زنان:شنبه 19  آذر ۱۳۸۴ -  10 دسامبر ۲۰۰۵

 

 

 

احتمال رياست جمهورى يك زن در شيلى

جمعه 18  آذر ۱۳۸۴ -  9 دسامبر ۲۰۰۵

ايسنا: مبارزات انتخابات رياست جمهورى شيلى در آستانه انتخاباتى كه ممكن است به انتخاب اولين رئيس جمهور زن اين كشور (دختر يكى از ژنرال هايى كه زمان رژيم ديكتاتورى پينوشه كشته شد) منجر شود، به پايان رسيد. به گزارش خبرگزارى فرانسه نتايج نظرسنجى ها نشان مى دهد كه ۴۰ درصد پاسخگويان موافق شيل باچلت كانديداى ائتلاف چپ ميانه حاكم هستند و احتمالاً وى بخت نخست پيروزى انتخابات رياست جمهورى روز يكشنبه در شيلى است. دختر ژنرال نيروى هوايى كه در زمان ديكتاتورى آگوستو پينوشه (۱۹۹۰-۱۹۷۳) تا سرحد مرگ شكنجه شد، در مبارزات انتخاباتى خود از آشتى ملى صحبت كرده است. انتخابات روز يكشنبه چهارمين دوره انتخابات رياست جمهورى از زمان سقوط رژيم پينوشه خواهد بود. بيش از هشت ميليون راى دهنده شيليايى روز يكشنبه علاوه بر انتخاب رئيس جمهور ۱۲۰ نماينده مجلس و ۲۰ سناتور را انتخاب خواهند كرد.

 

دولت الجزايراستفاده از عکس‌هاي با نقاب زنان و مردان ريش‌دار را در اوراق هويت ممنوع کرد

جمعه 18  آذر ۱۳۸۴ -  9 دسامبر ۲۰۰۵

فريده رهبر:رادیو فردا:

دولت الجزاير

 

 

، هفته پيش اعلام کرد که استفاده از عکس‌هاي با نقاب زنان و مردان ريش‌دار در اوراق هويت و گذرنامه ممنوع است. جنبش اصلاح ملي که تشکلي ملي مذهبي، و بزرگترين جناح اسلامي در مجلس الجزاير است، گفت اين اقدام دولت، مخالف با حقوق بشر است و به دستور دشمنان اسلام صورت گرفته است. سخنگوي دولت الجزاير گفت، اين اقدام براي جلوگيري از سوء استفاده تروريستي از مدارک و پاسپورت‌هايي است که صاحبان با نقاب يا با ريش آنها، قابل شناسايي نيستند؛ و با اشاره بر قوانين بين‌المللي و قوانين داخلي اين کشور، عکس‌هاي اوراق هويت، بايد همه چهره صاحب مدرک را نشان دهد. جنبش اصلاح ملي، با انتشار بيانيه‌اي، از دولت اين کشور خواست تا تصميم خود را لغو کند. 

 

 

 

 

پنجره بسته تنفس براى زنان شاغل

ایران:شنبه 19  آذر ۱۳۸۴ -  10 دسامبر ۲۰۰۵

فاطمه مصطفوى

سنگينى خواب بر شانه هاى مادر از يك طرف و كيف بزرگى از لباس، پوشاك، غذا، شير و... گردن زن را خم كرده بود. بچه كوچك هفت ، هشت ماهه اى در قنداقى از لباس هاى گرم كاملاً پيچيده شده بود و در اولين ساعت هاى يك روز پاييزى مى رفت تا مادرش را تا دم در اداره بدرقه كند و دور از گرماى پرمحبت او بقيه خوابش را در مهد كودك بگذراند.

زن، بچه را كه تحويل پرستار داد شانه هايش سبك شد و خستگى اش را به اداره برد.

اداره فضايى خفه داشت، اتاق تاريك بود و هيچ روزنه اى براى عبور هوا وجود نداشت. چشمان خسته زن سنگين شد و دردى تيز در گردن و دستانش پيچيد. فردى در اتاق مجاور پنجره را بسته بود و مى گفت بازشدن پنجره اتاق را پر از دود مى كند. او را كمتر مى شد در اتاقش پيدا كرد. زن از سنگينى هوا سرش درد گرفته بود و امكانى هم وجود نداشت تا كمى راحت و آزاد بنشيند.

***

هر روزه تعداد زيادى كودك زير دو سال همراه مادرانشان صبح زود مثل كارمند به اداره مى روند و عصر، ديروقت به خانه بازمى گردند.

هر چند فاطمه آليا نماينده مجلس و رئيس كميسيون زنان و خانواده مى گويد: تنها ۱۰ درصد از زنان، كارمند هستند، اما همين زنان در سنين بارورى نيازمند فضايى به عنوان مهدكودك در كنار محل كار خود مى باشند.

آليا مى گويد: در مجلس چهارم قانون مهدكودك ها تصويب شد و بر اساس اين قانون ادارات مى توانند يكى از اين سه راه را براى تسهيلات مادران انتخاب كنند:

۱- قراردادن محلى به عنوان مهد كودك در اداره.

۲- بستن قرارداد با يكى از مهدكودك هاى اطراف اداره.

۳- پرداخت حق مهدكودك به مادران.

اما آن چه در ادارات اتفاق مى افتد، غير از اين است.

شادى زندى، كارمند ۳۵ ساله يكى از ادارات مى گويد: تا سال گذشته پسرم در مهدكودكى كه نزديك منزلمان بود ثبت نام كرده و با توجه به مبلغى كه اداره به عنوان كمك هزينه مهدكودك مى پرداخت از تسهيلات ويژه بهزيستى استفاده مى كردم، اما امسال مهدكودك هزينه ثبت نام را ۴ برابر كرد، يعنى از پوشش بهزيستى خارج شد و مجبورم چهاربرابر مبلغ گذشته را هزينه كنم، در حالى كه كمك هزينه اداره هم بيشتر نشد.

بسيارى از مديران ادارات به زنان پس از ازدواج ديگر به عنوان كارمند فعال نگاه نمى كنند و آنان را به دليل نياز به مرخصى هاى استعلاجى دوران باردارى و نيز مرخصى زايمان انسان هايى ضعيف و غيرمؤثر مى دانند. فاطمه آليا در اين باره مى گويد: اصل دهم قانون اساسى بايد تحقق پيدا كند تا كشور سالم باشد. در اين اصل مى گويد: تمام قوانين كشور بايد در جهت تحكيم خانواده وضع شود. از نظر اين نماينده مجلس خانواده اى سالم است كه در آن مادر با نشاط باشد.

او حتى بيمارى فرزند را درخور اعطاى مرخصى استعلاجى به مادر مى داند و عنوان مى كند: تا وقتى اين قانون (مرخصى استعلاجى براى بيمارى فرزند) تصويب شود از وزرا و مديران سازمان ها خواهش مى كنم از خانم هاى شاغل حمايت كنند. چرا كه وقتى همسر يا فرزند زنى بيمار است او تنها جسمش را به اداره مى برد و فكر و روحش در خانه است و اين باعث مى شود از عهده كارش هم نتواند به خوبى برآيد. اين كار تنها نيازمند ارائه گواهى پزشكى دال بر بيمارى فرزند يا همسر كارمند زن است.

ادارات شيشه اى، پارتيشن بندى شده و اتاق هاى بدون نور و تهويه براى زنان باعث بيمارى آنان از يك سو و سلب آرامش و آسايش ايشان از سوى ديگر شده است.

هر چند قانون درباره سرانه فضاى كارى سكوت كرده است؛ اما پارتيشن هاى بدون گرمايش و سرمايش، نور و تهويه بيشتر نصيب زنان مى شود. زنان شاغل در يكى از روزنامه ها وقتى از گرماى بيش از حد فضاى كارى خود به عنوان شكايت به اطاق معاونت پشتيبانى پناه بردند او را در اتاقى خنك و بزرگ ديدند كه از فرط آسايش وى را به خواب كشانده بود.

فاطمه آليا در اين خصوص نيز اظهار مى كند: درباره متراژ سرانه محيط كار هنوز قانونى تصويب نشده است، ولى بايد توجه داشت محيط كار سالم باعث بالارفتن بهره ورى مى شود و اين محيطى است كه امنيت و آرامش هم براى خانم ها و هم آقايان در آن وجود داشته باشد.

پارتيشن بندى هاى ادارات هم اكنون محيط هاى آزاردهنده اى را براى خانم ها به ارمغان آورده است. حتى براى هم اطاق نبودن خانم ها و آقايان هم قانونى نداريم. آرامش فضاى كار از الفباى بهره ورى است. درست است كه درباره سرانه فضاى كار در قانون صحبتى نشده ولى داشتن فضايى با متراژ مناسب، نور، تهويه و آسايش و آرامش فكرى و جسمى از نكات مديريتى است.

ز-ش متصدى يكى از وزارتخانه ها در حالى دنبال يكى از ارباب رجوع مى دود كه فضاى ۲ متر در ۱/۵ مترى اطاقش تنها با دو شيشه كوتاه از دسترس مراجعين حفظ مى شود.

اين آقاى مراجعه كننده پرونده اش را با قلدرى از جلوى كارمند زن برمى دارد و مى رود و هر چه كارمند مى گويد من براى اين پرونده رسيد داده ام، فرد توجهى نمى كند. كارمند داورى را به عهده رئيس اداره اى مى گذارد كه او هم از اين زن حمايت نمى كند. اين زن در چنين فضاى باز و شلوغى نمى تواند يك دقيقه آسايش داشته باشد يا فضا را ترك كند. او مى گويد: مردى كه پرونده اش را برد يكى از بهترين ارباب رجوع ها بود؛ روزى نيست كه ما سه، چهار تا دعوا سرپرونده هاى مسكن نداشته باشيم.

آليا معتقد است: مديرى كه به رضامندى كاركنانش فكر كند بايد سرزده به مكان هاى كارى مراجعه داشته باشد. مريم مستوفى هم مى گويد: مشكلى در اداره ما وجود دارد كه قابل طرح نيست، ظاهراً سرويس هاى بهداشتى در اين اداره همه قفل خاص خود را دارد و در يكى از طبقات خانم ها اصلاً امكان استفاده از اين سرويس ها را ندارند. آن ها تاكنون چندين بار شكايت كرده اند ولى ترتيب اثر داده نشده است.

نديدن مشكلات كارى زنان موجب بيمارى، ضعف و حتى سرگيجه و بى حالى آنان شده و بسيارى از آن ها را نزد پزشك مى كشد يا زير سرم مى برد و همين موجب بدبينى رؤساى ادارات نسبت به زنان مى شود.

سميرا كيانى كه سال گذشته جنينش را به واسطه كاربسيار سنگين از دست داد و هم كانون نيز باردار است مى گويد: وقتى در اوايل باردارى نياز به مرخصى استعلاجى داشتم روز دوم به منزلمان زنگ زدند و گفتند تا كى در خانه مى مانى؟ كار خيلى زياد و نيرو كم است و او مى گفت: مجبور شدم از يك هفته مرخصى تنها دو روزش را استفاده كنم. محل كار ما بيمارستان است و گاهى تعداد بيمار آن قدر زياد است كه حتى نمى توانم يك ليوان آب بخورم و ساعت ناهارم اغلب به تأخير مى افتد و مجبورم با عجله غذا بخورم و برگردم سركارم، مطمئن نيستم اين بار هم دوران بارداريم به سلامت سپرى شود.

خانم آليا در اين باره مى گويد: نگاه آقايان در محيط هاى كارى به خانم هاى شاغل نبايد به عنوان همكارى رقيب باشد، بايد به اين زنان به عنوان يكى از مادران جامعه نگاه كنند، مادرى كه اگر آرامش داشته باشد باعث مى شود خانواده و جامعه اى سالم ايجاد شود تا همه برخوردار شوند محيط كار اگر طورى باشد كه خستگى آن به وسيله مادر منتقل شود، آرامش و سلامت خانواده از بين مى رود. چينش فضاى كارى، همكاران، ساعات كارى، صندلى ها و وسايل كار، نور، گرمايش و تهويه همه و همه از نكات ايمنى شغلى است كه درباره زنان و مردان بايد متفاوت باشد. گاهى صندلى ها مناسب خانم هاى كارمند نيست ولى همين امر به ظاهر ناچيز او را خيلى زود خسته مى كند. اضطراب وضعيت فرزندش در مهدكودك، ساعات شيردهى و رسيدگى به امور خانه و همين طور امنيت شغلى، روانى و جسمى محيط كار از جمله نكاتى است كه مى تواند زن را خسته و بى انگيزه و نيمه فعال كند.

فاطمه آليا مى گويد: با برنامه ريزى هاى جزئى مى توان بهره ورى را بالا برد. ما مى توانيم كارى كنيم كه خانم ها ساعتى زودتر محل كار را ترك كنند و از سرويسى براى رسيدن به منزل در اين ساعات بهره  ببرند تا هم در محل كار و هم خانه از نشاط و بهره ورى بيشترى برخوردار باشند.

ما معتقديم با استعدادى كه خداوند در وجود خانم ها قرار داده در همه عرصه هاى فردى، خانوادگى و اجتماعى مى توانند رشد كنند. به طورى كه چه در جايگاه دختر، چه مادر يا فرزند و نيز همسر بتوانند مؤثر باشند چرا كه ايفاى نقش در صحنه هاى اجتماعى و خانواده در تضاد با يكديگر نيستند.

***

روى تابلوى اعلانات يكى از ادارات اطلاعيه اى به اين مضمون نصب شده بود: در ساعات ادارى از امكانات ورزشى استفاده نكنيد، وقت ناهار و نماز تنها نيم ساعت است و بيش از آن منع قانونى دارد. استراحت در فضاى كارى يا نماز خانه چه در ساعات ادارى و يا غيرادارى ممنوع مى باشد و با متخلف برخورد مى شود.

در اين اداره ساعات ورزشى خاص زنان بين ۴ تا ۶ در نظر گرفته شده است و اين در حالى است كه بسيارى از مردان در ساعات ادارى به فوتبال، پينگ پونگ و يا شنا مى روند.

 

جهانی شدن فقر را کاهش نداده است

گزارش سازمان بين المللی کار

جمعه 18  آذر ۱۳۸۴ -  9 دسامبر ۲۰۰۵

ايرنا: سازمان بين‌المللی كار روزجمعه درگزارشي‌اعلام كرد كه‌با وجود رشد اقتصادی جهانی، جهانی شدن فقر را كاهش نداده و به ايجاد شغل‌های جديد و بهتر و كاهش‌ دهنده فقر ، كمكی نكرده است.

"خوان سوماويا" دبيركل سازمان بين‌المللی كار در گزارش خود تصريح‌كرد: پيام مهم اين‌گزارش اين‌ است كه تاكنون ايجاد شغل و درآمد بهتر برای كارگران جهان در اولويت‌های سياست‌گذاری قرار نداشته است.

اين گزارش كه با عنوان "چهارمين ويرايش شاخص‌های بازار كار" منتشر شده است ، تصريح دارد: در حال حاضر نيمی از كارگران جهان آنقدر درآمد ندارند كه خود و خانواده‌های خود را از خط فقر كه درآمدی معادل دو دلار در روز است، بالاتر ببرند.

سوماويا گفت: جهانی شدن تاكنون نتوانسته است به ايجاد فرصت‌های شغلی شايسته و قابل تحمل در سرتاسر جهان بپردازد. اين شرايط بايد تغيير كند و همانگونه كه بسياری از رهبران جهانی گفته‌اند ما بايد ايجاد شغل مناسب را جزو اهداف اصلی تمامی سياست‌های اقتصادی و اجتماعی خود قرار دهيم.

بنابر اين گزارش، در بخش‌هايی از آسيا رونق اقتصادی به گسترش شغل‌ها و شرايط بهتر زندگی منجر شده است ولی در آفريقا و بخش‌هايی از آمريكای لاتين تعداد كسانی كه در شرايط نامناسب مشغول به كار هستند در حال افزايش است.

همچنين تعداد زنان و مردانی كه با درآمدی كمتر از دو دلار در روز زندگی مي‌كنند در دهه گذشته كاهش نيافته است.

طبق اين گزارش، در بسياری از كشورهای توسعه يافته نيز مشكل اصلی عدم وجود فرصت‌های شغلی پربار و شايسته و نه مساله بيكاری است.

در اين ‌گزارش بيست شاخص مهم‌ همچون مشاركت نيروي‌كار، استخدام، عدم فعاليت، قابليت‌های استخدام، زمينه‌های اشتغال و بيكاری و شاخص‌های كيفی همچون ساعت كاري، حقوق، وضعيت استخدام و دوران بيكاری بررسی شده است.

نتايج تحقيقات ارايه شده در اين گزارش نشان مي‌دهد كه‌ در سال‌های نود تا دوهزار ميلادی حقوق شغل‌های تخصصی در سراسر جهان با سرعت بيشتري‌افزايش يافته است كه اين مساله نشانگر افزايش بي‌عدالتی است.

 

حقوق زنان سوگلى جوانمرگ

نسيم خليلى

شرق:پنج شنبه 17  آذر ۱۳۸۴ -  8 دسامبر ۲۰۰۵

حرمسراى عريض و طويل شاهنشاهى ناصرالدين شاه ، زنان و دختران فراوانى را در دل خود جا داده بود كه جيران تجريشى يكى از سوگلى هاى اين اندرونى بود. دختركى كه در يكى از ييلاق رفتن هاى شاه در باغستانى نهفته در تجريش قديم دل از شاه برده بود؛ شاه با ديدن چشمان زيباى دخترك تجريشى خود را از هزار دغدغه كنده بود و نه يك دل كه صد دل عاشق جيران شده بود و گفته بودش كه از حالا به بعد تو جيران نيستى فقط تو براى ما فروغ السلطنه اى! البته اين فروغ السلطنه چندان فروغى هم در تاريخ نداشت. شايد ارزنده ترين يادبودى كه بتوان از سوگلى زيباى شاه كرد، آرامشى بود كه به شاه سردرگم آشفته حال مى داد و بس ... ۱ البته نبايد فراموش كنيم كه ما درباره دوره اى از تاريخ سخن مى رانيم كه زنان در سايه سار سلطنت و حكومت بود كه مى توانستند رد پايى از شجاعت و ارزشمندى خود به يادگار نهند؛ عرصه هاى جامعه براى خودنمايى زنان بسته بود و آنها كه در دربار بودند و حرمسرا، اگر جربزه اى داشتند مى كوشيدند زن را از پستوهاى تنهايى و فراموشى به دل شكارگاه ها و خلوتكده هاى درددل هاى شاهانه هم بكشانند.اين عشق تا سال ها به حيات خويش ادامه داد، حتى شاه در اين انديشه بود كه فرزندان فروغ السلطنه را وليعهد خود كند. اما هيچ كدام از پسران جيران قد نكشيدند و در همان اوان كودكى جان سپردند، البته با لقب وليعهدى كه پدر از كودكى بر آنها نهاده بود و رشك و حسد ديگر زنان حرمسرا را برانگيخته بود. اين پرتو هاى فروغ السلطنه بود كه بر روح و جان كودكان تابيده بود و آنها سرفراز و شاهزاده واقعى دار فانى را وداع گفتند.۲

فروغ السلطنه خود نيز چندان فروغى نگسترد و در جوانى بر اثر ابتلا به بيمارى هولناكى درگذشت و شاه را تا مدت ها عزادار و غمگين رها كرد. شاه بيچاره آنقدر از آشفتگى اداره ايران پهناور و گره خورده آن روزگار خسته بود كه مدت ها از اين غم به خود مى پيچيد و حتى معروف است كه تا آخرين لحظات زندگى نيز به ياد آرام جانى بوده است تا درد گلوله ميرزا رضاى كرمانى را در آغوش آن آرام جان بتكاند، اين جيران همان دختركى است كه مى گويند شاه در واپسين لحظات حياتش، خون آلود و سراسيمه، خود را بر سر مزارش در كنار حرم حضرت عبدالعظيم رسانده و همان جا سر بر مزار معشوق خويش نهاده و جان سپرده است و به همين بهانه او را در كنار معشوق دوست داشتنى اش به خاك سپردند.

ناصرالدين شاه گاه و بى گاه وقت هاى تنهايى و خستگى مى نشست به نقاشى كشيدن، انگار كه نقاشى كردن براى شاه پرمشغله راه فرارى بود از كلاف سردرگم حاكميت بر سرزمينى كه هزار گره ناگشوده داشت. شاه عادت داشت زير پرتره هايى كه از دوروبرى هايش مى كشد، يادداشتى هم بنويسد كه بيانگر احساس و نظرش درباره صاحب تصوير باشد. هر وقت كه نوبت به جيران مى رسيد شاه بعد از نقاشى كردن با خطى خوش زير پرتره را اينچنين امضا مى كرد: گر كسى سرو شنيده است به رفتار اين است.

اما چرا جيران سوگلى شاه شده بود؟! دخترك تجريشى چيز هاى زيادى بلد بود و هنرهايى داشت كه ديگر زنان اغلب از آنها محروم بودند. و شايد همين هنرنمايى ها است كه او را به عنوان زنى جسور در تاريخ زنده نگه داشته است. وگرنه در پيچاپيچ همان حرمسراى گل و گشاد فراموش مى شد. جيران شكارچى فوق العاده اى بود. هر وقت كه شاه عزم شكار مى كرد حتماً جيران را در ركاب خويش مى داشت و با خود به طبيعت مى برد تا از ديدن هنرنمايى هاى سوگلى اش لذت ببرد. مى گويند جيران هنگام سواركارى چكمه به پا مى كرد و روبنده را به دور سر پيچيده و در نهايت زبردستى و زرنگى روى زين سوار مى شد. حتى در چالاكى دخترك گاه مبالغه كرده اند و گفته اند كه گاهى شاه هم از او جا مى ماند. به هر حال فروغ السلطنه تا آن گاه كه در قيد حيات بود، خستگى شاه را مى زدود و گاهى هم پاى درددل هايش مى نشست اما او هرگز موفق نشد رد پاى محكم و ارزشمندى از خود بر جا نهد. او در گشودن گره هاى حكومت و سردرگمى هاى شاه هيچ نقشى نداشت و هرگز كمك موثرى نكرد. جيران تنها دختركى بود رها شده در حرمسراى شاهى كه نمى دانست ايران را چطور اداره كند بهتر است و نمى دانست كه اميركبير واقعاً خائن است و مستحق مرگ و مهدعليا آيا حيله مى بافد و آقاخان آيا صلاحيت صدر اعظمى دارد؟! فروغ السلطنه آيا نمى توانست بر اين تاريكى فروغى بپاشد؟

پى نوشت ها:

۱- مخصوصاً اين فروغ در برابر انيس الدوله كه بحق لقب ملكه ايران را پيدا كرده بود در كارنامه حيات خويش درخشندگى و تلالو فراوان داشت، كمرنگ و بى اهميت جلوه مى كند. ما قبلاً در همين ستون به كارنامه حيات ايشان پرداخته ايم.

۲- البته اگر بخواهيم ريزتر به وقايع نهفته در پس ابهامات تاريخى بنگريم بايد با تلاش هاى پنهانى جيران براى به وليعهدى رساندن پسرش، اميرقاسم خان اشاره كنيم كه با همكارى برخى عناصر دربارى صورت مى پذيرفت و در واقع نه مرحمت شاه و نه برخاسته از عشق خالصانه اش به فروغ السلطنه كه نتيجه زدوبند هاى دربارى و حيله گرى هاى خود جيران بوده است!

 

زنان و جامعه: موضع مجلس هفتم در باره حقوق زنان، آگاهی در باره رواج ایدز و روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان

چهار شنبه 16  آذر ۱۳۸۴ -  7 دسامبر ۲۰۰۵

در برنامه زنان و جامعه، پس از مروری بر گزارش های مربوط به حقوق زنان در ایران، به موضوع گسترش بیماری ایدز در ایران و ضرورت بالابردن سطح آگاهی درباره این بیماری وآشنایی با روش های پیشگیری از آن پرداخته می شود.در واکنش به تحمیل مقررات اسلامی پوشش و روابط اجتماعی میان زن ومرد از سوی جمهوری اسلامی، سهیلا خیرخواه، دانشجو در تهران، در مصاحبه با رادیوفردا می گوید جداسازی جنسیتی در محیط های اجتماعی و اداری به شدت به مورد اجرا در می آید. گزارش دیگر برنامه، مربوط به بحث زنان در مجلس است. شهریار مشیری، نماینده اصولگرای مجلس، گفت در ایران حمایت های قانونی از زنان فقط درحد حرف و روی کاغذ است. فاطمه آجرلو، نماینده فراکسیون زنان مجلس گفت اگر ما زنان مجلس هفتم گزارش خود ارائه دهیم، جامعه به ما افتخار می کند. در بخش پایانی برنامه موضوع خشونت علیه زنان در جهان مورد بررسی قرار می گیرد. گلناز اسفندیاری و فریبا مودت در تهیه گزازش های این برنامه شیرین فامیلی را همراهی می کنند.

شیرین فامیلی (رادیو فردا): هفته گذشته یک نماینده مجلس شورای اسلامی گفت هیچ عزم جدی محسوس در مجلس هفتم و بویژه فراکسیون زنان مجلس در حمایت از زنان دیده نمی شود.

در پاسخ به این انتقاد شهریار مشیری، نماینده اصولگرای مجلس، فاطمه آجرلو، نماینده فراکسیون زنان مجلس گفت اگر ما زنان مجلس هفتم گزارش خود را تا پایان دوره ارائه دهیم، جامعه به ما افتخار می کند.

شهریار مشیری با اشاره به برخی از آسیب های اجتماعی که دامنگیر زنان است مثل فقر و فحشا می گوید هنوز جایگاه زن در جامعه در قوانین حقوقی و قضائی ما آنطورکه شاید و باید تعریف نشده و با اشاره به تلاش جوامع پیشرفته در حمایت کامل سازمانهای تامین اجتماعی از زنان نیازمند کمک، گفت در ایران حمایت های قانونی از زنان فقط درحد حرف و روی کاغذ است.

فاطمه آجرلو نماینده کرج و از کاندیداهای جامعه زینب در مجلس هفتم در پاسخ به این انتقاد شهریار مشیری بدون اشاره به دستاوردهای مجلس هفتم برای زنان گفته است جزیره ای نگاه کردن به حقوق زن و مرد جداکردن نسل هاست و دفاع شعاری از حقوق زنان ناپسند است. فعالان زن در مجلس می گویند فعالیت های مجلس هفتم و بویژه زنان تاکنون تنها در حد حرف نظر و دیدگاه بوده و کمتر جنبه قانونگذاری داشته است.

در روزهای اخیر در آستانه 16 آذر شماری از دانشجویان گردهمایی را در اعتراض به کمبودها و مشکلات خود برگزار کردند. یکی از موضوعات مورد توجه در اکثر این گردهمایی ها جداسازی جنسی در دانشگاه ها و سختگیری ها و نظارت هایی است که از آغاز سال جدید در رابطه با پوشش دختران دانشجو انجام می گیرد. به عقیده بسیاری از دانشجویان دختر این اقدام دولت تصمیم گیری در خصوصی ترین جنبه زندگی زنان است و نگران گسترش چنین روندی هستند.

 

سهیلا خیرخواه (دانشجو، تهران): شدیدا بچه ها را تحت فشار گذاشتند. اگر موی بچه ها بیرون باشد یعنی حجابشان و آرایش شان کوتاهی بلندی، تنگی گشادی لباس ها. وارد حوزه شخصی آدمها می شوند. جداسازی جنسیتی توی ادارات هم شدیدا مطرح شده برای کمرنگ کردن نقش زنان.

 

ش.ف: کارشناسان می گویند شمار مبتلایان به ایدز در ایران رو به گسترش است به عقیده آنها یکی از گامهای اساسی در پیشگیری ایدز بالابردن سطح آگاهی درباره این بیماری و آشنایی با روش های پیشگیری از آنست.

 

گلناز اسفندیاری (رادیو فردا): رقم بیماران ثبت شده مبتلا به ایدز در ایران نردیک به 10 هزار نفر است و برآورد می شود که شمار واقعی مبتلایان به ایدز بین 40 هزار تا 50 هزار نفر باشد. زنان مبتلا به ایدز تنها حدود 6 درصد از این آمار را تشکیل می دهند. این درحالیست که کارشناسان هشدار می دهند که آمار مبتلایان در میان زنان در افزایش است. به گفته دکتر مینو محرز از اعضای کمیته کشوری مبارره با ایدز علت اصلی رشد ابتلای زنان تماس جنسی آنها با همسران آلوده است. دکتر محرز چندی پیش به خبرگزاری کار ایران گفت که در دیگر کشورها تعداد مردان و زنان مبتلا مساوی است اما در ایران چنین حالتی وجود ندارد. به گفته وی سن متوسط زنان مبتلا به ایدز در ایران 20 تا 35 سال است که بیشتر آنها بدون آگاهی خود توسط همسران خود آلوده شده اند. رئیس اداره کنترل ایدز وزارت بهداشت اخیرا گفت زنان جوان ایرانی از راه های انتقال ایدز آگاهی کافی ندارند و برخی از آنها گمان می کنند که استفاده از قرص های ضدبارداری می تواند از ابتلای آنها به این بیماری جلوگیری کند. در صورتیکه فقط کاندوم عامل پیشگیری است. کارشناسان می گویند تنها راه مبارزه با ایدز افزایش آگاهی مردم و آموزش در زمینه راه های پیشگیری از این بیماری است.

 

ش.ف: خشونت در خانواده فقط در فرانسه یکی از متمدن ترین کشورهای اروپایی هر چهار روز یک بار جان یک زن را می گیرد. وضع زنان در کشورهای آسیایی و آفریقایی از این هم بدتر است. شش سال پیش سازمان ملل متحد روز 25 نوامبر را روز مبارزه با خشونت علیه زنان اعلام کرد و از تمام دولت ها و سازمانهای بین المللی خواست تا با آگاه کردن مردم در این زمینه گامهای جدی بردارد.

 

فریبا مودت (رادیو فردا): زنان در سراسر جهان روزانه مورد ضرب و شتم و حقارت نه در دنیای بیرون بلکه در خانه قرار می گیرند. ساریا رابرتز سخنگوی عفو بین المللی می گوید: تحقیقات ما نشان داده که خشونت علیه زنان در تمامی کشورهای جهان وجود دارد و یکی از شکل های مرسوم و جاافتاده تجاوز به حقوق بشر در سراسر جوامع بشری است حتی در فرانسه یکی از متمدن ترین کشورهای اروپایی هر چهار روز یک بار یک زن در خانه اش در اثر ضرب و شتم همسرش جان به جان آفرین تسلیم می کند. همه آنها به جز یک مورد بدست مرد کشته شده اند و اغلب مردهایی که قرار است نیمه دیگر این زنان باشند. گزارش مصائب این زنان گفته های 24 هزار زن در ده کشور مختلف است. یک زن چینی که به مرکز نجات زنان پناه برده می گوید آنموقع که شوهرم را طلاق می دادم سراسر بدنم کبود و سیاه بود. حتی استخوانهایم شکسته بود. به خاطر کتک هایی که خورده ام هزار عیب و علت پیدا کرده ام. یک مددکار اجتماعی می گوید برای این زنها پیدا کردن کار بسیار مشکل است بعضی هایشان بکلی خودشان را می بازند. این وضع در جوامع مصرفی شدت بیشتری دارد. و آنچه وضع را بدتر می کند سکوت سایر افراد خانواده، دوستان و آشنایان و حتی خود زنها است که بخاطر آبروی خانواده و خود و وحشت از خشونت بیشتر کام نمی گشایند ودر سکوت و مظلومیت رنج می برند.