زنان:یکشنبه 27 فروردین 1385-16 آوریل 2006
گروهي از زنان اسرائيلي بمباران غزه را محكوم كردند
خبرگزاري جمهوري اسلامي
شنبه 26 فروردین 1385-15 آوریل 2006
گروهي از زنان اسرائيلي كه در ائتلاف زنان براي صلح فعاليت ميكنند، در بمباران غزهتوسط نيروهاي صهيونيستي را محكوم كردند.
پايگاه خبري اسكوپ روزشنبهبااعلاماين خبرافزود:اين زنان دريك راهپيمايي اعتراض آميز، از مقابل چند سفارتخانه كشورهاي خارجي عبوركردند.
در بيانيهاي كه اين ائتلاف در مورد بمباران اخير غزه صادر كردآمده است:
"ما مخالف خونريزي اسرائيل درغزه كه بزرگترين زندان دنيا ميباشد، هستيم
امنيت از طريق بمباران ،گرسنگي دادن به مردم غيرنظامي ترك روابط و احداث ديوار حايل برقرارنمي شود."
رسانهاينترنتي مذكورنوشت:اين اقدام نشان ميدهدكه امنيت منطقه فقط با پايان اشغالگري، مذاكره و استقلال واقعي امكان پذير است.
آتش سوزی در خوابگاه دانشجویان دختر دانشگاه اصفهان
ادوار نیوز
جمعه، 25 فروردین 1385
حوالی ساعت 22 شب گذشته خوابگاه دختران دانشگاه اصفهان دچار اتش سوزی شد. این آتش سوزی از محل آمفی تئاتر خوابگاه آغاز شده و به سایر قسمتها سرایت نموده است. آتش گرفتن سالن آمفی تئاتر خوابگاه موجب انتشار دود در خوابگاه دختران دانشگاه اصفهان که بیش از 3000 ساکن دارد شده است.
به گزارش خبرنگار ادوارنیوز از اصفهان مسئولان خوابگاه در هنگام آتش سوزی در خوابگاه حضور نداشته و نیروهای امداد و نجات نیز 45 دقیقه پس از آغاز حریق به محل حادثه رسیده اند همچنین به دلیل قفل بودن دربهای خوابگاه نیروهای آتش نشانی با تاخیر وارد خوابگاه شده اند و دانشجویان دختر محبوس شده در خوابگاه اکثرا از طریق شکستن پنجره ها و به کمک دانشجویان پسر ساکن در خوابگاه مجاور که از طریق مشاهده دود و فریادهای دانشجویان دختر خوابگاه متوجه آتش سوزی شده بودند، نجات یافته اند بنابه گفته مقامات مسئول شب گذشته بیش از 80 نفر از دانشجویان ساکن در خوابگاه به دلیل آسیب ناشی از دودگرفتگی مصدوم شده اند.
همچنین شاهدان عینی به خبرنگار ادوارنیوز گفتند کلیه پله های اضطراری خوابگاه دختران قفل بوده است و مسئولان دلیل این امر را لزوم ایجاد امنیت برای دختران ساکن در خوابگاه و محدودیتهای مربوط به آن دانسته اند. همچنین بسیاری از کپسولهای اطفای حریق موجود در خوابگاه خالی بوده است.
پس از این حادثه خوابگاه دختران دانشگاه اصفهان تعطیل اعلام شده و از دانشجویان خواسته شده است یا در خوابگاه های دیگر اسکان یافته و یا به خانه های خود بازگردند این در حالی است که دانشگاه اصفهان تعطیل اعلام نشده است.
همچنین در مورد علت حادثه نیز خبرهای ضدونقیضی از اتصالی برق تا تعمدی بودن آتش سوزی به گوش می رسد. و حتی برخی مسئولان دانشگاه در اولین واکنش این آتش سوزی را به دانشجویان انجمن اسلامی نسبت داده اند. در مقابل دانشجویان نیز بر این نکته تاکید دارند که امکان دسترسی به سالن امفی تئاتر بسیار محدود بوده و مسئولین دانشگاه باید پاسخگوی امکانات ضعیف خوابگاه و همچنین دلیل قفل بودن پله های اضطراری خوابگاه باشند.
، قرباني صنعت پورنوگرافي 20 ميليارد دلاري در آمريكا زنان
عارف نیوز
شنبه 26 فروردین 1385
يكي از پيشگامان جنبش فمينستي آمريكا با انتقاد شديد از قانوني كردن صنعت پورنوگرافي و تجاوز شديد اين صنعت به حقوق زنان، آنان را قرباني جنگ بزرگتر از تروريسم دانسته است
به گزارش سرويس بينالملل «بازتاب»، «گاردين» نوشت: «كاترين مكکينون»، يكي از پيشگامان جنبش فمنيستي، در كتاب جديد خود با نام «آيا زنان انسان هستند؟» نوشته است: هنوز زنان بيش از آنكه همچون انسان رفتار شود، به مثابه اسباب و اشيا، رفتار ميشود
وي از جنگ خود با پورنوگرافي گفته و درباره اينكه آيا تا با حال، مردان و زنان توانستهاند، ارتباط واقعي با هم داشته باشند يا نه، بحث كرده است.
او ميگويد: حقيقت زمان كنوني، آن است كه قانون تجاوز و تعدي، درواقع از متجاوزان حمايت قانوني ميكند و بر اساس ديدگاهي تنظيم شده كه در جهت تضمين امنيت كيفري اغلب سوءاستفادههاي جنسي است.
خانم «مكکينون» كه يكي از برجستهترين چهرههاي فمنيستي و يك حقوقدان متعصب و چهرهاي علمي است، موضوع بهرهگيري از حربه قانون براي كاهش سوءاستفادهها و اذيت و آزارهاي جنسي را مطرح كرده است.
وي مينويسد: اگر زنان را انسان ميدانيم، پس چگونه است كه همچون بار محموله، با كشتي و كانتينر از تايلند به خانههاي فساد در نيويورك انتقال داده ميشوند؟ آيا اگر زن را انسان فرض كرده باشيم، امكان داشت كه به عنوان بردههاي جنسي به آنان نگاه شود؟
او ميگويد: برابري جنسي تا وقتي كه مردان به خريد و فروش و بهرهبرداري از زنان ميپردازند، دستنيافتني است.
او بر اين باور است كه قوانين در اين زمينه با سكسيترين نوع فرضيات نوشته شدهاند. در قانون آوردهاند كه ممكن است زنان از لحاظ اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، سياسي و مذهبي در سطح يكساني با مردان نباشند، اما در لحظه مراودات جنسي، با هم برابرند.
در جامعه كنوني ما پورنوگرافي بر عقايد افراد درباره داستان تجاوز تأثير گذاشته است. مثلا اگر زني بگويد، من در ارتباط جنسي توافق نكرده بودم، مردم نميدانند كه او چه ميگويد، چراكه به هر حال، او در اين كار موافقت كرده است. همچنين وقتي بگويد، ترجيح ميداده به خانه برود و در اين اقدام دست نداشته باشد، ميگويند او همجنسباز است و بايد به تجربه درست و مناسبي از يك رابطه درست جنسي دست پيدا كند.
مكکينون همچنين در كتاب «فقط كلمات» خود به مخالفت با تعبير قانوني كشور آمريكا كه از پورنوگرافي به عنوان يك گفتوگوي حفاظتشده ياد كرده، پرداخته است كه درواقع، همان به تسليم درآوردن زنان با حرف و تصوير بوده كه در پايان هم به تجاوز و قتل آنان ميانجامد.
بايد گفت، عوامل سوءاستفادههاي جنسي، تجارت خودشان را از درون زندان هم انجام ميدهند. مككينون ادامه ميدهد: از زماني كه تلاش خود را به مدت يك ربع قرن براي محدود كردن اشاعه تصاوير و نوشتهجات پورنو، آغاز كرده، صنعت جهاني به تجارتي بزرگتر در اين زمينه تبديل شده و حدس زدن درباره مقياس درست اين فعاليتها را بسيار سخت كرده، زيرا بخش بزرگي از آن تحت اداره جرايم سازمانيافته است؛ ميزان بهرهمندي در اين نوع تجارت سالانه بيست ميليارد دلار برآورد شده كه توليد محصولات جنسي اين بخش، از هاليوود هم بيشتر است.
در سال 2005 مجله تجاري اخبار فيلمهاي ويدئويي بزرگسالان، اعلام كرد كه صنعت پورنو در آمريكا، سود 6/12 ميليارد دلاري داشته است و توليد كنندگان محصولات جنسي، به كمك رسانه و سيستمهاي قانوني رشد پيدا كردهاند؛ بنابراين، براي ساخته شدن اينگونه محصولات، حقوق تعداد بيشتري از زنان و كودكان ناديده گرفته شده و به خاطر اشاعه اين محصولات، مورد سوءاستفاده قرار گرفتهاند.
خانم مكکينون معتقد است: فرهنگ عمومي، بيش از گذشته، خود را با اين حقيقت وفق داده كه مشتريان محصولات پورنو زياد شدهاند و فرهنگ بايد يا خود را با آن شرايط وفق دهد يا آنكه بداند، مبارزهاش با شكست روبهرو خواهد شد؛ اين، نمود كاپيتاليسم و يك جدايي از وضعيت معمولي و عقلاني است. مكکينون همچنين در كتاب خود به مطلب جالبي اشاره كرده است. وي نوشته است: تعداد زناني كه هر ساله در آمريكا به دست مردان به قتل ميرسند، بيش از تعداد افرادي است كه در اثر حمله 11 سپتامبر كشته شدند. خانم مكکينون ميگويد: من بايد بابت مواردي كه به شدت تروريسم تهديدآميز هستند، اظهار همدردي كنم؛ يعني همان خشونت طولانيمدت مردان نسبت به زنان. گزارشگر روزنامه «گاردين» در پايان مينويسد: اميدواريم كه خانم مكکينون در جنگي كه آغاز كرده، در مقايسه با بوش و بلر، به موفقيتهاي بيشتري دست پيدا كند.