زنان:چهار شنبه 19 اسفند ۱۳۸۳ -  9 مارس ۲۰۰۵

 

 

 

شوراي ملي مقاومت ايران: تظاهرات هزار زن در پارك لاله تهران بمناسبت روز جهاني زن

دبيرخانه شوراي ملي مقاومت ايران: سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

نيروهاي سركوبگر شماري از تظاهر كنندگان را دستگير نمودند

بعد از ظهر امروز حدود هزار تن از زنان در پارك لاله تهران به مناسبت روز جهاني زن , عليه رژيم آخوندي دست به تظاهرات زدند.

تظاهر كنندگان عكسهاي رييس جمهور برگزيده مقاومت ايران و تراكتهايي در حمايت از راه حل سوم را كه خانم مريم رجوي آذر ماه گذشته براي اولين بار در پارلمان اروپا, مطرح نمود, توزيع ميكردند. تظاهركنندگان همچنين شعارهايي از قبيل مرگ بر رژيم آخوندي سر دادند.

به رغم يورش وحشيانه نيروهاي سركوبگر انتظامي و اطلاعاتي به تظاهركنندگان و ضرب و شتم ودستگيري تعداد زيادي از آنان, تظاهرات همچنان ادامه دارد. دستگير شدگان به كلانتري 148 در ميدان انقلاب منتقل شدند.

اين تجمع اعتراضي در حالي رخ داد كه نيروهاي سركوبگر از صبح امروز براي ايجاد ممانعت از شكل گيري تظاهرات به مناسبت روز جهاني زن در پارك لاله حضور گسترده اي داشتند و كليه درهاي ورودي اين پارك را تحت كنترل داشتند.

 

تظاهرات زنان دلير در پارك لاله تا عصر امروز ادامه يافت

همبستگی ملی:سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

بنا به آخرين گزارشات دريافتي تظاهرات زنان دلير ميهنمان در شرايطي برگزار شد كه از صبح امروز نيروي انتظامي و مزدوران اطلاعات آخوندي , خيابانهاي منتهي به پارك لاله و دربهاي ورودي پارك را به محاصره خود درآورده بودند.نيروي انتظامي حاضر در صحنه مانع ورود جمعيت به پارك ميشد و با باتوم به آنان حمله ميكرد . تا ساعت 17:30 تظاهركنندگان حضور داشتند و در مقابل نيروهاي سركوبگر مفاومت مي كردند.

در شرايطي كه پارك لاله تهران از هر سو توسط نيروهاي سركوبگر انتظامي و مأموران اطلاعات رژيم آخوندي محاصره شده بود ,نزديك به هزار تن از زنان شجاع وآزاده تهران كه در گروههاي پراكنده وارد پارك لاله تهران شده بودند , 8 مارس روز جهاني زن را با تجمع خود در ساعت 4 بعد از ظهر امروز, گرامي داشتند.

شماري از اين زنان دلير در داخل پارك و همجنين در وروديهاي پارك لاله تصاوير رئيس جمهور برگزيده مقاومت خانم مريم رجوي و همچنين تراكتهايي در حمايت از راه حل سوم راكه توسط ايشان در پارلمان اروپا ارائه گرديد،بهمراه داشتند .

از صبح امروز نيروي انتظامي و مزدوران اطلاعات آخوندي , خيابانهاي منتهي به پارك لاله و دربهاي ورودي پارك را به محاصره خود درآورده بودند.نيروي انتظامي حاضر در صحنه مانع ورود جمعيت به پارك ميشد و با باتوم به آنان حمله ميكرد . در درگيريهاي مقابل پارك, بين زنان با نيروي انتظامي, تعدادي از زنان دستگير شدند.

جمعيتي كه در خيابانهاي اطراف پارك لاله بصورت پراكنده حضور بهم رسانده بودند , عليرغم بگير و ببندهايي كه وجود داشت، سعي بر اين داشتند كه وارد پارك شده و برنامه بزرگداشت روز جهاني زن را, برغم ممانعت هاي رژيم زن ستيز آخوندي به اجرا در آورند .

بر طبق آخرين گزارش ,جمعيت تا ساعت 30/17 دقيقه هنوز در محل حضور داشتندو در مقابل تعرضهاي نيروي انتظامي مقاومت ميكردند .

 

زنان همزمان با هشتم مارس «روز جهاني زن»، در پارك لاله تجمع كردند.

سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين زنان كه اغلب خود را خانه‌دار معرفي مي‌كردند در تجمع بدون مجوز، خواستار تحقق آنچه «رفع خشونت خانگي عليه زنان و تبعيضات جنسي» مي‌ناميدند، شدند.

مأموران نيروي انتظامي كه در محل حاضر بودند نيز سعي در پراكندن جمعيت داشتند.

جمعيت حاضر در تجمع كه از ساعت 16:30 با 10 نفر آغاز شد، ساعتي بعد به حدود 3 الي 4 نفر كاهش و سپس به حدود 50 تن از جمله 20 مرد افزايش يافت.

نيروي انتظامي به متفرق كردن افرادي كه شمار آنها مجددا در ساعت 18:30 به كمتر از 5 تن كاهش يافته بود، پرداخت.

 

پيام‌ كوفي‌ عنان‌ به‌ مناسبت‌ روز جهاني‌ زن‌"برابري‌ جنسيتي‌ براي‌ توسعه‌ و صلح‌ هر ملتي‌ حياتي‌ است‌

سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

گروه‌ اجتماعي‌ اعتماد:با فرا رسيدن‌ 8 مارس‌، روز جهاني‌ زن‌، بسياري‌ از فعالان‌ اين‌ عرصه‌، براي‌ دفاع‌ از برابري‌ حقوق‌ انسان‌ها و رفع‌ تبعيض‌هاي‌ جنسيتي‌، بار ديگر يكصدا شدند و مواضع‌ خود را اعلام‌ كردند. در بالاترين‌ سطح‌ بين‌المللي‌، دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ متحد پيامي‌ را به‌ مناسبت‌ اين‌ روز صادر كرد و خواستار برخورداري‌ تمامي‌ زنان‌ جهان‌ از زندگي‌ با منزلت‌ و همراه‌ با امنيت‌ شد. عنان‌ امسال‌ را نيز به‌ دليل‌ مرور ده‌ساله‌ بر كنفرانس‌ پكن‌ و برنامه‌ اقدام‌ آن‌ نقطه‌ عطفي‌ در نهضت‌ برابري‌ جنسيتي‌ و پيشرفت‌ زنان‌ توصيف‌ كرد و گفت‌: پس‌ از اين‌ گردهمايي‌، جهان‌ بيش‌ از پيش‌ درك‌ كرد كه‌ برابري‌ جنسيتي‌ براي‌ توسعه‌ و صلح‌ هر ملتي‌ حياتي‌ است‌. اكنون‌ پس‌ از 10 سال‌ از برگزاري‌ اجلاس‌ نه‌ تنها زنان‌ از حقوق‌ خود بيشتر آگاهند، بلكه‌ براي‌ به‌ اجرا درآوردن‌ آنها توانمندترند. كوفي‌عنان‌ افزود: طي‌ اين‌ دهه‌ پيشرفت‌ ملموسي‌ در بسياري‌ از زمينه‌ها مشاهده‌ شده‌ و اميد به‌ زندگي‌ و نرخ‌ باروري‌ زنان‌ بهبود يافته‌ است‌. همچنين‌ دختران‌ بيشتري‌ براي‌ آموزش‌ ابتدايي‌ ؤبت‌ نام‌ كرده‌اند. دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌، قاچاق‌ متداول‌ و فزاينده‌ زنان‌ و كودكان‌ را نفرت‌انگيز دانست‌ و تاكيد كرد: با هدف‌ قرار گرفتن‌ روزافزون‌ زنان‌ در درگيري‌هاي‌ مسلحانه‌ تو

ام‌ با رشد وحشتناك‌ بيماري‌ ايدز و ويروس‌ آن‌ در ميان‌ زنان‌ بويژه‌ زنان‌ جوان‌ طي‌ دهه‌ گذشته‌، اكنون‌ به‌ اين‌ نتيجه‌ رسيده‌ايم‌ كه‌ چالش‌هاي‌ پيش‌ روي‌ زنان‌ بدون‌ راه‌ حل‌ نيستند. عنان‌ افزود: تحول‌ در ميراث‌ تاريخي‌ كه‌ زنان‌ را در بيشتر جوامع‌ ضعيف‌ نگه‌ مي‌دارد، نيازمند اجراي‌ گسترده‌تر آنچه‌ فرا گرفته‌ايم‌ است‌ و بايد اقدامات‌ ويژه‌ و هدفمند در بسياري‌ از زمينه‌ها انجام‌ شود. وي‌ با اشاره‌ به‌ اينكه‌ امسال‌ فرصتي‌ ارزشمند براي‌ انجام‌ اين‌ اقدامات‌ پديد مي‌آورد، افزود: رهبران‌ جهان‌ آماده‌ مي‌شوند تا براي‌ شركت‌ در اجلاس‌ سران‌ ملل‌ متحد در سپتامبر سال‌ جاري‌ كه‌ براي‌ بررسي‌ پيشرفت‌ اعلاميه‌ هزاره‌ كه‌ سال‌ 2000 از سوي‌ دولت‌هاي‌ جهان‌ به‌ عنوان‌ سندي‌ مهم‌ براي‌ ايجاد جهاني‌ بهتر در قرن‌ بيست‌ و يكم‌ به‌ تصويب‌ رسيد، گردهم‌ آيند و به‌ عنوان‌ بخشي‌ از آن‌ روند، جامعه‌ بين‌المللي‌ را ترغيب‌ مي‌كنم‌ تا بخاطر داشته‌ باشند ارتقاي‌ برابري‌ جنسيتي‌ تنها مسوؤوليت‌ زنان‌ نيست‌ و مسوؤوليت‌ همگي‌ افراد است‌. عنان‌ در پايان‌ پيام‌ خود افزوده‌ است‌: در اين‌ روز جهاني‌ زن‌ اجازه‌ دهيد پايبندي‌ خود را نسبت‌ به‌ تبديل‌ آن‌ آرمان‌ها به‌ واقعيت‌ تجديد كنيم‌. جداي‌ از برنامه‌هاي‌ بين‌المللي‌ به‌ مناسبت‌ روز جهاني‌ زنان‌ در ايران‌ نيز جمهوري‌ اس

لامي‌ با كمك‌ صندوق‌ جمعيت‌ ملل‌ متحد گزارشي‌ را درباره‌ وضعيت‌ زنان‌ ايران‌ براي‌ ارايه‌ به‌ چهل‌ و نهمين‌ نشست‌ كميسيون‌ سازمان‌ ملل‌ ارايه‌ كرد كه‌ در آن‌ به‌ موضوعاتي‌ چون‌ زنان‌ و بهداشت‌، زنان‌ و فقر، زنان‌ و اقتصاد، دختر بچه‌ها، خشونت‌ عليه‌ زنان‌، حقوق‌ انساني‌ زنان‌، آموزش‌ براي‌ زنان‌، زنان‌ و محيط‌ زيست‌، مكانيزم‌هاي‌ نهادينه‌ شده‌، زنان‌ و درگيري‌هاي‌ مسلحانه‌، زنان‌ و وسايل‌ ارتباط‌ جمعي‌، زنان‌ در قدرت‌ و تصميم‌گيري‌ اشاره‌ شده‌ است‌.هدف‌ از اين‌ گزارش‌، ارايه‌ يك‌ ارزشيابي‌ واقعي‌، از وضعيت‌ زنان‌ در ايران‌ ظرف‌ ده‌ سال‌ پس‌ از كنفرانس‌ پكن‌ عنوان‌ شده‌، در واقع‌ گزارش‌ قصد دارد تا يك‌ ارزيابي‌ جامع‌ از وضعيت‌ پيشرفت‌ زنان‌ در ايران‌ در طول‌ ده‌ سال‌ گذشته‌ داشته‌ و اقدمات‌ انجام‌ شده‌ توسط‌ دولت‌ در زمينه‌ پيشرفت‌ زنان‌ را به‌ صورت‌ بارز ارايه‌ كند.گزارش‌ همچنين‌ قصد دارد تا موانع‌ موجود را بررسي‌ و پيشنهاداتي‌ را براي‌ اقدامات‌ آينده‌ پيشرو گذارد.كمك‌ صندوق‌ جمعيت‌ ملل‌ متحد به‌ دفتر امور مشاركت‌ زنان‌ برگرفته‌ از همكاري‌هاي‌ مشترك‌ طرفين‌ در طول‌ سال‌هاي‌ گذشته‌ بوده‌ و وضعيت‌ زنان‌ را با ايجاد شبكه‌هاي‌ داخلي‌ جنسيتي‌، آموزش‌ و طرف‌هاي‌ دولتي‌ و سازمان‌هاي‌ غيردولتي‌ درباره‌ مسائلي‌ از قبيل‌ بهداشت‌ باروري‌ و مسائل‌ جنسيت

ي‌ و كمك‌هاي‌ فني‌ بهبود بخشيده‌ است‌.علاوه‌ بر اين‌ فعاليت‌ كه‌ بيشتر جنبه‌ دولتي‌ داشته‌ است‌، نهادهاي‌ مدني‌ و غيردولتي‌ ايران‌ نيز در آستانه‌ 8 مارس‌ برنامه‌هاي‌ خود به‌ مناسبت‌ اين‌ سفر را برگزار كردند. در يكي‌ از اين‌ مراسم‌ها كه‌ در دانشكده‌ روانشناسي‌ و علوم‌ تربيتي‌ دانشگاه‌ تهران‌ برگزار شد و چند تن‌ از فعالان‌ جنبش‌ زنان‌ در ايران‌ درباره‌ لزوم‌ بازنگري‌ مباحث‌ مربوط‌ به‌ زنان‌ در قانون‌ اساسي‌ كشور سخن‌ گفتند.اولين‌ سخنران‌ اين‌ برنامه‌ مرضيه‌ مرتاضي‌ لنگرودي‌ بود كه‌ درباره‌ زمينه‌هاي‌ اجتماعي‌ اجراي‌ قانون‌ سخناني‌ بيان‌ داشت‌. وي‌ با اشاره‌ به‌ اينكه‌ هيچ‌ قانوني‌ مقدس‌ نيست‌، گفت‌: قوانين‌ براي‌ زمان‌ خاصي‌ طراحي‌ شده‌اند.قانون‌ اساسي‌ بر اساس‌ روابط‌ مردم‌ پايه‌ گذاري‌ شده‌ است‌ و با توجه‌ به‌ اينكه‌ اين‌ روابط‌ مدام‌ در حال‌ تغيير هستند، قانون‌ هم‌ امكان‌ تغييردارد، در نتيجه‌، مساله‌ مهم‌ سيال‌ بودن‌ قوانين‌ است‌. وي‌ افزود: وقتي‌ توزيع‌ قدرت‌ نابرابر باشد و هرگونه‌ نقد و سرپيچي‌ مجازات‌ شود، قانون‌ شكني‌ آرمان‌ مي‌ شود و به‌ افراد تسكين‌ مي‌دهد. قوانيني‌ قابل‌ اجرا هستند كه‌ مردم‌ در يك‌ مشق‌ دموكراتيك‌ آنها را تمرين‌ كرده‌ باشند. در غير اين‌ صورت‌ حتي‌ بهترين‌ قوانين‌ هم‌ دور زده‌ مي‌ شوند. پس‌ براي‌ تدوين‌ قانون‌ بايد به‌

دنبال‌ راه‌ حلي‌ براي‌ نيازهاي‌ اساسي‌ جامعه‌، بر اساس‌ جغرافياي‌ آن‌ جامعه‌ بود.سخنران‌ بعدي‌ اين‌ نشست‌ فريبا داودي‌ مهاجر بود كه‌ درباره‌ مطالبات‌ زنان‌ و قانون‌ اساسي‌ سخناني‌ بيان‌ كرد.

 

سركوب‌ تظاهرات‌ حاميان‌ حقوق‌ زنان‌ در تركيه‌

سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

گروه‌ بين‌الملل اعتماد‌: پليس‌ تركيه‌ تجمع‌ گروهي‌ متشكل‌ از حدود 150 نفر از حاميان‌ حقوق‌ زنان‌ را سركوب‌ كرد.

اين‌ تجمع‌ در آستانه‌ روز جهاني‌ زن‌ )8 مارس‌( صورت‌ گرفت‌ و پليس‌ تركيه‌ با استفاده‌ از اسپري‌ فلفل‌، باتوم‌ و چكمه‌هاي‌ خود به‌ مقابله‌ با آنها پرداخت‌ و چندين‌ تن‌ را دستگير كرد. به‌ گزارش‌ شبكه‌ خبري‌ ان‌. تي‌. وي‌ تركيه‌ ، پس‌ از مخالفت‌ تظاهركنندگان‌ براي‌ متفرق‌ شدن‌، پليس‌ وارد عمل‌ شد و 59 نفر متشكل‌ از 29 زن‌ را دستگير كرد. اين‌ شبكه‌ تصاويري‌ از پليس‌ ضد شورش‌ را نشان‌ داد كه‌ با ضربات‌ باتوم‌ و لگد به‌ تظاهركنندگان‌ حمله‌ كردند. در حالي‌ كه‌ زنان‌ تركيه‌ چندين‌ دهه‌ است‌ كه‌ حق‌ راي‌ و آموزش‌ دارند، تساوي‌ حقوق‌ زن‌ و مرد در قانون‌ اساسي‌ اين‌ كشور حفظ‌ نشده‌ و سنت‌هاي‌ فرهنگي‌ مانع‌ برخورد مساوي‌ با زن‌ و مرد در اين‌ كشور است‌. سازمان‌ عفو بين‌الملل‌ اعلام‌ كرده‌ است‌ به‌ دليل‌ فرهنگ‌ خشونت‌ ميان‌ مردم‌ تركيه‌، حدود نيمي‌ از زنان‌ اين‌ كشور مورد بدرفتاري‌ خانوادگي‌ قرار مي‌گيرند و سالانه‌ دهها تن‌ از زنان‌ تركيه‌يي‌ بر سر مسائل‌ ناموسي‌، توسط‌ اعضاي‌ خانواده‌ خود كشته‌ مي‌شوند. تركيه‌ پيش‌ از مذاكرات‌ عضويت‌ در اتحاديه‌ اروپا قول‌ داد تا براي‌ اصلاحات‌ مدنظر اين‌ اتحاديه‌، به‌ وضعيت‌ حقوق‌ زنان‌ بيشتر رسيدگي‌ كند.

 

فعالان‌ زن‌ كويتي‌ خواستار حق‌ مشاركت‌ سياسي‌ شدند

سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

گروه‌ بين‌الملل اعتماد‌: صدها نفر از فعالان‌ زن‌ كويتي‌ ديروز )دوشنبه‌(در برابر مقر مجلس‌ امت‌ )پارلمان‌( اين‌ كشور با برپايي‌ تظاهراتي‌ خواستار تصويب‌ قانون‌ حق‌ مشاركت‌ سياسي‌ زنان‌ شدند.به‌ گزارش‌ خبرگزاري‌ فرانسه‌ بيش‌ از 400 نفر از فعالان‌ سياسي‌ عمدتا زنان‌ در حالي‌ اقدام‌ به‌ برپايي‌ تظاهرات‌ كردند كه‌ پارلمان‌ كويت‌ قصد داشت‌ قانوني‌ را بررسي‌ كند كه‌ به‌ زنان‌ اين‌ كشور حق‌ مشاركت‌ سياسي‌ اعطا مي‌كند.تجمع‌ كنندگان‌ با حمل‌ پلاكاردهايي‌ به‌ رنگ‌ آبي‌ خواستار عدالت‌، آزادي‌ و برابري‌ ميان‌ همه‌ گروه‌هاي‌ جامعه‌ كويت‌ شدند.به‌ گزارش‌ خبرگزاري‌ فرانسه‌ به‌ روي‌ يكي‌ از اين‌ پلاكاردها نوشته‌ شده‌ بود:حق‌ مشاركت‌ زنان‌ ... اكنون‌!... در دين‌ اسلام‌ هيچ‌ تفاوتي‌ ميان‌ زن‌ و مرد نيست‌ و دين‌ اسلام‌ با حقوق‌ زنان‌ تعارضي‌ ندارد. برپايه‌ اين‌ گزارش‌ در ميان‌ شركت‌ كنندگان‌ زنان‌ محجبه‌ زيادي‌ نيز به‌ چشم‌ مي‌خورد.فراكسيون‌ اسلامي‌ در پارلمان‌ كويت‌ شامل‌ 13 نماينده‌ يكشنبه‌ گذشته‌ با قانون‌ حق‌ مشاركت‌ سياسي‌ زنان‌ مخالفت‌ كرده‌ بود و اعلام‌ كرد كه‌ مساله‌ اعطاي‌ حقوق‌ سياسي‌ به‌ زنان‌ در اولويت‌ خواسته‌هاي‌ يا مردم‌ كويت‌ نيست‌.دولت‌ كويت‌ در پي‌ فشارهاي‌ بين‌المللي‌ درچارچوب‌ طرح‌ خاورميانه‌ بزرگ‌ امريكا در ماه‌ مه‌ 2004 پيش‌نويس‌ قانوني‌ را تصويب‌

كرد كه‌ براساس‌ آن‌ به‌ زنان‌ حق‌ راي‌ دادن‌ و نمايندگي‌ مجلس‌ را اعطا مي‌كرد.اين‌ قانون‌ بايد توسط‌ مجلس‌ اين‌ كشور به‌ تصويب‌ برسد.

 

روز جهاني‌ «زن‌»، روز جهاني‌ «من‌»

آسيه‌ اميني‌:اعتماد- سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

93 سال‌ پيش‌، وقتي‌ كه‌ بانوي‌ امريكايي‌ كلارا زتكين‌ علم‌ اعتراض‌ را افراشت‌ و درباره‌ حق‌ راي‌ زنان‌ سخن‌ گفت‌، خودش‌ هم‌ در گمان‌ نمي‌آورد كه‌ پس‌ از گذشت‌ نزديك‌ به‌ يك‌ قرن‌، زنان‌ در همه‌ جاي‌ دنيا اين‌ حركت‌ نمادين‌ اعتراض‌گونه‌اش‌ راتبديل‌ به‌ فرصتي‌ كنند براي‌ به‌ چالش‌ كشيدن‌ نابرابري‌هاي‌ جنسيتي‌ در همه‌ زمينه‌هاي‌ اجتماعي‌، سياسي‌ و اقتصادي‌ و...امروز در كشور ما هم‌ بسياري‌ از زنان‌ فعال‌ جامعه‌، چه‌ خود را جزيي‌ از جنبش‌ زنان‌ ايران‌ بدانند و چه‌ ندانند، بطور مستقيم‌ و غيرمستقيم‌ خواهان‌ رفع‌ بسياري‌ از تبعيض‌هاي‌ حقوقي‌ واجتماعي‌ جنسيتي‌ هستند.اين‌ خواسته‌ كه‌ در يك‌ دگرخواهي‌ و تغيير در ساختار نظام‌ اجتماعي‌ مردسالار ريشه‌ دارد، گر چه‌ يك‌ نياز و ضرورت‌ اجتناب‌ناپذير است‌ اما در حال‌ حاضر در فرم‌ و شكل‌ مصلحانه‌ و مسالمت‌آميز گروه‌هاي‌ اجتماعي‌ زنان‌ خود را نشان‌ مي‌دهد.تشكل‌ها و گروه‌هاي‌ اجتماعي‌ زنان‌، امروز به‌ شكل‌ غيرقابل‌ انكاري‌ خواسته‌هاي‌ انساني‌ خود را بطور خودگردان‌ مطرح‌ و دنبال‌ مي‌كنند. بطوري‌ كه‌ مي‌بينيم‌ بخش‌ عمده‌يي‌ از سازمان‌هاي‌ غيردولتي‌، موضوع‌ فعاليت‌ خود را موضوعاتي‌ چون‌ حقوق‌ زنان‌، دفاع‌ از حقوق‌ زنان‌، توانمندسازي‌ زنان‌، حمايت‌ از زنان‌ بي‌سرپرست‌ و... تعريف‌ كرده‌اند. شايد ميزان‌ تاؤيرگذاري‌ اين‌ حركت‌هاي‌ اجتماعي‌ آنجا رخ‌ نمايد كه‌ مي‌بينيم‌ برخلاف‌ گذشته‌، برخي‌ از نامزدهاي‌ رياست‌جمهوري‌ پيشاپيش‌ خود را ملزم‌ به‌ پاسخگويي‌ نسبت‌ به‌ خواسته‌هاي‌ زن‌ ايراني‌ دانسته‌اند. اين‌، تنها بدين‌ معنا نيست‌ كه‌ آنها معتقد به‌ تاؤير آراي‌ زنان‌ راي‌دهنده‌ در دوم‌ خرداد 76 و پس‌ از آن‌ هستند و نيازمند به‌ اين‌ آرا در انتخابات‌ آتي‌ بلكه‌ اين‌ تعبير نيز از آن‌ استناد مي‌شود كه‌ ايشان‌ به‌ ناديده‌ گرفتن‌ بسياري‌ از خواسته‌هاي‌ آنان‌ در دوره‌هاي‌ مختلف‌ سياسي‌ كشور اعتقاد داشته‌ و اين‌ بار بطور جدي‌تري‌ وعده‌ برآورده‌ شدن‌ اين‌ خواسته‌ها را مطرح‌ مي‌كنند.گر چه‌ اين‌ توجه‌، در برابر خواسته‌هاي‌ انساني‌ و طبيعي‌ زنان‌ براي‌ داشتن‌ حقوق‌ برابر، موجي‌ از دريا است‌، و گرچه‌ اين‌ توجه‌ مي‌توانست‌ در يك‌ عرصه‌ برابر انتخاباتي‌ بين‌ زنان‌ و مردان‌ براي‌ انتخاب‌ شدن‌ و نه‌ انتخاب‌ كردن‌ محقق‌ شود، اما نشان‌ از آن‌ دارد كه‌ فصل‌ ناديده‌ گرفتن‌ اين‌ خواسته‌هاي‌ بحق‌ به‌ سر آمده‌ است‌ و ناديده‌ گرفتن‌ واقعيت‌هاي‌ موجود كه‌ كاملا مسالمت‌آميز و در يك‌ بستر آرام‌ اجتماعي‌ مطرح‌ مي‌شود، موجي‌ است‌ كه‌ باد نامساعد را برنمي‌تابد.باري‌، زنان‌ ايران‌، امروز هشتم‌ ماه‌ مارس‌ ميلادي‌، مصادف‌ با هجدهم‌ اسفندماه‌ خورشيدي‌، همگام‌ با زنان‌، در همه‌ جاي‌ دنيا به‌ نكوداشت‌ روز جهاني‌ زن‌، نه‌ جايگاه‌ انساني‌ خود، بلكه‌ خواسته‌هاي‌ انساني‌ خود را براي‌ رسيدن‌ به‌ آن‌ جايگاه‌، گرامي‌ مي‌دارند.شما، چه‌ فمينيست‌ باشيد و چه‌ نباشيد، چه‌ به‌ جنبش‌ زنان‌ به‌ چشم‌ يك‌ حركت‌ اجتماعي‌ خودمحور و بحق‌ بنگريد و چه‌ آن‌ را خصومتي‌ زنانه‌ براي‌ مبارزه‌ با آينده‌ نانوشته‌ مردانه‌ بدانيد و چه‌ حتي‌ در فكر تضعيف‌ و تحديد اين‌ جنبش‌ برآييد، باز نمي‌توانيد كتمان‌ كنيد كه‌ جامعه‌ آزاد و جامعه‌ پيشرو، نيازمند به‌ تفكر آزاد انسان‌هاي‌ آزاد است‌ و در هر جاي‌ دنيا فكري‌ در بند مي‌شود و فكري‌ كه‌ محدود مي‌شود، جامعه‌ انساني‌اش‌ را يك‌ گام‌ به‌ عقب‌ مي‌برد.شما مي‌توانيد عقب‌ بمانيد. شما مي‌توانيد عقب‌ ماندن‌ را حق‌ خود بناميد. شما مي‌توانيد عقب‌ ماندن‌ را يك‌ ارزش‌ بدانيد اما نمي‌توانيد عقب‌ ماندن‌ را مثل‌ نسخه‌يي‌ براي‌ همگان‌ بپيچيد. زنان‌ پيشرو در جنبش‌ زنان‌ ايران‌، به‌ ايراني‌ مي‌انديشند كه‌ از بند همه‌ عقب‌ماندگي‌ها رهيده‌ است‌.

 

بزرگداشت كم سابقه روز زن توسط تشكل هاى غير دولتى

مهيندخت مصباح: رادیو آلمان:سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

جنبش زنان درايران، متشكل از طيف ها و تمايلات متنوعى است كه نقطه اشتراك شان نقد وضعيت حقوقى و اجتماعى زنان در جامعه است. ازچند سال قبل بزرگداشت روز جهانى زن، محورى براى نزديكى هر چه بيشتر فعالان حقوق زن با نظرگاههاى مختلف شده و هر بار خبر از تلاش مشترك و دورخيز تازه اى گراميداشت اين روز در ايران ميرسد.

امسال كوشش هاى ان جى او ها و مراكز و شخصيت هاى مدافع حقوق زن چشمگيرتر از هميشه بوده و دامنه اى فراتر از سخنرانى و تجمع يافته  و به برپايى نمايشگاه و كارگاههاى آموزشى، مقاله خوانـى، يا نمايش فيلم و كليپ كشيده شده است.

خانم محبوبه عباسقلى زاده مسئول مركز كارورزى سازمانهاى غير دولتـى كه درسخنرانى هاى دانشگاهى دو روز گذشته در آستانه روز جهانى زن حضور داشته از جمله ويژگى هاى هشت مارس امسال درايران را چنين برميشمرد:

” من فكرميكنم مراسم بزرگداشت هشت مارس امسال فراگيرتر وعمومىترازسالهاى قبل شده و به خيلى شهرستانها و سازمانهاى غير دولتى شهرهاى كوچك و دورافتاده نيز سرايت كرده است. چه من و چه ساير فعالان موضوع هاى زنان مرتب در حال اين درخواست هستيم كه به جاهاى دور و نزديك رفته و صحبت كنيم. امسال گروههاى مختلف نيز كه تقريبا شايد به طيف هاى محافظه كار تر جنبش زنان نزديك بوده اند، تمايل خود را به رسميت يافتن هشت مارس و بزرگداشت آن اعلام كرده اند. حتى اين گروهها هم پيوسته اند و من فكر ميكنم تقريبا اين روز دارد فرآيند هاى همگرايى جنبش زنان را ايجاد ميكند.”

نظير همين صحبت را خانم دكتر رويا طلوعى از مدافعان حقوق بشر و حقوق زن در كردستان ابراز ميكند. ايشان از جمله سخنرانان دانشكده روانشناسى تربيت معلم تهران در روز شنبه ۱۵ اسفند با موضوع حقوق اقليتها در قانون اساسى بوده است.

”امسال هشت مارس جوشش عجيبى در ايران به ويژه در كردستان ديده ميشود. تمام ان جى اوهاى زنان الان مشغول تداركند. آنها قصد دارند از دولت بخواهند هشتم مارس را بعنوان روز زن در ايران به رسميت بشناسد و حتى اين روز را تعطيل اعلام كند. اين گفتمان حتى به جنبش دانشجويى هم كشيده شده و ارتباط خوبى دارد بين جنبش زنان و جنبش دانشجويى برقرار ميشود.”

خانم طلوعى مى افزايد گرچه توانسته اند در سنندج مجوز برگزارى مراسم هشت مارس را بگيرند اما در سقز، بانه و مريوان هنوز خانمهاى فعال موفق به گرفتن مجوز مراسم نشده اند.

”خانمها بسيار ناراحت هستند و خيلى از فعالان حقوق زن مريوان امروز به من خبردادند كه اگر محوز به آنها داده نشود در گورستان شهر سر مزار زنانى كه خودسوزى كرده اند جمع ميشوند و خاطره آنها را كه بخاطر تضييع حقوق شان دست به خودكشى زده اند گرامى ميدارند”.

خانم عباسقلى زاده هم در پاسخ به اين پرسش كه آيا قرار است مراسم واحدى از سوى همه طيف هاى مدافع حقوق زنان در تهران تشكيل شود ميگويد:

 

امسال نخير به دليل اينكه عموما فضاهاى عمومى براى مراسم واحد در دسترس ما نيست و طبعا مجوز نميدهند. با توجه به اينكه امسال تهديد هاى زيادى براى زنان فعال منجمله خودم وجود داشت، طبعا شايد خانمها خيلى عاقلانه ندانند كه بصورت گسترده تجمع كنند.

بايد گفت مركز فرهنگى زنان هم از ماهها پيش در تدارك گشايش كتابخانه وسيع زنان در روز هشتم ماه مارس بوده است. 

 

نخستين كتابخانه تخصصى و غيردولتى زنان در ايران

رادیو آلمان:سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

به كوشش دست اندركاران مركز فرهنگى زنان سه شنبه هشتم مارس نخستين كتابخانه تخصصى و غيردولتى زنان در زيرزمينى به مساحت ۱۵۰ مترمربع افتتاح شد. تشكيل اين كتابخانه كه در بدو كار ۲۵۰۰ جلد كتاب و نشريه دارد، محصول تلاش هاى دو ساله مركز فرهنگى زنان و حمايت هاى فرهنگى و مالى دوستداران اين پروژه است.

  خانم منصوره شجاعى كتابدار پرسابقه و از مسئولان مركز فرهنگى زنان درگفتگو با راديو آلمان به توضيح زمينه هاى انجام اين طرح، حمايت هاى مردمى و چشم انداز و حوزه هاى فعاليت هاى آن در آينده پرداخت.

مصاحبه : مهيندخت مصباح

دويچه وله: خانم شجاعی، ايده ی تشکيل کتابخانه ی بزرگ مرکز فرهنگی زنان، اصولا از کجا شکل گرفت و چرا شما افتتاح آن را با هشتم مارس مصادف كرديد؟

منصوره شجاعی: اين ايده در مرکز فرهنگی زنان يکی از اهدافی بود که از ابتدا تشکیل به آن همواره نظر داشتيم و ما اين را بعنوان کانالی برای جمع آوری مطالب مربوط به زنان، منابع تحقيقاتی و نوشته های زنان در نظر گرفته بوديم . محلی که مجرايى باشد برای آموزشها، فرهنگسازی و برگزاری برخی ورك شاپ ها و اين دو سال پيش درست روز هشتم مارس در پارک لاله ، در بحبوحه ی حمله ی آمريکا به عراق و همان موقعی بود که مرکز فرهنگی در کنار گروههای ديگر زنان، فريادهای ضد جنگ سر داده بود، ما اين را مطرح کرديم  كه بعنوان يک حرکت فرهنگ مدار، مبارزه ی فرهنگ مدار و یک حرکت صلح آميز  اولين کتابخانه ی غيردولتی در حوزه ی مطالعات زنان را افتتاح کنيم.

اينکه چرا روز هشت مارس اينجا افتتاح ميشود برای اين است كه  اقدام فراخوانش اين روز انجام  گرفت و ضمنا هشتم مارس روزی ست که قاعدتا خود جامعه ی زنان قرار است نويدهای دلگرم کننده به همديگر بدهند و هر كسى برگ سبزی برای اين روز به جامعه و به همجنس هاى خودش  يا به همفكران خودش ارائه بدهد. چون ما در جامعه ی مردان کسانی را  داريم که خيلی افکار برابری خواهی دارند.

دويچه وله: چه تعداد کتاب در اين کتابخانه الان موجود است؟ چه کسانی از نظر مالى يا به لحاظ اهداى كتاب  کمک کرده اند ؟

منصوره شجاعی: ببينيد، اين کتابخانه يک کتابخانه ی سيار است و  هيچ کتابخانه ای هيچوقت مجموعه اش را نمی بندد و اين مجموعه مرتب در حال گسترش است. اولين مجموعه ای که به ما  بعنوان نطفه تشكيل كتابخانه اهدا شد مجموعه ی خانم صديقه دولت آبادی بود که از طريق خانم مهدخت صنعتی به ما هديه شد .  بعد از آن گروههای مختلف، افراد مختلف، ناشران زن و ناشران ديگر در اين حرکت فرهنگی شرکت كردند. دومين سرى كتابىکه ما دريافت کرديم، از طرف خانم عبادی بود که مجموعه ای به ما دادند. و همينطوربه ترتيب تمام زنانی که علاقمند بودند و اعضای خود مرکز يا کسانی از بيرون مجموعه هايی را که در ارتباط با موضوع کتابخانه ی اختصاصی زنان است، به ما اهدا کردند.

کمک های مالى از طريق فراخوان عمومی که بين جامعه ی داخل و ايرانيان خارج از کشور پخش شده بود، جمع آوری شد . ما دعوت كرده بوديم هرکس بنابه توانايی مالی خودش ميزانی به ما کمک کند. عده ی زيادی هم بجز اينکه از نظر مالی ما را تامين کردند، در بخش تامين تجهيزات مشاركت كردند. برای تامين قفسه،ماشين کپی و فکس.  منتها بايد دانست حرکتهای مردمی عموما از نظر مالـى كند و كم بنيه پيش می روند و ما هم الان با تمام اين کمبودها مواجه هستيم. برای مثال ما يک خط تلفن داريم که اين  هم بايد جوابگوی فعاليت های سايت ما باشد، هم جوابگوی فعاليت های کتابخانه باشد و هم برای جستجوهای اينترنتی که دوستان کتابخانه بايد وصل بشوند به شبکه های کتابخانه ها برای گرفتن اطلاعات راجع به اين کتابها. اينها امکاناتی است که کم است. تعداد کتابهای مان کم است و تا بحال ما توانسته ایم حدود ۲۵۰۰ عنوان کتاب و نشريه جمع آوری کنيم.

ما به هيچوجه ادعای ايجاد يک کتابخانه ی توانمند و با تمام استاندارها را نداريم. اين يک نقطه ی حرکت است. در افتتاحيه ما اعلام می کنيم، دوستان بيايند کتابداران، ناشران، نويسندگان، اهل قلم، اهل فرهنگ، دوستداران کتاب و کتابخوانی بيايند و آشنا بشوند و تازه از امروز کمک های خود را به ما شروع بکنند.

دويچه وله: سازماندهی و گرداندن چنين مرکزی کار آسانی نيست. آيا تيمی برايش تعيين شده است يا حتى شما افرادی را استخدام کرده ايد؟

منصوره شجاعی: کل اين کار دارد با نيروی داوطلب پيش می رود. به ما حتا از طريق NGO های بين المللی پيشنهاد کمک شده است. ولی در بحث و بررسی هايی که در مرکز انجام گرفت، ديديم که ما اگر پشتوانه ی مان را مردم بگذاريم، هرچند امکانات کمی برای ما فراهم کند اما از نظر چهره ی مردمی و از نظر اينکه تک تک مردم اين کتابخانه را متعلق به خودشان ببينند، خيلی بهتر است. کمااينکه اگر  كسى چه يك كتاب چه پانصد كتاب بما هديه كند، ما نام اين شخص را در اول کتاب بعنوان اهداکننده مهر و ثبت می كنيم.  طوريكه هر كتابى كه شما باز ميكنيد اسم يک نفر از علاقمندان به اين طرح، چه خارج از مرکز و چه داخل مرکز، چه ايران و چه خارج از ايران، در آن ديده می شود و اين نشانه ی تعلق کتابخانه و اين افراد نسبت به همديگر است.

در مورد مسايل تخصصی اش، من خودم شغلم کتابداری بوده و ۲۲ سال کتابدار کتابخانه ی ملی بودم. وقتی بازنشسته شدم،عموما با طرح کتابدار پابرهنه بصورت پروژه ای برای ايجاد کتابخانه های سيار برای زنان و دختران فعاليت کرد م. ولی اين به تنهايی براى راه اندازى يك كتابخانه تخصصى كافى نبود. ما يک گروه مشاوران متخصص تشکيل داديم که تماما از اساتيد و صاحب نامها در امر کتابداری بوده اند، از جمله خانم نوش آفرين انصاری، خانم ثريا قزل اياغ، خانم شيرين تعاونی، خانم بهار رهادوست، خانم فاطمه مرتضايی که اينها همه کتابدارهای باسابقه هستند و به ما کمک کرده اند. در حوزه ی کتابشناسی خواهش کرديم خانم مژده دقيقی کنار ما باشند. اعضای داخل مرکز، بچه هايی که علاقمند بودند از خانم احترام شادفر، خانم طيبات، خانم فخری شادفر  كمك گرفتيم. مقدار زيادی نيروهای جوان دانشجوی کتابداری را جذب كرديم. نيروهای جوان کتابخانه ی ملی را دوستان برای ما فرستاده اند و اينها همه در يک حرکت فراگير زحمت می کشند که حاصلش چيزی خواهد شد که امروز می بينيد. ولی اينها بازهم کافی نيست. چون کار داوطلب هفته ای يکی دو ساعت است. اميدواريم بتوانيم با جمع آورى کمکهای مردمی يک کتابدار تمام وقت برای اين کتابخانه در نظر بگيريم.

دويچه وله: قصد برپايى نمايشگاههاى مختلف، شعر خوانى يا ساير برنامه ها را در اين محل نداريد؟

 منصوره شجاعى: چرا!  ما در كنار سرويس امانت كتاب كه البته فقط در حوزه رمان است زيرا ساير كتابهايمان تك نسخه اى هستند، به فعاليت هاى ديگر نيز فكر كرده ايم. از جمله برگزارى شب هاى كتاب و كتابخوانى، شب هاى شعر، راه اندازى كتابخانه هاى سيار براى زنان مناطق محروم و يكشنبه ها و سه شنبه ها هم مشاوره رايگاه حقوقى و بهداشتى خواهيم داشت. نمايشگاهاى از آثار هنرى و تجسمى زنان هم در نظر داريم در محل داشته باشيم.

 

هشتم مارس، روز جهانى زن

شيرين جزايرى- رادیو آلمان: سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

هر ساله در روز هشتم ماه مارس ميليون ها زن و مرد در كشورهاى مختلف روز جهانى زن را گرامى مى دارند. امسال نود و چهارمين سالگرد اين روز در سراسر جهان جشن گرفته مى شود. عليرغم سال ها مبارزه پيگير براى برقرارى حقوق مساوى براى زنان، در زمينه هاى مختلف سياسى، اجتماعى، اقتصادى، خانوادگى و غيره، هنوز تبعيض عليه آنان در همه اين عرصه ها و در تقريبا تمامى كشورهاى جهان به اجرا درمى آيد.

انتخاب روز هشتم ماه مارس، به عنوان روز جهانى زن  به خاطره مبارزه زنان كارگر نساجى در سال ۱۸۵۷ در شهر نيويورك  امريكا برمى گردد.

شرايط كارى سخت و غير انسانى و دستمزد كم كارگران زن كه در اواخر قرن نوزدهم و اوايل قرن بيستم همراه با مردان  در كشورهاى صنعتى وارد  بازار كار شده بودند،  آنان را وادار به اعتراض و مبارزه صنفى به شكل ها ى سازمان يافته و يا غير متمركز عليه  اين بى عدالتى مى كرد.

در اين روز كارگران نساجى زن در يك كارخانه بزرگ پوشاك  براى اعتراض عليه شرايط بسيار سخت كارى و وضعيت اقتصاديشان دست به اعتصاب زدند. خاطره اين اعتصاب براى كارگران نساجى باقى ماند. نارضايتى عمومى ازاين  شرايط، براى زنان كارگر ادامه داشت .

درهشتم مارس  سال ۱۹۰۸ ، بعد از گذشت بيش از پنجاه سال  كارگران زن كارخانه نساجى كتان در شهر نيويورك با خاطره اعتصاب در اين روز،  به دليل تبعيض و محروميت و فشار زياد كار در مقابل حقوق بسيار كم، اعتصاب خود را شروع كردند. صاحب اين كارخانه به همراه نگهبانان براى جلوگيرى از همبستگى كارگران ديگر بخش ها با اين  اعتصاب و سرايت آن به بخش هاى ديگر، اين زنان را در  محل كار خود در كارخانه محبوس كرد. به دلايل ناشناخته اى آتش در كارخانه درگرفت و فقط تعداد كمى از كارگران زن محبوس توانستند خود را نجات دهند. ۱۲۹ كارگر زن در آتش سوختند.

روز هشتم ماه مارس بر پايه سنتى مبارزه كارگران زن عليه شرايط سخت كاريشان در خاطره ها باقى ماند.

در سال هاى بعد در كشورهاى مختلف اروپايى و امريكا مبارزه زنان به شكل تظاهرات و اعتصاب عليه فشار،  تبعيض و استثمار كارى و همينطور براى داشتن برابرى حقوق در اجتماع و عليه جنگ  ادامه پيدا كرد.

از جمله  يكى از مهمترين مدافعان حقوق زنان  در كشور آلمان خانم كلارا زتكين  (۱۸۵۷_۱۹۳۳  )  خواست هاى مبارزان زن در آلمان را مبنى بر هشت ساعت كار در روز براى زنان  همينطور حق داشتن تعطيلات و مرخصى  زايمان  و برابرى حقوق در مقابل قانون مطرح كرد.

در اروپا دومين كنفرانس سوسياليستى بين المللى زنان كه در آن صد شركت كننده از هفده كشور جهان شركت داشتند، به پيشنهاد كلارا زتكين در ۲۷ آگوست سال ۱۹۱۰ در كپنهاك روز هشتم ماه مارس  به عنوان روز زن  و براى دفاع از حقوق آنان در مقابل تبعيضات مختلف و چند جانبه  برگزيده شد.

اولين روز جهانى زن در ماه مارس ۱۹۱۱  در دانمارك، آلمان، اتريش، سويس و امريكا برگزار شد. ميليون ها زن در برگزارى اين روز شركت كردند.  خواست هاى اساسى زنان عبارت بودند از قوانين حمايت كننده كار براى زنان، حق راى و شركت در انتخابات، عليه جنگ هاى امپرياليستى، برابرى مزد با مردان در مقابل كار مساوى، هشت ساعت كار در روز، حمايت از مادر و كودك، تعيين حداقل مزد.

به دليل بحرا ن عمومى اقتصادى جهان در سال هاى سى و در همين ارتباط خطر فاشيسم  مسائل مبارزاتى زنان در حاشيه قرار گرفت.

در فاصله دو جنگ جهانى علاوه بر موضوعات قبلى  حق قانونى سقط جنين و حمايت از مادران نيز از اهميت خاصى برخوردار شد. اين مبارزه به يك حركت بزرگ تبديل شد به دليل بحران اقتصادى كه در آن زمان تمام اروپا را در بر گرفته بود، سالانه حدود يك ميليون زن وادار به سقط جنين  مى شدند. به دنبال آثار منفى اين سقط جنين هاى غير قانونى در سال ۱۹۳۱ تنها در آلمان حدود ۴۴۰۰۰ زن  جان سپردند.

از طرف ديگر مسئله برابرى مزد در مقابل كار برابر، كوتاه كردن ساعات كار، پايين آوردن قيمت اجناس وغيره نيزاز خواست هاى زنان  بودند.  خواست هايى كه براى امروز ما هم غريبه نيستند.

با روى كار آمدن حكومت ديكتاتورى فاشيستى در كشور آلمان و ممنوع كردن هرگونه تشكل مخالف امكان برگزارى اين روز   غير ممكن گرديد.

با وجود اينكه در اين سال ها مبارزان حقوق زنان تاكيد زيادى روى وضعيت اقتصادى زنان و فشارها و تبعيض در محيط كار بر آنان داشتند و كمتر به بافت مردانه و پيچيده جامعه پرداخت مى شد، ولى زنان مبارز از كشورهاى مختلف  خواست هاى خود  براى رفع تبعيض در خانواده را نيز مطرح كرده بودند.

بعد از جنگ جهانى دوم در كشورهاى اروپاى شرقى جشن روز زنان در سال ۱۹۴۶ دوباره برگزار شد. در اين كشورها روز زن به عنوان جشن رسمى و از طريق دولتى نيز به دليل نشان دادن تمايلات حكومت به بهبود وضع زنان گرامى داشته مى شد.

در كشورهاى اروپاى غربى در ابتدا بعد از جنگ هيچ برنامه اى در ارتباط با روز زنان برگزار  نمى شد.  بعدها اين روزبه عنوان روز مبارزه براى خواست هاى عمومى زنان و روز خانواده و جشن عمومى زنان تبديل شد.

در سال هاى هشتاد بود كه در اين  كشورها  روز هشتم مارس باز هم اهميت و معنى خاصى پيدا كرد. دوباره موضوعاتى مانند برابرى حقوق زنان در تمام عرصه هاى زندگى، حق سقط جنين، رفع تبعيض در زندگى خانوادگى  و حمايت از مادران در دوران حاملگى و بعد اززايمان مورد توجه قرار گرفتند. يكى از نقاط اوج اين اعتراضات در سال ۱۹۹۴ روز اعتصاب زنان بود كه بيش از يك ميليون زن در سراسر آلمان عليه تبعيض و نابرابرى در حقوق زنان  در آن شركت كردند.

امروزه بزرگداشت اين روز در تقريبا تمامى كشورها به عنوان روز اعتراض عمومى به اجحاف و فشار بر روى زنان و هم چنين تجليل از كسانى كه اين مبارزه را شروع كردند و براى دگرگونى و بهبود وضع زنان تلاش ورزيدند، برگزار مى شود.

در طى دو قرن گذشته پيشرفت ها براى به رسميت شناختن و قبول حقوق اوليه و انسانى زنان اندك نبوده. در اكثر كشورهاى جهان حق راى زنان و شركت آنان در فعاليت هاى سياسى و اجتماعى به رسميت شناخته شده است. با وجود اين راه طولانى براى انجام واقعى اين خواست ها در پيش است. زنان هنوز در موارد زيادى در خانواده، در اجتماع و يا در محيط كارمورد خشونت قرار مى گيرند. قوانين زن ستيز در بسيارى از كشورها عمل مى كنند.  براى  نيروى كار زنان در مقابل كار مساوى با مردان هنوز حتى در كشورهاى صنعتى مزد كمترى پرداخت مى شود و درآمد نسبى زنان در همه كشورها بسيار پايين تر از مردان است.

آنان از امكانات آموزشى و بهداشتى به مراتب كمترى برخوردارند.  سه چهارم بيسوادان درسطح جهان را زنان تشكيل مى دهند. اكثر آوارگان و پناهنگان جنگى زنانند. تازه در چند پيش بود كه در كشور تركيه كشتن زنان تحت  نام قتل ناموسى به عنوان جرم قتل شناخته شد. تعيين پوشش معين براى زنان، اجبار به  حجاب و يا بى حجابى، قاچاق و خريد و فروش زنان، سوءاستفاده جنسى از آنان و غيره و غيره از نمونه اجحافات آشكار عليه حقوق زنان هستند كه امروزه بطور عادى و در همه جا اجرا مى شوند.  

از تاريخ برگزارى اولين روز زن ۹۴ سال مى گذرد. اما هنوز هم  دلايل زيادى وجود دارد كه به عنوان زن و يا مدافع حقوق زنان در اين روز از خواست هاى اوليه آنان در سراسر جهان پشتيبانى شود.

 

در نيروهاي مسلح ارتش روسيه حدود 90 هزار نيروي زن در رده‌هاي مختلف مشغول به كار مي‌باشند.

سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

منبع خبر: خبرگزاري راشين

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در آسياي ميانه، از اين تعداد 4800 نفر از آنان داراي درجه‌ي افسري و 500 نفر نيز داراي درجه‌هاي سرهنگي و سرهنگ دومي هستند. سن متوسط زنان در ارتش روسيه 35 سال و تقريبا تمامي آنان داراي تحصيلات عالي دانشگاهي هستند.

بر اساس آمار منتشر شده از سوي بخش اطلاعات وزارت دفاع فدراسيون روسيه، از ميان 90 هزار نيروي شاغل در ارتش روسيه، 70 درصد در بخش خدمات پزشكي، پنج درصد در قسمت امور مالي و اداري و مابقي در بخش خدمات نظامي مشغول به كار هستند.

همچنين 58 درصد از زنان شاغل در ارتش روسيه، به صورت قراردادي در نيروي زميني، نيروي هوايي و نيروهاي ويژه‌ي استراتژيك، به عنوان مسوول تلگراف، تلفنچي، امور دفتري و خدمات پزشكي مشغول به كار هستند.

 

خوابگاه دختران دانشگاه شاهد واقع در خيابان طالقاني، طي سه شب گذشته و براي سومين مرتبه دچار حريق شد.

سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران، اولين آتش‌سوزي اين خوابگاه دخترانه در ساعت 22 و 52 دقيقه يكشنبه شب 19 اسنفد ماه و دومين مورد آن بامداد روز دوشنبه رخ داد.

ماموران آتش‌نشاني علت اين دو حريق را بستن فيوز غيراستاندارد و به دنبال آن اتصال كابل‌هاي برق عنوان كردند.

همچنين در حالي كه معاون دانشجويي دانشگاه شاهد احتمال عمدي بودن اين حادثه را مي‌داد، اين خوابگاه دخترانه شب گذشته براي سومين بار دچار حريق شد.

تني چند از ساكنين محل در تماسي با ايسنا، نسبت به احتمال وقوع مجدد اين حادثه و به خطر افتادن جان دانشجويان ابراز نگراني كردند.

شايان ذكر است سومين آتش سوزي خوابگاه دخترانه دانشگاه شاهد در ساعت 22 و 4 دقيقه روز شب گذشته رخ داد.

خوشبختانه هيچكدام از سه آتش سوزي اخير اين خوابگاه دخترانه هيچگونه خسارت جاني به دنبال نداشته است.

شايان ذكر است تلاش خبرنگار ايسنا، ‌جهت گفت‌وگو با رييس يا ساير مسئولان دانشگاه شاهد تا زمان ارسال اين خبر بي‌نتيجه مانده است.

 

امروز (سه‌شنبه) هم‌زمان با روز جهاني زن، سازمان جهاني ضد شكنجه نسبت به افزايش خشونت‌ها عليه زنان در سراسر جهان هشدار داد.

سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) به نقل از خبرگزاري فرانسه، بزرگترين ائتلاف سازمان‌هاي غير دولتي عليه بازداشت‌هاي خودسرانه، شكنجه و اعدام‌هاي فرا قانوني، گزارش خود را همزمان با روز بين‌المللي زن منتشر كرد.

در اين گزارش آمده است: جنسيت نقش كليدي در نوع شكنجه‌هاي مورد استفاده، شرايطي كه شكنجه‌ در آن انجام مي‌شود، عواقب و توانايي دسترسي به دادگاه ايفا مي‌كند.

سازمان جهاني ضد شكنجه سال گذشته تجاوز و ديگر خشونت‌ها عليه زنان و دختران در بنگلادش، كلمبيا، يونان، سريلانكا، نپال و سودان را محكوم كرده بود.

اين گروه در ادامه‌ي گزارش خود آورده است: در هيچيك از اين موارد، عاملان و مقصران مجازات نشده‌اند. در اكثر اين موارد، مقصران حتي دستگير نشده‌اند و در بسياري از موارد هيچ تحقيقي هم صورت نگرفته است.

سازمان جهاني ضد شكنجه هم‌چنين آورده است: بسياري از قربانيان سوء رفتارهاي جنسي به دليل خجالت و هراس از تلافي اين جنايت‌ها، گزارش نداده‌اند. در بعضي جوامع قربانيان خشونت‌هاي جنسي با تهديد اخراج از خانه و جامعه و يا حتي خطر قتل و خشونت‌هاي بيشتر از سوي اعضاي خانواده‌شان و يا جامعه مواجه مي‌شوند.

اين گزارش خاطرنشان كرده است: مجازات‌هايي مانند شلاق زدن و سنگسار در موارد نامناسب عليه زنان انجام مي‌شود.

در اين گزارش هم چنين اشكال خشونت عليه زنان در خانه‌ها از جمله خشونت‌هاي داخلي، قتل‌هاي ناموسي و... محكوم شده است.

 

گروه‌هاي زنان از سراسر جهان قصد دارند در روز جهاني زن با انجام يك راه‌پيمايي، تلاش خود را براي كسب حقوق برابر آغاز ‌كنند.

سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) به نقل از خبرگزاري فرانسه، اين اقدام جهاني براي به دست آوردن حقوق برابر، از راه‌پيمايي در سائوپائولوي برزيل آغاز ‌شده و در ماه اكتبر و با گذر از 50 كشور در بوركينافاسو پايان مي‌يابد.

سازمان دهندگان اين اقدام پيش بيني مي‌كنند كه بيش از 30 هزار تن از زنان در مراسم آغازين اين راهپيمايي كه امروز (سه‌شنبه) برگزار مي‌شود، حضور يابند. پايتخت بوركينافاسو هم به عنوان مقصد پاياني اين راهپيمايي انتخاب شده است؛ زيرا سطح محافظت از زنان در اين كشور بسيار پايين است.

اين گروه پيشنهاد داده است جهان ديگري كه در آن استثمار، سركوب، نابردباري و محروميت وجود نداشته باشد و به تفاوت‌ها و حقوق و آزادي‌هاي همه احترام گذاشته شود، به وجود آيد.

از سوي ديگر سازمان جهاني غذا هم در گزارشي آورد كه به كاهش مسووليت‌هاي اضافي كه بر دوش زنان كشورهاي در حال توسعه است، متعهد مي‌باشد.

مدير اجرايي اين سازمان گفت: در حالي كه دسترسي زنان به غذا بسيار مهم است، كاهش تاثير مسووليت‌هاي اضافي بر دوش زنان در اين زمينه مهم است.

وي افزود: مدارك نشان مي‌دهد كه تضمين كنترل زنان بر غذا، اغلب مسووليت سنگين‌تري را بر دوش زنان مي‌گذارد.

در گزارش ديگري هم كه از سوي سازمان عفو بين‌الملل منتشر شد، آمده است: زنان به طور فزاينده‌يي در تجارت بين‌المللي چند ميليارد دلاري اسلحه‌هاي كوچك هدف قرار مي‌گيرند.

در اين گزارش آمده است: به عنوان مثال در آفريقاي جنوبي هر 18 ساعت يك زن از سوي شركاي قبلي يا فعلي‌اش هدف قرار مي‌گيرد. اين در حالي است كه در آمريكا از هر سه زني كه توسط شوهرانشان كشته مي‌شوند، دو تن به وسيله‌ي اسلحه كشته مي‌شوند.

در ادامه‌ي اين گزارش خاطرنشان شده است: زنان در سكوت قرباني توليد و تكثير تسليحات كوچك قرار مي‌گيرند. اين رسوايي براي بشريت است.

در تحقيق منطقه‌يي كه در آسيا صورت گرفته مشخص شد به دليل مزاياي اجتماعي- اقتصادي، زنان دنباله‌روي شركاي مردشان هستند.

در اين تحقيق موفقيت‌هاي اقتصادي - اجتماعي زنان در 13 اقتصاد منطقه‌يي، مورد ارزيابي قرار گرفته است و نمونه‌ي زير 100 نشان دهنده‌ي نابرابري جنسي به نفع مردان است.

در 13 بازار منطقه‌يي كه مورد ارزيابي قرار گرفته، نابرابري جنسي در كره‌ي جنوبي از همه بيشتر و سپس در اندونزي و ژاپن است.

زنان تايلند بهترين وضعيت را داشته و زنان مالزي، چين و استراليا در رده‌هاي بعدي قرار گرفته‌اند.

اين در حالي است كه يك حزب سياسي زنان در سوئد در حال تشكيل شدن است. پارلمان كويت هم روز گذشته با درخواست دولت براي تسريع اقدامات جهت بررسي لايحه‌ي اعطاي حقوق سياسي به زنان موافقت كرد.

اتحاديه‌ي اروپا نيز از استفاده‌ي زور از سوي پليس تركيه براي سركوب تظاهراتي كه در آستانه‌ي روز جهاني زن صورت گرفته بود، ابراز نگراني كرد.

 

فريبا داودي مهاجر:هيچ اعتقادي به حجاب اجباري ندارم

سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

فريبا داودي‌‏مهاجر از فعالان مطبوعاتي و حقوق زنان معتقد است: برخلاف آنچه ادعا مي‌‏شود، حجاب در ايران هيچ مصونيتي ايجاد نكرده است.

به گزارش خبرنگار "ايلنا"، داودي مهاجر در جلسه "بررسي مشاركت سياسي- اجتماعي زنان در ايران" كه عصر روز دوشنبه از سوي سازمان دانش‌‏آموختگان ايران اسلامي- ادوار تحكيم وحدت- برگزار شده بود، با اشاره به اينك مسأله "زن، قدرت و تصميم‌‏گيري" اساسي‌‏ترين مساله مربوط به زنان در ايران است، گفت: يكي از خطرناك‌‏ترين مسائل براي زنان، عدم امكان حضور زنان در عرصه قدرت و تصميم‌‏گيري است.

اين فعال مسائل زنان با طرح ديدگاه‌‏هاي مختلف در مورد مفهوم قدرت، گفت: مفهوم قدرت نه فقط در عرصه خانواده بلكه حتي در عرصه جهاني تغييركرده است و اين تغيير به سمت تلاش براي تأمين خواسته هر دو طرف مي رود، زنان نيز قصد دارند كه روند قدرت به سمتي برود كه خواست زن و مرد به صورت توام برآورده شود نه اينكه رابطه سلطه‌‏گر و سلطه‌‏پذير ميان مرد و زن كه از قبل وجود داشته است، معكوس شود.

وي خاطرنشان كرد: نظام بين‌‏المللي از تعريفي كه 25 سال است در ذهن ما وجود دارد، تغيير كرده است چه برسد به نهاد خانواده اما به نظر مي‌‏رسد در شرايط كنوني ما مي‌‏خواهيم خانواده‌‏هاي مدرن را با روش‌‏هاي سنتي اداره كنيم.

داودي‌‏مهاجرتصريح كرد: وعده‌‏هايي كه برخي كانديداهاي رياست‌‏جمهوري در مورد عدالت جنسيتي مي‌‏دهند، در واقع نوعي پرستيژ سياسي است چرا كه وقتي چارچوب‌‏هاي عدالت جنسيتي در خانواده‌‏ها تأمين نمي‌‏شود چگونه مي‌‏توان باور كرد كه زنان به عنوان وزراي كابينه انتخاب خواهند شد.

وي افزود: قانون در عمل از اينكه منابع اقتدارگرا باقي بمانند، حمايت مي‌‏كند و در نظام‌‏هاي اقتدارگرا و سنتي تلاش مي‌‏شود كه جامعه كمتر متكثر شود و از اين رهگذر از حضور زنان در عرصه قدرت جلوگيري مي‌‏شود.

داودي‌‏مهاجر خاطرنشان كرد: اگر منابع اقتدار مردانه، در جامعه تقسيم نشود، هرگز امكان تكثر در حوزه سياست وجود نخواهد داشت به عنوان نمونه در بحث خشونت عليه زنان بحث وابستگي اقتصادي زن به مرد يكي از عوامل مهم است، از سوي ديگر براي اثبات ادعا در مورد خشونت عليه زنان، نياز به شاهد است.

وي با تأكيد بر لزوم توجه به مسأله منابع قدرت در عرصه مسائل زنان گفت: وضعيت خاص منابع قدرت در ايران، زنان را دچار مشكلات جدي مي‌‏كند.

اين فعال مسائل زنان يادآور شد: بر اساس قانون اساسي ما، زنان و مردان با هم برابر نيستند چرا كه برابري نژادي، رنگ پوست و نظاير آن در قانون مطرح شده و اصلا به برابري جنسيتي اشاره‌‏اي نشده است، در عرصه فعاليت سياسي ما تا زماني با مردان برابر هستيم كه بخواهيم به يك مرد رأي دهيم اما اگر بخواهيم يك زن را به عنوان كانديدا مطرح كنيم، با مردان برابر نيستيم و جزو رجال محسوب نمي‌‏شويم.

داودي‌‏مهاجر در بخشي از سخنان خود با اشاره به اينكه ابزار تغيير، هرگز در دست زنان نبوده است، گفت: كسي مثل مرحوم اكبر عطري، خودش به من گفت كه خانمي در دانشگاه در عرصه انتخابات انجمن اسلامي بود كه بسيار از من توانمندتر بود اما من تمام تلاشم را براي اينكه او بالا نيايد، به كار بردم و متاسفانه چنين مشكلي حتي در ميان فعالان دفتر تحكيم وحدت نيز وجود دارد.

وي در ادامه ابراز خرسندي از اينكه امروز جنبش زنان به جنبش آزادي‌‏خواهي و دموكراسي‌‏خواهي پيوند خورده است، گفت: مهم‌‏ترين دليل شكست جنبش اصلاحات، حذف خرده جنبش‌‏هايي نظير جنبش زنان، جنبش دانشجويي و نظاير آن بود و اين قاعده‌‏اي است كه مورد تاييد تمام نظريه‌‏پردازان در جهان است.

داودي مهاجراز اينكه عرصه سياست در شرايط كنوني كشور در دست مردان سياسي قرار گرفته، ابراز تأسف كرد.

وي با بيان اين مطلب كه فمنيست‌‏هاي جهان معتقدند كه گفتمان مردسالار در تمام دنيا وجود دارد، افزود: البته اين گفتمان در هر كشوري به شكل خاصي وجود دارد، به طور مثال در كشورهاي آفريقايي، خشونت عليه زنان جدي است و در ايران مسأله مشاركت سياسي زنان دچار مشكل است.

داودي مهاجر در پاسخ به سوالي در خصوص عدم مسووليت‌‏پذيري زنان در جامعه ايران گفت: مسووليت به معناي واقعي هيچ وقت به زنان واگذار نشده است كه ميزان واقعي مسووليت‌‏پذيري زنان مشخص شود.

وي در پاسخ به مسأله حجاب زنان در ايران گفت: برخلاف آنچه ادعا مي شود، حجاب در ايران هيچ مصونيتي ايجاد نكرده است و شخص من هيچ اعتقادي به حجاب اجباري ندارم.

 

نگرش سنتي به زنان ، مانع توسعه كشور شده‌‏است

سه شنبه 18 اسفند ۱۳۸۳ -  8 مارس ۲۰۰۵

نگرش سنتي به زنان ايراني و توانايي‌‏ها بالقوه آنان ، از موانع عمده بر سر راه رشد و توسعه اقتصادي ايران است.

به گزارش خبرنگار گروه كارگري ايلنا , دكتر " سعيد شيركوند " ، معاون وزير اقتصاد و دارايي ، در همايش كارآفريني زنان و چالش‌‏هاي پيش رو ، با اعلام مطلب بالا خاطرنشان كرد : از آنجايي كه زنان در سال‌‏هاي اخيردرعرصه آموزش‌‏هاي عالي ، پيشرفت‌‏هاي چشمگيري داشته‌‏اند ، بايد براي فعاليت‌‏ زنان بسترهاي لازم را مهيا كنيم .

وي همچنين شناخت نادرست مردم نسبت به دولت را از ديگر موانع رشد اقتصادي كشور دانست و افزود : هر چند دولت وظيفه اشتغال‌‏زايي دارد ، اما نبايد انتظار داشت كه از طريق استخدام ، براي مردم فرصت شغلي ايجاد كند .

وي با بيان اينكه دولت بايداز طريق سياست‌‏گذاري ، فرصت‌‏هاي شغلي ايجاد كند ، از تفكرات ضد سرمايه‌‏اي پس از انقلاب به عنوان سومين مانع رشد و توسعه اقتصادي ياد كرد و افزود : متاسفانه تفكرات ضد سرمايه‌‏اي پس از انقلاب چنان به اوج رسيد كه مردم سرمايه‌‏هاي خود را پنهان مي ساختند .

معاون وزير اقتصاد تصريح كرد : بايد با بهره‌‏گيري از سرمايه‌‏هاي مردمي و استقبال از كوچك شدن تصدي دولت ، موجبات توسعه اقتصادي كشور را فراهم كرد .

شيركوند در خاتمه از كارآفريني به عنوان تنها راهكار براي بهره‌‏گيري از سرمايه‌‏هاي مردمي در جهت رشد و گسترش توسعه اقتصاد مردمي نام برد و جايگاه زنان را در اين عرصه بسيار با اهميت دانست .