کارگران:یکشنبه اول مهر 1386-23 سپتامبر 2007

طي نامه‌اي به رييس قوه قضاييه؛

جمعي از كارگران يزد رفع محدوديت از ايلنا را درخواست كردند  

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران

سرويس: فقه و حقوق - حقوق سياسي

چهارشنبه 28 شهریور 1386-19 سپتامبر 2007

جمعي از كارگران كارخانجات پشمبافي افشار يزد، طي نامه‌اي به رييس قوه قضاييه مراتب نارضايتي خود را نسبت به فيلترينگ خبرگزاري كار ايران (ايلنا) ابراز كردند.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران، در اين نامه كه نسخه‌اي از آن به ايسنا نمابر شده، آمده است: بدون شك نظام جمهوري اسلامي خدمت‌رساني به مردم را از دستاوردهاي خود مي‌داند، تقويت و توسعه اطلاع‌رساني صحيح كه بهترين ابزار براي اين دستاورد و از فاكتورهاي توسعه اقتصادي و سياسي كشور و باعث رشد و بالندگي جامعه است، همواره بايد حفظ و حراست شود.در ادامه اين نامه خطاب به رييس قوه قضاييه، تقاضاي رفع محدوديت از خبرگزاري كار ايران (ايلنا) مطرح شده است.

 بررسي لايحه اصلاح قانون بيمه بيکاري  

مخدوش شدن تعاريف بيکاري

اعتماد

چهارشنبه 28 شهریور 1386-19 سپتامبر 2007

گروه اقتصادي؛ مديرکل بيمه بيکاري و پيشگيري از بيکاري وزارت کار چندي پيش از ابتکار وزير کار براي پرداخت مقرري بيمه بيکاري به جويندگان کار خبر داده بود. با توجه به آشکاري نبود پيشتوانه عملياتي براي اين قبيل طرح و برنامه ها، گمان مي رفت ابتکار وزير در محدوده ساختمان اجاره يي خيابان آزادي باقي بماند، اما پس از گذشت يک ماه اين مقام دولتي اعلام کرد «لايحه اصلاح قانون بيمه بيکاري» از ساختمان وزارت کار خارج شده و به دولت تقديم شده است.مديرکل بيمه بيکاري اعلام کرده است که «در صورت تصويب اين لايحه جويندگان کار و زنان سرپرست خانوار مشمول دريافت مقرري بيمه بيکاري مي شوند.»

گسترش خدمات صندوق بدهکار

طبيعتاً فراگير شدن بيمه هاي اجتماعي که تمامي اقشار جامعه را دربربگيرد، مي تواند از انساني ترين اهداف هر دولتي باشد. اين چنين پوشش بيمه يي از اکتشافات ما نيست. هم اکنون در تمامي کشورهاي پيشرفته و صنعتي چتر بيمه پايه يي تا حدي گسترده است که هيچ کدام از افراد اجتماع با مشکلات اوليه معيشتي مواجه نباشند. اما آنچه وزارت کار طرح کرده است با سيستم بيمه پايه يي در سايه کشورها متفاوت است. وزارت کار به جاي گسترش اين نوع شناخته شده و امتحان شده بيمه قصد دارد «بيمه بيکاري» را فراگير کند. طبق تعريف، بيمه بيکاري براي نيروي کار ابزاري براي گذران مدت کوتاه بيکاري تا اشتغال مجدد است و سرمايه صندوق بيمه بيکاري نيز حاصل پس انداز کارگران شاغل براي روزهاي بيکاري است. پس اين صندوق داراي «مالکيت مشخص» تعريف مي شود و دولت صلاحيت افزودن يا کاستن بر تعداد مقرري بگيران را ندارد. از طرفي طبق اعلام مديرکل بيمه بيکاري وزارت کار، هم اکنون صندوق بيمه بيکاري 33 ميليارد تومان کسري دارد. مشخص نيست وزارت کار با گسترش دايره مشمول مقرري بگيران بيمه بيکاري قصد دارد هزينه بيمه جمع کثيري از متقاضيان کار و زنان سرپرست خانوار را از چه طريقي تامين کند.

آموزش هاي بي حاصل

 براساس لايحه اصلاح قانون بيمه بيکاري، متقاضيان کار که آموزش هاي لازم را براي ورود به بازار کار ديده اند اما زمينه ايجاد شغل براي آنان فراهم نيست مشمول دريافت مقرري بيمه بيکاري خواهند شد. نکته يي که طبيعتاً پس از مطالعه اين خبر به ذهن مي رسد فقدان مشهود نيازسنجي بازار کار است.اين در حالي است که طبق ماده 108 قانون کار «وزارت کار و امور اجتماعي موظف است برحسب نياز و با توجه به استقرار نوع صنعت موجود در نقاط مختلف کشور براي ايجاد توسعه مراکز کارآموزي در سطوح مختلف مهارت اقدام کند.همچنين ماده 107 قانون کار نيز وزارت کار را مکلف کرده تا در جهت اجراي اهداف قانون اساسي و به منظور اشتغال مولد و مستمر جويندگان کار و نيز بالا بردن دانش فني کارگران، امکانات آموزشي لازم را فراهم سازد. طبيعي است اگر وزارت کار در اجراي وظايف قانوني خود جهت نيازسنجي بازار کار کوتاهي کند ما با شرايطي مواجه مي شويم که بخش عظيمي از نيروي کار آموزش ديده و آماده ورود به بازار کار با مشکل نبود شغل مواجه خواهند شد، آنچنان که براي حمايت از آنها نيازمند اصلاح قانون شويم، از طرفي حاصل اين کوتاهي وزارت کار هدر رفتن منابعي است که جهت آموزش اين نيروها هزينه شده است. در واقع با اصلاح قانون اين نوع نابودي منابع به صورت قانون در مي آيد و البته ديگر احتياجي به نيازسنجي بازار کار توسط وزارت کار نخواهد بود، در واقع طبق اين لايحه ما نيروي کار را آموزش مي دهيم و سپس به آنها مقرري بيکاري پرداخت مي کنيم.

ششصد هزار کارگر محروم از بيمه

 مديرکل تامين اجتماعي تهران بزرگ ديروز اعلام کرد؛ حدود 600 هزار کارگر در استان تهران براساس برآوردهاي انجام شده از خدمات بيمه تامين اجتماعي محروم هستند. اين تعداد کارگر با وجود اشتغال، از چتر حمايتي بيمه محروم هستند و اين در حالي است که وظيفه نظارت بر بيمه اجباري کارگران به عهده دولت است و محروميت اين تعداد کارگر (تنها در يک استان) بي شک حاصل عدم وجود نظارت بر کارگاه ها است.

مديرکل تامين اجتماعي استان تهران گفته است؛ «ترس از اخراج شدن و يا تقليل حقوق توسط کارفرما، از علل اصلي ممانعت اين کارگران از اطلاع دادن به سازمان تامين اجتماعي از وضعيت کنوني شان است.» شاکري يادآور شده است؛ «در حال حاضر 26 درصد از کل جمعيت 28 ميليون نفري و 26 درصد از مجموع يک ميليون کارگاه موجود تحت پوشش تامين اجتماعي تهران بزرگ است.» در چنين اوضاع و احوالي است که وزارت کار قصد دارد متقاضيان کار و زنان سرپرست خانوار را هم تحت پوشش بيمه بيکاري (که عموميت بيمه تامين اجتماعي را ندارد و تنها مخصوص مدت کوتاه بيکاري کارگران شاغل است) قرار دهد.شايسته است دولت با اعمال نظارت دقيق و گسترش بيمه پايه يي، تنها وظايف قانوني اش را انجام دهد، چرا که با مخدوش کردن مرزهاي بيمه بيکاري و بيمه پايه يي، مفهوم بيمه بيکاري نابود خواهد شد و طبيعتاً در اين ميان متضرران اصلي کارگران شاغل خواهند بود.

تحصن رانندگان اتوبوس تهران – کرج همچنان ادامه دارد

کرج – خبرگزاری ایسکانیوز

پنجشنبه 29 شهریور 1386-20 سپتامبر 2007

رانندگان اتوبوس تهران - کرج بعد از گذشت 10 رو زهمچنان به تحصنشان ادامه می دهند به گزارش روز پنجشنبه گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران "ایسکانیوز " بعد از گذشت 10 روز از تحصن رانندگان ماکروس های قدیمی در مقابل شهرداری کرج خواستار رسیدگی به مشکلاتشان شدندهمه روزه دهها راننده با خودروهای که بر روی اتوبوس ها با شعارهای چون ، این ماکروس ها یادگار جنگ جهانی دوم بوده و در شان مردم کرج نیست و ... را نصب کرده و وارد شدن شهردار کرج به ماجرا سامان دادن شرایط را خواستارند اما در طول این مدت هیچ رویداد خاصی رخ نداده و رانندگان و مسافران مسیر تهران – کرج همچنان چشم به راه اند.

بر اساس این گزارش اعتراض رانندگان از یک سو و نگرانی از خواباندن مابقی اتوبوس ها از سوی پلیس راه استان تهران از سوی دیگر باعث شده است تا بسیاری از مسافران قادر به استفاده از اتوبوس ها نباشند این در حالیست که با توجه به سهمیه بندی بنزین دولت موظف به تامین خودرو های سفرهای درون شهری و برون شهری است.

مدیر عامل سازمان اتوبوس رانی کرج و حومه در گفتگو با ایسکانیوز گفت : برای ساماندهی این خودروها فراخوانی را در روزنامه های سراسری چاپ کرده ایم و رانندگان متقاضی تا فردا فرصت دارند تا با مراجعه به سازمان اتوبوسرانی نسبت به ثبت نام خود اقدام کنند و از روز شنبه هفته آینده دیگر هیچ خودروی قدیمی و فرسوده حق عبور و مرور در این شهرستان را ندارد.داود شعبانی افزود : 60 دستگاه خودرو در پایان سال گذشته در اختیار این سازمان قرار گرفته است که از این میزان اولویت اول به خودروهای ماکروس قرار گرفته است اما اگر رانندگان این خودرو ها اقدام به ثبت نام نکنند سهم شان به الویت های بعدی سپرده می شود. وی در پایان بیان داشت : قیمت واقعی این خودروها 90 تا 95 میلیون تومان است که 5/82 درصدآن را دولت تقبل می کند.

كار احداث 300 مدرسه در كهگيلويه‌وبويراحمد، با اجراي طرح اخراج اتباع بيگانه، با مشكل مواجه شد

ساشا

چهارشنبه 28 شهریور 1386-19 سپتامبر 2007

مديركل سازمان نوسازي مدارس استان كهگيلويه وبويراحمد گفت: با توجه به حجم زياد ساخت و ساز درون استان، كار احداث 300 مدرسه را شروع كرديم كه با اجراي پروژه‌ها و اخراج اتباع خارجي به خارج كشور، مشكلاتي جهت تكميل پروژه‌ها و طرح‌ها بوجود آمد. خيبر بيدارپور گفت: درخصوص فضاهاي آموزشي براي شروع سال تحصيلي جديد از 105 مدرسه فاقد سرويس بهداشتي 90 درصد آنها تكميل و مابقي در حال تكميل شدن هستند.

وي افزود: براي گازكشي مدارس حاشيه شهر با محدوديت مالي و اعتباري روبرو هستيم كه براي انجام اين كار نياز به يك ميليارد تومان اعتبار است. همچنين دانشي، مديركل آموزش و پرورش استان نيز با اشاره به آماده سازي فضاي مدارس در استان گفت: هفته‌ آينده آخر شهريورماه به نام «زيباسازي مدارس » نامگذاري شده است كه در اين هفته مديران آموزشگاه‌ها به مناسبت آغاز سال تحصيلي جديد در مدارس حضور پيدا مي‌كنند. وي از شهرداران و مديران دستگاه‌هاي استان خواست تا جهت رفع مشكل اياب و ذهاب دانش آموزان و معلمان حمايت جدي را داشته باشند.در پايان اين نشست سردار مجتبايي رييس ستاد مبارزه با مواد مخدر استان نيز گفت: در سراسر كشور به هشت ميليون دانش‌آموز نشان پليس داده مي‌شود كه اين نشان به 80 هزار دانش آموز هم استاني اعطا مي‌شود.

واحد رنگرزی و چاپ شرکت ریسندگی و بافندگی کاشان پلمپ شد

کاشان- خبرگزاری ایسکانیوز

شنبه 31 شهریور 1386 - 22 سپتامبر 2007

رییس جمهور در سفر استانی خود به شهرستان کاشان گفته بود مشکل کارکنان نساجی این شهر را به نفع کارگران حل خواهد کرد. به گزارش روز جمعه خبرنگار اقتصادی باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران "ایسکانیوز"از کاشان مسوولین محلی این شهر از احیا و عملی شدن حرف رییس جمهور جلوگیری می کنند و با بهانه های مختلف قصد فروپاشی صنایع نساجی را در کاشان دارند چون انجام بعضی از تصمیماتی که از روی فکر و مدیریت نباشد، عاقبتی جز این ندارد.در همین رابطه، یکی از اعضای هیات مدیره شرکت نساجی کاشان ضمن اعلام خبر فوق و تصدیق آن، خاطر نشان کرد: شرکت ریسندگی و بافندگی نساجی کاشان با 2 هزار و 100 نفر پرسنل تحت مدیریت فعلی توانسته است به مدت 6 ماه شرکت را بدون کمک های دولتی اداره کند.

دکتر مهرداد محمدیان، عضو هیات مدیره این شرکت، تصریح کرد: با توجه به اینکه در چند ماه گذشته مسوولین حفاظت محیط زیست کاشان جلوی خروج پساب شرکت را متوقف کرده بودند، پساب شرکت در داخل محوطه باقی مانده است.وی افزود: در این راستا، شرکت اقدام به عقد قرارداد جهت طراحی و نصب سیستم تسویه پساب کرده است که در تاریخ 28/6/86 روز چهارشنبه بر حسب درخواست سازمان حفاظت از محیط زیست کاشان و حکم دادستانی کاشان واحد رنگرزی و چاپ شرکت که منبع درآمد اصلی شرکت است، متوقف و سالن آن پلمپ شد.

محمدیان خاطر نشان کرد: این در حالی است که در روز یاد شده، شرکت در حال نصب تجهیزات تسویه پساب بود و بنا به گفته مسوولین شرکت، طراحی و نصب و راه اندازی سیستم تسویه به 3 ماه زمان نیاز دارد و هفته جاری مراحل نهایی نصب در حال اجرا بوده است.وی گفت: کارگرانی که در محل حضور داشتند، مجبور شدند دستگاه های خود را که در حال تولیدات سفارش گرفته از بازارهای داخلی کشور بود، خاموش کرده و از سالن خارج شوند و اظهار می داشتند که اگر شرکت تعطیل شود چه کسی حقوق ما را پرداخت خواهد کرد؟

این مسوول تصریح کرد: این در حالی است که رییس جمهور گفته بود، من مشکل کارگران نساجی کاشان را به نفع کارگران حل خواهم کرد.

محمدیان افزود: در این رابطه، معاون استاندار وارد عمل شده و دستور فک پلمپ از شرکت را به فرمانداری کاشان ابلاغ کرد و لیکن هنوز اقدامی نشده است.وی خاطر نشان کرد: منبع درآمد این کارخانه، واحد رنگرزی و چاپ آن است که فعلا پلمپ شده و در هفته باید این شرکت مبلغ یکصد میلیون تومان به پرسنل بدهد که در ماه بالای 400 میلیون تومان می شود در حالی که این شرکت هیچ گونه کمکی از دولت دریافت نکرده است. تحمل چنین هزینه سنگینی در ماه طاقت فرسا بوده و به مشکلات کارخانه دامن خواهد زد و به جاست که به جای سنگ اندازی و کارشکنی و اضافه کردن مشکلات دیگر به این واحد تولیدی، مدتی را به این شرکت وقت داده تا سیستم پساب راه اندازی شود تا دوباره مواجه با اعتصابات و خیابان نشینی ها و موارد دیگر از جانب کارگران را شاهد نباشیم. امید است مسوولان پیگیری کنند.  

ایسکانیوز گزارش می دهد:

کمبود بنزین مهمترین چالش مدیران شهرک های صنعتی

تهران- خبرگزاری ایسکانیوز

شنبه 31 شهریور 1386 - 22 سپتامبر 2007

با توجه به اینکه شهرک های صنعتی در شعاع 120 کیلومتری تهران واقع شده اند ،در حال حاضر کمبود بنزین مهمترین مساله اعمال مدیریت صنعتکاران و باعث افزایش قیمت تمام شده محصولات تولیدی شده است.  به گزارش روز جمعه خبرنگار گروه اقتصادی باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران "ایسکانیوز"، ،در حال حاضر کمبود بنزین مهمترین مساله اعمال مدیریت صنعتکاران است و کمبود آن باعث افزایش قیمت تمام شده محصولات تولیدی شده است که البته صنعتکاران با عزمی ملی در تلاش برای کاهش مصرف سوخت وجلوگیری از قاچاق آن هستد اما در این میان دوری شهرکهای صنعتی از محدوده شهرها صنعتکاران را با مشکلات عدیده ای مواجه کرده است.

مهندس نظامی ،مدیر عامل موسسه عمران شهرک صنعتی عباس آباد در این رابطه می گوید: مسافتی که باید از تهران به شهرکهای صنعتی طی کرد ، متوسط 15-14 کیلومتر در روز است که با توجه به جمع بالای تردد ، وسایل ایاب و ذهاب عمومی مناسب وجود ندارد و کارگران کارخانه ها نیز مجبورند با وسیله شخصی که هزینه بالایی دارد ایاب و ذهاب کنند.وی می افزاید: صنعتگران در روز مراجعاتی به ادارات مختلف، برای ارسال قطعات یا دریافت مواد اولیه دارند که با اضافه شدن مبالغ کرایه ها بار هزینه های زیاد را متحمل می شوند و در بسیاری از واحدهای صنعتیمحلی برای بنزین مصارف صنعتی درنظر گرفته نشده است دراین میان هاشمی مدیر عامل شرکت مبلمان راش نیز می گوید: علاوه بر ایاب و ذهاب، شرکت برای چربی گیری روزانه به 12 لیتر بنزین نیاز دارد. که با سهمیه فعلی نمی توان کاری از پیش برد و در بعضی موارد مجبور به خرید بنزین آزاد می شویم.

دیبانی، مدیر عامل شرکت صنایع ماشین سازی دیبانی می گوید: سهمیه بندی بنزین جوابگوی نیاز ما نیست و از دو ماشین وانتی که برای انجام خدمات پس از فروش استفاده می شودتنها یکی از آنها با شرایط فعلی فعال است که در صورت عدم ارایه خدمات به مشتریان بازار کار از دست خواهد رفت. وی در ارتباط با چگونگی تهیه بنزین تصریح می کند: متاسفانه بنزین را به صورت آزاد لیتری 350 تومان تهیه می کنیم که به طور حتم روی قیمت تمام شده محصولات تاثیرگذار است و مشتری وقتی دستگاه را از ما گران می خرد و خدمات را گرانتر از قبل به مشتری ارایه می دهد غنیمی فر، رییس خانه صنعت و معدن ایران در این خصوص می گوید: مساله ای که مدیران خارج از محدوده تهران برای اعمال مدیریت بر واحدهای صنعتی با آن مواجه هستند کمبود بنزین است.

بنا به گفته معاون استاندار واحدهای صنعتی با مراجعه به فرمانداری های مربوطه واحد صنعتی خود، تعداد خودرو و میزان مصرف خود را اعلام کنند تا در مورد آنها تصمیم گیری شود. در این میان آنچه که نباید از نظر دور نگاه داشت آن است که صنایع کشور با توجه به تولید کا لا و اشتغال پایدار می تو انند نقش بسیار مهمی درتوسعه اقتصادی کشور داشته باشند و دولتمردان می بایست با اتخاذ تصمیمات ویژه و دادن کارت سوخت مخصوص ،صنعتکاران را در رسیدن به توسعه اقتصادی کشور یاری کنند.

کشته شدن کارگر فولاد مبارکه اصفهان

گزارش اختصاصی کارگر

شنبه 31 شهریور 1386 - 22 سپتامبر 2007

یکشنبه 25 شهریور در فولاد مبارکه اصفهان، یک کارگر بر اثر حادثه ای دلخراش، کشته شد. علیار علایی، 45 ساله که از کارگران قراردادی شرکت تیام زرین بود؛ هنگام نظافت ریلهای حمل گُندِله، بین ریلها گیر کرد و خفه شد. کارگران نظافت صنعتی یک پارچه ضخیم را به صورت مقنعه سر میکنند تا از نشستن گرد و خاک و غبار فلزات به موهایشان جلوگیری کنند و نکته ی مهم اینکه، کارگران نظافت صنعتی مجبورند در حین گردش نقاله، کار نظافت را انجام دهند. در این حادثه، قسمتی از مقنعه ی حفاظتی کارگر، بین نوار نقاله گیر کرده بود و او را داخل دستگاه کشیده بود. فشار نوار نقاله ی در حال حرکت، استخوانهای قفسه ی سینه را خرد کرده بود در این حالت، شش ها پاره میشوند و خونریزی شدید داخلی اتفاق میافتد که منجر به مرگ سریع مصدوم میشود. همکاران علیار علایی، او را از بین نوار نقاله، بیرون کشیدند ولی او قبل از رسیدن آمبولانس جان خود را از دست داد.

یکی از نکات حفاظتی برای کارگران نظافت صنعتی، کار 2 نفره است که یک نفر مسئول ایمنی میباشد و در مواقع بروز خطر، با قطع برق توسط کلید emergency دستگاه را خاموش میکند ولی در این حادثه، به علت کمبود تعداد پرسنل شرکت تیام زرین، کارگر به تنهایی کار میکرده. شرکت تیام زرین از شرکتهای پیمانکار فولاد مبارکه است که هر سال، کارگران زیادی را به صورت موقت، استخدام میکند. پوزیشن نظافت صنعتی نیز احتیاج به سابقه ی کاری و تجربه ی چندانی ندارد به همین دلیل، شرکت تیام زرین، کارگران را با حقوقهای پایین و قراردادهای ماهیانه، استخدام میکند و با کوچکترین بهانه ای آنها را اخراج میکنند زیرا خیل بیکاران، پشت در فولاد مبارکه منتظرند و وجود لشگری عظیم از کارگران بیکار از سیاستها و خصلتهای سیستم سرمایه داریست. بدینوسیله میتوانند کارگرانی که شدیدا به کار نیاز دارند را با حقوقی پایین که البته پرداخت آن، ماهها عقب میافتد و در شرایطی غیر انسانی، استخدام کنند

بعد از بروز چنین حوادثی، مسئولین ایمنی برای پیگیری چگونگی وقوع حادثه از روشهای مختلفی میتوانند استفاده کنند که یکی از این روشها به تکنیک دومینو معروف است یعنی مانند بازی دومینو، سلسله عواملی که باعث بروز حادثه شده اند را از آخر به اول بررسی و طبقه بندی میکنند. عوامل بروز حوادث کاری را نیز به دو دسته ی؛ اعمال ناامن و شرایط ناامن، تقسیم مینمایند. از شرایط ناامن، میتوان به ایمن نبودن محل کار، در دسترس نبودن وسایل ایمنی، عدم وجود آموزشهای ایمنی و نداشتن فرهنگ ایمنی، فراهم نبودن شرایط مطلوب روانی برای کارگر و . . . اشاره کرد که البته همه ی این شرایط ناامن، در فولاد مبارکه به عنوان یکی از شاخصهای محیطهای صنعتی در ایران، مشاهده میشوند. آخر کارگری که مدام مورد تحقیر و توهین قرار میگیرد و حقوق ناچیزش را به موقع پرداخت نمیکنند، با وجود این همه مشکل اقتصادی و فشارهای زندگی، چگونه میتواند شرایط روانی مناسبی داشته باشد؟ این کارگر به تمرکز احتیاج دارد ولی در حین کار به هزاران درد و مشکل فکر میکند. در اینجا، هیچکدام از شرایط ناامن برای کارگر، در نظر گرفته نمیشوند و همه ی حوادث را به اعمال ناامن و سهل انگاریهای خود کارگران، ربط میدهند.

حال، نکته ی مهم اینجاست، تمام مواردی که به عنوان مهندسی ایمنی، در بالا مطرح کردم مربوط به قوانین سیستم بورژوازی و سرمایه داریست که در آن، جان کارگر به عنوان یک انسان، بی ارزش است و این کالا و سرمایه است که اهمیت دارد. اینها در واقع، نوعی سرهم بندی است. قانونهای پیچیده ای که فقط به درد اجرا نشدن میخورند. اصلا چرا باید چنین اتفاقاتی بیافتد که حالا ما بیاییم و چنین قانونهایی برایش بتراشیم؟

داشتم فکر میکردم که این نیز نوعی قتل است. چه فرقی میکند؟ قتل با طناب دار یا نوار نقاله به آن، اعدام میگویند و اینرا میتوان قتل و جنایت صنعتی، سرمایه داری، نام نهاد.

عکس العمل مدیران فولاد مبارکه در رابطه با چنین حوادثی، وحشتناک است. آنها با دستکشهای سفیدشان میایند تا شرایط را برای فرار از همین قانونهای سرهم بندی شده، مهیا کنند. طبق گفته یکی از کارگران، یکی از مدیران امروز در محل حادثه بدنبال افرادی که به جسد دست زده بودند میگشته تا به آنها توصیه کند که برای باطل نشدن روزه شان، حتما غسل کنند. گرچه هیچ یک از کارگران توجه ی به او نکرده و پشت سرش فحش میدادند ولی او به طرز وسواس گونه ای مثل دیوانه ها، این طرف و آن طرف میرفته و روی این مسئله پافشاری میکرده است. او اصلا کاری به این نداشته که حادثه چطور اتفاق افتاده و این کارگر، کیست. من آن لحظه فکر کردم که این مدیر، مهره ای درسیستم کشتار کارگران است. اینقدر این قتل را عادی میدانسته که بیشتر نگران دینش بوده تا مرگ یک انسان. این فرد، چه تفاوتی با کسی که طناب دار به گردن انسانها میاندازد یا تیر خلاص میزند، دارد؟ آنها که در اعدامهای خیابانی طناب به گردن انسانها می اندازند، چهره ی خود را میپوشانند، این یکی ها با چهره باز از واجب بودن غسل میت، صحبت میکرده است.

سیستم سرمایه داری، تولید کننده ی انواع قاتلان و جنایتکاران است و برای پیشبرد اهداف خود، به آنها نیاز دارد. همه ی شرایط، مهیا شده اند تا تضاد و فاصله ی طبقاتی به فجیع ترین شکل ممکن اجرا شود و در این میان، فقط ذخیره ی ثروت توسط سرمایه داران مهم است حتی اگر به قیمت از دست رفتن جان دیگر انسانها در طبقات پایینتر جامعه، تمام شود. به روشهای سرپوش گذاشتنشان بر روی حوادث کاری، توجه کنید؛ قضیه را چنان میپیچانند و مسائل کم اهمیت را بزرگ، جلوه میدهند تا اصل ماجرا، فراموش شود. به فرعیات میپردازند تا حقیقت را پنهان کنند. به جای حل معادلات پیچیده و پیدا کردن راه حلهای موقت، برای این مشکلات؛ باید این سیستم را از ریشه نابود ساخت. باید کل سیستم سرمایه داری را بوسیله ی مبارزات کارگری و با کمک و حمایت همه ی مردم از بین برد.

حاشيه يي بر حوادث هنگام کار  

تلفاتي بيش از جنگ

اعتماد

شنبه 31 شهریور 1386 - 22 سپتامبر 2007

آنچه در اذهان ما به عنوان مظاهر اصلي کشتار در تاريخ بشر نقش بسته محدود است به دو جنگ جهاني، کوره هاي آدم سوزي، ناکازاکي و هيروشيما، جنگ ويتنام، جنگ عراق عليه ايران، جنگ امريکا عليه عراق و... در اين ميان هم جانيان مشخصند و هم قربانيان شان. اما جنگي اعلام نشده در متن جامعه در جريان است که قربانيانش از نظر کمي بسيار بيشتر از نمونه هاي برجسته جنايات در تاريخ هستند. اين نبرد همان قدر آدم روانه گورستان مي کند که هرکدام از اين جنگ هاي تاريخ بشر کرده اند، بي آنکه نشاني از جنايتکار باشد. طبق گزارش سازمان بهداشت جهاني، سالانه يکصدوبيست ميليون حادثه شغلي در جهان اتفاق مي افتد که در نتيجه آن سه ميليون و پانصد هزار نفر از کارگران جان خود را از دست مي دهند. يعني روزانه حدود نه هزار و ششصد نفر... مثلاً همين چند هفته پيش بود که کارگران معدني در امريکا زير ميليون ها تن خاک مدفون شدند و...

در ايران هيچ منبعي وجود ندارد تا آمار واقعي حوادث ناشي از ناامني محيط کار را بازگو کند و ما تنها با کنار هم قرار دادن آمارهاي متناقضي که ارائه مي شود مي توانيم به گوشه يي از حقيقت دست يابيم. طبق اين آمارها تنها 5 درصد از کارگران که در صنايع بزرگ کار مي کنند مورد معاينه ادواري قرار مي گيرند. اما با توجه به منابعي چون سازمان تامين اجتماعي يا پزشکي قانوني مي توان به طور تخميني به عمق فجايع ناشي از ناامني محيط هاي کارگري در ايران پي برد. بنابر گزارش سازمان تامين اجتماعي، سالانه شمار حوادث ناشي از ناامني کار رو به افزايش بوده و از شانزده هزار و سيصد و هشتاد و سه مورد در سال 82، به بيست وپنج هزار مورد در سال 85 رسيده است.

سعي مي کنم کارگراني را که از دور يا نزديک شاهد مرگ شان در محيط هاي کاري بوده ام به خاطر بياورم و ثبت کنم. اين تنها راهي است که براي فراموش نکردن بلدم. شکست بزرگ در اين جور مواقع هميشه فراموشي است.

يکم- سال 84، دقيقاً در همين روزها افق شماره دو معدن باب نيزو منفجر شد و 9 نفر از کارگران معدن در عمق 240 متري زمين کشته شدند. چند ساعت بعد از اين حادثه در پزشکي قانوني کرمان جنازه کارگران را کف زمين خوابانده بودند اما چيزي به هيبت انسان روي زمين نبود. جنازه ها چنان متلاشي شده بودند که حتي خانواده هايشان هم به راحتي نمي توانستند آنها را بشناسند.

کارگران معدن به دليل تنفس مداوم پنج درصد گاز متان حين کار، ريه هايشان پر از مواد انفجاري شده بود و اينچنين وقتي جرقه يي زده شد نه تنها تمام هواي تونل، بلکه آن مقدار گاز متاني که در ريه آنها انباشته شده بود هم منفجر شد. حاصل جنازه هايي بودند از هيبت انساني خارج شده. با سينه هاي شکافته و... کارگراني که آمده بودند چند ساعتي کار کنند.

دوم- ارديبهشت ماه سال 82، کارگران يک کارخانه توليد کود شيميايي در ساوه به آخرين ساعات کار روزانه نزديک مي شدند که ناگهان دو نفر از آنها دچار ضعف شديد شده و به بيمارستان منتقل شدند. در بيمارستان علائم مسموميت در آنها آشکار شد و به شدت گسترش يافت؛ اسهال و استفراغ خوني، سردرد، درد شکم، تب و لرز و خونريزي شديد داخلي از علائمي بود که در اين کارگران مشاهده مي شد. با گذشت چند ساعت، تعداد کارگراني که دچار علائم مسموميت شده بودند به 15 نفر رسيد.

در آزمايش هايي که روي اين 15 کارگر انجام گرفت مشخص شد مسموميت به دليل يک ماده شيميايي است که احتمال دارد «آرسنيک» باشد. به دليل شدت عارضه چهار نفر از اين کارگران به بيمارستاني ديگر منتقل و در آنجا بستري شدند که يکي از اين کارگران به خاطر مسموميت شديد و از کار افتادن کبد و کليه ها کشته شد.

سوم- مهر ماه سال 83، لباس کارگر کارخانه «سيمان سفيد دماوند» به دستگاه تراش گير کرد. دستگاه او را مکيد و بدنش را مثله کرد. کارگران تنها توانسته بودند دستگاه را خاموش کنند و کسي حاضر نبود جنازه را بيرون بکشد.

کارگري که کشته شد صبح همان روز هم دچار حادثه يي جزيي حين کار شده بود اما اجازه خروج از کارگاه را پيدا نکرد. او که 27 سال سابقه کار داشت طبق قانون مشاغل سخت و زيان آور مي بايست دو سال قبل از کشته شدنش بازنشسته مي شد.

عجيب آنکه طي سال 83 دو مورد ديگر حادثه منجر به مرگ در اين کارخانه گزارش شد.

چهارم- خردادماه امسال زن قاليبافي را در يکي از بيمارستان هاي مشهد بستري کردند. علائم بيماري او تب و تعريق و ضعف و سرفه هاي مزمن بود که پيش از اين پزشکان گمان مي کردند به خاطر ذات الريه است. پس از انجام معاينات دقيق تر و با گذشت پانزده سال از زمان ابتلا بالاخره مشخص شد که بيماري اين زن «سل» است. يکي از پزشکان اين کارگر معتقد بود که سقف کوتاه کارگاه قاليبافي و عدم تهويه مناسب و کافي فضاي مورد تنفس حين کار و احتمالاً مجاورت با بيماران مسلول ديگر موجب بيماري اين زن شده است.

پنجم- روز پنجشنبه 15 شهريور1386 يکي از کارگران يک کارخانه خودرو سازي در اثر سقوط پالت از روي ليفتراک جان خود را از دست داد. علي اکبر شورگشتي کارگر انبار ريخته گري در اثر يک حادثه جلوي چشم همکاران خود به طرز فجيعي کشته شد. چند روز بعد از اين حادثه؛ يعني روز دوشنبه بيست وششم شهريورماه 1386، ساعت چهار بعدازظهر يکي ديگر از کارگران جوان همين شرکت در سالن پرس در اثر برخورد با قالب دردم کشته مي شود. علي امامي کارگر 26 ساله سالن پرس که در شيفت دوم کار مي کرد در اثر حمل نادرست قالب با جرثقيل بين دو قالب گير مي کند و کشته مي شود. چهار سال پيش هم پيمان رضي لو کارگر همين کارخانه به دليل سرعت خط توليد در سن 28 سالگي سکته و هنگام اعزام به بيمارستان فوت کرد.

ششم- يکشنبه 25 شهريور 1386 دريک کارخانه فولاد يک کارگر بر اثر حادثه يي کشته شد. علیار علایی 45 ساله از کارگران قراردادی هنگام نظافت ریل های حمل بین ریل ها گیر کرد و خفه شد.

کارگران نظافت صنعتي پارچه يي ضخيم و شبيه به مقنعه به سر مي کنند تا از نشستن گرد و خاک و غبار فلزات بر موهايشان جلوگيري کنند و نکته مهم اينکه کارگران نظافت صنعتي مجبورند حين گردش نقاله، کار نظافت را انجام دهند. در اين حادثه قسمتي از مقنعه حفاظتي کارگر بين نوار نقاله گير کرد و او را داخل دستگاه کشيد. همکاران عليار علايي او را از بين نوار نقاله بيرون کشيدند ولي او قبل از رسيدن آمبولانس جان خود را از دست داد.

تجمع کارگران يک کارخانه در خرم آباد   

اعتماد

شنبه 31 شهریور 1386 - 22 سپتامبر 2007

بيش از 200 نفر از کارگران يک کارخانه خرم آباد براي دومين بار متوالي طي يک ماه گذشته، صبح روز سه شنبه 27 شهريورماه در مقابل استانداري لرستان تجمع کرده و خواستار رسيدگي به مشکلاتشان شدند.

کارگران اين کارخانه خرم آباد شش ماه حقوق و مزايا و عيدي سال 85 خود را تاکنون دريافت نکرده و در جريان تجمع در مقابل استانداري لرستان با سردادن شعارهايي خواستار پرداخت مطالبات معوقه خود شدند.اين کارخانه از چهار سال قبل به بخش خصوصي واگذار شده و در اين مدت صدها کارگر قراردادي اين واحد اخراج شده اند.

رانندگان بوشهري دست از کار کشيدند 

اعتماد

شنبه 31 شهریور 1386 - 22 سپتامبر 2007

رانندگان شرکت اتوبوسراني شهرستان «بوشهر» طي روزهاي گذشته خواستار رسيدگي مسوولان شهرداري اين شهر به مشکلاتشان شدند.

هشتاد راننده شرکت اتوبوسراني بوشهر حقوق ماه هاي تير و مرداد خود را دريافت نکرده و مسوولان شرکت مزبور نيز از رسيدگي به مشکلات و پرداخت مطالبات آنان خودداري مي کنند.رانندگان شرکت اتوبوسراني بوشهر همچنين نسبت به عدم پرداخت حق بيمه خود از سوي مديران اين شرکت معترض بوده و خواستار برخورداري از مزاياي بيمه تامين اجتماعي شدند.

کارفرما واسط کارگر و پيمانکار 

اعتماد

شنبه 31 شهریور 1386 - 22 سپتامبر 2007

محمد مروج حسيني عضو کانون عالي کارفرمايان در مورد حذف شرکت هاي پيمانکاري گفت؛ وعده وزير کار در مورد حذف شرکت هاي پيمانکاري مربوط به شرکت هاي پيمانکاري بوده که براي واحدهاي دولتي، شرکت هايي براي استخدام کارگر به وجود آمده بود که طي قراردادي کارگر را در اختيار يک سازمان مثلاً وزارت راه قرار مي دادند.

او ادامه داد؛ از آنجايي که سازماني مانند وزارت راه خود مستقيم کارگر را استخدام نمي کرد بنابراين در اين زمينه از طريق تعدادي پيمانکار اقدام مي کرد.

وي افزود؛ در اين شرايط متاسفانه اين پيمانکاران نيز نسبت به کارگران کمي اجحاف کردند و به عنوان مثال هرچند مطابق با قانون سال گذشته 150 هزار و امسال 183 هزار تومان از وزارت راه پول مي گرفتند اما عملاً ممکن بود اين پول را به کارگر ندهند.وي تاکيد کرد؛ يک پيمانکار زماني که قرارداد را با کارگر امضا مي کند بايد حتماً او را در محيط کار بيمه کند.

اصلاح قوانین کار، مولد هزاران فرصت شغلی است  

ایسکانیوز

شنبه 31 شهریور 1386 - 22 سپتامبر 2007

 رییس خانه صنعتکاران گفت: اگر به جای حمایت از کارگر یا کارفرما قانون حمایت از کار ایجاد شود ،می توان هزاران فرصت شغلی ایجاد کرد.  علی موسوی ،رییس خانه صنعتکاران افزود: ثبات شغل های قدیمی بهتر از ایجاد اشتغال بدون پشتوانه است و باید به جای حمایت از کارگر یا کار فرما قانونی تنظیم شود که مشکلات کارگر و کارفرما در قالب آن حل شود و از این طریق کار فرمایان تشویق به استخدام کارگران شوند که در این صورت افرادی که نیاز به کارگر دارند، بدون ترس از قوانین کار به استخدام آنها تشویق می شوند و با این کار جلوی بیکاری افراد گرفته خواهد شد.

رییس خانه صنعتکاران گفت: یک کارآفرین به دلیل قوانین دست و پاگیرحتی به خود جرات نمی دهد کارگر استخدام کند بنابراین نیروی کار به جای تولید کالا به فروش سیگار وکوپن در خیابان های کشور می پردازد.وی گفت: به دلیل عدم ارائه وام و حمایت های دولت ،کارخانجات کشور با ۵۰ درصد ظرفیت خود کار می کنند که باعث جلوگیری از اشتغال تعداد زیادی از افراد محتاج به کار می شود . وی افزود: جایگاه صنعت در اقتصادیک جایگاه ویژه است و تنها عاملی که کشور را از این بحران تورم و گرانی نجات می دهد تولید کالاهای مولد است اما متاسفانه تمام سرمایه های نفتی کشور به سمت بازارهای غیر متشکل پولی مثل بازار مسکن سرازیر شده است و تنها راه نجات ملت در حال حاضر تبدیل سرمایه های نفتی به ارزش افزوده است.