زنان:دوشنبه 19 بهمن 1383 – 7 فوریه 2005

 

 

 

 

ياكين آرتوك گزارشگر ويژه‌ي سازمان ملل متحد در مورد خشونت عليه زنان، صبح امروز از مجتمع قضايي خانواده تهران بازديد كرد.

یکشنبه 18 بهمن 1383 – 6 فوریه 2005

به گزارش خبرنگار حقوقي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، خانم ياكين آرتوك ضمن حضور در مجتمع قضايي خانواده تهران و بازديد از شعبات اين مجتمع، به گفت‌وگو با مسؤلان اين مجتمع درباره‌ي «خشونت عليه زنان» پرداخت.

اين گزارشگر سازمان ملل، اظهار داشت: مذهب شيعه فرصت‌هاي مناسب، شگفت‌انگيز و متعددي را براي تفسير قوانين با توجه به شرايط روز در اختيار دارد و در كشور ايران، زنان بسيار برجسته‌اي هستند كه پست‌ها و مناصب بسيار كليدي و شاخصي دارند و 65 درصد زنان قادر به ورود به دانشگاه هستند و تحصيلات عاليه دارند بنابراين ارزش شراكت زنان در امور خانوادگي و اجتماعي كاملا تغيير كرده است.

وي تصريح كرد: مهم‌ترين بحث و چالش ما اين است كه چگونه مي‌توانيم حقوق زنان را در سيستم قضايي نسبت به اين مسائل بهتر بكنيم و همانطور كه قوانين كشور ايران منبعث از اين ديدگاه و آموزه‌هاست بنابراين شما بهترين فرصت را داريد كه جمهوري اسلامي ايران عرضه كننده‌ي دين در جهان باشد.

آرتوك افزود:من به عنوان يك زن مسلمان در اين موارد بحثي ندارم ولي به عنوان گزارشگر سازمان ملل در امر خشونت عليه زنان مي‌خواهم ببينم مشكل و كاستي‌ها در كجاست تا به ياري همديگر بتوانيم آنها را برطرف كنيم؟

وي در ادامه گفت: سازمان‌هاي بين‌المللي متعددي در رابطه با حقوق زنان كار مي‌كنند كه اجلاس (پكن+10) يكي از آنهاست و براي حمايت از حقوق زنان برگزاري سمينارهايي در اين زمينه خوب است. ولي بايد از زنان شركت كننده در اين سمينارها حمايت شود.

گزارشگر سازمان ملل، با بيان اينكه بسيار مهم است كه ايران بخشي از يك گفتمان جهاني باشد، اظهار داشت: من احساس مي‌كنم به رغم انتقاداتي كه از ايران در حال حاضر مي‌شود، لازمست كه ايران بخشي از اين گفتمان باشد و يكي از راه‌هاي گفتمان بين‌المللي، پذيرش كنوانسيون منع تبعيض عليه زنان است كه در مجلس ششم مطرح شد و شوراي نگهبان آن را رد كرده كه در مجمع تشخيص مصلحت نظام به سر مي‌برد.

وي افزود: پذيرش كنوانسيون به معناي رد محتويات فرهنگي قبلي نيست و شما هم با طرح اين مسائل زمينه را براي پذيرش اين كنوانسيون فراهم نماييد.

به گزارش خبرنگار حقوقي ايسنا در اين ديدار عباس جعفري دولت‌آبادي سرپرست مجتمع قضايي خانواده نيز اظهار داشت: قانون اساسي ايران به موضوع خانواده اهميت زيادي داده است كه از جمله در مقدمه و اصل دهم، خانواده به عنوان يك واحد بنيادين مورد توجه قرار گرفته است.

وي تصريح كرد: خشونت يك معضل جهاني است و مختص به ايران و كشورهاي آسيايي نيست.

جعفري دولت آبادي خاطر نشان كرد: مواردي هست كه خشونت عليه زنان را به وجود مي‌آورد و اين موارد بايد در سطح جهان مورد توجه قرار گيرد، مواردي هم‌چون فرهنگ مرد‌سالاري، رسانه‌ها، كوتاهي حكومت‌ها از عدم حمايت جدي خشونت عليه زنان كه بعضا زنان براي احقاق حقوق خود دچار ترس و واهمه هستند كه بايد دسترسي زنان به مرجع قضايي را آسان كرد.

وي با ارائه‌ي پيشنهاداتي از جمله ايجاد خانه‌هاي امن براي زنان، رشد تشكل‌هاي زنان، حمايت از سازمان‌هاي حمايتي در رابطه با زنان، ايجاد سازمان‌هاي حمايتي براي زنان، همكاري جدي‌تر بين پليس و زنان، ارتقاي بينش جامعه نسبت به زنان و حقوق آنها به ويژه در بحث خشونت، بازنگري در قوانين مرتبط با زنان در دو بخش عمده‌ي حقوقي، كيفري و مدني، آموزش و توانمندسازي زنان و ايجاد عزت نفس در آنان براي دفاع از حقوق خود، تامين هر چه بيشتر اجتماعي، اقتصادي زنان در جوامع و آگاهي جامعه و آموزش از طريق رسانه‌ها كه بايد در سطح ملي مورد توجه قرار گيرد را راهكارهايي براي رفع خشونت عليه زنان دانست.

سرپرست مجتمع قضايي خانواده‌ي تهران در ادامه افزود: در سطح منطقه همكاري كشورهاي منطقه به ويژه آسيا و آفريقا و تشكيل سازمان‌هاي حمايتي از زنان در سطح منطقه‌اي مي‌تواند در اين زمينه موثر باشد و در سطح جهاني نيز دادگاه كيفري بين‌المللي (ICC) و ايجاد سمينارهاي ويژه‌ي زنان در سطح جهان كه امكان حضور زنان در آن فراهم باشد مي‌تواند از موارد موثر ديگر در زمينه‌ي رفع خشونت عليه زنان باشد.

در اين جلسه فرحناز خسروشاهي و خانم اسدي نيز صحبت‌هايي در زمينه خشونت عليه زنان ارائه دادند.

 

اعظم در انتظار اعدام

یکشنبه 18 بهمن 1383 – 6 فوریه 2005

زنان ایران -حکم اعدام اعظم .ق که به اتهام مشارکت در قتل شوهرش پس از دو سال حبس در سال 79 به همرا فرد دیگری به نام عباس .آ هر دو به قصاص نفس محکوم شده بودند پس از طی کردن پنج سال حبس بزودی به اجرا در خواهد آمد .این زن یکی از هزاران زنی است که به دلیل وجود ارتباط عاطفی برای کاستن از جرم همدستش اتهام مشارکت در قتل را می پذیرد.

اغظم .ق معروف به اعظم .د 31 ساله و اهل تهران است هفتمین فرزند خانواده و ثمره ی ازدواج دوم مادری که از راه کارگری خرجی هفت فرزندس را می داد . پدر او بنا و فردی عیاش ،معتاد وبداخلاق بود . پدر اجازه ادامه تحصیل به فرزندانش را نمی داد پسرها مجبور به کار در خارج از خانه و دادن بخشی از حقوقشان به پدر و دختران مجبور به ازدواجهای زودرس بودند .

پدر اعظم توجهی به مسائل و مشکلات فرزندانش نداشت . به طوری که خواهر اعظم مرتبا مورد خشونت شوهرش قرار داشت و خانواده نیز از او حمایت نمی کرد و برادر او معتاد بود در حالی که خانواده هیچ حمایتی از آنها نمی کرد . درست مثل اعظم که در نهایت بدبختی و فلاکت از خانواده طرد شد .

اعظم در 17 سالگی با زور و کتک پدر مجبور به ازدواج با پسر عمه اش شد. او از این مرد صاحب دو فرزند شد. شوهر اعظم فردی معتاد و بی مسئولیت بود . آنها مرتب در حال اسباب کشی بودند و شوهر اعظم که حتی خرج مواد مخدرش را هم در نمی آورد خانه شان را بابت مهیا کردن بساط عیش و نوش به دوستان ش اجاره می داد و کم کم سوئ استفاده از اعظم نیز به مراسم پذیرایی از دوستان معتاد شوهرافزوده شد .

فرزندان اعظم همواره شاهد این کج رفتاریها و خشونتها بودند . اعظم در موارد متعددی در ازا تامین خرج تریاک شوهرش و پرداختن مبالغ افراد دیگر برای سوئ استفاده ماهها در اختیارتنها یک مشتری قرار می گرفت .

اما زندگی اعظم از زمان آشنایی با عباس .آ تغییر کرد. هرچند عباس هم از زمره مرداني بود كه شوهر اعظم او را وادار به معاشرت با آنها مي كرد اما او مخارج آنها را تامین کرد و در قبال مبلغی به شوهر اعظم، دیگر نگذاشت که از او سو استفاده شود . اعظم بارها برای طلاق به دادگاه مراجعه کرده بود اما شوهرش حاضر به آمدن به دادگاه نمی شد. بالاخره اعظم به همراه عباس و دو فرزندش فرار کرد . این زندگی یک سال طول کشید تا اینکه شوهر اعظم رد آنها را پیدا کرد و تهدید ها یش شروع شد .

رو در رو با حقارتهای چند ساله

اعظم در خانه ای که عباس برای او و فرزندانش خریده بود با شوهرش قرارمی گذارد وقتی شوهر اعظم به خانه آنها می آید دعوا و در گیری شروع می شود . دوبار تمام رذالتهای شوهر زنده می شود .اعظم با چوب ضربه ای به شوهر می زند و عباس دستانش را روی گلوی مرد می گذارد و فشار می دهد . جسد را پشت ماشین می گذاند و درداخل کانال آبی می اندازند .چندی بعد با مراجعه اعظم به دادگاه برای طلاق غیابی به همرا ه عباس راز آنها فاش می شود .

پزشکی قانونی به علت پیدا نشدن جسد علت مرگ را تشخیص نداد .و از آنجایی که اعظم و کاوه فکر می کردند برای دو نفر حکم قصاص صاد ر نمی شود برای اینکه کاوه تنها گناهکار نباشد انجام قتل را هردو به عهده گرفتند .

فرزندان اعظم سالهاست که در مرکز بهزیستی نگهداری می شوند .و این روزها او خود را تنها و تنها تر از همیشه احساس می کنند.حكم اعدام او قطعي شده است اما اين سئوال همچنان باقي مي ماند كه اگر خانواده اعظم او را به ازدواج اجباري شوهر نمي دادند يا اگر قانون و دادگاه به او اجازه مي دادند طلاق بگيرد، ايا اساسا اين قتل اتفاق مي افتاد؟

 

گزارش اولين كنفرانس بين المللي دفاع زنان از صلح

ایونا:یکشنبه 18 بهمن 1383 – 6 فوریه 2005

منبع: نشريه مجمع بين المللي زنان عرب، چاپ لندن، ژانويه 2005

امروزه كابوس جنگ و خونريزي در سراسردنيا و آثار سوء آن بر زندگي فردي و اجتماعي افراد خواب آرام همه را سلب كرده است به طوري كه اهميت پيشگيري از وقوع جنگ و تعارض و تلاش براي استقرار صلح براي همه فعالان حقوق بشر و صلح افزايش يافته است.

به عنوان مثال كشتارهاي هرروزه در عراق با هر دليل و بهانه اي نه تنها منجر به كشته يا زخمي شدن و آوارگي افراد بيگناه به ويژه زنان و كودكان مي شود بلكه وجدان هر انساني را نيز به درد مي آورد.

امروزه ديگر استقرار صلح آنچنان اهميتي يافته است كه نه تنها مكانيسمهاي بين المللي فعال در سطح دنيا، بلكه همه جنبشهاي مردمي، فعالان حقوق بشر، حقوق زنان، محيط زيست و ... بخش يا همه تلاش خود را معطوف به اين امر خطير نموده اند.

در اين ميان موضوع مشاركت زنان در دستيابي به صلح و توسعه پايداربه ويژه به عنوان فعالاني مؤثر و پيشگيري از عواقب سوء جنگ بر زندگي و سلامت روحي و رواني زنان و كودكان كه اولين قربانيان آن هستند، به يكي از مسائل مهم روز در جامعه بين المللي به ويژه در ميان فعالان حقوق زن تبديل شده است.

از همين رو هر از گاهي در گوشه و كنار دنيا شاهد سمينارها، كار گاهها و گرد همائيهايي هستيم كه موضوع صلح و زنان را در دستور كار خود قرار داده اند.

با درك ضرورت اين امر مهم بود كه، اولين كنفرانس بين المللي دفاع زنان از صلح در ژنو( سوئيس) و در ساختمان سازمان بين المللي كار برگزار شد. اين كنفرانس به مدت 2 روز (24-22 نوامبر 2004) و توسط جنبش بين المللي صلح زنان، يك سازمان فعال مصري به رياست خانم سوزان مبارك، سازماندهي گرديد.

كنفرانس فوق يك فرصت فوق العاده براي گردهم آوردن زنان و مرداني تلقي مي شد كه كار خود را وقف پيشرفت صلح نموده بودند و در واقع پاسخي بود به مطالبات زنان و مرداني كه نيروي اميد را در تلاش براي دستيابي به صلح درك كرده اند. پيام اصلي كنفرانس عزم راسخ و اميد براي غلبه بر چالشها بود.

شركت كنندگان در اين كنفرانس اذعان داشتند كه، حقوق زنان هميشه در جريان جنگها و مناقشات مسلحانه نقض شده و مي شود و بيرحمي و قساوت جنگي كه توسط مردان رهيري مي شود، اغلب اوقات به صورت خشونت عليه زنان انعكاس مي يابد. در اين ميان زنان پناهنده و آواره بيشتر از همه زنان در معرض خشونت قرار دارند و بخش عظيمي از افرادي هستند كه از خانه هاي خود رانده شده و مورد سوء استفاده قرار مي گيرند. و در حالي كه مردان جنگها را مي سازند، زنان مقدمات صلح را آماده مي كنند.

كنفرانس فوق در واقع عرصه اي را به وجود آورد كه مطالعات موردي و فعاليتهايي كه در نهايت منتهي به صلح مي شوند، تحليل و ارزيابي شوند. اين مطالعات موردي حلقه وسيعي از تجربيات موفق از تحريم مين هاي زميني تا عدالت و آشتي، مذاكرات صلح و ترويج حقوق بشر را در بر مي گرفت ضمن اينكه چندين زن صاحب نام نيز كه تجربه جنگ و معارضه را داشتند و خود شاهد اعمال خشونت بر زنان و كودكان در دوران مخاصمات بودند و در عين حال در راه ارتقاي حقوق بشر و حقوق زنان مبارزه مي كنند، در كنفرانس حضور داشتند.

برنده جايزه صلح نوبل سال 1997( جودي ويليامز) مري رابينسون كميسر عالي سابق كميسارياي عالي حقوق بشر، سيما ثمر رئيس مستقل كميسيون حقوق بشر افغانستان، و افراد برجسته ديگري هم كه براي استقرار صلح، ترويج حقوق بشر و ارتقاء حقوق زنان كار مي كنند نيز از كشورهاي مختلف در اين كنفرانس حضور به هم رسانيده بودند. شعار كنفرانس با عنوان: "حركت از تشخيص نيازها به سوي آنچه در عمل بايد انجام گيرد "تعيين شده بود.

لازم به ذكر است در اولين كنفرانس بين المللي دفاع زنان از صلح ضمن توجه به اهداف و برنامه هاي عمل قابل دسترسي و عملي براي آينده، بر ايجاد موج جديدي از فعاليتهاي صلح طلبانه در دنيا با حمايت همه جنبش هاي مدافع صلح تاكيد نمود. ضمن اينكه در اين گردهمايي به موانع فعاليت زنان براي جلوگيري از وقوع جنگها و تعارضات و وضعيتهاي عادلانه هم پرداخته شد. نتيجه اين كنفرانس اعلام تعهد جمعي شركت كنندگان براي تنظيم اقدامات اوليه و مهم در كنارايجاد مكانيزمهاي نظارتي و سرويس دهي بود.

در پايان شركت كنندگان بر موضوعات مهم ذيل تاكيد نمودند: 1- درگير نمودن هر چه بيشتر زنان در مذاكرات صلح، فرآيند استقرار صلح و بازسازي 2- حمايت از زنان در طول جنگها و مخاصمات با توجه بيشتر بر قاچاق زنان و كودكان 3- جلوگيري از استفاده از زنان و كودكان در به عنوان سلاح در جنگها و خونريزيها.

 

زنان بحريني با برپايي تظاهراتي خواستار برچيده شدن دادگاه‌هاي شرع شدند 

شنبه 17 بهمن 1383 – 5 فوریه 2005

راديو فردا: روز شنبه صد ها زن با برگزاري تظاهراتي در برابر وزارت دادگستري بحرين خواهان برچيده شدن دادگاه هاي شرعي که قضاوت در امور خانواده را در اين کشور بر عهده دارند شدند.

مدير کميته دفاع از حقوق زنان در بحرين مي گويد قانون کنوني خانواده که قاضي شرع مجري آن است ابزاري است براي اعمال ظلم در مورد زنان. زنان شرکت کننده در تظاهرات روز شنبه در منامه خواستار تعطيل شدن دادگاه شرع در بحرين شدند. دادگاه هاي شرع در بحرين مسئوليت رسيدگي به شکايت هاي مربوط به ازدواج و طلاق و امور مربوطه را بر عهده دارد. وزارت دادگستري بحرين مرجع قضايي براي ديگر امور در اين کشور به شمار مي رود. کميته دفاع از حقوق زنان در بحرين برگزار کننده تظاهرات روز شنبه در برابر دادگستري بحرين بوده است. مدير کميته مذکور به خبرگزاري خاورميانه گفت قاضي شرع در بحرين همواره به زيان زنان حکم مي دهد و از اين نظر به زنان بحرين بسيار ظلم مي شود. وي ادامه اين تبعيض را با اصلاحات مورد نظر پادشاه بحرين در اين کشور مغاير دانست. در چارچوب اصلاحاتي که پادشاه اين کشور به اجرا گذاشته است زنان بحرين در برخي از زمينه ها از حقوق مساوي با مردان برخوردار شده اند.