زنان - سه شنبه 9 تير 1383- 29 ژوئن 2004

 

 

 

دعوت وزارت كشور از نمايندگان زن

دوشنبه 8 تير 1383- 28 ژوئن 2004

ايلنا: مسائل و مشكلات زنان در سراسر كشور در نشست مشترك مشاوران استانداران با فراكسيون زنان مجلس شوراى اسلامى بررسى مى شود. دفتر امور بانوان وزارت كشور هفته گذشته طى نامه اى به رئيس فراكسيون زنان از وى و كليه اعضاى فراكسيون براى بحث و بررسى پيرامون مسائل و مشكلات زنان با حضور مشاوران استانداران دعوت به عمل آورد كه پاسخ به اين دعوت به دليل تعطيلى مجلس با تأخير مواجه شده است. همچنين اين دفتر در آغاز هفته جارى از يكايك نمايندگان عضو فراكسيون براى شركت در جلسه بعد از ظهر روز چهارشنبه مورخ ۱۰/۴/۸۳ در وزارت كشور دعوت كرده است. طبق اين گزارش، هدف از برگزارى اين نشست تعامل و همفكرى پيرامون مسائل زنان براى رسيدن به اقدامات عملى منجر به پيشرفت و بهبود وضعيت ايشان است.

 

تعطيلي دفاتر امور زنان تصويب نشد

زنان ايران، 8 تير 83:

عبدالله رمضانزاده، سخنگوي هيات دولت امروز اعلام کرد:موضوع تعطيلي دفاتر امور زنان تصويب نشد و اين دفاتر در دولت باقي خواهند ماند. اين موضوع تنها يك پيشنهاد بود كه تصويب نشد.

اين درحالي است که پيش از اين اعلام شده بود دفتر امور زنان آموزش و پرورش در جلسه اي در سازمان مديريت و برنامه ريزي و بدون حضور مسئولان دفتر امور زنان از ساختار اداري حذف شده است.

فاطمه تندگويان، مديركل دفتر امور زنان وزارت آموزش و پرورش در اينباره به ايسنا گفته بود: نهادي كه با رنج و دشواري و كسب ظرفيتهاي فراوان ايجاد شده است، نمي‌تواند يك ساعته و با تكيه بر استدلالي شكل گرفته در فضايي مردانه تضعيف شود. استدلال سازمان مديريت و برنامه‌ريزي در اين خصوص آن است كه دفتر امور زنان وزارت آموزش و پرورش حذف نشده و به پست ديگري تغيير كرده است؛ در حالي كه بايد گفت سطح تعامل مديركل دفتر امور زنان به كلي با تعامل مشاور با شخص وزير، متفاوت بوده و اجراي طرح و برنامه‌ها در حوزه غيرمشورتي و اجرايي، بسيار راحت‌تر صورت مي‌گيرد؛ زيرا مشاور با توجه به نقش مشورتي، توصيه‌اي و حاشيه‌اي براي اجراي هر برنامه منتظر امضاي وزير بوده و از هر نوع تعامل مستقيم با وي محروم باشد.

او همچنين با اعلام حذف دفتر امور تربيت بدني دختران و تبديل آن به پست كارشناسي گفت: اين جريان نشانگر تضعيف جايگاه مسائل زنان و از دست دادن فرصتهاي كليدي براي بهبود امور رو به رشد آنهاست.

فريده ماشيني، مشاور دفتر امور زنان آموزش و پرورش نيز به ايسنا گفته بود: نگاه مردسالارانه حاكم در برنامه‌ريزي‌ها موجب شده است تا برخي با برخورد قيم مآبانه بدون مشورت با كارشناسان امور زنان اقدام به حذف دفتر امور زنان وزارت آموزش و پرورش به بهانه اصلاح ساختار تشكيلاتي زنان كنند. حذف دفتر امور زنان در وزارتخانه‌اي كه 73 درصد زنان شاغل در بخش دولتي و امور قريب به 10 ميليون دانش‌آموز دختر، اجراي طرح‌هاي مرتبط با امور زنان، ماده 158 قانون برنامه سوم توسعه و 30228 (توسعه فرهنگي اجتماعي زنان) و هدايت و ساماندهي آنها را برعهده داشته را به بهانه اصلاح ساختار توجيه‌ناپذير دانست و گفت: اساسا حذف پرسنل 22 نفري چه مشكلي از وزارتخانه را حل خواهد كرد؟

فخرالسادات محتشمي‌پور، مشاور وزير كشور و مديركل دفتر امور زنان وزارت كشور نيز اعلام کرده بود: دستگاههاي اجرايي رفته‌رفته در جهت حذف دفاتر امور زنان گام برمي‌دارند.

 

زنان افغان از برقع بيرون مى زنند

منبع: نيويورك تايمز - ترجمه رضا ثابتى: شرق: سه شنبه 9 تير 1383- 29 ژوئن 2004

گروه ثبت نام انتخاباتى مردان روى بالكن نشسته اند و منتظر آخرين كسانى هستند كه هنوز ثبت نام نكرده اند. نام نويسى مردان براى شركت در انتخابات تقريباً تمام شده است. در طول سه روز در ابتداى ماه ژوئن متصديان ثبت نام، تمام مردان واجد شرايط ۳۰۰ خانوار دهكده را براى شركت در انتخابات ماه سپتامبر نام نويسى كردند. اما اين روند براى تيم ثبت نام كنندگان زنان بسيار كندتر پيش مى رود. زنان گروه ديرتر مى رسند، از جيپ خاكسترى روسى شان پياده مى شوند. همگى برقع هاى آبى كمرنگى به سر دارند و خيلى سريع به سمت دفتر زنان در ساختمان مى روند. در ايالت جنوبى قندهار و در مناطق اورازگان، زابل و هلمند كه قوانين به شدت سختگيرانه اسلامى در آن اجرا مى شود، زنان به ندرت خانه را ترك مى كنند. به همين دليل براى ثبت نام زنان در اين مناطق، گروه زنان مسئول بايد به تك تك خانه ها سر بزنند و زنان را نام نويسى كنند.

 

زهرا ۱۸ ساله كه به همراه مادرش عاصفه و يك زن ديگر به نام راضيه گروه سه نفرى ثبت نام زنان را تشكيل مى دهند، مى گويد: اگر برقع به سر نكنيم به طرف مان سنگ پرتاب مى كنند. اين زنان هم مانند بسيارى زنان ديگر در افغانستان، تنها يك نام دارند. انتخابات رياست جمهورى و پارلمانى پاييز امسال، اولين انتخاباتى است كه زنان افغان در آن راى مى دهند و براى راى دادن ثبت نام مى كنند. اما حاكميت فرهنگ قبيله اى با قوانين خشك و سخت اين روند را با مشكل جدى روبه رو كرده است. در بسيارى از مناطق افغانستان، حتى پرسيدن نام همسر يك مرد افغان عملى ممنوعه است. قبل از رسيدن تيم زنان، مسئولين انتخاباتى در بحثى با ريش سفيدان دهكده اهميت انتخابات و لزوم ثبت نام زنان در آن را توضيح مى دهند. بدون اجازه مردان روستا، ثبت نام كنندگان اجازه حضور در خانه ها را هم ندارند.

 

شعر احمد حق يار رئيس بخش ميوند مى گويد: مردم اينجا روستايى هستند و اين اولين بارى است كه انتخابات در اينجا برگزار مى شود. بايد تشويق شان كنيم. مردم خودشان كمى علاقه نشان مى دهند و ما هم به آنها مى گوييم كه اين موقعيتى طلايى است. شما بايد از حق و حقوقتان استفاده كنيد و اين شانس را از دست ندهيد. به گفته حق يار، بنابر قوانين پشتونوالى - پشتون ها بزرگ ترين قبيله جنوب افغانستان خود را اين گونه خطاب مى كنند _ زنان بايد صورتشان را پنهان كنند و از خانه خارج نشوند. او ادامه مى دهد: ولى ما با اين مسئله به شيوه اى آرام و بدون ايجاد دردسر كنار مى آييم. مردان اين منطقه حتى اگر به زنانشان اجازه خروج از خانه را ندهند، رضايت مى دهند كه براى انتخابات ثبت نام كنند.

 

سونيا بكمن معاون هيات نمايندگان سازمان ملل در قندهار كه با كمك افغان ها مشتركاً پروژه ثبت نام انتخابات را پيش مى برند اعتقاد دارد كه اوضاع بهتر شده است. به گفته او ۲۳ درصد از كل راى دهندگان در جنوب افغانستان را زنان تشكيل مى دهند. حدود يك چهارم از ۲/۱ ميليون نفر واجد شرايط راى دادن در جنوب افغانستان براى شركت در انتخابات ثبت نام كرده اند. سونيا مى گويد مجمع علماى جنوب، اخيراً حكمى صادر كرده است كه بنابر آن زنان حق راى دادن دارند، برخى از روحانيون نيز براى كمك به روند ثبت نام، اعلام آمادگى كرده اند.

 

اما روساى طالبان مانع اصلى در برابر اين روند هستند. آنها فضايى از وحشت ايجاد كرده اند و مردم روستاها را از ثبت نام براى انتخابات و راى دادن كه به گفته آنها در جهت منافع آمريكاست، منع مى كنند. در روستاى چشمه ميوند اما، تيم ثبت نام كننده زنان مورد استقبال شاه محمد كدخداى دهكده قرار مى گيرد. او سابقاً مدير يك مدرسه بوده و شايد از آن هم مهمتر، فردى قدرتمند و به شدت مورد احترام در منطقه است. او اين توانايى را دارد كه امنيت تيم انتخابات را تامين و ساكنان روستا را به ثبت نام و شركت در انتخابات ترغيب كند. با اين وجود او نيز نتوانست زن ها را براى ثبت نام از خانه شان خارج كند و در يك محل گردهم آورد. او مى گويد: برخى فكر مى كنند كه آنها عكس زن ها را مى گيرند و در تلويزيون نشان مى دهند. اعضاى مديريت برگزارى انتخابات مدت ها پيش عكس دار بودن كارت انتخاباتى زنان را ملغى كردند. آنها اكنون براى شناسايى زنان اثر انگشت شان را مى گيرند. بيشتر آنها به علت بى سواد بودن امضا ندارند. در اين روستا اعضاى تيم ثبت نام كننده حتى دوربين پولارويد را از كيفشان هم بيرون نياوردند.

 

سنت خلوت گزينى زنان در افغانستان اين شبهه حقيقى نبودن انتخابات را ايجاد كرده است. چرا كه گروه هاى ثبت نام كننده زمان و توان كافى براى رفتن به در تمام خانه ها در تمام روستاها را تا پايان موعد ثبت نام ندارند. پروسه نام نويسى براى شركت در انتخابات خود به تنهايى ماه ها زمان گرفته و چندين هزار مامور را مشغول كرده است. راى دادن زنان در روز انتخابات كاملاً به اجازه شوهرانشان نياز دارد كه بگذارند از خانه بيرون بيايند. شاه محمد مى گويد: شايد روز انتخابات مردها كارت همسرانشان را بياورند و به جاى آنها راى بدهند. وراى همه اين مسائل، سئوال بزرگ ترى نيز مطرح است و آن اينكه چه تعداد از زنان روستايى مى دانند كه انتخابات اصلاً چه جور چيزى است. عاصفه با كمك يك پوستر تلاش مى كند براى تك تك زنان توضيح دهد هدف انتخابات چيست و آنها بايد چكار كنند.

 

او به چند زنى كه در يك خانه هستند مى گويد: ما در افغانستان به اندازه كافى جنگ داشته ايم. اين انتخاباتى است كه در آن رهبران مان را انتخاب مى كنيم. بعد با گفتن اينكه آنها خودشان هم نمى دانند انتخابات چه جور چيزى است زنان را مى خنداند. مادربزرگ هشتاد ساله خانواده زير لب مى گويد: نمى شنوم چه مى گوييد. بقيه از او مى خواهند ساكت باشد. يك نفر در گوشش فرياد مى زند: بعداً برايت تعريف مى كنيم. پيرزن مى پرسد: مى شود مقدارى دارو به من بدهيد؟ ما فقير هستيم. كمك مان مى كنيد يا نه؟ عاصفه پاسخ مى دهد: ما مامور ثبت نام هستيم. قرار است شما رهبران جديدتان را انتخاب كنيد. عاصفه مى گويد: همه چيز را بايد چند بار برايشان توضيح دهم آنها هيچ چيز نمى فهمند.

 

بچه هاى كوچكتر دور مادرانشان را گرفته اند و زهرا در حال پر كردن كارت هاى انتخاباتى است. راضيه اثر انگشت مى گيرد و كارت ها را در روكش پلاستيكى مى گذارد. زهرا بايد سن زنان را خودش حدس بزند، چون تعداد كمى از آنها سنشان را مى دانند. بر سر سن دخترى با چشم هاى گيراى آبى رنگ كه سه فرزند دارد بحث مى شود، به زحمت پانزده سال دارد. زن سرپرست خانواده مى گويد: او در سن ۱۲ سالگى ازدواج كرده و شش سال است كه در خانه شوهرش زندگى مى كند. زن مى گويد ۱۸ ساله است و مى تواند راى بدهد. يكى از كودكان كارت او را مى گيرد و شروع مى كند به جويدن آن. تا زمان ناهار تيم نام نويسى زنان از سه خانه بازديد كرده و در هر خانه ۶ نفر ثبت نام كرده است. تقريباً نيم ميليون نفر ديگر مانده اند.

 

زهرا شجاعي به منظور شركت در كنفرانس وزرا و نمايندگان پارلمان زن آسيا به استراليا رفت

دوشنبه 8 تير 1383- 28 ژوئن 2004

زهرا شجاعي مشاور رييس جمهور و رييس مركز امور مشاركت زنان در راس يك هيات عاليرتبه براي شركت در دومين كنفرانس وزرا و نمايندگان پارلمان زن آسيايي به استراليا عزيمت كرد.

به گزارش خبرگزاري "مهر" هيات عالي رتبه اعزامي از جمهوري اسلامي ايران براي شركت در دومين كنفرانس وزرا و نمايندگان پارلمان زن آسيا در اولين روز ورود به كانبرا، از بخشهاي مختلف مجلس استراليا بازديد كرد.

مشاور رييس جمهور به همراه هيات ايراني در ديدار با خانم "جواناگاش" رييس گروه دوستي پارلمان ايران و استراليا، اطلاعات لازم در مورد ضرورت وجود فراكسيون زنان در پارلمان استراليا و قوانين اخير اين پارلمان در حمايت از زنان در دوران بارداري مادر و نوزاد، زنان خانه دار و زنان سرپرست خانوار را دريافت كرد.