زنان - دو شنبه 29 تير 1383 19 ژوئيه 2004

 

 

 

زنان با ايجاد NGO ها ساختار جديد تحميل اراده خود در جامعه هستند 

يك شنبه 28 تير 1383 18 ژوئيه 2004

دبير نشست ماهانه غيردولتي زنان گفت: همان‌‏گونه كه مطبوعات در دوم خرداد نشان دادند قدرتي براي تحميل اراده خود هستند, زنان نيز با ايجاد مراكز غيردولتي ساختار جديد نشان‌‏دهنده اراده خود هستند.

به گزارش خبرنگار سرويس اجتماعي ايلنا, فريبا داودي مهاجر, دبير نشست ماهانه سازمان غيردولتي زنان, با اشاره به اهداف برگزاري نشستهاي ماهانه گفت: هدف از تشكيل اين نشست‌‏هاي ماهانه اين است, كه اعضاي NGO هاي زنان هر ماه يك بار دور هم جمع شوند و در خصوص طرح‌‏ها و برنامه‌‏هاي اجرايي و نتايج به دست آمده به بحث و گفت وگو بپردازند.

مهاجر, به نبود يك مكان ثابت براي برگزاري نشست‌‏هاي NGO هاي زنان اشاره كرد و گفت: دولت بايد يك سري سوبسيدهايي به NGO ها پرداخت كند, تا بتوانند مشكلات خود را تا حدي حل كنند.

وي, با بيان مطلب فوق درخصوص حل اين مشكل گفت: بايد كميته‌‏اي از اعضاي NGO ها تشكيل شود و اعضاي اين كميته نامه‌‏اي به رييس جمهور نوشته و مشكلات NGO زنان را در آن شرح دهند.

در ادامه اين نشست اعضاي NGO هاي مختلف زنان, در خصوص ايجاد شبكه اطلاع رساني، ايجاد دبيرخانه مشترك بين اعضا به گفت و گو پرداختند.

در پايان, دبير نشست NGO زنان خاطر نشان كرد: NGO هاي زنان كه به صورت نيروهاي پراكنده هستند, بايد به سمتي حركت كنند كه به قدرت جمعي تبديل شوند و نشان دهند كه چه توانايي‌‏هايي دارند كه در كنار اين نشست‌‏هاي مي‌‏توان اين هدف را محقق كرد.

 

فراکسيون زنان ، مشکلات حقوقی زنان را بررسی می کند

يك شنبه 28 تير 1383 18 ژوئيه 2004

عضو فراکسيون زنان مجلس گفت: قوانينی که در رابطه با حقوق زنان وضع شده است ، مشکلات وخلاهايی که در اين زمينه وجود دارد و نقش اين قوانين دربهبود وضعيت زنان در فراکسيون زنان مجلس بررسی می شود.

لاله افتخاری در گفتگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری مهر با بيان اين مطلب گفت: زنان بايد با جايگاهی که اسلام برايشان در نظرگرفته، حق وحقوقی که در رفتار ، صحبت کردن ، نگاه کردن ، احترام به آنها و همچنين وظايفی که بر عهده دارند آشنا شوند.

وی افزود: در بسياری از موارد تحت ظلم قرار گرفتن زنان به دليل  عدم آشنايی باحق وحوقشان است ودرصورتيکه اين امر به آنها آموزش داده شود،  از راه صحيح ودرست بدنبال احقاق حقوق خود رفته ، هيچ مشکلی برايشان بوجود نخواهد آمد ودر رفاه وآسايش می توانند در جامعه زندگی کنند.

وی د رخصوص مشارکت زنان در اجتماع خاطر نشان کرد: البته وظيفه اصلی زنان کارکردن درخارج از منزل نيست اما ضرورت زمان، شرايط امروز ومشکلات زندگی به گونه ای است که ايجاب می کند زن ومرد درکنار يکديگر به فعاليت واشتغال بپردازند.

عضو فراکسيون زنان مجلس تاکيد کرد: دربرخی از شغلها بايد شرايط وامکانات حضور زنان در جامعه به گونه ای فراهم شود که آنها با حفظ شخصيت وجايگاهی که دارند بتوانند درجامعه حضوری فعال ومحترمانه داشته واين امر درپيشرفت وارتقای آنها وهمچنين حفظ رفاه وآسايش خانواده موثر باشد.

وی افزود: قوانين که در جامعه وضع می شود نبايد يکسو نگر باشد بلکه بايد فراگير بوده ومنافع جامعه وآحاد مردم و جوانب مختلف درنظر گرفته شود ويک عده متخصص بايد اين قوانين را بررسی وبه اجرای آنها نيزنظارت داشته باشد .

 

7 دخترجوان شاهرودي با ضربات چاقوي يك فرد ناشناس مجروح شدند

يك شنبه 28 تير 1383 18 ژوئيه 2004

خبرگزاري فارس: 7 دختر جوان 18تا30ساله طي چند روز اخير در خيابانها ي شاهرود توسط يك جوان ناشناس با ضربات چاقو مجروح شدند.

يك مقام مسئول در دادگستري شاهرود در گفتگو باخبرنگار فارس،با اعلام اين خبر افزود:اين دختران دربين ساعات 12تا15در چندين خيابان توسط يك جوان موتور سوار بوسيله چاقو دچار جراحتهاي سطحي شدندكه برخي ازآنان در بيمارستان تحت مداوا قرار گرفتند.
وي بااشاره به اينكه درمورد فرد ضارب دو احتمال وجود دارد اظهار داشت:يك احتمال اين است كه اين فرد دچار عقده هاي رواني باشد وديگر اينكه توسط شخص يا اشخاصي اجير شده باشد .
به گفته اين مقام مسئول، تحقيقات نيروي انتظامي براي شناسايي ضارب ادامه دارد .

 

 

خشونت مذکر

نوشته:  Ignacio Ramonet

برگردان: ميترا شعباني

لوموند ديپلماتيك، ژوئيه 2004

در تمامي کشور هاي اروپا، به درجات مختلف، بين ربع تا نيم کل تعداد زنان قرباني بد رفتاري هستند. بعنوان مثال، در پرتقال ٥٢.٨% زنان صريحآ اعلام کرده اند که از سوي همسران، معشوقان و يا ياران خود مورد خشونت قرار گرفته اند. در آلمان در هر ٤ روز، ٣ زن توسط مردان زندگي خود به قتل ميرسند يعني بالغ بر ٣٠٠ قتل نفس در سال. در انگلستان، هر ٣ روز، ١ زن درهمين شرايط کشته مي شود. در اسپانيا، ١ زن هر ٤ روز، يعني چيزي در حدود ١٠٠ زن کشي در سال. در فرانسه، ماهانه ٦ زن، يعني ١ زن در هر ٥ روز، در اثر خشونت هاي خانگي جان مي سپارد، يک سوم آنان با سلاح سرد و يک سوم ديگر با اسلحه ي گرم به قتل مي رسند، ٢٠ % خفه مي شوند و ١٠ % ديگر تاحد مرگ مورد ضرب و شتم قرار مي گيرند...(١) در مجموعه ي ١٥ کشور اتحاديه ي ارو پا ( قبل از گسترش آن به ٢٥ کشور) بيش از ٦٠٠ زن در سال _ نزديک به ٢ زن در روز_ در اثر خشونت هاي کانون خانواده جان مي دهند. (٢)

 

مشخصات مردان متجاوز هميشه آن چيزي نيست که غالبآ تصور مي رود. سوءتفاهمات ايدئو لوژيکي، اين رفتار ددمنشانه را غالبآ به اشخاص کم سواد، و اقشار محروم جامعه نسبت مي دهند. اين تحليل اشتباهي بيش نيست. سرنوشت غم انگيز بازيگرتأ تر و سينما، ماري ترنتينيان، که در روز ٦ ماه اوت ٢٠٠٣ توسط يار خود، هنرمند مشهور به قتل رسيد، گواهي بر اين امر است. گزارشي از شوراي اروپا حاکي از آنست که ظاهرآ بروز خشونت در خانواده حتي با بالا رفتن در آمد و سطح آموزش اوج مي گيرد. اين گزارش تأکيد مي کند که در هلند، بيش از نيمي از کساني که مرتکب اعمال خشو نت آميز نسبت به زنان مي شوند، داراي ديپلم دانشگاهي هستند (٣). در فرانسه، طبق آمار موجود، متجاوز غالبآ مردي است که بواسطه ي موقعيت حرفه اي خويش به نوعي از قدرت برخوردار است. در ميان آنان نسبت قابل توجهي کادر (٦٧%)، کارکنان بخش بهداشتي( ٢٥%) و افسران پليس و يا ارتش ، وجود دارند.(٤)

 

اشتباه ديگر آنست که تصور ميرود که خشونت ها بيشتر در کشور هاي مرد سالار جنوب ارو پا رخ مي دهند تا در کشور هاي شمالي. در اين جنبه از مسأله نيز بايد محتاط بود. البته، روماني در ميان کشور هاي اروپايي، کشوريست که در آن خشونت خانگي نسبت به زنان حاد تر است : همه ساله، از هر يک ميليون زن رومانيايي، ١٢.٦٢ تن آنان توسط يار مذکر خود به قتل ميرسند. اما در صدر ليست نکبت بار کشور هاي زن کش، بلا فاصله پس از روماني کشور هايي قرار دارند، که در آنها بطور پارادوکسال، حقوق زنان بيش از ساير کشورها رعايت ميشود، مانند فنلاند، که براي هر ميليون زن فنلاندي، همه ساله ٨.٦٥ زن در خلوت خانواده به قتل ميرسند، پس از آن نروژ ( ٦.٥٨ ) ، لوگزامبورگ ( ٥.٥٦ )، دانمارک (٤٢. ٥ )، سوئد (٥٩. ٤ ) ، ايتاليا، اسپانيا، پرتقال و ايرلند در رده هاي پاييني ليست قرار دارند .

 

اين امر نشان ميدهد که خشونت خانگي بلايي جهاني است که در همه ي کشور ها کم و بيش به چشم مي خورد، در همه ي قاره ها، در همه ي گروه هاي اجتماعي، اقتصادي، مذهبي و فرهنگي. البته گهگاه زنان نيز در رابطه با مردان خشونت به خرج مي دهند، و نياز ي به تصاوير اعمال شکنجه توسط زنان سرباز به زندانيان مذکر زندان ابو غريب، در عراق، نبود تا بدانيم که، متأسفانه، شکنجه گران مؤ نث نيز وجود دارند(٥). بايد اضافه نمود که روابط همجنس گرايانه نيز از خشونت در امان نيستند. اما، دراکثريت مطلق موارد، قربانيان اصلي اين اعمال زنانند.

 

خشونت خانگي_ که سازمانهاي فمينيستي از مدتها پيش در رابطه با آنان به دولتها هشدار داده بودند_ (٦) در سطح جهاني به چنان درجه اي از وخامت رسيده است که بايد از اين پس آن را يک تجاوز عمده به حقوق فرد انساني، توأم با امر خطير بهداشت عمومي تلقي نمود.

چرا که مسأله تنها ضرب و شتم بدني، هر چند هم مرگبار باشد نيست، بلکه علاوه بر آن بايد به خشونت هاي رواني، تهديدات و ارعاب ها وخشونت هاي جنسي نيز اشاره نمود. و البته در غالب موارد همه ي اين تجاوزات همه با هم يکجا جمع مي شوند.

اين واقعيت که اين خشونت ها در کانون خانوادگي قرباني بوقوع مي پيوندند، همواره دستاويزي براي مقامات حکومتي بوده است تا از زير بار مسئوليت خويش شانه خالي کنند و آنان را مسائل مربوط به عرصه هاي خصوصي به حساب آورند. چنين نقطه نظري حاکي از يک امتناع جمعي است از مدد رساني به فردي که در معرض خطر است. موضعي ريا کارانه و فضاحت آميز. بر کسي پوشيده نيست که عرصه ي خصوصي نيز ابعاد سياسي دارد. و اين گونه اعمال خشونت ها انعکاسي از روابط قدرتي نا برابر از حيث تاريخي ميان زن و مرد، و عمدتآ ناشي از پاتريارکا ، سيستمي بر اساس نظريه ي زير دستي طييعي زنان و تفوق بيو لوژيک مردان بوده است. خشونت زائيده ي اين سيستم است. و بايد آنرا با وضع قوانين مناسب از ميان برد. برخي در پاسخ مي گويند که اين امر نياز به زمان دارد. در اينصورت آيا تشکيل فوري يک دادگاه بين المللي دائمي در رابطه با خشونت عليه زنان، که بسياري از سازمانهاي فمينيستي طالب آنند، امري ضروري نيست؟

پاورقي ها:

١) گزارش هانريون، وزارت بهداشت، پاريس، فوريه ي ٢٠٠١ . همچنين مراجعه شود به اليزابت کولاکووسکا، " خشونت سکسيست در خلوت خانواده" ، لو موند ديپلماتيک، ژوئيه ي ٢٠٠٢ .

٢) مراجعه شود به گزارشات : "خاتمه دادن به خشونت عليه زنان، مبارزه اي فوري"، سازمان عفو بين المللي، لندن، ٢٠٠٤ ؛ "خشونت عليه زنان در فرانسه، يک تحقيق سراسري"، اداره ي اسناد فرانسه، پاريس، ژوئن ٢٠٠٢ ؛ و گزارش جهاني در رابطه با خشونت و بهداشت، بويژه فصل چهارم، " خشونت اعمالي توسط ياران نزديک"، سازمان جهاني بهداشت، ژنو، ٢٠٠٢ .

٣) الگا کلتوسووا، "گزارش به مجلس قانون گذاري در رابطه با خشونت هاي خانگي، شوراي اروپا، استراسبورگ، سپتامبر ٢٠٠٢ .

٤) گزارش هانريون

٥) مراجعه شود به ژيزل حليمي، " شکنجه گر، نام مؤ نث" ، ليبراسون، پاريس، ١٨ ژوئن ٢٠٠٤ .

٦) بعنوان مثال، مراجعه شود به متن " خشونت عليه زنان: زمينه ي عمل جهاني ديگر"، که توسط حرکت جهاني زنان در فوروم اجتماعي جهاني در پورتو الگر در ژانويه ي ٢٠٠٢ ، عرضه شد. متن کامل آن در سايت http://marchemondiale.org در دسترس است.

 

توضيح در مورد نويسنده مقاله: Ignacio Ramonet

ايناسيو رامونه، استاد تئوري ارتباطات در دانشگاههاي پاريس،از سالهاي ١٩٨٠ به فعاليت روزنامه نگاري پرداخته است. در کشاکش جنگ خليج فارس مسئوليت ماهنامه لوموند ديپلماتيک را بعهده گرفت و اين نشريه را به يکي از ارگانهاي مبارزه عليه نئوليبراليزم و پديده هاي مضر اجتماعيسياسي آن تبديل کرد. جنبش ضد جهاني شدن ليبرالي ATTAC به دنبال فراخواني از او شکل گرفت. آخرين کتاب وي " جنگهاي قرن بيست و يکم" نام دارد که به تازگي منتشر شده است.

آخرين مقالات اين نويسنده:  تصاوير و شکنجه گران، مقاومت، يک ويژه نامه؛ دوازده يکِ تاريخي،  اسپانيا

 

مدهاي تابستان امسال در ايران و مبارزه نيروي انتظامي جمهوري اسلامي با سليقه جوانان در پوشش و آرايش: مشاهدات يک پسر و دو دختر تهراني

مريم منظوري راديو فردا: يك شنبه 28 تير 1383 18 ژوئيه 2004

برنامه نگاه تازه در يک گزارش ويژه، مريم منظوري و نيما تمدن به بررسي مدهائي مي‌پردازند که تابستان امسال در ميان جوانان ايراني معمول شده است. در اين گزارش، که به صورت يک ميزگرد تهيه شده است، سه جوان از تهران شرکت دارند و هرسه تقريبا معتقد هستند که امسال هيج مدخاص و جديدي به وچود نيامده وهمه چيز ادامه تابستان پارسال است، منتهي با شدت بيشتر. شيرين مي گويد مردم به حرف هاي مقامات در باره طرز لباس پوشيدن چندان اعتنا ندارند. شيوا ماجراي دستگيري خود و دوستانش را تعريف مي کند در يک ميهماني، که به دو روز بازداشت و جريمه نقدي ميهمانان و ميزبان انجاميد.

علي، 24 ساله، از تهران، به راديوفردا مي‌گويد: چيزي که پارسال زياد استقبال زيادي از آن نمي‌شد، امسال بين جوانها فراگير شده است، مثل شلوارهاي کوتاه براي پسرها که بيشتر جين‌هائي است که جاهائي از آن را پاره کردند، زنجيرهاي بلند که به شلوار انداخته مي‌شود، بندها، باريکتر مي‌شود، و رنگها، شاد و تابستاني، توي مايه فسفري، رنگهاي ليموئي، نارنجي، صورتي، زرد رنگ، آبي خيلي روشن، هم براي پسرها و براي دخترها رواج پيدا کرده است. وي مي‌افزايد: مانتوهاي دخترها حالا خيلي تنگ و کوتاه تر از سابق شده است و چاکدار، به رنگهاي نارنجي، صورتي، سرخابي و رنگهاي جديد شبيه رنگهائي که در اروپا مد شده است و دخترها هم شلوارهائي با پاچه‌هاي کوتاه‌تر به پا مي‌کنند، به رنگهاي شاد، و گاهي هم پاچه شلوار را برمي‌گردانند که کوتاه شود.

علي مي‌‌افزايد همه به شدت با فراخوان رهبر جمهوري اسلامي براي طراحي لباس‌هاي جديد ملي مخالف هستند و به يقين چنين چيزي هرگز مورد استقبال قرار نمي‌گيرد. وي مي‌افزايد: لابد لباس ملي بايد حالت سنتي داشته باشد و حرف گذشته را بزند، در صورتي‌ که همه جوانها دوست دارند لباس‌هاي آنها به روز باشد.

شيرين، ميهمان ديگر برنامه نگاه تازه مي‌گويد: مردم به حرف مقامات چندان اعتنائي ندارند و چيزي که بخواهند انتخاب مي‌کنند و تن مي‌کنند. وي مي‌افزايد: فکر مي‌کنم مردم حداقل اين حق را داشته باشند که راجع به لباس خودشان تصميم بگيرند.

علي در باره بالاگرفتن موج مبارزه پليس جمهوري اسلامي با لباس‌هاي مد روز جوانان، مي‌گويد سه چهار روز است که حلقه خيلي تنگ‌تر شده و ديگر نمي‌شود گفت مخالفت مي‌کنند، بلکه دارند علنا توهين مي‌کنند و خيلي بد برخورد مي‌کنند، طوري که در هر خياباني، هرقدر کوچک، حداقل دو سه اتوموبيل گشت هستند، از کلانتري، بسيج يا ارگان‌هاي ديگر که خيلي به شدت و خيلي بد برخورد مي‌کنند. وي مي‌افزايد جيزي مثل طرح است که مي‌خواهند لباس به مد روز پوشيدن را جمع کنند. وي مي افزايد: بعدازظهرها و عصرها، اتوموبيل‌هاي ارگان‌هاي انتظامي را مي‌توان ديد که مدام جوانان را سوار مي‌کنند و به مرکزشان مي‌برند و بر مي‌گردند که تعداد ديگري را دستگير کنند.

در شهرک غرب، و مرکز خريد ونک، عده‌اي از دخترخانم ها به جاي روسري، از دستمال سر استفاده مي‌کنند. علي مي‌گويد مسئله دستمال سر و اين‌ها نشان دهنده اين است که نسل جوان ايران اصلا دوست ندارد از مدهاي سنتي پيروي کند يا دخترهاش حجاب داشته باشند. اين علنا مخالفت با حجاب است و علنا مخالفت با موازيني است که اينها دارند پياده مي‌کنند. اين خودش مخالفت را ابراز کردن است. وي مي‌افزايد: روسري‌ها هر روز کوچکتر مي‌شود، نازک‌تر مي‌شود.

شيوا، مقيم تهران، که چند شب پيش در يک ميهماني که مشروب الکلي هم در آن صرف نمي‌شد، دستگير شد، مي‌گويد: ساعت 12 بدون داشتن مجوز داخل خانه ريختند، از ديوار و در پارکينگ وارد حياط شدند، با اينکه در ورودي منزل قفل بود. آمدند پشت در ورودي ساختمان و آمدند تو ما را بردند. وي مي‌افزايد ماموران همه لباس نيروي انتظامي نداشتند، اما خانم‌هائي که همراهشان بودند، لباس نيروي انتظامي داشتند و گفتند ما نيروي انتظامي هستيم.

وي مي افزايد: مي‌خواستند با دستبند ما را ببرند، که اجازه نداديم و اول که گفتند سوار شويد، ما نرفتيم، و آنها دادو فرياد کردند و باطوم زدند پشت پاي يکي از دخترها، و بعد همه سوار شدند. مادر و پدر دوست شيوا که ميزبان بودند نيز همراه ميهمانان خود دستگير و به زندان مجمع قضائي وزرا منتقل شدند. شيوا مي‌افزايد: ما را به وزرا بردند. وي مي گويد ميهمانان و خانواده ميزبان بعد از گذراندن دو روز در زندان مجتمع قضائي وزرا، سرانجام با پرداخت جريمه نقدي آزاد شدند. وي مي‌گويد مقداري از جريمه به خاطر اينکه دو شب در زندان مانده بوديم، بخشيده شد.