زنان: یکشنبه 20 فروردین 1385-9 آوریل 2006
گزارشي از خشونت خانگي در سوريه منتشر شد
خبرگزاري جمهوري اسلامي
شنبه 19 فروردین 1385-8 آوریل 2006
اتحاديهي دولتي زنان سوريه در اقدامي بيسابقه، از خشونت خانگي و جنايات موسوم به "قتل براي حيثيت" در سوريه پرده برداشت.
اين تشكل دولتي در گزارشي كه با كمك مالي برنامهي توسعهي سازمان ملل در سوريه، به رشتهي تحرير درآمده، آورده است: از هر چهار زن سوري، يكي از سوي همسر، پدر يا برادر خود مورد آزار جسمي قرار ميگيرد.
برابر آخرين آمار رسمي، زنان ۴۹درصد از جمعيت ۱۸/۵ميليوني سوريه را تشكيل ميدهند.
به گزارش خبرنگار ايرنا، "عارف الشيخ" سخنگوي دفتر برنامهي توسعهي سازمان ملل در سوريه، اين گزارش پژوهشي را در شناخت مشكلات زنان در جامعهي سوريه مهم ارزيابي كرد.
در اين گزارش آمده است: خشونت خانگي در سوريه، مسالهيي خانوادگي تلقي مي شود، چرا كه تنها يك درصد از زنان قرباني خشونت، حاضر به تاييد آن هستند و در واقع آن را، رفتار سرپرستان خانواده اعم از پدر، برادر يا همسر ميدانند.
بنابراين گزارش، زنان متاهل بيش از دختران مورد ضرب و جرح قرار ميگيرند كه معمولا از طرف شوهر و بهانهي كوتاهي در انجام وظايف و خواستههاي همسر است
خانم "سعاد بكور" رييس اتحاديهي زنان سوريه ميگويد: طبق قانون مدني، اگر زني از مردي شكايت كند، آن مرد، محاكمه و در صورت اثبات محكوم به زندان ميشود، اما در جامعهي سوريه، شكايت از سرپرست خانواده يا همسر، در تعارض با عرف و بلكه "ننگ" خوانده ميشود. به همين علت بندرت، افراد خانواده از يكديگر به مراجع قضايي شكايت ميكنند..
عضو پارلمان سوريه، با تاييد وجود "مردسالاري" در اين جامعه، خاطرنشان ساخت: اتحاديه زنان سوريه اميدوار است، رسانهها و روحانيون در كمك به ايجاد زير ساختهاي فرهنگي براي احترام به حقوق و آزادي زنان نقش آفريني كنند.
به گفتهي اين فعال جامعهي مدني، زنان سوري، در قياس با ديگر كشورهاي رو به توسعه، از موقعيت اجتماعي بسيار بهتري برخوردارند، "اما همچنان نيازمند افزودن بر تلاشها براي برخورداري زنان از حقوق كامل خويش هستيم."
اوايل فروردين ماه جاري ، خانم "نجاح العطار" وزير پيشين فرهنگ سوريه در فرماني از سوي "بشار اسد"، به عنوان معاون رييس جمهوري اين كشور در امور فرهنگي برگزيده شد.
زنان،دوازده درصد از اعضاي دویست و پنجاه نفري مجلس خلق سوريه در دروهي كنوني را تشكيل ميدهند. در سطح شوراهاي شهر،4.5 درصد از اعضا زن و از اين شمار،سیزده نفر، شهردار هستند. در سطح استان نيز اين رقم به 8.7 درصد ميرسد..
در حال حاضر، دو وزير و چهار معاون وزير زن در كابينه محمد ناجي عطري حضور دارند. همچنين مديريت و رياست بسياري از نهادهاي دولتي با زنان است كه براساس بررسي صورت گرفته، تا سال،دوهزار و دو شمارشان به سی نفر رسيدهاست.
آغاز حضور زنان در فعاليتهاي ديپلماتيك به سال 1953 ميلادي بازميگردد، همچنان كه نخستين زن سوري در سال 1988 ميلادي به عنوان سفير منصوب شد.
هم اكنون شانزده درصد از كادر ديپلماتيك وزارت امور خارجه سوريه از جمله "نبيله شعلان"، "بشري كنفاني"، و "شغف كيالي" به ترتيب به عنوان معاون وزير، سخنگو و رييس اداره آسيا را زنان تشكيل ميدهند.
همچنين سی و هشت درصد اعضاي اتحاديه جوانان، 24.8 درصد اتحاديه دانشجويان،بیست و هفت درصد اتحاديه كارگران و نوزده درصد اتحاديه معلمان، زن هستند.
در ساختار دستگاه قضايي سوريه، ۳۱/۱ درصد مديران ارشد شامل ردههاي مهمي چون قضات دادگستري، اعضاي شوراي عالي قضايي و دادستاني كل كشور به زنان تعلق دارد.
در گزارش اتحاديهي دولتي زنان سوريه آمده است: در اين كشور تبعيض ميان پسران و دختران ناچيز و به عبارت دقيق تر، برتري فرزندان ذكور به حداقل رسيده است. به گونهيي كه در عرصهي برخورداري از آموزش عالي، شمار دختران و پسران در دانشگاهها برابر است.
اما در عين حال، قانون نسبت به مرداني كه مرتكب قتل براي دفاع از شرف مي شوند، احكام متناسبي در نظر نميگيرد، در حالي كه برابر مفاد قانون كيفري سوريه، جرم ارتكاب قتل، اعدام يا حبس ابد است.
در اين گزارش به نقل از كارشناسان حقوقي در سوريه آمده است: سالانه حدود ۵۰۰جنايت قتل در سوريه رخ ميدهد كه نيمي از آن ها، قتل براي دفاع از حيثيت و شرف است كه به طور معمول در مناطق روستايي و ميان عشاير سوريه ديده ميشود ولي در مناطق شهري بندرت اتفاق ميافتد
.
قدرت تصميمگيري زن روستايي با دريافت مزد افزايش مييابد
تسلط بيچون و چراي مرد به زنان شاغل كمتر است
خبرگزاري دانشجويان ايران
شنبه 19 فروردین 1385-8 آوریل 2006
نتايج بررسيهاي صورت گرفته نشان ميدهد كه زنان شاغل در مقايسه با زنان غيرشاغل قدرت تصميمگيري بيشتري داشته و تسلط بيچون و چراي مردان بعنوان همسر در آنها كمتر است.
به گزارش خبرنگار «زنان» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، قدرت تصميمگيري زنان در خانه و خانواده يكي از مؤلفههاي اجتماعي مرتبط با اشتغال زنان است كه تغيير در روابط بين زن و همسرش را به دنبال دارد، زنان شاغل به دليل كسب قدرت اقتصادي و عهدهدار شدن تمام و يا پارهاي از هزينه زندگي، نسبت به زنان غيرشاغل قدرت تصميمگيري بيشتري در امور زندگي پيدا ميكنند و تسلط بيچون و چراي مرد به عنوان همسر كمتر ميشود.
نتايج پژوهش صورت گرفته بر روي زنان شاغل در كارخانه توليد دارو و مقايسه آنها با زنان خانهداري كه همسرانشان در اين كارخانه كار ميكند، نشان ميدهد زناني كه به صورت نظري حق تصميمگيري بيشتري براي همسر خود قائلند، عملا خود از قدرت تصميمگيري كمتري برخوردارند و زناني كه به صورت نظري حق تصميمگيري بيشتري براي خود قائلند عملا قدرت تصميمگيري بيشتري دارند.
سنجش اثر اشتغال زن بر همكاري شوهر با او در انجام كارهاي خانه بر اساس عقايد و نظرات زنان نشان ميدهد كه فعاليتهاي جديد اجتماعي زن به موازات خود كاهش مسؤوليتهاي مربوط به خانه را براي وي و تقسيم آنها بين زن و شوهر به طور محسوس به دنبال نداشته؛ چرا كه جامعه ما از زن انتظار يك مادر، همسر و يك كدبانوي خوب را دارد.
به گزارش ايسنا، بررسي مهمترين كارهاي مربوط به خانه شامل نظافت خانه، شستن ظرفها، لباسها، نظافت بچهها، مراقبت از آنها، آشپزي و آماده كردن سفره نشان ميدهد كه در خانوادههايي كه زن شاغل است،همكاري شوهر با همسر خود در انجام كارهاي مربوط به خانه بيش از خانوادههايي است كه زن شاغل نيست.
همچنين افكار و رفتار زنان خانهدار كه بيشتر با محيط خانه سر و كار دارند سنتيتر از افكار و رفتار زنان شاغل است كه اين امر عمدتا ناشي از محيط اجتماعي كار است كه در آن قرار گرفتهاند.
به گزارش ايسنا، از سوي ديگر تحقيقات روستايي نشان ميدهد كه به رغم سهم بالاي زنان روستايي در كارهاي توليدي، آنها نقش بسيار ناچيزي در تصميمگيريهاي توليدي و تصميمهاي مربوط به خانهداري دارند و با افزايش اين سهم مشاركت آنها در تصميمگيريها افزايش نمييابد؛ چرا كه فعاليتهاي توليدي زنان جزو وظايف خانگي آنها محسوب ميشود و به عبارت ديگر جزء «كاركنان خانوادگي بدون مزد» هستند.
اما در همين محيطهاي روستايي هنگامي كه زن در قبال كار خود مزد دريافت ميكند و شاغل محسوب ميشود قدرت تصميمگيري او در خانه افزايش مييابد؛ به گونهاي كه در استان يزد 50 درصد و در استان آذربايجان غربي 28 درصد زنان داراي درآمد مستقلند، كسب درآمد مستقل، موجب جدايي زن از خانواده در اين مناطق نشده بلكه درآمد به دست آمده در راه تأمين هزينههاي زندگي و آموزش فرزندان صرف شده است
.
يك زن در تركيه خود را مقابل مسجد منفجر كرد
خبرگزاري كار ايران
شنبه 19 فروردین 1385-8 آوریل 2006
ايلنا, گروه بينالملل: يك زن تركيهاي با انفجار خود مقابل مسجدي در شهر «اردو» در حاشيه درياي سياه، باعث زخميشدن دو تن از جمله همدست خود شد.
آسوشيتدپرس گزارش داد: «در حالي يك زن اهل تركيه با انفجار خود، باعث زخميشدن دو تن شد كه در حادثه اي ديگر در اين كشور و انفجار يك بمب ضعيف در جادهاي در نزديكي يك مقر نظامي در «دياربكر»، شهر اصلي كُردنشين تركيه، دو تن را زخمي كرد. اين انفجارها پس از شديدترين اعتراضهاي خياباني در تركيه در دهه اخير كه به كشتهشدن 16 تن از تظاهراتكنندگان كُرد منجرشد، بهوقوع پيوست."
بنابراين گزارش، به دنبال اين تظاهراتهاي خونين يك گروه كُرد تهديدكرد كه حملات تلافيجويانه انجام ميدهد. اين بينظميها در زمان برگزاري مراسم تدفين 14 جنگجوي كرد كه براي خودمختاري بخش كُردنشين تركيه فعاليت ميكردند، رخ داد. هزاران تظاهراتكننده با حمله به پليس، بانكها و دفاتر دولتي مراتب اعتراض خود را نسبت به سركوبي كردها ابراز كردند. پليس در حال تحقيق در مورد اين اقدامات و كشف ارتباط بين اين افراد و شورشيان كرد است
.
پاكستانى ها دختران خود را مجبور به ازدواج مى كنند
نوشين غبرائى
شرق
براساس گزارشاتى از پاكستان قرار ازدواج دختران پاكستانى با قبيله دشمن در سنين خردسالى آنها گذاشته شده است. ابدا خان دختر ۱۸ ساله اى است كه مى گويد: وقتى بزرگ شديم متوجه اين عمل ظالمانه شديم. وانى با مرگ تفاوتى ندارد. اگر با آن مردها ازدواج كنيم، عين اين است كه به كام مرگ رويم.
و اين يك رسم قديمى است كه در آن با ازدواج بين دو قبيله جنگ هاى خونين متوقف مى شود. عروس در اين رسم محكوم به تحمل خشونت هايى است كه از طرف خانواده همسرش به او تحميل مى شود.
زياخان يكى از دخترانى است كه قربانى اين رسم ظالمانه شده است و پس از تحمل آزار و اذيت هاى زياد از جانب همسر و خانواده همسرش از آنجا گريخته و به خانه پدرى خود پناه آورده است. او بر اين عقيده است كه خانواده همسرش با او به عنوان يك برده رفتار مى كردند و او را مورد آزار و اذيت قرار مى دادند. پس از اين عمل خانواده شوهر زيا كه زمانى دشمن قبيله عروس بوده اند، براى انتقام جويى و تاوان گيرى دشمنى خود را از سر گرفته اند.
تحقيقات نشان مى دهد كه آمار دقيقى از قربانيان اين سنت غلط در دست نيست ليكن تعداد زنان پاكستانى اسير اين شيوه ازدواج غيرانسانى كم نيستند. مبارزه دختران جهان خان نيازى واقعه بسيار مهمى است كه توسط انجمن مبارزه با وانى تحت پيگيرى قرار گرفته است. انجمن مزبور پس از اتفاق اخير سعى زيادى در منسوخ كردن اين سنت قديمى به صورت قانونى دارد.
جهان خان پدر سه خواهر قربانى مى گويد: پس از اين اتفاق حدوداً ۲۰ يا ۳۰ نفر به حمايت از ما برخاستند. ماجرا از اين قرار است كه ۱۴ سال پيش عموى دختران به نام محمداقبال خان محكوم به قتل پسرعموى خود مى شود. قاتل براى رهايى از مرگ در محلى مخفى شده و بزرگان قبيله براى اتمام خونريزى تصميم گرفتند كه به رسم وانى چهار دختر از خانواده قاتل به عقد مردان خانواده مقتول درآيند. پدر دختران به مخالفت با اين حكم برخاست، ليكن بزرگان خانواده به او گوشزد كردند كه مخالفت با اين مسئله به قيمت جان او تمام خواهد شد. پس او مجبور به قبول اين بى عدالتى شد. اما پس از فرار دخترش زيا از منزل شوهرش اوضاع وخيم شد. خانواده مدعى در نزديكى خانه خان زندگى مى كنند. ديوارهاى منزل كاملاً در محاصره افراد خانواده شوهر زيا است. هر شش متر يك مرد مسلح ايستاده و در كمين عروس بى نوا است. نامزد يكى از دختران مردى با چشمان خونين و ترسناك، موهاى سفيد و سن بالا است. به عقيده او اگر سنت وانى انجام نشود به آنها خيانت شده است. او مى گويد: به ما نارو زده اند و غرور ما را مورد اهانت قرار داده اند. در فرهنگ ما اين دختران رسماً عروس خانواده مقتول هستند و اگر از آمدن به خانه شوهرانشان سر باز زنند، جنگ خونينى سر مى گيرد.
براساس گزارش پليس زيا به نزديكترين اداره پليس اطراف محل سكونتش مراجعه كرده و از آنها مدد خواسته است. زيارت كيانى رئيس پليس اظهار داشت: هر كس در انجام اين سنت شركت كند از لحاظ قانونى تحت پيگرد قرار مى گيرد. همچنين اعلام كرد دخترانى كه تحت ظلم و فشارهاى خانواده هايشان مجبور به ازدواج هستند، مى توانند به پليس شكايت كنند. ولى اين امر عملى نيست، زيرا هيچ دخترى از والدينش شكايت نمى كند تا آنها را دستگير كنند.
انجمن مبارزه با وانى اظهار مى دارد: دختران جهان خان نيازى از استثنائات معدود پاكستان هستند زيرا پدر آنها از لحاظ اجتماعى از جايگاه بالايى برخوردار است و سخت به حمايت از دخترانش برخاسته است. او قصد دارد، دخترانش را به قصد ادامه تحصيل از محل زندگى شان نقل مكان دهد. او بر اين عقيده است كه اگر دخترانش عليه ظلم قدعلم كرده اند فقط به دليل اين است كه تحصيل كرده هستند. دختران بى سواد نمى توانند احساسات و خواسته هايشان را به راحتى ابراز كنند.
همچنين او مى افزايد: دختران من بى گناه هستند و اگر من به وانى تن در دهم، حقوق آنها را نقض كرده ام. آمناخان كه فارغ التحصيل رشته ادبيات انگليسى در مقطع كارشناسى ارشد است، اظهار داشت: ما براى آگاهى مطبوعات و مردم جهان تمام سعى خود را مى كنيم.، زيرا اين مسئله تنها نقض حقوق ما نيست. بلكه دختران زيادى در پاكستان قربانى اين سنت ظالمانه هستند. اين سه خواهر نمى دانند وضعيتشان به چه صورت خواهد بود، ليكن اگر دولت و قانون به كمكشان نيايد قصد خودكشى دارند.
ابدا مى گويد: ما براى مبارزه عليه وانى قصد خودسوزى داريم. خودكشى با قوانين شرعى اسلام مغايرت دارد ولى آيا دين ما وانى را تائيد مى كند؟ ليكن ما با قربانى كردن خود خواستار طلب مغفرت خداوند هستيم. ما در ميان سنت، قبيله و رسوممان زندانى شده ايم و قانون و مذهب را به كمك مى طلبيم
.
الگوهاى موفقيت سياسى زنان در آسيا
خبرگزاری المان
در جوامع پيشرفته و توسعه يافته، فعاليت سياسى زنان امرى است نهادينه شده اما بخش عمدهاى از سمتهاى سياسى و حكومتى لزوما در اختيار زنان قرار نمىگيرد. درعين حال در جوامع در حال توسعه و جهان سومى، گو اينكه محدوديتهاى اجتماعى و فرهنگى براى حضور زنان در عرصه سياست به مراتب بيشترند، اما آمار حضور جدىتر زنان در عاليترين مناسب حكومتى اين جوامع بالاتراست. علت اين تناقض در چيست؟
طبق تحقيقى كه در دانشگاه ارلانگن آلمان صورت پذيرفته، موفقيتهاي سياسى زنان در آسيا، از يك الگوى ثابت پيروى میكند. همواره زنانى كه به عاليترين مدارج دولتى و سياسى میرسند، از خانوادههاى متنفذى مىآيند و موفقيت و منزلت خود را مرهون كاركرد شبكهاى از مناسبات قومى و سنتى هستند. دانشگاه ارلانگن براى رسيدن به چنين نتيجهاى، زندگينامه ۱۴ زن ممتاز در عرصه سياست آسيا را برگزيد كه شامل كشورهاى هند، بنگلادش، پاكستان، سريلانكا، برمه، اندونزى، مالزى، فيليپين، كره جنوبى و ژاپن بود. طبق اين مطالعه، از جمله دلايل ديگر موفقيت اجتماعى سياسى اين زنان، مبارزه با ديكتاتورها، الگوى فداكار بودن و ايستادگى تا پاى جان است.
تحقيق درزمينه اخير نشانگر اين است كه زنان موفق در عرصه سياست آسيا، غالبا بارمخالفت با رژيمهاى مستبد را بر دوش كشيده و اعتماد بيشترى را از جامعه نسبت به مردان رقيب خود كسب كردهاند. از سوى ديگر بيشتر آنها، پس از قتل يا مرگ همسر يا پدر سياستپيشهى خود، پرچمدار ادامه جنبشى سياسى شدهاند، يا بعبارت ديگر، نقش يك ستم ديده يا بازمانده يك شهيد منجر به افزايش محبوبيت آنها شده است.
مثالهاى عينى در اين زمينه كاملا گويا هستند: خانم گاندى (هند)، خانم بوتو(پاكستان)، خانم اكينو(فيليپين)، خانم مگاواتى سوكارنو (اندونزى)، خانم باندرا نايكه (سريلانكا)، خانم خالده ضياء و خانم شيخ حسينا در بنگلادش... محبوبيت خانوادگى خانواده گاندى در هند به گونهاى است كه حتى سونيا گاندى عروس ايتاليايى، رهبر حزب كنگره و عروس اينديرا گاندى در آخرين انتخابات اين كشور به اكثريت آرا دست يافت اما به دليل حفظ مصالح و منافع ملى هند، با درايت از پست نخست وزيرى صرفنظر كرد و آن را به مونماهان سينگ سپرد.
در برخى كشورهاى آسيايى نظير برمه، زنى چون آئون سان سوكى به رهبرى يك حزب دست مىيابد و پس از پيروزى در انتخابات به سمبل و قهرمان مخالفت با دولت و صداى دمكراسى طلبى مبدل میشود.