60 در صد دختران‌ فراري‌ در هفته‌ اول‌ فرار از منزل‌ ، مورد تعرض‌ قرار مي‌گيرند

روزنامه اعتماد - سه شنبه 30 دي 1382- 20 ژانويه 2004

60 در صد دختران‌ فراري‌ در هفته‌ اول‌ فرار از منزل‌ ، مورد تعرض‌ قرار مي‌گيرند

پژوهش‌هاي‌ انجام‌ شده‌ بر روي‌ دختران‌ فراري‌ بيانگر اين‌ امر است‌ كه‌ حدود 18 درصد اين‌ دختران‌ در همان‌ روز اول‌ و بيش‌ از 60 درصد آنها طي‌ هفته‌ اول‌ مورد تعرض‌ جنسي‌ قرار مي‌گيرند .

عليرضاجزايري‌استاديار دانشگاه‌ علوم‌ توانبخشي‌ وبهزيستي‌ گفت‌ : ميانگين‌ سني‌ اين‌ دختران‌ در زمان‌ اولين‌ فرار حدود 16 سال‌ است‌ كه‌ اين‌ امر اهميت‌ تمركز اهداف‌ پيشگيرانه‌ ثانويه‌ را در سنين‌ نوجواني‌ و دختران‌ سنين‌ راهنمايي‌ و يا دبيرستان‌ رامشخص‌ مي‌ نمايد هر چند كه‌ دامنه‌ گستره‌ سني‌ زمان‌ اولين‌ فرار 9 تا 30سال‌ در كل‌ نمونه‌ ها و 11تا 21 سال‌ در نمونه‌هاي‌ داراي‌ سابقه‌ ارتباط‌ جنسي‌ پس‌ از فرار ، اين‌ مطلب‌ مهم‌ را گوشزد مي‌ كند كه‌ دختران‌ در هر سني‌ امكان‌ فرار از منزل‌ را دارند، بنابراين‌ سايرگروههاي‌ سني‌ هر چند به‌ اندازه‌ نوجواني‌ در اولويت‌ نيستند ، اما بايد مد نظر قرار گيرد .

جزايري‌ گفت‌ : بررسي‌ دختراني‌ كه‌ بيش‌ از يك‌بار از خانه‌ فرار كرده‌اند بيانگر اين‌ امر است‌ كه‌ اكثر قريب‌ به‌ اتفاق‌ آنها از طرف‌ سرپرست‌ و يا ساير اعضاي‌ خانواده‌ حداقل‌ يكي‌ از رفتارهاي‌ زير شامل‌ كتك‌ زدن‌ ، توهين‌ كردن‌، مراقبت‌ شديد ، زنداني‌ كردن‌ ، مسخره‌ كردن‌ و يادآوري‌ مكرر اتفاقات‌ گذشته‌ و حتي‌ عدم‌ تمايل‌ به‌ پذيرش‌ دختر، آزار ديده‌ اند و فقط‌ 14 درصد نمونه‌ ها با برخورد مناسب‌ والدين‌ پس‌ از بازگشت‌ مواجه‌ شده‌ بودند و در مجموع‌ يافته‌هاي‌ فوق‌ نشان‌ مي‌ دهد كه‌ اين‌ دختران‌ به‌ خانه‌ هايي‌ بازگردانده‌ شده‌اند كه‌ شرايط‌ قبلي‌ منجر به‌ فرار آنها تغيير نكرده‌ وخانواده‌ ها نيز فاقد مهارتهاي‌ لازم‌ براي‌ برخورد با اين‌ دختران‌ بوده‌اند.

وي‌ تصريح‌ كرد: تعيين‌ دقيق‌ عوامل‌ موثر بر فرار از منزل‌ اعم‌ از شرايط‌ خانوادگي‌ و يا رواني‌ دختر ، تلاش‌ براي‌ برطرف‌ كردن‌ و يا كاهش‌ عوامل‌ منجر به‌ فرار از جمله‌ اقدامات‌ مشاوره‌يي‌ ، مددكاري‌ و حمايتي‌ در سطح‌ خانواده‌ و در سطح‌ مدرسه‌ و خانواده‌ درباره‌ شيوه‌ برخورد با دختري‌ كه‌ به‌ منزل‌ بازگشته‌ ، اطمينان‌ از حفظ‌ امنيت‌ و سلامت‌ دختر پس‌ از بازگشت‌ به‌ منزل‌ و در نظر گرفتن‌ تدابير قانوني‌ در خصوص‌ دختراني‌ كه‌ پس‌ از فرار مورد خشونت‌ قرار مي‌ گيرند و همچنين‌ امكان‌ ارتباط‌ آسان‌ دختر با مراكز مشاوره‌يي‌ و حمايتي‌ از دختراني‌ كه‌ خانواده‌ به‌ هر دليل‌ حاضر به‌ پذيرش‌ آنها نيست‌، از جمله‌ راهكارهاي‌ پيشگيرانه‌ از فرار مجدد دختران‌ از خانه‌ است‌.