زنان:جمعه 11 شهريور ۱۳۸۴ 2 سپنامبر ۲۰۰۵

 

 

 

 

حذف زنان از محیط سایبر

زنان ایران - لیلا موری

9/6/84

Leila@womeniniran.net

صحبت از فیلترینگ در سالهای اخیر نقل بسیاری از محافل شده است. چند سال است که دارندگان سایتهای اینترنتی، وبلاگ نویسان و استفاده کنندگان خدمات اینترنتی این مفهوم را می شناسند و آن را زمانی که سایت یا وبلاگشان فیلتر شده لمس کرده اند.

مسئولان همیشه دربرابر این سوال که شما چه سایتهایی را فیلترمی کنید پاسخ داده اند: سایتهای غیر اخلاقی و آنهایی که علنا بر ضد نظام تبلیغ می کنند و موضع بر اندازی دارند. اما مسئله از آنجا آغاز می شود که نگاهی به سایتها و یا وبلاگهای فیلتر شده نشان می دهد که بسیاری از آنها در هیچ کدام از این دو تقسیم بندی نمی گنجند.

موضوع مهم دیگری که اخیرا در دستور کار مسئولان حوزه فیلترینگ قرار گرفته است. سانسور اینترنتی واژه ها، وب سایتها و وبلاگهای مربوط به زنان است. با نگاهی به موتور جستجوی گوگل و جستجوی کلماتی مانند "woman"، "Girl" و ... با صفحه ای مواجه می شوید که بر روی آن نوشته است که دسترسی به این صفحه ممنوع است. این جستجوگر امکان دارد کلماتی مانند "Gender" را برای شما پیدا کند ولی یک کلیک بر روی لینکی که این کلمه در آن وجود دارد کافی است تا به شما اعلام ورود ممنوع کند.

بسیاری از وبلاگهایی که زنان نویسنده آنان هستند و درباره مسایل اجتماعی و یا حقوقی زنان مطلب می نویسند فیلتر شده اند. سایتهای اطلاع رسانی و خبری زنان مرتب در حال فیلتر شدن هستند. حتی سایت های زنان مرتبط با سازمان ملل نیز قابل دسترسی نیستند. سایتهایی که به سلامت زنان مربوط هستند نیز از این سانسور در امان نماندند.

به نظر می رسد ادامه روند موجود علاوه بر ضررهایی که برای دارندگان سایتها و وبلاگها دارد. در کار محققان، دانشگاهیان و همه کسانی که از اینترنت به عنوان منبع خبری و علمی استفاده می کنند نیز خلل های جبران ناپذیری به وجود می آورد.

کسانی که قصد دارند زنان را از حضور در عرصه های اجتماعی منع کنند دایره فعالیتهای خود را به فضای سایبر نیز کشانده اند و به این ترتیب در حال حذف زنان از فضاهای مجازی هستند.

 

زنان و جنگ،جنگجويان زن

ایران:پنج شنبه 10 شهريور ۱۳۸۴ اول سپنامبر ۲۰۰۵

مترجم: معصومه پيروزبخت

بخش دوم

عمليات ويژه گروه مقاومت در انگلستان و فرانسه

الين ماردويك فرمانده ارتش يا گروه مقاومت فرانسوى بود كه واحد خود را در جنگ عليه نازيها هدايت نمود. دراين مبارزه، ۲۰۰ پارتيزان كه حدود يك سوم شان زن بودند بيش از ۳۰۰ سرباز آلمانى را كشته و حدود ۱۰۰ دستگاه تانك و خودروى نظامى را از كار انداختند. تعدادى از بازماندگان گزارش كردندكه الين تا زمانى كه توسط يك تيرانداز آلمانى كشته شد، به جنگ عليه آلمان ها ادامه داد . همه فرماندهان ارتش متفقاً بيان كردند كه ماردو و واحد تحت فرماندهى او توانستند جلوى پيشروى ارتش آلمان و دسترسى آنها را به ساحل بگيرند.

نانسى ويك، زن ۲۶ ساله استراليايى ، يكى از ۳۹ زن و ۴۳۰ مردى بود كه در بخش فرانسوى عمليات ويژه انگليسى خدمت مى كرد. اين افراد با گروه مقاومت محلى مسؤول تخريب تجهيزات ارتش آلمان در بخش اشغالى ، را به عهده داشتند. خانم ويك، مانند ساير اعضاى گروه زبان فرانسه را به خوبى صحبت مى كرد و در اردوگاه وزارت دفاع انگليس در اسكاتلند آموزش كافى براى استفاده از بمب هاى پلاستيكى ، نارنجك، هفت تير و ساير سلاح ها را ديده بودند. او و ساير زنان به منظور خدمت به عنوان پرستار استخدام شدند و حقيقت كار و وظيفه آنها تا بعد از جنگ كاملاً مخفى نگه داشته شد.

در فوريه سال ۱۹۴۴ نانسى ويك براى سازماندهى عده اى از ميهن  پرستان و ايجاد گروه مقاومت، مستقركردن تأسيسات مخابراتى ، مهمات و برقرارى ارتباط بى سيم با كشور انگلستان با چتر نجات روى كوههاى مركزى فرانسه پايين آمد. با وجود حضور ۲۲هزار گروه آلمانى در آن اطراف و كمتر از هزار ميهن پرست گروه مقاومت توانستند خسارات زيادى به آلمانها و تأسيسات آنها وارد آورند. ويك شخصاً در يك حمله به اداره مركزى گشتاپو، واقع درمونتاكن، مجبور شد يك نگهبان را بدون اسلحه بكشد تا آلمانى ها از نقشه حمله به كارخانه آلمانى ، مطلع نشوند. پس از جنگ او مدال جرج دريافت نمود، و در تقديرنامه اى كه به همراه مدال به او اهدا شد از شجاعت زير باران گلوله و مديريت و رهبرى او قدردانى به عمل آمد.

از ۴۶۹ نفرى كه در بخش فرانسوى عمليات ويژه انگليسى خدمت مى كردند تنها ۳۷۵ نفر زنده ماندند. ۱۲ زن از ۳۹ زن اين گروه توسط آلمانهاكشته شدند و ۳ نفر ديگر كه به خانه بازگشتند ، در اردوگاه راونس بروك زندانى و شكنجه شدند.

اودت سن سوم يك زن بيوه فرانسوى بود كه با سه دخترش در اسكس زندگى مى كرد. او به استخدام گروه عمليات ويژه انگليسى در آمد و مأموريت يافت تا در آكسر يك گروه مقاومت سازماندهى كند. او به گروهى ملحق شد كه كاپيتان پيتر چرچيل رهبر آن بود و چندماه بعد اين دو ازدواج كردند و پس از رهبرى حملات متعدد به آلمانها، گروه آنها كشف و دستگير گرديد. از اودت بازجويى كردند و پس از شكنجه او را در سلول انفرادى در زندان فرسنس ، در پاريس زندانى كردند و پس از چندى او را به اردوگاه راونس بروك منتقل نمودند. او تا سال ۱۹۴۵ ، يعنى زمان آزادى، دراين اردوگاه نگهدارى شد. در سه ماه آخر اقامتش در راونس بروك او در سلول انفرادى نگهدارى شد و مقدار غذاى روزانه او به يك كاسه سوپ و تكه اى نان تقليل پيدا كرد كه نتواند فرار كند پس از جنگ او به دريافت نشان (مدال ) صليب جرج مفتخر گرديد.

ويولت شرابو، زنى بيوه با يك دختر ۷ساله، از جمله زنانى بود كه با گروه عمليات ويژه انگليسى همكارى مى كرد و پس از مرگ به دريافت نشان صليب جرج مفتخر شد. او در يك مأموريت در منطقه چربورگ يك شاخه از گروه مقاومت را كه توسط آلمانها منهدم شده بود، دوباره سازماندهى كرد و طى چند عمليات مختلف پل ها، مقر گروههاى آلمانى و كارخانجات توليد ملزومات جنگى را منهدم كرد. سپس به انگلستان بازگشت و مجدداً براى مأموريت دوم به ليمارگوس فرستاده شد، در اينجا او دستور داشت كه با گروه مقاومت محلى در يورش به تجهيزات ارتباطى همكارى كند. اما او توسط آلمانها دستگير و به زندگى در فرس نس فرستاده شد. در آنجا از او بازجويى نمودند و سپس شكنجه اش كردند و به زندان راونس بروك انتقال يافت. در اين زندان اعدام شد و جسدش را سوزاندند.

ارتش مقاومت تيتو در يوگسلاوى

حدود ۲ميليون زن با ارتش پارتيزانى يوگسلاوى همكارى مى كردند. از اين عده ۲۸۲ هزار نفر توسط نازى ها اعدام و يا در اردوگاههاى جنگى جان خود را از دست دادند. بيش از صد هزار نفر از آنان در گروهى سازماندهى شده بودند تا در مبارزات و عمليات تخريب در پشت خط دشمن شركت كنند. حداقل دو هزار زن با درجه افسرى رهبرى گروههاى پارتيزانى را به عهده داشتند. در پايان جنگ، ۲۵هزار زن پارتيزان كشته و ۴۰هزار نفر ديگر به سختى مجروح گشتند.

نخستين گروه از زنان پارتيزان، در ۲۵ آگوست سال ۱۹۴۲ در يك دهكده در لايكا واقع در صربستان، تشكيل شد. ۷۰۰زن داوطلب ۱۱۰ موقعيت موجود شدند. ماه بعد، واحد ديگرى به نام تورجانسكى تشكيل و در ماه اكتبر نيز ۲واحد ديگر سازماندهى شدند. كمى بعد واحدهاى زنان در واحد مردان ادغام شد. به طور متوسط در هر واحد ۳۰۰نفر عضويت داشتند كه بين ۵ تا ۱۰نفر آنان زن بودند. شرايط زنان از نظر مكان، خوراك، لباس و حتى خطراتى كه با آن مواجه بودند، مشابه شرايط مردان بود. حتى درصد افراد زخمى شده در اين واحدها نيز ۲۵درصد و مساوى با مردان بود.

دينسا ميلوساولجويك، يك افسر پارتيزان برآورد كرد كه نيروى زن تحت فرمان او، تا سال ،۱۹۴۵ ۴هزار مايل در مناطق صعب العبور گذشته و صدها مأموريت تخريب انجام دادند. ميلكا كوفرين براى انجام عمليات تخريب خط راه آهن زاگرب - كارلووك، به سمبل ملى تبديل شد. ميرا، ميليكا و ورا كروزمن سه زن مشهور پارتيزان هستند كه به سمبل گروه مقاومت يوگسلاوى در زمان تازى ها معروف شدند.

زنان ارتش روسيه

در ماه آگوست سال،۱۹۴۱ قبل از آنكه ارتش روسيه به طور رسمى اجازه جنگيدن را به زنان بدهد، ليزا لاوانوا يك گروه ۶۷ نفرى مرد و زن غيرنظامى را سازماندهى و رهبرى نمود. او بيش از يك سال با نازى ها جنگيد سپس توسط نازى ها دستگير، شكنجه و اعدام شدند.

مراكرى لوا در سال۱۹۴۱ به يك گروه پزشكى ملحق شد. در اين زمان نازى ها شهر مسكو را فتح كردند و او گروهى از پارتيزان هاى مهاجر را فرماندهى كرد و به خاطر اين فعاليت نشان افتخار دريافت كرد.

اتحاد جماهير شوروى در سالهاى بعد از جنگ بسيارى از زنان مجرد را در ارتش استخدام كرد اگرچه، پيش از آن صدها هزار نفر از آنان داوطلبانه در جنگ شركت كرده بودند. بيش از ۷۰۰هزار زن روس كه در ارتش خدمت كردند، در خط مقدم جبهه جنگيدند. صدهزار نفر از آنان براى دفاع از كشور تعليم ديده بودند. كومسومول، سازمان جوانان حزب كمونيست، ۵۰۰هزار زن و دختر روسى را براى خدمت در ارتش آموزش داد. اين زنان در گروههاى ويژه زنان تعليم مى ديدند و سپس همگام با مردان به جنگ مى پرداختند.

بيش از ۱۰۰۰ زن هوانورد به عنوان خلبان هواپيماى جنگى و بارى ارتشى آموزش ديده بودند، كه ۳۰نفر از آنان مدال ستاره طلايى قهرمانى را براى مبارزاتشان دريافت كردند. سرهنگ هوانورد، هنگ زنان جنگنده،۵۸۶ هنگ بمب افكن ۵۸۷ و هنگ بمب افكن شبانه ۵۸۸ فقط از زنان خلبان، مهندس و مكانيك تشكيل شده بود. فرمانده تامارا الكساندروتا يك هنگ هوايى زنان روس را در بيش از ۴۰۰ حمله به پادگان هاى محاصره شده و ۱۲۵ مبارزه فرماندهى كرد. او و زنان تحت فرماندهى اش در طول مبارزات هوايى، ۳۸ هواپيماى دشمن را سرنگون كردند. پولينا جلمن خلبان يك هواپيماى بمب افكن بود كه در ۱۸ مأموريت شركت كرد و ۵ بار مدال گرفت.

ساير زنان خلبان، در واحد مردان خدمت كردند كه مى توان از ليلى (آكاليديا) ليتواك و كاتيا بودانوا نام برد كه در هنگ ۷۳ خلبان بودند و در جنگ استالينگراد شركت كردند. كاپيتان بودانوا ۸ هواپيماى دشمن را سرنگون كرد. ليديا در ۱۲ مأموريت جنگى شركت كرد و قبل از آن كه زخمى و مجبور به فرود شود، ۹ هواپيماى آلمانى را سرنگون كرد. او پس از بهبودى دوباره به ميدان جنگ بازگشت و در طول حمله اى در سال ۱۹۴۳ كشته شد.

لودميلا پاوليچنكو مانند بسيارى از زنان روسى به عنوان تك تيرانداز آموزش ديده بود او در طول مبارزاتش ۳۰۹ آلمانى را كشت. ماريا ايوانوا ماروزاوا هم كه با درجه اى هم رديف سرجوخه در ارتش به عنوان تك تيرانداز خدمت مى كرد، در ۶۲ جنگ رودررو شركت كرد و ۱۱ بار به دريافت مدال مبارزه مفتخر گرديد. او از جنگ جان سالم به در برد و در يك كارخانه، واقع در شهر مينسك به عنوان حسابدار مشغول به كار شد.

ماريا برايد كه ديده بان بود، زمانى كه ديد واحد ارتشى محل خدمت او زير رگبار مسلسل دشمن گرفتار شده، وارد عمل شد و ۱۵ آلمانى را كشته و تعدادى را زخمى و بقيه گروه را وادار به فرار نمود. او با وجود اين كه زخمى شده بود، از جنگ جان سالم به در برد و بالاترين مدال افتخار روسيه، يعنى قهرمان اتحاد جماهير شوروى را دريافت نمود.

الكساندر بايكو و همسرش ايوان، با اجازه استالين، براى خود تانك خريدند تا بتوانند هر دو با هم در جنگ جهانى دوم شركت كنند. او مدال وطن پرستى جنگ را دريافت نمود.

 

 

 

 

حمله زنان محجبه كشميري به يك مشروب فروشي 

پنج شنبه 10 شهريور ۱۳۸۴ اول سپنامبر ۲۰۰۵

روزنامه جمهوری اسلامی به نقل از خبرگزاري جمهوري اسلامي : زنان محجبه كشميري با شكستن بطري هاي مشروب يك مغازه مشروب فروشي در سريناگار كشمير هند به صاحب اين فروشگاه هشدار دادند كه در چارچوب مبارزه عليه رفتارهاي ضداخلاقي بايد مغازه خود را تعطيل كند.

به گزارش خبرگزاري فرانسه از سريناگار , حدود 20 زن به اين مغازه حمله كرده و پس از شكستن چند بطري مشروب به صاحب مغازه دستور دادند كه دست از اين كار بردارد.

يك سخنگوي پليس با تاييد وقوع اين حادثه تاكيد كرد كه ماموران , امنيت مغازه مزبور را تامين خواهند كرد.

پليس اين حمله را به زنان جدايي طلب گروه دختران ملت مربوط دانست .

اين گروه اعلام كرده است كه تمام اعضاي زن اين گروه بايد به خانه هاي بدنام و مشروب فروشي ها حمله كنند و اين حملات در چارچوب مبارزه براي توقف فعاليت ـهايي صورت مي گيرد كه اسلام آنها را غيراخلاقي مي داند.

آسيه آندرابي رياست اين گروه را برعهده دارد و 16 سال است كه از يك شورش عليه حاكميت هند در كشمير حمايت مي كند.

اين گروه مدعي شد كه پس از يك فراخوان اوايل هفته جاري داير بر معرفي كساني كه به فحشا و زنا دست مي زنند سه شنبه به چند خانه بدنام و مشروب فروشي حمله برده است .

آندرابي كه همسرش به اتهام مبارز بودن در زندان بسر مي برد شماره همراهي را اعلام كرده تا مردم پس ازيقين حاصل كردن ازاينكه زن يامردي براي انجام زنا به محلي رفته است آنها را معرفي كنند . اكثر ساكنان كشمير مسلمان هستند و زنا در اين ايالت غيرقانوني است و عامل آن مجرم شناخته و محبوس مي شود.

اين گروه خواهان اين است كه حجاب در اين ايالت به طور كامل رعايت مي شود.

 

اشتغالزايي‌ براي‌ زنان‌ عربستاني‌

آزاده‌ بابايي‌نژاد

منبع‌: الشرق‌ الاوسط‌

اعتماد:پنج شنبه 10 شهريور ۱۳۸۴ اول سپنامبر ۲۰۰۵

تا چندي‌ پيش‌ مشاركت‌ اجتماعي‌ زنان‌ عربستاني‌ و حضور آنها در بازار كار بسيار كمرنگ‌ و ناملموس‌ بود. در اين‌ ميان‌ تنها پنج‌ درصد از زنان‌ اين‌ كشور از فعاليت‌هاي‌ اجتماعي‌ آن‌ هم‌ بطور محدود در عرصه‌ آموزش‌ و پرورش‌ و بهداشت‌ برخوردار بودند. اما به‌ نظر مي‌رسد دوران‌ كم‌توجهي‌ به‌ قابليت‌هاي‌ زن‌ عربستاني‌ به‌ پايان‌ رسيده‌ و اصلاحات‌ بنياديني‌ در راه‌ است‌. در همين‌ راستا دكتر غازي‌ القصيبي‌ وزير كار و امور اجتماعي‌ عربستان‌ در مصاحبه‌ اخير خود با روزنامه‌ فرامنطقه‌يي‌ الشرق‌ الاوسط‌ رسما از تلاش‌هاي‌ گسترده‌ اين‌ وزارتخانه‌ در جهت‌ اشتغالزايي‌ هرچه‌ بيشتر زنان‌ عربستاني‌ خبر داد و گفت‌: ممانعت‌ از حضور پررنگ‌ زنان‌ در عرصه‌هاي‌ اجتماعي‌ برخلاف‌ آيين‌ و شريعت‌ اسلامي‌ است‌.

وي‌ افزود: در جلسه‌ هيات‌ وزيران‌ در ماه‌ مه‌ گذشته‌ نيز بر ضرورت‌ ايجاد فرصت‌هاي‌ شغلي‌ بيشتر براي‌ زنان‌ تاكيد شده‌ است‌.

طبق‌ آمارهاي‌ رسمي‌ دولت‌ عربستان‌، 51 درصد جامعه‌ اين‌ كشور را زنان‌ تشكيل‌ مي‌دهند اما تنها 55 هزار زن‌ عربستاني‌ در بخش‌هاي‌ خصوصي‌ مشغول‌ به‌ كارند. به‌ گفته‌ دكتر عبدالعزيز الهزاع‌ مدير طرح‌ ملي‌ اشتغالزايي‌ در مكه‌، از عمده‌ترين‌ دلايل‌ عدم‌ اشتغال‌ زنان‌ در اين‌ بخش‌، دستمزد پايين‌، عدم‌ جداسازي‌ زن‌ و مردم‌ در محيط‌ كار و بس‌عد مسافت‌ است‌ كه‌ همين‌ امر باعث‌ شده‌ تا گروه‌ اندكي‌ در بخش‌هاي‌ خصوصي‌ كار كنند. مضاف‌ بر اينكه‌ مديران‌ بخش‌هاي‌ خصوصي‌ كوچكترين‌ توجه‌ و احترام‌ به‌ مفاد قانون‌ كار از جمله‌ تضمين‌ جداسازي‌ كارمندان‌ زن‌ و مرد، مرخصي‌ چهارهفته‌يي‌ پيش‌ از زايمان‌ و شش‌ هفته‌ بعد از آن‌، رعايت‌ حجاب‌ اسلامي‌، عدم‌ به‌ كارگيري‌ زنان‌ در صنايع‌ زيان‌بخش‌ و تامين‌ امكانات‌ رفاهي‌، قائل‌ نيستند.

در همين‌ راستا زينب‌ الغامدي‌ مدير بخش‌ نظارت‌ امور بهداشتي‌ شهر مكه‌ بر اين‌ باور است‌ كه‌ افزايش‌ بي‌رويه‌ فارغ‌التحصيلان‌ دختر و كمبود فرصت‌هاي‌ شغلي‌ باعث‌ شده‌ تا دختران‌ و زنان‌ بيشتري‌ جذب‌ بازار كار شده‌ و آنها فقط‌ خواهان‌ افزايش‌ دستمزدشان‌ هستند. به‌ گفته‌ او ايجاد مراكز بهداشتي‌ و آموزشي‌ مختا زنان‌ باعث‌ جذب‌ نيروهاي‌ تحصيلكرده‌ و در عين‌ حال‌ وسيله‌يي‌ براي‌ اشتغالزايي‌ آنها خواهد شد.

گفتني‌ است‌ وزارت‌ كار و امور اجتماعي‌ عربستان‌ در خلال‌ دو سال‌ گذشته‌ تلاش‌هاي‌ گسترده‌يي‌ براي‌ حل‌ معضل‌ بيكاري‌ زنان‌ تحصيلكرده‌ اين‌ كشور انجام‌ داده‌ است‌.