زنان:جمعه 16 بهمن 1383 – 4 فوریه 2005

 

 

 

دختران فراری در ناکجا آبادها

خبرگزاری سینا- مژگان فرجی: چهار شنبه 14 بهمن 1383 – 2 فوریه 2005

روزی نیست که چندین خبر در جراید پیرامون فرار دختران از خانه و یا دستگیری آنان توسط نیروی انتظامی در  تاریکخانه های شهر ودر دام مفسده پروران  اشاره ای  نشده باشد . این  فراریان  از خانه ،  پس از مدتی سرگردانی با دیدن هر چهره به ظاهر مهربانی به خیال خیرخواهی با او همراه شده و فقط با رد وبدل  کردن چند جمله کوتاه سر از  ناکجا آبادها ی  شهر درمی آورند .

اما جای تعجب دارد  در حالیکه این خبرها تقریبا" هر روز در جراید  به چاپ می رسد  تنهاخانه امن دختران فراری به دلایلی تعطیل اعلام شده است . بنابراین ، در چنین وضعیتی چشم  انداز تیره  و تاری از انواع آسیب ها  و ناهنجاری ها اجتماعی  که می توانستیم به کنترل شان امید بندیم  ، بالطبع  دامن زده  خواهد شد  .

 در همین رابطه ،  سازمان بهزیستی چندی پیش  از کاهش سن دختران فراري به 13سال خبر داد  وبر این امر تاکید  کرد  که دختران فراري کم سن و سال در همان 24 ساعت اوليه کاملا مستاصل شده و با کوچکترين وعده اي به اميد يافتن يک سرپناه امن يا حتي يک وعده غذا جذب باندهاي فساد مي شوند.

دکتر "امان الله قرائي مقدم"، پژوهشگر و استاد دانشگاه در تهران در اين باره مي گويد: "  سن دختران فراري بين 10 تا 17 سال و اوج آن پانزده الي شانزده سال و گاهي هشت سال هم مشاهده شده است .کارشناسان  معتقد هستند از سال گذشته فرار دختران 25 درصد افزايش پيدا کرده که اولين و مهمترين آن عوامل خانوادگي است، و بعدمی توان به  دلایلی نظیر  مسائل  اقتصادي ،  اجتماعي ،  فرهنگي، فردي و   آموزشي هم  اشاره داشت . "

وی در ادامه می  افزاید  :"  پديده فرار دختران به عنوان يک آسيب اجتماعی جديد مطرح است. اين مسئله  می تواند موجب افزايش جرم و جنايت در جامعه شود و امنيت و سلامت اجتماعی را به مخاطره افکند. تحقيقات نشان می دهد که فرار دختران از خانه نتيجه روابط ناسالم و بسيار خشن در خانه و خانواده است که  ادامه آن نيز دامنگير ساير خانواده ها  خواهد شد  و نيز در سطح کلان ،  جامعه را دچار آسيب و اختلال های جدی  خواهد ساخت . "

"عبدالرضا مصری" ، نماینده  کرمانشاه در مجلس شورای اسلامی در این باره می گوید : " وجود دختران فراری در کشور یک معضل اجتماعی است که از سوی هیچ نهاد یا مرکزی  قابل انکار نمی باشد .دراین باره  همواره دو فرایند علت و درمان بسیار مورد توجه بوده و همچنان هست . "

وی اضافه کرد : " برای یافتن انگیزه فرار دختران از خانه باید به خانواده ها و جامعه تواما" با هم  نگاه انداخت و نظر داد زیرا هریک از این اشخاص از یک خانواده  وبا مشکل خاص خود بیرون آمده است . بنابراین فرار آنان دارای علت های گوناگونی است  که برای رسیدگی یه هریک باید راهکارها و درمانهای مختلفی هم  بکار برد  ."

نماینده کرمانشاه افزود : " با چنین اوضاع و احوالی  ضرورت و  وجود یک مرکز به عنوان محلی امنی برای این گروه بسیار حائز اهمیت است. اما تاسیس آن و قطع ادامه کارش عواقب بسیار وخیم تری  را به دنبال خواهد داشت که از آن جمله می توان به گسترش بیماریهای مختلف  و رشد آسیب های اجتماعی در سطح کشور اشاره کرد . "

این نماینده مجلس ادامه داد : " البته ضرورت دارد که در نظر داشته باشیم این اماکن نباید نظیر زندان های کشور عمل کند و آنان را در فراگیری تخلفات بیش از پیش  یاری دهد  . "

مصری گفت : " تعطیلی چنین  مراکزی در سطح شهری نظیر تهران مسئله ای است که آفت  آن  انکار ناپذیر است. بنابراین جدا" باید مورد تجدید نظر و توجه  قرار گیرد  ."

"سید مرتضی موسوی" ، نماینده الیگودرز دراین باره می گوید : " جذب دختران فراری  به خانه های امن دارای مشکلات خاصی است که باید توسط کارشناسان آسیب شناسی  مورد بررسی قرار گیرد ."

این نماینده مجلس ادامه داد : " آنچه تاکنون در این ارتباط  بسیار برجسته بوده است  بیکاری و تعصبات غلط خانوادگی می باشد . بنابراین دست اندرکاران باید قبل از انجام هر اقدامی فعالیت های  فرهنگی را مدنظر قرار دهند و  با ایجاد مکان های امن از آسیب های جدی ممانعت  شود . "

وی ادامه داد : " نقش  دولت در این زمینه بسیار حائز اهمیت  می باشد و باید در این رابطه هر چه زودتر یک فکر اساسی کرد   تا وضعیت ازاوضاع  وخیم فعلی به مراحل  بحرانی تر   نرسیده است   ."

 

بحث قاچاق زنان ايرانى در فوروم اجتماعى جهان 

مهيندخت مصباح- رادیو آلمان: پنج شنبه 15 بهمن 1383 – 3 فوریه 2005

پنجمين فوروم اجتماعى جهان كه حدود يكصد و پنجاه و پنج هزار نفر در آن شركت جسته بودند، در حالى به كار خود پايان داد كه بيش از ۲۰۰۰ كارگاه آموزشى، سمينار و سخنرانى مختلف در آن برگزار شد. خانم نرگس محمدى از طرف كانون مدافعان حقوق بشر ايران نيز در اين همايش حضور داشت كه يكى از دو سخنرانى خود را به موضوع قاچاق زنان ايرانى به كشورهاى حاشيه خليج فارس اختصاص داده بود.

موضوع قاچاق زنان در روز ۲۷ ژانويه در پورتوآلگره با همراه چند شركت كننده از اوكراين و نپال مطرح شد كه بحث مفصلى در پى داشت و چند ساعت طول كشيد. خانم محمدى  ميگويد:

 «بحث قاچاق زنان بعنوان يك پديده اجتماعى مورد بررسى كارشناسان و محققان در ايران قرار گرفته و در نشريات و تحقيقات مختلف هم منتشر شده است. قاچاق زنان به ويژه در تهران كه از طريق مسافرت هوايى به كشورهاى حوزه خليج فارس از جمله كشورهاى عربي صورت ميگيرد، يكي از دغدغه هاى متخصصان و فعالان حقوق زن است. در ايران آمارى وجود دارد كه نگران كننده است و آمارى است رو به رشد. بحث قاچاق زنان موضوع پر استقبالى در اجلاس بود. چون يكى از محور هاى اين همايش احقاق حقوق زنان بود و مبارزه براى رفع تبعيض نسبت به زنان و مبارزه با مرد سالارى.»

خانم محمدى در پاسخ به اين سوال كه آيا تنها فرد شركت كننده از ايران در اين همايش بود، توضيح ميدهد:

«من در اجلاس تنها بودم. البته خانم عبادى هم به همايش دعوت داشت كه پيامى فرستاد و گفت به دليل احضار به دادگاه نمى تواند در آن شركت جويد اما حمايت خود را از همايش با اين پيام اعلام كرد.»

نرگس محمدى اضافه ميكند كه دنبال كردن بحث قاچاق زنان  تنها منحصر به جلسات خانمها نبود بلكه در جلسات عموممى با حضور همه سازمانهاى حقوق بشر انجام ميگرفت. مطالب ايشان در اجلاس محمدى  به طور همزمان به پرتغالى و انگليسي ترجمه ميشد تا قابل فهم براى همگان باشد.

مى پرسيم حاصل مبادله اطلاعات با فعالان حقوق زن براى مقابله با خريد و فروش زنان در بازار جهانى سكس چه بود؟

«موضوع هايي كه در اجلاس بعنوان راهكار عنوان شدند، الحاق كشورها به كنوانسيون هاى منع اين پديده ها بود كه به اين ترتيب ميتوان مبدا و مقصد را تحت كنترل قرار داد. راهكار ديگر اين بود كه قوانين داخلى كشورها، قوانين بازدارنده باشند طورى كه از جرمهاى سازمان يافته از جمله قاچاق زنان از كشورى به كشور ديگر پيشگيرى كند و سومين راهكار هم بسط آموزش و آگاهى در ميان مردم بود و نقش حاكميت ها و دولت ها در كنترل و حتى پيشگيرى اين پديده.»

خانم محمدى حضور فعال زنان در اين همايش را تحسين ميكند و دستاوردهاى فوروم اجتماعـى پورتوالگره را چنين بر ميشمرد:

« اين يك نمايش قدرت بود برا‌ي اينكه شركت كنندگان با ارائه بحث هاى تخصصى و با انسجام، يك نوع همسويى را به نمايش ميگذاشتند. مسئله جالب ديگر تعداد زنان شركت كننده بود كه با وجود موانع مختلف، بسيار چشمگير بود و برخى با وجوديكه بچه هاى كوچك همراهشان بود، حضور بسيار فعال داشتند.” ورك شاپ” هاى مختلف،  آموزش ها ودستاوردهاى خوبى براي ما مدافعان حقوق بشر بخصوص زنان داشت كه همه را دلگرم به ادامه كار در منطقه و كشور خود ميكرد.»

 

منع زنان از فعالیت در عرصه هنر ایران توسط جمهوری اسلامی

مهر انگیز کار- رادیو فردا:چهار شنبه 14 بهمن 1383 – 2 فوریه 2005

به موجب ماده 27 اعلاميه جهاني حقوق بشر هر کس حق دارد آزادانه در زندگي فرهنگي جامعه شرکت کند و از هنرها متمتع گردد. هر کس حق دارد نسبت به منافع معنوي و مادي حاصل از آثار علمي، فرهنگي يا هنري خود از حمايت مناسبت برخوردار گردد و به موجب ماده 22 اعلاميه جهاني حقوق بشر هر کس به عنوان عضو جامعه حق امنيت اجتماعي دارد. کارنامه دولت هايي که بعد از انقلاب بر سر کار بوده اند نشان از آن دارد که مضامين اعلاميه جهاني حقوق بشر از جميع جهات به خصوص در موضوع خلاقيت هاي هنري و ادبي مورد بي اعنتنايي قرار گرفته است. در نخستين گام زنان را از عرصه هنرهاي نمايشي و تک خواني راندند و همه خوانندگان زن و هنرپيشه هاي زن پيش از انقلاب را به صورت اهانت آميزي پاي ميز محاکمه کشيدند. در مراحل بعدي با فعال شدن شوراي عالي انقلاب فرهنگي که نهادي است غير قانوني سانسور را در تمام حوزه هاي هنري نهادينه کردند. وزارت ارشاد دولت خاتمي توانست تا حدودي فضاي بازتري ايجاد کند. اينک که کفه قدرت ديگر بار در جهت تقويت عوامل و دستجاتي که اساسا آزادي ها را برنمي تابند سنگين شده است.

 

سالانه ۳۰ هزار زن شاغل باردار در انگليس شغل خود را از دست مىدهند 

ایرنا:چهار شنبه 14 بهمن 1383 – 2 فوریه 2005

تحقيقات نشان داده است که در کشور انگليس سالانه ۳۰ هزار زن شاغل به

علت باردارشدن شغل خود را از دست مىدهند .

به گزارش پايگاه اينترنتى روزنامه گاردين ، کميسيون فرصتهاى برابر در

انگليس که اين آمار را تهيه و تنظيم کرده است ، اين مشکل را تبعيض آشکار و

نقض قانون تساوى حقوق شاغلان در انگليس اعلام کرده است .

از ميان زنان شاغل انگليس ، سالانه ۴۴۱ هزار زن باردار مىشوند و بخش

عمده اى از آنها به همين علت عذرشان خواسته مىشود .

۴۵ درصد از يک هزار زن شاغلى که در اين کار مطالعاتى مورد پرسش

قرار گرفته ، گفته اند که در محيط کارشان به علت باردار بودن به علل

مختلف يا از کار برکنار شده ، يا از همه حقوق و مزاياى مادى شغلى محروم

مانده و يا دچار ضرر و زيان مادى فراوان شده اند.

کميسيون فرصتهاى برابر با توجه به اين گزارش از دولت انگليس خواسته

است به طور جدى به مشکل زنان شاغل بپردازد و با انتشار بخشنامه هائى

همه کارفرمايان را موظف به رعايت حقوق زنان شاغل باردار کند.

اين نهاد همچنين خواستار آن شده است که زنان شاغل باردار هم موظف

شوند دوره استراحت باردارى خود و زمان دقيق بازگشت به کار را به کارفرما

اطلاع دهند.

فدراسيون مشاغل کوچک انگليس هم در ارتباط با همين موضوع روز سه شنبه

اعلام کرد که زنان شاغل باردار بايد ماه به ماه کارفرماى خود را در جريان

تاريخ دقيق قطع موقت کار و زمان بازگشت خود به کار قرار دهند و دولت موظف

است حقوق زنان شاغل را در تمام اين مدت بپردازد.

تاکنون پرداخت حقوق اين کارکنان بطوراختيارى برعهده خود کارفرمايان

بود.