زنان ‑ جمعه 22  خرداد 1383- 11 ژوئن 2004

 

 

 

جلسه فدراسيون بين المللي عليه بنيادگرايي و برابري زنان

همبستگی ملی ‑ جمعه 22  خرداد 1383- 11 ژوئن 2004

 روز پنجشنبه21خرداد فدراسيون بين المللي عليه بنيادگرايي وبراي برابري زنان در خانه زنان ايتاليا دررم اولين جلسه خود را برگزار كرد .

شركت كنندگان در اين جلسه با تأكيد بر مبارزه با بنيادگرايي كه تهديدي بزرگ عليه دستاورهاي بشر محسوب مي شود، از هزار زن پيشتاز آزادي كه در شهر اشرف مستقرند، حمايت كرد ند.

اين جلسه از ساعت 5 بعدازظهر آغاز شد، نخست خانم گابريلا ليبراتوره از انجمن هلسينكي گفت كه اين جلسه در ژنو با حضور همه انجمنهاي زنان ايراني خارج از كشور برگزار شد. اين هرگونه بنيادگرايي اسلامي را هدف قرار مي دهد. ودرعين حال از 1000 زن مجاهد خلق در شهر اشرف حمايت خود را اعلام مي دارد

در ادامه اين جلسه مهرافروز پيكرنگار عضو كميسيون خارجه شوراي ملي مقاومت به صحبت پرداخت، خانم پيكرنگار پيرامون تفاوت بين دو اسلام يكي اسلام بنيادگرا وديگري اسلام دمكراتيك سخن گفت.

خانم مهرافروز پيكرنگار در سخنان خود گفت: رژيم ملاها ميخواهد معتقدات ارتجاعي خود را به نام اسلام به همه بقبولاند و درعين حال غرب نيز هرگونه عملكرد رژيم را تحت عنوان فرهنگ اسلامي و غيره قبول مي كند واين گونه به رژيم ملاها كمك مي كند درحالي كه در اسلام حقيقي از عملكرد اين رژيم و دعاويش زير لواي اسلام بيزار است

وي گفت: درحال حاضر رژيم ملاها كه معتقد به يك بنيادگرايي عميق است نه فقط براي ايران بلكه براي همه كشورهاي مسلمان وحتي براي اروپا تهديد محسوب مي شود. اين واقعيت را مقاومت ايران ازساليان قبل بيان كرده ولي كسي به ان توجه نكرد ودرحال حاضر بايد گفت:كليد مبارزه با بنيادگرايي اسلام مدرن ترقيخواه است كه توسط مجاهدين نمايندگي مي شود.

سپس خانم ايولاند ولتري از انجمن هلسينكي واچ به سخنراني پرداخت.

خانم ايولاند ولتري گفت: اين فدراسيون بين المللي درماه آوريل وبعد ازديدار با خانم مريم رجوي به مناسبت روز جهاني زن در ژنو تاسيس شد هدف اين فدراسيون مبارزه عليه هر گونه بنياد گرايي ميباشد .انچه ما در اروپا به عنوان اسلام ميشناسيم بدترين نوع اسلام ويك بنيادگرايي افراطي است .

از ويژگيهاي اين بنيادگرايي سركوب شديد زنان ميباشد

وي در ادامه سخنانش افزود: .از اهداف ديگراين فدراسيون شناساندن اسلام واقعي ونظريات مريم رجوي ميباشد.اين فدراسيون هم چنين هرگونه سركوب عليه زنان را افشا ميكند وبرعليه بنيادگرايان مبارزه ميكند.افكار مريم رجوي تنها برعليه بنيادگراها و بطور خاص بينادگراهاي ايران نيست بلكه افكار او برعليه هرنوع بيعدالتي ميباشد.تجربه زنان درمقاومت ايران ميتواند حتي براي ما تچربه ارزشمندي باشد.

سپس توسط انجمن دموكراتيك زنان ايراني مقيم ايتاليا فيلمي كوتاه در رابطه با 17 ژوئن و حمله گسترده پليس فرانسه به دفتر شوراي ملي مقاومت در پاريس به نمايش گذاشته شد.

سخنران ديگر،نماينده انجمن دموكراتيك زنان ايراني مقيم ايتاليا بود. وي گفت كه اين هجوم گسترده در فرانسه به مقاومت ايران ، نشان دهنده گسترش بنيادگرايي رژيم آخوندي در خارج مرز هاي ايران است. اين انجمن خواستار حمايت از سوي شركت كنندگان از مقاومت ايران كه برعليه رژيم بنيادگراي حاكم برايران به مبارزه برخاسته، گرديد.

درپايان اين جلسه خانم اليزبتا زامپاروتي عضو انجمن به قابيل دست نزنيد به سخنراني پرداخت. خانم زامياروتي از جمله گفت: . مانسبت به سيستمهاي كشورهاي ديكتاتوري نبايستي كوتاه آمده و مي بايست با ان مقابله كنيم ,چرا كه امروز در سياست كشورهاي غربي نسبت به اين سيستمهاي ديكتاتوري يك نوع مماشاتي وجود دارد. وي افزود: ,همينطور در مورد مسئله زنان مي بايست يك مبارزه براي جهاني شدن دموكراسي وجود داشته باشد چرا كه با وجود دموكراسي پيشرفت اجتماعي و اقتصادي بوجود مي ايد . دموكراسي مي تواند راه جاره بر عليه بنيادگرايي و براي احقاق حقوق زنان باشد . مقاومت ايران با قراردادن زنان در رهبري پايه هاي رسيدن به دموكراسي و احقاق حقوق زنان را بدون شك ريخته است .

 

 

چهارمين کنفرانس کار و سلامت زنان در دهلي نو

هما مداح تريبون فمينيستي ايران: جمعه 22  خرداد 1383- 11 ژوئن 2004

 

چهارمين کنفرانس بين المللي کار و سلامت زنان از 27 تا 30 نوامبر 2005 در دهلي نو برگزار خواهد شد . پيش از اين سه کنفرانس با همين عنوان در بارسلونا ( 1996 ) ، ريوروژانيرو ( 1999 ) و استکهلم ( 2002 ) برگزار شده است . موضوع اصلي کنفرانس بارسلونا و ريو دوژانيرو "برابري جنسي و برابري شرايط زندگي" و موضوع اصلي کنفرانس استکهلم " تلاش براي حرکت به جلو و شروع تغييرات " در زمينه ي کار و سلامت زنان بوده است .در همين راستا بحث اصلي کنفرانس دهلي نو " زنان و توسعه خواهد بود . در اين کنفرانس محققان ، فعالان اجتماعي و پزشکان ، همين طور نمايندگان دولتها ، اتحاديه هاي بازرگاني و افراد داوطلب در محيطي باز و نقادانه به بحث درباره ي سلامت زنان و شرايط کار و زندگي آنان در سراسر دنيا خواهند پرداخت .

اطلاعات بيشتر را در اينجا ببينيد :

 

Swl_10@rediffmail.com

 

 

نشریه دانشجویی بارقه: من یک زنم اما...

تريبون فمينيستي ايران:جمعه 22  خرداد 1383- 11 ژوئن 2004

چهارمین شماره بارقه گاهنامه دانشجویی دانشکده علامه طباطبایی به سردبیری طیبه بیدخادم منتشر شد.

من یک زنم اما شبیه هیچ کدام از نقش هایم در صدا وسیما نیستم عنوان تیتر یک این نشریه است. نویسنده مطلب زینب سعادت ضمن ارائه گزارشی از گردهمایی زنان علیه برنامه های صدا و سیما, با دانشجویان و استادان این دانشکده نیز گفت و گوهایی انجام داده است.

نویسندگان بارقه بیش تر از زبان طنز برای بیان گفته ای خود استفاده می کنند. نمک ما ناخالصی داشت, شما چرا فیلترتان را خاموش می کنید؟ عنوان سرمقاله این نشریه است که در آن به استادانی انتقاد کرده است که با نشریه مصاحبه نمی کنند: آیا آنها بیم از دست رفتن اعتبار خود را داشته اند که پیشنهاد مصاحبه ما را راجع به حقوق زن رد کردند؟.... خالی بندی و موش گرفتن برای رضای خدا , (دادگاه کافی نت) از دیگر عناوین این نشریه است. محبوبه جمالی, مریم سادات سیدکریمی و وجیهه مجمد طاهری اعضای هیئت تجریریه این نشریه را تشکیل می دهند.

 

 

گزارش نشست چهارم NGO هاي زنان: محوربندي و تقسيم کار

مريم ميرزا           

               ما روياهايمان را به خواب مي بريم

که دست باد نخوانده پس نزند

تو هم هيس!*

تريبون فمينيستي ايران:جمعه 22  خرداد 1383- 11 ژوئن 2004

 

چهارمين نشست دوستانه ي فعالان و NGO هاي زنان ،چهارشنبه ۲۰ خرداد در سالن همايش هاي مرکز سازمان هاي غير دولتي شهرداري تهران ، به ميزباني کانون هستيا انديش برگزار شد.

جلسه که قرار بود ساعت چهار تا هفت برگزار شود؛ به دليل اينکه هنوز تقريبا کسي براي شرکت در نشست نيامده بود با يک ساعت تاخير در ساعت ۵ بعد از ظهر شروع به کار کرد.

 

در ابتدا پريناز نعيمي ـ عضو کانون هستيا انديش ـ با ذکر تاريخچه ي کوچکي از نشست هاي قبلي و نتايج آنها پيشنهاد کانون هستيا را مبني بر تلاش براي يافتن اهداف مشترک بين گروه هاي مختلف فعال در حوزه زنان و در نتيجه فعاليت متمرکز حول يک محور در اين حوزه مطرح کرد. او با نام بردن از جنبش زنان به عنوان تنها جنبشي که با افول جنبش هاي ديگر نظير جنبش اصلاحات و يا جنبش دانشجويي زنده مانده است و به راهش ادامه مي دهد؛ عدم وجود محوريت را يکي از آسيب هاي جنبش زنان خواند. نعيمي از جمع حاضر خواست فکري بکنند تا فشار از بالا که با شکست اصلاحات و روي کار آمدن مجلس هفتم احتمالا اوج مي گيرد باعث پخش شدن فعالان جنبش زنان و افول اين جنبش نشود.

در ادامه نيره توکلي از جمعيت زنان هم آوا به صحبت با جمع پرداخت. از بررسي وضعيت زنان آسيب پذير که توسط اين مرکز انجام مي شود گفت و زنان آسيب پذير را در دسته هاي مختلف اعم از زنان با شوهران معتاد، موجي، زنداني و يا دختران فراري، خياباني، روسپي يا زناني که به تکدي گري پرداخته اند و ... نام برد.او کار فعلي مرکز زنان هم آوا را بررسي وضعيت زنان با شوهران معتاد يا موجي اعلام کرد.

 

وقتي منيژه عراقي ـ مستقل ـ درباره قاتلان محفلي کرمان و پيگيري حکم کيفري شان صحبت کرد, يکي از حاضران با حرکت هاي مقطعي نسبت به مسائلي از اين دست نظر مخالف خود را اعلام کرد و گفت بايد کار کارشناسي شود تا جلوي تکرار چنين قضايايي نظير ماجراي سعيد حنايي و قتل هاي اخير کرمان گرفته شود. کسي ديگر اعتراض کرد که وقتي همه اين کارهاي کارشناسي و اعتراض ها در مطبوعات حتي بازتاب ندارد و در حد سايت ها و وبلاگ ها که طيف کمي را در بر مي گيرند باقي مي ماند چطور مي شود به حل شدن مشکلات اميدوار بود؟ او بيان کرد همه ما که اينجا هستيم به حقوق خودمان واقفيم اما آيا يک زن نانوا اينجا هست؟ وقتي صدايمان به آنها نمي رسد آيا مثلا با يک بيانيه مشکلات زنان حل مي شوند؟

 

نوشين احمدي خراساني در جواب گفت :اينطور نيست که ما همه چيز را بدانيم و بقيه ندانند تا ما آنها را آگاه کنيم. خود ما داريم در چنين محيط ها و نشست هايي که دور هم جمع مي شويم آرام آرام رشد مي کنيم. درست است که با يک سري طبقات رابطه نداريم و يا اينکه با يک بيانيه کاري از پيش نمي رود ولي اگر تعداد همين بيانيه ها مثلا بشود صد تا حتما ايجاد حساسيت مي کند و تغييرات هم همينطور به وجود مي آيند. همانطور که از سال ۷۸ تا حالا واقعا فضا بيشتر از آن چيزي که انتظارش را داشتيم عوض شده است.

منصوره شجاعي نيز در ادامه صحبت هاي احمدي خراساني گفت: چيزي که در جنبش بايد به آن توجه شود اين است که با چه کسي و براي چه کسي داريم کار مي کنيم. اگر يک زن کارگر ميان ما نيست دليل نمي شود روي جنبش نيز به سوي او نباشد.

 

سپس بيتا طاهباز ـ از اعضاي هستيا انديش ـ پشت تريبون آمد و با تکيه بر دلسرد نشدن به خاطر گفت و گوهاي اين چنيني اظهار کرد: بايد اهدافمان را دو دسته کنيم. يکي استراتژي هاي بلند مدت و ديگري کارهاي کوتاه مدت مثل صدور بيانيه ها و برگزاري کمپين ها و ...

 

فريده ماشيني ـ از موسسه مطالعات و تحقيقات زنان ـ به نقاط مشترک بين مسايل و مشکلات زنان در جهان سوم اشاره کرد و پيشنهاد داد که پيدا کردن مشترکات مي تواند براي کار روي اينگونه مسايل راهگشا باشد. او به اينکه چقدر گفتمان زنان جدي شده است پرداخت و ابراز خوشحالي کرد که با نحله هاي فکري مختلف دور هم جمع شده ايم و کار مي کنيم.

 

مريم خاتمي دانشجويي که موضوع پايان نامه اش بررسي عملکرد NGO هاي زنان است بيان کرد که در طول تحقيقاتي که داشته به اين نتيجه رسيده است که ارتباطات بين المللي NGO هاي ايران و از جمله NGO هاي زنان کم است. وي گفت:اگر NGO هاي زنان ارتباط خودشان را با کميسيون حقوق بشر و امثال آن قوي کنند مي توانند بسيار زودتر به نتايج مطلوبشان برسند.

 

مرضيه مرتاضي از حداقل هاي يک جنبش که هدف و سازماندهي است نام برد و مشکل جنبش زنان را تازيانه هاي امنيتي اي بيان کرد که وجود دارند. او سپس به بررسي ماجراي قتل هاي محفلي کرمان اشاره کرد و گفت بايد با گزارش گيري از خانواده هاي مقتولان و وضعيت قاتل ها جامعه را نسبت به اين موضوع حساس کنيم تا با بستر سازي مناسب موضوع پي گرفته شود. همچنين مرتاضي درباره استقلال NGO ها و خبري که در آن در روزنامه شرق مورخ ۱۳/۳/۸۳ از سوي وزرات کشور نقل شده بود که NGO هاي غير فعال حذف مي شوند و با توجه به بودجه کلاني که در همين خبر ذکر شده بود که به NGO هاي زنان تعلق گرفته است گفت: بايد به ما پاسخ دهند که اين پول به کدام NGO ها پرداخت و در چه مسايلي خرج شده است؟تا دستآوردي نداشته باشند که با آن يکسري را حذف کنند.

 

سحر سجادي که به عملکرد پيشگيرانه بيشتر از اعتراض يا موضع گيري بعد از وقوع مساله اي اعتقاد دارد به سهميه بندي جنسيتي دانشگاه ها اعتراض کرد. او گفت اين سهميه بندي که به طور غير علني در دانشگاه هاي دارو سازي سال هاست که انجام مي شود الان در مرحله اجراي رسمي قرار دارد و بايد جدي در مقابل آن دست به عمل زد.

 

بعد از پيشنهاد منيژه عراقي راجع به دسته بندي موضوعات جلسه و تعهد گروه ها براي برداشتن يکي دو موضوع و کار بر سر آن؛ فائقه اشکوري مساله حراج دختران در فجيره را پيش کشيد و آن را مهم ترين موضوع روز زنان ايران خواند.

 

نوشين احمدي خراساني هم با تائيد حرف اشکوري گفت که مي توانيم با آماده سازي پلاکارهايي که روي آنها به دختران جوان راجع به قاچاق زنان هشدار داده ايم ؛اجازه ي نصب پلاکاردها را در اتوبوس هاي شرکت واحد و آرايشگاه ها بگيريم. احمدي خراساني موضوع قاچاق زنان و دختران را براي کار و بررسي در مرکز فرهنگي زنان انتخاب کرد.

 

فريبا داوودي مهاجر نيز تقسيم بندي جغرافيايي نواحي تهران و تقسيم آنها را بين گروهاي فعال زنان براي کار مداوم و پر اثر درباره مشکلات زنان ناحيه هاي مختلف پيشنهاد داد .سپس مريم ميرزا با بيان اينکه جنبش زنان هميشه از مسايل دانشجويي تغذيه کرده ولي به دانشگاه خوراک نداده است گفت :بايد با شناسايي پايگاه هاي خود در دانشگاه ها مسايل غير دانشگاهي زنان مثل همين قاچاق زنان را به دانشگاه بکشيم و در دانشگاه ها نيز ايجاد حساسيت کنيم تا دانشجويان هم با ما همراه شوند.

 

جلسه ي نشست فعالان و NGO هاي زنان که با ميزباني کانون هستيا انديش و با شرکت نماينده هايي از مرکز فرهنگي زنان، سايت زنان ايران، زنان اسفند، موسسه مطالعات و تحقيقات زنان، زنان هم آوا و ... برگزار شده بود در ساعت ۷ به کار خود پايان داد و موضوعات براي کار گروه ها مشخص شد:

 

۱- حذف تشکل هاي غير دولتي (مينو مرتاضي)

۲- زنان آسيب پذير (گروه زنان هم آوا)

۳- تقسيم تهران به بخش هاي مختلف (توسط گروه ها)

۴- کودک آزاري (آقاي افضلي)

۵- قتل هاي محفلي (منيژه نجم عراقي)

۶- قاچاق زنان (مرکز فرهنگي زنان)

۷- سهميه بندي (سحر سجادي)

 

جلسه بعدي نشست روز ۲۱ تير ماه به ميزباني فريبا داوودي مهاجر برگزار خواهد شد.

 

*شعر از نازنين مهدي نيا، از شماره نهم نشريه هستيا        

 

 

 

دختران و زنان جوان تنها 9 درصد NGO ها را تشكيل مي‌دهند

جمعه 22  خرداد 1383- 11 ژوئن 2004

خبرگزاري فارس:عبادي با انتقاد از نقش اندك دختران و زنان جوان در سازمانهاي غيردولتي گفت: در حال حاضر دختران و زنان جوان 9 درصد NGO ها را تشكيل مي‌دهند .

 

به گزارش روابط عمومي و امور رسانه‌اي سازمان ملي جوانان، مشاور رئيس جمهور و رئيس سازمان ملي جوانان كه در ديدار با تعدادي از سازمانهاي غيردولتي دختران و زنان سخن مي گفت: افزود: در حال حاضر و تنها 38 درصد اعضاي هيات موسس و 28 درصد اعضاي هيات مديره NGO ها را زنان و دختران تشكيل مي‌دهند كه اين ميزان فعاليت نسبت به تاثير چشمگير حضور آنان اندك است.

وي از محدوديت‌هاي اعمال شده از سوي برخي خانواده‌ها براي فعاليت دختران و زنان جوان و نيز نارسايي سيستم اداري كشور به عنوان دو عامل كاهش امكان فعاليت اين قشر نام برد و تصريح كرد: برخي محدوديتهاي زنان و دختران قابل احترام اما بخشي از آن قابل اصلاح است كه بايد مرتفع گردد.

رحيم عبادي با تاكيد بر لزوم توانمند‌سازي سازمان‌هاي غيردولتي، اعلام كرد: طرح آموزش سراسري سازمانهاي غيردولتي جوانان از اوايل تيرماه سال جاري به اجرا در مي‌آيد. آموزش و توانمند‌سازي سازمانهاي غيردولتي از اولويت‌هاي امسال ماست و هدف از آن ظرفيت سازي براي سازمانهاي غيردولتي در سطح كشور است تا اين سازمانها براي پذيرش مسؤوليت‌ها مهمتر مهيا شوند.

وي افزود: بر اين اساس NGO ها در دو سطح عمومي و تخصصي آموزش خواهند ديد.

عبادي با تاكيد بر اينكه بالا بردن آگاهي و توانمندي سازمانهاي غيردولتي از وظايف دولت است، گفت: اولويت ديگر امسال سازمان ملي جوانان، افزايش ظرفيت و توانمند‌سازي دستگاه‌هاي كشور از طريق اصلاح قوانين و مقررات و امضاي موافقتنامه‌هاي ملي است كه در اين راستا به امضا خواهد رسيد تا امكان حمايت اين دستگاه‌ها از NGO هاي مرتبط فراهم گردد.

رئيس سازمان‌ ملي جوانان در بخش ديگري از سخنان خود راه‌اندازي شبكه تخصصي IT با حضور حدود 140 سازمان غيردولتي را پر اهميت خواند و گفت: اين شبكه‌ها به زودي در حوزه‌هاي ديگري همچون گردشگري، علمي، اجتماعي و مواد مخدر نيز تاسيس خواهند شد.

وي هدف از اين اقدام را افزايش تاثير گذاري NGO هاي عضو شبكه‌هاي تخصصي تا سطح كشوري را اعلام و افزود: به اين ترتيب امكان حمايت از آنان در سطح ملي فراهم مي‌شود.

عبادي در ادامه از سياسي و دولتي شدن به عنوان دو آفت مهم سازمانهاي غيردولتي ياد و تصريح كرد: بهترين راه نهادينه و پايدار شدن سازمانهاي غيردولتي افزايش توانمندي‌ و ظرفيت آنهاست.

 

 

زنان خياباني بازپروري شده ، تحت پوشش بيمه قرار مي گيرند

جمعه 22  خرداد 1383- 11 ژوئن 2004

معاون امور اجتماعي سازمان بهزيستي گفت : زنان خياباني كه توسط گشت هاي سيار بهزيستي و نيروي انتظامي جمع آوري مي شوند در صورتيكه پس از طي مراحل بازپروري واقعا پاك و سالم شده و عزم جدي براي آغاز زندگي جديد داشته باشند از سوي سازمان بهزيستي تحت پوشش طرح بيمه اجتماعي زنان خانه دار قرار خواهند گرفت .

دكتر سيد حسن علم الهدايي در گفتگو با خبرنگار اجتماعي خبرگزاري مهر با بيان اين مطلب گفت :  در حال حاضر حرفه آموزي ، اشتغال ، ازدواج ، پرداخت وام خود اشتغالي وبيمه اجتماعي زنان خانه داراز برنامه هاي سازمان بهزيستي براي حمايت از زنان آسيب ديده" بازپروري " شده  به منظور ايجاد يك شانس جديد در اين زنان براي آغاز زندگي سالم و جلوگيري از بازگشت مجدد آنها به خيابانها و غرق شدن بيشترشان در فساد است .

وي با بيان اينكه تنها زناني از اين خدمات بهر مند مي شوند كه بهزيستي پس از انجام دوره هاي بازپروري از سلامت روحي و اخلاقي آنها و پشيماني واقعي از زندگي گذشته اطمينان كامل حاصل كند، اظهار داشت :  به منظور اطمينان كامل از پاك شدن ، ترك كارهاي گذشته عزم و اراده جدي براي آغاز يك زندگي سالم و جديد اين زنان كاملا بررسي و تا مدتها توسط مددكاران كنترل مي شوند و تنها در صورت اطمينان كامل از سلامت اخلاقي اين زنان است كه  امكان بهره مندي از اين خدمات را خواهند داشت .

علم الهدايي در ادامه تصريح كرد :  به منظور جلوگيري از هر گونه سوء استفاده  ، تنها زناني كه توسط نيروي انتظامي و يا گشت هاي سيار بهزيستي جمع آوري و به مراكز ما منتقل مي شوند ، مي توانند از مزاياي اين طرح استفاده كنند و بقيه شامل اين كار نمي شوند . 

 

اولين نشست سراسري زنان عضو جبهه‌ي مشاركت ايران اسلامي، به دعوت كميسيون زنان اين حزب با سخنراني فاطمه راكعي، فخرالسادات محتشمي‌پور، الهه كولايي و مصطفي تاج‌زاده برگزار شد.

جمعه 22  خرداد 1383- 11 ژوئن 2004

به گزارش گروه دريافت خبر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين نشست كه روز پنج‌شنبه برگزار شد،‌ زنان عضو اين حزب در خصوص موقعيت زنان در جبهه مشاركت، مشكلات و مسائل حضور زنان در اين حزب به بحث و تبادل نظر پرداختند.

فاطمه راكعي، رييس كميسيون زنان جبهه مشاركت، با اعتقاد به اينكه پيروزي اصلاح‌طلبان در دوم خرداد، زودهنگام بود و منشور و دستورالعمل نداشت، افزود:‌ همين امر لطمه و ضرر زيادي به اصلاحات زد و مانع پيشرفت مطلوب آن شد.

رييس كميسيون زنان جبهه‌ي مشاركت تاكيد كرد: بايد دقت كرد كه جنبش زنان به چنين سرنوشتي دچار نشود.

به گفته راكعي، كميسيون زنان در همين راستا پيش از هر كار، ‌كوشيد مبناي فكري و عملي خود را تبيين و تعريف كند و اين امر در قالب تدوين منشور زنان جبهه مشاركت عملي شد.

نماينده پيشين مجلس شوراي اسلامي ادامه داد: زنان بايد بدانند كه اگر خودشان براي كسب حقوق حقه خود كاري نكنند، كسي كاري براي آنها نخواهد كرد. زنان ما اكنون در شرايط زماني و مكاني قرار دارند كه بايد بيش از هر زمان بكوشند و براي اثبات توانايي‌هاي خود تلاش كنند. لازم است كه زنان براي شكستن سد‌ها و برداشتن موانع، سختي‌هاي بسياري را تحمل كنند.

وي با اظهار نگراني از اينكه مجلس هفتم، آنچه را كه در مجلس ششم در زمينه اصلاح و نظارت بر اجراي قوانين مربوط به زنان انجام داده است را ناديده بگيرد، افزود كه با توجه به تفاوت ديدگاه‌هاي سياسي مسوولان در جامعه، زنان بايد انتظارات خود را در قالب تشكل‌هاي غيردولتي پي‌گيري كنند و در تقويت اين نهادها بكوشند.

 

بر اساس اين گزارش فخرالسادات محتشمي‌پور، نايب رييس كميسيون زنان جبهه مشاركت با تبيين كلياتي در خصوص نحوه شكل‌گيري و عملكرد اين كميسيون گفت: بحث زنان يك بحث تجملاتي و تشريفاتي و تبليغاتي نيست. احزاب بايد بدانند كه اگر مي‌خواهند موفق باشند، بايد اين 50 درصد جامعه را به طور جدي ببيند.

محتشمي‌پور با اعتقاد بر اين كه تصويب طرح سهميه‌بندي براي زنان در جبهه مشاركت، در روابط بيروني، سبب افتخار حزب شده است، افزود: نبايد چنين مواردي فقط سبب وجهه خارجي حزب شود و در عمل زنان از مواهب اين سهميه و امتيازات مثبت بي‌بهره بمانند.

نايب رييس كميسيون با توصيه‌اي به اعضاي زن جبهه مشاركت، مبني بر اينكه بايد مترصد اين بود كه مبادا ظرفيت‌هاي اختصاص داده شده به زنان، توسط آقايان اشغال شود، افزود: تحقق سهميه سي درصدي يك خواست حداقلي است و زنان عضو جبهه مشاركت انتظار دارند حضور كيفي آنان نيز مورد توجه ويژه قرار گيرد.

 

الهه كولايي، نماينده سابق تهران در مجلس، در ادامه اين نشست به تشريح عملكرد فراكسيون زنان مجلس ششم پرداخت و با اشاره به تصويب طرح ها و لوايحي كه منجر به برقراري برابري ميان زنان و مردان مي‌شد، گفت: هر چند دستاوردهاي مجلس ششم در تصويب قوانين به نفع زنان، مهم و چشمگير است، اما بايد دانست كه در كشور ما، بيشتر از آنكه قوانين در تثبيت نابرابري‌ها نقش داشته باشند، اجراي نامطلوب و بد آنها اين وضعيت را تثبيت كرده است. اينجاست كه بايد بر تقويت نهادهاي مدني با كاركرد نظارتي، تاكيد كرد.

وي با اظهار اين عقيده كه چند به نظر نمي‌رسد مجلس هفتم، چندان به مساله زنان توجه كند، مدعي شد: نگاه اين مجلس به مساله زنان دور از واقعيت‌هاي جامعه است، اما در هر حال حضور فعال نهادهاي مدني لازم است و بايد با مجلس مرتبط بوده و خواسته‌هاي خود را از نمايندگان بخواهند.

كولايي در پايان سخنان خود از شيرين عبادي، برنده جايزه صلح نوبل در سال 2003 به خاطر مساعدت، ارتباط و كمك‌هاي بي‌دريغش به فراكسيون زنان مجلس ششم تشكر كرد.

 

بر اساس اين گزارش سيدمصطفي تاج‌زاده، عضو شوراي مركزي جبهه مشاركت، بر ضرورت تداوم اصلاحات در چارچوب قانون اساسي موجود تاكيد كرد و گفت: اگر ما بگوييم كه مشكل فقط قانون اساسي است، اين تفكر هيچ راه حلي براي جامعه ما نشان نمي‌دهد و در واقع راه را بر سياست‌ورزي مي‌بندد. در حالي كه بزرگترين خطري كه جامعه ما را تهديد مي‌كند، دوري از سياست‌ورزي است كه زمينه تثبيت استبداد را فراهم مي‌كند.

تاج‌زاده در بخشي از سخنان خود سياست ديگري را كه به جاي اصلاحات مي‌تواند مطرح باشد استراتژي صبر و انتظار ناميد و گفت: اين سياست بر سكوت و عدم فعاليت جدي جريانات سياسي استوار است كه دو نمونه آن را مي‌توان در خودداري جبهه ملي از فعاليت سياسي از سال 42 تا زمان شكل‌گيري انقلاب و نيز مجمع روحانيون مبارز در اوايل دهه 70 مشاهده كرد.

به گفته تا‌ج‌زاده، اين سياست مي‌تواند زمينه برخورد و سركوب نيروهاي سياسي را از بين ببرد.

وي با اعتقاد بر اينكه اين روش در وضعيت كنوني كشور حاصلي ندارد و جامعه را بار ديگر وارد سيكل سكوت‌ -‌ انفجار مي‌كند، توضيح داد: در مجموعه فعاليت‌هايي كه از زمان انقلاب مشروطه تا كنون در جهت محدود كردن قدرت و دستيابي به دموكراسي وجود داشته همواره مدت كوتاهي شور اجتماعي و تلاش شبانه‌روزي فعالان سياسي را مشاهده كرده‌ايم.

تاج‌زاده، راه‌حل اينكه بار ديگر جامعه دچار گسست در فعاليت سياسي خود نشود، را آن دانست كه از منظر دموكراسي به فضاي اجتماعي نگريسته شود و با اعتماد به افراد جوان، به طور آهسته و پيوسته فعاليت سياسي انجام گيرد تا نيروي لازم براي تحقق دموكراسي در يك دوره نسبتا طولاني‌مدت كه حتي ممكن است چند دهه به طول انجامد، به وجود آيد.

 

 

براساس يافته‌هاي يك پايان نامه مددكاري اجتماعي، ‌بيشترين تعداد (‌٣/٣٣ درصد) دختران فراري فرزند اول خانواده بوده‌اند.

جمعه 22  خرداد 1383- 11 ژوئن 2004

به گزارش سرويس پايان نامه خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، يعقوب نيازي در پايان نامه كارشناس ارشد خود با عنوان بررسي مقايسه‌اي ويژگيهاي فردي و الگوهاي تعاملي خانواده دختران فراري و غير فراري در تحليل اين يافته آورده است :ممكن است والدين در اوايل ازدواج از مهارتهاي والديني چنداني براي تربيت و آموزش فرزند اول خود برخوردار نباشند. به عبارت ديگر، بي تجربگي و تعارض والدين براي انتخاب شيوه تربيتي مناسب براي فرزند اول در مقايسه با فرزندان بعدي به مراتب بيشتر است.

همچنين معمولا از فرزندان اول انتظار بيشتري مي‌رود كه نقشهاي مربوط به جنس خود را به خوبي ايفا كنند. اين افزايش وظيفه و انتظار نقش باعث ايجاد فشاري مي‌شود كه ممكن است چندان خوشايند نوجوان نباشد و براي گريز از آن به انجام رفتارهاي نابهنجار گرايش يابد. البته مي‌توان تبيين‌هاي ديگري را نيز متحمل دانست.

در بخشي از اين پايان نامه كه در سال ‌١٣٨٢ با راهنمايي دكتر تقي دوست قرين در دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه علامه طباطبايي تدوين شده، آمده است: ‌تعارضات و نزاع‌هاي خانوادگي با ايجاد فضاي نامناسب و متشنج در نهاد خانواده كه در انتقال ارزشها و هنجارهاي اجتماعي نقش بسزايي دارد باعث مي‌شود تا رشد اجتماعي فرزند عقب بيفتد، زيرا رشد اجتماعي مهمترين جنبه‌اي است كه در پرتو روابط مختل خانوادگي آسيب مي‌بيند.

خشونت‌هاي خانگي بستري مناسب براي شكل گيري و گسترش رفتارهاي ناسازگارانه اجتماعي و درك و شناخت پايين از موقعيت‌هاي بين فردي است. در خانواده‌اي كه والدين با يكديگر و با فرزندان خود سر سازگاري ندارند و سوء تفاهم و بدبيني بر فضاي خانواده حكمفرماست، توانايي و ظرفيت حفظ و حراست فرزند و توجه به نيازها و خواسته‌ها او كم مي‌شود. نوجوان درچنين فضايي دائما احساس بي ارزشي و ناامني مي‌كند و از اين رو احتمال فرار او از چنين شرايطي و روي آوردن به گروه‌هاي كجرو كه تعداد آنها در شهرهاي بزرگ كم هم نيست، بيشتر مي‌شود.

در بخش ديگري از اين پايان نامه آمده است: پايين بودن سطح تحصيلات والدين، محيط پرورشي و آموزشي مناسبي در خانواده براي رشد فكري و عاطفي نوجوان فراهم نمي‌كند. لذا بيسوادي و پايين بودن سطح تحصيلات والدين يكي از عوامل هموار كننده بزهكاري نوجوان است از آن روي كه نوجوان متناسب با مراحل رشد جسماني و عقلاني خود نيازمند مراقبت‌ها و توجهات خاصي است كه شيوه‌هاي مراوده‌اي خاص خود را مي‌طلبد. اما وجود بي‌سوادي يا كم سوادي مانعي بر راه اين مهم است.

در خاتمه اين پايان نامه آمده است: به نظر مي‌رسد بهترين راه حل براي پيشگيري از آسيب‌هاي اجتماعي و بخصوص فرار دختران از خانه، مشاركت مردم و دولت براي بالا بردن حداقل سطح زندگي خانواده‌ها و حمايت از خانواده‌ها و آموزش كودكان، نوجوانان، بزرگسالان و توانمند‌سازي آنان است كه با بالا رفتن سطح آگاهيها بسياري از مشكلات حل شدني است.

گفتني است، روش نمونه گيري گروه آزمايش (دختران فراري) از نوع نمونه‌گيري در دسترس و شامل تمامي دختران فراري ‌١٢ تا ‌١٨ سال ساكن در مراكز بهزيستي و كانون اصلاح و تربيت و يا ارجاعي به سازمان پزشكي قانوني كشور و با حجم نمونه ‌٨١ نفر بوده است.

روش نمونه‌گيري گروه كنترل از نوع تصادفي طبقه‌اي و شامل دانش‌آموزان مدارس راهنمايي و متوسط مناطق ‌٤، ‌١١، ‌١٧ و ‌١٩ شهرستان تهران با حجم نمونه ‌٩٤ نفر بوده است.

 

مسائل امروزى مطرح در مبارزات زنان آلمان 

شيرين جزايرى رادیو آلمان ‑  جمعه 22  خرداد 1383- 11 ژوئن 2004

 

 جنبش جديد زنان در آلمان تاريخ سى ساله پرفراز و نشيبى را پشت سر گذاشته است. آگاهى به لزوم مبارزه مشترك براى اعاده حقوق زنان و رفع تبعيض جنسى در محيط كار بدور از اختلافات سطح فرهنگى و درجه شغلى، مبارزه عليه سوء استفاده جنسى و خشونت عليه زنان در خانواده و جامعه، تلاش براى كسب حق قانونى سقط جنين و غيره از جمله موضوعات عمده مورد توجه اين جنبش در سال هاى اخير بوده اند.

 

  جنبش زنان در اين دوره تاريخى  در زمينه ايجاد صلح و عليه جنگ  هاى موجود شركت فعال داشته است.  هر چه اين جنبش وسيع تر و شركت گروه هاى مختلف زنان در آن بيشتر شد، به همين نسبت  اختلاف نظرها هم افزون گشت. به فمينيست هايى كه در سال هاى شصت در گروه هاى چپ فعال بودند و به تبعيض جنسى در ميان گروه هاى خود نيز پى بردند، اين اتهام زده مى شد كه اگر به مسائل جنسى و روانى زنان بپردازند، غير سياسى عمل كرده اند. 

 

تاريخ جديد جنبش سى ساله زنان با خود دستاوردهاى زيادى را نيز به همراه آورده است. زنان گروه هاى خوديارى را بوجود آوردند. در سال هاى ميانى و آخرين دهه هفتاد اولين كتاب فروشى ها، روزنامه ها، انتشارات، استراحت گاه هاى زنان پايه گذاشته شدند. اولين خانه هاى امن و مراكز كمك رسانى به زنان تأسيس گرديدند. فستيوال هاى فيلم زنان و دانشگاه هاى مخصوص آنان بوجود آمدند. مسئله زن، جسم او و سكس به طور علنى به بحث گذاشته شد. اين باعث شد كه نگرش جديدى درباره  مسئله خانواده و شريك زندگى بوجود آيد. به موضوع  خشونت عليه زنان در خانواده و جامعه و سوء استفاده جنسى  بويژه از دختران بطور علنى پرداخته شد. مسئله اعمال زور و قدرت مردان در خانواده و در جامعه به بحث گرفته شد. جنبش زنان به اين آگاهى رسيد كه احتياج به نمونه ها و ايده آل ها دارد. دانشجويان و روزنامه نگاران فمينيست به جستجوى زنان مبارز در تاريخ پرداختند. به اين معنى  بررسى  تاريخ با نگاهى دوباره و  پژوهش  درباره تشكل هاى زنان آغاز گشت.

خانم ايرنه فرانكن كه ۵۲ سال دارد  يكى از تاريخدانان فمينيست شهر كلن در آلمان و از فعالان و مبارزان حقوق زنان اين كشور است. تا به حال چندين كتاب از وى   در زمينه فعاليت ها و جنبش هاى زنان منتشر شده است . از جمله اين كتاب ها مى توان از به چه دست يافته ايم؟: پژوهشى درباره دستاوردهاى جنبش زنان، اسطوره برابرى: تاريخ بدون زنان و با زنان، تعقيب زنان خردمند به نام جادوگر و غيره نام برد.  وى از بنيان گذاران اتحاديه تاريخ زنان شهر كلن است  و در پروژه هاى مختلف زنان اين شهر فعال مى باشد. خانم فرانكن  در گفتگو با راديو دويچه وله  به برخى از پرسش ها در زمينه جنبش هاى زنان پاسخ گفته است.

 

او در جواب اين سوال كه آيا مى توان امروزه نيز از جنبش زنان سخن راند،  مى گويد: به نظر من امروز ما مى توانيم از جنبش هاى زنان صحبت كنيم. قبلا شايد اين تصور موجود بود كه زنان احتياجات مشابهى را دارند ولى در طول اين سى ساله نشان داده شده كه آنان در دوره هاى مختلف زندگى و به نسبت وضعيت خود، احتياجات و اميدوارى هاى گوناگونى را دارا مى باشند. به همين جهت به نظر من از يك جنبش زنان واحد نمى تواند صحبت به ميان باشد ولى مى توان از زنان زيادى سخن گفت كه در جنبش هاى مختلف فعال هستند و براى بهبود وضعيت خود و ديگر زنان مبارزه مى كنند.

 

او درباره موضوعات اصلى جنبش هاى زنان در آلمان چنين مى گويد: مهمترين موضوع هنوز هم عدم برابرى حقوق اقتصادى زنان است. براى نمونه هنوز هم  به كارمندان زن در مقابل كار مساوى كمتر از همكاران مردشان  حقوق پرداخت مى شود. اين موضوع گاهى حتى  به تقليل يك سوم  حقوق مى رسد. هنوز هم اعمال خشونت در مورد زنان بويژه خشونت جنسى يكى از موضوعات مطرح در جامعه است.  زنان در تشكيلات مستقل خود عليه اين مسئله و همينطور بالا بردن سطح آگاهى عمومى نسبت به اعمال خشونت جنسى در مورد دختران جوان مبارزه مى كنند.  مسئله ديگر بسيار با اهميت استفاده از تصوير زن به عنوان يك كالاى جنسى  است.  در اينجا احساس مى شود عليرغم مبارزه طولانى در اين باره ما هنوز موفق نبوده ايم. زن هنوز هم مثلا در تبليغات به عنوان ابزار و  كالا مورد سوء استفاده وسيع قرار مى گيرد.

 

خانم فرانكن درباره دستاورد جنبش زنان مى گويد:  من فكر مى كنم ما در زندگى روزمره به بسيار چيزها دست يافته ايم كه امروزه به عنوان امرى بديهى پذيرفته مى شوند. مثلا اينكه مردان نمى توانند  كار خانه را امرى  فقط مربوط به زنان قلمداد كنند. زنان به اين آگاهى رسيده اند كه به عنوان اعضاى فعال زندگى اجتماعى،  شايد كارهايى را بهتر از مردان انجام مى دهند.  اين امر ديگر در جامعه پذيرفته شده كه زن به عنوان مادر به تنهايى زندگى كند و به تربيت فرزندش بپردازد، اجازه كار بدون در نظر گرفتن عقيده همسرش را داشته باشد،  تجاوز و اعمال خشونت به زن در زندگى زناشويى مورد بازخواست قرارگيرد،  زنان حق داشته باشند به لذت جنسى و جسم خود بدون احساس شرم بپردازند و فقط به عنوان ابزارى براى ارضاى جنسى مرد در زندگى مشترك حضور نداشته باشند، تحقيقات مسائل زنان آغاز و به زنان مبارزى پرداخته شود كه در طول تاريخ براى حقوق خود شركت فعال كرده اند، اين ها همه از دستاوردهاى جنبش زنانند.

 

ايرنه فرانكن درباره شرايط كار زنان مى گويد: در زندگى كارى بخش هايى وجود دارند كه زنان بطور مستقيم مورد تبعيض اقتصادى قرار نمى گيرند يعنى حقوق ماهيانه كمترى دريافت نمى كنند، براى نمونه در مورد معلم ها،  اما هنوز مى توان در آنجا از موارد تحقير جنسى آنان سخن گفت. زنان فقط ده درصد كادر علمى دانشگاه ها را تشكيل مى دهند و اين به نسبت تعداد زنان تحصيل كرده  بسيار پايين است. در زمينه تحصيل دررشته هاى تكنيكى مى بينيم كه دختران جوان كمتر به آن مى پردازند. مشاغلى مثل كار در آرايشگاه و منشيگرى  به شكل سنتى عمدتا مورد توجه دختران است و بر خلاف آن كار با  كامپيوتر و فعاليت در رشته هاى  تكنيكى و مهندسى در درجه اول كارى مردانه است. هنوز فقط هشت درصد از كادر مديران را زنان تشكيل مى دهند. مى بايست براى رفع  اين تبعيضات هنوز هم مبارزه  كرد.