زنان:پنج شنبه7 آبان 1383- 28 اكتبر  2004

 

 

 

مشاور وزير کشور: بايد نقش زنان در تعيين سرنوشت خود بيشتر شود

چهار شنبه 6 آبان 1383- 27 اكتبر  2004

مشاور وزير كشور, گفت: در كميسيون‌‏هاي رسيدگي به امور زنان، نبايد فقط به واكنش در برابر اظهار نظرات مسوولين و مردها در مورد زنان پرداخت و نقش زنان در تعيين سرنوشت خود بايد بيشتر احساس شود.

به گزارش خبرنگار ايلنا, فخرالسادات محتشمي‌‏پور، مشاور وزير كشور, گفت: در يك دهه گذشته، وزارت كشور اولين دستگاهي بوده است كه تشكيلات زنان را توسعه داده است كه دليل اين امر، نيازهاي زنان در مناطق مختلف كشور بوده است.

وي افزود: بر اساس تحقيقات، تشكيل كميسيون‌‏هاي زنان به خصوص در مناطق محروم كشور، كمك بسياري به مشاركت زنان در امور سياسي, فرهنگي و اجتماعي كرده است و در واقع نوعي ارتقاء جايگاه زنان از سطح كارشناسي به سطح مديريتي داشته‌‏ايم.

محتشمي‌‏پور خاطرنشان كرد: در كارگروه‌‏هايي كه براي رسيدگي به امور زنان برگزار مي‌‏شود, مديران نگاه جنسيتي به امور نداشته‌‏اند؛ مگر درصد بسيار كمي از آنها كه براي بر طرف شدن اين اشكال، گروه‌‏هاي تخصصي زير مجموعه اين كارگروه‌‏ها تشكيل شد.

مشاور وزير كشور تصريح كرد: بودجه‌‏اي كه به اين كارگروه‌‏ها اختصاص داده شده است؛ حدود 25/0 درصد بودجه ساير دستگاه‌‏ها است و قرار بود در صورت كاركرد موفق آنها، اين بودجه افزايش يابد؛ ولي با وجود اينكه عملكرد آنها 60 تا 80 درصد مثبت ارزيابي شده است اين بودجه هنوز افزايش نيافته است.

به گفته وي، با وجود اينكه در استان تهران به دليل مركزيت آن بحث زنان بسيار قابل ملاحظه‌ است، توجه و عنايت مسوولين به اين امر در آن كمتر است.

محتشمي‌‏پور يادآور شد: نظارت كارشناسان و متخصصان امور زنان در كارگروه‌‏ها بسيار مهم است؛ ولي حضور مديران نيز ضروري است كه در استان تهران اين حضور كمتر است.

مشاور وزير كشور گفت: تا زماني كه مشاركت سياسي زنان بالا نرود، آنان نمي‌‏توانند در ساير زمينه‌‏ها نقش چنداني ايفا كنند و اين مشاركت نبايد به صورت نهادينه باشد، بلكه بايد تعيين كننده و مديريتي به آنها واگذار شود؛ چرا كه زنان نمي‌‏توانند عضو احزاب سياسي و اقتصادي باشند.

 

امير كويت:اكنون زمان آن رسيده كه زنان در انتخابات شركت كنند

چهار شنبه 6 آبان 1383- 27 اكتبر  2004

اميد كويت خواستار مشاركت زنان اين كشور در فعاليت‌‏هاي سياسي شد.

به گزارش سرويس بين الملل ايلنا، شيخ جابر الاحمد الصباح امير كويت در مراسم آغاز به كار پارلمان جديد كويت از نمايندگان اين پارلمان خواست با تصويب طرحي كليه حقوق سياسي زنان اين كشور را به آنها اعطا كنند.

به گزارش خبرگزاري فرانسه، در پيام امير كويت كه شيخ صباح الاحمد الصباح نخست وزير اين كشور در پارلمان كويت آن را قرائت كرد آْمده است: اكنون زمان آن رسيده كه زنان كويت در انتخابات اين كشور شركت كنند و براي عضويت در پارلمان كويت خود را نامزد شوند, شركت زنان در فعاليت‌‏هاي سياسي براي اجراي اصلاحات جامع سياسي در كشور ما ضرورت دارد.

گفتني است با توجه به عزم راسخ دولت كويت دراين خصوص احتمال تصويب اين طرح در پارلمان كويت بسيار زياد است.

 

تجمع علیه اعدام متهمان زير 18 سال: 19 آبان, پارک لاله 

تريبون فمينيستی ايران: چهار شنبه 6 آبان 1383- 27 اكتبر  2004

شیرین عبادی در گفت و گو با راديو فردا با استقبال از خبر تدوين آيين دادرسي جديد قوه قضاييه براي لغو مجازات اعدام و شلاق افراد زير 18 سال, در اين باره گفته است: هواداران لغو مجازات اعدام و شلاق و ديگر مجازات هاي سنگين در تلاش هستند تا روز 19 آبان در پارک لاله تهران تجمع کنند.

عبادی با اشاره به تصويب قانون دادگاه هاي اطفال در ايران در 1336 گفته که اميدوار است که تديون کنندگان به سوابق دادگاه هاي اطفال در ايران هم نگاهي بي اندازند و ببينند که ما در 50 سال قبل کجا بوديم و الان حاضر نشوند که کمتر از آن جايي که بوديم بايستيم.

 

جایزه کمیته حقوق بشر وکلا برای مهرانگيز کار 

تريبون فمينيستی ايران: چهار شنبه 6 آبان 1383- 27 اكتبر  2004

کميته حقوق بشر وکلا جايزه حقوق بشر امسال خود را به مهرانگيز کار می دهد. مراسم اهدای جايزه روز 28 اکتبر , 7 آبان در نيويورک برگزار می شود.

 

نخست وزير جديد لبنان دولتش را تشكيل  داد، در اين كابينه براي اولين بار دو زن حضور دارند  

چهار شنبه 6 آبان 1383- 27 اكتبر  2004

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) به نقل از خبرگزاري آسوشيتدپرس، عمر كرامي نخست وزير جديد لبنان، خواهان تشكيل دولت اتحاد ملي شده بود؛ اما ليست 30 نفره‌ي ارايه شده از سوي رييس جمهور نشان داد كه هيچ فرد مخالفي در كابينه حضور ندارد. در اين كابينه براي اولين بار دو زن حضور دارند و 10 وزير نيز از كابينه‌ي قبلي حضور دارند.

ليلا صلح، وزير اقتصاد و وفا حمزه وزير امور دولتي شدند.

صلح خاله‌ي وليد بن طلال، ميلياردر سعودي و دختر يكي از رهبران مستقل لبنان است. وليد بن طلال از حاميان اصلي رييس جمهور لبنان است.

نخست وزير جديد لبنان درباره‌ي حضور زنان در كابينه‌ گفت: زنان نيمي از جامعه را تشكيل مي‌دهند. آنها مدت‌ها است كه خواهان حضور در كابينه هستند.

 

زنان و جایزه ادبی نوبل

پرويز حمزوى- رادیو آلمان: چهار شنبه 6 آبان 1383- 27 اكتبر  2004

پيش از آنکه آکادمی سوئد در استکهلم خانم الفريده يلينک نويسنده ی اتريشی را به عنوان برنده ی جايزه ی ادبی نوبل در سال ۲۰۰۴ اعلام کند، سخن از ۲ بانوی نويسنده ی ديگر می رفت که برايشان بيش از همه بخت دريافت اين جايزه پيش بينی می شد.

نخست خانم مارگرت اتوود، نويسنده ی کانادايی و ديگر جويز کارول اويز، نويسنده ی آمريکايی بودند که منتقدان و آگاهان به ادبيات جهانی آنها را شايسته ی دريافت جايزه ی ادبی نوبل می دانستند. در گمانه زنی ها همچنين از خانم آسيه جبار، نويسنده ی الجزايری تبار که در فرانسه زندگی می کند و نيز از خانم بريگريت کی مايورکر، شاعر اتريشی و انگل کريستين سن، نويسنده ی دانمارکی ياد می شد.

از سال ۱۹۰۱ که جايزه ی ادبی نوبل به بهترين و شايسته ترين نويسنده و شاعر جهان داده می شود، تاکنون در برابر ۸۹ مرد ۱۰ زن توانسته اند آن را دريافت کنند. نخستين بانوی نويسنده ای که جايزه ی ادبی نوبل را دريافت کرد سلما لاگرلوف، نويسنده ی سوئدی بود که در سال ۱۹۰۹ از آکادمی سوئد به دريافت اين جايزه مفتخر شد.

 

دومين بانوی نويسنده برنده ی جايزه ی ادبی نوبل گراتسيا دلدا از ايتاليا بود که در سال ۱۹۲۶ اين جايزه را دريافت کرد و ۲ سال پس از او جايزه به خانم زگريد اوندست، نويسنده ی نروژی تعلق گرفت. چهارمين بانوی نويسنده پرال باک از ايالات متحده آمريکا بود که هيات داوران او را در سال ۱۹۳۸ مفتخر به دريافت اين جايزه کرد.

در پايان جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۵ اين جايزه به خانم گابريلا ميسترال، نويسنده و شاعر شيلی يايی داده شد. او تنها زنی ست از آمریکای لاتين که جايزه ی ادبی نوبل را دريافت کرده است. و آنگاه پس از گذشت ۵ دهه آکادمی سوئد زنی از قاره ی آفريقا را برای اين جايزه برگزيد. نام او نادين گورديمر از آفريقای جنوبی ست که افزون بر جايزه ی ادبی نوبل، جايزه های ديگری نيز دريافت کرده است.

از جمله جايزه ی نلی ساتس که در سال ۱۹۸۵ در شهر دورتموند به او داده شد. نلی ساتس نويسنده ی آلمانی زبان سوئدی ششمين زنی بود که جايزه ی ادبی نوبل را در سال ۱۹۶۶ دريافت کرد. بدينگونه خانم الفريده يلينک، برنده ی جايزه ی ادبی نوبل دومين زن آلمانی نويس است که اين جايزه را دريافت کرده است.

در سالهای دهه ی ۹۰ سه بانوی نويسنده به دريافت جايزه ی ادبی نوبل مفتخر شده اند. نخست نادين گورديمر از آفريقای جنوبی، ديگر خانم تونی موريسون نويسنده ی آمريکايی و سوم بانو ويسلاواچ اينبوسخا نويسنده ی لهستانی.

 

زنان آفريقا زير تيغ جهل

پوريا ماهرويان- بی بی سی : چهار شنبه 6 آبان 1383- 27 اكتبر  2004

در هفتمين روز چهل و هشتمين از جشنواره فيلم لندن، فيلم مولاده محصول کشور ‏سنگال نمايش داده شد.‏

داستان فيلم که در روستايی دور افتاده در آفريقای غربی می گذرد درباره ختنه کردن ‏دختران کم سال در اين روستاست.‏

دخترهای اين روستا پيش از رسيدن به سن بلوغ طبق يک سنت قديمی همگی بايد ‏ختنه شوند.‏

هنگامی که لحظه ختنه کردن تعدادی از دخترهای روستا فرا می رسد، چهار دختر ‏از خانه هايشان فرار کرده و به خانه زنی به نام "کوله آردو" پناه می برند.‏

کوله آردو نخستين زن روستاست که سالها پيش با ختنه کردن دخترش مخالفت کرده ‏و حالا دخترش، تنها زن روستاست که ختنه نشده است. اهالی اعتقاد دارند که هيچ ‏مردی نبايد با دختری که ختنه نکرده ازدواج کند.‏

کوله آردو دختران فراری را پناه می دهد، از اين پس او بايد با تمام اعتقادات پوسيده ‏اهالی روستا بجنگد.‏

شوهر کوله آردو به تحريک بزرگان روستا همسرش را به شدت کتک می زند که ‏زن دست از مخالفتش بردارد و کودکان را تحويل دهد. تنها مغازه دار روستا جرات ‏پيدا می کند و کوله آردو را نجات می دهد. مردان روستا با متهم کردن مغازه دار به ‏رابطه داشتن با زنانشان تصميم به اخراج او از روستا می گيرند. ‏

کوله آردو مدتی در بيهوشی بسر می برد و پس از به هوش آمدن در می يابد که ‏مغازه دار کشته شده و يکی از دخترها، پس از اينکه توسط مادرش ربوده شده و در ‏اختيار زنانی که دختران را ختنه می کنند قرار گرفته، پس از ختنه شدن در آغوش ‏مادرش مرده است.‏

کوله آردو با پشتيبانی ديگر زنان روستا تصميم می گيرد به هر قيمتی که شده با ‏اجرای اين سنت مقابله کند. ‏

موضوع فيلم بسيار تاثير گذار و بحث انگيز است، سالانه بيش از دو ميليون دختر ‏جوان در آفريقا و برخی از کشورهای عربی ختنه می شوند و اکنون بيش از 120 ‏ميليون زن ختنه شده در اين مناطق زندگی می کند.‏

موافقان ختنه زنان که بيشترشان در کشورهای مسلمان نشين آفريقا زندگی می کنند، ‏علاوه بر اينکه اين عمل را از لحاظ بهداشتی لازم می دانند، معتقدند اين عمل از ‏سوی دين اسلام توصيه شده است.‏

اما اين عمل در بسياری از کشورهای اسلامی جهان انجام نمی شود و ظاهرا سنتی ‏است که ريشه در فرهنگهای آفريقايی دارد. حتی بسياری از روحانيون مسلمان بارها ‏اين عمل را تقبيح کرده اند، اما ختنه زنان همچنان در چند کشور آفريقايی رواج دارد ‏و حتی بسياری از مهاجران اهل اين کشورها در اروپا از انجام اين عمل رويگردان ‏نيستند.‏

در بخشی از فيلم، کوله آردو، شخصيت اصلی فيلم هنگامی که از سوی بزرگان ‏روستا متهم می شود که اصول اسلام را زير سئوال برده، در پاسخ می گويد:"هر ‏سال هزاران نفر زن مسلمان به مکه می روند و بيشرشان ختنه نشده اند آيا آنها ‏مسلمان نيستند." ‏

فيلم سوای موضوع بکر و جذابش، از لحاظ حرفه ای و روايی چندان قوی به نظر ‏نمی رسد. بزرگترين ضعف فيلم طولانی بودن نماها و در کل طولانی بودن زمان ‏فيلم است که به همين دليل حسايست فيلم را کمرنگ کرده و از تاثيرگذاری موضوع ‏بر مخاطب کاسته است.‏

فيلم با يک سری نماهای عمومی از فضای کلی روستا آغاز می شود. وجود اين ‏نماها برای آشنا شدن بيننده به ويژه مخاطب خارجی بسيار لازم است اما از همين ‏ابتدا می توان استفاده بيش از اندازه کارگردان را از اين نماها در فيلم ديد. روند ‏روايی داستان پس از گذر اين مقدمه طولانی خيلی سخت به داستان اصلی راه پيدا ‏می کند.‏

اما داستان اصلی می توانست خيلی کوتاه تر و موجزتر از اين بيان شود.حتی ‏بسياری از ديالوگها می توانست کلا از فيلم حذف شود و به تبع آن بسياری از نماها ‏نيز وجودشان بی دليل می نمايد.‏

کارگردان برای رسيدن به فصل نهايی و نهايتا پايان دادن فيلمش با مشکل ‏روبروست. فيلم در چندين مورد به فصل نهايی نزديک می شود ولی دوباره با ورود ‏يک داستان فرعی از نقطه پايان دور می شود.‏

اما به هرحال طرح چنين مسئله ای آنهم به زبان داستانی، برای مخاطبان غربی که ‏بسياری شان از انجام اين عمل در آفريقا در حد يک خبراطلاع دارند، قابل تقدير ‏است. ‏

فيلم مولاده محصول کشور سنگال در سال 2004 است و توسط عثمان سمبنه ‏کارگردان و نويسنده معروف سنگالی ساخته شده است.‏

مولاده امسال در بسياری از جشنواره های جهانی فيلم به نمايش در آمده است. ‏