زنان - جمعه 18 ارديبهشت 1383- 7 مه  2004

 

 

 

 

فراكسيون زنان مجلس شوراي اسلامي سعي خواهد كرد كه بحث سهم ارث زنان را در مجلس ششم به پايان برساند.

حميده عدالت، رييس فراكسيون زنان مجلس شوراي اسلامي در گفت‌وگو با خبرنگار پارلماني خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در خصوص طرح‌ها و لوايح باقيمانده فراكسيون زنان در مجلس ششم، گفت: «طرح توانمندسازي زنان سرپرست خانوار و طرح حمايت از خانواده از جمله طرح‌هايي است كه كار بررسي آن به اتمام نرسيد.»

وي افزود: «همچنين بحث سهم ارث زنان از ديگر طرح‌هاي باقيمانده است كه اميدواريم با دو فوريت آن را در مجلس ششم به سرانجام برسانيم.»

 

«حمايت از زنان سرپرست خانوار» رأس عناوين اخبار زنان در مطبوعات را به خود اختصاص داد.

به گزارش سرويس «زنان» خبرگزاري دانشجويان ايران بر اساس بررسي انجام شده بر روي خبر، مقاله، مصاحبه و گزارش مربوط به مسائل زنان و دختران در ‌٢٧ روزنامه منتشره كشور طي اسفند ماه سال گذشته، ‌٦/٣١ درصد از مجموع كل مطالب به موضوع آسيب‌هاي اجتماعي، ‌٤/١٥ درصد به موضوع اجتماعي، ‌٢/١٥ درصد به موضوع فرهنگي، ‌٨/١٢ درصد به موضوع ساير كشورها، ‌٨/٧ درصد به موضوع سياسي، ‌٩/٥ درصد به موضوع بهداشتي، ‌٨/٤ درصد به موضوع ورزشي، ‌٥/٢ درصد به موضوع حقوقي ـ قضايي، ‌٢/٢ درصد به موضوع علمي ـ پژوهشي و ‌٦/١ درصد به موضوع آموزشي اختصاص يافته است.

همچنين از مجموع موضوع كلي آسيب‌هاي اجتماعي، ‌٩/٤١ درصد به موضوع خشونت و مزاحمت، ‌٥/١٨ درصد به موضوع فساد و فرار، ‌٩/١٢ درصد به موضوع قتل و جنايت، ‌١/٩ درصد به موضوع طلاق، ‌٢/٥ درصد به موضوع سرقت و كلاهبرداري، ‌٩/٢ درصد به موضوع خودكشي، ‌٥/٩ درصد به موضوع ساير آسيب‌ها اختصاص دارد.

 

در پي نيمه‌تمام ماندن يك مراسم جشن در تالار حجاب تهران، فاطمه كروبي، دبيركل مجمع اسلامي بانوان اطلاعيه‌اي صادر كرد.

 جمعه 18 ارديبهشت 1383- 7 مه  2004

به گزارش گروه دريافت خبر خبرگزاري دانشجويان ايران، دبيركل مجمع اسلامي بانوان در بخشي از اين اطلاعيه يادآور شده است: اين مجمع به روال سالهاي گذشته، به مناسبت ميلاد پربركت پيامبر رحمت محمد مصطفي (ص) و بنيانگذار فقه پوياي جعفري، امام صادق(ع)، مراسمي با حضور بيش از 2 هزار نفر از اعضاي اين مجمع، خانواده‌هاي محترم شهدا و ساير اقشار جامعه و برخي اعضاء در تالار حجاب برگزار نمود كه متاسفانه با حضور و حمله عده‌اي اوباش بنام ارزشها از پايگاه‌هاي خاص به تريبون محل برگزاري مراسم و ضرب و شتم برگزار كنندگان و اهانت به رهبران دوم خرداد به آشوب كشيده شد.

وي در اين اطلاعيه تصريح كرده است: مجمع اسلامي بانوان بدينوسيله انزجار خود را از اعمال نفرت آميز گروه‌هاي خودسر و ياغي و اوباش و داراي حريم آهنين كه بنام انقلاب و اسلام به تخريب باورهاي ديني و ملي ملت شريف ايران اقدام مي‌كنند و در اين راستا حتي به خانواده‌هاي محترم شهيدان و ايثارگران نيز رحم نمي‌كنند، اعلام و به متوليان امنيت كشور يادآور مي‌شود كه هرگونه اهمال و تصور در پيگيري و محاكمه اين فرومايگان، خيانتي بزرگ به امام شهيدان و ملت شريف ايران مي‌باشد.

فاطمه كروبي در بيانيه خود اظهار داشته است: برخورد لازم مي‌دانم از اينكه عزيزان و ميهمانان گرامي كه به واسطه اعمال وحشيانه لباس شخصي‌ها مورد ضرب و شتم واقع شدند، عذرخواهي نمائم.

فاطمه كروبي

دبيركل مجمع اسلامي بانوان

دبيركل مجمع اسلامي با نوان درباره درگيري ايجاد شده در مراسم جشن اين مجمع در سالن حجاب تهران توضيحاتي ارائه كرد.

فاطمه كروبي در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)،‌ اظهار داشت: مجمع اسلامي بانوان مراسم جشني را با حضور تعداد زيادي شركت كننده از جمله خانواده‌هاي شهداء، كه از قبل دعوت شده بودند و همگي كارت دعوت داشتند، تدارك ديده بود، ولي متاسفانه تعدادي از افراد بدون كارت دعوت و با فشار درهها را باز كرده و وارد سالن محل جشن شدند.

وي افزود: به مجري برنامه اعلام شد كه چون چاره‌اي نداريم، برنامه را با همين وضعيت شروع كند، ولي بعد از قرائت قرآن و پخش سرود جمهوري اسلامي، تعداي از همان افراد جلو آمده و زماني كه آقاي مهرداد كاظمي در حال اجراي سرود بود، ميكروفون را از او گرفتند و به ابزار موسيقي و ديگر وسايل گروه موسيقي آسيب رساندند و

فردي كه تريبون را از كاظمي گرفته بود، شروع به نازسزاگويي كرد.

دبيركل مجمع اسلامي بانوان ابراز عقيده كرد: حمله‌ اين افراد از قبل برنامه‌ريزي شده بود، زيرا به يكباره آمبولانس، اتومبيل‌هاي پليس و آتش‌نشاني در خيابان حضور يافتند و اين نشان از برنامه‌ريزي قبلي داشت.

كروبي خطاب به اين افراد كه به گفته خودش اراذل و اوباش بوده و توسط نهادهايي پرورش داده مي‌شوند، گفت: آنها بدانند كه اينجا دانشگاه تهران نيست و بدانند كه ما از اين چيزها نمي‌ترسيم و در روز سوم خرداد كه روز آزادي خرمشهر است باز هم برنامه خواهيم داشت.

كروبي از آمار دقيق افرادي كه مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند، اظهار بي‌اطلاعي كرد و افزود: مجري برنامه را به بيمارستان منتقل كرده‌اند، همچنين دربهاي سالن نيز شكسته شده است.

كروبي تصريح كرد: ما چهره‌هايي اين افراد را داريم و اينها را مي‌شناسيم كه از كدام مراكز آمده‌اند و در حال حاضر از گوشه‌و كنار زنگ‌ مي‌زنند و مشخصات اينها را به ما اعلام مي‌كنند.

 

 

قاتلان زنان مكزيكى چه كسانى هستند؟

شيرين جزايرى- راديو آلمان

سازمان ملل متحد به سهل انگارى مقامات مكزيكى در روشن نكردن مسئله سسله قتل هاى زنان و دختران جوان در شمال مكزيك اعتراض كرد. اين قتل ها بطور پى درپى و در طى ساليان اخيرانجام گرفته اند. قربانيان اغلب زنان كارگر از بخش هاى فقير نشين شمال مكزيك هستند. بنا بر اطلاع سازمان عفو بين الملل در استان نامبرده از سال ۱۹۹۳تا كنون بيش از چهارصد زن به قتل رسيده اند. آنها ربوده شده، مدت زمانى در اسارت بسر برده و تحت آزار، تحقير، شكنجه و تجاوز جنسى قرارگرفته و به قتل رسيده اند.

 

در گزارش مستند نماينده سازمان ملل از اين منطقه،  سهل انگارى و عدم توانايى اولياى امور  شهر Ciudad Juarez تأييد شده است. سازمان ملل متحد از مقامات محلى و همچنين حكومت مكزيك خواستار استقلال كامل قوه قضائيه براى رسيدگى به اين پرونده ها و روشن ساختن نام قاتلان اين جنايات شده است.

يكى از سخنگويان رئيس جمهور مكزيك در مورد اين مسئله گفته است:

« از زمانى كه حكومت مكزيك در چند ماه  گذشته تعداد ۵۰۰ نفر پليس را به اين ناحيه و به شهر Ciudad Juarez ارسال داشته ، وضع در اين منطقه بهبود يافته است. »

در ماه هاى گذشته  بعد از انتقادات شديد سازمان هاى طرفدار حقوق بشر يك دادستانى ويژه براى اين شهر در نظر گرفته شده است. ولى ناامنى و آدم ربايى در اين منطقه ادامه دارد و باندهاى مواد مخدر با نفوذ زياد در اقتصاد و سياست مانع از كار مستقل قوه قضائيه مى شوند. 

 

 

سازمان عفو بين الملل نيز درمجله ماهيانه اخير خود به بررسى اين قتل ها پرداخته است. در موارد متعددى اجساد اين زنان چند ماه و حتى چند سال بعد از ربوده شدن در پشت كوه هاى زباله اطراف شهر ويا در خرابه ها پيدا شده اند. تعداد زيادى از اين دختران جوان تا به امروز هم جزء ناپديد شده ها هستند. اين زنان و دختران اغلب بين ۱۳ تا ۲۲ سال سن داشته اند و از خانواده هاى كارگرى فقير مى باشند. تعدادى از آن ها در كارخانه هاى نزديك مرز آمريكا كار مى كرده اند. اين كارخانه ها توسط سرمايه داران آمريكايى و خارجى ،  براى استفاده از نيروى كار ارزان در حوالى مرزهاى شمالى مكزيك داير شده اند.

 

اولياى امور علاقه چندانى به روشن كردن اين جنايات و دستگيرى عاملان آن از خود نشان نمى دهند و  اطلاعات لازم را در اختيار گروه هاى تحقيق نمى گذارند و همينطور جريان بررسى كار را بسيار به كندى پيش مى برند. اغلب خانواده اين زنانند كه مجبور مى شوند اين امر را ثابت كنند كه دخترشان به دلخواه خانه را ترك نكرده است. در موارد زيادى  دادگاه ها از پذيرش شكايت خانواده ها هم امتناع مى كنند. اغلب شاهدان يا مورد سوال قرار نمى گيرند ويا  پرس و جو بطور غير روشنى انجام مى گيرد و مدارك ناپديد مى گردند.

 

خانم يوديت گالارزا مدافع حقوق بشر و مبارز فعال عليه بكارگيرى خشونت در مورد زنان در آمريكاى لاتين كه خود نيز خواهرش را در اين راستا از دست داده است مى گويد:

« در زمانى كه در ۲۵ سال پيش  خواهرم ربوده شد، مشخص بود كه چه كسانى به دنبال قتل فعالان سياسى و مبارزان حقوق بشر بودند. خواهر من نيز از فعالان سياسى بود. ولى امروزه موقعيت دشوارتر است. دشمن را امروزه نمى توان بطور دقيق مشخص كرد.

 

گروه هاى زنانى وجود دارند كه اين قتل ها را به عهده مردهاى سلطه گر مى دانند. اما اين يك  توضيح بسيار ساده از  فاجعه است. بدون شك انسانهاى بيمار روانى وجود دارند كه زنان را براى ارضاء جنسى خود به قتل مى رسانند يا براى ضبط ويدئويى و يا هدف هاى ساديستى مورد اجحاف و سوء استفاده و شكنجه قرار مى دهند. ولى سوال اينجاست كه چرا آن ها مى توانند اين كارها را انجام دهند. اين بر عهده حكومت است كه براى جلوگيرى از اين موارد اقدامات مناسب را انجام دهد. اگر ما زنان در سياست  دخالت نكنيم، اين موضوع مورد استفاده حاكمان فعلى قرار خواهد گرفت. اگر زنان از ترس از به قتل رسيدن،  در خيابان ها ظاهر نشوند و ديگر در فعاليتى شركت نكنند، نمى توانند توقع تغييرات جدى در سياست منطقه را داشته باشند.»

 

دليل اين امر را خانم گالارزا در عدم محاكمه و مجازات ناقضان حقوق بشر در مكزيك مى داند. او مى گويد اينها تقريبا همان كسانى هستند كه در گذشته افراد خانواده هاى سياسى را ربوده و مورد شكنجه قرارداده اند  و اكنون به  تجارت مواد مخدر مشغولند و با  گروه هاى قاچاق همكارى مى كنند. در بسيارى از مناطق مكزيك سياست و اقتصاد به شكل مستقيم ويا غير مستقيم با سازمان هاى  جنايتكاران و تجار مواد مخدر ارتباط دارند. در ايالت Ciudad Juarez در مرز آمريكا نيز وضع چنين است. ساكنان اين منطقه اگر خود ارتباطى با اين شبكه هاى مواد مخدر ندارند، از ترس باندهاى قاچاق اقدامى بر عليه شان انجام نمى دهند.

 

خانم گالارزا مى گويد: « سازمان زنان ما به تنهايى نمى تواند در حد ملى در مكزيك كار كند. همه فعالان سازمان ما ترس از دست دادن خانواده و فاميل و اطرافيانشان را  دارند. ما نمى توانيم بدون حمايت بين المللى اقدامى انجام دهيم.»

 

اقدام مناسب عليه اين خشونت و جنايت عليه زنان در مكزيك فقط با اعتراض بين المللى به اين موضوع امكان پذير است. به همين جهت سازمان عفو بين الملل با چاپ بيانيه اى از تمام گروه هاى زنان و افراد مبارز براى حقوق زنان خواستار اعتراض به اين امر و همكارى در به اطلاع عموم رساندن اين جنايات شده است.

    

حکم اعدام براي ليلا به جرم زنای با محارم و تولد بچه حرام

زنان ايران

به نوشته روزنامه خراسان 16 ارديبهشت , " يک زن جوان 19 ساله به نام ليلا م که رهبري يک باند فساد و فحشا در شهر اراک را بر عهده داشته است , پس از محاکمه در يکي از شعب دادگاههاي عمومي دادگستري اراک به اتهام زنا با محارم و تولد بچه حرام به اعدام محکوم شده است ".