زنان:چهار شنبه 12 مرداد ۱۳۸۴ – 3 اوت ۲۰۰۵

 

 

 

ده درصد زنان آذربايجان غربي شاغل هستند

سه شنبه 11 مرداد ۱۳۸۴ – 2 اوت ۲۰۰۵

ده درصد زنان استان آذربايجان غربي شاغل و كم تر ازيك درصد آنان در صحنه‌‏هاي مديريتي فعال هستند.

به گزارش ايلنا، فريبا بشيري، مشاوراستاندار آذربايجان غربي در امور بانوان، با بيان مطلب فوق در جمع خبرنگاران، افزود: در حال حاضر رويكرد زنان براي فعاليت اجتماعي در قالب تشكل‌‏هاي غيردولتي است.

وي افزود: در حال حاضر 39 تشكل غيردولتي زنان با عضويت 2 هزار و 24 نفر در استان فعال است.

وي، در ادامه با اشاره به فقدان امكانات لازم براي غني‌‏سازي اوقات فراغت دختران، خاطرنشان كرد: راه‌‏اندازي سه كافي‌‏نت ويژه بانوان در اروميه و شمال و جنوب استان به تصويب رسيده است.

دبيركميته زنان وجوانان استان، با انتقاد از عدم پيگيري شوراي شهر و شهرداري مبني بر ايجاد پارك ويژه بانوان‌‏، افزود: با وجود مصوبه سال 80 شوراي شهر، تاكيد رييس جمهور و تخصيص اعتباري بالغ بر 160 ميليون تومان از سوي وزارت كشور به شهرداري، اما تاكنون هيچ اقدامي در اين زمينه انجام نگرفته است.

وي تصريح كرد: ايجاد فضايي مجزا براي بانوان يك امر ضروري است و حتما بايد تحقق يابد.

 

اختلالات رواني در زنان زنداني دو برابر مردان است

سه شنبه 11 مرداد ۱۳۸۴ – 2 اوت ۲۰۰۵

خبرگزاري زنان ايران –بر طبق مطالعات صورت گرفته در امريكا شيوع اختلالات رواني افراد جامعه در ميان زنان 43/14 درصد و مردان 43/7 درصد است و به عبارت ديگر ميزان شيوع اين اختلالات در زنان دو برابر مردان است .

به گزارش سرويس اجتماعي خبرگزاري زنان ايران "ايونا " بر طبق آخرين آمارگيري ملي توسط وزارت بهداشت و درمان 11 درصد از جمعيت كل كشور بيش از 50 درصد تمام زندانيان كشور مبتلا به اختلالات رواني هستند .

اين در حاليست كه هنوز آمار رسمي از شيوع اختلالات رواني زنان در مقايسه با مردان نه تنها در زندان هاي ايران بلكه در جامعه ايران صورت نگرفته است در حاليكه جاي خالي چنين پژوهش هايي كاملا حس مي شود .

 

نقش‌ انكارناپذير زنان‌ در سازندگي‌ كشور

اعتماد:سارا قاسمي: چهار شنبه 12 مرداد ۱۳۸۴ – 3 اوت ۲۰۰۵

امروز بيش‌ از هر زمان‌ ديگر جامعه‌ ما نيازمند آن‌ است‌ تا زنان‌ در عرصه‌هاي‌ مختلف‌ اجتماعي‌، فرهنگي‌، سياسي‌ و... حضور يابند. هرچند مشاركت‌ زنان‌ در ايران‌ پيشرفت‌ قابل‌ ملاحظه‌يي‌ داشته‌ است‌ اما هنوز در بسياري‌ از مناطق‌ كشور زنان‌ از نظر اقتصادي‌ و اجتماعي‌ عقب‌ مانده‌اند. در خانواده‌هاي‌ كم‌درآمد در استان‌هاي‌ دورافتاده‌ و محروم‌، زنان‌ علاوه‌ بر مسووليت‌هاي‌ خانه‌داري‌ و تربيت‌ فرزندان‌ در شغل‌هاي‌ غيرمعمول‌ همانند كارگري‌ در كارخانه‌ها، گله‌داري‌، قالي‌بافي‌، سبدبافي‌، پرورش‌ طيور وماهي‌ و... مشغول‌ به‌ كار هستند.

زماني‌ نابرابري‌ جنسي‌ بيشتر نمايان‌ مي‌شود كه‌ بدانيم‌ اغلب‌ آنها دريافتي‌ ندارند يا اين‌ دريافتي‌ كم‌ بوده‌ يا به‌ همسران‌ آنها تعلق‌ مي‌گيرد. در برخي‌ مواقع‌ هم‌ اين‌ نابرابري‌ها، در نبود امكانات‌ برابر به‌ دختران‌ و پسران‌ براي‌ رفتن‌ به‌ مدرسه‌ نمود مي‌كند. بااين‌ وجود زنان‌ از راه‌هاي‌ مختلف‌ در سطوح‌ گوناگون‌ اجتماعي‌، مشاركت‌ و همكاري‌ دارند و در دوران‌ رياست‌ جمهوري‌ خاتمي‌ اين‌ فرصت‌ و امكان‌ به‌ زنان‌ داده‌ شد تا پيشرفت‌ كنند.

اولين‌ اتفاقي‌ كه‌ اين‌ پيشرفت‌ را نمايان‌ مي‌كند، تاسيس‌ مركز مشاركت‌ زنان‌ بود. همچنين‌ افزايش‌ بودجه‌ قابل‌ ملاحظه‌ براي‌ امور زنان‌ در تمامي‌ وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها و ادارات‌ دولتي‌، تصويب‌ كنوانسيون‌ رفع‌ همه‌ اشكال‌ تبعيض‌ عليه‌ زنان‌، افزايش‌ سطوح‌ باسوادي‌ در بين‌ زنان‌ از جمله‌ برنامه‌هايي‌ هستند كه‌ حاصل‌ كار دولت‌ خاتمي‌ بوده‌ است‌.

روچيرا گوپتا مديربرنامه‌ ارتباطات‌ يونيسف‌ در ايران‌ معتقد است‌ كه‌ مشاركت‌ زنان‌ در ايران‌ در اين‌ دوره‌ پيشرفت‌ قابل‌ ملاحظه‌يي‌ داشته‌ و از نشانه‌هاي‌ آن‌ افزايش‌ نرخ‌ باسوادي‌ در زنان‌ از 7\64 درصد در سال‌ 1996 به‌ 7\81 درصد است‌. هرچند توافقنامه‌ حذف‌ تمامي‌ اشكال‌ تبعيض‌ عليه‌ زنان‌ تصويب‌ شده‌ اما در واقع‌ به‌ اجرا گذاشته‌ نشده‌ كه‌ يونيسف‌ به‌ عنوان‌ آژانس‌ پيشرو سازمان‌ ملل‌ سعي‌ در ترويج‌ و الحاق‌ ايران‌ به‌ اين‌ كنوانسيون‌ دارد.

به‌ نظر مي‌رسد كه‌ رابطه‌ خلل‌ناپذيري‌ بين‌ توانمندسازي‌ زنان‌ و حقوق‌ كودكان‌ وجود دارد. حقوق‌ كودكان‌ براي‌ بقا، پرورش‌، حمايت‌ و مشاركت‌ بدون‌ ارتقاي‌ حقوق‌ زنان‌ ميسر نخواهد شد. عموما تبعيض‌ جنسي‌ از دوران‌ طفوليت‌ آغاز شده‌ و تا دوران‌ بلوغ‌ سايه‌افكن‌ خواهد بود. از همين‌ رو يونيسف‌ به‌ منظور ارتقاي‌ توانمندسازي‌ زنان‌ در ايران‌ با وزارت‌ كشور به‌ همكاري‌ مي‌پردازد.

يان‌ پيتر كلايبرگ‌، نماينده‌ ويژه‌ يونيسف‌ در ايران‌ مي‌گويد: دولت‌ خاتمي‌ در راستاي‌ برابري‌ جنسيت‌ خوب‌ عمل‌ كرده‌ كه‌ اگر دسترسي‌ دختران‌ و پسران‌ به‌ آموزش‌ بويژه‌ در مقاطع‌ ابتدايي‌ و راهنمايي‌ را مدنظر قرار دهيم‌، به‌ جز برخي‌ از مناطق‌ كشور تقريبا به‌ تساوي‌ رسيده‌ايم‌. اگرچه‌ مشكلاتي‌ در مقطع‌ راهنمايي‌ وجود دارد كه‌ به‌ نظر مي‌رسد آموزش‌ و پرورش‌ برنامه‌هايي‌ پيش‌بيني‌ كرده‌ تا دختران‌ نيز به‌ مدرسه‌ دسترسي‌ پيدا كنند.

از لحاظ‌ رشد شاخاهاي‌ اجتماعي‌ و سياسي‌، ايران‌ نسبت‌ به‌ كشورهاي‌ ديگر روند خوبي‌ داشته‌ كه‌ سازمان‌ ملل‌ در پي‌ ترويج‌ الحاق‌ ايران‌ به‌ پيمان‌ نامه‌ رفع‌ هرگونه‌ تبعيض‌ عليه‌ زنان‌ بوده‌ كه‌ اين‌ كنوانسيون‌ هم‌ با قوانين‌ ملي‌ ايران‌ سازگار است‌ و هم‌ با قوانين‌ بشريت‌. بنابراين‌ مي‌توان‌ با استفاده‌ از حق‌ شرط‌ به‌ اين‌ كنوانسيون‌ ملحق‌ شد.

اشرف‌ بروجردي‌، معاون‌ رييس‌ بخش‌ امور اجتماعي‌ وزارت‌ كشور، بحث‌ توانمندسازي‌ را واژه‌يي‌ بسيار وسيع‌ مي‌داند. يعني‌ دامنه‌ توانمندسازي‌ مي‌تواند با نوع‌ توانمندي‌ كه‌ خود زنان‌ دارند مرتبط‌ باشد. به‌ اين‌ مفهوم‌ كه‌ ممكن‌ است‌ عرصه‌ توانمندسازي‌ شخصي‌ بسيار وسيع‌ بوده‌ و دايره‌ ملي‌ را به‌ خود اختصاص‌ دهد و در ديگري‌ مختا به‌ درون‌ خانواده‌ باشد كه‌ در دوران‌ رياست‌ جمهوري‌ خاتمي‌ در همه‌ اين‌ ابعاد برنامه‌ريزي‌ شده‌ كه‌ بعضي‌ از آنها محقق‌ گرديده‌ و بعضي‌ ديگر در ابتداي‌ راه‌ است‌.

پيشرفت‌ در توانمندسازي‌ زنان‌ روستايي‌ در طول‌ 8 سال‌ از جمله‌ اين‌ موفقيت‌هاست‌.شكل‌گيري‌ تشكل‌هاي‌ غيردولتي‌ روستايي‌، تاسيس‌ تعاوني‌ زنان‌ روستايي‌، ورود آنها به‌ عرصه‌هاي‌ علمي‌، رشد تحصيلي‌ وكاهش‌ سطح‌ بيسوادي‌ از نمونه‌هاي‌ ارتقاي‌ توانمندسازي‌ زنان‌ در روستاها به‌ شمار مي‌رود.

همچنين‌ در توانمندسازي‌ دختران‌ و زنان‌ جوان‌ كه‌ قصد ورود به‌ بازار كار دارند همچنان‌ بايد مسيرمان‌ را ادامه‌ دهيم‌ كه‌ نيازمند اصلاح‌ قوانين‌، تغيير نگرش‌ و ايجاد فرصت‌هاي‌ مناسب‌ شغلي‌ براي‌ زنان‌ است‌.

در عرصه‌هاي‌ سياسي‌ نيز زنان‌ توانستند توانمندي‌هاي‌ خود را اؤبات‌ كنند. چرا كه‌ همواره‌ اين‌ نگرش‌ منفي‌ نسبت‌ به‌ زنان‌ وجود داشت‌ كه‌ وزيران‌ خوبي‌ نخواهند شد چون‌ سوابق‌ سياسي‌ را در نورديده‌اند تا بتوانند در اين‌ عرصه‌ به‌ نحو مطلوبي‌ عمل‌ كنند. ولي‌ خاتمي‌ اين‌ ظرفيت‌ و فرصت‌ را ايجاد كرد كه‌ امروز زنان‌ در پذيرش‌ مسووليت‌هاي‌ بالاي‌ نظام‌، آمادگي‌ بيشتري‌ داشته‌ باشند.

فريده‌ ماشيني‌، عضو هيات‌ مديره‌ مركز مطالعات‌ زنان‌، يكي‌ از مهمترين‌ دستاوردهاي‌ دولت‌ خاتمي‌ در بحث‌ توانمندسازي‌ زنان‌ را گنجاندن‌ و ارايه‌ نگاه‌ ويژه‌يي‌ به‌ موضوع‌ زن‌ در جامعه‌ مي‌داندأ ترويج‌ آن‌ باورهايي‌ كه‌ قايل‌ به‌ تبعيض‌ و نابرابري‌ بين‌ زن‌ و مرد نيست‌.

بعضي‌ معتقدند كه‌ اگر در مواردي‌ هم‌ اينچنين‌ بحث‌هايي‌ مطرح‌ نشده‌، شايد به‌ دليل‌ اين‌ بوده‌ كه‌ برابري‌ در آن‌ حوزه‌ها وجود داشته‌ و فقط‌ زمينه‌ را بايد براي‌ رشد برابري‌ فراهم‌ كرد. هرچند براي‌ رفع‌ نابرابري‌هاي‌ تاريخي‌ كه‌ در مورد زنان‌ اتفاق‌ افتاده‌، انجام‌ يكسري‌ اقدامات‌ مثبت‌ براي‌ رفع‌ اين‌ نابرابري‌ها و قرارگرفتن‌ زن‌ و مرد در يك‌ موقعيت‌ برابر لازم‌ و ضروري‌ است‌.

واقعيت‌ اين‌ است‌ كه‌ نگاه‌ خاتمي‌ به‌ توانمندسازي‌ زنان‌ در ايجاد زمينه‌هاي‌ حركت‌ اجتماعي‌ آنها نقش‌ مهمي‌ ايفا كرد. يكي‌ از اساسي‌ترين‌ برنامه‌هايي‌ كه‌ در اين‌ دوره‌ انجام‌ گرفته‌، ارتقاي‌ مكانيزم‌هاي‌ نهادين‌ پيشرفت‌ زنان‌ در ايران‌ همچون‌ تبديل‌ دفتر امور زنان‌ به‌ مركز امور مشاركت‌ زنان‌ خود اقدامي‌ مثبت‌ به‌ شمار مي‌رود.

در طول‌ اين‌ سالها زنان‌ احساس‌ كردند كه‌ توانايي‌ و قدرت‌ كافي‌ براي‌ حضور در عرصه‌هاي‌ مختلف‌ اجتماعي‌، فرهنگي‌ و اقتصادي‌ را دارند. رشد قابل‌ توجه‌ دختران‌ براي‌ حضور در دانشگاه‌ها دليل‌ بر اين‌ مدعاست‌.ناگفته‌ نماند كه‌ يكي‌ از دلايل‌ اين‌ پيشرفت‌ها، خود زنان‌ بوده‌اند كه‌ احساس‌ نياز كردند براي‌ اينكه‌ حركت‌ كنند تا حقوق‌ خود را بازپس‌ گيرند.

هرچند در طول‌ اين‌ دوره‌ نيز با مشكلاتي‌ مواجه‌ بوده‌ايم‌. تعدادي‌ از قوانين‌ به‌ تصويب‌ رسيده‌ اما نتوانسته‌ از فيلترها عبور كند يا به‌ اجرا در آيد.

همچنين‌ حركت‌هايي‌ كه‌ در كشور صورت‌ گرفته‌ متناسب‌ با پيشرفت‌ و رشدي‌ كه‌ زنان‌ داشته‌اند، نبوده‌ و ما نياز به‌ گام‌هاي‌ سريعتري‌ در اين‌ زمينه‌ داريم‌. مثلا از مهمترين‌ كارهايي‌ كه‌ در كشور بايد توجه‌ جدي‌تري‌ به‌ آن‌ داشت‌ بحث‌ اشتغال‌ زنان‌ است‌. چرا كه‌ با رشد قابل‌ توجه‌ دختران‌ در دانشگاه‌ها، مطمئنا مي‌بايست‌ شغل‌هاي‌ مناسبي‌ براي‌ آنها در نظر گرفت‌.

با اعتقاد به‌ كليشه‌هاي‌ جنسيتي‌ همچون‌ اولويت‌ اشتغال‌ مردان‌ نسبت‌ به‌ زنان‌ مسلما نمي‌توان‌ مشكلات‌ مربوط‌ به‌ زنان‌ را برطرف‌ كرد.

به‌ هر حال‌ اقدامات‌ مثبتي‌ شروع‌ شده‌ كه‌ بايد ادامه‌ پيدا كند و توقع‌ ما از آيندگان‌ همين‌ است‌ كه‌ در واقع‌ مسائل‌ و مشكلات‌ زنان‌ را جدي‌ بگيرند و اين‌ كه‌ توسعه‌، فقرزدايي‌ و ارتقا و پيشرفت‌ در جامعه‌ صورت‌ نمي‌گيرد مگر اينكه‌ به‌ برابري‌ آحاد جامعه‌ در بهره‌مندي‌ از امكانات‌ موجود توجه‌ داشت‌ و رفع‌ نابرابري‌ها و از آن‌ جمله‌ رفع‌ نابرابري‌هاي‌ جنسيتي‌ از مهمترين‌ كارهايي‌ است‌ كه‌ بايد در اولويت‌ برنامه‌ريزي‌ دولت‌ قرار گيرد.

 

گزيده عناوين و مطالب ماهنامه " زنان " شماره ۱۲۲

سه شنبه 11 مرداد ۱۳۸۴ – 2 اوت ۲۰۰۵

ایرنا:* در مواجهه با آزار جنسي در محيط كار،زنان،شاكي يا متهم؟!(ص(۲ - كوچك‌ترين عمل و رفتاري كه باعث شود توجه يك زن در محيط كاري بدون تمايل واقعي‌اش به سمت مسائل جنسي جلب شود آزار جنسي به حساب مي‌آيد

- زهره ارزني،وكيل دادگستري:"معمولا برخورد جامعه‌با زني كه آسيب جنسي ديده اين است كه زن مقصر و گشاينده راه تعرض شناخته‌مي‌شود و ناعادلانه شاكي به متهم تبديل مي‌شود "

* مردها مدام مي‌خواهند از من سبقت بگيرند،گفت‌وگو با شهين رجايي،اولين زن ايراني راننده ترانزيت(ص(۸

- بار اولي كه براي گرفتن گواهينامه پايه يك اقدام كردم،مرا نپذيرفتند گفتند بايد جلسه‌اي تشكيل شود،چون تا به حال متقاضي زن نداشته‌اند - دفعات آخر كه امتحان گواهينامه مي‌دادم،آن قدر دنده‌هاي ماشين را نرم عوض مي‌كردم كه همان كساني كه قبلا مسخره‌ام مي‌كردند برايم هورا مي‌كشيدند

* در تاريكي هم مي‌توان درخشيد،گفت‌وگو با گوهر كردي،نخستين زن نابيناي دانشجوي ايراني(ص(۱۲

- در بيمارستان لندن با آدم‌هايي كار مي‌كردم كه يا دائم‌الخمر بودند يا اعتياد شديد داشتند،يا دچار ناراحتي‌هاي عصبي شديد بودند

- چون نابينا بودم،ظاهر بيماران،نوع و رنگ لباس و آرايش ظاهري‌شان را نمي‌ديدم،پس قضاوتم در موردشان قضاوتي ظاهري نبود

* زنان روستايي هم ورزش مي‌خواهند(ص(۱۸

- دكتر هما عسگري:" با وجود تحرك زياد زنان روستايي،بيماري پوكي استخوان، درد مفاصل و روماتيسم در آنها بسيار شايع است."

- غلامرضا جعفري،مديركل مركزتوسعه و همگاني‌كردن ورزش روستايي:"درصدد هستيم از طريق فراهم كردن زمينه مشاركت زنان در كلاس‌هاي آموزشي،تهيه بروشور و چاپ كتاب و پوستر،بتوانيم نگرش جامعه روستايي را به ورزش زنان تغيير دهيم. "

 

* باغ هنر بم در انتظار،گفت‌وگو با مهندس بهار مشيري درباره طرح باغ هنر در بم(ص(۲۲

- اين يك كار ملي است و ما در اين‌مرحله به‌ارگان هماهنگ‌كننده‌اي نياز داريم چون هر قدر اين ارتباطات وقت ما را بگيرد از كارهاي فني عقب مي‌افتيم

* لاله افتخاري،نماينده تهران:جداسازي زنان و مردان در اماكن عمومي قابل اجراست(ص(۲۶

- لاله‌افتخاري،عضو ائتلاف آبادگران،جداسازي جنسيتي در مراكز آموزشي را منجر به بازدهي بالاي اين مراكز دانست

* نيشتري بر زخم‌هاي ديرينه،گفت‌وگو با مهرداد اسكويي،مستندساز،درباره از پس برقع و ديگر مستندهايش(ص(۳۵

- وقتي براي فيلم از پس برقع تحقيق مي‌كردم دچار تاثر بي‌اندازه‌اي بودم، نمي‌توانستم كسي را مقصر قلمداد كنم.زن‌ها قرباني رفتار مردها مي‌شدند ولي مردها خودشان هم قرباني بودند.قرباني يك تفكر،قرباني يك تاريخ

* آواي مردمان جزيره‌هنگام،نگاهي به مستند از پس برقع،ساخته مهرداد اسكويي (ص(۴۱

- مهم‌ترين تلاشي كه كارگردان از پس برقع در اين‌جهت انجام‌داده،تلاش براي غور بيشتر در آن جامعه‌ناشناخته - براي او و تماشاگرانش - و رسيدن به تعريفي جزئي‌نگرتر از آن است

* درباره زني براي تمام‌فصول،گفت‌وگو با بي‌تا ملكوتي،نويسنده و منتقد تئاتر به‌مناسبت انتشار كتاب اسطوره مهر،زندگي و سينماي سوسن تسليمي(ص(۴۲ - تجربه ديداري و شنيداري من از فعاليت‌هاي سوسن منحصر به ۶فيلمي است كه در فاصله سال‌هاي ۵۷تا ۶۵بازي كرد.از تئاترهاي كه سوسن در آنها بازي كرده هيچ فيلمي موجود نيست و فقط بايد به چند عكس بسنده كرد

* رستگاري منجمد،نگاهي به رستگاري در هشت و بيست دقيقه،ساخته سيروس الوند - محور اصلي فيلم محكوميت خشونت است ولو به بهانه از بين بردن فساد،اما پايان فيلم با يك خشونت بزرگ قرين‌مي‌شود:مرگ"آقا".آيا اين‌خشونت استثنائا مشروع و مطلوب است؟

* زن ايراني،نگاهي به بازي مريلا زارعي در سه فيلم تهمينه ميلاني(ص(۴۸

* هم نهادسازي سنت و تجدد درحوزه مسائل زنان،گفت‌وگو با دكتر سيدصادق‌حقيقت (ص(۵۰

- تجدد يا مدرنيته،دو ويژگي دارد:يكي اينكه روندي برگشت ناپذير دارد،دوم آنكه اجتناب‌ناپذير است.تجدد مهمان ناخوانده‌اي است كه خود را به‌ما تحميل مي‌كند

 

* فمينيسم در عرصه معرفت شناسي(ص(۵۶

- بيشتر فعالان جنبش‌هاي فمينيستي متاخر،انديشه خود را از دل فلسفه‌هاي پسامدرن برمي‌آورند

* روزنامه‌نگاري مكتوب يك فرم ادبي است(ص(۶۰

- طنازي و جسارت نويسنده در بيان حالات و وقايع سبب مي‌شود خواننده هر گونه ساختارشكني و گاه غلطهاي فاحش را نيز بپذيرد

* قد كشيدن به ضرب چاقو!،گزارشي از گرايش روزافزون جوانان به روش‌هاي افزايش‌دهنده قد(ص(۶۸

- درروش جراحي افزايش قد،روزانه حدود يك ميلي‌متر فاصله درمحل برش استخوان ايجاد مي‌شود

* برنامه غذايي براي كودك و نوجوان سالم(ص(۷۲

- براي نوجوانان،مصرف مواد غذايي حاوي ويتامين‌هاي آ و ث،آهن،كلسيم(بخصوص در دختران)و روي توصيه مي‌شود

* پيش از شنا بدانيد(ص(۷۴

- خوردن،آشاميدن و جويدن آدامس هنگام شنا ممنوع است

* ناخن هم مراقبت مي‌خواهد!(ص(۷۶

- اولين و مهم‌ترين نكته در مراقبت از ناخن‌ها تميز نگه‌داشتن آنهاست اطلاع/۲۲/۱۳۵۰

...........................

كليدواژه

آزارجنسي.زنان.زهره‌ارزني.دادگستري.ترانزيت.لندن.روستائيان.نابينا.ورزش.

بم.باغ‌هنر.لاله‌افتخاري.آبادگران.مهرداداسكويي.فيلم.تئاتر.شنا.نويسندگي.

كتاب.سوسن‌تسليمي.سيروس‌الوند.مريلازارعي.تهمينه‌ميلاني.تجدد.سنت.فمينيسم.هنر.

سيدصادق‌حقيقت.معرفت‌شناسي.فلسفه.روزنامه‌نگاري.تغذيه.

 

 

 

امام جمعه شاهرود: طرح جديد چادر بانوان ايراني در كشور ارائه مي‌شود

سه شنبه 11 مرداد ۱۳۸۴ – 2 اوت ۲۰۰۵

امام جمعه شاهرود گفت: طرح جديد چادر بانوان ايراني به عنوان الگوي حجاب بزودي در كشور ارائه مي‌شود.

به گزارش روز سه‌شنبه روابط عمومي دانشگاه آزاد اسلامي شاهرود حجت‌الاسلام "محمود ترابي" در جلسه شوراي فرهنگي اين دانشگاه افزود: اين طرح در چارچوب طرح ساماندهي مد لباس بانوان مسلمان كشور تهيه شده است.

وي با تاكيد براهميت نوع برخورد با حجاب تصريح كرد: برخورد با حجاب بايد با محبت و همراه با قاطعيت باشد و دانشجويان با رضايت و اعتقاد قبول كنند كه رعايت حجاب اسلامي احترام به قانون اين مملكت است.

"ترابي" مشاركت عمومي مسوولان دانشگاهها را در مورد اجراي احكام اسلامي يادآور شد و اظهارداشت: در ترويج و تبيين فلسفه احكام بايد سرمايه‌گذاري شود و در زمينه تامين نيروي انساني آگاه به مسائل جامعه و بودجه طرح نيز اهتمام بيشتري به عمل بيايد.

امام جمعه شاهرود با اشاره به آغاز به كار دولت جديد گفت: پيش‌بيني مي‌شود سياست دولت آينده در مورد مقوله‌هايي مانند حجاب، الگودهي بدون سختگيري باشد.

مسوول دفتر فرهنگ اسلامي دانشگاه آزاد اسلامي واحد شاهرود نيز دراين جلسه تعليم و تربيت را لازم و ملزوم يكديگر دانست.

حجت‌الاسلام "احمد نظري" تصريح كرد: همان اندازه كه در مسئله توسعه و تعليم دانش سرمايه‌گذاري مي‌كنيم بايد در مسائل تربيتي نيز وقت و سرمايه كافي هزينه كنيم.

 

وزير كشور هند از افزايش خشونت عليه زنان در دهلي ابراز نگراني كرد

سه شنبه 11 مرداد ۱۳۸۴ – 2 اوت ۲۰۰۵

ایرنا:"شيو راج پاتيل" وزير كشور هند از افزايش خشونت عليه زنان در دهلي نو پايتخت اين كشور ابراز نگراني كرد.

به گزارش خبرگزاري "پي تي آي"، وزير كشور هند روز سه‌شنبه در مجلس عوام "لوك سابا" گفت: جرايم عليه زنان به ويژه تعرض و تجاوز جنسي در شهر دهلي بشدت رو به افزايش است.

وي يكي از دلايل تعدي عليه زنان را كمبود پليس زن در اين كشور عنوان كرد و گفت : اكنون زنان ۲/۵درصد از نيروهاي پليس هند را تشكيل مي‌دهند ولي در آينده قرار است اين رقم به ۱۰درصد افزايش يابد.

راج پاتيل افزود : مهاجرت روستاييان به شهر دهلي براي كسب درآمد و رفاه بهتر يكي از دلايل افزايش جرايم ، از جمله خشونت عليه زنان است.

در همين ارتباط روزنامه "ايشين ايج" چاپ هند روز سه‌شنبه نوشت : تنها در نيمه نخست سال ميلادي جاري ، ۲۶۷مورد تجاوز در ۹منطقه از مناطق دهلي به ثبت رسيده است.

اين در حالي است كه پايگاه اينترنتي "اخبارآسيا" دراين مدت از ۳۵۰مورد تجاوز عليه دختران و زنان در پايتخت هند خبر مي‌دهد.

 

طبق آمار ارايه شده توسط سازمان ثبت جرايم ملي هند، از ۳۵شهر بزرگ اين كشور ۳۰/۵درصد تجاوز به زنان ، ۳۵درصد آدم ربايي، ۱۸/۸درصد قتل عروسان توسط خانواده داماد و ۱۵درصد تعرض مربوط به پايتخت و حومه آن است.

به گفته " رني جاكوب " عضو كميسيون زنان دولت ايالتي دهلي ، شكي نيست كه اوضاع اين شهر براي زنان بسيار ناامن است، اما بدتر از آن بي‌تفاوتي پليس و ساير مقامهاي امنيتي در برخورد قاطع با جنايتكاران مي‌باشد.

به گزارش پايگاه اينترني اخبار آسيا و طبق آمار سازمان ثبت جرايم ملي هند ، در سال ۲۰۰۳ميلادي ۱۸هزار و ۱۰۰نفر براي محاكمه به جرم تجاوز عليه زنان محاكمه و تنها چهار هزار و ۶۴۵تن از آنها محكوم شدند.

دكتر "كيران واليا" يكي از مقامهاي كميسيون زنان هند معتقد است ، پليس دهلي در انجام وظيفه خود براي جلوگيري از جرم به ويژه عليه زنان و تعقيب و دستگيري مجرمان جديت لازم را به خرج نمي‌دهد.

در عين حال پليس دهلي مدعي است تا اين تاريخ بيش از ۱۹هزار زن و دختر را تحت آموزش دفاع شخصي قرار داده و تكنيكهاي دفاع شخصي در قبال تعرضات احتمالي را به آنها آموخته است.

شهر دهلي داراي ۱۵ميليون جمعيت است كه بيش از ۴۵درصد اين جمعيت ساكن مناطق و محله‌هاي پايين شهر و كم درآمد است.

برخي كارشناسان اجتماعي هند عوامل متعدد چون فقر، بيكاري، ضعف اعتقادات ، نبود امكانات تفريحي و رفاهي مناسب و نيز وجود مجلات مبتذل ، كانالهاي تلويزيوني مخرب ، عدم قاطعيت پليس در برخورد با جنايتكاران را در افزايش موثر مي‌دانند.

 

تهمينه ميلاني: زن امروز در بن بست زندگي نمي‌كند، از همه چيز اطلاع دارد

سه شنبه 11 مرداد ۱۳۸۴ – 2 اوت ۲۰۰۵

ایرنا:سينما به عنوان پديده مدرن عصر حاضر در برگيرنده نظرات و تمايلات ذهني وفكري خالقان آثار تصويري است، زنان و مردان هريك در تصويرسازي ذهني خود از محيط پيراموني در گستره صنعت فيلم نقش دارند.

"تهمينه ميلاني" كارگردان زن سينماي ايران جزو فيلم‌سازاني است كه قرار گرفتن پشت دوربين را فرصتي براي ارايه تصويرذهني خود از جامعه و كنكاشي در احوال زنانه خود مي‌داند.

زنان، خشونت، خانواده، مردان، خنده و گريه هر يك پيش درآمد ذهني براي توليد فيلمي است كه اغلب دستمايه اين فيلم‌ساز براي فضاسازي با محوريت زنان بوده است.

ميلاني خود را "فمينيست" نمي‌داند صرفا يادآوري حقوق فراموش شده زنان را در جامعه در اشكال مختلف بياني و تصويري جستجوگر است.

اصرار بر گفتن و تنيدن داستان در بستر روايتي اجتماعي شخصيت‌هاي داستاني اين كارگردان را در موضوع‌هاي مورد علاقه‌اش جان مي‌بخشد.

 

"دو زن"، "نيمه پنهان"، "واكنش پنجم" و "زن زيادي" آثار زنانه‌اي است كه ميلاني احوال زنان ديروز و امروز جامعه را در قالب شخصيت‌هاي متضاد اما داراي جنسيت يكسان دنبال كرده است.

 

اگرچه حضور زنان فيلم‌ساز از دهه ۶۰در سينماي ايران جدي شد و اين دسته كارگردانان با ورود به صنعت فيلم‌سازي مسائل مورد علاقه خود را در توليد و ارايه فيلم دنبال كردند كه اتفاقا خوش درخشيدند.

 

فعاليت كارگردانان زن قبل از انقلاب اسلامي باتوليد "اين خانه سياه هست" فروغ فرخزاد كه اتفاقا اثر قابل تاملي است، آغاز شد اما هيچ گاه فرصت شكوفايي نيافت.

پرداخت به مسايل و مشكلات زنان به دليل فضاي جامعه و محدوديت‌هاي خاص هميشه با دشواري و تنگنا روبرو بوده است اما اين موضوع هيچ گاه از جسارت زنان براي ورود به اين حوزه نكاسته است.

 

ميلاني به همراه "رخشان بني‌اعتماد"، "پوران درخشنده"، "نيكي كريمي، "مانيا اكبري" ، "مهوش شيخ‌الاسلامي"، "انسيه شاه‌حسيني" و ديگران، نسل ديروز و امروز فيلم سازان زن اين ديار هستند، كارگرداناني با حس نوستالوژيك زنانه!

خانم ميلاني فيلم‌ساز متفاوتي است كه برخلاف نظر منتقدان، عقيده دارد:

مردان فيلم‌هاي من از عمق تاريخ بيرون نيامدند، اين افراد شخصيت‌هاي مختلف جامعه ما هستند با رويكردهاي متفاوت!

مردان جامعه ما در عين حال تحت تاثيرتربيت چند هزار ساله تاريخي هستند اين افراد بار فرهنگي و تربيتي و ژنتيكي خود را به دوش مي‌كشند.

ميلاني مي‌گويد: مرد امروز براي گذر از تفكر سنتي نياز به زمان دارد، همه ما قرباني تاريخ مذكر و تربيت مردسالارانه هستيم.

موضوع ظلم‌پذيري زنان ما نيز ريشه در تاريخ دارد و قابل انتقاداست، چرا كه ظلم پذيري ظالم را به وجود مي‌آورد.

تربيت فرهنگي و ريشه‌هاي زندگي در مناسبات ميان فردي تعيين‌كننده است، اگر مرد و زن در يك محيط فرهنگي نامناسب رشد كرده باشند بايد انتظارات برخوردهاي نابهنجار را نيز از آن‌ها داشته باشيم.

 

كارگردان فيلم "دو زن" تاكيد مي‌كند كه منظور از انتقاد از ظلم‌پذيري انتقاد از يك ديدگاه است نه يك فرد، نمي‌خواهم در فيلم‌هايم اعلام كنم فردي منفي است بلكه شرايطي كه وي را به اين سمت سوق داده بررسي مي‌كنم.

اتفاقا فيلم زن زيادي بستر اجتماعي قدرتمندي دارد و مساله خيانت را در بستري اجتماعي در مرحله‌گذار از سنت به مدرنيزم نشان مي‌دهد.

به گمان من شخصيت‌هاي فيلم قرباني هستند نه گنهكار و تحت تاثير تربيت فرهنگي و خانوادگي جنايت كرده‌اند.

زن زيادي را بايد در يك بستر عميق اجتماعي ديد، منظور من سياه ديدن و يا سفيد ديدن افراد نيست بلكه نقد شخصيت‌ها و شرايط است.

"رحيم" آدم محترمي است اما زن خود را كشته، در واقع مجموعه فشارهاي تربيتي و رواني به وي دستور مي‌دهد كه با خون مي‌تواني اين لكه ننگ را پاك كني!

مرد (رحيم) فيلم دو زن، فردي روشنفكر است اما بار سنت‌ها و ديدگاه‌هاي كهنه فكر خود را به دوش مي‌كشد.

انسان‌هاي روشنفكر و غير روشنفكر ما در يك فضاي نامعلوم معلق هستند هنوز هيج‌جايي ريشه نداريم و جايگاه دقيق ارزش‌هاي خود را نمي‌شناسيم.

ماارزش‌هاي زيادي را از دست داديم و جايگزني براي آن‌ها نيافتيم، در جامعه ما مذهب واخلاق با هم منطبق شده و اين مساله تنش زا بوده است.

براي مثال در تربيت فرزندان ما تنبيه دروغ‌گويي را، رفتن به جهنم اعلام مي‌كنيم و به محض اينكه اعتقاد فرد از جهنم زايل مي‌شود به دروغ‌گويي روي مي‌آورد.

 

ميلاني، مباحث اخلاق و مذهب را از هم تفكيك شده دانسته و مي‌گويد: وقتي اين دو حوزه مجزا شوند هيچ كدام نمي‌تواند به ديگري آسيب بزند.

 

برخي از جوانان اعتقادات مذهبي خود را از دست دادند و اين موضوع روي اخلاق اجتماعي آن‌ها تاثير منفي داشته است.

قصد دارم حركت پاندولي انسان‌ها را در ميان بحران ارزش‌ها به تصوير كشم، نسل جديد ماارزش‌هاي جديد ندارد و جايگزني براي ارزش‌هاي رنگ باخته خود نيافته است.

"اين نسل نه آرماني براي دفاع دارد و نه آينده‌اي در پيش روي خود مي بيند، آن‌ها به هر چيزي چنگ مي‌زنند تاايده‌آل‌هاي خود را بيابند، در واقع ارزش‌هاي اين نسل كاملا مادي شده است".

به باور اين فيلم‌ساز زن، انسان‌هاي فرهنگ ساز و مبلغ ايده‌ها و ارزش‌هاي جديد كم كاري كردند.

 

در فيلم زن زيادي "صبا" مظهر نسل جديد است انسان‌هايي كه در شرايط حاضر ناديده گرفته شدند ولي محاكمه‌مي‌شوند در واقع ما به‌اين افراد چيزي نداديم اما آن‌ها را محاكمه كرده و محكوم و مجازات مي‌كنيم.

وقتي از اينترنت و دسترسي به اطلاعات صحبت مي‌كنيد قشر خاصي از جوانان را مثال مي‌زنيد اما فيلم زن زيادي مبحث عامي را مطرح مي‌كند.

مرحله گذار قرباني مي‌گيرد و بسيار دردناك است بيجه وامثال بيجه قربانيان مرحله‌گذاراجتماعي هستند ولي در نهايت اين گذار فرآيند مثبتي‌است و ارزش‌هاي جديدي را بوجود مي‌آورد.

ميلاني، آرمان‌گرايي و اخلاق در تمامي شرايط و جوامع امري مثبت مي‌شمارد اما در عين حال نسل جوان امروز تنها خود را مي‌بيند و به رفاه مي‌انديشد و اجتماعي فكر نمي‌كند.

تنهايي جوانان باعث انزواي آن‌ها از جامعه و شكل‌گيري سپرهاي دفاعي در قبال ديگران شده،اگرچه عليه جامعه نيستند اما باجامعه هم همراه نشده‌اند.

 

بيشتر جوان‌هاي ما اداي جوانان غرب را در مي‌آورند، بسياري از پسرها با جنس مخالف ارتباط برقرار مي‌كنند اما تربيت خانوادگي آن‌ها كه تاكيد بر ازدواج با دختري نجيب دارد مانع ازدواج آن‌ها مي‌شود.

اين مساله بحران زا است چون فرد عاشق دختري مي‌شود كه بر ويژگي‌هاي وي اجحاف دارد اما بنا به مناسبات سنتي با فرد ديگري ازدواج مي‌كند.

پسران از طرفي با سنت‌ها پاي خود را بسته مي‌بينند و از طرفي ديگر به ميهماني‌هاي شبانه و يا ارتباط با جنس مخالف مي‌پردازد و اين پارادوكس منشا بسياري از ناهنجاري‌هاي اجتماعي است.

 

ميلاني مي‌گويد كه فرد گرايي در ايران نمي‌تواند شكل بگيرد، ما در جامعه- اي زندگي مي‌كنيم كه در ارتباطات ميان فردي هيچ گاه حرف خود را نمي‌زنيم.

 

حرف زدن به معني صحبت‌هاي روزمره نيست بلكه خالي كردن تفكر و آنچه در وجود فرد است، اين گونه حرف زدن نه در ميان خانواده و نه در ميان جامعه ديده نمي‌شود.

حرف زدن در جامعه ما گناهي كبيره محسوب مي‌شود و اگر حرف دل افراد مطرح نشود، ماتنها مي‌توانيم درباره لايه‌هاي سطحي مسايل به‌طرح بحث‌هاي روشنفكرانه بپردازيم.

كارگردان فيلم دوزن گفت: درد جامعه ما دردي ريشه‌اي است و حتي با ۸سال دوران رياست جمهوري خاتمي درمان نشد در واقع با توجه به تاكيد ايشان بر گفتمان اين مساله هرگز اتفاق نيفتاد براي اينكه كساني كه بايد در اين امر مشاركت مي‌كردند، كنار كشيدند.

فردگرايي حاصل يك دوره تاريخي و رشد فكري و گذران مراحل است و مراحل گذار به اين سمت در جامعه ما طي نشده است، ارايه فكر در جامعه ممكن است براي فرد خطرناك باشد و اين راه را بر فرديت مي‌بندد.

 

فرد گرايي فلسفي عميق نياز به ريشه‌هاي اجتماعي دارد، وقتي كه شما قادر به ايجاد ديالوگ نيستيد سوء تفاهم بوجود مي‌آيد، عدم درك درست متقابل و درك فردي از حقايق در روابط ما به وفور ديده مي‌شود.

بنابراين هركسي درك خود از طرف مقابل مطرح مي‌كند، نه واقعيت را.

ميلاني مي‌گويد: زني كه امروز نيمي از جامعه است زن ديروز كه در خيابان بن بست زندگي مي‌كرد نيست بلكه موجودي است كه در شاهراه‌هاي بزرگ ارتباطي زندگي مي‌كند و همه اطلاعات را دارد.

 

محدود كردن و نگاه سنتي به زنان آفت جامعه ايران است و اين مساله تناقض زا است، مردان ما مثل مادر بزرگ‌ها با زنان رفتار مي‌كنند و اجازه مي‌دهند براي آن‌ها تصميم بگيرند.

 

"هرچند كه پديده چند همسري يك توهين آشكار به‌شخصيت زنان است و مردان اين مساله را حق خود مي‌دانند."

"آگاهي زنان باعث اعتراض به ديدگاه‌هاي سنتي مردان شده است، جامعه بايد براي شنيدن حقايق به‌مرورآماده شود و خود سانسوري هنرمند براي ايجاد شرايط است، اگر واقعيت‌ها بصورت عريان بيان شود، نااميدي و ياس حاصل مي‌شود." ميلاني مي‌گويد كه هيچ وقت فيلم مورد علاقه‌اش را نساخته و آنچه مد نظرم بوده بطور كامل تصوير نشده است.

 

درشرايط دموكراتيك و اختناق رشد خلاقيت وجود دارد، اما به نظر من خلاقيت خيلي تعريف مشخص و ويژه‌اي ندارد، هركسي به نوعي واكنش نشان مي‌دهد، چه بسا در محيط دموكراتيك و يا محيط اختناق بسياري از استعدادها حذف شده باشند و محرك‌هاي نيروزا از بين رفته باشد.

 

كارگردان فيلم‌هاي " واكنش پنجم" و " دو زن" تاكيد دارد: براي خلاقيت نمي- توان قانون صادر كرد، در محيط بسته بايد درباره مسايل بصورت نمادين صحبت كرد و برخي از افراد برداشتي اشتباه از نمادها دارند.

"من فيلم جنسيتي نمي‌سازم، فيلم را براي بوجود آوردن اجتماعي سالم مي سازم"،نگاه فيلم‌هاي من انساني واجتماعي است و موضوع آن روي زنان متمركز است.

ميلاني بر اين باور است كه"هيچ كس فيلمي بصورت مشخص در رابطه با مسايل زنان و خود آنها نمي‌سازد."

كارگردان فيلم زن زيادي از عدم انتشار كتاب اين فيلم كه قراربود همزمان با نمايش آن منتشر شود، انتقاد كرد و گفت: فيلم دوزن هفته‌ها درحال نمايش است اما كتاب همين فيلم براي انتشار ۱۸مورد اصلاحي خورده است، چگونه ممكن است فيلم‌نامه فيلمي كه مجوز اكران گرفته مورد اصلاح قرار گيرد.

 

وي همچنين درباره كتاب ديگر خود باعنوان "هتل كاليفرنيا" گفت : اين كتاب كه‌ازاواخر سال گذشته در نوبت بررسي قرار دارد و مسوولان ذي ربط هنوز پاسخي ندادند و وضع چاپ و انتشار آن مشخص نيست .

 

در كل كشور 4 هزار دختر فراري وجود دارد

سه شنبه 11 مرداد ۱۳۸۴ – 2 اوت ۲۰۰۵

رييس مركز پيشگيري از آسيب‌‏هاي اجتماعي بهزيستي، اعلام كرد: تعداد دختران فراري و زنان خياباني هيچ تغييري نكرده و افزايش نيافته است.

سيد هادي معتمدي، رييس مركز پيشگيري از آسيب‌‏هاي اجتماعي بهزيستي، در گفت و گو با خبرنگار ايلنا، گفت: در كل كشور، همان 4 هزار دختر فراري وجود دارد و هنوز آمار افزايش نيافته است.

وي افزود: آماري از تعداد دختران فراري در امسال نداشته‌‏ايم، اما احتمال افزايش آمار را هم نمي‌‏دهيم.

به گفته معتمدي، مراكز نگهداري از دختران فراري و زنان ويژه به مركز پيشگيري از آسيب‌‏هاي آمار تعداد دختران را اعلام مي‌‏كنند، اما هنوز آمار امسال گزارش نشده است.

وي تصريح كرد: احتمال افزايش آمار دختران فراري و زنان ويژه بسيار كم است و پيش‌‏بيني مي‌‏شود تغيير محسوسي در اين آمارها به وجود نيايد.

 

زنان ترکیه در کلاف میان سنت و تجدد 

امیدواری زنان ترکیه به تغییر اساسی قوانین زن ستیز به منظور راهیابی این کشور به اتحادیه اروپا 

 شیرین جزایری:رادیو آلمان: یکشنبه 9 مرداد ۱۳۸۴ - 31 جولاى ۲۰۰۵

در حالی که هفته گذشته براى اولين بار در تاريخ تركيه يك زن به مقام رياست ديوان عالى اين كشور انتخاب شده و بدنبال تلاش های اخیر ترکیه برای پذیرش تقاضای عضویت اش دراتحادیه اروپا و تغییر برخی از قوانین جزا که سلطه قانونی مردان را محدودتر کرده، اما همچنان زنان بويژه در مناطق روستايى تركيه مورد تبعيض بسيار قرار دارند. هنوز قوانين زن ستيزند كه در اين مناطق عمل مى كنند. بسيارى از زنان در مناطق محروم از داشتن سواد خواندن و نوشتن محرومند و در زير فشار و خشونت جامعه مردسالار بسر مى برند.

بنا به گزارش خبرگزارى رويترز از آنكارا هفته گذشته براى اولين بار در تاريخ تركيه يك زن به مقام رياست ديوان عالى اين كشور انتخاب شد. اين انتخاب به مثابه اقدامى نمادين در نشان دادن برابرى حقوق اجتماعى زنان تركيه و بدست گرفتن مناصب كليدى توسط آنان محسوب مى شود. دولت تركيه در تلاش بسيار است كه نشان دهد در اين كشور مسلمان، زنان از حقوق اجتماعى برابر با مردان برخوردارند. اين امر بويژه در شرايطى كه تركيه تقاضاى عضويت در اتحاديه اروپا را دارد از اهميت زيادى براى اين كشوربرخوردار است.

 

تصميم قضات تركيه براى انتخاب خانم تولاى توگسو، قاضى ۶۳ ساله، به رياست ديوان عالى اين كشور راه طولانى را طى كرده است. او از مدافعان اجراى قوانين حقوق بشر و رعايت آزادى ها اجتماعى و پاسداری از  حقوق زنان  در اين كشور است. در ضمن خانم توگسو از مدافعان راه كمال آتاتورك محسوب مى شود. کسی كه به پدر تركيه جديد معروف است. كمال آتاتورك در سال ۱۹۲۳ ميلادى، يعنى ۸۲ سال پيش، تركيه امروزين را كه در آن جدايى دين از سياست مورد تصويب قرار گرفته، بنياد نهاد. ديوان عالى تركيه مهمترين و بالاترين مرجع قضايى تركيه محسوب مى شود.

 

پيش بينى مى شود كه اتحاديه اروپا از ماه اكتبر، يعنى از سه ماه ديگر، گفتگوهاى خود را با دولت تركيه درباره پذيرش تقاضاى عضويت اين كشوردر اتحاديه اروپا آغاز خواهد كند.  اين درحالى است كه اتحاديه اروپا در اين مدت بر خواست خود از آنكارا مبنى بر انجام اقدامات لازم براى تصويب قوانين حقوقى برابرى زنان با مردان در اين جامعه و حفظ حقوق زنان پافشارى كرده است. دولت تركيه براى نشان دادن توجه خود را اين امر سعى دارد زنان را در مناصب كليدى اين كشور بگمارد. اما بايد گفت كه در مجلس اين كشور نمايندگان زن مانند هميشه در اقليت بسر مى برند.

 

زنان تركيه به اين مسئله افتخار مى كنند كه پابه پاى مردان،  در تمامى عرصه هاى زندگى اجتماعى به فعاليت مشغولند. آنها از سال ۱۹۳۴ ميلادى، يعنى از ۷۱ سال پيش داراى حق رأى هستند.  اما اگر امروز، در زندگى روزمره  وضعيت زنان را مورد بررسى قرار دهيم،  بسيارى از آنان عليرغم موارد برابرى حقوقى، در حقيقت در زندگى اجتماعى، انسانى  درجه دوم محسوب مى شوند.

اين مسئله ايست كه به نظرخانم نرمين آبادان اونات، پرفسور علوم سياسى در تركيه ، سردرگمى واقعى اين جامعه است، از يك طرف وجود يك جامعه لائيك و از طرف ديگر جهت گيرى هاى مذهبى و مردسالارانه در بطن جامعه. او مى گويد:

 

»در اينجا نمى خواهند زن را به عنوان يك فرديت مستقل بپذيرند. او فقط به عنوان جزيى ازخانواده معنى پيدا مى كند. اين طبيعى است كه هر زنى جدا از اينكه ازدواج كرده باشد و يا نه، داراى فرزند باشد و نه،  جزئى از يك گروه كوچك اجتماعى محسوب مى شود. اما او اين انتظاررا هم دارد به عنوان يك فرد نيز به رسميت شناخته شود. اما به نظر بسيارى از اسلامگرايان او فقط در ارتباط با جمع معنى پيدا مى كند.  طبيعى است كه در يك جامعه بسته و كوچك، در جايى كه كنترل هاى اجتماعى بسيار شديد است، در اين مورد كمتر انعطاف نشان داده مى شود. «

 

بويژه زنان در مناطق روستايى تركيه مورد تبعيض بسيار قرار دارند. هنوز قوانين زن ستيزند كه در اين مناطق عمل مى كنند. بسيارى از زنان در مناطق محروم از داشتن سواد خواندن و نوشتن محرومند و در زير فشار و خشونت جامعه مردسالار بسر مى برند و از جمله اینکه احترام به آنها در گرو تعداد فرزندان پسرشان است.

 

تلاش تركيه براى ورود به اتحاديه اروپا، نفسى تازه در جنبش زنان اين كشور دميده است. براى نمونه تشكل هاى مستقل زنان فعالتر شده اند و يا قوانين جزاى اين كشور به نفع زنان تغيير كرده است. از جمله  ميتوان از حقوق خانواده نام برد كه سرانجام مرد را ديگر تنها سرپرست و سرور خانواده نمى شناسد و زن مجبور نيست براى انجام هر كارى از شوهركسب تكليف كند.

تصويب مواردى مانند به رسميت شناختن و مجازات  قتل ناموسى، مانند بقيه قتل هاى جنايى و يا قبول عنوان  جرم به انجام عمل خشونت شوهران عليه زنان  در خانواده،  ممنوعيت آزمايش هاى اجبارى و مناقشه برانگيزتعيين باكره گى در مدارس، و يا رد قانونی انجام این عمل که طبق عرف موجود در تركيه، كسى كه به دخترى تجاوز كرد، بجاى مجازات مجبور به ازدواج با او شود، همه این ها قدمى هایی به جلوست. اما تبعيض در مورد زنان و دختران ترك درعمق اين جامعه و تفكر پدرسالارانه موجود، خود را نشان مى دهد و برای مبارزه با آن زنان ترک به زمان طولانی نیازمندند.