زنان:سه شنبه 3 آبان ۱۳۸۴ - 25 اكتبر ۲۰۰۵

 

 

 

 

جهاني عاري از فقر و خشونت عليه زنان ممكن است!

شنبه 30 مهر ١٣٨۴ 22 اکتبر ٢٠٠۵

منیزه نجم عراقی

جهان ديگري ممكن است!

تریبون فمینیستی ایران:

سفر دور دنياي منشور جهاني حقوق بشر زنان روز 25 مهر ـ 17 اكتبر ـ روز جهاني مبارزه با فقر ـ در بوركينافاسو پايان يافت. در اين روز هزاران زني كه از آفريقا و آسيا و اروپا و سراسر آمريكا براي اعلام همبستگي با زنان آفريقايي به بوركينافاسو رفته بودند در شهر اوگادوگو به سوي ميداني كه به نام ميدان صلح زنان نام‌گذاري شد و قرار است چهل‌تكه همبستگي در آن‌جا نگهداري شود, راهپيمايي كردند.

 

در همين روز نسخه‌هايي از منشور به زنان و جنبش‌هاي فعالي تقديم شد كه به خاطر تلاش‌هايي كه تاكنون در راه بهبود زندگي زنان و تبليغ ارزش‌هاي منشور انجام داده‌اند فرشتة نگهبان اين ارزش‌ها شناخته مي‌شوند:

صلح: جنبش زنان سياه‌پوش (Women in Black)- بنيان‌گدار اين جنبش گروهي از زنان فلسطيني و اسرائيلي بودند كه در سال 1988 با درخواست پايان‌دادن به اشغال فلسطين سياه‌ ‌پوشيدند و در سكوت شب‌زنده‌داري كردند. هم‌اكنون نيز در كنار فعاليت‌هاي ديگر, اين شب‌زنده‌‌داري هر هفته در اورشليم و در بيش از 150 كشور ديگر انجام مي‌شود.

عدالت: جنبش مادربزرگ‌هاي آرژانتين Plaza de Mayo (May Square) - جنبشي كه از سال 1977 شكل گرفته و متشكل از مادراني است كه رژيم ديكتاتوري سابق آرژانتين فرزندان يا نوه‌هاي آنان را ربوده‌ يا كشته‌ است. در بيست و چندسالي كه اين جنبش فعال بوده موفق شده 70 نفر از 500 گمشده را به خانواده‌هايشان بازگرداند.

همبستگي: جنبش وايا كامپسينا (Via Campesina)- جنبشي بين‌المللي متشكل از دهقانان,كارگران كشاورزي, زنان روستايي و جوامع بومي آسيايي, آفريقايي, آمريكايي و اروپايي, كه از ائتلاف بيش از 100 سازمان ايجاد شده‌ و هوادار خودكفايي غذايي ـ يعني حق توليد مواد غذايي از زمين خود است.

برابري: نوال السعداوي(نويسندة فمينيست مصري)

آزادي: اونگ سان سوكي (آزادي‌خواه برمه‌ئي كه به رغم سال‌هاي طولانيِ زندان و بازداشت خانگي و تبعيد و دربدري از تلاش‌هاي خود براي آزادي كشورش دست برنداشته است.)

همان طور كه در گزارش سايت‌ها خوانديد, در ايران هم گروهي از ما ظهر روز دوشنبه 25 مهر به نشانة همبستگي با زنان در مبارزه با فقر و خشونت عليه زنان, در ميدان انقلاب گرد آمديم و بروشورحاوي خواسته‌هاي زنان را ميان رهگذران توزيع كرديم.

ضمناً, به نشانة همبستگي با زنان كارگر, خواهان لغو قراردادهاي موقت كار شديم كه با روندي شتابناك زندگي هزاران خانواده, به‌ويژه زنان كارگر و كاركنان خدماتي را, به سطحي فاجعه‌آميز نزول مي‌دهد. در همان يكساعت بيش از 200 امضا در حمايت از اين خواسته گردآوري شد.

 

برخي دوستان گلايه مي‌كنند كه چرا اطلاع‌رساني بهتري نداشتيم كه عدة بيشتري شركت كنند. البته حق با آن‌هاست. ما از اعلام عمومي حركت روز دوشنبه خودداري كرده بوديم. امان از اين فضاي بي‌اعتمادي!! آدم نمي‌داند يك فراخوان عمومي - حتي براي همبستگي با حركت جهاني عليه فقر و خشونت پيامدهاي ناميموني! دارد يا ندارد؟ به هر حال دوستان گله‌مند ما را ببخشند. گويا در برنامة اخبار زنان روز سه‌شنبه خبر برنامة بوركينا فاسو پخش شده بدون اين كه به برنامة ما اشاره‌يي بشود. البته ما اين را باز هم به حساب اطلاع‌رساني بد خودمان مي‌گذاريم!! لابد برادران نيروي انتظامي (كه البته آن روز كمابيش مؤدب و مهربان بودند) لزومي نديده‌اند خبر را به صدا و سيما بدهند!

 

پژوهشگر اجتماعی و فعال جنبش زنان، دکتر پروین پایدار درگذشت

دوشنبه 2 آبان ۱۳۸۴ - 24 اكتبر ۲۰۰۵

تریبون فمنیستی:چهره برجسته جنبش زنان ایران و خاورمیانه دکتر پروین پایدار، بعد از دو سال مبارزه جانکاه با بیماری سرطان پس از چند روز اغما، بیست اکتبر در شهر لس انجلس درگذشت.

پروین پایدار، متولد 1328 تبریز، دکترای جامعه شناسی سیاسی از دانشگاه لندن داشت و در پروژه های اجرایی و تحقیقاتی بسیاری برای بهبود شرایط زنان و کودکان در کشورهایی چون ایران، ازبکستان، افغانستان ، پاکستان و تاجیکستان حضوری فعال و ارزشمند داشت و با سازمان های بین المللی چون UNIFEM,مجمع پناهندگان انگلیسی، خدمات دانشگاهی جهانی و ...همکاری های ارزشمندی داشت.

دکتر پروین پایدار تالیفات باارزشی درباره مسایل زنان ایران دارد و علی رغم سال ها دوری از وطن تغییرات و روند جنبش زنان ایران را همواره با دقت دنبال می کرد. از جمله مهم ترین تالیفات او درباره جنبش زنان می توان به کتاب های زیر اشاره کرد:

"زنان و روند سیاسی در ایران قرن بیستم"

"فمینیسم و اسلام در ایران"

"جنسیت دموکراسی:مواجه فمینیسم و رفرمیسم در ایران معاصر"

وی هم چنین از اعضای هیئت تحریریه فصلنامه "نیمه دیگر" بود که بعد از انقلاب سال پنجاه و هفت در واقع نخستین نشریه فمینیستی زنان در غربت بود. دوست وهمکار نزدیکش دکتر افسانه نجم ابادی در این باره می گوید:او در زمانی که همه ما سکولارهاتمامی دلایل نفرت از اسلام را با خود داشتیم، لزوم کار بر شکاف دین مداری و سکولاریته را درک کرد تا بتوان میان سکولارها و زنان مسلمانی که در حیطه مسائل زنان کار می کردند پلی برای ارتباط برقرار کند.

از اخرین پروژه هایی که دکتر پایدار در ان شرکت داشت طرح "توانمندسازی زنان افغان" بود که هدف از این طرح قدرتمند کردن وزارت امور زنان افغانستان بود.

غم از دست دادن این چهره درخشان مبارزات فمینیستی، غمی است عظیم و ما فقدان اندوهبار دکتر پایدار را به همسرش دکتر سروش جوادی، پدر و مادر ایشان اصغر و هما پایدار، و تمامی دوستداران وی تسلیت می گوییم. تحقیقات ارزشمند باقی مانده از وی همچنان روشنی بخش مبارزات زنان ایران خواهد بود.

 

تحصن اعتراض آميز گروهی زنان گرگان برای مقابله با انديشه مردسالار در مطبوعات استان

دوشنبه 2 آبان ۱۳۸۴ - 24 اكتبر ۲۰۰۵

زنان ایران:جمعي از فعالان حوزه زنان در گرگان، روز دوشنبه مورخ 2/8/84 به منظور اعتراض برعليه چاپ مطالب توهين آميز عليه زنان در مقابل دفتر يكي از هفته هاي استاني تحصن كردند.

در اين تحصن اعتراض آميز كه از ساعت 14روز دوشنبه آغاز شد، بيش از 30 نفر از فعالان حوزه زنان حضور داشتند و با نوشتن پلاكاردهايي اعتراض خود را به مدير مسئول هفته نامه ستاره گلستان اعلام كردند.

اين هفته نامه در آخرين شماره خود، مورخ سي ام مهر ماه 84 اقدام به چاپ شعري با عنوان روال و رسم زن داري چنين است (1) کرد كه طي آن پدري به فرزند خود نصيحت مي كند كه چنانچه مي خواهد در دنيا سعادتمند باشد، بايد زني را تربيت كند كه دايما تمكين كننده خواسته هاي او باشد و در اين راه بايد از شلاق و كمربند استفاده كند.

هفته نامه ستاره گلستان كه هم اكنون 40 شماره از انتشار آن مي گذرد از جمله نشريات راديكال طيف اصلاح طلب استان است كه رويكرد به اصطلاح روشنفكرانه را نیز با خود به يدك مي كشد.

معترضان به چاپ اين مطلب با نوشتن پلاكاردهايي از مدير مسئول اين هفته نامه خواستند تا از جامعه زنان عذر خواهي كند. در ديگر پلاكاردها نيز شعار هايي با اين مضمون كه تفكر مردسالار در ركن چهارم دموكراسي محكوم است، چاپ مطالب توهين آميز عليه زنان نقض آشكار كرامت انساني و حقوق بشر است، مرد؛ روشنفكر در اجتماع، عامي در منزل، جاي كداميك در مطبوعات است؟ خودسوزي هر روزه دختران تركمن يا توهين به زنان؟، اي زن اي حضور زندگي، به سر رسيد زمان بندگي و زنان، پيام آوران صلح ديده مي شدند.

دراين تجمع اعتراض آميز، جمشيد نيرومند، مدير مسئول نشريه ضمن عذرخواهي چندين باره از تجمع كنندگان، انتشار اين مطلب را يك اشتباره سهوي از سوي هيات تحريريه نشريه بر شمرد و قول مساعد داد تا در شماره آينده نشريه خود از جامعه زنان عذر خواهي كند.

تجمع اعتراض آميز زنان گرگان بر عليه تفكر مردسالاري، ساعت 15 به پايان رسيد و نمايندگان اين تجمع تا ساعت 16 با مدير مسئول و دست اندركاران نشريه به بحث و گفت و گو پيرامون مسايل زنان و عواقب چاپ چنين مطالبي پرداختند.

در پايان اين تجمع بيانيه اعتراض آميزي نيز قرايت شد كه در پايان تمامي حاضران آن را امضاء كردند.

لازم به ذكر است كه جمشيد نيرومند، مدير مسئول اين نشريه نيز بيانيه اين تجمع را نيز امضاء كرد.

 

متن بيانيه:

چندي است كه برخي از مطبوعات استان گلستان، به بهانه هاي مختلف در تلاش براي ترويج نوع خاصي از ديدگاه هاي منحصر به فرد مردسالاري اند و در اين ميان متاسفانه آنهايي كه سنگ دموكراسي خواهي و برابري را بيشتر بر سينه مي زنند، تعدي بيشتري را به حقوق زنان جامعه خود اعمال مي كنند.

در شرايطي كه علاوه بر موانع نانوشته، حقوق مدني و شهروندي براي زنان در سايهي قانون اساسي نقض ميشود و حقوق بسياري از گروههاي فكري، طبقاتي، قومي، مذهبي زنان به رسميت شناخته نميشود و نيز هر حركت و فعاليتي براي تغيير وضعيت نابسامان زنان با موانع بسياري مواجه ميشود، متاسفانه مطبوعات به عنوان تكيه گاهي كه مي تواند وضعيت بغرنج كنوني زنان را انعكاس دهد، خود نيز در دام تفكر و انديشه ي مردسالار، پدر سالار و قيم سالار گرفتار شده است.

روشنفكران ما چه ساده لوحانه تصور مي كنند كه به صرف حرف زدن پيرامون جامعه مدني، دموكراسي، آزادي بيان و انديشه، حقوق شهروندي و ده ها بحث مفصل ديگر توانسته اند ادعاي آن را داشته باشند كه روشنفكر شده اند و به مسايل با نگاه نو نظر مي اندازند.

روشنفكر چگونه خود را روشنفكر مي داند در صورتيكه تا به حال به صورت جدي درباره وضعيت نيمي ديگر از جمعيت كشورش نيانديشيده است و همچنان بهترين زن را زني مي داند كه تمكين در برابر مرد را در سرلوحه زندگي اش قرار مي دهد، واقعيت هم آن است كه وقتي در زندگي خصوصي بسياري از مردان روشنفكر وارد مي شويد، مي بينيد آنها هم به همسران خود خشونت اعمال مي كنند، حقشان را پايمال مي كنند، نگاه تبعيض آميز دارند، اما با يك تفاوت جدي كه اينبار تيتر و مارك خود را عوض كرده اند.

 

نگاه مضطرب مرد ايراني به موضوع تحول در نقش زنان ايران موضوعي جدي است، با آنچه كه امروز در برخي از مطبوعات به اصطلاح روشنفكر گلستاني مي بينيم، نمي توانيم به جرات بگوييم كه زنان ما در خانواده هايي كه مردان آن روشنفكر هستند، از وضعيت بهتري برخوردارند. زيرا آثار آن را مي توانيم در نوشته ها و مكتوباتشان به شكلي عريان ببينيم.

مشكل عمده زنان داراي پايگاه فعاليتهاي اجتماعي نگاه سنتي پوشيده در زير نقاب روشنفكرانه است كه در شعار كاملاٌ برابري حقوق زن و مرد را جايز شمرده و از تبعيض‌هاي جنسيتي و نگاه جنسيتي جامعه به زنان، اظهار تاسف مي کند، اما در عمل، چنان به فرهنگ پدر سالارانه و جنسيتي موجود چسبيده است كه با منطقي ترين تحليل ها در (عرصه عمل) از اين فرهنگ جدا نشده و كوچكترين مورد منافي با عرف يا تابوهاي موجود را بر نمي‌تابد و حتي در مورد زناني كه از باربري حجم سنگين تابوها و عرفهاي موجود در زندگي، سر باز مي‌زنند وارد عرصه مبارزه مي‌شود. اين نگاه در خصوصي ترين ساختها، به زن نگاهي كاملاٌ ابزار گونه و جنسيتي دارد و گاهي بنا به تصادف، اين نگاه به صورت شعر يا دست نوشته اي عريان، كاملاٌ پديدار مي‌شود.

 

چاپ اشعار توهين آميز به جامعه زنان با عنوان هو المحجوب در هفته نامه سليم در نهم مهر ماه و چاپ شعري با عنوان روال و رسم زن داري چنين است در هفته نامه ستاره گلستان در سي ام مهر ماه، همگي حكايت از آن دارد كه رسوبات تفكر سنتي، ارتجاعي و متحجر بر عليه زنان همچنان در لايه هاي زيرين جامعه ادامه دارد و ما به اشتباه تصور مي كرديم كه جريان اصلاحات توانسته است، دگوگوني و تحولي عميق را در انديشه و تفكر مردان ايراني نسبت به زنان ايجاد كند.

 

ما در زندگي روزمره و فعاليتهاي اجتماعي هر روزهي خود با سنتها و نگرشهاي تبعيضآميز و مردسالارانه مبارزه ميكنيم و مبارزه خواهيم كرد. تجمع امروز ما حامل پيامي بزرگ براي كساني است كه تصور مي كنند، زن امروز به مانند زن دهه هاي پيش، هماني است كه در خانه بنشيند، براي مرد خانه اش بپزد، برايش بچه پس بياندازد و دربرابرش تمكين پيشه كند. شايد هم ريشه اينگونه تبعيض ها عليه زنان را بايد در خودمان جستجو كنيم. ما زنان محافظه كار، عافيت طلب، منفعل، خوسانسور و مصلحت بيني هستيم، مطيع و مغلوب شده ايم، فرهنگ اعتراضي نداريم، از حقيقت گويي بيمناكيم و اين چنين با فرهنگ زن ستيز كنار آمده ايم.

در پايان اين بيانيه خواستار آن هستيم كه مطبوعات استان گلستان، به تجديد نظر و بازنگري نسبت در محتواي مطالبي كه با موضوعات زنان به چاپ مي رسد، بپردازند، و به عنوان نيمي از جمعيت اين جامعه از مديرمسئولان و سردبيران مطبوعات گلستان مي خواهيم با توجه به نارسايي ها و وضعيت بغرنج زنان در استان گلستان سعي نمايند به جاي چاپ مطالب توهين آميز به موضوعاتي بپردازند كه:

- جامعه را در برابر عواقب ازدواجهاي اجباري دختربچهها در گوشه و كنار اين استان مطلع كنند،

- منعكس كننده حقوق مادران در حضانت و ولايت كودكان، ارث و ديه باشند،

- تعدد زوجات (رسمي و غيررسمي)، طلاق يك طرفه و ظالمانه، قتلها و خشونتهاي ناموسي را به صورت يك تابو درآورند

- حق و بينش دختران جوان را در انتخاب نوع زندگيشان گسترده سازند،

- خودسوزيهاي زنان را كه در استان بر اثر بنبست در زندگي اجتماعي و خصوصي حاصل ميشود، را عمده و منعكس كنند.

- و مباني دموكراسي و آزادي را در جامعه با رويكرد به خواسته هاي انساني زنان و مردان نهادينه سازند.

با توجه به مسائل ذكر شده ما خواستار آن هستيم كه:

 

1 ـ مطبوعات استاني با افزايش ظرفيت هاي خود و آشنايي با كنوانسيونهاي بينالمللي از جمله اعلاميه جهاني حقوق بشر، كنوانسيون رفع تبعيض عليه زنان و... به گونه اي به انعكاس مسايل زنان بپردازند كه حقوق انسانيشان به رسميت شناخته شود.

2 اعلام ميداريم كه اگر دست اندركاران مطبوعات استان باز هم به خواستههاي برحق و عدالتجويانهي ما زنان، وقعي نگذارند، اعتراض مدني و مسالمتآميز خود را ادامه خواهيم داد.

امضاء كنندگان:

حاتم نژاد. وحيدي، علي محمد رايج، افسانه برزويي، ميداني، اميد ابراهيمي، نيما صفار، مينا صفار، نگار رهبر، مينا محمد، فرج بزي، معصومه بزي، فاضله خليلي نژاد، بهرامي، كلاسنگياني، مهدي حسيني، سپيده گيلاسيان، روزبه گيلاسيان، وحيد امين نيا، جمشيد نيرومند، محسن كريمي، صديقه نصيري، نسرين نجاتي، ايمان مظفري، صديقه منصوري و كانون دوستداران كتاب گرگان

لازم به ذكر است در هنگام تنظيم خبر اين تحصن، تنها نام كساني كه در تحصن شركت داشتند، به دستمان رسيد كه طي روزهاي آينده نام چند انجمن غيردولتي زنان معترض نيز به اين ليست اضافه خواهد شد.

 

 

پانوشت:

 

1- متن شعر چاپ شده در هفته ستاره گلستان:

روال و رسم زن داري چنين است

پسر اي نازنين فرزند دلبند

بيا بشنو زن بابا پند يك چند

مكن هرگز به همسر مهرباني

بدو دشنام ده تا مي تواني

مكن هرگز تو اي مرد خردمند

نوازش جز به شلاق و كمربند

مران در پيش او لبخند بر لب

مبادا افكند بادي به غبغب

نشان مرد با غيرت چنين است

اگر زن خنده رو باشد، غمين است

اگر گويي عيالم بهترين است

حسابت با كرام الكاتبين است

چه خوش زيبا سرود آن پير دانا

الهي بام عمرش تا ثريا

زن از پهلوي چپ شد آفريده

ز چپ كس راستي هرگز نديده

از اين رو نام اين موجود زن شد

كه زن هم قافيه با اهرمن شد

به زنها نرمي و رافت روا نيست

محبت جز به لعن و ناسزا نيست

شبانگاهان چو آيي از سركار

نما او را به هر ترفند آزار

يقين مي دان زن آزاري نه اين است

روال و رسم زن داري چنين است

زن شايسته تكريم و تحسين

نمايد مرد را دربست تمكين

بود روزانه خدمتكار آقا

به شبها هم كند با او مدارا

كشد بر دوش، مايحتاج منزل

بود هر سال يك فرزند حامل

يكي كودك به كول و يك به پهلو

دوان يك گله كودك از پي او

اگر فرزانه و آگاه باشد

مطيع شوهر و الله باشد

 

اجلاس فدراسيون جهاني زنان عليه بنيادگرايي در انگلستان برگزار شد

دوشنبه 2 آبان ۱۳۸۴ - 24 اكتبر ۲۰۰۵

همبستگی ملی:در اجلاس فدراسيون جهاني زنان عليه بنيادگرايي و براي برابري خانم اليزابت سيدني، رئيس فدراسيون و آقاي پرويز خزايي نماينده شوراي ملي مقاومت ايران در كشورهاي نوروديك, خانم ليلا جزايري، مسئول جامعه زنان ايراني انگليسي, دكتر اولو جوبا, دكتر گوئينت لوئيس، هماهنگ كننده و مدير و محقق سازمان بهداشت و درمان بين‌المللي و خانم آزاده ضابطي، نايب‌رئيس كميته وكلاي ايراني در بريتانيا و خانم كريستين عزيز، نويسنده و خبرنگار آزاد سخنراني كردند.

 

به ابتكار فدراسيون بين‌المللي زنان عليه بنيادگرايي و براي برابري روز 30مهر 84 (22 اكتبر)، جلسه‌اي در لندن برگزار شد. رياست اين جلسه را خانم اينديرا پاتل از مسئولين جامعه‌هاي زنان انگلستان كه چهره شناخته شده مبارزه با خشونت عليه زنان و يك فعال حقوق بشر مي باشد, به‌عهده داشت. سخنرانان اين جلسه عبارت بودند از: خانم اليزابت سيدني، رئيس فدراسيون بين المللي زنان عليه بنيادگرايي و براي برابري, آقاي پرويز خزايي نماينده شوراي ملي مقاومت ايران در كشورهاي نوروديك, خانم ليلا جزايري، مسئول جامعه زنان ايراني انگليسي و از اعضاي هيات امناي فدراسيون بين‌المللي زنان, دكتر اولو جوبا، پزشك و از جامعه مسيحيان مترقي, دكتر گوئينت لوئيس، هماهنگ كننده و مدير و محقق سازمان بهداشت و درمان بين‌المللي و از فعالين امور زنان كه عليه ازدواج دختران خردسال و صدمات ناشي از آن فعاليت مي‌كند. خانم آزاده ضابطي، نايب‌رئيس كميته وكلاي ايراني در بريتانيا و خانم كريستين عزيز، نويسنده و خبرنگار آزاد و از اعضاي هيات امناي فدراسيون كه بتازگي رمان او به‌عنوان بهترين رمان سال انگلستان انتخاب و جايزه اول را در ميان 50,000 نفر به‌خود اختصاص داده است.

در ابتداي جلسه خانم اينديرا پاتل راجع به ضرورت مبارزه قاطع عليه بنيادگرايي و عوارض اين پديده و خشونت عليه زنان صحبت كرد.

آقاي پرويز خزايي، تحت عنوان بنيادگرايي در مقابل دموكراسي و آثار آن بر روي زندگي انسانها صحبت كرد. وي در سخنراني خود به پديده زشت بنيادگرايي و به‌خصوص معرفي بنيادگرايي وحشي آخوندي پرداخته و تأكيد كرد كه در مقابل اين بنيادگرايي يك جريان اسلامي مترقي يعني سازمان مجاهدين خلق ايران قد علم كرده و مبارزه مي‌كند و اين جريان است كه مي‌تواند بنيادگرايي اسلامي را ريشه‌كن كند. وي اعضاي اين جنبش به‌خصوص مرداني را كه در اين سازمان با اعتقاد عميق به برابري بين زن و مرد براي آزادي مردم كشورشان مبارزه مي‌كنند به‌عنوان يك الگو و نمونه بي‌نظير براي تمامي مبارزين و انسانهاي آزاده در سراسر جهان مورد ستايش قرار داد.

آقاي خزايي سپس به جايگاه والاي زنان در مقاومت دموكراتيك مردم ايران به‌نقش بي‌بديل خانم مريم رجوي رئيس جمهور برگزيده مقاومت در ارتقا و تعالي جنبش ضد بنيادگرايي اشاره كرد و يادآور شد كه تمامي اين تغييرات در يك سازمان با ايدئولوژي اسلامي دموكراتيك و مترقي صورت گرفته است.

خانم ليلا جزايري در مورد ريشه‌هاي بنيادگرايي و ضديت ماهوي اين پديده و زن‌ستيزي آن صحبت كرد و برخي فاكتهاي جنايات وحشيانه و سبعانه آخوندي بعد از روي كار آمدن رئيس جمهور تروريست و آدمكش رژيم را توضيح داد و افزود كه پاسخ اسلام بنيادگرا, اسلام دموكراتيك است. وي سپس از مقاومت زنان رزمنده ارتش آزاديبخش عليه بنيادگرايي نام برد و نقش خانم مريم رجوي رئيس جمهور برگزيده مقاومت را در جنبش زنان ايراني تشريح كرد و دستاوردهاي مقاومت ايران در مبارزه با زن‌ستيزي را برشمرد و افزود در اين جنبش, زنان دوشادوش مردان به ايفاي مسئوليت مي پردازند و مردان نيز به آنان نه به‌عنوان جنس زن بلكه به‌عنوان يك انسان برابر مي‌نگرند.

سخنران بعدي جلسه دكتر اولو جوبا راجع به خشونتهاي بنيادگرايان اسلامي در نيجريه صحبت كرده و با اشاره به بحث شريعت اسلامي كه توسط بنيادگرايان اسلامي مطرح مي‌شود با استفاده از فاكتهاي مستدل با رد هرگونه ارتباط بين دين اسلام و بنيادگرايي تأكيد كرد كه بنيادگرايان با سوء‌استفاده از دستاويز دين و شريعت اقدام به سركوب زنان مي‌كنند.

پس از آن خانم دكتر گوئينت لوئيس در مورد صدمات جبران ناپذير ناشي از ازدواج در سنين پايين كه به‌مرگ و مير اطفال و مادران نوجواني كه قربانيان اين ازدواجهاي اجباري در سنين پايين هستند صحبت كرد و با ارائه آمار و ارقام و فاكتهاي تكان‌دهنده وقوع چنين ازدواجهايي را در كشورهايي تحت نظامهاي بنيادگرا تشريح كرد.

آنگاه خانم كريستين عزيز نويسنده و خبرنگار مستقل به‌سخنراني پرداخت. وي راجع به‌تجارب شخصي خود در ديدارهايي از شهر اشرف و نقش بسيار انگيزاننده زنان رزمنده در مقاومت ايران صحبت كرد و اين زنان را الگويي براي تمامي زنان آزاده در سراسر جهان دانست. خانم عزيز به‌توطئه‌هاي رژيم آخوندي عليه زنان و پرسنل ارتش آزاديبخش كه به‌عنوان سپر مستحكمي عليه توسعه بنيادگرايي وحشي و خونريز آخوندي مي‌باشند پرداخته و خواهان اقدام توسط تمامي حضار براي حفاظت از پرسنل ارتش آزاديبخش در مقابل بنيادگرايان گرديد.

سخنران پاياني اجلاس فدراسيون جهاني عليه بنيادگرايي و براي برابري در لندن خانم آزاده ضابطي بود. وي سخنراني خود را به تهديدي كه اكنون رژيم آخوندي متوجه كشور عراق و به‌خصوص بسط دادن زن‌ستيزي افسار گسيخته‌اش به اين كشور نموده است, اختصاص داد و ديدار اخير خود را از شهر اشرف به همراه هيات پارلمان اروپا، به‌طور مشروح توضيح داد. معاون كميته وكلاي ايراني بريتانيايي به‌دخالتهاي رژيم آخوندي و توطئه‌هاي آن عليه پرسنل مجاهد خلق در قرارگاه اشرف اشاره كرد و تلاشهاي رذيلانه رژيم براي گنجاندن بند سوم ماده 21 قانون اساسي عراق و مخالفت وسيع بين‌المللي و به‌خصوص مخالفت يك ميليون عراقي شريف و آزاده و بيش از 4500حقوقدان و وكيل عراقي و 55حزب و سازمان اين كشور با اين توطئه كثيف را براي حاضرين شرح داد و ايستادگي و قهرماني رزمندگان شهر اشرف را ستود و آنها را الگويي ستودني براي تمامي كساني كه مي‌خواهند عليه بنيادگرايي مذهبي مبارزه كنند, ناميد.

سپس قطعنامه فدراسيون بين‌المللي زنان عليه بنيادگرايي توسط خانم اليزابت سيدني به‌راي گذاشته شد كه طي آن ضمن محكوم كردن رژيمهاي بنيادگرا و خشونت ديوانه‌وار عليه حقوق زنان ازجمله ازدواجهاي در سنين پايين, خواستار تعيين حداقل سن 16سال براي ازدواج گرديد. اين قطعنامه با اكثريت قاطع مورد تصويب حاضرين در جلسه قرار گرفت.

در پايان جلسه, پرسش و پاسخ برگزار شد و جلسه بعد از سه ساعت و نيم در ميان ابراز احساسات شركت كنندگان پايان يافت.

در حاشيه اين اجلاس, نمايشگاه زيبايي از لباسهاي محلي ايراني از اقليتهاي قومي مختلف ايران كه توسط يك زن هنرمند ايراني تهيه و طراحي شده بود به‌نمايش گذاشته شد كه بسيار مورد توجه بازديدكنندگان و شركت كنندگان در جلسه قرار گرفت.

 

شوراي فرهنگي اجتماعي زنان پيشنهاد داد:

حذف ساعت كار شبانه و اضافه‌كاري اجباري زنان

يكشنبه ۱ آبان ۱۳۸۴ - ۲۳ اكتبر ۲۰۰۵

شوراي فرهنگي ــ اجتماعي زنان در جلسه‌اي بر اجراي سياست‌هاي اشتغال زنان و ضرورت حضور آنها در صحنه‌هاي مختلف فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي با تكيه برنقش زن در خانواده و مسؤوليتهاي وي در پرورش و تربيت انسان‌هاي متعالي تأكيد كرد.

به گزارش سرويس زنان خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين سياست‌ها نسبت به ضرورت اقدامات مناسب و حمايت‌هاي لازم قانوني در جهت تقويت اشتغال هدفمند زنان همراه با ايفاي كامل نقش مادري و صيانت از خانواده و سلامت معنوي جامعه توسط دولت توجه كرده است.

همچنين در سياست‌هاي اشتغال زنان ضمن توجه به قداست مادري و تربيت نسل آينده و مديريت خانه به اهميت نقش زنان در فرايند رشد اجتماعي، فرهنگي و توسعه اقتصادي تأكيد شده و محاسبه ارزش معنوي و مادي نقش زنان در خانواده و كار آنها در خانه را ضروري دانسته است.

گفتني است اعضاي شوراي فرهنگي ــ اجتماعي پيشنهاداتي پيرامون بررسي تأثيرمادي و معنوي حضور زنان در خانه و ارزيابي مشكلات مادي و معنوي ناشي از عدم حضور آنها در خانه در زمينه‌هاي مختلف تربيتي، تحصيلي، رواني و ...، ضرورت حل مشكل فقر و رعايت حقوق اقتصادي خانواده‌ها توسط دولت به منظور كاهش اشتغال ناخواسته زنان كه صرفا به علت فقر و مشكلات اقتصادي خانواده صورت مي‌گيرد، تعميم بيمه حرف و مشاغل آزاد به زنان خانه‌دار به منظور تأمين حقوق و نيازهاي ضروري و اوليه آنها، حمايت ويژه از زنان سرپرست خانوار با حمايت از اجراي طرح‌هاي خود اشتغالي و توسعه اشتغال مولد خانگي، ضرورت توجه به شايسته سالاري نه جنسيت در به كارگيري نيروي توانمند در سطوح عالي مديريت با توجه به تحصيلات، تجارب و سلامت اقتصادي زنان ارائه داد.

به گزارش ايسنا، اجراي قوانين موجود در خصوص تقليل ساعت كار روزانه زنان كارمند و همكاري لازم مديران در اين خصوص، حذف ساعت كاري شبانه و اضافه كاري اجباري بانوان، انجام كار كارشناسي دقيق براي تقليل سنوات خدمت و كار نيمه‌وقت بانوان و اجراي طرح‌هاي حمايتي مكمل مانند ساعت كار مهدكودك‌ها، حق بازگشت به كار زنان بعد از دوران بارداري، شيردهي، عدم به كارگيري زنان در ساعت كاري متغير به منظور جلوگيري از استرس تغيير ساعت كار، الگو گرفتن از شرايط، امتيازات و تسهيلات ديگر كشورها براي زنان شاغل به لحاظ ايفاي مسؤوليت‌هاي مادري خصوصا در شرايط حساس مثل بارداري، شيردهي از ديگر پيشنهادات اعضاي اين شورا بود.

 

زنان 60 درصد متقاضيان طلاق در كردستان هستند

مشاور سابق استاندار كردستان: فقر و بيكاري شوهر بيشترين علت مراجعه زنان استان به دادگاههاست

جمعه 29 مهر ١٣٨۴ 21 اکتبر ٢٠٠۵

بررسي‌هاي آماري ازدواج و طلاق در استان كردستان نشان مي‌دهد كه در اين استان به طور متوسط روزي 88 پيوند زناشويي و در مقابل 11 طلاق و به عبارتي به طورمتوسط روزي 5/5 مورد طلاق رخ مي‌دهد، اين در حاليست كه استان كردستان از نظر افزايش ميزان طلاق همواره يكي از سه استان اول كشور بوده است.

به گزارش خبرنگار زنان خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، بررسي‌هاي آماري از اين استان نشان مي‌دهد كه 60 درصد درخواست كنندگان طلاق زنان، 30 درصد مردان و 10 درصد به صورت توافقي به دادگاهها مراجعه مي‌كنند.

زيبا تارا، مشاور سابق استانداركردستان در امور زنان و يكي از فعالان حوزه زنان در اين استان نيز درباره مهمترين علت مراجعه زنان اين استان به دادگاهها براي طلاق به ايسنا مي‌گويد: از آنجايي كه اين استان همواره جزء مناطق محروم كشور بوده است و به علت موقعيت جغرافيايي خود همواره در معرض جنگ و تبعات ناشي از آن و به نوعي يك ظلم ادواري قرار داشته‌، از اين رو برعقب‌ماندگي بيشتر اين استان دامن زده شده است.

وي مي‌افزايد: مسايل اقتصادي همچون فقر، بيكاري و رها كردن زن و فرزند براي يافتن شغل در استانهاي ديگر از سوي شوهر بيشترين علت مراجعه زنان اين استان به دادگاهها از نظر حقوقدانان بوده است.

تارا همچنين درباره مشكلات فراروي جوانان و زنان اين استان براي ازدواج اظهار مي‌كند: عدم توان مالي دختران و مردان استان ساير مسايل فرهنگي و اجتماعي را تحت تأثير قرار داده است و تبديل به مسأله مهمي براي ازدواج آنها شده است.

به گزارش ايسنا، كارشناسان علوم اجتماعي معتقدند افزايش آمار طلاق و از سويي كاهش ازدواج با توجه به رشد وسيع جمعيت مي‌تواند باعث بروز مشكلات و معضلاتي نظير ترس جوانان از ازدواج و در نتيجه بالا رفتن سن ازدواج، افزايش فساد در جامعه، از بين رفتن تدريجي آموزه‌هاي اعتقادي، اخلاقي و عرفي خانواده‌ها و در نتيجه جامعه شود.

كارشناسان مشاوره خانواده مستقر در دادگستري نيز بيان مي‌كنند كه سستي بنيان اعتقادي در خانواده، نبود شناخت كامل طرفين از يكديگر، عدم مسؤوليت‌پذيري و وظيفه‌شناسي طرفين، نرسيدن زوجين به بلوغ رواني، عاطفي و اجتماعي، مشكلات اقتصادي، اعتياد، ناپختگي يا رشد ناقص اجتماعي، فاصله كم ميان خواستگاري تا ازدواج و بيكاري از علل اساسي رشد آمار طلاق در استان كردستان است.

تارا نيز در ادامه به ايسنا مي‌گويد: نمي‌توان به طور قطع گفت كه اين استان جزء سه استان اول كشور از نظر ميزان طلاق است؛ چرا كه گاهي اوقات ميزان ازدواج بر طلاق و گاهي ميزان طلاق بر ازدواج پيشي مي‌گيرد اما مي‌توان گفت كه اين استان جزء استانهايي است كه داراي بيشترين آمار طلاق است.

به گزارش ايسنا، آمارها نشان مي‌دهد كه 85 درصد از مراجعه‌كنندگان به دادگاهها براي طلاق، در نخستين سال‌هاي ازدواج تصميم به طلاق و جدايي گرفته‌اند كه اين افراد از مشكلات اقتصادي رنج مي‌برند، تحصيلات كمتر از ديپلم دارند و از همان ابتداي ازدواج با هم اختلاف دارند و يكديگر را به خوبي نشناخته‌اند.

امين الاسلامي، كارشناس مركز مشاوره بهزيستي نيز معتقد است كه اختلاف فكري عميقي ميان زنان امروز با نسل‌هاي گذشته يعني مادران اين نسل وجود دارد كه همين امر باعث نمود افزايش آمار طلاق نسبت به گذشته‌ مي‌شود، چرا كه دختران امروز عقيده دارند مادرانشان نبايد برخي زورگويي‌هاي مرد را به خاطر تحكيم يا عدم فروپاشي بنيان خانواده تحمل مي‌كردند، از اين رو آنها نمي‌خواهند مانند مادرانشان توسري‌خور، منزوي و ... باشند.

وي ادامه مي‌دهد: روند افزايش آمار طلاق و كاهش ازدواج در سالهاي گذشته كارشناسان را بر آن داشته است تا تمهيداني بينديشند، آنها توصيه مي‌كنند كه جوانان قبل از ازدواج به مراكز مشاوره رفته تا زماني كه زوجين به بلوغ جنسي، رواني و اجتماعي رسيده‌اند، اقدام به ازدواج كنند. همچنين درباره فرد مورد نظر تحقيق كنند تا به شناخت كافي برسند، انتخابهايشان را با نظام اعتقادي رفتاري خانواده منطبق كنند و معيارهاي خود را با بزرگترها و مشاوران خانواده مطرح كنند.

گفتني است كه 7/5 درصد ازدواج‌هاي صورت گرفته در استان كردستان به طلاق ختم شده و شهرستان سقز بالاترين ميزان طلاق را در استان كردستان طي سال‌هاي اخير داشته است.