حفظ و اصلاح جامعه را به همراه خواهد داشت.

فضل الرحمان كه رهبري مخالفان دولت در مجلس پاكستان را بر عهده دارد، تصريح كرد: اگر حكومت فدرال براي حفظ حقوق زنان مصمم است، بايد اول خريد و فروش آنان و نيز رسوم قبيحي مانند عروسي دختران با قرآن مجيد، "وني" و "سوره" را فوري ممنوع اعلام كند.

 

اين عضو ارشد مجلس متحده عمل پاكستان در ادامه سخنان خود، حضور نيروهاي سازمان پيمان آتلانتيك شمالي(ناتو) در افغانستان را جنايتي بزرگتر از حضور نيروهاي شوروي در اين كشور دانست و افزود: ملت افغانستان اين تجاوز را هرگز تحمل نخواهد كرد.

فضل الرحمان گفت: آمريكا و متحدانش بايد افغانستان را فوري تخليه كنند تا ملت اين كشور براي سرنوشت خود تصميم بگيرند.

وي در اين تجمع به ژنرال مشرف رييس جمهوري پاكستان توصيه كرد كه از سخنگو بودن براي آمريكايي‌ها خودداري كند.

 

 

 

 

تلويزيون پاكستان: لايحه حقوق زنان به تصويب مجلس سنا رسيد

 خبرگزاري جمهوري اسلامي

جمعه 3 آذر 1385-24 نوامبر 2006

تلويزيون دولتي پاكستان روز جمعه از تصويب لايحه حقوق زنان در مجلس سناي اين كشور خبر داد.

به گفته اين شبكه تلويزيوني، اين لايحه پيشنهادي دولت كه هفته گذشته تقديم مجلس سنا شده بود، طي سه روز بررسي توسط نمايندگان، پنجشنبه شب با راي اكثريت ( ۱۹۳راي از مجموع ۳۲۴نماينده) به تصويب رسيد.

تلويزيون دولتي پاكستان افزود:احزاب مسلم ليگ(حاكم)، نهضب ملي مهاجرين، حزب مردم، پختونخواه ملي و حزب ملي مردم ايالت سرحد از اين لايحه حمايت و به آن راي مثبت دادند.

بنا بر اين گزارش، ائتلاف ششگانه احزاب مخالف دولت(مجلي متحده عمل) و حزب مسلم ليگ شاخه (نواز) به علت مخالف خود با اين لايحه، به آن راي ندادند.

به گفته تلويزيون دولتي پاكستان، اين راي‌گيري در شرايطي برگزار شد كه چهار عضو حامي دولت از مناطق قبايلي در نشست حاضر نبودند.

"حمد وصي ظفر" وزير دادگستري پاكستان كه به عنوان نماينده دولت در مجلس حضور داشت، گفت كه اين لايحه طبق قرآن و سنت تنظيم شده است.

وي افزود: درباره اين لايحه شبهاتي نيز وجود داشت كه هم اكنون رفع شده است.

به گفته محمد وصي، قوانين جزايي كه در كشور اجرا مي‌شود دو بخش "حد" و "تعزير" دارد كه از يكديگر جدا هستند.

اين لايحه براي اجرا توسط رييس مجلس به ژنرال "پرويز مشرف" رييس جمهوري پاكستان تقديم خواهد شد.

لايحه پيشنهادي حمايت از حقوق زنان پيشتر با اكثريت راي نمايندگان به تصويب مجلس ملي پاكستان رسيده بود.

 

 

 

 

وزارت بهداشت: بيش از ۵۰درصد زنان ايراني اضافه وزن دارند

خبرگزاري جمهوري اسلامي

شنبه 4 آذر 1385-25 نوامبر 2006

معاون هماهنگي و امور مجامع وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي هشدار داد: بيش از ۵۰درصد زنان ايراني اضافه وزن دارند و يا به چاقي مبتلا هستند.

دكتر "عليرضا دلاوري"، روز شنبه در كنگره كشوري پيشگيري و كنترل بيماري- هاي غير واگير افزود: نتايج به دست آمده از طرح نظام مراقبت عوامل خطر بيماري‌هاي غيرواگير كه در سال ۸۳اجرا شد، نشان مي‌دهد كه ۴۶درصد مردان ايراني نيز داراي اضافه وزن بوده،يا به چاقي مبتلا هستند.

وي از چاقي به عنوان نخستين عامل بروز بيماري‌هاي غيرواگير ياد و تصريح كرد: اين ميزان ابتلا به چاقي و اضافه وزن در زنان و مردان ايراني، نگران كننده‌است.

دلاور افزود: آمارها نشان مي‌دهد كه ميزان ابتلا به اضافه وزن و همچنين چاقي در ايراني‌ها نسبت به سال‌هاي گذشته بيشتر نيز شده است.

وي با اشاره به نتايج ديگر طرح نظام مراقبت عوامل خطر بيماري‌هاي غير واگير گفت: اين نتايج نشان مي‌دهد ۵۳درصد مردم كشورمان اصلا از ماهي در وعده‌هاي غذايي هفتگي خود استفاده نمي‌كنند.

اين مقام مسوول در وزارت بهداشت، عادت داشتن ۳۰درصد مردم به مصرف روزانه سبزيجات و ۴۰درصد به مصرف ميوه را از داده‌هاي مثبت نتايج اين طرح برشمرد.

 

وي از تبليغ برخي خوراكي‌ها مانند چيپس و پفك در رسانه ملي انتقاد كرد و گفت:اگر چه ميزان تبليغات اينگونه مواد غذايي در صدا و سيما كمتر شده، ولي هنوز ادامه دارد.

دومين دور بررسي‌هاي استاني نظام مراقبت عوامل خطر بيماري‌هاي غير واگير ارديبهشت ماه امسال انجام شد كه داده‌هاي آماري آن در حال جمع‌بندي و تجزيه و تحليل است.

سومين كنگره كشوري پيشگيري و كنترل بيماري‌هاي غير واگير كه از امروز شروع شد، تا ششم ماه جاري در تالار امام (ره) بيمارستان امام خميني (ره) ادامه خواهد داشت.

اين كنگره به همت دانشگاه علوم پزشكي تهران و مركز تحقيقات غدد درون- ريز و متابوليسم اين دانشگاه برپا شده است.

 

 

 

 

دو ميليون زن اسپانيايي قرباني خشونت خانوادگي

خبرگزاري جمهوري اسلامي

جمعه 3 آذر 1385-24 نوامبر 2006

دولت اسپانيا اعلام كرد: دو ميليون زن در اسپانيا هدف خشونت خانوادگي قرار دارند.

به نوشته روزنامه "ال پاييس"، خانم "ماريا ترسا فرناندز دلا وگا" معاون اول دولت اسپانيا در سخناني درباره برنامه تبليغاتي دولت عليه بدرفتاري با زنان، تصريح‌كرد: دولت در جلسه پانزدهم ماه دسامبر آينده، طرح گسترده‌اي را براي مقابله با اين آفت در جامعه اسپانيا به تصويب خواهد رساند.

ال‌پاييس در گزارش روز پنجشنبه خود افزود، دولت اسپانيا اين برنامه تبليغاتي را با هزينه يك ميليون و ۹۰۰هزار يورو و با شعار " مبارزه با بدرفتاري، قانون پيروز مي‌شود"، در پيش گرفته‌است.

اين تبليغات تا پايان سال جاري ميلادي با پوشش تبليغي گسترده شبكه‌هاي تلويزيوني، موج‌هاي راديويي و مطبوعات انجام مي‌گيرد.

در اين تبليغات، پايان داستان بدرفتاري از سه ديدگاه مختلف، "فرد هدف بدرفتاري "، "فرد بدرفتار" و "اطرافيان آنها"، به نمايش گذاشته مي‌شود.

دلا وگا گفت: دولت اسپانيا با اين تبليغات تصميم دارد پيامي سه جانبه به طرفين درگير ارسال كند. در اين پيام به قربانيان بدرفتاري گفته مي‌شود كه قانون آنان را مورد پشتيباني و حفاظت خود قرار مي‌دهد و امكانات ازسرگرفتن زندگي جديد در اختيارشان گذاشته مي‌شود.

اين پيام همچنين خطاب به افراد بدرفتار مي‌گويد كه اعمال آنان بدون مجازات نمي‌ماند و از شهروندان مي‌خواهد كه عليه بدرفتاري مبارزه كنند.

د لا وگا از زنان اسپانيايي خواست در صورتي كه با آنان بدرفتاري مي‌شود، از طريق قانوني با آن به مبارزه برخيزند.

وي گفت: ۷۰درصد از قربانيان سال جاري از زوج‌هاي خود شكايت نكرده بودند و اين در حالي است كه قانون وسيله‌اي مناسب براي محافظت از آنان است.

دولت سوسياليست اسپانيا از دو سال پيش كه قدرت را در دست گرفته، مبارزه با خشونت‌هاي خانوادگي را در دستور كار خود قرارداد.

 

 

 

سكته مغزي در ميان افراد فقير شايع‌تر است

خبرگزاري جمهوري اسلامي

شنبه 4 آذر 1385-25 نوامبر 2006

 

يك مطالعه جديد نشان مي‌دهد كه در بسياري از افراد، وضعيت اجتماعي و اقتصادي مي‌تواند علت بروز خطر شديد سكته مغزي در ميان آمريكايي‌هاي آفريقايي تبار را تشريح كند.

به گزارش سرويس بهداشتي رويترز از نيويورك، دكتر "داون‌او. كليندورفر" از دانشگاه "سين‌سيناتي" در "اوهايو" در مطالعه‌اي بر روي زنان و مرداني كه در منطقه "سين‌سيناتي بزرگ" زندگي مي‌كردند، دريافت در سال ۱۹۹۹احتمال وقوع نخستين سكته مغزي در افراد سياه پوست ۶۹درصد بيشتر از افراد سفيدپوست بود.

در اين مطالعه ديده شد كه تعديل تاثيرات وضعيت‌هاي اقتصادي و اجتماعي موجب كاهش برخي تاثيرات نژادي و نه همه آنها مي‌شد.

كلاين‌دورفر و گروه وي در نتيجه‌گيري اعلام كردند كه حدود ۳۹درصد خطر شديد بروز سكته مغزي در ميان آمريكايي‌هاي آفريقايي تبار به دليل وضعيت‌هاي اقتصادي و اجتماعي است.

 

وي در جريان يك مصاحبه به سرويس بهداشتي رويترز گفت، با اين وجود عواملي كه عامل افزايش اين خطر هستند هنوز مشخص نشده‌اند.

كلاين‌دورفر كه معتقد است فشار خون بالا و ديابت از قابل قبول‌ترين علل مرتبط با بروز سكته مغزي هستند، گفت: فشار خون بالا، ديابت، عوامل ژنتيكي و حتي رژيم غذايي به عنوان عوامل احتمالاتي در اين رابطه مطرح شده‌اند.

وي و همكارانش براي بررسي اين مسائله اكنون سرگرم انجام "مطالعه بزرگ موسسه‌هاي ملي بهداشت" هستند.

در مطالعه حاضر ديده شد، افراد سفيدپوست نيز بر اثر زندگي در مناطق فقيرتر با همان افزايش خطر سكته مغزي روبرو هستند كه در ميان افراد سياه پوست ديده مي‌شود.

كلاين‌دورفر متذكر شد، افرادي كه در يك منطقه به شدت فقير زندگي مي‌كنند الزاما خودشان فقير نيستند اما احتمالا عوامل ديگري را تجربه مي‌كنند كه مي‌تواند بر سلامتي آنها تاثير داشته باشد مانند دسترسي بد به بيمارستان‌ها مراكز مراقبت‌هاي بهداشتي، ارتكاب جرم و جنايت و ازدحام.

اين مطالعه در شماره اكتبر ،۲۰۰۶مجله "تاريخچه نورولوژي" منتشر شده است.

 

 

 

هفتاد درصد زنان تاجيك زورگويي مردان را عليه خود قبول دارند 

کانون زنان ایران

پنجشنبه 2 آذر 1385-23 نوامبر 2006

ایرنا: براساس نظرسنجي كه در يكي از مناطق تاجيكستان انجام شده است ، بيش از ۷۰درصد از زنان تاجيكستان زورگويي مردان را عليه خود قبول دارند و آن را به عنوان يك فرهنگ مي‌دانند.
سازمان غيردولتي همكاري براي رشد سوئيس در تاجيكستان كه اين نظرسنجي را در بين يك هزار سكنه ولايت ختلان در جنوب اين كشور انجام داده است در تازه‌ترين گزارش خود نوشته است: براساس اين نظرسنجي
۳۱درصد مردان تاجيك نيز خشونت خانوادگي را جزيي از زندگي خود مي‌دانند.
"دلربا انعام آوا" رييس سازمان غيردولتي همكاري رشد سوئيس روز سه شنبه به خبرنگار ايرنا در شهر دوشنبه پايتخت تاجيكستان گفت:
۷۸درصد زنان در تاجيكستان براساس اين نظرسنجي مورد خشونت قرار مي‌گيرند.
وي با اشاره به اينكه جامعه آماري نظرسنجي ياد شده در ولايت ختلان قابل تعميم در تمام كشور تاجيكستان است ، افزود : مشكلات اقتصادي و اجتماعي ، نبود شرايط لازم براي زندگي بهتر ، محروميت خانواده‌ها از منبع دايمي درآمد مهاجرت و عدم آشنايي خانوادها به ويژه زنان با حقوق اجتماعي خود از عوامل اصلي اين خشونت هاست.
انعام آوا گفت: بيشتر كساني كه در تاجيكستان مورد خشونت قرار مي‌گيرند و يا خشونت را به عنوان يك فرهنگ براي خود قبول دارند ، درخانوادهاي فقير و كم درآمد زندگي مي‌كنند.
براساس آمار بانك جهاني ،
۶۵درصد از جمعيت ۷ميليون نفري تاجيكستان زير خط فقر مي‌باشند.
اين درحالي است كه در زمان حاضر بيشتر مردان تاجيك براي تامين زندگي خود به خارج از اين كشور از جمله روسيه مي‌روند و بسياري از آنان چند سال بعد برمي‌گردند و زنان بايد اين وضعيت را تحمل كنند.

 

 

 

يك سازمان بين‌المللي: زنان و كودكان بيشترين آسيب را در عراق مي‌بينند 

کانون زنان ایران


پنجشنبه 2 آذر 1385-23 نوامبر 2006
 

ایرنا: يك سازمان امداد بين‌المللي با انتشار گزارشي اعلام كرد كه زنان، كودكان و سالخوردگان بيشترين آسيب رابه خاطر بي‌ثباتي و شرايط ناامن عراق متحمل مي‌شوند.
خبرگزاري رويترز از ژنو گزارش داد، اين سازمان تاكيد كرد كه اغلب كودكان عراقي با خطر سوء تغذيه شديد و ابتلا به بيماري مواجهند.
بر اساس اين گزارش بيشتر خانواده‌هاي عراقي كه زنان سرپرستي آن را برعهده دارند از بيماري و سوء‌تغذيه رنج مي‌برند.
يك مقام سازمان صليب سرخ جهاني نيز هفته جاري اعلام كرد كه نيم ميليون نفر از مردم عراق در داخل كشورشان آواره شده‌اند.
طبق برآورد ماه گذشته كميسارياي عالي سازمان ملل در امور پناهندگان از سال
۲۰۰۳تاكنون ۷۵۴هزار عراقي در اين كشور آواره شده‌اند كه ۳۶۵هزار مورد آن مربوط به ماه فوريه ( بهمن گذشته) به بعد مي‌شود.

 

 

جلوگيري از ورود دانشجويان دختر با پوشش نامناسب به دانشگاه از اول آذر 


کانون زنان ایران

چهارشنبه 24  آبان 1385-15 نوامبر 2006

ایسنا: معاون دانشجويي دانشگاه تربيت مدرس اعلام كرد: از اول آذر ماه از ورود دختران به دانشگاه با پوشش نامناسب جلوگيري مي‌شود.
دكتر يادگاري درباره پوشش دانشجويان دختر در دانشگاه تربيت مدرس، گفت: پوشش اسلامي در درجه اول چادر و در درجه بعدي استفاده از مانتوي بلند تا زير زانو و بدون چاك بلند است.
وي افزود: پوشش كامل موي سر و عدم استفاده از لوازم آرايشي از ديگر ملاك‌هاي مدنظر كميته انضباطي براي دانشجويان دختر دانشگاه است.
معاون دانشجويي دانشگاه تربيت مدرس اظهار كرد: دانشگاه از اول آذرماه اين مصوبه را اجرايي مي‌كند و قبل از اين مدت نيز مصوبات را به دانشجويان دختر در دانشگاه و خوابگاه اطلاع رساني مي‌كند.
وي همچنين از اجراي طرح كارگروه فرهنگي اعضاي هيات علمي در دانشگاه خبر داد و گفت: دانشگاه در حال فعال كردن اين طرح است كه براساس آن از اساتيد به عنوان محورهاي اساسي كارهاي فرهنگي در سطح دانشگاه استفاده مي‌شود.

 

 

مسكن مناسب مهم‌ترين دغدغه زنان سرپرست خانوار 

کانون زنان ایران

شنبه 20 آبان 1385-11 نوامبر 2006

سرمايه _مريم رحيمي سجاسي:
فراهم شدن مسكن مناسب، پرداخت مستمري و ايجاد اشتغال، مهم‌ترين دغدغه و درخواست زنان سرپرست خانوار است.
براساس پژوهش «مطالعهء وضعيت رفاهي زنان سرپرست خانوار شهر تهران» كه توسط «رقيه شكاري آلانق» در سال 1384 انجام گرفت، زنان سرپرست خانوار به لحاظ رفاهي در وضعيت مناسبي قرار ندارند.
در اين پژوهش وضعيت رفاهي زنان قبل و بعد از سرپرستي خانوار از سه بعد اقتصادي، فرهنگي و اكولوژيكي مورد بررسي قرار گرفته است. با اين نتيجه كه در هر سه بعد اقتصادي، فرهنگي و اكولوژيكي، وضعيت زنان بعد از سرپرستي به مراتب بدتر و وخيم‌تر از قبل از سرپرستي بوده است.
اين پژوهش كه با روش پيمايش تعداد 201 نفر از زنان مورد حمايت سازمان بهزيستي شهر تهران را مورد سنجش قرار داده، نشان مي‌دهد، 3/71 درصد زنان سرپرست خانوار فاقد شغل بوده و بقيه نيز در مشاغل پاره‌وقت و كم درآمد مشغول به كار هستند.
براساس نتايج اين پژوهش تعداد و نسبت زنان سرپرست خانوار در سه دههء اخير افزايش يافته است. به طوري كه در حال حاضر9درصد سرپرستان خانوار زن هستند و اين در حالي است كه بررسي فقر برحسب جنسيت نيز نشان مي‌دهد كه در طول دههء گذشته همواره درصد فقر در خانواده‌هاي زن سرپرست بيش از خانواده‌هاي مرد سرپرست است.
زنان سرپرست خانوار در قبل و بعد از سرپرستي از كالاهاي اساسي مثل يخچال، تلويزيون و فرش ماشيني برخوردار بودند. اما از كالاهاي لوكس و گران قيمت مثل كامپيوتر، فرش دستباف، مايكروفر، چرخ‌گوشت، چاقوي برقي و موبايل برخوردار نبوده‌اند.
علاوه بر اين، اكثريت زنان بر فقدان امكانات اقتصادي برابر بين زنان و مردان تاكيد دارند. به طوري كه 5/96 درصد آن‌ها مي‌گويند، علت اصلي نابرابري امكانات اقتصادي بين زنان و مردان، مردسالار بودن جامعه و وجود قوانين نابرابر به نفع مردان در جامعه است.
از بعد فرهنگي نيز زنان بعد از سرپرستي خانوار در وضعيت مطلوبي قرار ندارند. هر چند 60 درصد آن‌ها اظهار داشته‌اند كه بعد از سرپرستي احساس توانمندي‌شان افزايش يافته است. با اين وجود نتايج تحقيق بيانگر ميزان بالاي پرخاشگري، عصبانيت و احساس نااميدي بالا در دورهء پس از سرپرستي است.
از بعد اكولوژيكي وضعيت جغرافيايي مسكن آن‌ها در موقعيت بدي قرار دارد. به طوري كه براساس نتايج اين تحقيق فقط 4/13 درصد ايشان داراي مسكن ملكي بوده‌اند. بقيهء افراد به دليل عدم توانايي مالي مستاجر هستند. به علاوه، وضعيت مسكن نيز از نظر تعداد اتاق‌ها، نورگيري، وضعيت محيطي و... بيانگر اوضاع نامساعد در دورهء پس از سرپرستي است.
براساس نتايج اين تحقيق، از نظر سلامتي نيمي از پاسخگويان از سلامت خود قبل از سرپرستي راضي بودند، اما بعد از سرپرستي اين نسبت به 9/8 درصد كاهش يافته است. يعني مسووليت سرپرستي خانوار باعث كاهش سلامتي آن‌ها شده است.نكتهء قابل توجه ديگر در اين تحقيق اين است كه بيش از نيمي از پاسخگويان در هشت سال اخير مسووليت سرپرستي خانوار را بر عهده گرفته‌اند و از آن‌جا كه 3/2 درصد آن‌ها طلاق را علت سرپرستي خود دانسته‌اند، مي‌توان به اين نتيجه رسيد كه طلاق نيز در اين هشت سال رشد صعودي داشته است. در نهايت اين تحقيق با ارايهء پيشنهادهايي به پايان مي‌رسد: «از آن‌جا كه نياز اصلي اكثر زنان مسكن مناسب است، در برنامه‌هاي مربوط به وضعيت رفاهي بايد مسكن آن‌ها در اولويت قرار گيرد. همچنين به دليل بيكاري اكثريت زنان سرپرست خانوار، ‌نبود درآمد و در نتيجه نبود تغذيهء مناسب و وضعيت بهداشتي نامناسب و بيماري فراوان، پيشنهاد مي‌شود، برنامه‌هايي جهت اشتغال زنان در اولويت قرار بگيرد و از آن‌جا كه شاخص‌هاي كيفي رفاه (ابعاد اجتماعي، فرهنگي و رواني) در جامعه مورد بررسي در حد بسيار نازلي بوده، بنابراين شيوع بيماري‌هاي فرهنگي، اجتماعي و رواني در اين افراد بسيار بالاست. (هر چند بسياري از زنان از نظر فردي احساس توانمندي بالايي دارند) اما بايد مصرف كالاهاي فرهنگي و اجتماعي تقويت شود.»

 

 

 

مشاركت زنان در كار آفريني كمتر از مردان است 


کانون زنان ایران

پنجشنبه 18 آبان 1385-9 نوامبر 2006

ایرنا: دكتر "محمد رضا عابدي "، استاد دانشگاه اصفهان گفت:در صد مشاركت زنان در كار آفريني كمتر از مردان است .
وي در همايش " مشاوران فرمانداران دراموربانوان" منطقه شش كشوردراصفهان افزود : نبود اعتماد به نفس ، ترس از ورشكستگي و بوروكراسي اداري از جمله مواردي است كه باعث شده زنان در كار آفريني مشاركت كمتري داشته باشند.

وي گفت : اين مساله باعث شده است كه آنان بيشتر به نيروي كارگري تمايل پيداكنند و يا اين كه به اشكال مختلف در ديگر كارخانه‌ها و شركت هامشغول به كار شوند.
وي در جمع نمايندگان استانهاي خراسان شمالي ، رضوي ، جنوبي ، سمنان و اصفهان افزود:اين در حالي كه كشور ايران بر عكس ديگر كشورها به دليل تنوع قومي ، صنايع دستي ، محدوديت شغلي و امكانات از ظرفيت بالائي براي توليد و كار آفريني بر خوردار هستند.
وي با انتقاد به برخي از فيلم‌هاي تلويزيوني افزود :درسالهاي اخير حضور زنان خود كفا و كار آفرين تا حتي يك كار دستي ساده مانند بافتني بسيار كم رنگ شده ويابعضااين شغلها مثل قالي بافي مخصوص زنان بدبخت معرفي شده‌است.
اين استاد دانشگاه با اشاره به اين كه خودباوري و ميل به نتيجه اولين پله‌هاي ترقي براي كار آفريني است گفت : "تفكر خلاق" ، " مشتري محوري " ، "مشاهده" ، "مصاحبه "، "مطالعه " ، " شناخت سليقه‌هاي مشتري " ، تنوع در توليد و تبليغات مردم پسند و فرهنگ محور مي‌تواند زنان ما را در امر كار آفريني موفق كند.
عابدي اضافه كرد : بدون در نظر داشتن موارد عنوان شده‌ازسوي بانوان باعث شده است كه‌بسياري ازمراكز كار آفريني در همان سال اول ضرر، ورشكست شوند.

اما یکی از ویژگی های جشنواره امسال، اختصاص بخش ویژه به فیلم های ایرانی ساخته شده در تبعید است. پانته آ بهرامی هنرمند مستندساز که فیلمی از او در این جشنواره به نمایش گذاشته می شود، درباره اهمیت جشنواره فمیناله می گوید: پانته آ بهرامی: جشنواره فمیناله درواقع دومین جشنواره بزرگ زنان در دنیا است از نظر تعدد فیلم هایی که نشان می دهد. این جشنواره درواقع دو سال یک بار برگزار می شده، ولی به خاطر مسائل مالی دو جشنواره بزرگ زنان در آلمان امسال برای اولین بار با هم برگزار می شوند. ویژگی خاصی که جشنواره امسال فمیناله دارد، این است که در بخش مسابقه خانم میلانی به عنوان داور حضور خواهند داشت. من فکر می کنم اتفاق مهمی که در این جشنواره افتاده این است که شاید برای اولین بار باشد یک جشنواره فیلم های تبعیدی ایران را به رسمیت می شناسد و در این بخش دو فیلم نمایش داده خواهد شد. به علت روابط اقتصادی شدید اروپا و ایران تا کنون هیچگاه چنین چیزی محقق نشده بود. ش . ف: پانته آ بهرامی که خود از زندانیان دهه 60 در زندان های جمهوری اسلامی است، درباره فیلمی که از او در جشنواره فمیناله به نمایش درخواهد آمد و فیلم هایی که در دست تهیه دارد توضیح می دهد.

 

 

زنان آمریکایی و تجربه سقط جنین

رادیو فردا

جمعه 3 آذر 1385-24 نوامبر 2006

نتايج يک تحقيق نشان می دهد حدود نيمی از زنانی که در سال ۲۰۰۲ در آمريکا سقط جنين کرده اند، پيش از آن دست کم يک بار دست به اين اقدام زده بودند.
به گزارش خبرگزاری رويتر، زنانی که برای چند بار سقط جنين می کنند، تمايل دارند به سن
۳۰ و بالاتر از آن برسند و پس از آن صاحب فرزندان بيشتر شوند.

زنان با تجربه

بنياد غير انتفاعی تحقيقات آلن گوتماچر، که اين تحقيق را انجام داده است، می گويد چندين نظرسنجی توسط گروه های دولتی و خصوصی انجام داده است تا به نتايج اين تحقيق دست پيدا کند. برای مثال يکی از اين نظرسنجی ها در سال های
۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ در آمريکا توسط گروه های دولتی انجام شد و حاکی از اين است که ۴۸ درصد زنانی که سقط جنين می کنند می گويند پيش از اين نيز به اين اقدام دست زده بودند.
راشل جونز، عضو ارشد اين مرکز تحقيقات که مسووليت رهبری اين نظرسنجی را بر عهده داشت، می گويد:«اين نظرسنجی پيشنهاد می دهد که ما نياز به راه های بهتری برای کمک به همه زنان برای جلوگيری از بارداری های ناخواسته داريم.»
به گزارش خبرگزاری رويتر، بيشتر زنانی که سقط جنين می کنند، فقير يا از خانواده های کم درآمد هستند و 
۶۰ درصد آنان دست کم يک فرزند دارند.

اين تحقيق همچنين نشان می دهد يک سوم زنان آمريکايی فرزندانی ناخواسته به دنيا می آورند. همچنين يک دهم زنان آمريکايی بيش از يک زايمان ناخواسته دارند.


میلیون ها زایمان ناخواسته
بنياد غير انتفاعی تحقيقات آلن گوتماچر، همچنين در گزارش تحقيق خود می نويسد زنانی که سقط جنين می کنند، بايد روش های پيشگيری از بارداری را بدانند اما اين فرصت در اختيار آنان قرار داده نشده است.
شارون کمپ، رئيس اين بنياد می گويد:«سياست های دولت فدرال درباره سقط جنين موجب افزايش اين موارد می شود.»
بر پايه آمار مرکز کنترل و پيشگيری از بيماری های ايالات متحده، حدود نيمی از
۵ و نيم ميليون زايمان در ايالات متحده در سال، ناخواسته هستند. بيش از ۴ ميليون نوزاد سالانه در ايالات متحده متولد می شوند.
مرکز کنترل و پيشگيری از بيماری های ايالات متحده همچنين گزارش می دهد
۸۵۴ هزار و ۱۲۲ سقط جنين قانونی در سال ۲۰۰۲ در آمريکا انجام شده است .

یک مرگ در هر هفت دقیقه
۴۶ ميليون زن در جهان در سال سقط جنين می کنند. بيشتر اين موارد در رومانی، کوبا و ويتنام و کمترين آنها در بلژيک، هلند، آلمان و سوييس است.
نزديک به يک چهارم از مردم دنيا در کشورهايی زندگی می کنند که نه تنها سقط جنين قانونی نيست، بلکه قوانين جلوگيرانه سختی هم در اين باره دارد.
بر اساس آمار وب سايت «ويمن آن وب»، وب سايتی که متشکل از زنانی است که در سراسر دنيا تجربه سقط جنين را داشته اند؛ سالانه
۴۶ ميليون زن در سراسر دنيا سقط جنين می کنند و هر ۷ دقيقه يک زن بخاطر سقط جنين غير قانونی جان خود را از دست می دهد.

 

 

مادران شیرده در فرودگاه های آمریکا تحصن کردند

رادیو فردا

جمعه 3 آذر 1385-24 نوامبر 2006

صدها زن  آمریکایی در سی و پنج فرودگاه آمریکا، در یک تحصن اعتراض آمیز شرکت کردند.ماه گذشته در یکی از پروازهای خط هوایی فری دام وابسته به شرکت هوایی دلتا، زنی که حاضر نمی شود در حال شیر دادن به نوزادش سینه خود را بپوشاند، از پرواز محروم شد.به عنوان اعتراض، صدها مادر در سی و پنج فرودگاه در سراسر آمریکا، در نزدیکی محل بلیط شرکت هواپیمایی دلتا، تحصن کردند و نوزادان خود را شیر دادند.یکی از زنان متحصن گفت در این مملکت، زنان بسیاری با آن چنان لباس های دکولته ای راه می روند که سینه برهنه یک مادر شیر ده را نمی توان "تحریک آمیز" قلمداد کرد. "کسی با زنان نیمه برهنه کاری ندارد، اما در مورد مادری که در طبیعی ترین وضع به فرزندش شیر می دهد، محدودیت اعمال می شود."

 

 

برگزاری روز جهانی خشونت نسبت به زنان

رادیو فردا

 جمعه 3 آذر 1385-24 نوامبر 2006

دولت ها، سازمان های بين المللی، فعالان حقوق زنان و سازمان های غيردولتی( NGOها ) خود را برای برگزاری مراسم روز بين المللی منع خشونت به زنان که فردا، شنبه،برگزار می شود، آماده می کنند.
سازمان ملل متحد
۲۵ نوامبر را به عنوان روز منع خشونت به زنان نام گذاری کرده است. در اين روز تلاش می شود تا آگاهی عموم از اين مسئله افزايش يابد.
در روز
۲۵ نوامبر۱۹۶۱، خواهران ميرابال، سه فعال سياسی اهل جمهوری دومينيکن، به قتل رسيدند.

 

 

در ايران ۴ فعال مدافع حقوق زنان به دادگاه احضار شدند

رادیو فردا

دوشنبه 29 آبان 1385-20 نوامبر 2006

چهار فعال مدافع حقوق زنان امروز پس از احضار به دادگاه انقلاب تهران با قرار کفالتِ ۱۵ ميليون تومانی آزاد شدند.   پروين اردلان، نوشين احمدی خراسانی، شهلا انتصاری و فريبا داودی مهاجر به اقدام عليه امنيت ملی، تلاش برای برهم زدن ِ نظم ِ عمومی و دعوت و شرکت در تجمع غيرقانونی اعلام شده است.   به گزارش «ادوار نيوز» (سايت خبری سازمان دانش آموختگان ايران ادوار تحکيم وحدت) احضار اين فعالان مرتبط است با تظاهرات مسالمت آميز زنان در ۲۲ خرداد امسال در ميدان هفت تير در اعتراض به اِعمال ِ تبعيض عليه زنان در ايران.  تظاهرات يادشده با دخالت نيروی انتظامی و بازداشت تعدادی از فعالان زن و مرد که قصد تجمع داشتند، متفرق شد

 

 

پوشيدن برقع در هلند ممنوع می شود

رادیو فردا

شنبه 27 آبان 1385-18 نوامبر 2006

 دولت هلند روز جمعه، فدهم نوامبر، خبر داد در نظر دارد به زودی طرح ممنوعيت پوشش های اسلامی کامل زنان و استفاده از برقع را در محل های عمومی اجرا کند، اين پوشش تمامی نقاط بدن از جمله روی صورت زنان را نيز می‌پوشاند. اين اقدام، هلند را به عنوان کشوری اروپايی که بيشترين استقبال را از مهاجران و پناهندگان می‌کرده، در زمره پيشگامان سختگيری در برابر اقليت های مسلمان قرار خواهد داد. ريتا وردانک، وزير مهاجرت هلند، در بيانيه‌ای اعلام کرد استفاده از پوشش هايی که صورت را نيز می‌پوشاند در محل های عمومی، به لحاظ ناهمگونی با نظم عمومی و حفاظت و امنيت شهروندان برای کابينه اين کشور خوشايند نيست.

وی گقت از نقطه نظر امنيتی، مردم بايد همواره به خوبی ديده و شناخته شوند و از نقطه نظر يکپارچگی در جامعه نيز مردم بايد بتوانند با يکديگر ارتباط برقرار کنند. به نظر می‌رسد تکيه بر نگرانی های امنيتی در اين زمينه به قصد پاسخ به هشدارهايی درباره اينکه استفاده از چنين پوشش هايی توسط زنان مسلمان می‌تواند تضمين های قانونی در مورد مبارزه با تبعيض های مذهبی را نقض کند، صورت گرفته باشد. سازمان مسلمانان هلند از اين ممنوعيت احتمالی انتقاد کرده است. يک عضو اين سازمان، اين طرح را قانونی بزرگ برای مشکلی کوچک توصيف کرده است. به گفته وی، شمار زنانی که در هلند برقع می‌پوشند از چند ده تن تجاوز نمی‌کند. اما اين نخستين بار نيست که موضوع ممنوعيت حجاب اسلامی به شکل های مختلف در سراسر اروپا مطرح می‌شود.جک استراو، وزير امور خارجه پيشين بريتانيا، اخيرا از زنان مسلمان خواست تا از پوشش های کامل که صورت را نيز می‌پوشاند، استفاده نکنند. وزير کشور فرانسه نيز نکات مشابهی را درباره مسلمانان اين کشور عنوان کرده و در عين حال گفته است:«کسانی که فرانسه را دوست ندارند، مجبور نيستند در فرانسه بمانند.»اين سخنان می تواند تکرار شعار قديمی جبهه ملی، که يک تشکل راستگرای افراطی قلمداد می شود، محسوب شود. در اين شعار گفته می شود:«فرانسه، دوستش بداريد يا ترکش کنيد.» کشور آلمان نيز با جامعه بزرگ مهاجر مسلمانی که در خود جای داده است، قانونی دارد که معلمان را از سر کردن روسری در مدارس عمومی منع می‌کند. در بلژيک يکی از شهرداران پوشيدن برقع را ممنوع اعلام کرده، اما ممنوعيتی عمومی در سراسر اين کشور در اين زمينه وجود ندارد. رابطه هلند با جامعه مسلمانان ساکن اين کشور از زمان قتل تئو وان گوگ فيلمساز به دست افراط گرايان اسلامی در نوامبر ۲۰۰۴ حساسيت بيشتری پيدا کرده است. حدود يک ميليون مسلمان در هلند زندگی می‌‌کنند که تقريبا شش درصد از کل جمعيت شانزده ميليونی اين کشور را تشکيل می‌دهند. 

 

 

سخنگوی قوه قضاییه جمهوری اسلامی صدور احکام سنگسار در ایران را تکذیب کرد

رادیو فردا

سه شنبه 30 آبان 1385-21 نوامبر 2006

جمال کریمی راد سخنگوی قوه قضاییه، امروز صدور احکام سنگسار در ایران را تکذیب کرد. سخنان آقای کریمی راد در واکنش به نامه ی فعالان حقوق زنان ایراد شد، نامه ای که از رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران میخواهد صدورحکم اسلامی ِسنگسار به جرم زنا را متوقف سازد. فعالان حقوق زنان میگویند علی رغم تعلیق این حکم،  یک مرد ویک زن در ماه اردیبهشت گذشته سنگسار شدند و چندین تن دیگر نیز مجازات سنگسار در پیش رویشان قرار دارد. جمال کریمی راد گفت ممکن است برخی دادگاه ها حکم سنگسار صادر کرده باشند، اما این احکام بعدا تغییر کرده است.

 

كنفرانس ختنه دختران در الازهر مصر

خبرگزاری آلمان

دانشگاه الازهر قاهره در روزهاى چهارشنبه و پنجشنبه محل ديدار روحانيانى از چند كشور اسلامى است كه در كنفرانس بررسى ختنه دختران شركت مى‌كنند. هدف از اين نشست، محكوميت اين سنت بيرحمانه آفريقايى از ديدگاه مذهب است. مفتى اعظم مصر، على جمعه رياست اين نشست را بر عهده دارد كه ابتكار تشكيل‌اش متعلق به نهاد آلمانى ”تارگت“ است.اين همايش كمى غيرعادى است زيرا در آن  رييس الازهر، يعنى بالاترين مقام مذهبى سنى در كنار دبير كل شوراى ملى زنان مصر خواهد نشست تا تابوى ديرپايى به نام ختنه دختران، به بحث آشكار گذاشته شود.  شيخ طنطاوى مى‌گويد اسناد مذهبى را مرور كرده اما تنها منابع ضعيف يا قليلى از ختنه دختران يافته كه به زحمت بالغ برپنج صفحه مى‌شوند. طنطاوى اضافه مى‌كند كه ختنه در اسلام تنها شامل پسران مى‌شود.

شيخ طنطاوى اما تاييد مى‌كند كه به رغم نبودن دستورى مذهبى در اين زمينه در بسيارى كشورهاى اسلامى، حتى خارج از محدوده آفريقا نيز دختران ختنه مى‌شوند و اين سنتى است كه در برخى كشورها تقويت هم شده است. شش سال قبل آمارى در مصر داده شد مبنى بر اين كه ۹۷ درصد زنان اين كشور ختنه شده‌اند. در اين فاصله اما بهبودى در اين آمار ديده می‌شود و آن اينكه ۷۵ درصد زنان از گروه سالخوردگان گفته‌اند كه ختنه شده‌اند و درصد دختران ختنه شده بين ۱۰ تا ۱۸ سال به نصف رسيده است.

اين زنان بايد از شوراى ملى زنان سپاسگزار باشند كه با تلاش‌ها و آموزش‌هاى خود  به خانواده هاى بيسواد و عقب مانده، مانع از اجراى اين سنت مى‌شود. خانم مشيره خطاب دبير كل اين شورا مى‌گويد: مردم گمان مى‌كنند كه ختنه دختر موجب می‌شود كه او پاكدامن بماند و به راه غلط نرود. براى همين تلاش اصلى ما اينست كه به آنها ثابت كنيم كه ختنه تاثيرى در اين موضوع ندارد. ما دربرخورد با مردم از مذهب و قوانين و اصول پزشكى حرف نمى‌زنيم.به اعتقاد عموم دختر ختنه نشده نمى‌تواند جلوى ميل جنسى خود را بگيرد. مشيره خطاب اضافه مى‌كند تاثير ختنه در زناشويى و خانواده انكار ناپذير است. ختنه زن را پرخاشگر و سرد مى‌كند و خود همين باعث بى‌وفايى هر چه بيشتر مرد مى‌شود. پزشك ارشد كلينيك زنان وابسته به صليب سرخ در برلين نيز همين نظر را دارد و می‌گويد زنان ختنه شده  از لطمات روحى شديد رنج مى برند.  مطالعات روانشناختى  نشان مى دهند كه ۳۰ درصد زنان اين تجربه را چون كابوسى وحشتناك  سپرى كرده‌اند. چه بسا بتوان اين تكان روحى را با تجربه كسى كه از سقوط هواپيما  جان سالم به در برده، مقايسه كرد.

سه چهارم عمل ختنه دختران در مصر توسط پزشكان انجام می‌شود. رييس شوراى ملى زنان مصر می‌گويد ما می‌خواهيم وزارت بهداشت مصر را متقاعد كنيم تا پزشكانى را كه مبادرت به اين عمل مى‌كنند، مجازات كند.  خانم خطاب اظهار اميدوارى می‌كند كه نهادهاى مذهبى و پزشكى آنها را در اين راه يارى كنند.

 

زنان ایرانی در خانه‌های امن زنان در آلمان

خبرگزاری آلمان

۳۰ سال پيش وقتى كارين كالتنبرگ، روانشناس برلينى به فكر تأسيس خانه‌هاى امن براى زنان خشونت ديده در آلمان افتاد، شايد فكر نمى‌كرد كه زمانى همكارانى ايرانى داشته باشد و يا زنانى غيرآلمانى در اين خانه‌ها پناه بگيرند.

طاهره كه دوستانش او را تيلا مى‌نامند، ۸ ماه است كه در يكى از خانه‌هاى  امن زنان در كلن زندگى مى‌كند. او را از بيمارستان و با حال نزار به اين خانه آوردند. تيلا می‌گويد: ”بعد از اينكه تقاضاى پناهندگى دادم، مرا به اردوگاهى در يك شهر بسيار كوچك فرستادند. هيچ همزبانى نداشتم. بعد از چندماه تنهايى، با يك مرد هموطن آشنا شدم. او مرا از آن جهنم به خانه خودش برد. اما نمی‌دانستم كه آن خانه، زندان جديد من است.“

تنها خانم ساکن ‌هایم (اردوگاه پناهندگان)، من بودم و بقیه مرد بودند. برایم خیلی سخت بود. با یک فرهنگ متفاوت ، برای همین مجبور شدم با او زندگی کنم. این حق را برای خودش قائل بود که خودش را صاحب من بداند. بعد از اینکه پلیس تعهد گرفت که آسیبی به من نرساند، هر روز که بیرون می‌رفت در را به رویم می‌بست. مثل یک پرنده‌ای که مدام در قفس باشد، انگار بال و پرم را بسته بودند. یعنی همان چیزی که توی ایران به طریق دیگری برايم وجود داشت، آنجا یک زندان بزرگ بود و حالا یک زندان کوچک در یک کشور آزاد برایم درست کرده بود.“

سه سال پيش وقتی ”تيلا“ شغل ثابت ادارى، خانه و تمام زندگى‌اش را در ايران رها كرد و به آلمان آمد، نمی‌دانست كه روزى سر از بيمارستان و پليس و خانه امن در می‌آورد. او خانه اش را به اميد آزادى و امنيت رها كرده بود و حالا اين دو را در يكى از ۴۰۰ خانه امن زنان در آلمان به دست آورده است. امكانات موجود در آنجا در اختيار تيلا نيز قرار گرفته است:

کمکم کرده‌اند که زبان آلمانی‌ام را تقویت کنم تا بتوانم با جامعه بیرون ارتباط داشته باشم و برنامه‌ریزی کنم برای آن هدفی که می‌خواهم و اینکه ثابت بکنم بعنوان یک زن آنچه می‌خواهم، می‌توانم بدست بیاورم و این اعتماد به نفس را این خانه و کارکنانش به من دادند.“

پروين پورفرخى يكى از كارمندان ايرانى خانه‌هاى امن زنان در كلن، در مورد كاركرد اين خانه‌ها می‌گويد:

خانه‌های زنان، محل امنی‌ست برای پناه‌دادن به زنانی که از طرف اعضای خانوادهشان مثل پدر، برادر ، دوست پسر و یا همسر تحت خشونت خانگی قرار می‌گیرند، براى اينكه  بتوانند در درجه‌ی اول جای امنی داشته باشند تا از آن شرایط خشونت بیرون بیایند و بعد به مسایل‌شان رسیدگی شود.“

طبق قوانين موجود در آلمان، اگر فردى همسرش را كتك بزند، بسته به نوع و ميزان خشونت اعمال شده، تا چند روز بايد خانه را ترك كند و حق نزديك شدن به خانه را هم ندارد. اين قانون اگرچه قانونى ضرورى و به جاست ولى كافى نيست چرا كه در خيلى از موارد مرد می‌تواند سر راه مدرسه بچه يا محل كار همسرش مزاحم او شود. گذشته از اين زن خشونت ديده هميشه اين ترس را دارد كه مرد دوباره برمی‌گردد و چرخه خشونت تكرار می‌شود. خانه امن زنان براى فرار از اين گردونه خشونت است.

اكثر زنان خشونت ديده از طريق پليس به اين خانه‌ها معرفى می‌شوند. ولى هستند كسانى كه شماره تلفن خانه امن را دارند و خودشان مستقيم با آنجا تماس می‌گيرند كه در اين صورت يكى از كارمندان يا يكى از زنان ساكن خانه، آن زن را به آنجا می‌آورد.

 مخفى بودن آدرس، مهمترين قانون خانه‌هاى امن زنان است و اين بدين دليل است كه زنانی كه در آنجا اقامت دارند احساس امنيت كنند و مطمئن باشند كه كسى نمی‌تواند آنان را به راحتى پيدا كند. به جز ادارات پليس، هيچ نهاد يا شخص ديگرى در آلمان آدرس اين خانه‌ها را ندارد.

 حميلا نيسگيل‌لى ديگر كارمند ايرانى خانه زنان، در مورد تأمين بودجه اين خانه‌ها می‌گويد:

خانه‌های امن زنان یک پروژه‌ی زنان و کماکان مستقل است. علی‌رغم تأمین ۹۰درصدى بودجه از طرف دولت، پیشبرد اهدافی را که ما داریم، زیر نظر خودمان است، یعنی خودمان اهداف خانه‌ زنان را تعیین می‌کنیم.

زنان خشونت ديده، در خانه‌هاى امن فقط پناه نمی‌گيرند. كارشناسان اين خانه‌ها در هركجا كه لازم باشد به آنان كمك می‌كنند مثل گرفتن وكيل براى مسائل خانوادگى يا گرفتن اجازه اقامت در آلمان و غيره. با وجود بيش از ۷ميليون خارجى در آلمان خيلى دور از انتظار نيست كه بخشى از مراجعه كنندگان به خانه‌هاى امن را زنان غير آلمانى تشكيل دهند.

حميلا در مورد درصد زنان غيرآلمانى مراجعه كننده به خانه‌های امن می‌گويد: ”براى اجتناب از ارائه اين تصوير غلط كه خشونت عليه زنان تنها توسط مردان غير آلمانى اعمال مي شود، ما از دادن اينگونه آمارها پرهيز می‌كنيم.“ او اضافه می‌كند: ” وجود زنان غير آلمانى در خانه‌هاى امن، دليل بر اين نيست كه عامل خشونت هم غير آلمانى بوده. از طرف ديگر به علت حضور كارمندان غيرآلمانى در اين دو خانه، بيشتر زنان خارجى به اينجا مراجعه می‌كنند ولى اين دليلى بر بيشتر بودن تعداد زنان غير آلمانى نيست.“

نيسگل لى در مورد مشكلات خاصى كه زنان ايرانى با آن مواجهند، چنين می‌گويد:

زنانی که با پاسپورت ایرانی در آلمان زندگی می‌کنند، بويژه موقع جداشدن،  قوانین ايران در موردشان جاری می‌شود و همه‌‌مان هم می‌دانيم كه قوانین حاکم بر خانواده در ایران تا چه حد ضد زن هست و در نتیجه زنان ایرانی مشکلات ويژه‌ای دارند، به‌ويژه در رابطه با مسئله‌ی بچه‌هايشان. البته وقتی سن بچه کم باشد، کمتر قاضی‌ای هست که به قوانین ایران تن دهد و حتما در این رابطه نهایت سعی‌شان را می‌کنند که بچه را به نوعی پیش مادر نگه دارند. منتها از نظر قانونی، مشکل جدی‌ای هست به‌ويژه بچه‌هايى كه بزرگ باشند پدر می‌تواند آنها را از مادر بگيرد.“

مطابق قوانين آلمان، كسى كه از طريق ازدواج، اقامت آلمان را گرفته باشد بايد به مدت ۲سال در يك خانه با همسرش زندگى كند و اگر قبل از اين مدت خانه را ترك كند، اقامت او باطل می‌شود. اين يكى ديگر از مشكلات زنان غير آلمانى است. نيسگل لى در اين مورد می‌گويد: ”بسيارى از مردان چون می‌دانند كه در اين دو سال همسرشان مجبور است در خانه بماند، هرگونه خشونتى را بر او اعمال می‌كنند و وقتى اين زنان از خانه شان بيرون می‌آيند متأسفانه مشكل اقامتى پيدا می‌كنند.“ 

يكی از بزرگترين موانع بر سر راه خروج زن از خانه پرخشونت، وجود كودكان است. اما در خانه‌هاى امن زنان در آلمان، اين امكان به مادران داده می‌شود كه فرزندشان را در كنار خود نگاه دارند. حتا اگر هنگام خروج از خانه به هر دليل نتوانند كودكشان را به همراه خود بياورند، بعداً از طريق دادگاه يا پليس می‌توانند بچه‌ها را نزد خود برگردانند.

زنان تا زمانى كه مشكلاتشان حل نشده می‌توانند در اين خانه‌ها بمانند. در اين مدت با كمك كارمندان آنجا به دنبال خانه‌ای مستقل می‌گردند، خانه‌ای كه براى آنها شروع زندگى جديدى است با تمام سختى‌هايش ولى عارى از خشونت.