آب،زنان و جنگ

نوشته لورا سانتینا    هفده نوامبر 2004

برگردان الف آناهیتا

 

 مهمترین موضوع  بحث در کنگره اتحادیه بین المللی زنان برای صلح و آزادی که در ماه آگوست سال 2004 درشهرکونگیلو،  در کشور سوئد برگزار گردید، مساله آب بود. طی هفته های طولانی نشست کنگره، بیش از 300 زن از 31 کشور جهان، پیرامون موقعیت، شرایط و قابل دسترسی بودن آب در کشورهای خود به بحث و گفتگو نشستند و بدین ترتیب، مساله آب در جهان، تصویری بسیار وحشتناک و خطرناک به خود گرفت.

بر اساس یک توطیه مهیج که با تصمیم سازمان ملل و تحت  فشار شرکتهای فراملی و سازمان تجارت جهانی در سال 1991 پایه ریزی شد، بجای تعریف اصلی از آب که یکی از اولین احتیاجات انسان  و جزو  حقوق انسانی به شمار می رود، این  ماده  حیاتی به عنوان منبعی که می تواند برای سود آوری شرکتهای خصوصی خرید و فروش شود، معرفی شد. بر اساس گزارش اتحادیه بین المللی زنان برای صلح و ازادی، آب پرارزشترین منبع زمین است که مردم جهان می بایست بطور مساوی به آن دسترسی داشته باشند و نه بر اساس سود و منفعت.

با وجود سیل و خشکسالی، تا قرن 21 مردم جهان به آب دسترسی داشتند اما بعد از انفجار قرن 21، با رشد جمعیت،آلودگی ناشی از صنعتی سازی،نظامی گری و خصوصی سازی، وضعیت بحرانی کنونی بوجود آمد.

تکنیک پرورش بذر از طریق مهندسی ژنتیک که توسط دولت آمریکا تکامل و وسعت یافته و به کشاورزان نیز تحمیل شده، خشکی پایدار کنونی را بوجود آورده است. بذرهایی که به آب بیشتری احتیاج دارند، جایگزین بذرهایی شدند که نسبت به خشکی مقاومتر بودند. رودخانه ها قبل از اینکه به اقیانوس بریزند خشک شدند. بجای روشهای آبیاری پیشین که مقاومتر بودند،  طی مدت  50 سال، به طور متوسط روزانه دو چاه عمیق و سد بزرگ ایجاد گردید تا کسری آب جبران شود.

بر اساس آمار اتحادیه بین المللی زنان برای صلح و آزادی، هر روز 6300 نفر در جهان به دلیل کسری آب جان خود را از دست می دهند.

شرکت کننده بولیویایی، خانم کتی پایینو می گوید:"فقط 3 نفر از 5 نفر جمعیت کشور من به آب مطمین دسترسی دارند. عدم وجود آب سالم و مطمین، یکی از بزرگترین عوامل مرگ و میر و بیماریهای گوناگون در کشور من می باشد." وی یک ظرف محتوی آب از کشور خود را به زنان کشورهای دیگر نشان داد که نیمی از آن پر از چرک و کثافت بود.

بسیاری از شرکت کنندگان تایید کردند که آلودگیهای صنعتی، سموم گیاهی و داروهای حشره کش در بسیاری کشورهای جهان باعث بوجود آمدن بیماریهای بسیار خطرناکی همچون سرطان و معیوب ساختن نوزاد در زمان تولد شده است.

خانم لتیسیا پایول می گوید:"94 درصد دریاچه ها،رودخانه ها،آبهای سطحی و آبهای زیرزمینی ما سرایت دهنده بیماری های گوناگون هستند. این وضعیت کاملا غیر قابل کنترل است. صنعت، رودخانه های ما را آلوده کرده است."

بر اساس شواهد، مرگ و میر انسانها به علت بیماریهایی  که سیستم دفاعی بدن را تضعیف می کند مانند بیماری ایدز، در مکانهایی که آبهای آلوده و سرایت دهنده بیماریها وجود دارند، شایع تر است. بررسیهای انجام  شده در بسیاری از کشورها، نشان می دهد، کمبود آب مطمین و  بهداشتی در مناطق شهری و بخصوص حومه ی شهرها، مساله ای بسیار حیاتی است. به گزارش لیس شانکی، وبا، تب حصبه و اسهال در کشور تانزانیا متداول است و مهمترین عامل آن،  نبود آب سالم و مطمین می باشد. بر اساس گزارش زنان سخنران از کشورهای مختلف در کنگره، مهمترین عامل سرایت بیماریهای مختلف در کشورهای آنان نیز عدم وجود آب سالم و مطمین است.

با وجود اینکه آمار موثق و رسمی در مورد بحران آب در ایالت متحده آمریکا داده نشد اما در این کنگره پیرامون وضعیت آب در این قسمت از جهان عنوان شد که استفاده بیش از حد معمول از آب و  آلاینده های رادیو اکتیو حاصل ساخت سلاحهای هسته ای که باعث الوده شدن جویها و رودخانه ها می شود، وضعیت آب را در این ناحیه بسیار ویران کننده و بحرانی کرده و خواهد کرد.

استرالیا به عنوان کشوری که مردمش بیشتر از هر جای دیگر در مصرف آب زیاده روی می کنند،معرفی شد.

همانطور که برای نفت می جنگند، ما برای آب خواهیم جنگید تهدیدی بود که در طول برگزاری کنگره از طرف زنان عنوان شد.

 دکتر شوسما پاکولی از هند می گوید:"ما از یک طرف با کشور پاکستان و از طرف دیگر با کشور چین، در رابطه به مساله آب در حال مشاجره هستیم."

الییه ستروس از فلسطین می گوید:"اسراییل آب فلسطینیها را سرقت می کند و سپس به قیمتی که ملت فلسطین توان خریدش را ندارند به آنان می فروشد."این وضعیت در حال انفجار است. شرکتهای

Vivendi Universal(France),Suez Lyonnaise des Eaux (France),Bouyguessaur (France),RWE Thames (Germany) ,Bechtel United Utilities(US)

صاحب امکانات و منابع عمومی و همگانی شده اند. یک مساله کاملا عادی این است که این شرکتها، آب مردم فقیر را از انها می خرند، بطری کرده و سپس به مصرف کننده ها در ایالت متحده آمریکا می فروشند. آنها بدین وسیله، صاحبان اصلی و اولیه آب را بدون داشتن آب کافی رها می کنند. این بنگاه ها همچنان حقوق آب جوامع پیرامونی را می خرند و دوباره همان آب را به آنها به میزان بسیار گرانتری می فروشند.

اکثر نمایندگان اتحادیه بین المللی زنان برای صلح و آزادی مشترکا متعقدند که می بایست با سرمایه گذاری ادامه دار در عرصه ی زیربنا و شالوده بحران کم آبی و در جهت حمایت از آب مطمین و سالم بطور جدی عمل کرد.

انگیزه شرکتهای خصوصی، بردن سود هر چه بیشتر است و آنان به راه حلی برای بهبود وضع بحرانی کنونی نمی اندیشند زیرا بهبود و تجدید ساختار زیربنایی در رابطه با این بحران بسیار گران تمام می شود و حتی اگر بهبود وضعیت آبهای آلوده کنونی در دستور کار قرار بگیرد، این شرکتها در مقابل آب سالم، هزینه های بسیار بالایی را مطالبه خواهند کرد و در صورت عدم پرداخت، آب را به آن خریداری می فروشند که بهترین پیشنهاد را به آنان می دهد. بسیاری از شرکتها نیز در قراردادها ضمانت سودی دارند و این ضمانت به آنها این حق را می دهد که در صورت استفاده کمتر اجتماعات از مقداری که قبلا گفته شده، قیمت آب را بالاتر ببرند. با این وجود، بسیاری از اجتماعات توانسته اند دوباره صاحب آب خود شوند و پیرامون مساله پیچیده آب، به راه حلهای طولانی مدت دست پیدا کنند.

زنان شرکت کننده در کنگره، به دلیل کم بودن زمان و با توجه به گستردگی مشکل آب، بیشتر وقت خود را صرف بحث و گفتگو پیرامون راه حل برای از بین بردن این مشکل جهانی کردند. آنها وضعیت آب و قابل دسترسی بودن آن را در اجتماعاتشان مورد ارزیابی قرار دادند که این ارزیابی مالکیت، بها، آلودگیهای صنعتی، نظامی گری و کشاورزی و همچنین وضعیت زیر بنایی آب را در برمی گرفت. هدف از این پژوهش، آگاهی بر نوع آبی که  جوامع  مشخص استفاده می کنند و میزان قابل دسترسی بودن آن در حال و  آینده بود.

ما نیز می توانیم از جنبش ها و مقاومتهای موجود در این رابطه الهام بگیریم.

 خانم دولسی سیلوا از سریلانکا می گوید:"ما علیه روند تبدیل آب به کالایی برای بهره برداری در بازارهای بین المللی که توسط بانک جهانی تقویت می شود با برگزاری راهپیماییهای متعدد به مبارزه پرداختیم. در حال حاضر ما ائتلافی از 300 گروه و تشکل زنان، کارگری و کشاورزی و افرادی که با تجاوز خصوصی سازی آب در سریلانکا مخالف هستند، تشکیل داده ایم."

کمپانی بچتل آمریکایی در بولیوی، حقوق آب مردم را خرید و سپس آب را به قیمتی که مردم قادر به خرید آن نبودند، به آنها می فروخت اما مردم با مبارزات خود موفق شدند، این شرکت را از بولیوی اخراج کنند. بنیادهای مبارزاتی مردمی کیلر کک و بایکت کک در کلمبیا، در حال بنیان گزاری هستند. ساکنان ایالت کنتاکی در آمریکا، با ایجاد تشکلها در حال مبارزه هستند تا دوباره کنترل آب کنتاکی را که در سال 2003 توسط آر دبلیو ای خریداری شد، دوباره بدست بیاورند و همچنیین ساکنان ایالت میشیگان، سیاستهای شرکت نستل را که امتیاز آب چشمه محلی برای بطری کردن آنان را در اختیار دارد، به مبارزه گرفته اند. مثالهای بسیار زیاد دیگری از مبارزه مردم کشورهای گوناگون با شرکتهایی که آب را بعنوان منبعی سود آور در اختیار خود در آورده اند وجود دارد.

صبح روز بعد از نشست زنان، برای قدم زدن به دژ قدیمی مستقر در تپه شهر کنگیلو رفتم. دیواره های دژ توسط گیاهان که بصورت اریب وار بطرف صخره ها پیش رفته بودند، پوشیده شده بودند و از تصمیم مردم سوئد برای نفی جنگ، بعنوان راه حلی برای حل مشکلات در 190 سال پیش، گواهی می دادند. شاید ما هم می توانستیم از جنگ، حتی جنگهای پیش بینی شده برای آب امتناع کنیم.

با پایان گرفتن کنگره، ترک دوستان قدیمی و جدید که از گوشه و کنار جهان آمده بودند و زندگی هر فرد در جهان برایشان ارزش والایی داشت، بسیار سخت بود اما در هر صورت بنظر می آمد که ما در شهر کونگیلو، به رویاهای مشترکمان تقریبا دست پیدا کردیم.