زنان:چهار شنبه 11 خرداد 1384 - اول ژوئن 2005

 

 

 

 

زنانى كه حقوق خود را خوب مى شناسند، تحول در آفريقا

منبع: گاردين، آوريل ۲۰۰۵ - مولود محمودى: شرق- سه شنبه 10 خرداد ۱۳۸۴ - 31 مى ۲۰۰۵

سازمان امور پناهندگان و مهاجران ملل متحد (UNHCR) بانى برگزارى مراسم گراميداشت روز جهانى زن (۸ مارس) در كشور بوتسوانا بود. در كمپ دوكوى (Dukvi) بوتسوانا، زنان ناميبيايى همراه زنان اهل بوتسوانا با وجود آن كه تحت نظارت كارشناسان سازمان امور پناهندگان و مهاجران سازمان ملل قرار دارند ولى از وجود بيمارى هايى نظير مالاريا و ديگر امراض مسرى نگرانند و اين وضعيت به خصوص براى زنان باردار سخت تر است.

در كمپ مهاجران دوكوى از ۱۴ مليت مختلف حضور دارند كه هريك به فراخور فرهنگ هاى كشورشان زندگى مسالمت آميزى با همسايگان خود دارند و برگزارى مراسم روز جهانى زن در اين كمپ تنها بهانه اى براى گردآوردن اين زنان براى با هم بودن و تلاش براى رسيدن به هدف مشترك است كه همان رسيدن زنان به حقوق خويش است.

خانم ليزا پالمر كارشناس UNHCR در اين باره مى گويد: زنان ساكن در كمپ دوكوى بوتسوانا ثابت كرده اند كه مى توانند در يك اقدام مشترك به اهداف بزرگ خود دست يافته و به حقوق اجتماعى خويش آگاه شوند و بالارفتن سطح دانش و آگاهى اين زنان به خودى خود باعث افزايش آگاهى نسلى مى شود كه از آنها تولد خواهند يافت و به اين ترتيب مى توان اميدوار به حل مشكلاتى بود كه در حال حاضر ما با آن دست به گريبان هستيم.

راهپيمايى زنان مهاجر ساكن در بوتسوانا باعث جلب توجه مردم اين شهر به تلاشى شده كه از سوى اين زنان در حال انجام است و در اينجا دخترانى كه از دبيرستان ها تعطيل مى شوند و در خيابان ها زنان را مى بينند كه با انجام تظاهرات و شركت كردن در ساير مسائل اجتماعى فعاليت مى كنند اين ايده به ذهن آنها خطور مى كند كه در واقع آنها توانايى به عهده گرفتن نقش هاى جدى ترى را در جامعه خود دارند و بسيار بااهميت تر از جايگاهى مى توانند باشند كه هم اكنون قرار دارند.

به گفته يكى از زنان ساكن در كمپ مهاجران دوكوى، از زمان تاسيس اين كمپ در سال گذشته زنان دريافتند كه حق سئوال كردن درباره وقايعى را دارند كه تاكنون جامعه اين حق را به زنان نمى داد، مثلاً در اكثر كشورهاى آفريقايى به خاطر نبود امكانات مناسب براى تحصيل دانش آموزان، دختران و زنان جوان از ادامه تحصيل محروم مى شدند ولى به نظر مى رسد اين جو در حال بهبود يافتن به نفع زنان است.

با اين حال در حال حاضر همچنان آمار نگران كننده اى درباره ترك تحصيل دختران جوان از مدارس راهنمايى و دبيرستان در قاره آفريقا وجود دارد. در مدارس راهنمايى ۴۶ درصد دختران بنا به دلايلى ترك تحصيل مى كنند و اين آمار بيشتر در بين دختران ۱۰ تا ۱۴ ساله بيشتر ديده مى شود.

مسئله ديگرى كه گريبان گير خانواده هاى فقير آفريقايى مى شود اين است كه آنها مجبور مى شوند دختران خود را زود به جرگه متاهلين درآورند و متاسفانه حتى ديده شده است كه دختران ۱۰ ساله با مردان ازدواج مى كنند و حامله مى شوند.كارشناسان (UNHCR) مى گويند حتى زنان كه در اردوگاه هاى مهاجرين و پناهندگان زندگى مى كنند از حق اعتراض به مسائل اجتماعى برخوردارند و در روز جهانى زن مى توان خواسته ها را بهتر براى تريبون هاى جهان بيان كرد و همان قدر كه ديدگاه زنان خود را در انزوا و پستوهاى خانه ها قرار نمى دهند و در هر موضوعى بالاخص اجتماعى اظهارنظر مى كنند اين مسئله به معناى پيشرفت عظيمى است كه در اجتماع زنان كشورهاى در حال توسعه به وجود آمده است.

مشكلى كه در بين جوامع در حال توسعه آفريقايى وجود دارد اين است كه هنوز برداشت سنتى از وجود اختلاف ميان مردان و زنان در تمامى ابعاد زندگى وجود دارد، يعنى هنوز برخى از زنان آفريقايى معتقدند كه اگر خطايى انجام دادند مرد مى تواند آنها را كتك بزند و بنابراين يك زن اگر خطايى انجام دهد بايد آرام باشد، مطيع كامل همسرش شود و حتى منزوى شده و گوشه گيرى كند و تاسف بارتر آن كه فرزندان اين زن نيز بايد راه مادر را در پيش گيرند. سازمان (UNHCR) مى گويد: قصد ما از آگاه  كردن زنان و دختران جوان جلوگيرى از همين سوء برداشت ها است. آنها بايد بدانند كه در جامعه چه جايگاهى دارند و بايد به بقيه نشان دهند كه تا چه حد مى توانند تصميمات آگاهانه اى گرفته و حتى مادران خود را ترغيب كنند كه ايده هاى سنتى و قديمى خود را كنار گذاشته و از راهى كه آنها مى روند پيروى كنند.

سازمان امور پناهندگان و مهاجران سازمان ملل مى گويد قصد بر اين است كه اقدامات مشابهى به بهانه هاى مختلف در دو روز جهانى زن و توريسم نيز از سال آينده صورت گيرد.

سازمان (UNHCR) مى گويد: هدف ما از آشناسازى زنان آفريقايى به حقوق خود به معناى ناديده گرفتن مردان و كنارزدن آنها از فعاليت هاى اجتماعى نيست بلكه هدف به آگاه سازى كلى جامعه بازمى گردد تا زنان بتوانند همپاى مردان براى امرارمعاش خود تلاش كنند و از جايگاه رفيع اجتماعى برخوردار باشند و اگر يك زن در آفريقا و يا هر نقطه ديگرى از جهان مورد آموزش هاى حقوقى و اجتماعى قرار گيرد طبعاً به فرزندى كه به دنيا خواهد آورد ياد خواهد داد كه چگونه حقوق خود را بشناسد و آن را طلب كند و اگر فرزند آن زن پسر باشد فرا خواهد گرفت كه زمانى  كه به حد بلوغ رسيد و ازدواج كرد به حق همسر و زنان جامعه اش آگاه باشد و اصول آموخته  را زير پا نگذارد.

 

 

انتشار گزارش سازمان عفو بين المللى در مورد وضعيت زنان افغانى 

سه شنبه 10 خرداد ۱۳۸۴ - 31 مى ۲۰۰۵

رادیو آلمان:بطور متوسط روزانه ده زن از اعمال خشونت مردان به مقامات مسئول شكايت ميبرند. 

بر اساس گزارش سازمان عفو بين الملل زنان افغانستان دائما با خطر آدم ربائى، تجاوز جنسى و يا ازدواج هاى اجبارى روبرو هستند.

اين سازمان مدافع حقوق بشر در گزارش خود به انتقاد از دولت افغانستان پرداخته و مينويسد كه سه سال پس از سرنگونى رژيم طالبان، اقدامات كافى و لازم را براى حمايت از زنان افغانى بعمل نياورده است. خانم نوريه حق نگر يكى از سخنگويان وزارتخانه زنان با اعتراف به اين مسئله ميگويد كه در مناطق دور افتاده مردان در افغانى با زنانشان به مانند حيوانات رفتار ميكنند. خانم حق نگر در ادامه ميگويد، عليرغم همه تلاشهاى انجام شده، در سال گذشته بر ميزان شكايات زنان عليه اعمال خشونت افزوده شده است و بطور متوسط روزانه ده زن از خشونت مردان به مقامات مسئول شكايت برده اند. 

سازمان عفو بين الملل در ادامه گزارش خود مينويسد كه تنها در مناطق محدودى از اين كشور زنان از اعمال خشونت در امان هستند اما در مناطق وسيعى از افغانستان با زنان به مانند كالا نگاه ميشود كه براى پرداخت بدهى ها و يا كنار گذاشتن اختلافات از آنان استفاده ميكردد. بسيارى از زنان براى فرار از ازدواج هاى اجبارى به خودسوزى و يا خودكشى اقدام مينمايند. سازمان عفو بين الملل از دولت افغانستان ميخواهد با محكوم نمودن چنين اقداماتى بر عليه زنان، با انجام رفرم در سيستم قضائى، به تقويت و حفظ حقوق زنان اقدام نمايد.