|
کارگران:چهارشنبه 17 مرداد 1386-8 آگوست 2007
نامه اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار و 11 نفر از کارگران بازداشت شده در اول ماه مه سنندج به جناب آقای گای رایدر رئیس آی تی یو سی کارگر سه شنبه 16 مرداد 1386-7 آگوست 2007
با درود و احترامات فراوان جناب گای رایدر، این نامه را ما در شرایطی برای شما می نویسیم که کنفدراسیون شما به اتفاق آی تی اف، فراخوانی را در یک سطح بین المللی برای آزادی محمود صالحی و منصور اسالو در روز نهم آگوست صادر کرده است، ما بسیار ناراحتیم که به اطلاع شما برسانیم که مقامات قضایی دولت جمهوری اسلامی دقیقا چهار روز مانده به نهم آگوست، در یک بی تفاوتی آشکار و آزار دهنده، تحت شرایطی که کارگران جهان اعلام کرده اند به تداوم بازداشت محمود و منصور اعتراض خواهند کرد، همزمان، برای یازده نفر از کارگران شرکت کننده در مراسم اول ماه مه در شهر سنندج حکم نود و یک روز زندان و حکم قرون وسطایی ده ضربه تازیانه تعزیری صادر کرده و به آنان ابلاغ میکنند.(متن احکام صادره ضمیمه این نامه است). صدور چنین احکامی آنهم در چنین شرایطی به نظر ما از سویی حکایت از عزم و اراده مقامات دولت جمهوری اسلامی برای پایمال کردن بدیهی ترین حقوق کارگران به هر ترتیب و قیمتی دارد و از سوی دیگر بدنبال آنست تا با ایجاد جو رعب و وحشت فضا را برای اعتراض کارگران در روز نهم آگوست در ایران تنگ تر کرده و زمینه دستگیریهای هر چه بیشتری را فراهم آورد. به همین دلیل ما از شما تقاضا داریم تا راسا در طی همین دو روز باقی مانده به نهم آگوست این مسئله را به اطلاع اتحادیه های کارگری که برای اعتراض در این روز اعلام آمادگی کرده اند برسانید، باشد که با انعکاس این خبر و اعتراضی گسترده تر قادر شویم با اراده طبقه کارگر جهانی نقطه پایانی بر بی حقوقی مطلق کارگران در ایران بگذاریم. با احترامات فراوان
اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار ایران و کارگران بازداشت شده در مراسم اول ماه مه سنندج: 1-یدالله مرادی کارگر اخراجی نساجی کردستان 2- خالد سواری کارگر کارخانه شاهو 3- حبیب الله کله کانی کارگر بازنشسته کارخانه شاهو 4- فارس گویلیان کارگر مکانیک 5- صدیق امجدی کارگر اخراجی نساجی کردستان 6- صدیق صبحانی کارگر نساجی کردستان 7- عباس اندریاری کارگر 8- محی الدین رجبی کارگر اخراجی نساجی کردستان 9- طیب ملائی کارگر جوشکار 10- طیب چتانی کارگر کارخانه پرریس 11- اقبال لطیفی کارگر اخراجی نساجی کردستان
نامه انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه به آی تی یو سی و آی تی اف درباره صدور حکم زندان و شلاق کارگر دوشنبه 15 مرداد 1386-6 آگوست 2007 در حالیکه دو اتحادیه کارگری بین المللی برای آزادی دو فعال کارگری ایران که جرمی جزء دفاع از حقوق انسانی و تلاش برای دست یابی به ابتدائی ترین حقوق کارگری خود مرتکب نشده اند فراخوان به اقدام بین المللی می دهد و روز هیجده مرداد را به این منظور تعیین کرده اند مقامات قضائی شهر سنندج در مقابله با حمایت میلیونها کارگر در سراسر جهان از مبارزات کارگران ایران اقدام به صدور احکام زندان و شلاق برای یازده نفر از کارگران به نامهای خالد سواری - اقبال لطيفي – يدالله مرادي – طیب ملائی – فارس گویلیان - صدیق امجدی - حبیب الله کلکانی - محی الدین رجبی - طیب چتانی - صدیق صبحانی و عباس اندریاری که در مراسم روز جهانی کارگر هشتاد و شش شرکت کرده اند، می کند و دو نفر دیگر نیز به نامهای شیث امانی و صدیق کریمی به همین جرم در انتظار صدور حکم می باشند. در ابتدای قرن بیست و یکم به این حد تحقیر و تنزل دادن شأن انسان غیر قابل تحمل است. گرچه اذیت و آزار و زندانی کردن انسان به جرم مطالبه حقوق انسانی در عصر حاضر عملی ضد انسانیست اما بدتر از آن شلاق زدن کارگر به جرم شرکت در مراسم روز جهانی کارگر است. حکم شلاق مربوط به دوران برده داری و قرون وسطاست که در قرن بیست و یکم در واکنش به حرکتی جهانی در ایران صادر می شود. چنین حرکتی بی اعتنائی و دهن کجی به خواست طبقه کارگر در سراسر جهان است. همانطور که می دانید کوچکترین اعتراض و مطالبات کارگران در ایران با زندان و شلاق پاسخ می گیرد. ما نمی توانیم به تنهائی از شدت خفقان و سرکوب بر زندگی خود بکاهیم و شدیدا به اقدامات و حمایتهای شما نیازمندیم.
با احترامات فراوان منتظر حمایتهای جدی تر شما هستیم
انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
نامه ای از سوی کارگران نیشکر هفت تپه به مجامع بین المللی از کارکنان و کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه به سازمان جهانی کار (ILO) ،سازمان حقوق بشر و سندیکای جهانی کارگری (ITUC) کارگر دوشنبه 15 مرداد 1386-6 آگوست 2007 احتراماً ضمن عرض سلام و آرزوی موفقیت شما در راه اهداف مقدس و بشر دوستانه ای که دارید و همواره در جهت رفاه ایرانی و آبادی ایران زمین تلاش می کنید تا از طریق سازمانهای بین المللی از حقوق افرادی دفاع می کنید که دست آنها از همه جا کوتاه شده و هیچ گونه توجهی به خواسته بر حق آن افراد توسط مسئولین دولتی نمی شود و در آخر امر نگاه آنها متوجه نهادهایی چون سازمان حقوق بشر و دیگر سازمانهای مدافع حقوق بشر شود تا از آن طریق ندای خود را به گوش جهانیان برسانند لذا با عطف به پیگیری آن سازمانها در حل مشکلات معلمان و کارگران اتوبوسرانی تهران و دیگر موارد که جای تقدیر و تشکر دارد استدعا می شود که اینجانبان کارگران شرکت نیشکر هفت تپه را در راه حل مشکلات خود که در چارچوب قانون کار جمهوری اسلامی می باشد و آن قانون نیز یک قانون مداخلی می باشد یاری دهید ابتدای امر لازم می دانیم توضیح مختصری در خصوص شرکت نیشکر هفت تپه و نقش آن در اقتصاد کشور و منطقه بدهیم تاموفقیت آن شرکت مادر هویدا شود. شرکت طرح نیشکر هفت تپه در حدود چهل و هشت سال پیش توسط شرکتهایی امریکایی در ظرف دو سال ساخته شده و اولین تولید کننده شکر از نیشکر در ایران می باشد و دارای چهار شرکت ارز بر مجموعه خود می باشد (خوراک دام- کاغذ پارس- حریر پارس- طرح نیشکر میان آب) شرکت دارای 5 هزار نفر کارگر می باشد که حدود سه هزار نفر از کارگران آن به صورت موقت مشغول به کار می باشند و در سالهای دهه هفتاد تولید آن به گونه ای بوده که بیشتر هزینه ساخت طرحهای توسعه نیشکر در خوزستان را آن شرکت مورد بحث تامین می کرده ولی متاسفانه در سالهای اخیر دیگر توجهی به این شرکت به دلیل خصوصی سازی و واردات بی رویه شکر نمی شود لازم به ذکر است که موقعیت شرکت در منطقه و اقتصاد آن به صورتی است که در صورت ورشکسته شدن آن، اقتصاد شهرکهای اطراف (شوش- اندیمشک- دزفول- شاوور و حرربامی) فلج خواهد شد باتوجه به اینکه قبلا شرکت قند دزفول که در جوار نیشکر هفت تپه می باشد دچار ورشکستگی شد و کشاورزان چغندر کار منطقه متضرر شدند حال در صورتی که این شرکت به سرنوشت قند دزفول نیز دچار شود حدود پنج هزار نفر به صورت مستقیم از کار بی کار می شوند تعطیلی شرکتهای تولیده کننده شکر چندی است شروع شده که سیاستهای دولت تاثیر مستقیم در تعطیلی و رکود آن شرکتها بود ورود بی رویه شکر پایین آوردن تعرفه گمرکی، عدم حمایت دولت از شرکتهای دولتی تولید کننده شکر، همکاری شرکتهای تولید کننده شکر جهت سفید کردن شکر زرد وارد شده به دستور دولت از عوامل مهم وضع موجود می باشد. کارگران شرکت نیشکر هفت تپه که در طول پانزده ماه گذشته حدود یازده بار دست به اعتصاب زده اند فقط بدلیل پرداخت شدن حقوق نبوده بلکه خواسته های قانونی داشته اند که تاکنون توسط مدیران شرکت انجام نشده و پیگیری کارگران شرکت تاکنون بی نتیجه مانده است چند مورد از خواسته کارگران نیشکر هفت تپه به شرح ذیل می باشد که به استحضار میرساند. 1-رسمی کردن کارگران موقت: در این شرکت کارگرانی در حال حاضر مشغول به کار می باشند که حدود 15 سال سابقه کار دارند و با عطف به اینکه کار دائمی می باشد به صورت موقت مشغول به کار می باشند که با توجه به وضعیت موجود امکان تعدیل نیرو و اخراج آن کارگران بدلیل کاهش هزینه های شرکت می رود و اگر اخراج نشود با توجه به موقت بودن ارتقاع شغلی نخواهد داشت و سالها درجا می زنند. 2- ارتقاع شغلی کارگران: شرکت دارای تعدادی کارمند می باشد که دارای مدرک دیپلم و بالاتر هستند و به دلیل مدرک بالاتر به صورت سرپرست انجام وظیفه می کنند اخیراً تعداد زیادی کارگر وجود دارد که به ادامه تحصیل پرداخته و دارای مدرک دانشگاهی و دیپلم شده اند ولی متاسفانه از نظر شغلی بدلیل سلیقه ای عمل کردن مدیران شرکت ارتقاع پیدا نمی کنند و انگیزه کاری آنها تعدیل پیدا کرده است. 3- اجرای مشاغل بندی: طبق قانون کار جمهوری اسلامی، طرح مشاغل بندی باید هر 4 سال یکبار اجرا شود (بازنگری) تا کارگران بتوانند از این طریق ارتقاع پیدا کنند ولی متاسفانه حدود چهارده سال است که این طرح در شرکت با وجود تاکید قانون کار اجرا نشده است و تلاش، جهت اجرای آن تاکنون نتیجه نداده است بدلیل جهاد دوره اجرا نشدن آن کارگران این شرکت خدمات جبران ناپذیری را تحمل کرده اند و باعث شده که حقوق کارگران ارتقاع پیدا نکند. 4- زیر خط بودن کارگران: کارگران این شرکت همانند تمام کارگران ایران زیر خط فقر قرار دارند و میانگین حقوق ماهیانه آنها حدود دویست و پنجاه هزار تومان می باشد و کارگران مجبورند ساعات بسیاری به صورت اضافه کاری بپردازند تا بخشی از نیازهای زندگی خود را تامین کنند لذا انتظار داریم که فاصله خط فقر چهارصد هزار تومان تا حقوقمان به شکلی تامین شود تا به زندگی حداقلی بپردازیم. 5- منازل شرکت: شرکت دارای حدود هفتصد منزل شرکتی می باشد ولی متاسفانه تعداد زیادی از منازل شرکت در اختیار نیروهای نظامی و انتظامی و کارکنان دادگستری و آموزش و پرورش می باشد در حالی که کارگران حدود نیمی از حقوق خود را جهت کرایه منزل استیجاری می پردازند و متاسفانه بیشتر آنها هم که منزل دارند در مناطق روستایی می باشند و در صورتی که در شهر باشند در مناطقی از شهر دارای منزل هستند که بافت فرسوده محسوب می شوند بدلیل شرایط مالی بدی که کارگران دارند. 6- زیان آور بودن محل کار: بیشتر قسمتهای شرکت جزء مشاغل سخت و زیان آور می باشند و طبق قانون کارکنان شرکت باید 6 ساعت در روز کار کنند ولی متاسفانه تایم کاری شرکت طوری است که کارکنان شرکت در روز یازده ساعت مشغول کار می باشند که تایم آن کشنده است و فقط کارکنان شرکت از مزایای بیست سال به جای سی کار استفاده می کردند که متاسفانه این طرح علارغم ابلاغیه دولت در شرکت اجرا نمی شودبخصوص در خصوص کارکندان، شرکت که به آنها اعلام نموده اند که شامل آنها نمی شود در حالی که با همین قانون دیگر کارمندان شاغل در همین کارها بازنشسته شده اند. 7- سختی کار و بدی آب و هوا: شرکت نیشکر هفت تپه در خوزستان منطقه گرمسیری قرار دارد لذا شرکت بدلیل سطح زیر کشت نیشکر دارای هوای بسیار گرم می باشد و اغلب هوای بالای پنجاه درجه در روز دارد و در بخش آبیاری و سم پاشی کارگران باید درون مزارع بروند و کار کنند و درون کارخانه هم بدلیل وجود بخار جهت طباخی گرم بسیاری وجود دارد و از نظر آلودگی صوتی نیز از حد استاندارد خارج می باشد و بر اعصاب و روان افراد شاغل در این قسمت تاثیر بدی گذاشته ولی متاسفانه سختی کار پرداختی به ما دو هزار تومان و بدی هوا دو هزار و پانصد تومان می باشد که جای تاسف دارد. 8- نحوه پرداخت حقوق: حقوق کارگران سه ماهی است که پرداخت نشده است و دو سال نیز پول بن کارگران نیز داده نشده، قبلا جیریه غیر نقدی به کارگران پرداخت می شد که مایحتاج چند ماه خوراک کارگران را تامین می کرد ولی متاسفانه چندین سال است که دیگر داده نمی شود. 9-خصوصی سازی: سیاست دولت در خصوص، خصوصی سازی باعث شده است که ملا دولت از حمایت خود از شرکتهای دولتی بخصوص شرکت نیشکر هفت تپه دست بکشد و به دلیل دولتی بودن آن بودجه در اختیار آن قرار ندهد و این شرکت را به حال خود رها کرده است و باعث شده که شرکت حقوق معوقه کارکنان خود را پرداخت نکند و اعتراض دیگر کارگران هفت تپه به خصوصی سازی بدین دلیل می باشد که این امر در خصوص شرک فند دزفول بد انجام گرفت و شرکت مذکور ورشکسته شد و کارگران آن بیکار شدند و اگر این امر نیز در خصوص نیشکر هفت تپه بد انجام گیرد 5 هزار نفر بیکار می شوند. 10- انتخابات جهت تشکیل شورا یا سندیکا: کارگران شرکت حدود شش ماه است که فاقد نمایده جهت پیگیری مطالبات و حقوق معوقه خود می باشند و این امر باعث شده صدای خود را با تحصن به گوش مسئولین برسانند جهت برگزاری انتخابات شورا بارها به اداره کار و مسئولین شرکت مراجعه شده ولی هیچ گونه ترتیب اثری داده نشده است البته کارگران مایل به تشکیل سندیکا هستند که با توجه به شکل کار سندیکا کارگران بهتر از حقوق خود می توانند دفاع کنند ولی متاسفانه بدلیل برخورد بدی که با سندیکای کارگران اتوبوس رانی تهران شده این امر مشکل شده است. 11- اجرا نشدن برخی از شناسه های دولتی: مدیران شرکت متاسفانه از اجرای بعضی از بخشنامه های دولت که حمایت حداقلی را در بر دارد اجتناب می کنند که دو موارد آن را اطلاع می رساند .دولت اخیرا اعلام نموده که کارگرانی که فاقد مسکن می باشند به اداره کار معرفی شوند که این کار انجام نشد. مورد بعدی بخشنامه ای بود از طریق دولت که شرکتهایی دولتی که تولید آنها از ظرفیت اسمی خود بیشتر باشد می توانند سالیانه هشت درصد به حقوق کارکنان خود اضافه نمایند ولی متاسفانه این امر با توجه به دو سال تولید این شرکت بیش از حد اسمی خود در سالهای هشتاد و دو و هشتاد و سه این امر توسط هیئت مدیره شرکت انجام نگرفت و ضربه جبران ناپذیری به حقوق کارگران که زیر خط فقر هستند وارد آمد. 12-مناقصه ها و مزایده ها و پیمان کاری ها: هیئت مدیره شرکت در سالهای گذشته جهت واگذاری پیمانکاری و فروش بعضی از اموال خود به صورتی عمل نموده که افراد فامیل و خویشاوندان خود برنده شوند و واگذاری پیمانکاری به فرزندان مدیران و خویشاوندان آنها که حتی فاقد شرکت ثبت شده بودند و بعضی از آنها دارای سن کمتر از هیجده بودندکه این عمل باعث ضربه جبران ناپذیری به تولید شکر شد. 13- حاکم بودن دو قانون کار: کارکنان شرکت نیشکر هفت تپه به دو دسته تقسیم شده اند عده ای تابع قانون نظام هماهنگ و عده ای دیگر تابع قانون کار می باشند کسانی که تابع قانون نظام هماهنگ هستند از مزایای دریافت پول مرخصی استفاده می کنند ولی کارگران تابع قانون کار از این مزایا بی نصیب می باشند ولی کسانی که تابع نظام هماهنگ هستند طبق قانون تامین اجتماعی و کار بازنشسته می شوند و در پاداش گرفتن نیز همانند کارگران به دستور هیئت مدیره شرکت پاداش دریافت می کنند.
کارگران شرکت طرح نیشکر هفت تپه
شهرستان شوش
بیانیه ی سندیکا در رابطه با روز اقدام بین المللی کارگر جمعه 12 مرداد 1386-3 آگوست 2007 فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل. کنفدراسیون جهانی اتحادیه های کارگر در یک فراخوان همبستگی ، روز هیجده مرداد هزار و سیصد و هشتاد و شش را به عنوان روزجهانی دفاع از منصور اسالو و محمود صالحی تعیین نموده است. سندیکای کارگران شرکت واحد با سپاسگزاری از همه اتحادیه های کارگری در سراسر جهان به ویژه ای تی اف و ای تی یو سی در حمایت از همبستگی کارگری و فراخوان جهانی آزادی منصور اسالو که زندگی خود و خانواده اش را وقف دفاع از عدالت اجتماعی و حقوق کارگران نموده و با تحمل خطرات جانی و ماه ها زندان با شرایط سخت در گذشته و خطر زندانی شدن در آینده ، هم صدا شده و در همین راستا از همه همکاران غیور و شرافتنمند شرکت واحد و نهاد ها و شخصیت های مدافع حقوق کارگری ، عدالت طلب ، آزادی خواه و طرفدار حقوق مدنی مردم ایران و همچنین خبرنگاران و روزنامه نگاران دعوت می نماید به نشانه همبستگی و درخواست آزادی فوری منصور اسالو از ساعت ده صبح الی هفت شب روز پنجشنبه هیجده مرداد هزار و سیصد و هشتاد و شش در منزل ایشان به نشانی نارمک خیابان جانبازان غربی (گلبرگ) بین میدان سبلان و تقاطع مسیل باختر اول کوچه شهید علی اکبر امیری پلاک سیصد و چهل و سه طبقه اول حضور بهم رسانند سندیکا همچنین در راستای فراخوان جهانی کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری و پیرو درخواست های قبلی خود آزادی فوری محمود صالحی کارگر صنف نانوای شهر سقز و مدافع حقوق کارگران را که در حالت بیماری در شهر سنندج است درخواست می نماید. سندیکای کارگران شرکت واحد
اتوبوسرانی تهران و حومه
حکم شلاق برای ۱۱ کارگر در سنندج رادیو فردا دوشنبه 15 مرداد 1386-6 آگوست 2007 یازده تن از کارگران بازداشت شده در مراسم اول ماه مه سنندج، هر يک، به نود و یک روز حبس و ده ضربه شلاق تعزيری محکوم شده اند. بر اساس حکمی که از سوی دادسرای شعبه صد و چهار دادگاه عمومی جزايی سنندج در مورد پرونده یازده نفر از کارگران بازداشت شده در مراسم اول ماه مه سنندج صادر و ابلاغ شد، هر يک از آنان به نود و یک روز حبس و ده ضربه شلاق تعزيری محکوم شده اند. خالد سواری، اقبال لطيفی، يدالله مرادی، طيب ملائی، فارس گويليان، صديق امجدی، حبيب الله کلکانی، محی الدين رجبی، طيب چتانی، صديق صبحانی و عباس اندرياری، از سوی دادسرای شعبه صد و چهار دادگاه عمومی جزايی سنندج، متهم به «اخلال در نظم و آسايش عمومی از طريق شرکت در تجمع غير قانونی و ايجاد حرکات غير متعارف و جنجال و هياهو» شده اند. اتهاماتی مانند اخلال درنظم عمومی، اتهامات «نخ نمايی» هستند که به تمام فعالان کارگری و ديگر فعالان جنبش مدنی درايران، وارد می شود.» جعفر عظيم زاده، سخنگو وعضو هيات مديره اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار ايران، درباره احکام زندان و شلاق برای یازده کارگر و فعال کارگری به راديو فردا گفت: «اتهام اين دوستان، اخلال درنظم و آسايش اعلام شده است. اين درحالي است که اداره کار سنندج درجايی قرار دارد که برگزاری مراسم، هيچ مزاحمتی را برای کسی ايجاد نمی کرد.» او افزود: «در عين حال، نيروهای نظامی و ويژه، پيش از آغاز مراسم درمحل حضور پيدا کرده بودند و آنجا را قرق کرده بودند و آماده سرکوب کارگران شده بودند. بنابراين اين طور نبوده است که تجمعی برگزار شده و برای کسی مزاحمتی ايجاد شده باشد که کارگران را سرکوب کنند.» اين فعال کارگری اشاره کرد که فقط در دقايق اول مراسم، قطعنامه تجمع کنندگان قرائت شد و درهمان حال، نيروهای نظامی و ويژه به شدت کارگران را مورد ضرب و شتم قرار دادند و سپس آنها را متهم به برهم زدن نظم عمومی کردند. آقای عظيم زاده اتهاماتی مانند اخلال درنظم عمومی را اتهامات «نخ نمايی» دانست که به تمام فعالان کارگری و ديگر فعالان جنبش مدنی درايران، که در دفاع از حقوق خود تجمع می کنند، وارد می آيد. وی با اشاره به ضرب و شتم کارگران در زندان اضافه کرد: «صدور حکم شلاق برای آنان يک بدعت جديد در جمهوری اسلامی ايران به شمار می رود.» سخنگو وعضو هيات مديره اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار ايران گفت: «کارگران معترض به شرايط خود تاکنون به زندان محکوم می شدند، اما اين بار می خواهند کارگر را شلاق بزنند. کارگری که از شدت فقر و نداری و فشار زندگی، پشتش خميده شده است.» او چنين حکمی را يک حکم قرون وسطايی ناميد. جعفر عظيم زاده در پاسخ به اين پرسش که نظر وکلای مدافع یازده کارگر و فعال کارگری در مورد محکوميت موکلانشان به زندان و شلاق چيست، گفت: «آنان عقيده دارند که اين احکام با هيچ قانونی جور در نمی آيد و آنها را قانونی نمی دانند.» از ابتدای سال جاری، دولت جمهوری اسلامی ايران تلاش کرده است فضا را برای فعالان جنبش مدنی ايران تنگ تر کند.اين فعال کارگری در عين حال، اشاره کرد که اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار ايران، تمامی تلاش خود را به کار خواهد گرفت تا مانع اجرای اين احکام شود و تاکيد کرد که درصورت سکوت فعالان و تشکل های کارگری در ايران و اتحاديه ها و سازمان های کارگری در جهان، بايد در انتظار صدور احکام ديگری عليه کارگران و فعالان کارگری درايران، از جمله برای شيث امانی، رييس، و صديق کريمی، عضو هيات مديره اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار ايران، بود که قرار است احکام آنان نيز صادر شود. آقايان امانی و کريمی درجريان مراسم روز جهانی کارگر،یازده ارديبهشت، بازداشت شدند و به آنان اتهامات سنگين تری در مقایسه با یازده کارگر و فعال کارگری ديگر، مانند اقدام عليه امنيت ملی، ارتباط با احزاب اپوزيسيون و برگزاری تجمعات غير قانونی وارد آمده است. اتهاماتی که از سوی آنان رد شده است. آقای عظيم زاده در ادامه، با اشاره به مشابه بودن احکام صادر شده و نوع برخورد دستگاه های قضايی و امنيتی جمهوری اسلامی ايران با فعالان کارگری، زنان و دانشجويی گفت: «از ابتدای سال جاری، دولت جمهوری اسلامی ايران تلاش کرده است فضا را برای فعالان جنبش مدنی ايران تنگ تر کند.» اما وی بر اين اعتقاد است که سياست برخورد با اين جنبش محکوم به شکست است. سخنگو وعضو هيات مديره اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار ايران گفت:« واقعيت اين است که سياست سرکوب و اعمال فشار بر جنبش مدنی درپيش گرفته اند، از يک نکته غافلند و آن اينکه کارگران، دانشجويان و زنانی که پا پيش می گذارند و حرفی می زنند، حرف مردم را می زنند.» جعفر عظيم زاده افزود: «هواداران سياست سرکوب بايد به اين موضوع توجه داشته باشند که به هيچ عنوان نمی توان جلوی اعتراض مطالبات مردم را گرفت. دولت يا بايد يک زندگی مرفه و شاد را برای مردم فراهم کنند و بعد به آنان بگويند که حرف نزنند و يا اگر نمی توانند، نبايد جلوی اعتراض و مطالبات آنها را بگيرند.» او افزود: «کارگری که کارد به استخوانش می رسد، ديگر متوجه اين نيست که مانع اعتراض کردن او می شوند. او اعتراضش را می کند و ساکت نمی نشيند. اين موضع برای سايرين از جمله دانشجويان هم صدق می کند.» آقای عظيم زاده گفت که نمی داند در ذهن طراحان سياست برخورد با کارگران و ساير اقشار اجتماعی چه می گذرد. به گفته او، «نمی توان اقشار محروم را به گرسنگی و فقر محکوم کرد و انتظار داشت که دم برنياورند.»
اعتراض به حکم شلاق برای یازده کارگر در سنندج بهروز کارونی رادیو فردا سه شنبه 16 مرداد 1386-7 آگوست 2007 صدور احکام نود و یک روز زندان و ده ضربه شلاق برای یازده کارگر بازداشت شده در مراسم روز جهانی کارگر درسنندج، با اعتراض آنان مواجه شده است. طيب مولايی، فعال کارگری در شهر سنندج، در گفت و گو با راديو فردا، اتهامات وارد آمده به کارگران مانند اخلال د رنظم عمومی و ايجاد هياهو را نادرست و دروغ دانست. او گفت:«ما در روز اول ماه مه،یازده ارديبهشت، تجمع بسيار آرامی در يک پارک درمقابل اداره کار استان کردستان برگزار کرديم که تعداد زيادی از کارگران و حتی مردم درآن شرکت کرده بودند.» آقای مولايی با اشاره به حمله نيروی انتظامی که آن را «وحشيانه» توصيف کرد، افزود:«تمام اتهاماتی که بر اساس گزارش های نيروی انتظامی به ما زده شده است، کذب محض هستند و اين ما هستيم که بايد از اين نيرو به دليل حمله اش به شرکت کنندگان در مراسم مسالمت آميز روز جهانی کارگر شکايت کنيم.» اين فعال کارگری صدور حکم يکسان زندان و شلاق برای یازده کارگر را درشرايطی که برخی از آنان به طور اتفاقی بازداشت شده بودند و حتی مواضع شان در دادگاه ملايم تر از سايرين بود، تعجب آور توصيف کرد و گفت:«کارگران محکوم شده زياد توجهی به حکم زندان ندارند، اما آنچه که جلب توجه می کند، اين است که صدور حکم شلاق، اقدامی تحقيرآميز برای ما به شمار می رود.» برای کارگران، به خاطر برگزاری اين روز، مجازات زندان و شلاق در نظر گرفته شده است.
خالد سواری وی بر اين اعتقاد است که صدور چنين حکمی، برای معرفی فعالان کارگری به نام اوباش و خرد کردن روحيه آنان انجام گرفته است و تاکيد کرد که در صورت سکوت تشکل های کارگری درايران و جهان، بايد در انتظار صدور بيشتر چنين احکامی برای فعالان ديگر کارگری بود. خالد سواری، نايب رييس اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار ايران، نيز که به نود و یک روز زندان و ده ضربه شلاق محکوم شده است، در مورد اين حکم به راديو فردا گفت:«همه ما، اين حکم را غيرقانونی می دانيم.» وی اشاره کرد که در قوانين جمهوری اسلامی ايران، روز جهانی کارگر، روز تعطيل و جشن اعلام شده است و اضافه کرد:«اما درعوض، برای ما، کارگران، به خاطر برگزاری اين روز، مجازات زندان و شلاق در نظر گرفته شده است.» آقای سواری با طرح اين پرسش که چرا برای کارگری که می گويد گرسنه است و حقوق و دستمزدش کم است، مجازات زندان و شلاق درنظر گرفته می شود، خواستار حمايت کارگران ايران و جهان از یازده کارگر محکوم به زندان و شلاق در شهر سنندج شد.
«اراده مقامات برای پايمال کردن بديهی ترين حقوق کارگران»
اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار ايران درنامه ای به گای رايدر، دبير کل کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های آزاد کارگری، نوشت:«مقامات قضايی دولت جمهوری اسلامی دقيقا چهار روز مانده به نهم آگوست،هیجده مرداد، در يک بی تفاوتی آشکار و آزار دهنده، تحت شرايطی که کارگران جهان اعلام کرده اند به تداوم بازداشت محمود صالحی و منصور اسانلواعتراض خواهند کرد، همزمان، برای یازده نفر از کارگران شرکت کننده در مراسم اول ماه مه در شهر سنندج، حکم نود و یک روز زندان و حکم قرون وسطايی ده ضربه تازيانه تعزيری صادر کرده اند. دولت جمهوری اسلامی به دنبال آنست تا با ايجاد جو رعب و وحشت، فضا را برای اعتراض کارگران در روز نهم آگوست در ايران تنگ تر کند و زمينه دستگيری های هر چه بيشتری را فراهم آورد اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار ايران در اين نامه آمده است:«صدور چنين احکامی آنهم در چنين شرايطی به نظر ما، از سويی، حکايت از عزم و اراده دولت جمهوری اسلامی برای پايمال کردن بديهی ترين حقوق کارگران به هر ترتيب و قيمتی دارد و از سوی ديگر، به دنبال آنست تا با ايجاد جو رعب و وحشت، فضا را برای اعتراض کارگران در روز نهم آگوست در ايران تنگ تر کند و زمينه دستگيری های هر چه بيشتری را فراهم آورد. اين اتحاديه در پايان نامه خود خواستار اعتراض سازمان های بين الملل کارگری به اين احکام شد. همچنين انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه با ارسال نامه ای به کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های آزاد کارگری و فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل نوشته است:«در حالی که دو اتحاديه کارگری بين المللی برای آزادی دو فعال کارگری ايران، که جرمی جزدفاع از حقوق انسانی و تلاش برای دست يابی به ابتدايی ترين حقوق کارگری خود مرتکب نشده اند، فراخوان به اقدام بين المللی می دهد و روز هیجده مرداد را به اين منظور تعيين کرده اند، مقامات قضايی شهر سنندج در مقابله با حمايت ميليون ها کارگر در سراسر جهان از مبارزات کارگران ايران، اقدام به صدور احکام زندان و شلاق برای یازده کارگرکه در مراسم روز جهانی کارگر شرکت کرده اند، می کند و دو نفر ديگر، شيث امانی و صديق کريمی، به همين جرم در انتظار صدور حکم هستند.» در اين نامه با تاکيد به اين موضوع که «در ابتدای قرن بيست و يکم، اين حد تحقير و تنزل دادن شأن انسان، غير قابل تحمل است، افزوده شده است:« گرچه اذيت و آزار و زندانی کردن انسان به جرم مطالبه حقوق انسانی در عصر حاضر، عملی ضد انسانيست، اما بدتر از آن، شلاق زدن کارگر به جرم شرکت در مراسم روز جهانی کارگر است. حکم شلاق مربوط به دوران برده داری و قرون وسطاست که در قرن بيست و يکم در واکنش به حرکتی جهانی در ايران صادر می شود. چنين حرکتی بی اعتنائی و دهن کجی به خواست طبقه کارگر در سراسر جهان است.»
دولت ايران بايد به حقوق کارگران و قوانين بين المللی احترام بگذارد. يک مقام کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های آزاد کارگری «رسما به حکومت ايران اعتراض خواهيم کرد» يانک کوچ کی ويچ، مدير امور انسانی و سنديکايی کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های آزاد کارگری، به راديو فردا گفت:«احکام صادر شده برای کارگران در شهر سنندج، برای ما کاملا غيرقابل قبول است و ما رسما به حکومت ايران اعتراض خواهيم کرد.» وی افزود:«به علاوه، ما اين مورد را به شکايت خود از عملکرد دولت ايران که به سازمان بين المللی کار، آی ال او، ارائه کرده ايم، اضافه خواهيم کرد.» آقای يانک کوچ کی ويچ با توصيف احکام زندان و شلاق برای یازده کارگر به عنوان احکامی برخلاف قوانين بين المللی در زمينه های آزادی بيان و تشکيل سنديکاها و اتحاديه های کارگری گفت:«کارگران آزادند تا ديدگاه های خود را در روز اول ماه مه، روز جهاين کارگر، ابراز کنند و از حقوقشان دفاع نمايند.» اين مقام کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های آزاد کارگری در پايان ابراز اميدواری کرد که اين احکام «غیر انسانی» لغو شوند و دولت ايران به «حقوق کارگران و قوانين بين المللی احترام بگذارد.»
عدم پرداخت 4 ماهه حقوق کارگران شرکت بیسراه ، موکریان ایران پرس نیوز دوشنبه 15 مرداد 1386-6 آگوست 2007 خبرگزاری موکریان: کارگران شرکت بیسراه ،مجری قطعه دوم بزرگراه کرمانشاه- میاندوآب ،حدود چهارماه است که حقوق و دستمزد ماهیانه خود را دریافت نکرده اند و علیرغم اعتراض کارگران به این امر ، تا کنون پاسخ مناسبی از سوی مسئولان شرکت به آنان داده نشده است. گفتنی است تعداد این کارگران که هم اکنون در محدوده سقز، در وضعیت نامناسب بهداشتی مشغول بکارند ، بیش از هفتاد نفر می باشد.
|