زنان: یکشنبه 15 مرداد 1385-6 آگوست 2006
سازمان زنان عرب خواستار آتشبس درلبنان و فلسطين شد
خبرگزاري جمهوري اسلامي
شنبه 14 مرداد 1385-5 آگوست 2006
"ليلي بن علي" سخنگوي سازمان زنان عرب كه در حال حاضر تونس رياست آن را برعهده دارد، خواستار آتشبس فوري و فراگير و احترام به حقوقبشر در لبنان و سرزمينهاي فلسطينينشين شد
به گزارش خبرگزاري فرانسه از "تونس"، وي با صدور بيانيهاي بر ضرورت اقدام سازمان ملل متحد براي تضمين احترام كامل به قوانين بينالمللي و انساني مبني برعدم تعرض به غيرنظاميان و حمايت از آنها به ويژه زنان و كودكان در زمان جنگ تاكيد كرد.
در اين بيانيه كشتار جمعي غيرنظاميان در فلسطين و لبنان و انهدام زيرساختها دراين حملات محكوم شده است.
سازمان زنان عرب متشكل از ۱۴كشور است كه شوراي عالي آن شامل زنان تونس، اردن، امارات، بحرين، سودان، لبنان، سوريه، مصر و موريتاني است.
ميزان بيكار در كانادا افزايش يافت
خبرگزاري جمهوري اسلامي
شنبه 14 مرداد 1385-5 آگوست 2006
مركز آمار كانادا اعلام كرد ، افراد بيشتري كه اغلب آنان را زنان تشكيل ميدهند ، با ورود به بازار كار ميزان بيكاري در كانادا را در ماه ژوئيه امسال با ۰/۳درصد رشد نسبت به ماه قبل از ان ، به ۶/۴درصد نيروي كاري رساندند.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از اوتاوا، بر اساس گزارش مركز امار كانادا ، ميزان اشتغال در اين كشور از ماه مه تا ژوئيه امسال تغيير نكرده است و به طوري كه دستيابي به مشاغل تمام وقت از طريق كاهش در مشاغل نيمه وقت جبران شده است.
در حالي كه تعداد مشاغل دولتي و ساختماني در اين كشور افزايش يافته است ، اما در بخشهاي توليدي ، حمل ونقل و انبارداري روند كاهش شغل ادامه دارد.
رشد كلي ايجاد اشتغال در كانادا از اغاز سال جاري تاكنون ۱/۳درصد يا ۲۱۰هزار فرصت اعلام شد كه نسبت به هفت ماهه نخست سال ،۲۰۰۵رشد ۰/۹درصدي نشان داد.
زنان و جامعه: گسترش جنبش زنان و حمایت جنبش های دانشجویی، کارگری و مدنی از آن: مصاحبه با عبدالله مومنی
رادیو فردا
روز سه شنبه به دعوت شماری از زنان طرفدار جنبش صلح جهانی تجمعی در مقابل دفتر سازمان ملل متحد در تهران انجام گرفت. هدف این تجمع اعتراض به کشته شدن کودکان و زنان لبنانی در جریان بحران خاورمیانه بود. شماری از فعالان اجتماعی زن و مرد در این گردهمایی حضور یافتند. عبدالله مومنی یکی از سخنرانان این گردهمایی در مصاحبه با رادیو فردا می گوید: بنظر می رسد که جنبش زنان به یک جنبش جدی تبدیل شده است و دیگر جریان ها مانند جریان دانشجویی و کارگری و مدنی ارتباط با این جریان را برقرار کرده اند. تفکیک جنسیتی در دانشگاه ها هفته گذشته نیز واکنش هایی را در میان مسئولان جمهوری اسلامی برانگیخت. محمد علی مغنیان نماینده بیجار در مجلس شورای اسلامی ضمن اعلام مخالفت شدید با جداسازی اردوهای مختلف دانشجویان گفت جداسازی دختران و پسران دانشجو توهین به شعور این قشر فرهیخته جامعه است.
مشاور رئیس جمهوری اسلامی در امور زنان و خانواده معتقد است ضابطه مند نبودن چند همسری (تعدد زوجات) برای زنان مشکل آفرین است. بعقیده وی مشکلات موجود ناشی از عدم اجرای صحیح قوانین و ضعف ساختار قضائی است.
روز سه شنبه به دعوت شماری از زنان طرفدار جنبش صلح جهانی تجمعی در مقابل دفتر سازمان ملل متحد در تهران انجام گرفت. هدف این تجمع اعتراض به کشته شدن کودکان و زنان لبنانی در جریان بحران خاورمیانه بود. این گروه از زنان در بیانیه خود از کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل متحد خواستند به تلاش های خود برای وادار کردن کشورها به اجرای معاهدات و پیمانهای حقوق بشر، حقوق زنان و حقوق کودکان ادامه دهد. شماری از فعالان اجتماعی زن و مرد در این گردهمایی حضور یافتند. عبدالله مومنی سخنگوی ادوار تحکیم وحدت و یکی از سخنرانان این گردهمایی در مصاحبه با رادیو فردا می گوید:
خوشبختانه فعالان زن تحرک خود را شروع کرده اند هم در اعتراض به قوانین نابرابر و ظالمانه و به رسمیت نشناختن حقوق برابر برای زن و مرد وهم در اعتراض به ساختار نامناسب و نابرابر که مردسالاری را در جامعه به رسمیت می شناسد. از این جهت بنظر می رسد که جنبش زنان به یک جنبش جدی تبدیل شده است و دیگر جریان ها مانند جریان دانشجویی و کارگری و مدنی ارتباط با این جریان را برقرار کرده اند.
تفکیک جنسیتی در دانشگاه ها هفته گذشته نیز واکنش هایی را در میان مسئولان جمهوری اسلامی برانگیخت. یکی از نمایندگان مجلس هفتم ضمن اعلام مخالفت شدید با جداسازی اردوهای مختلف دانشجویان گفت جداسازی دختران و پسران دانشجو توهین به شعور این قشر فرهیخته جامعه است. محمد علی مغنیان نماینده بیجار در مجلس هفتم گفت برخوردهای تحمیلی در روابط دختران و پسران بارها با شکست روبرو بود. یک نماینده دیگر با استقبال از منع اردوهای مختلط دانشجویی گفت با جداسازی دختران و پسران و رعایت تکالیف دینی جلوی انحراف ها گرفته می شود.
دکتر ناهید توسلی/ زنان و مطبوعات از مشروطیت تا امروز
رادیو آلمان
در ششمین کنفرانس مطالعات ایرانشناسی که از روز پنجشنبه تا امروز، شنبه، در لندن برگزار میشود، ایرانشناسان، پژوهشگران و کارشناسان علمی از کشورهای مختلف و همچنین ایران به بحث و تبادل نظر پرداختهاند. برپایی این کنفرانس همزمان با بزرگداشت صدمین سالگرد انقلاب مشروطیت است. خانم دکتر ناهید توسلی، مدیر مسئول و سردبیر مجله ادبیـ فرهنگی هنری «نافه» سخنرانی خود را به موضوع تاریخ مطبوعات و روزنامهنگاری زنان در ایران، از دوران مشروطیت تا به امروز اختصاص داد.
دکتر توسلی در گفتگویی با رادیوی دویچه وله در مورد انتخاب موضوع سخنرانی خود گفت: "اینجا من موضوعی که انتخاب کردم مطبوعات و روزنامهنگاری زنان در ایران بود. بعد از شرح کوچکی از دوران مشروطیت و از سال ۱۲۹۹ به بعد که انقلاب مشروطه اتفاق افتاد و جامعه ایران با آزادی آشنا شد و فهمید که چیزی هم بنام آزادی وجود دارد، به این مسئله پرداختم که در همانموقع زنانی بودند، زنان روشنفکری بودند که اینها کارهای مطبوعاتی میکردند. یعنی احساس کردند که میتوانند با نوشتن وارد حوزه دفاع از حقوقشان بشوند. اینکار، میدانید که در ابتدا در مشروطه با تاسیس یکی دو مدرسه «ناموس»، «صدریه» که در شاهپور و سنگلج بود و بعد در دیگر نقاط تهران اتفاق افتاد."
خانم دکتر توسلی ضمن اشارهای مختصر به تاریخ و شرکت زنان در عرصههای مبارزه در این دوره ادامه داد: "در طول مشروطه، همانطور که میدانید، زنان فعالیتهای زیادی کردند، از جمله اینکه زیر چادر و چاقچورشان اسلحه گرفتند و رفتند برای مبارزه، که عکس این در روزنامه «حبلالمتین» همانموقع چاپ شده. و یا موضوع دیگر هم اینکه قرار بود در آنزمان بانک از دولت خارجی ۳۰ کرور تومان قرض بگیرد که زنها مخالفت کردند و با فروش هدایا و گوشواره، النگو و گردنبند و این چیزها و سرمایهگذاری در بانک نگذاشتند این استقراض صورت بگیرد و یا جریان تنباکو که میدانید چطور برای الغای آن مبارزه شد و زنان نیز در آن شرکت داشتند. علاوه براینها زنان اساسا هر وقتی که فرصت شده حضور فعال خودشان را در حوزههای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و حتا سیاسی آنموقع نشان میدادند. منتها خوب بهرحال وقفهها وافت و خیرهایی در این جریان پیش آمد."
خانم توسلی به سخنرانی خود در کنفرانس ایرانشناسی در رابطه با مطبوعات زنان اشاره کرد و گفت: " من یک تقسیمبندیهای کردم در فاصله مشروطیت تا کودتای ۱۲۹۹ و از کودتای ۱۲۹۹ تا ۱۳۲۰ که رضاشاه برسر کار آمد و از ۱۳۲۰ هم تا ۱۳۵۷ که محمدرضاشاه قدرت را بدست داشت. به دوران محمدرضا شاه یکبار از ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۲ اشاره کردم که کودتای ۲۸ مرداد اتفاق افتاد و بعد دوباره از ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۲ که شاه به زنها حق رای داد. تا آنموقع ما مطبوعات زنانه زیادی داشتیم و از سال ۴۲ به بعد هم باز ما ۵ نشریه داشتیم، از جمله زن روز و اطلاعات بانوان و غیره. بعد در سال ۵۷ که انقلاب شد و زمانی بود که جامعه ایران با آزادیخواهی آشنا شد. یعنی با واژه آزادیخواهی و با مفهوم آزادیخواهی در انقلاب. این آزادیخواهی بهاصطلاح تعمیم پیدا کرد به زنان ایران. آنها هم احساس کردند که دیگر میخواهند آزاد زندگی کنند واز حق و حقوق انسانیای که داشتند و ازشان دریغ شده بود بهره مند شوند. در میان مطبوعات ۵۷ بدینسو و تا سال ۶۰ ما یکسری مطبوعاتی داشتیم که زنانه بودند وتعداد آنان بسیار زیاد بودند، ۱۶- ۱۵ تایی میشدند و بیشترش وابسته به جمعیتهای زنان، مجامع زنان و زنان مبارز بود. یعنی همه جور نشریهای را شامل میشدند، دینی، اسلامی، چپ و راست. از سال ۶۰ که جنگ شد و وضعیت کشور تا حدی بهم خورد، زنان با شرکت در جبههها و کمک به مردها حضور موثر خودشان را، حضور زنـ مادرانهشان را نشان دادند و در همان دوران هم باز ما مجلههایی داشتیم که یکیشان بزبان انگلیسی درمیآمد بنام «محجوبه» و دیگری متعلق به رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی در اسلام آباد به زبان اردو درمیآمد و «الطاهره» بود که متعلق به بنیاد اندیشه اسلامی و زیر نظر وزارت ارشاد بود و به عربی درمیآمد و چندین مجله دیگر. بعد از اتمام جنگ باز زنها شروع کردند به پایهگذاری نهادهای گوناگون برای احقاق حق خود و یافتن راه حلی برای مشکلاتشان و انعکاس آنان. در ایندوره هم باز ما نشریات زیادی به نشریات قبلیمان اضافه شد. البته نشریات قبلی مدام افت و خیز داشتند و کم و زیاد میشدند."
دکتر توسلی ضمن برشمردن بخشهایی از وقایع این دوران و اشاره به رویدادهای بعد از سال ۶۸ تا ۷۶ ، ادامه داد: " از سال ۷۶ به دلیل وضعیت اصلاحات که در جامعه پیش آمد زنان اتوریته و همچنین علاقه بیشتری پیدا کردند و امکان فعال شدنشان در همه حوزهها از جمله مطبوعات بسیار زیاد شد. این بود که در آن دوران ۲۴ نشریه از سال ۷۶ به اینسو به نشریاتی که از قبل فعال بودند، اضافه شد. این نشریات اکثر مدیر مسئولانشان زن بودند، یعنی هم در حوزه زنان فعال بودند و هم در حوزههای دیگر. مثل خود من که صاحب امتیاز و مدیر مسئول و سردبیر مجله ادبیـ فرهنگی هنری «نافه» هستم، ولی در حوزه ادب، فرهنگ و هنر و همه اینها کار میکنم و در حوزه فرهنگ هم در رابطه با مسایل زنان در مجلهمان مطلب داریم. البته من در کنفرانس گفتم که از سال ۷۶ به بعد NGOهای بسیار زیادی در رابطه با حقوق و آزادی زنان تاسیس شد که خود این NGOها نشریات درونی و بولتنهای داخلی خودشان را داشتند که اینها را هم ما بردیم در حوزه مطبوعات."
خانم توسلی در ادامه سخنرانی خود در کنفرانس مطالعات ایرانشناسی اشاره دیگری داشت به روزنامهنگاری زنان در خبرگزاریها و منابع اطلاعرسانی چون «ایلنا»، «ایسنا»، «ایرنا»، «ایپنا»، «مهر»، «ميراث فرهنگی» و چندین منبع اطلاعرسانی دیگر. در پایان دکتر توسلی به مسئله وبلاگ نویسی زنان اشاره کرد و از سایتهایی یاد کرد که خانمها آنان را مدیریت میکنند و در مورد مسایل زنان و یا مسایل ادبیـ فرهنگیـ هنری دیگر در آنها مطلب مینویسند.
زنان در جنبش مشروطيت
رادیو آلمان
الهام خوشنام
نداهاى آزاديخواهانه چندسالى پيش از آغاز مشروطيت بگوش مىرسيد. انقلاب مشروطيت در سال ۱۲۸۵ خورشيدى در واقع اوج فريادهاى آزاديخواهان بود که بهثمر نشست. زنان نيز، چون ديگر طبقات اجتماعى، فرصتى يافتند تا از اندرونىها سربرآرند و نگاهى و به بيرون بياندازند. گو اينکه بدون همراهى و همکارى زنان بهرحال جنبشى نمىتوانست بوقوع بپيوندد و دستاوردى داشته باشد. شرايط اجتماعى و سياسى آنچنان بود که تا حتا مطبوعات جرات عنوان کردن حق آزادى زنان را نداشتند.
ميرزا جليل محمد قلىزاده مدير روزنامه ملانصرالدين که در قفقاز منتشر مىشد و در ايران نفوذ بسيار داشت در خاطراتش مىنويسد: «مقالهاى درباره آزادى زنان نوشتم. دوستانم نصحيتام کردند که در کوچه و بازار آفتابى نشوم، زيرا در «شيطان بازار» که همان محله مسلماننشين تفليس است، دکانها را بسته و مردم دنبال من افتادهاند."
دوره تاريکى بود. تعصب و خرافات بجاى دين و بنام دين بيداد مىکرد. حتا طرز لباسپوشيدن، ريشگذاشتن، سرتراشيدن و ظرفشستن جزو مسايل مهم دينى قرار گرفته بود. اما دوره بيدارى بود و زنان بهرحال به بخشى از حقوق خود آگاهى يافته بودند.چهار سال پس از جنبش مشروطيت نخستين مجله زنانه با عنوان «دانش» که دکتر معصومه کحال بنيانگذار آن بود، منتشر شد. تشکيل انجمنهاى زنانه و شور و مشورتها هر روز جرات و شهامت بيشترى به زنان مىداد، تا آنجا که برخى از زنها بدون آنکه هنوز صحبتى از کشف حجاب در ميان باشد سرپوشها را از سر برمىداشتند و در ميان جمع بدون حجاب ظاهر مىشدند. در شمارهاى قديم مجله «خواندنيها» به مقالهاى برخورديم درباره «صديقه دولتآبادي». دولتآبادى پس از انتشار مجله «زبان زنان» براى تحصيل به فرانسه مىرود. در بازگشت از فرانسه بدون حجاب در برخى از محافل حاضر مىشود. اما جالب اينجاست که او تا دم در وزارت فرهنگ سابق بدون چادر مىرود، ولى بهمحض آنکه به پستوى وزارت فرهنگ مىرسد، از ترس صديقالحرم نامى که مانند محرمعلىخان مطبوعاتى قدرت بسيار داشت از توى کيف چادر خود را بيرون مىآورد و با حجاب وارد پستو مىشود. در زمينههاى هنرى نيز، زنان بيکار ننشستند. «قمرالملکوک وزيري» که او را با «امکلثوم» مقايسهاش مىکردند، آنچنان جسارت و شجاعتى از خود نشان داد که در شرايط آن دوران کمتر کسى مىتوانست آنرا باور کند. قمر که خود دستپرورده مادربزرگ بود و در محافل روضهخوانى و پاى سفرههاى مذهبى تمرين صدا کرده و بزرگ شده بود، وقتى قرار شد در سالن گراند هتل کنسرت بدهد، با نيمتاجى که هديه يکى از دوستدارانش بود در ميان خيل جمعيتى که مشتاقانه منتظر او ورود او بودند بدون حجاب در روى سن ظاهر شد. عدهاى تهديدش کرده بودند که او را خواهند کشت يا فلان و بهمان خواهند کرد. اما او ترسى بدل راه نداد و بىباکانه به خواندن آواز پرداخت. تا آنجا که ما مىدانيم، غير از دستاوردهايى که يادآور شديم، در هيچيک از کتابهايى که درباره مشروطيت نوشته شده نامى از زنان مبارز بميان نيامده است. تا حتا يحيى دولتآبادى، برادر صديقه دولتآبادى، در ۴جلد کتاب «يحيي» نامى از خواهر نياورده است. شاهدان عينى اينجا و آنجا از صف زنان مبارز در برابر مجلس شوراى ملى سخن گفته و يا به اشارهاى در خاطرات خود يادآور شدهاند. اما بقول قلىزاده «گويا همه از ترس شيطان محله مهر سکوت بر لب گذاشته بودند."