زنان:چهار شنبه 22 مهر 1383 – 13 اكتبر  2004

 

 

 

دایره المعارف زن ایرانی نقد و بررسی شد

سه شنبه ٢١ مهر ١٣٨٣ – ١٢ اکتبر ٢٠٠۴

در جلسه ای با حضور جمعی از استادان دانشگاه و صاحب نظران دایره المعارف زن ایرانی دردانشگاه روانشناسی وعلوم تربیتی ‏دانشگاه تهران صبح امروز نقد و بررسی شد.‏

به گزارش خبرنگار دانشگاهی مهر جلسه هم اندیشی و نقد وبررسی دایره المعارف زن‎ ‎ایرانی صبح امروز در دانشکده ‏روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران برگزار شد.

در این جلسه دکتر حری معاون پژوهشی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی  ، دکتر‎ ‎احراری  معاون آموزش پژوهشی مرکز ‏مشارکت زنان نهاد ریاست جمهوری سخنرانی کردند.

همچنین دکترکامران فانی  عضو  فرهنگستان زبان وادب فارسی مرکز نرگس نشاط ،‏‎ ‎سرپرست گروه ارتباطات دانشنامه ایران ، ‏توران میرهادی  دبیر اجرایی فرهنگنامه‎ ‎کودکان و نوجوانان ، محمد اسفندیاری مدیرعلمی دانشنامه امام علی (ع) و دکترمجید‎ ‎حقیقت بیان به عنوان منتقد سخنرانی کردند.

دکتر مصطفی اجتهادی سرپرست گروه تدوین دایره المعارف زن ایرانی به نظرات منتقدان‎ ‎پاسخ داد. دایره المعارف زن ایرانی ‏نخستین دایره المعارفی است که درباره زن ایرانی‎ ‎نگاشته شده است.

این دایره المعارف با 2151 مدخل موضوعات و مباحث مربوط به زنان ایرانی را از هفت‏‎ ‎هزار سال پیش تا سال 1330 شمسی ‏در برگرفته است. صد مولف و نویسنده درنگارش آن‎ ‎مشارکت داشته اند و نگارش آن 36 ماه طول کشیده است . این دایره ‏المعارف دو جلدی در‎ ‎سال 82 با 918 صفحه منتشر شده است‏.

دایره المعارف زن ایرانی در برگیرنده مجموعهای از مقالات در باره زن ایرانی است‎ ‎که معرفی زن ایرانی و شناساندن سهم زن ‏ایرانی در تحولات سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی‎ ‎و فرهنگی ایران بزرگ و دلبستگی های زن ایرانی در لایه های اجتماعی ‏روانشناختی ،‏‎ ‎رفتار شناختی و جامعه شناختی و انسان شناسی در قالب اعلام و موضوعات مختلف آورده‎ ‎شده است .

این دایره المعارف را به سفارش مرکز مشارکت زنان نهاد ریاست جمهوری  بنیاد‎ ‎دانشنامه بزرگ فارسی وزارت علوم تهیه کرده ‏است.

 

در نشست سازمان هاى غير دولتى زنان كشورهاى جنوب مطرح شد

زنان تاريخ ندارند

شرق:چهار شنبه 22 مهر 1383 – 13 اكتبر  2004

اميد معماريان: نشست سازمان هاى غيردولتى زنان كشورهاى جنوب- جنوب (پكن+۱۰) براى تبادل تجربيات و موفقيت هاى به دست آمده در زمينه محورهاى نگران كننده اجلاس پكن برگزار شد.

در اين نشست كه فعالان اجتماعى زنان از كشورهاى افغانستان، پاكستان، تركيه، يمن، فيليپين، مالزى، عراق و همچنين زنان سازمان هاى غيردولتى ايرانى شركت داشتند، چهار محور زنان در قدرت و تصميم گيرى، خشونت عليه زنان، زن و اقتصاد و همچنين زن و صلح محورهاى مورد بحث در اين نشست سه روزه را تشكيل مى داد. شبكه سازمان هاى غيردولتى زنان، مركز مطالعات و تحقيقات زنان دانشگاه تهران، ماهنامه زنان و گروه نوآوران پارس اعضاى كميته راهبردى برگزارى اين نشست را به عهده داشتند.

سهراب رزاقى مدير موسسه كنشگران داوطلب ايجاد شبكه غيررسمى، تقويت همكارى و همفكرى براى اتخاذ استراتژى هاى مشترك در پكن +۱۰ ميان فعالان جنبش زنان جنوب را از اهداف اين نشست ذكر كرد. وى گفت: «يكى از درس هاى بزرگى كه ما به تجربه آموخته ايم آن است كه براى ايجاد نظم جديد، تعريف مجدد موضوعات عمومى و تاثيرگذارى بر كانون هاى قدرت نيازمند همكارى و همفكرى و شكل دادن به ائتلاف هاى محلى، ملى، منطقه اى و بين المللى هستيم تا بتوان در فرآيند تحولات تاثيرگذار و نقش آفرين بود.»

شهلا شركت مدير مسئول و سردبير مجله زنان نيز در اين نشست گفت: « ما طى ۱۳ سال فعاليت در مجله زنان دريافته ايم كه گفت وگو چه معجزاتى مى تواند داشته باشد.» شركت ادامه داد : «يكى از مشكلات زنان در همه جاى دنيا و از جمله ايران اين است كه تاريخ ندارند. آنها همديگر را نمى شناسند. شايد به اين دليل كه تاريخ نگارى مردانه است.» شركت همچنين گفت وگو پيرامون مسائل زنان را با وجود همه اختلاف نظرها باعث رشد تفكر انتقادى دانست.

ناديا وان درلينده هماهنگ كننده شبكه بين المللى بهداشت بارورى به ارائه پيشينه كنفرانس هاى جهانى و از جمله پكن پرداخت. وان درلينده با اشاره به تجربيات موفق در زمينه شبكه سازى زنان گفت: «وقتى من به چنين سمينارهايى دعوت مى شوم معمولاً با واژه «زن غربى» مواجه مى شوم. ولى نمى فهمم اين زن غربى يعنى چه؟ چون ما در هلند زنانى با سليقه هاى مختلف داريم. در همين هلند تبعيض داريم و در سطح جامعه در خصوص مسائل زنان با جهالت هايى هم مواجه مى شويم. بنابراين اگرچه برنامه و نقشه فعاليت هاى مان با هم متفاوت است اما اشتراكات زيادى براى استفاده وجود دارد.» وان درلينده حضور زنان كشورهاى جنوب در كنفرانس هاى بين المللى را باعث تاثيرگذارى در مباحث مربوط به زنان دانست. پس از وى فريدا شهيد جامعه شناس و مدير موسسه شركت گاه به تاثير جنبش هاى فرامرزى روى زنان كشورهاى مسلمان پرداخت. وى گفت: « مهم ترين شاهد وجود همبستگى ميان زنان حضور من در ايران است. بايد توجه داشت كه همكارى هاى بين المللى زنان محدود به اجلاس پكن نيست و سابقه آن به چندين دهه برمى گردد. اين جامعه شناس پاكستانى افزود: «زنان كشورهاى جنوب مسائل زيادى دارند كه همه هم در اولويت هستند. اما معمولاً در اين ميان اهميت به مشكلات محلى و منطقه اى داده مى شود تا مسائل بين المللى. بنابراين در بسيارى از موارد ما گفت وگويى با هم نداريم و لذا اطلاعات زيادى براى حل مسائل و مداخله نداريم. دومين مشكل ما مسئله زبان است. چرا كه در كشورهاى جنوب با بيشترين تنوع زبانى مواجه هستيم. مسئله ديگر خرده فرهنگ ها است كه اجازه نمى دهد به راحتى درباره مشكلات زنان صحبت كنيم.» فريدا شهيد نگرش دولت و دستكارى در فضاى جامعه مدنى و همچنين فقر را يكى ديگر از مشكلات زنان كشورهاى جنوب برشمرد و نقش كنفرانس هاى منطقه اى و جهانى را براى پيشبرد مسائل زنان بسيار پراهميت خواند.

محبوبه عباسقلى زاده مدير مركز كارورزى سازمان هاى غيردولتى نيز گفت: «اگر تا پايان دهه ۹۰ رهبرى جنبش هاى فرامليتى زنان در دست كشورهاى شمال بود اما در دهه اخير به لحاظ گفتمان و ارائه نظرها و حتى برنامه ريزى چنين نقشى را زنان كشورهاى جنوب به عهده گرفته اند. البته جنس اين رهبرى از جنس افقى است نه عمودى. اين رهبرى براى ما البته افتخارى ندارد بلكه ناشى از رنج ممتدى است كه طى دهه هاى اخير متحمل شده ايم.» وى افزود جنبش زنان از كپنهاگ تا امروز شامل گروهى از زنان مى شود كه همواره حضور داشته اند و حضور جوانان در آن چشمگير نيست و بايد از همين رو خون جديدى به اين جنبش تزريق كنيم.» عباسقلى زاده افزود:« جنبش زنان در منطقه خاورميانه به دليل مقاومت در برابر قدرت هاى اقتدارگراى جهانى دچار آسيب شده است. چنين آسيب هايى جنبش زنان در منطقه را به صورت آهن گداخته درآورده است.»

جى جى فرانسيسكو هماهنگ كننده اجلاس بانكوك نيز با ارائه گزارشى از اين اجلاس گفت: «خوشحالم بگويم كه حضور زنان ايرانى در اين اجلاس بسيار متحدانه بود. فرانسيسكو با اشاره به نقش اجلاس هاى جهانى زنان گفت كه بايد از فرصت هاى مختلفى كه براى عملى كردن مسئله زنان به وجود مى آيد استفاده كنيم. اگرچه نمى توان گفت كه اين نشست ها ضمانت هاى اجرايى هم به همراه مى آورند اما با حضور زنان به تاثيرگذارى در حوزه هاى مختلف مى انجامد.» سهراب رزاقى مدير كنشگران داوطلب كه برگزارى اين نشست را به عهده داشت، با برشمردن چالش هاى فراروى جنبش زنان در منطقه گفت: «زنان در منطقه بايد به جاى قبض وسكتاريسم و انحصارى كردن جنبش زنان به بسط و رنگارنگى كمك كنند. همچنين تابوزدايى از مسائل زنان را بايد به نوعى در دستور كار سازمان هاى جامعه مدنى قرار دهيم. رزاقى نقد ميراث گذشته را نيز از ديگر مباحث عمده در حركت جنبش زنان دانست. وى گفت: «جنبش زنان بنيانى فراطبقاتى، فراايدئولوژيك و دموكراتيك دارد و با ايدئولوژيك كردن آن صدمه خواهد خورد.» اين استاد دانشگاه وجود فراروايت ها، جهانى شدن و ايدئولوژى، دولت هاى بهيموت گونه، وجود حفره ها و كانون هاى مقاومت و شبح جنگ و خشونت در منطقه را از چالش هاى پيش روى جنبش زنان برشمرد.

فريبا داودى مهاجر، روزنامه نگار نيز در پانل نقش زنان در قدرت و تصميم گيرى گفت: «زنان بدون حضور در قدرت هرگز قادر به تغيير وضعيت خود نخواهند بود. حتى نخواهند توانست با خشونت مقابله كنند. حتى نمى توان از آنها به صورت ابزارى واقعى براى صلح سازى استفاده كرد. زنان بدون قدرت هرگز به ثروت دست پيدا نمى كنند و چنين زنان و سازمان هايى بدون ثروت و قدرت هرگز قادر به سازماندهى خود نخواهند بود.» وى افزود: «وقتى مى خواهيم روزنامه داير كنيم در يك شوراى مردانه صلاحيت ما تاييد و يا رد مى شود. وقتى سازمان غيردولتى تاسيس مى كنيم، وقتى مى خواهيم با خشونت مبارزه كنيم و.. .همه و همه كارگزاران تغيير وضعيت زنان و آنهايى كه بايد تصميم بگيرند مرد هستند. حتى احزاب ما مردانه است.» داوودى مهاجر اضافه كرد: «ما نيازمند قدرتى هستيم تا بتوانيم قانون بنويسيم، قانون را اجرا كنيم، تاريخ را بازخوانى كنيم، خانواده و نقش هاى آن را تعريف كنيم. در حالى كه اين قدرت از زنان گرفته شده است.» وى افزود: «اگر مردان در جامعه از دستيابى زنان به قدرت ممانعت مى كنند، اما زنان جامعه هم مى توانند با راى ندادن به آنها، آنها را از دستيابى به قدرت محروم كنند.» الهه كولايى نيز در اين پانل گفت: «من به عنوان يك زن ايرانى افتخار اين را داشته ام كه ۴ سال در پارلمان براى احقاق حقوق زنان تلاش كردم. فكر مى كنم تجربه اى كه زنان ايرانى در طول يكصد سال گذشته داشته اند بسيار قابل توجه است.»

بنا حميد استاد دانشگاه بغداد نيز در سخنانى در خصوص نقش زنان در صلح سازى گفت: «زنان و دختران عراقى از شروع جنگ به اين سو صدمات بسيار زيادى ديده اند. نگرانى از دزديده شدن و دستگيرى و اهانت و بيكارى با زن عراقى عجين شده است. هم اكنون نيز با به هم خوردن تركيب زنان و مردان براى ازدواج زنان مشكلاتى به وجود آمده است.» اين استاد دانشگاه بغداد با به ياد آوردن مصائب جنگ ايران و عراق درحالى كه اشك بر گونه داشت از مردم ايران بابت جنگ دو كشور عذرخواهى كرد و گفت جنگ تنها تصميم يك نفر بوده است. امل بشا از سازمان خواهران عرب و فعالان سازمان هاى غيردولتى عربى در يمن و هماهنگ كننده دادگاه جزايى خاورميانه و شمال آفريقا به شرح اقدامات ترويجى براى دادگاه بين المللى جزايى پرداخت. وى گفت: «از زمان جنگ يوگسلاوى به بعد وضعيت خشونت عليه زنان در جنگ ها مورد توجه بيشترى قرار مى گيرد و مكانيسم هاى منطقه اى و جهانى در اين مسير تاثير بيشترى دارند.» جينا حيدرى از فعالان زنان افغانى نيز با اشاره بر ظلم هايى كه بر مردم افغانستان رفته است گفت جاى تاسف است كه زنان ديگر كشورها طى اين سال ها نسبت به اين ظلم به پا نخواستند. وى افزود: «توجه به تحصيلات زنان و افزايش آگاهى هاى آنان در افغانستان امروز يك ضرورت به شمار مى رود. همچنين نمى توان از نقش مهم زنان در زمان انعقاد قراردادهاى بين المللى چشم پوشى كرد. »

زينا انور از فعالان اجتماعى حوزه زنان در مالزى نيز گفت: «مالزى از جمله كشورهايى است كه خشونت خانگى عليه زنان را جرم اعلام كرده است. هرچند ۱۱ سال طول كشيد تا به صورت قانون درآيد.» وى سپس با اشاره به استراتژى هاى مختلفى كه براى ارتقاى آگاهى هاى زنان در اين كشور انجام داده اند از ارتباط با رسانه ها به عنوان يكى از مهم ترين راه ها براى برجسته سازى موضوعات زنان ياد كرد. وى گفت كه از اين طريق مى توان رسانه هاى گروهى را براى بيان مسائل اعمال خشونت عليه زنان تشويق كرد. زينا انور افزود: «به خاطر اقدامات گروهى كه براى مبارزه با خشونت خانگى عليه زنان تشكيل داديم در سال ۹۴ موفق به تصويب قانون در اين زمينه شديم. در اين مدت با آگاه سازى بخش هاى مختلف از جمله زنان و تاثيرگذاران اجتماعى و همچنين رهبران مذهبى از طريق تهيه دفترچه هاى سئوال و جواب با استفاده از احاديث و قرآن به روشنگرى در اين خصوص پرداختيم.»

•••

۴۵ شركت كننده داخلى و خارجى در اين نشست پس از شنيدن تجربه هاى موفق و ديدگاه هاى زنان فعال در حوزه هاى چهارگانه نشست، با شركت در گروه هاى كوچك كارى به بحث پيرامون راهكارهاى محلى و بومى پيرامون مواجهه با چالش هاى هر يك از اين موضوعات پرداختند. در پايان هر روز نيز گزارش كارگاه هاى ياد شده براى شركت كنندگان به دو زبان فارسى و انگليسى قرائت شد. سوسن طهماسبى از موسسه كنشگران داوطلب كه مديريت اين نشست را به عهده داشت معتقد است تجربه هاى فراوانى بين زنان سازمان هاى غيردولتى در كشورهاى جنوب وجود دارد كه در كار گروه هاى مختلف اين نشست مورد توجه شركت كنندگان قرار گرفت و در پيشنهادهاى ارائه شده، كاملاً به چشم مى خورد. اين فعال اجتماعى درك و فهم مكانيسم هاى منطقه اى و جهانى را براى زنان ايران داراى اهميت برشمرد و گفت چنين نشست هايى به زنان كشورمان كمك مى كند تا با ايجاد شبكه هايى غيررسمى و با استفاده از تجربه هاى مشابه از تكرار اشتباه هاى انجام شده جلوگيرى كنند و انرژى بيشترى براى فعاليت هاى خود ذخيره كنند.

•••

در پايان اين نشست سه روزه شركت كنندگان بر ضرورت ايجاد شبكه هاى منطقه اى بر روى محورهاى مورد بحث تاكيد كردند. قرار شد مكانيسم هاى پيگيرى نيز پس از بحث در گروه هاى كارى به شركت كنندگان در نشست ارائه شود.

 

 

زنان وسازمانهای غیردولتی،عوامل گسترش فساد

نسرين افضلي- زنان ایران: سه شنبه ٢١ مهر ١٣٨٣ – ١٢ اکتبر ٢٠٠۴

nasrinafzali@yahoo.com

" معصومه عبهر"رئيس پليس زنان تهران وپلیس امنیت عمومی تهران بزرگ، به مناسبت هفته پليس در مصاحبه اي باروزنامه ايران، نمايش نحوه دام گذاري پليس براي زنان خياباني در نمايشگاه نيروي انتظامي را از برنامه هاي واحد تحت امر خود در اين هفته اعلام مي كند. ديگر عناوين وظايف پليس زن نيز همگي به مداخله پليس زن در هنگام ارتكاب جرم« توسط زنان» اشاره دارد و البته حرفي از جرايمي كه به وفور«عليه زنان» صورت ميگيرد، در ميان نيست. پس از خواندن اين خبر مجبور می شوم كه به اين نمايشگاه سري بزنم. بعد از ظهر چهارشنبه 15 مهر وارد محوطه نمايشگاه بين المللي تهران مي شوم. از هر كس سوال مي كنم نه از نمايش دام گذاري خبر دارد و نه عبهر رئيس پليس زنان را مي شناسد. براي آنكه دست خالي برنگشته باشم در نمايشگاه چرخي مي زنم.در نمايشگاه نيروي انتظامي خبري از غرفه زنان پليس نيست، ولي يك غرفه به دانشجويان دختر نيروي انتظامي اختصاص دارد. چند عكس از دانشجويان در چادر سياه نيمه دوخته و تفنگ در دست و چند پايان نامه با عناويني شامل حجاب ، بيحجابي ، بد حجابي و...تمام آن چيزي است كه در آنجا ميبيني.

پس از بازديد از غرفه " مبارزه با مفاسد اجتماعی "قطعا متقاعد ميشوي كه علت العلل تمام مفاسد اجتماعي زنان و دختران هستند و حتي اگر جرمي عليه آنها صورت ميگيرد مسبب اصلي ، تنها و تنها خود آنان هستند و نيز هرگاه چند دختر و پسر در يك مكان حتي در اردوي تفريحي دانشگاه کنار هم باشند قطعا مشغول فساد و فحشا هستند .

 

پديده بدحجابي ويا مانكنهاي متحرك

بد حجابی یا مانکنهای متحرک یکی از مواردی است که درتابلوی دیوار غرفه اینگونه به آن اشاره شده است : "مدتي است برخي از زنان و دختران جوان تحت تاثير تبليغات سوء، تصاوير ماهواره و اينترنت مبادرت به استفاده از البسه بسيار تنگ و كوتاه و بدن نما مينمايند، غافل از اينكه با استفاده از اين نوع پوشش مبتذل مغاير با فرهنگ اسلامي و ايراني چه شخصيت ...{ سه نقطه در متن اصلي است} را از خود ارائه ميدهند در سطح اجتماع به تردد پرداخته كه علاوه بر ايجاد نارضايتي اجتماعي، در بعضي از موارد افراط و تفريط آنان در نحوه پوشش و استفاده از لوازم آرايش كار را بر خانوادههاي آنان نيز سخت نموده تا جاييكه طلب استمداد از نهادهاي اجتماعي شده است تا با اين پديده ناميمون برخورد به عمل آيد. آيا اين افراد به عاقبت اين كار انديشيده اند؟چگونه مزاحمتهايي كه بر اثر نوع پوشش آنها توسط افراد لاابالي به وجود ميآيد آسايش را از آنان و خانوادههاي آنان سلب خواهد نمود؟ اين تصاوير مربوط به دختران و زنان بدحجاب دستگيرشده توسط نيروي انتظامي است كه اينگونه خود را در معرض نمايش و خطر احتمالي فرصت طلبان قرار داده اند."

 

زير اين مطلب عكسهاي دو دختر با شلوارهايي سفيد تا روي مچ، دختري با مانتوي قهوه اي كه تا كمر دكمه دارد و دختر ديگري با مانتوي صورتي تنگ ، قرار دارد.عنوان تابلوي ديگر« مجالس پارتي» است: « پارتي يكي ديگر از مصاديق فساد و پديده هاي وارداتي به عنوان يكي از الگوهاي تجدد و تمدن غرب موجب اجتماع جوانان ( دختر و پسر) به صورت مختلط با يكديگرگرديده و نتيجه آن اشاعه فساد وفحشاء و لااباليگري و سست نمودن بنيان ارزشهاي ديني و فرهنگي در جامعه است. اينگونه مجالس كه تحت عناوين جشن تولد، سالگرد ازدواج، فارغالتحصيلي و...معمولا با اهداف مختلف برگزار ميگردد و فيلمهاي تهيه شده از آن ضمن آنكه در بين عموم پخش ميشود، مشكلات عديده اي براي شركت كنندگان جهت سوء استفاده هاي بعدي از آنان به وجود مي آ ورد.»

در ميان چند عكس كه از مراسم خصوصي افراد در منزل آنها برداشته شده، عكسي مربوط به يك اردوي دانشگاهي به چشم ميخورد كه دختران با مانتو و مقنعه در كنار پسران عكس گرفته اند. ودر تابلوي بعدی که به نام " هشدار" است آمده"والدين گرامي مراقب حجاب و نحوه پوشش فرزندانتان باشيد. در بررسي به عمل آمده پيرامون چند شبكه فعال در اغفال زنان و دختران، يكي از اولين دلايل انتخاب و جذب افراد، حجاب نامناسب آنان بوده است."در پايين اين مطلب عكسي از از يك دختر 9-8 ساله به چشم ميخورد كه چفيه و روسري و بر روي آن چادر به سر دارد.

ازمسؤول غرفه اداره گذرنامه علت الزامي بودن داشتن حجاب كامل براي دختران 6 ساله را ، در عكس گذر نامه، ميپرسم. او ضمن اينكه نيروي انتظامي را « تنها» مجري اين قوانين ميداند ميگويد :" چون اعتبار گذرنامه 5 سال است و در اين مدت دختر به سن تكليف ميرسد و حجاب بر او واجب ميشود ،آنها پيشاپيش جلوي اين گناه احتمالي را كه با هيچ قاعده و قانون فقهي سازگار نيست ميگيرند. او توضيح بيشتري نميدهد و مي گويد حق مصاحبه ندارد. "در غرفه بعد، دو عروسك زن و مرد پشت ميزي نشستهاند دختر با روسري نيمه افتاده و سيگاري گوشه لب وپسر با يك كاپشن و بطري مشروب در كنار، و روي تكه كاغذي نوشته شده: تدريس خصوصي!

 

آلبوم عكسهاي مربوط به آسيبهاي اجتماعي

از عكسهاي معتادان و متكديان كه بگذري به عكس دختراني برميخوري كه در حال قدم زدن هستند ، هر چه سر تا پايشان را نگاه مي كني نشاني از آسيب اجتماعي در آنها نميبيني و وقتي ناچار از مسؤول غرفه در اين باره سؤال ميكني در پاسخ ميگويد اين افراد به تنهايي در حال ولگردي هستند. حالا كه با ديدن اين غرفه، كاملا خطر حضور دختران در جامعه را درك كردي ، نوبت به فاجعه بعدي ميرسد كه نيروي انتظامي تنها نهادي است كه از وقوع و شدت آن آگاه شده است! در غرفه حفاظت اطلاعات ناجا، بخش عمده اي به خطرات گسترش« سازمانهاي غير دولتي داراي مجوز» اختصاص يافته است. در يكي از تابلوها هم « تخلفات مؤسسات غير انتفاعي NGO» تشريح شده كه شامل بخشهاي مختلف اجتماعي، اداري، اقتصادي و سياسي است. در بخش تخلفات اجتماعي اينگونه ميخوانيد:« جرائم عمومي،فساد اخلاقي، عدم رعايت شئونات اسلامي، سوء استفاده ازشخصيت حقوقي مؤسسه».

در بخش ديگري با عنوان « چالشها و آسيب پذيريهاي تشكلهاي غير دولتي NGO » مطالب زير درج شده:

1-سوء استفاده جريانهاي سياسي در جهت نيل به آرمان و آمال حزبي خود و ايجاد بحران

2-سوء استفادهNGO از معافيتهاي مالي و پرداختن به امور اقتصادي و سوء استفاده از عناوين تشكلهاي غير دولتي

3-اجراي سياستهاي مشكوك استكبار جهاني تحت عناوين جذابي مانند حقوق زن و حقوق بشر و حقوق كودك

5-تلاش برخي از اركان حكومتي براي خارج كردن NGO ها از نظارت ناجا

6-تدوين قوانين و مقرراتي كه در جهت حذف هرگونه كنترل و مجوز باشد.

7-گسترش فرهنگ غرب و تهي كردن مردم از فرهنگ اصيل خود.

نكته سنجي و تيز بيني ناجا آنقدر زياد است كه كوچكترين فسادي از چشمان تيزبين آنها پنهان نميماند. يك نمونه آن جلوگيري از كار زنان در كافي شاپها و سرويس دادن آنها به آقايان است كه يكي از دلايل مهم گسترش فساد و فحشاء است. البته عكس آن هيچ مشكلي ندارد و معلوم هم نيست پذيرائي از آقايان با پذيرائي از خانمها چه تفاوتي دارد.اين مطلب در مصاحبه مطبوعاتي رئيس اداره نطارت بر اماكن ناجا در بخشي از اين نمايشگاه بيان ميشود. اين نمايشگاه روز 18 مهر به كار خود پايان داد و اگر شما از كساني هستيد كه از آن بازديد نكردهايد مسؤول همه فساد و فحشايي كه خود يا خانوادهتان دچارش خواهيد شد خودتان هستيد چون عصاره و چكيده تمام معضلات جامعه در آنجا به رايگان و با موشكافي و توضيح كافي در اختيارتان بوده است.

پس ميتوان اميدوار بود، با لغو مجوز تمامNGO ها، جداسازي تمام مكانهاي فعاليت زنها از مردها ( البته در اين صورت جاي آقايان خيلي تنگ ميشود ، بهتر است اصولا زنها در خانه بمانند، مگرهزاران سال كه زنها در خانه بوده اند از اين مشكلات پيش آمده بود؟ قديمي ها حتما يك چيزهايي ميدانستند!)و ... مشكل امنيت در ايران حل شود. تحصيل براي زنان هم چون ممكن است منجر به كلاسهاي تدريس خصوصي يا اردوي مختلط شود تكليفش روشن است و با مبارزه با چنين بدعتهائي قطعا ديگر شاهد جنايت پاكدشت ، خشونت خانگي عليه 66% زنان ، فرار دختران از خانه ، تقاضاهاي ميليوني مهاجرت ، افسردگي نيمي از مردم ايران ، خود كشي و خودسوزي زنان و وجود 20 مرد خياباني در برابر هر 1 زن خياباني( از تعداد ترمزو بوق بر ثانيه ،در برابر يك زن كه منتظر تاكسي است به اين عدد ميرسيم) و ... نخواهيم بود. حالا كه فهميدم در چه مملكت امني زندگي مي كنم جا دارد به برادران نيروي انتظامي خسته نباشيد بگويم!