زنان: چهارشنبه ۴ آذر ۱۳۸۳ - ۲۴ نوامبر ۲۰۰۴

 

 

 

نقش زنان در تولید  کشاورزی سال 1382

سه شنبه 3 آذر ۱۳۸۳ – 23  نوامبر ۲۰۰۴

مهر: به نقل ازروابط عمومی  سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور، براساس طرح سرشماری عمومی کشاورزی در سال 82 ، حدود 3/4 میلیون واحد تولید کشاورزی تحت عنوان بهره برداری کشاورزی در سطح کشور شناسایی شده است .

از تعداد 3/4 میلیون بهره برداری متعلق به اشخاص حقیقی تنها 177 هزار بهره برداری توسط بهره برداران زن و مابقی توسط بهره برداران مرد اداره می شود .

تعداد چهار ميليون و 147 هزار بهره‌برداري كشاورزي از سوي مردان انجام مي‌شده‌اند كه 96 درصد بهره‌برداري‌ها را بر عهده داشته‌اند.

 

سمينار"زنان و سنت‌‏هاي افغاني" در كابل آغاز شد

سه شنبه 3 آذر ۱۳۸۳ – 23  نوامبر ۲۰۰۴

سيمينار سه روزه" زنان و سنت‌‏هاي افغاني " در كابل آغاز به كار كرد.

به گزارش ايلنا به نقل از"سايت اطلاع رساني افغانستان" اين سيمينار كه به همت نهاد تحقيقاتي زنان برگزار شده‌‏است طي سه روز به بررسي سنت‌‏هاي رايج در افغانستان مي‌‏پردازد و راه‌‏هاي بيرون رفت از سنت‌‏هاي ناهنجار و خرافي را به پژوهش مي‌‏گيرد.

اكثر شركت كنندگان در اين سيمينار را زنان تشكيل مي‌‏دهند.

بر اساس گزارش هاي رسيده بيشتر شركت كنندگان در اين سيمينار از تغييرات به وجود آمده طي دوسال اخير در افغانستان اظهار خوشبيني نموده حضور اجتماعي زنان را به فال نيك گرفته‌‏اند.

در اين سيمينار نمايندگاني از نهادهايي چون حقوق بشر، كابينه دولت، موسسات خارجي در كابل، برخي از نمايندگي‌‏هاي سياسي خارجي و نمايندگان زنان از حدود بيست ولايت افغانستان شركت دارند.

لازم به ذكر است كه طي دوسال اخير از ولايات متعدد افغانستان نمايندگاني از زنان به كشورهاي ديگر دعوت شده‌‏اند تا در بازگشت الگوهاي ديگر كشورهارا به منطقه خود به ارمغان آورند.

 

آيت الله منتظری: برداشتن حجاب در شرايط اضطراری ممکن است

بی بی سی :دوشنبه 2 آذر ۱۳۸۳ – 22  نوامبر ۲۰۰۴

آيت الله منتظری از مراجع شيعه در تازه ترين فتوای خود گفته است که مسلمانان اروپا در شرايط اضطراری می توانند حجاب خود را کاهش دهند يا تبديل کنند.

آيت الله منتظری که در پاسخ تماس بی بی سی در باره بحران حجاب در اروپا نظر داده است می گويد گرچه حجاب از دستورات ضروری دين اسلام است رعايت شکل خاصی از آن ضروری دين نيست.

اين مرجع شيعه معتقد است که اگر زن باحجابی با قوانين برداشتن حجاب روبرو شد نخست بايد به بررسی تغيير شغل خود فکر کند و يا به مناطقی که داشتن حجاب با مخالفت روبرو نمی شود مهاجرت کند ولی اگر "انجام آن کار يا شغل برای او امری ضروری است بعيد نيست گفته شود که به اندازه رفع ضرورت بتواند مقداری از حجاب خود را که ملزم به برداشتن آن می باشد بردارد."

آيت الله منتظری در عين حال توصيه می کند که اگر زنان با حجاب بتوانند در اين موارد به گونه ای از کلاه يا کلاه گيس و مانند آن استفاده کنند بايد چنين نمايند.

او از مسلمانان خواسته است تا با تشکيل محافل و گردهمايی ها و ساير راههايی که در توان آنهاست از دولتهای غربی بخواهند که حقوق مسلمانان را رعايت کنند.

مساله حجاب در شماری از کشورهای اروپايی مانند فرانسه تا حد يک بحران اجتماعی پيش رفته است. اما دولت فرانسه توانست از آغاز سال تحصيلی جديد قانون منع نشانه های مذهبی از جمله پوشيدن حجاب را در مدارس اين کشور اعمال کند.

دولت آلمان نيز در چندين ايالت خود معلمان زن مسلمان را ملزم به برداشتن حجاب کرده است.

در بريتانيا نيز گرچه ماجرای حجاب با مخالفت های مشابهی رویرو نبوده است اما در برخی از مدارس مديران مدرسه از ورود دانش آموزان دختر با حجاب اسلامی جلوگيری کرده اند.

 

عشرت‌ شايق‌:زنان‌ خياباني‌ متهم‌ رديف‌ اول‌ نيستند

اعتماد:سه شنبه 3 آذر ۱۳۸۳ – 23  نوامبر ۲۰۰۴

گروه‌ اجتماعي‌: روزنامه‌ها و خبرگزاري‌هايي‌ كه‌ در دو روز گذشته‌ پيشنهاد اعدام‌ زنان‌ خياباني‌ را به‌ نقل‌ از عشرت‌ شايق‌ نماينده‌ مردم‌ تبريز در مجلس‌ شوراي‌ اسلامي‌ نوشته‌ بودند از سوي‌ اين‌ نماينده‌ به‌ تحريف‌ و قلب‌ واقعيت‌ متهم‌ شدند.

عشرت‌ شايق‌ ديروز در گفت‌وگو با «اعتماد» گفت‌: مسائلي‌ كه‌ در زمينه‌ زنان‌ خياباني‌ به‌ نقل‌ از من‌ در روزنامه‌ها و خبرگزاري‌ها آورده‌ شد، صحت‌ ندارد و اين‌ روزنامه‌ها صحبت‌هاي‌ من‌ را به‌ گونه‌يي‌ «دم‌ بريده‌ و سربريده‌» نقل‌ كرده‌اند و به‌ همين‌ دليل‌ نيز استنباط‌هاي‌ خود را به‌ جاي‌ نظرات‌ من‌ نقل‌ كرده‌اند.

وي‌ اضافه‌ كرد: خبرنگاراني‌ كه‌ نظرات‌ من‌ را نقل‌ كرده‌اند، تعهد روزنامه‌نگاري‌ را رعايت‌ نكرده‌ و به‌ همين‌ سبب‌، صحبت‌هاي‌ مشفقانه‌ من‌ را تحريف‌ كرده‌اند.

وي‌ ادامه‌ داد: من‌ در مورد اعدام‌ زنان‌ خياباني‌ صحبت‌ نكرده‌ام‌ و اگرچه‌ اعتقاد دارم‌ اين‌ زنان‌ متهم‌ هستند اما به‌ هيچ‌وجه‌ متهم‌ رديف‌ اول‌ نيستند و برخوردها بايد با مقصران‌ اصلي‌ صورت‌ گيرد و لذا اعتقاد دارم‌ برخوردها بايد با مقصران‌ اصلي‌ صورت‌ گيرد.

مشروح‌ گفت‌وگو با عشرت‌ شايق‌ در موضوع‌ زنان‌ خياباني‌ و گزارشي‌ در اين‌ باره‌ روز چهارشنبه‌ منتشر خواهد شد.

 

25 نوامبر، روز جهانی حذف خشونت عليه زنان 

شهروند چاپ کانادا: شيدا بامداد ــ تورنتو 

خشونت عليه زنان را متوقف کنيد!

مقدمه

اعمال خشونت به زنان و پيامدهای آن به عنوان مسئله ای جهانی، معضلی خانگی، عارضه ای تاريخی، آشکارا و يا در خفا، زخم کهنه ای است که اعماق عواطف و روان انسانها را مجروح و آرامش آنان را حتی در امن ترين پناهگاهها و خلوت ترين حوزه ارتباطاتشان در هم می شکند، جامعه و واحدهای تشکيل دهنده آن را به لحاظ جسمی و روحی بيمار و نامتعادل مي سازد و عملکرد نهادهای اجتماعی، سياسی، حقوقی، اقتصادی، فرهنگی و خدماتی را مختل و ناکارآمد می کند.

ابعاد وسيع خشونت عليه زنان و تبعات آن بويژه پس از جنگ جهانی دوم، سرآغاز شکل گيری تحولات فکری و جنبش های اجتماعی زنان برای رفع خشونت و تبعيض نسبت به زن شد. نهادهای بين المللی، قاره ای و منطقه ای همچون سازمان ملل و ارگانهای وابسته به آن، سازمانهاي دفاع از حقوق بشر و سازمانهای غير دولتی نيز در چند دهه اخير به اين کارزار رو به گسترش پيوستند و بررسی ابعاد و اشکال خشونت و تبعيض عليه زنان، پيامدها و تاثيرات آن را بر سلامت و زندگی فردی و اجتماعی زنان و کودکان در دستور کار خود قرار دادند. نتيجه اين روند تشکيل صدها سازمان و نهاد کوچک و بزرگ در سطوح محلی يا منطقه ای و جهانی، آکادميک و غير آن، هزاران نشست، فراخوان و کنفرانس، تهيه و صدور بيشماری گزارش، اعلاميه، قطعنامه، توصيه نامه، بوده است. با اين چشم انداز که با اقدامات دولتها و البته نهادهای مردمی و اجرای برنامه های مستمر و آينده نگر، خشونت و تبعيض عليه زنان در زندگی فردی و اجتماعی آنان مهار شود.

بر پايه اين باور که شناخت تجارب و تدابير زنان در جوامع ديگر، ما زنان ايرانی را در تلاشمان برای دستيابی به راهکارهای متناسب با ويژگيهای فرهنگی و اجتماعی جامعه ايران در کارزار بزرگمان برای مهار خشونت تواناتر می سازد و نيز به مناسبت فرا رسيدن 25 نوامبر، روز جهانی حذف خشونت عليه زنان، برگردان قطعنامه 134/54 مجمع عمومی سازمان ملل برای تعيين روز جهانی حذف خشونت عليه زنان و خلاصه ای از تاريخچه شکل گيری آن را به تمامی زنان آزاديخواه و فعالان حقوق بشر ايرانی تقديم می کنم.

 

تعيين 25 نوامبر به عنوان روز جهانی حذف خشونت عليه زنان

مجمع عمومی سازمان ملل در تاريخ 17 دسامبر 1999 در هشتاد و سومين جلسه عمومی دوره پنجاه و چهارم خود و بر اساس گزارش "کميته سوم اجرائی" و با توافق نمايندگان 79 کشور عضو، قطعنامه تعيين روز 25 نوامبر به عنوان "روز جهانی حذف خشونت عليه زنان " را تصويب نمود.

اين قطعنامه بنا بر پيشنويسی که دو ماه پيش از آن توسط نماينده دومينيکن از سوی نمايندگان 74 کشور به "کميته سوم اجرائی" مجمع عمومی پيشنهاد شده بود، صادر شد. بر اساس مفاد پيشنويس مزبور که عنوان " روز جهانی حذف خشونت عليه زنان" را بر خود داشت، مجمع عمومی، تمامی سازمانها و نهادهای بين المللی ذيربط را به سازماندهی فعاليتهايی گسترده در طرح مسئله خشونت عليه زنان در آن روز دعوت می نمايد. پيشنويس خاطرنشان ميکند که اعمال خشونتهای مزمن عليه زنان فرصتهايی را که آنان برای به دست آوردن برابريهای حقوقی، اجتماعی، سياسی و اقتصادی در جامعه دارند نابود ميکند. اين پيشنويس همچنين از مجمع می خواهد تا بر مفهوم عبارت "خشونت عليه زنان" به صورت زير تاکيد مجدد نمايد:

"خشونت عليه زنان" به معنی قائل شدن هر گونه خشونت بر اساس جنسيت که نتيجه و يا پيامد احتمالی آن صدمه يا آزار فيزيکی، جنسی يا روانی زنان را در بر داشته باشد، صرفنظر از اينکه در محيط های عمومی و يا در زندگی خصوصی رخ دهد، اطلاق می شود.

 

قطعنامه شماره54 نشست 134مجمع عمومی سازمان ملل متحد

روز جهانی حذف خشونت عليه زنان

مجمع عمومی برای يادآوری

ــ اعلاميه حذف خشونت عليه زنان، قطعنامه 104/48مجمع عمومی مورخ 20 دسامبر 1993 و قطعنامه 86/52 مجمع عمومی مورخ 12 دسامبر 1997

ــ اعلاميه جهانی حقوق بشر

ــ ميثاق جهانی حقوق مدنی و سياسی

ــ ميثاق جهانی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی

ــ کنوانسيون حذف تمامی اشکال تبعيض عليه زنان

ــ کنوانسيون ضد شکنجه و ديگر تنبيهات و برخوردهای شقاوت بار، غير انسانی و توهين آميز

و با توجه به

ــ ميثاق قاره ای منع، مجازات و ريشه کن کردن خشونت عليه زنان مصوب مجمع عمومی سازمان کشورهای قاره آمريکا در بيست و چهارمين نشست دوره ای آن 10 ــ6 ژوئن 1994 (برزيل)

ــ نوزدهمين توصيه های عمومی بر خشونت عليه زنان مصوب نشست يازدهم"کميته رفع تبعيض عليه زنان" در سال 1992

و با در نظر گرفتن

ــ"تدابير آينده نگر نايروبی برای پيشرفت زنان" که خشونت عليه زنان را به عنوان مانعی برای دستيابی به برابری، توسعه و صلح ارزيابی ميکند

ــ"برنامه عملی چهارمين کنفرانس جهانی زنان ــ1997" که يکسری اقدامات يکپارچه معينی را برای پيشگيری و حذف خشونت عليه زنان توصيه ميکند

ــ اجرای کامل " کنوانسيون حذف تمامی اشکال تبعيض عليه زنان"

و نيز با در نظر گرفتن اينکه برخی از گروههای زنان به صورت ويژه ای در برابر خشونت آسيب پذير و بی دفاع ميباشند مانند: زنانی که به گروههای اقليت قومی، دينی يا نژادی تعلق دارند، زنان تنگدست، زنان آواره يا مهاجر، زنان ساکن مناطق دور افتاده، زنان ساکن در زندانها و يا مراکز بازپروری، دختر بچه ها، معلولان و زنانی که در شرايط جنگی يا نظامی دارند زندگی می کنند

و با پذيرش اينکه

ــ خشونت عليه زنان تجلی تاريخی رابطه قدرت نابرابر ميان زن و مرد بوده و منجر به سلطه مرد بر زن و اعمال تبعيض عليه زنان و ممانعت از پيشرفت آنان ميگردد

ــ خشونت عليه زنان يکی از اهرمهای اجتماعی مهمی است که زنان را اجبارا در موقعيت زيردست مردان قرار ميدهد

ــ حقوق بشر زنان و دختر بچه ها به عنوان بخش غيرقابل سلب، اساسی و لاينفک حقوق بشر جهانی محسوب می شود.

ــ حقوق بشر زنان و دختران لزوما بايد بيشتر ترويج و حمايت شود

و با نگرانی از اينکه

ــ زنان به طور کامل از حقوق بشر و آزاديهای اساسی بهره مند نمی شوند

ــ کم و کاستی های ديرپايی که در حمايت و ترويج حقوق و آزاديهايی زنان در ارتباط با خشونت عليه آنان وجود دارد.

و با قدردانی از

ــ همکاری ايجاد شده در ميان نهادهای مربوطه، افراد، بنيادها و ارگانهای سازمان ملل متحد در کشورهای مختلف در مبارزه برای ريشه کن نمودن خشونت عليه زنان

ــ تلاشهای جامعه مدنی و سازمانهای غير دولتی که در بالا بردن آگاهی عمومی و شعور اجتماعی برای درک اثرات منفی خشونت عليه زنان

و با تاکيد مجدد اينکه

ــ بر اساس بند اول اعلاميه حذف خشونت عليه زنان، عبارت "خشونت عليه زنان" به معنی "قائل شدن هر گونه خشونتی که نتيجه و يا پيامد احتمالی آن صدمه يا آزار فيزيکی، جنسی يا روانی زنان را در بر داشته باشد، شامل تهديد به اعمال خشونت، و يا اقدام به زور و محروميتهای غير قانونی از آزاديهای شهروندی، صرف نظر از اينکه در محيطهای عمومی و يا زندگی خصوصی رخ دهد" می باشد.

1ــ مجمع عمومی تصميم ميگيرد که 25 دسامبر به عنوان " روز جهانی حذف خشونت عليه زنان" تعيين شود.

2ــ مجمع عمومی به نحو مقتضی از دولتها، موسسات مربوطه، گروهها، بنيادها و برنامه های منظومه سازمان ملل متحد، ديگر سازمانهای بين المللی و نيز سازمانهای غير دولتی دعوت ميکند تا در اين روز به سازماندهی فعاليتهای گسترده ای برای بالا بردن آگاهی عمومی نسبت به موضوع خشونت عليه زنان بپردازند.

 

تاريخچه 25 نوامبر

پيشترها، در کشورهای آمريکای لاتين و شماری ديگر از کشورهای دنيا روز 25 نوامبر تحت عنوان "روز جهانی رفع خشونت از زنان" يا " روز نفی خشونت عليه زنان" و يا "روز پايان خشونت عليه زنان" گرامی داشته می شد. اين روز در آغاز توسط "اولين گردهمائی زنان آمريکای لاتين و کارابين" در بوگوتا، کلمبيا(18 تا 21 جولای 1981) مطرح شد. در آن گردهمائی، زنان شرکت کننده خشونت سيستماتيک نسبت به زنان از ضرب و جرحهای خانگی تا تجاوز و آزار جنسی تا خشونتهای دولتی همچون شکنجه و بدرفتاری با زنان زندانی سياسی را محکوم کرده و روز 25 نوامبر را به عنوان گراميداشت خاطره خواهران "ميرا بال"(Mirabal) تعيين نمودند. اين روز در اصل روزی است که سه زن آزاديخواه در دومينيکن در سال 1960 در دوران ديکتاتوری " رافائل تراجيلو"(Rafael Trujillo 1930ــ1961) به شکل فجيعی به قتل رسيدند. از آن پس به مناسبت گراميداشت خاطره آنان و نيز آگاه نمودن افکار عمومی از اعمال خشونت به زنان روز 25 نوامبر مورد توجه قرار گرفت.

 

خواهران ميرابال

سه دختر خانواده ميرابال، پاتريا، مينروا و ماريا ترزا در سالهای 1924، 1927 و 1935 درمنطقه ای که امروز در جمهوری دومينيکن استان سی باس ناميده ميشود متولد شدند. هر سه تحصيلات متوسطه را به پايان رسانده، مينروا و ماريا برای ادامه تحصيلات وارد دانشگاه شدند. هر سه خواهر و همسرانشان درگير مبارزه با رژيم "تراجيلو" بودند، و عليرغم پيگردها و زندانی شدنهای مکرر به شرکت در فعاليتهای سياسی عليه خودکامگی های " تراجيلو" ادامه ميدادند. در ژانويه 1960، پاتريا هدايت اجلاسی را به عهده داشت که عاقبت در ژوئيه همان سال "نهضت مقاومت سری" را بنياد نهاد.

ازآن پس خواهرها و ساير يارانشان در سراسر کشور بيش از پيش مورد فشار و و آزار رژيم مستبدانه " تراجيلو" قرار گرفتند.

اوايل نوامبر، "تراجيلو" اعلام کرد که دو مشکل اساسی او کليسا و خواهران ميرابال هستند. روز 25 نوامبر، هنگامی که خواهران ميرابال در مسير رفتن به ملاقات همسران زندانيشان بودند، در يک "حادثه رانندگی" کشته شدند. اين حادثه خشم و اعتراض عمومی را برانگيخت. قتل فجيع خواهران ميرابال در واقع رويدادی شد که به نهضت عمومی ضد تراجيلو کمک کرد، چنانکه پس از گذشت يک سال ديکتاتوری تراجيلو سرنگون شد. خواهران ميرابال که به "پروانه های فراموش نشدنی" تشبيه شده بودند سمبل مقاومت ملی و بويژه زنان دومينيکن تبديل شدند، آنچنان که در شعرها، آوازها و کتابها تقدير و تحسين می شدند.

کشته شدن آنها از جمله الهام بخش تاليف رمانی به نام "در زمان پروانه ها" (In The Time of Butterflies)توسط "جوليا آلوارز" (Julia Alvarez) شد. رمان، توصيف رنجها و آلام آنان درآخرين روزهای ديکتاتوری "تراجيلو" است.

خاطره خواهران ميرابال و تلاش و تقلای آنان برای احقاق آزادی وحقوق بشر آنان را به سمبل احترام و الهام در جهان بدل نمود. خواهران ميرابال نمونه های بارز مقاومت در برابر تعصب و خودکامگی هستند. زندگی آنان نه فقط برای مردمان هم دوره شان بلکه پس از مرگشان و نه تنها در جمهوری دومينيکن که در همه کشورهای دنيا سرمشق و احترام انگيز است.

 

25 نوامبر تا 10 دسامبر

کارزاری 16 روزه برای مبارزه با خشونت عليه زنان

در ژوئن 1991، مرکز هدايت جهانی زنان (CWGL) با مشارکت "اولين موسسه جهانی زنان برای زنان، خشونت و حقوق بشر" W(Women’s Global Institute on Women, Violence and Human Rights)

و توسط نمايندگان 20 کشور عضو اين دو نهاد بين المللی تدارک و اجرای يک کارزار جهانی 16 روزه برای مقابله با خشونت را به صورت ساليانه اعلام نمود.

اين کارزار طرح مسايل مربوط به زنان بويژه خشونت و حقوق بشر زنان را از 25 نوامبر تا 10 دسامبر مورد توجه قرار می دهد. اين دوره زمانی سالگرد چهار رخداد اجتماعی و تاريخی مهم را در بردارد:

ــ 25 نوامبر، روز جهانی حذف خشونت از زنان

ــ 1 دسامبر، روز جهانی ايدز (World AIDS Day)

ــ 6 دسامبر، کشتار مونتريال در سال 1986( کشته شدن14 دانشجوی زن رشته مهندسی به جرم فمينيست بودن در صحن دانشگاه ) Montreal Ecole Polytechniqu)

ــ 10 دسامبر، روز جهانی حقوق بشر

اگر چه در ابتدا، تنها 23 زن به نمايندگی از 20 کشور جهان آغاز کننده اين حرکت بودند، اما با کوشش بی وقفه زنان و از طريق سازمانها و ارگانهای مربوطه در طول ده سال اخير، نهضت يکپارچه و نيرومندی به وجود آمده است که امروز در بسياری از مناطق، کشورها و شهرهای دنيا 16 روز فعاليت گسترده در جهت افزودن آگاهی عمومی نسبت به مسئله خشونت و حمايت از قربانيان خشونت را دامن می زند و فرياد رسائی را برای متوقف نمودن خشونت عليه زنان سر می دهد. 

 

يكي از جدي‌ترين مباحث اجتماعي كشور تأمين حقوق زنان است كه هم‌اكنون از مشكلات و چالش‌هاي پيش روي جامعه زنان به شمار مي‌رود.

سه شنبه 3 آذر ۱۳۸۳ – 23  نوامبر ۲۰۰۴

به گزارش خبرنگار سرويس «زنان» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، زهرا شجاعي، مشاور رييس‌جمهوري در همايش «زن و علم در عصر حاضر» اظهار داشت: با وجودي كه واژه «عدالت جنسيتي» در برنامه چهارم توسعه حذف شد، اما در قانون برنامه چهارم توسعه مواد، بندها و اصول متعددي به محتواي عدالت جنسيتي پرداخته‌اند و موضوعات مرتبط با زنان مانند آموزش، بهداشت، كاهش خشونت، توسعه سازمانهاي غيردولتي زنان در روند برنامه چهارم توسعه در 34 بند، ماده و اصل گنجانيده شده است.

وي تاكيد كرد: تحولات جامعه زنان پس از انقلاب اسلامي بيش از ساير تحولات به چشم مي‌آيد و اين مسأله فضا را براي بهره‌مندي بيشتر نظام از اين سرمايه و انرژي آماده، مستعد، ماهر و تحصيلكرده فراهم كرده است.

رييس مركز امور مشاركت زنان در ادامه تصريح كرد: عدم استفاده از زنان به عنوان سرمايه‌هاي تحصيلكرده و ارزشمند و بي‌توجهي به آن منجر به بروز بحرانهاي متعدد اجتماعي مي‌شود.

وي در ادامه با بيان اينكه هم‌اكنون اميد به زندگي زنان نسبت به قبل از انقلاب10 سال افزايش يافته خاطرنشان كرد: منافع و مصالح ملي ايجاب مي‌كند كه مسؤولان جهت بهره‌مندي هرچه بيشتر از سرمايه انساني زنان تلاش كنند.

به گفته وي زنان در رديف بزرگترين ذخايري هستند كه هنوز از وجود آنها استفاده بهينه به عمل نيامده و فراهم كردن زمينه‌هاي تازه براي مشاركت و درگيركردن زنان در فرآيند رشد و توسعه از الزامات برنامه‌هاي راهبردي مديريت نوين است.

مشاور رييس‌جمهوري، در ادامه با بيان اينكه تاريخ نشانگر گوناگوني حقوق، مزايا، مسئوليت‌ها و درجات قدرت زنان در جوامع مختلف است اظهار داشت: به نظر مي‌رسد كه هيچگاه و در هيچ جامعه‌اي زنان به عنوان يك گروه، قدرت حاكمه را در قلمرو عمومي در اختيار نداشته‌اند.

به گزارش ايسنا، وي در ادامه با اشاره به اينكه بهبود وضعيت زنان مستلزم تغيير و تحول در بسياري باورها، عادات، هنجارها و مناسبات اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي است، تاكيد كرد: تجربه نشان داده كه زنان در فرصتهاي برابر، شايستگي‌هاي خود را در تحصيل، آموزش، پيمودن مدارج علمي و ايفاي نقشهاي اجتماعي نشان داده‌اند.

رييس مركز امور مشاركت زنان با تاكيد بر اينكه زنان جهان و ايران در برابر فقر، خشونت، مناقشات مسلحانه و قاچاق هنوز جزء آسيب‌پذيرترين اقشار هستند، خاطرنشان كرد: تلاش در برقراري عدالت جنسيتي نه تنها در ايران بلكه در تمام جهان آماج، تنگ نظري و يكسو بيني فراوان بوده اما زنان ايراني علي‌رغم محدوديت‌هاي گوناگون در برابر مطالبات منطقي و به حق خود، از تلاش دست برنداشته‌اند زيرا مي‌دانند بنيان هر فعاليت كليدي در فرآيند توسعه پايدار، برقراري عدالت جنسيتي در برنامه‌هاي راهبردي كشور است.

به گفته وي، موفقيت زنان در عرصه‌هاي علمي يكي از درخشان‌ترين عرصه‌هاي فعاليت زنان را نشان مي‌دهد، به نحوي كه در سال گذشته حدود 62 درصد و امسال 64 درصد ورودي‌هاي دانشگاه‌ها را دختران تشكيل دادند و پوشش تحصيلي دختران از 93 درصد در سال 76 به 97 درصد در سال گذشته رسيده كه اين آمار بيشتر در سالهاي دبيرستان و پيش‌دانشگاهي است.

وي افزود: در سال 76 تنها 41 مركز آموزش فني و حرفه‌اي دختران در سطح كشور وجود داشت كه اين آمار در سال گذشته به 166 مركز رسيده و رشد 380 درصدي را نشان مي‌دهد.

مشاور رييس‌جمهوري با اشاره به رشد 6 درصدي حضور زنان در كادر هيات علمي دانشگاه‌ها، اين رقم را در دانشگاه آزاد اسلامي 30 درصد عنوان كرد وگفت: نرخ مشاركت اقتصادي زنان در سال 76 معادل 5/8 درصد بوده اما در سال گذشته از جمعيت 34 ميليوني زنان كشور 79/8 درصد مشغول به كار و 2/20 درصد آنها بيكار بوده‌اند.

به گزارش ايسنا، رييس مركز امور مشاركت زنان خاطرنشان كرد: در سال 1376 درصد جمعيت فعال زنان 94/9 درصد و در سال 1382 حدود 9/10 درصد بوده كه اين ميزان 6/9درصد رشد را نشان مي‌دهد و اين بدان معناست كه در سالهاي اخير از جمعيت غيرفعال اقتصادي زنان كاسته شده و به جمعيت فعال افزوده شده است.

شجاعي در ادامه با بيان اينكه آمارها در حوزه مشاركت فرهنگي بيانگر رشد و پيشرفت زنان است تصريح كرد: در دهه گذشته تعداد زنان مولف 226 درصد، زنان ناشر 56 درصد و زنان مترجم 231 درصد افزايش يافته است.

مشاور رييس‌جمهوري افزود: طبق آمارهاي موجود در حوزه مشاركت سياسي ــ اجتماعي گرچه با وضعيت مطلوب فاصله زيادي داشتيم، اما تعداد 351 كانديداي زن شركت‌كننده در انتخابات مجلس در سال 1376 به 504 نفر در سال گذشته رسيد كه حضور 65 درصدي زنان در انتخابات مجلس هفتم نشان از ارتقاي دانش سياسي زنان ايراني و تعهد آنان به جامعه است.

وي در پايان تصريح كرد: در دنياي مردانه مديريتي نيز تعداد زنان مدير از 726 در سال 1376 به يكهزار و 186نفر در سال82 رسيده و درصد كاركنان زن در بخش دولتي از 30 درصد به 34 درصد افزايش يافته است.