بولتن خبري ايران نبرد

بولتن خبري ايران نبرد(1053) جمعه 30 اسفند 1387(20 مارس 2009)

اخبار، گزارشها و تحليلها - ايران و تحولات عراق

اخبار كارگران و مزد بگيران ايران را در ايران نبرد بخوانيد

رژیم ایران و دولتهای بزرگ(آمریکا، اروپا)، روسیه، چین و....... پروژه اتمي رژيم ايران- آژانس بين المللي انرژي، شورای امنیت ملل متحد و چالشهاي جهاني با رژیم ایران

باراک اوباما پنجشنبه قانون تحریم علیه ایران را تمدید کرد.

عليرغم انعکاس وسيع اقدام باراک اوباما داير بر تمديد ( بخشی از ) تحريمهای امريکا عليه ايران ، و همچنين واکنش غير مستقيم و حاکی از نا رضايتی ايران در اين زمينه، نبايد انتظار داشت که تحول تازه بتواند به تنهايی در جهت تيره تر کردن روابط تهران با واشینگتن، کمترين تاثيری باقی بگذارد.

علت اصلی عدم تاثير گذاری اقدام اخير، «اجبار» اوباما در تمديد فرمان اجرايی شماره ۱۲۹۵۹ است که در ۱۶ارديبهشت سال ۱۳۷۴ شمسی برای اولين بار توسط بيل کلينتون، رييس جمهور وقت امريکا امضاء شده بود.

به موجب فرمان ياد شده، هرگونه تجارت ( صادرات و واردات) و سرمايه گذاری متقابل مابين امريکا و ايران ممنوع شده است. فرمان مزبور همچنين ممنوعيت واردات نفت خام و محصولات پالايش شده نفتی ايران از سوی امريکا و سرمايه گذاری تجاری امريکا در ايران را نيز در بر ميگيرد.

فرمان اجرايی ديگری که رييس جمهور وقت امريکا، جورج دبليو بوش، يک ماه پيش از برگزاری انتخابات اخير رييس جمهوری در آن کشور ( ۲۳ آبانماه سال جاری) به مدت يک سال تمديد کرد به شماره ۱۲۱۷۰ و مانند فرمان ديگر، نيازمند تمديد بود.

فرمانهای اجرايی صادره از سوی روسای جمهوری امريکا با استناد به قوانين آن کشور صورت مي گيرد و لغو آنها مشروط به تامين هدفهای اعلام شده در زمان صدور فرمان است.

از اين جهت، در صورت عدم تمديد فرمانهای اجرايی، پس از انقضاء مهلت اعلام شده آنها، موضوع تحريمهای مندرج در فرمان، عملا منتفی خواهد شد.

لغو يک جانبه تحريم های جاری از سوی رييس جمهوری تازه امريکا، بدون شکل گرفتن هر نوع تحول تازه ای در روابط تهران و واشنگتن، نه تنها بعنوان مي توانست به عنوان واگذاری يک امتياز يک جانبه به ايران تلقی شود، که همچنين توجيه امضاء اوليه فرمان توسط رييس جمهور وقت امريکا را نيز زير سئوال مي برد.

در اين صورت رييس جمهور امريکا يقينا ناگزير از حضور در سنا و ادای توضيحات قانع کننده در زمينه تصميم خود مي شد.

به اين ترتيب، تمديد يک ساله فرمان اجرايی ۱۲۹۵۹ از سوی اوباما، مي تواند صرفا يک اقدام قراردادی و در نتيجه فاقد هر نوع پيام سياسی تازه تلقی شود.

در اقدام به تمديد فرمانهای اجرايی، تنها شرايط و هدفهای اوليه آن مورد اشاره قرار گرفته و بعد شماره آن به روز مي شود که در مورد اخير نيز فرمان تازه شماره ای جديد خواهد داشت.

تغيير و يا لغو فرمانهای اجرايی البته از اختيارات رييس جمهور وقت آمريکا است. به اين ترتيب که در صورت تغيير وضعيتی که ضرورت صدور فرمان اجرايی را ايجاب کرده بود، رييس جمهور امريکا از اختيارات خود برای لغو و يا تغيير مفاد فرمان، استفاده خواهد کرد.

چنانکه وزير خارجه وقت امريکا، مادلن البرايت در تاريخ ۲۶ اسفند سال ۱۳۷۸ به منظور فراهم ساختن زمينه عادی ساختن روابط تهران – واشنگتن اعلام داشت که تحريمهای امريکا عليه ايران مي تواند کاهش يابد، مشروط بر آنکه در رفتار های سياسی ايران تغيير مورد انتظار ديده شود.

متعاقبا دولت وقت امريکا ضمن اظهار تاسف از نقشی که سی- آی- ا در وقايع ۲۸ مرداد ايفا کرده بود، اجازه داد که پاره ای از محصولات کشاورزی ( پسته و خشکبار) همچنين فرش دست باف ايران با استناد به اصلاح «مقررات معاملات با ايران» مجدد به بازار امريکا راه يابند.

مقررات تجديد نظر شده از تاريخ ۱۰ ارديبهشت ماه ۱۳۷۹ رسما بموقع اجرا گذاشته شد.

فرمان اجرايی اخير که روز گذشته از سوی اوباما تمديد شد تنها بخشی از مجموعه تحريم های امريکا عليه ايران را شامل مي شود که با استناد به ۱۸ قانون مختلف منجمله قانون «امنيت بين المللی و توسعه همکاری» صادر شده اند.

مهم ترين اين تحريم ها، بعد از صدور اولين فرمان اجرايی عليه ايران توسط جيمی کارتر در سال ۱۳۵۸، تحريم های مندرج در قانون تحريم های ايران و ليبی است. فرمان اجرايی جيمی کارترچند روز پس از اشغال سفارت امريکا در تهران، صورت گرفت و بموجب آن صدور سلاحهای امريکايی به ايران ممنوع اعلام شد.

قانون تحريم های ايران و ليبی در ۱۳ مرداد ۱۳۷۵ به تصويب رسيد و بموجب آن سرمايه گذاری شرکتهای غير امريکايی در بخش انرژی ايران به ميزان بيش از ۲۰ ميليون دلار ممنوع اعلام شد. قانون ياد شده بموجب فرمان اجرايی ديگری، يکسال بعد تشديد شد.

در طول ۳۰ سال گذشته، کليه روسای جمهوری امريکا بدون استثنا، به اعمال تحريم های تازه و يا تشديد تحريمهای سابق عليه ايران مبادرت ورزيده اند.

هدف تحريم های اخير امريکا محروم کردن دولت ايران از دست يابی به درامد های نفتی است . امريکا مدعی است که اين درامد ها در جهت تامين هدفهايی مورد استفاده قرار مي گيرد که مغاير با منافع و امنيت ملی آن کشور و همچنين صلح جهانی است.

دولت های امريکا نظام جمهوری اسلامی را به «تروريسم و حمايت از تروريسم بين الملل»، «نقض حقوق بشر»، «تلاش برای دست يافتن به سلاحهای کشتار جمعی»، «دخالت در امور کشورهای ديگر» و «مخالفت با روند صلح خاورميانه» متهم مي سازند. دولت ايران متقابلا تمامی اتهامات ياد شده به جز مخالفت با روند صلح خاورميانه را تاکنون رد کرده است.

تلويزيون پنتاگون : پنجشنبه 22 اسفند 1387(12 مارس 2009)

« سخنراني اوباما در دانشگاه جنگ -… اوباما:... تهديداتي كه در برابر كشور ما وجود دارند, حقيقي و مستقيم هستند. شما مي توانيد به روز 11سپتامبر برگرديد و دودهايي را كه از پنتاگون بلند مي شدند, نظاره كنيد. حملات 11سپتامبر علامت خطر جديد قرن بيست و يكم بود. امروزه نيز مردم ما كماكان از سوي افراطگرايانِ خشونت طلب, در معرض تهديدقرار دارند. ما كماكان با تروريست ها در افغانستان و پاكستان كه در پي صدمه زدن به ما هستند, در جنگ هستيم. تروريسم و افراط گرايي تنها يك بخش از چالش هايي است كه كشورما با آن روبرو است. در عراق ما قطعاً با روزهاي دشواري مواجه خواهيم بود, ايامي كه مي خواهيم به طور مسئولانه به جنگ پايان داده و امور را به عراقيها واگذار كنيم.

... ما به موجب گسترش مرگبارترين سلاح هاي جهان، مورد تهديد قرار داريم, با تهديدهاي مربوطه و نيز وابستگي مان به واردات نفت كه به امنيت ما ضربه مي زند مواجه هستيم.

فقر, بيماري, وجود منازعه و نسل كشي در قرن بيست و يكم, ائـتلاف هاي بين المللي ما, همتايان و انستيتوهايمان را به چالش مي كشند. اين ها ميدان هاي نبرد قرن بيست و يكم هستند. اينها تهديداتي است كه ما اكنون با آن روبرو هستيم. در اين صحنه هاي نبرد, ايالات متحده آمريكا مي بايست پيروز شود و ما پيروز خواهيم شد.

ما همچنين مي دانيم كه ديدگاههاي كهنه, قادرنخواهند بود با چالش هاي زمانه ما برخورد نمايند. تهديدها اكنون از مرزها فراتر رفته اند و قابليت شان براي رساندن آسيب جدي, به دستان افراد و ملل بستگي دارد. هيچ تكنولوژي, هرچقدر هم كه هوشمند باشد, نمي تواند جلوي گسترش سلاح هسته اي را بگيرد, هيچ ارتشي هر قدر هم كه قدرتمند باشد, نمي تواند تمامي نيروهاي دشمن را از بين ببرد, هيچ سلاحي هرچقدر هم كه كارا باشد, نمي تواند كينه‌يي كه در دلها وجود دارد را از بين ببرد.

از اين رو, بستگي به انستيتوهايي اينچنيني و افرادي مانند شما دارد كه به ما در فهم جهان, آنطور كه هست, كمك كنيد. و گسترش قابليت هايي كه ما به آنها براي مقابله با خطرات نياز داريم و اقدام با هدف مشخص و قطعيت در (مسيري) كه قول آن را داده ايم.

اينگونه است كه ما مي توانيم مسيرهاي جديدي را به سوي صلح و امنيت بيابيم. اين, آن كاري است كه ما بايد انجام دهيم. اشتباه نكنيد, آمريكا به برتري نظامي خود ادامه خواهد داد. ما قوي ترين نيروي مسلح را در تاريخ جهان خواهيم داشت و هركاري كه لازم باشد را براي حفظ منافع تكنولوژيكي خود و سرمايه گذاري بر روي قابليت هايي كه براي حفظ منافع مان و شكست و غلبه بر هردشمني نياز خواهد بود, انجام ميدهيم...».

نيروهاي امنيتي عراقي اعضاي مجاهدين خلق را مورد ضرب و شتم قرار داده اند

تلويزيون البابليه : يكشنبه 25 اسفند 1387(15 مارس 2009)

« منابع سازمان اپوزيسيون مجاهدين خلق گفتند كه نيروهاي امنيتي عراقي با باتوم هاي برقي اعضاي اين سازمان را در ورودي قرارگاه اشرف در استان ديالي واقع در شمال شرقي عراق, مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند. اين منابع گفتند اين حادثه زماني رخ داد كه نيروهاي امنيتي جديد عراقي جاي نيروهاي قديمي را گرفتند و از اعضاي اين سازمان خواستار تخليه يكي از ساختمانهاي قرارگاه شدند ولي اعضاي سازمان با تخليه ساختمان مخالفت كرده و گفتند كه اين محل براي ساليان سال محل استقرار آنها بوده است. اين منابع تاكيد كردند كه نيروهاي امنيتي عراقي تهديد كردند در صورتي كه ساختمان تخليه نشود آن را با زور تصرف خواهند كرد. اين سازمان از نوري المالكي نخست وزير و سازمان ملل و كميته بين المللي صليب سرخ براي دخالت جهت توقف به تعبير آنها تجاوزات عليه اين سازمان استمداد طلبيد.

سؤال: آيا حادثه امروز باعث بروز تنش در روابط بين سازمان مجاهدين خلق و برخي طرفها در دولت عراق نمي شود؟

سرمد عبدالكريم مدير خبرگزاري اخبار عراق از دانمارك : طي دو روز گذشته حوادثي در شهر اشرف كه محل استقرار 3500 زن و مرد عضو سازمان مجاهدين خلق مي باشد , در جريان است. نيروهاي نظامي تلاش كردند كه با زور بر يك ساختمان محل استقرار زنان مجاهدين در داخل قرارگاه اشرف كنترل پيدا كنند. آنها ارتباط شهر اشرف را قطع كرده و آن را به محاصره خود درآورده اند و بارها براي تعرض به اين ساختمان تلاش كرده اند. آنچه امروز عجيب و غريب مي نمود اين بود كه يكانهاي نظامي حفاظت كننده اطرف شهر اشرف با يكانهاي جديدي جابجا شدند و اين نيروها با باتوم هاي برقي به افراد بدون سلاح اين ساختمان تعرض كردند و آنها را مورد ضرب و ستم قرار دادند و آنها را تهديد كردند كه در صورتي كه تا ساعت 1200 به وقت بغداد اين ساختمان را تخليه نكنند , نيروهاي نظامي با زور وارد اين ساختمان خواهند شد و اين ساختمان را به تصرف خود در خواهند آورد. مي دانيم كه اين ساختمان كه در داخل شهر اشرف قرار دارد, با تلاش خستگي ناپذير و اموال ساكنين اشرف بنا شده و نيروهاي عراقي حق ورود به اين مكان را ندارند چرا كه اين ساختمان در داخل شهر اشرف قرار دارد. امروز يك تحول ديگري نيز وجود داشت و آن اينكه براي اولين بار از ورود كاروانهاي مواد غذايي به داخل اشرف جلوگيري بعمل آمد و اين يك اقدام خطرناك مي باشد و اين به معني محاصره براي جلوگيري از ورود مواد غذايي مي باشد, كما اينكه چند روز قبل هم از ورود تمامي كاميونهايي حامل مواد پزشكي و تداركاتي به داخل شهر اشرف جلوگيري بعمل آوردند ولي امروز حتي از ورود كاميونهاي حامل مواد غذايي براي 3500 نفر نيز جلوگيري بعمل آوردند. بر اساس بيانيه صادره از سوي شوراي ملي مقاومت در پاريس, مصاحبه هايي بين هيأتي به نمايندگي از دولت اشغالگر (دولت عراق- م ) با اعضاي اين سازمان در داخل شهر اشرف انجام گرفته و به آنها اجازه داده شده تا با هركس كه خواسته اند بصورت تكي و در حضور افسران آمريكايي مصاحبه كنند, كه طبعا اين مصاحبه ها با اطلاع و حضور كميته بين المللي صليب سرخ صورت گرفته , بنحوي كه تا كنون با 128 تن از اعضاي اين سازمان مصاحبه شده و براي يك بار هم حتي افسر امنيتي مسئول انجام مصاحبه ها مراجعه نكرده و اين به اين معني است كه هيچ اخلالي در كار مصاحبه ها و آنچه از مجاهدين خواسته اند, وجود نداشته است.

سؤال: روز گذشته دفتر مشاور امنيت ملي بيانيه اي صادر كرد و در آن تاكيد كرده بود كه اين سازمان از كار تيم چك خواسته ها ممانعت بعمل آورده و در مقابل نيز اين سازمان قاطعانه اين ادعا را تكذيب نمود. آيا اين اظهارات متقابل با حادثه امروز ربطي دارد؟

سرمد عبدالكريم: بيانيه دفتر مشاور امنيت ملي آماده سازي براي تحركات نظامي غير قانوني عليه شهر اشرف مي باشد. در واقع بيشتر سياستمداران و رهبران كشور اين اقدام را رد كرده اند و من در آژانس با شخصيتهاي شناخته شده و معروفي ملاقات كرده ام و اين براي همه شناخته شده مي باشد كه اين شهر و اعضاي سازمان مجاهدين خلق به هيچكس اذيت و آزاري نرسانده اند و آنها تحت حفاظت بين المللي قرار دارند و موفق الربيعي و غير موفق الربيعي حق برخورد با اين قرارگاه را ندارند چرا كه آنها مشمول حفاظت بين المللي مي باشند و حضور آنها تحت كنوانسيونهاي ژنو مي باشد و لذا اگر چيزي هست دولت عراق مي تواند با سازمانهاي بين المللي ذيربط مطرح كند و نه اينكه با خود افراد اين قرارگاه وارد بحث شود ولي جلوگيري از غذا و دارو و تداركات و يورش به شهر تجاوزي آشكار و غير قابل قبول عليه شهر اشرف مي باشد و واقعا اين بر يك نيروي نظامي شرم و عيب است كه به ساختمان محل استقرار زنان يورش بيرد و اين عمل نه در تاريخ ارتش عراق و نه در تاريخ عشاير عراق هيچ وقت وجود نداشته است. آنچه امروز از تمام عراقيان از شيوخ عشاير و مسئولين احزاب, فراكسيونها, شخصيتهاي سياسي و شخصيتهاي معنوي خواسته مي شود اين است كه همه در يك صف واحد در مقابل ديكته كردنهاي رژيم آخوندي تهران و ديكته كردنهاي خامنه اي بايستند, همان خامنه اي كه غرور او را فرا گرفته و به رئيس جمهور عراق دستور مي دهد, رئيس جمهوري كه مدعي است كشورش مستقل و داراي حاكميت مي باشد. مشاور امنيت ملي مشخص نيست كه براي چه طرفي كار مي كند براي ايران و يا عراق؟ و در واقع اين مسئله عجيب و غريبي است. من معتقدم كه مجاهدين خلق كساني هستند كه مورد استقبال و مهمان مردم عراق مي باشند و از عراقيان حمايت و حفاظت از آنها طلب مي شود , چرا كه ما اين اقدامات را قاطعانه رد مي كنيم و ما موضع نخست وزير و يا رئيس پارلمان را نمي دانيم چرا كه فقط بيانيه ها از سوي دفتر مشاور امنيت ملي صادر مي شود كه گويي يك دولت مستقل مي باشد.

سؤال: اين حادثه چگونه مي تواند بر آينده روابط بين اين سازمان و دولت عراق تأثير بگذارد بويژه اينكه برخي از اعضاي اين سازمان مي گويند كه از سوي نيروهاي امنيتي عراقي مورد ضرب و شتم واقع شده اند؟

سرمد عبدالكريم: من فكر مي كنم كه اين موضوع حساس و خطرناك مي باشد و بايد فورا به قوه قضائيه عراق ارجاع داده شود و بايد شخص نخست وزير شخصا در اين موضوع دخالت كند, چرا كه نيروهاي ارتش و يا نيروهاي امنيتي مجاز به ضرب و شتم هيچ فردي چه عراقي و چه غير عراقي نمي باشند و اين در حالي است كه آنها در پشت سياج هاي حفاظت شده قرار دارند و اين سياج يك منطقه خلع سلاح شده و حفاظت شده بين المللي مي باشد. عمليات يورش و تجاوز و ورود به داخل شهر اشرف در حيطه صلاحيت اين نيروها نيست. من معتقدم كه وضعيت بايد به همان وضعيت قبل از سال جديد برگردد, يعني به قبل از انعقاد توافقنامه امنيتي برگردد و نيروهاي اشغالگر آمريكايي نيز بايد به تعهدات خود در حفاظت از اين شهر در مقابل تحويل دادن سلاح اين سازمان بر اساس توافق صورت گرفته بين سازمان مجاهدين خلق و نيروهاي اشغالگر وفا كنند. من معتقدم كه يك مسئوليت مستقيم بر گردن نيروهاي اشغالگر آمريكايي و سازمان ملل و كميته بين المللي صليب سرخ و هلال الاحمر عراق و اتحاديه عرب و كنگره اسلامي براي دخالت فوري به منظور جلوگيري از بي مبالاتي خامنه اي و احمدي نژاد و رفسنجاني وجود دارد. رفسنجاني اخيرا براي ترتيب دادن چنين صحنه هايي از عراق ديدن كرده بود. 4 روز قبل از سه تن از فرماندهان سپاه قدس در اين منطقه يعني منطقه ديالي دستگير شدند و جلساتي در جريان مي باشد و هزينه هايي صرف مي شود تا اين منطقه خلع سلاح شده كه در آن يك قطعه سلاح هم وجود ندارد, محاصره شود. آيا فرد مسلح شرم نمي كند كه به افراد مدني و بدون سلاح و زنان و به ساختمان ويژه زنان تعرض مي كند؟ در كدام عرف عشايري و يا اجتماعي به ساختمان زنان وارد مي شوند و به آن حمله مي كنند؟ من فقط از موفق الرببعي و رهبران دولت سؤال مي كنم كه آيا كسي مي تواند به مردم به اين شيوه تعرض كند؟ اگر آنها خواستار داشتن روابطي درست مي باشند, اين رژيم يعني رژيم آخوندها در تهران يك رژيم منزوي است و تحت تحريم بين المللي است. دو روز قبل پرزيدنت باراك اوباما تصميم به ادامه تحريم ها عليه ايران گرفت. ما رفتار و عملكرد ايران در عراق را مي دانيم . به اعتراف مقامات عراقي و در رأس آنها نوري المالكي رئيس دولت اشغال مي گويد كه دخالتهاي ايران در عراق روشن و واضح است و دولت به آن اعتراف مي كند. آيا مي شود با رژيم آخوندها به اين شيوه مقابله كرد. من كه واقعا تعجب مي كنم».

کاخ سفید از انتصاب کریستوفر هیل به عنوان سفیر آمریکا در عراق دفاع کرد

کاخ سفید از اقدام باراک اوباما، رییس جمهوری آمریکا در انتصاب کریستوفر هیل به عنوان سفیر ایالات متحده در عراق دفاع کرد. پیشتر، هیل نماینده آمریکا در گفت وگوهای هسته ای با کره شمالی بود.

رابرت گیبس، سخنگوی کاخ سفید روز جمعه گفت کریستوفر هیل توانایی هایش را در فهم و حل شرایط سیاسی بسیار پیچیده ثابت کرده است.

یک سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا نیز گفت کریستوفر هیل در جلسه بررسی سوابقش در سنای آمریکا جزییات بیشتری از سوابقش را در اختیار نمایندگان خواهد گذاشت و به نگرانی های آنان توجه خواهد کرد. سخنگو افزود وزارت امور خارجه آمریکا اطمینان کامل به کریستوفر هیل دارد.

جان مک کین و لیندزی گراهام دو سناتور ایالات متحده از نامزد کردن کریستوفر هیل به عنوان سفیر آمریکا در عراق انتقاد کرده اند. آنها می گویند نگران عدم تجربه کریستوفر هیل در درک روابط موجود در خاورمیانه و مبارزه با تروریسم هستند. به گفته مک کین و گراهام، پرزیدنت اوباما باید در معرفی کریستوفر هیل تجدید نظر کند.

رابرت گيتس معتقد است که کمتر شدن خشونت ها در عراقد تا حدي به خاطر عملکرد او در دو سال اخير بوده است

رابرت گيتس، وزير دفاع آمريکا، گفته است که اين کشور در آينده، فقط در صورتي دست به اقدام پيشگيرانه نظامي عليه يک کشور ديگر خواهد زد که آمريکا مستقيما در معرض خطر حمله قرار داشته باشد.

آقاي گيتس همچنين در ارتباط با درس هايي که آمريکا مي تواند از جنگ در عراق بگيرد، گفت اطلاعاتي که توسط سازمان هاي اطلاعاتي آمريکا جمع آوري مي شود، بايد با دقت بيشتري بررسي شوند.

آمريکا بر اساس اطلاعاتي که مي گفت عراق در حال ساخت تسليحات کشتار جمعي است در سال 2003 به آن کشور حمله کرد.

رابرت گيتس در دوره رياست جمهوري جورج بوش، رئيس جمهوري سابق آمريکا نيز پست وزارت دفاع را بر عهده داشت.

آقاي گيتس در گفتگو با شبکه تلويزيوني "پي بي اس" آمريکا گفت: "درس هايي که از پيدا نشدن تسليحات کشتار جمعي در عراق و مسائل ديگر در عراق گرفته ايم، باعث شده که هر رئيس جمهوري که در اين کشور بر مسند قدرت بنشيند با احتياط زيادي وارد جنگ با کشوري ديگري بشود."

او در اظهارت روز گذشته خود که در واکنش به سوالاتي که در باره درس هاي عراق و همچنين "دکترين" جنجال برانگيز جورج بوش که حمله پيشگيرانه به کشوري ديگر را مجاز دانسته است، گفت به نظر او "بزرگترين درسي که آمريکا از حمله به عراق گرفت، اين بوده که اگر قرار است به کشوري بر اساس اطلاعات خاصي حمله شود بهتر است که از صحت و سقم آن کاملا اطمينان حاصل کرد."

وزير دفاع آمريکا، که پيش از پست وزارت دفاع آمريکا، رئيس مرکز اطلاعات اين کشور، سيا، بوده است، گفت: "به نظر من اولين سد اطلاعاتي که بايد از آن عبور کرد پاسخ به اين سوال است که آيا آمريکا در خاک خودش مستقيما مورد حمله قرار خواهد گرفت يا نه. دومين سد نيز معتبر بودن اطلاعاتي است که جمع آوري شده است."

آقاي گيتس، در برنامه "تويس اسمايلي" (Tavis Smiley Show)،در شبکه پي بي اس آمريکا همچنين گفت که اشتباه بزرگي که دولت قبلي اين کشور - که او در سال 2006 به آن پيوست - کرد، اين بود که براي "جنگي فوري و در کل متعارف" خود را آماده کرده بود.

دولت جورج بوش بر اين باور بود که "صدام را از قدرت ساقط خواهد کرد و با سرعت امور کشور را به دست عراقي ها خواهد سپرد."وزير دفاع آمريکا افزود: "ما انتظار جنگي کشدار عليه شورشيان را نداشتيم."

او گفت معتقد است بعد از تجربه عراق مصمم است مهارت هايي که براي مقابله با شورشيان در عراق کسب شده است به بخش دائمي از آموزش هاي نظامي در آمريکا تبديل کند.رابرت گيتس همچنين گفت که خشونت در عراق به ميزان زيادي کاهش يافته که به خارج کردن تدريجي نظاميان آمريکا از آن کشور کمک مي کند.او گفت ارتباطي ميان حملات انتحاري اخير و تصميم ماه گذشته باراک اوباما، رئيس جمهوري آمريکا، براي خارج کردن هزاران سرباز ارتش آمريکا از عراق تا شش ماه آينده، وجود ندارد.آقاي گيتس گفت اکنون جنگ در افغانستان "بزرگترين چالش" کاري او به شمار مي آيد.

آمريکا قرار است در ماههاي آينده هفده هزار سرباز تازه نفس به جنوب افغانستان اعزام کند. ».

پشتیبانی پارلمان فرانسه از پیوند کامل با ناتو

پس از گذشت ۴۳ سال، پارلمان فرانسه با ۳۲۹ رأی موافق در برابر ۲۳۸ رأی مخالف پیوستن کامل به ناتو را تصویب کرد. با این حال فرانسوا فیون، نخست‌وزیر، در جمع نمایندگان اظهار داشت که فرانسه متحد آمریکا خواهد بود و نه سرسپرده.

سال ۱۹۶۶، یعنی در زمان ریاست‌جمهوری شارل دوگل بود که فرانسه پس از تبدیل شدن به کشوری هسته‌ای از عضویت در ساختار فرماندهی نظامی ناتو سرباز زد. تصمیم نیکولا سارکوزی، رییس‌جمهور کنونی این کشور هرچند با تصویب نمایندگان پارلمان روبرو شد، اما با این حال مخالفانی را نیز به همراه داشت.

انتقادها بیش از همه از جانب اپوزیسیون چپ فرانسه بود که معتقد هستند این اقدام باعث خواهد شد تا فرانسه استقلال سیاست خارجی خود را از دست بدهد و به پیروی از آمریکا روی آورد. در اوایل ماه آوریل و در زمان نشست سران ناتو، سارکوزی قصد دارد تا فرانسه را پس از ۴۳ سال تماما با ناتو سازگار کند.

بر طبق قانون اساسی فرانسه برای پیوستن دوباره به ناتو نیازی به رأی پارلمان نبود، اما از آن‌جایی که این تصمیم از سوی برخی از نمایندگان اکثریت دولت هم با مقاومت روبرو شد، فرانسوا فیون، نخست‌وزیر فرانسه خواستار رأی اعتماد نمایندگان نسبت به این تصمیم شد. او پیش از رأی‌گیری خطاب به نمایندگان گفت: «ملت ما از هیچ‌کسی دستور نمی‌گیرد و ما بنا بر منافع و عقاید خود جلو خواهیم رفت.» او همچنین اشاره کرد که ناتوی امروز دیگر ناتوی سال ۱۹۶۶ نیست که درگیر بحران میان غرب و شرق باشد.

نیکولا سارکوزی در توجیه این تصمیم، بازگشت فرانسه به ساختار فرماندهی نظامی ناتو را در هدف افزایش نفوذ این کشور و همچنین اروپا در این پیمان می‌داند. فیون نیز این بازگشت را راهی در جهت "ساده‌ و سبک‌کردن ساختار کنونی" عنوان کرد. او همچنین متذکر شد که روابط فرانسه با مسکو به واسطه‌ی گسترش شتابزده‌ی ناتو نباید آسیب ببیند و اظهار داشت که فرانسه و هم‌پیمانان آلمانی به ضرورت احترام به مسکو اعتقاد دارند. فیون اضافه کرد که کشورش رابطه‌ی ویژه‌ای با ملت روسیه دارد همانگونه که با آمریکا.

صدراعظم آلمان، آنگلا مرکل نیز از این اقدام سارکوزی استقبال کرد و او را به سبب اتخاذ چنین تصمیم "نه چندان ساده‌ای" تشویق نمود.

با این حال لورن فابیو، نخست‌وزیر پیشین فرانسه و یکی از مخالفان این اقدام، گفت که پیوستن به ناتو "ریسک‌های واقعی" با خود دارد و این تصمیم یک "اتفاق نظر ملی" در سیاست خارجی و امنیتی فرانسه را که قدمت آن به چهار دهه‌ی پیش باز می‌گردد، از بین می‌برد.

آمریکا استراتژی جدید در افغانستان را اعلام کرد. بر این اساس، شمار نیروهای امنیتی افغانستان دو برابر می‌شود. این در حالی است که احساس امنیت افغان‌ها در مقایسه با ۵ سال پیش کاهش یافته و خشونت‌ها هر روز قربانی می‌گیرند.

در حالی‌که کشورهایی هم‌چون دانمارک و کانادا نیروهای خود را گام به گام از افغانستان خارج می‌کنند، آمریکا قصد دارد ۱۷ هزار نیروی جدید به این کشور بفرستد و بار اصلی برقراری امنیت را بر دوش بکشد. واشنگتن پست و نیویورک تایمز گزارش دادند که دولت جدید آمریکا قصد دارد شمار نیروهای امنیتی و انتظامی افغانستان را دو برابر کند تا علاوه بر بهبود شرایط امنیتی، بازسازی زیرساخت‌های غیرنظامی سرعت بگیرد.

به گزارش واشنگتن پست، بنا بر استراتژی جدید، نیروهای امنیتی و سربازان افغانستان به ۴۰۰ هزار تن افزایش می‌یابد که بدین ترتیب از دو برابر هم بیشتر می‌شود. برای آماده‌کردن مقدمات و سازماندهی نیروها و برنامه‌های آموزشی، باید صدها مشاورهای نظامی به منطقه اعزام شوند. به نوشته واشنگتن پست، آمریکا قصد دارد مأموریت‌های غیر نظامی خود را در افغانستان افزایش دهد.

تعلیم نیروهای امنیتی افغانستان، مقدمه خروج تدریجی نیروهای نظامی خارجی از این کشور است، امری که بر اساس برنامه‌ریزی‌ها صورت نمی‌گیرد. در حالی‌که برنامه آموزش ارتش ملی افغانستان با موفقیتی قابل قبول پیش می‌رود، آموزش نیروی پلیس این کشور لنگ‌لنگان به مسیر خود ادامه می‌دهد.

واشنگتن پست با اتکا به گزارش‌هایی از منابع غیررسمی می‌نویسد که از ۴۰۰ هزار نیروی یاد شده، ۲۶۰ هزار سرباز هستند و مابقی را نیروهای پلیس، مرزبانان و واحدهای ویژه تشکیل می‌دهند. در حال حاضر حدود ۹۰ هزار سرباز و ۸۰ هزار پلیس در افغانستان مشغول هستند. بسیاری از پلیس‌ها البته آموزش‌های کافی ندیده‌اند.

نیویورک تایمز می‌نویسد که تنها آموزش و سازماندهی نیروهای امینتی در افغانستان، در ۶ یا ۷ سال آینده بین ۱۰ تا ۲۰ میلیارد دلار هزینه در بر خواهد داشت. این مبلغ در هر سال، از مجموع بودجه سالانه دولت افغانستان (۱/۱ میلیارد دلار) بیشتر خواهد بود. البته این مبلغ بدون هزینه‌های جانبی نیروهاست.

ایالات متحده استراتژی جدید را در نشست آینده سران ناتو در ماه آوریل در فرانسه و آلمان مطرح خواهد کرد.

۶۴ هزار تن از ۴۰ کشور دنیا در چارچوب مأموریت نیروهای حافظ صلح بین‌المللی (ایساف) به رهبری ناتو در افغانستان حضور دارند. ۱۶ هزار سرباز به ائتلاف تحت رهبری آمریکا تعلق دارند که در جستجوی تروریست‌ها هستند و همزمان نیروهای امنیتی افغانستان را نیز تعلیم می‌دهند. نیروهای آلمان ۳ هزار و ۸۰۰ نفرند. آلمان قرار است به زودی ۶۰۰ تن دیگر نیز به افغانستان اعزام کند.

جو وحشت بر افغانستان سایه افکنده است. ۶۳ درصد مردم شرایط امنیتی را بدتر از ۵ سال قبل می‌بینند. در سال ۲۰۰۴، هفتاد و پنج درصد مردم امید به بهبود شرایط داشتند. مطالعات سازمان‌های بشردوستانه، همچون "اُکسفام" و "Care" و "نجات کودکان"، در افغانستان نیز مهر تأییدی بر این اعداد و ارقام هستند.

گزارش‌های کنونی در مناطق مختلف افغانستان در مقایسه با ۵ سال پیش، حکایت از افزایش خشونت، عملیات انتحاری، بمب‌گذاری و درگیری با نیروهای طالبان دارند. سازمان‌های بشردوستانه همچنین ادعا می‌کنند که مردم افغانستان امید خود را به کاهش نبردهای مسلحانه از دست داده‌اند و اعتمادشان به نیروهای خارجی داشتند، کمتر و کمتر شده است. بسیاری از مردم انتظار دارند که نیروهای بین‌المللی حضور خود را برای برقراری امنیت پررنگ‌تر کنند، بسیاری نیز در مقابل، این نیروها را عامل اصلی ناآرامی‌ها می‌دانند.

در مطالعات جدید، از فعالیت‌های شورشی، پلیس‌های فاسد، جنگ قدرت و تأثیرات منفی کشورهای همسایه، در کنار فقر و بیکاری، به عنوان عوامل اصلی احساس ناامنی مردم افغانستان نام برده شده است. سازمان‌های بشردوستانه از سازمان ملل خواسته‌اند تا تلاش‌ها برای برقراری امنیت مردم افغانستان را افزایش داده و از دولت این کشور بیشتر حمایت کنند. به اعتقاد این نهادها، باید با بیکاری مبارزه، سیاست‌های خلع صلاح را بازبینی و سیستم امنیتی را اصلاح کرد.

منابع خبری هچنین از کشته‌شدن یکی از نمایندگان پارلمان افغانستان در ولایت هلمند در جنوب این کشور خبر می‌دهند. داد محمد خان، به نوشته منابع خبری، در اثر انفجار یک بمب کنار جاده‌ای کشته شده است. در این حادثه چهار نفر دیگر از جمله فرمانده پلیس بزرگراه هلمند - قندهار نیز کشته شده‌اند.

از زمان برپایی پارلمان افغانستان در سال ۲۰۰۵، این یازدهمین نماینده پارلمان این کشور است که کشته می‌شود. در سال ۲۰۰۷، شش نفر از اعضای پارلمان افغانستان از جمله مصطفی کاظمی، از رهبران سابق جهادی، در اثر انفجاری در شمال افغانستان کشته شدند.

خان از منتقدان گروه طالبان بود. این گروه مسئولیت بمب‌گذاری را پذیرفته است.

اسامه بن‌لادن، رهبر طالبان، در پیام صوتی جدیدی که به او نسبت داده شده است، از طرفداران خود خواسته تا شیخ شریف احمد، رئیس جمهور جدید سومالی را سرنگون کنند. وی رئیس جمهور جدید و میانه‌روی سومالی را «عضوی از کافران» خوانده است. به گزارش بی‌بی‌سی، بن لادن در پیام خود گفته که شریف احمد «رویه خود را تغییر داده» و در دولت وحدت ملی «به کافران پیوسته است» . وی ادامه داده که «انسان‌های دانا چگونه باور می‌کنند که کسانی که تا دیروز در اصول دین، دشمن هم بودند، امروز دوست یکدیگر باشند؟ این تنها زمانی ممکن است که یکی از دو طرف از دین خود برگشته باشد.»

احمد از ماه ژانویه امسال (۲۰۰۹) به قدرت رسیده است. وی قول داده که اصول شریعت را در کشور جاری کند. تندروهای اسلامی "الشباب" که از متحدان طالبان هستند، با متهم‌کردن احمد به خیانت به ارزش‌های اسلام و نزدیکی به غرب، به او اعلام جنگ کرده‌اند.

سومالی درگیر جنگ‌های داخلی است و از سال ۱۹۹۱ دولت کارآمدی در این کشور وجود ندارد. بسیاری از شهرهای این کشور تحت سلطه‌ی شبه‌نظامیان الشباب قرار دارند.

بن لادن در پیامی که شنبه گذشته از او پخش شد، به قتل رهبران معتدل کشورهای عربی فرا خوانده بود.

تحليل اوضاع ايران و عراق در رسانه هاي جمعي

بررسی روزنامه های شنبه 24 اسفند تهران

بیش تر روزنامه های صبح اولین روز از آخرین هفته سال، سخنان رهبر جمهوری اسلامی را کنار عکسی که وی را همراه با هاشمی رفسنجانی و اعضای مجلس خبرگان رهبری نشان می دهد، در تیتر اول خود آورده اند. اعتماد ملی با تیتر بزرگ "قطار پیشرفت کشور به سرعت در حال حرکت است گرچه عده ای احساس نمی کنند"، ایران روزنامه دولت با جمله ملت و دولت توانائی حل هر مشکلی را دارند، روزنامه جمهوری اسلامی با افق دید جامعه روشن و پرطراوت است اشخاص تاثیرگذار ذهن ها را با ناامیدی آلوده نکنند، رسالت با عنوان ملت و دولت در مسیری صحیح حرکت می کنند، کیهان هم با این تاکید که توضیح رهبر به برخی از افراد تاثیر گذارست نوشته اطلاعات غلط به شما می دهند، سیاه نمائی نکنید و جام جم هم در تیتر اصلی خود نوشته مردم را بدبین و ناراضی نکنید.

تصمیم مجلس به حذف یارانه های نقدی و در نتیجه تغییر لایحه بودجه پیشنهادی دولت تیتر اصلی چند روزنامه دیگرست. آفتاب یزد در عنوان اول خود نوشته به تصمیم مجلس دولت نه سوخت را گران كند نه يارانه‌نقدي بدهد ، دنیای اقتصاد با تیتر پایان بودجه با اعتراض دولت، خبر داده که سهم بنزین آزاد در سبد مصرف افزایش می یابد و سرمایه روزنامه دیگر اقتصادی صبح هم با عنوان صد تومان، نرخ عرضه 80 لیتر سهمیه ماهانه شخصی ها در تیتر بزرگ نوشته حذف یارانه بنزین وارداتی.

گپ و گفت سياسي در سالگرد يادگار امام تیتر اول روزنامه اعتماد است و صدای عدالت هم از جلسه بي‏نتيجه دولت و بانك مركزي براي تعيين سود خبر داده است.

علی سرزعیم در سرمقاله دنیای اقتصاد درباره علل رد شدن طرح هدفمند کردن یارانه‌ها در مجلس نوشته آنچه در مجلس رخ داد، برآیند رویارویی عظیم و شدید دولت برای اجرای این طرح و بدبینی توام با تشکیک در سمت دیگر بود که انعکاسی از وضعیت جامعه داشت. در سطح افکار عمومی ائتلافی شکل گرفته بود که همه بر نفی یا حداقل تعلیق موقت این طرح متفق‌القول بودند.

به نوشته این کارشناس اقتصادی در مواجهه عموم مردم و به تبع آن نمایندگان مجلس با این طرح، نوعی بی‌اعتمادی نهفته است. این اعتماد یا بی اعتمادی چیزی نیست که به صورت دفعتا ایجاد یا مضمحل گردد، بلکه در گذر زمان و در پرتو ارزیابی‌های تدریجی افراد از رفتار دولت ایجاد می‌شود. به عبارت دیگر، دولت اگر از رد طرح مذکور ناراحت است، باید به عملکرد گذشته خود در اموری غیر از طرح هدفمند کردن یارانه‌ها نگاه کند و علت را در آنجا جست‌وجو کند.

موسی الرضا ثروتی در سرمقاله سرمایه انگیزه حذف یارانه ها را در مجلس، در این نگرانی دیده که بودجه قابلیت اجرا نداشته باشد چنان که در بخش منابع، دولت درآمد شرکت هایی دولتی را ۵۵۰۰ میلیارد تومان پیش بینی کرده است در حالی که به گفته کردزنگنه رئیس سازمان خصوصی سازی، سازمان متبوع وی مبلغ سه هزار میلیارد تومان را برای شرکت های دولتی به دولت پیشنهاد کرده، در نتیجه به نظر می رسد در سال آینده حدود ۲۵۰۰ میلیارد تومان از این ردیف درآمدی محقق نشود.

به نوشته این اقتصاددان در بخش مصارف نیز حدود ۱۰ هزار میلیارد تومان یارانه پنهان مربوط به برق، بنزین و گازوئیل پیش بینی نشده است. از این میزان چهارهزار میلیارد تومان مربوط به برق و شش هزار میلیارد تومان مربوط به بنزین و گازوئیل است. دولت در واقع با توجه به ۸۵۰۰ میلیارد تومان هدفمندکردن یارانه ها، این یارانه ها را در بودجه پیشنهاد نکرده بود اما با حذف بند یاد شده در عمل ۱۰ هزار میلیارد تومان یارانه پنهان در بودجه پیش بینی نشده است.

آفتاب یزد درباره گزارش تفریغ بودجه سال 85 که کسانی مانع از آن شدند که نمایندگان مجلس و مردم از آن با خبر شوند نوشته به طور دقيق مشخص نيست كه چه اشخاص و كدام عوامل مانع دسترسي نمايندگان مردم به این گزارش شدند. آيا مثلاً نزديكي انتخابات و نگراني از كاهش اعتماد مردم به "دولت اصولگرا در اين موضوع نقشي داشته است؟ آيا عوامل عدم توزيع گزارش تفريغ، همان كساني هستند كه در سال 86‌ اعلام كردند: با دولت مشكلاتي داريم اما براي حفظ وحدت اصولگرايان، سكوت مي‌كنيم؟"

به نوشته سردبیر آفتاب یزد شايد هم تصميم به ممانعت از توزيع گزارش تفريغ بودجه را بايد متاثر از اراده كساني دانست كه چند روز قبل با صراحت بر كنترل انتقادات از دولت نهم - به خاطر جلوگيري از بهره‌برداري اصلاح‌طلبان- تاكيد كردند! ‌ممكن است دلايل ديگري نيز براي اين كار وجود داشته باشد.

در پایان این مقاله به طعنه نوشته شده شايد تصميم‌گيران مجلس هم به همان نتيجه‌اي رسيده‌اند كه رئيس جمهور اخيراً اعلام كرد"اشتباه ديوان محاسبات در بررسي عملكرد دولت!" البته اين فرض نمي‌تواند چندان دقيق باشد اما هر يك از فرضيات فوق كه پذيرفته شود سكوت و مخفي‌كاري نمايندگان مجلس، برخلاف سوگندي است كه در بدو ورود به مجلس توسط هر يك از نمايندگان ادا مي‌شود.

کیهان در نقد تحرکاتی که در هفته های اخیر بین اعراب به وجود آمده نوشته سعودی و مصر در مذاکرات اخیر خود با مشکلات عدیده ای مواجه اند یکی از این مشکلات این است که از سوریه می خواهند که روابط نقد و مؤثر با مقاومت را که اساسی ترین وجه اقتدار دولت سوریه را تشکیل می دهد، با وعده نسیه آزادی جولان معاوضه کند. بشار اگرچه جوان است ولی خوب می داند که مذاکرات، وعده ها و ژست های سیاسی دولت های عربی هیچگاه نتیجه بخش نبوده است.

به نظر سرمقاله کیهان اما در عین حال نباید از کنار تحولاتی که حول محور مهار مقاومت دنبال می شود و بدون تردید یک پروسه آمریکایی- اسرائیل است عبور کرد. مقاومت در جنگ های 33 و 22 روزه به پیروزی درخشان و اعجاز گونه دست یافته است ولی برای آنکه در فرآیند سیاسی حزب الله بر توطئه گران غالب شود، درایت بیشتر و زمان بیشتری نیاز است این موضوعی است که دستگاه سیاست خارجی ما باید بیش از هر دستگاه دیگر مراقب آن باشد.

صدای عدالت در سرمقاله خود درباره احتمال میانجی گری ترکیه در مذاکرات ایران و آمریکا نوشته براي آمريکا موقعيت برتر و موثر ترکيه در منطقه حساس خاورميانه بسيار مطلوبتر از موقعيت و نفوذ ايران در اين منطقه است، چرا که ترکيه نه تنها عضو ناتو و به نوعي متحد نظامي آمريکا به شمار مي رود، از ساختاري لائيک نيز برخوردار است.

به نوشته این روزنامه ميانجيگري ترکيه، منجر به تقويت جايگاه اين کشور در منطقه مي شود و از آنجا که ترکيه رقيب منطقه اي ايران است، دادن چنين فرصتي به آن، نمي تواند در دراز مدت به نفع کشورمان باشد؛ هيچ کس رقيبش را تقويت نمي کند. بنابر اين، به نظر مي رسد که نمي توان به پيغامهاي مقامات ترکيه چندان خوشبين بود و بهتر آن است که با احتياط زمينه هاي ديگري براي تحول در روابط ايران و آمريکا جست وجو شود.‏

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود نوشته كساني كه تاكنون تصور مي كردند يخ هاي روابط ميان ايران و آمريكا را كه 30 سال است هر روز بر انجماد آنها افزوده مي شود مي توانند آب كنند اكنون بايد به اين نتيجه برسند كه دل خوش كردن به پوست سياه اوباما و يا شعار «تغيير» او دل بستن به سراب است و آمدن و رفتن افراد نمي تواند در سياست هاي كلي واشنگتن كه بر خوي سلطه گري مبتني است تحولي بنيادين ايجاد كند. اقداماتي از قبيل ارسال پيام تبريك به مناسبت انتخاب اوباما به رياست جمهوري يا اعلام آمادگي براي مذاكره و يا انتظار تجديدنظر در سياست هاي دولت آمريكا كاملا ناشيانه و ساده لوحانه بود.

این روزنامه اضافه کرده ما هرگز از اعلام بي نيازي به آمريكا و تكيه بر سياست بي اعتنائي به اظهارات فريبكارانه دولتمردان آمريكائي ضرر نمي كنيم. اين سياست بي صبري و عجله در تصميم گيري و اظهارنظرهاي بي موقع است كه همواره مشكل ساز است و دشمن را به طمع مي اندازد و مطالباتش را بالا مي برد. دولتمردان جمهوري اسلامي بايد با متانت در برابر مسائل پيچيده اي همچون برخورد با آمريكا عمل كنند و از اظهارنظرهاي شتاب زده پرهيز نمايند و مهمتر آنكه پا را از حوزه مسئوليت و اختيارات خود فراتر نگذارند.

احسان نراقی در اعتمادملی نوشته در ماه‌هاي باقيمانده تا انتخابات، نامزدهای انتخاباتی اصلاح طلب با مردم، فضاي عمومي و افكار فعلي مردم ايران بيشتر آشنا خواهند شد و همچون يك روح در سه پيكر عمل خواهند كرد. گفت‌وگوي مستقيم با مردم فقط فضاي انتخاباتي را صيقل نمي‌دهد، به امكانات عمل كانديداها و كنش سياسي آنها نيز قدرت مي‌بخشد و مردم به تدريج با اين جريان مشفق و علا‌قه‌مند به سرنوشت و سربلندي ايران بيشتر آشنا خواهند شد.

به نظر این جامعه شناس به جاي پرداختن به جزئيات تفرقه‌افكنانه و ابراز نگرانی از وجود سه نامزد اصلاح طلب بايد از وضع و امكان موجود به‌نفع شرايط مردم‌سالا‌رانه بهره گرفت به خصوص که فضاي اعتماد و احترام در ميان كانديداهاي اصلا‌حات امري است كه تاكنون به اين صورت در ميان رقباي سياسي سابقه نداشته و كروبي و خاتمي و موسوي در عين برخي تفاوت‌ها در برنامه و بيان سياسي نه‌تنها از فضايل يكديگر و حفظ حرمت هم دريغ نمي‌ورزند بلكه در جهت اعتلا‌ي يكديگر مي‌كوشند.

بررسی روزنامه های تهران؛ سه شنبه ۲۷ اسفند

پاسخ رییس مجلس به نامه رییس جمهور عنوان اصلی بیش تر روزنامه های صبح امروز است. آفتاب یزد این خبر را با تیتر لاریجانی نامه احمدی نژاد را بایگانی کرد منعکس کرده و اعتماد با عنوان بزرگ آقای رییس جمهور نامه شما اقدامی ندارد، اعتماد ملی در عنوان اصلی خود از قول علی لاریجانی نوشته آخرين اعتراض رئيس‌جمهور بيشتر به طنز شباهت دارد و دنیای اقتصاد پاسخ به اخطار احمدی نژاد را تیتر اصلی خود قرار داده است. مردم سالاری با عنوان اخطار رییس جمهور وجاهت قانونی ندارد این گزارش را در صدر مطالب خود آورده است. سرمایه نیز در تیتر اصلی خود نوشته آقای رییس جمهور اخطارتان وجاهت قانونی ندارد، و ایران با تیتر ادب، قانون و منطق زیر پای سیاست نظرات مخالف با نامه رییس مجلس را منعکس کرده است.

کیهان تنها روزنامه صبح است که خبر داده در آخرین لحظات دیشب مجلس با رعایت نظر شورای نگهبان ایرادهای بودجه 88 را اصلاح کرد.

روزنامه جمهوری اسلامی با تیتر بیست طرح بزرگ صنعتي و معدني براي توسعه استان کردستان تصويب مي شود گزارش سفر رییس جمهور احمدی نژاد را در بالای صفحه اول خود آورده و رسالت نیز با تیتر کردستان یک پارچه به استقبال احمدی نژاد رفت به همین خبر پرداخته است.

حمید رضا برادران شرکا در سرمقاله روزنامه سرمایه نوشته در ارتباط با اخطار قانون اساسی رئیس جمهوری و پاسخ رئیس مجلس درباره روند تصویب بودجه 88 به یک نکته مهم باید توجه داشت که بودجه طبق قوانین موجود (قانون اساسی، برنامه و بودجه و آیین نامه داخلی مجلس) در حال طی کردن مراحل قانونی است، بنابراین حتی اگر رئیس جمهوری ایراد یا اعتراضی نسبت به تصویب بودجه داشته باشد می تواند این اعتراضات را عنوان کرده و مجلس نیز پاسخگوی آن باشد.

رییس سابق سازمان مدیریت و برنامه ریزی در این مقاله توجه داده که علاوه بر تذکر قانون اساسی باید تذکری هم درباره نادیده گرفتن اهداف برنامه چهارم به دولت داده می شد.

در انتهای این مقاله تاکید شده که علاوه بر لایحه هدفمند کردن یارانه ها در مورد خود بودجه 88 هم باید به نکته مهم دیگری توجه داشت . دولت باید بودجه را با توجه به شرایط بحران جهانی به ترتیبی تنظیم کند که با انعطاف کامل بتوان در برابر نوسان های بازار نفت اقتصاد کشور را محافظت کند.

آفتاب یزد در سرمقاله خود نوشته اين برنامه چهارم و سند چشم‌انداز چيست كه احتمال تخطي مجلس از آن، رئيس‌جمهور را تا اين حد نگران كرده است و بر همين اساس، تذكري براي مجلس مي‌فرستد كه از نظر بسياري از حقوقدانان، فاقد استحكام حقوقي مي‌باشد؟ آيا اين برنامه، اخيرا به جمع مقدسات پيوسته است؟

سردبیر آفتاب یزد تاکید کرده براساس احكام برنامه چهارم - كه ناگهانتا اين حد مقدس شده است- رئيس‌جمهورهمه ساله بايستي در زماني مشخص، عملكرد يكساله دولت خود براي رسيدن به اهداف برنامه رابه مجلس ارائه نمايد.‌آيا حتي يكبار در دوره مسئوليت احمدي‌نژاد، اين حكم برنامه چهارم اجرا شده است؟آيا تاكيدات قانوني در خصوص زمان تقديم لايحه بودجه به مجلس، در تقديم چهارلايحه بودجه دولت احمدي‌نژاد، رعايت شده است؟

در ادامه مقاله آمده رفتار و گفتار بعضي از حاميان دولت نهم در سه سال گذشته نشان مي‌داد كه اقدامات و اظهارات احمدي‌نژاد، به مهم‌ترين ميزان الاعمال براي عده‌اي از آنها تبديل شده است.اكنون به نظر مي‌رسد سران دولت نيز دچار همين توهم شده‌اند و لذا هرگونه مخالفت با مطالبات خود را برنمي‌تابند. دريك كلام، ظاهرا از نظر مسئولان دولتي، جديدترين كتاب مقدس، احكام و اقوالي است كه مورد تاييد سران دولت نهم مي‌باشد و هرگونه تخطي از آن، هـمـچـون شكستن حرمت كتاب‌هاي مقدس، موجب عصبانيت مي‌شود!

محمد رضا تاج الدینی در مقاله ای در اعتماد ملی نوشته تذكر و اخطار رئيس‌جمهور به هيچ‌وجه مبناي قانوني و حقوقي ندارد و ايشان نبايد اين تذكر را صادر مي‌كرد. آقاي رئيس‌جمهور شايد به دو دليل اخطار داده‌اند؛ يا اينكه مصوبه مجلس را برخلا‌ف قانون اساسي ارزيابي كرده‌اند كه به نظر مي‌رسد بررسي اين اشكالا‌ت بر عهده شوراي نگهبان قانون اساسي است كه مصوبه مجلس را منطبق بر قانون اساسي بدانند يا نه، يا اينكه علت اصلي اخطار را در تغيير لا‌يحه پيشنهادي دولت و عدم تامين نظر دولت ديده‌اند كه به نظر مي‌‌رسد در اين رابطه هم اخطار رئيس‌جمهور وارد نيست.

به نوشته نماینده تبریز مجلس طبق قانون اساسي و آيين‌نامه داخلي خود اين اختيار را دارد كه بودجه را تصويب كند يا نكند. مثلا‌ در حذف ماده 31 الحاقي بودجه - هدفمند كردن يارانه‌ها - كه شاه‌بيت اختلا‌ف دولت و مجلس است، در خود مجلس عده‌اي موافق بودند و عده‌اي مخالف اما سرانجام اين ماده حذف شد

در ادامه این مقاله آمده در هر موضوعي موافق و مخالف وجود دارد اما نظر پاياني را قانون مصوب مجلس مشخص مي‌كند. نكته دوم هم این که پاسخ آقاي لا‌ريجاني به رئيس‌جمهور پاسخ مهمي است؛ فارغ از محتوا و ماهيت، دفاع از جايگاه حقوقي و قانوني مجلس است. پاسخی که مجلس را آرام كرد؛ و پاياني بر اين ماجراي حقوقي گذاشت.

رسالت در سرمقاله خود نوشته نامه رئيس جمهور به رئيس مجلس در خصوص عدم رعايت قانون اساسي در تصويب بودجه سال 88 قابل تامل است . اولين سوالي كه در ذهن پديد مي‌آيد اين است كه شوراي نگهبان وظيفه اصلي عدم مغايرت قوانين با قانون اساسي را دارد و رئيس‌جمهور چنين وظيفه‌‌اي را ندارد اما اصل 113 قانون اساسي رئيس جمهور را به عنوان مجري قانون اساسي مي‌شناسد و حداقل او مي‌تواند اخطار دهد كه قانون اساسي رعايت نشده اما نظر و داوري نهايي به عهده شوراي نگهبان است.

به نوشته سردبیر رسالت برخي مطالبي كه رئيس جمهور در اين نامه مطرح كرده است در نگاه اول بديهي به نظر مي‌رسد و نيازي به چون و چرا نيست و حتي در تفسير شوراي نگهبان از اصل 52 قانون اساسي همين معنا تصريح شده است كه لايحه بودجه بايد همچنان «لايحه» باقي بماند و تصويب آن به صورت طرح ممكن نيست .

کاظم انبارلوئی تاکید کرده طي سه دهه گذشته نمايندگان مجلس تصورشان براين بود كه منظور از «بررسي و تصويب » در اصل 52 اين است كه مجلس مجاز به هرگونه دخل و تصرف در اعداد و ارقام بودجه است.

عطالله مهاجرانی در مقاله ای در اعتمادملی نوشته نامه اخطار قانون اساسي رئيس‌جمهور به رئيس مجلس بدون وجاهت قانوني و بي‌اعتبار و به تعبير نايب رئيس مجلس شتابزده بوده است. پاسخ رئيس مجلس درست معكوس اخطارنامه رئيس‌جمهور متني دقيق، حقوقي، فني و نيز همراه با ظرافت سياسي و هوشمندي و طنزي رندانه بود؛ همه نشانه‌هاي استفاده از مشاوران كارآمد در حوزه‌هاي مربوطه.

اخطاريه رئيس‌جمهور به خوبي نشان مي‌دهد كه ايشان از مشاوران توانا و مناسب بهره نمي‌گيرند. شايد به نظرات معاونت حقوقي و امور مجلس خودشان هم چنان كه بايد توجهي ندارند، كه اگر داشتند چنين محصولي به بار نمي‌آمد.

وزیر پیشین ارشاد در ادامه مقاله خود آورده يكم: آقاي رئيس‌جمهور به خوبي و بار‌ها ثابت كرده‌اند كه شتابزده‌اند. نمونه بي‌سابقه‌اش در سفر امارات، اعلا‌م كردند كه ايران براي برقراري رابطه با مصر آماده است، و لو همان فردا صبح! وزير خارجه مصر در پاسخ ايشان ابراز داشت كه رابطه نياز به مقدماتي دارد كه هنوز انجام نشده است! از همان روز اعلا‌م آمادگي براي برقراري رابطه تا به امروز يك سال و نيم مي‌گذرد و هنوز در مرحله مقدمات مقدماتيم و البته مصر هم تا توانست در منافع منطقه‌اي آمريكا و اسرائيل ذوب شد.

در ادامه این مقاله آمده شتابزدگي در اعلا‌م اخطار قانون اساسي از همان سطر اول نامه پيداست. ايشان به قانوني درباره وظايف رياست‌جمهوري استناد كرده‌اند كه از بن تغيير يافته است و در يك كلا‌م رئيس‌جمهور ديگر مسوول تنظيم روابط سه قوه نيست. علا‌وه برآن دولت بودجه را با تاخير چهل روزه به مجلس تقديم كرد كه اين ديگر ضد شتابزدگي است.

حسين کرمانپور در سرمقاله صدای عدالت نوشته ‏ زماني که آقاي خاتمي اعلام کرد که "يا او مي‌آيد و يا ميرحسين موسوي"، هرگز تصور نمي کرد اين "يا" به سادگي تبديل به "و" شود و هم او بيايد و هم موسوي! جبهه اصولگرا تصور مي‌کرد که جناح به اصطلاح، اصلاح‌طلب، در فکر بازي پيچيده‌اي است اما زهي خيال باطل که هيچ پيچيدگي در کار نيست و هر آنچه در حال وقوع است، حلقه‌اي است که با منش و روش سيد محمد خاتمي درگيري محض دارد.

به نوشته این روزنامه اخلاق سياسي محمد خاتمي توانست در دهه سوم انقلاب، موسوي دهه اول را به ميدان بکشاند. موسوي بيش از آنکه در ميان مردم به سياست و فرهنگ شناخته شده باشد، با دو خاطره زبانزد است: اول توانايي او در چرخاندن ارابه اقتصادي کشور، علي رغم جنگ و بمباران و تحريم‌هاي کلان و منقبض و دوم تشر تاريخي رهبر فقيد انقلاب به او به خاطر کناره‌گيري‌اش از نخست وزيري به واسطه اختلافاتي که با رييس جمهور وقت داشت.

در ادامه مقاله صدای عدالت آمده خاتمي اما در مقام يک سياست‌مدار، همچنان اخلاق‌مدار است. فرهنگي است و البته بازي‌هاي سياسي را هم به خوبي فراگرفته است.

علی سرزعیم در سرمقاله دنیای اقتصاد با عنوان قیمت گذاری در آستانه نوروز نوشته از گذشته، نوروز زمانی مناسب برای سفر به شمار می‌رفت. این امر در سال‌های اخیر که درآمد سرانه مردم ایران به مدد رشد قیمت نفت افزایش یافته، به شکل جدی‌تر و در ابعادی وسیع‌تر دنبال می‌شود. در روزهای اخیر سیاست دولت و دستگاه‌های تبلیغی وابسته، به انحاي مختلف این ایده را ترویج می‌کنند که هدف سیاست‌گذاران، تثبیت قیمت خدمات حمل‌و‌نقل یعنی تثبیت قیمت بلیت اتوبوس، قطار و هواپیما است.

به نوشته این کارشناس اقتصادی این نوع سیاست‌گذاری، انعکاس دیگری از ذهنیتی است که در سال‌های گذشته به بهانه‌های مختلفی چون کاهش تورم یا پیگیری عدالت، دخالت در مکانیزم قیمت‌ها را دنبال نمود.همان منطق در این مساله نیز به شکل مخالفت با افزایش قیمت خدمات حمل‌و‌نقل بروز کرده است. در کوتاه مدت موجب می‌شود تا قیمت آن کالا افزایش یابد. همین امر در مورد خدمات نیز صادق است. اگر به هر دلیل تقاضای مردم برای سفر افزایش یافته و امکان افزایش عرضه متناسب با این افزایش تقاضا وجود ندارد، واکنش طبیعی این است که قیمت‌ها به نحوی اصلاح شود که بازار تسویه گردد.

مردم سالاری در سرمقاله خود نوشته در آستانه بهار و سال نو هستيم و باز تکاپوي اسفند ماه و خريدهاي شب عيد و جوش و خروش خلق براي پاکيزگي، نوشدگي وتر و تازگي، تمامي ايران به استقبال بهار و نوروز مي رود، برنامه هاي رسمي رسانه ها نيز همسو با مردم نظم ونسق جديدي مي يابد و از حلول يک روح تازه خبر مي دهد گويي شور و شوقي زائدالوصف به پيکره بي رمق ايرانيان تزريق مي شود.

سرمقاله این روزنامه افزوده اما همه اينها سويه ظاهري نوروز و به استقبال بهار وسال نو رفتن است، اما در باطن کلا ن شهرها و به ويژه تهران با يک لا يه زيرين و نه چندان خوشايند نيز وجود دارد که ما را با سوال و پرسش هاي جدي مواجه مي سازد.

در ادامه مقاله مردم سالاری آمده وقتي به زباله ها و محيط هاي نه چندان دلچسب نيز بر مي خوريم و انگشت حسرت به دندان مي گزم که چرا در اين محيط ها هنوز بوي بهار به مشام نمي خورد، وقتي مجموعه ظروف يک بار مصرف را به شکل انبوه در جويها مي بينم وخسته مي شوم از اين جماعت مصرف زده ظاهرا شهر نشين که هر چند به نظر مي آيد هنوز در انديشه وجه آييني (آييني) نوروز و سال نو هستند و به شکل توده هاي فشرده از اين مغازه به مغازه ديگري مي روند تا کفش و کلا هي براي خود خريده يا بچه هاي خسته و کوفته اي که دست در دست مادران و پدران (رنگ پريده) از اين سو به آن سومي شوند، تا لباسي نو و اسباب بازي تازه اي از والدين خود هديه بگيرند و اما باز هم مي گويم اين همه قضيه نيست. به نظر مي رسد روح حاکم بر نوروز و سنت هاي ديرين فرسوده شده است و آن چه بر جاي مانده تنها پوسته اي از آن سنت هاي زنده دلا نه و پر شور و شوق است.

بررسی روزنامه های دوشنبه 26 اسفند تهران

بیش تر روزنامه های امروز صبح مانند اعتماد ملی اخطار رئیس دولت به رئیس مجلس را تیتر اول خود قرار داده اند. عنوان اصلی اعتماد این است: اخطار رئیس جمهوری به رئیس مجلس، جام جم از اخطار قانون اساسی توسط رئیس جمهوری خبر داده و سرمایه هم همین تیتر را در صدر اخبار خود دارد، در همین حال حیات نو هم از زبان دولت نوشته لایحه بودجه اجرائی نیست.

از میان گزارش های انتخاباتی، آفتاب یزد این سخن میرحسین موسوی را در تیتر اول خود آورده که گفته است دین متحجر نظام برنامه ریزی ندارد و مردم سالاری از آخرین نخست وزیر نقل کرده اسلام ناب از همه نیروها برای پیشرفت کشور بهره می برد، و صدای عدالت گزارشی از احتمال انصراف محمد خاتمی را با این تیتر در بالای صفحه اول خود نقل کرده کاندیدای برتر، اخلاق را بر سیاست ترجیح می دهد.

دعوت به وحدت عملی براي مقابله با توطئه هاي دشمنان اسلام جمله ای است که به نقل از آیت الله خامنه ای در تیتر اول روزنامه جمهوری اسلامی آمده است، رسالت هم از قول رهبر جمهوری اسلامی در دیدار با مسوولان کشور در روز ولادت پیامبر اسلام نوشته مهمترين وظيفه،مجاهدت براي تحقق اتحاد اسلامی است و کیهان هم عنوان مقابله با تفرقه بزرگ ترین وظیفه اسلامی است را برای عنوان اصلی خود برگزیده است.

ابراهیم امینی در سرمقاله اعتمادملی نوشته دولت احمدی نژاد با این استدلال که قوای سه‌گانه از استقلا‌ل كامل نسبت به همديگر برخوردار بوده و رئيس‌جمهوری در عرض روسای قوای ديگر قرار دارد، هيات پيگيری و نظارت بر اجراي قانون اساسی را که در دولت پیش ایجاد شده بود منحل کرد ولی حالا همین دولت چنان حدود اختیارات رئیس جمهوری را گسترش داده که قانونگزاری را که به تاکید قانون اساسی بر عهده شورای نگهبان است، برای خود قائل شده است.

به نوشته این نماینده مجلس ششم که عضو کمیته پی گیری و نظارت بر اجرای قانون اساسی بود موضوع وقتی جالب تر است که به یاد می آیدا غلامحسین الهام سخنگوی دولت و وزير دادگستری فعلی در دوران دولت سابق در دو ميزگرد تلويزيونی با نویسنده تاكيد داشت كه هماهنگي تنظيم روابط بين قوا به عهده رهبر است و نه رییس جمهور. بنا به استدلال وی، رئيس‌جمهوری حق تذكر دادن و يا اخطار به روساي قواي ديگر را ندارد.

آقای امینی در مقاله خود تاکید کرده اما اكنون با بروز اختلا‌ف ديدگاه‌ها بين دولت و مجلس، رئيس‌جمهوری از اين ايده عدول كرده و به بهانه تغيير اساسي در لا‌يحه بودجه از سوي مجلس شوراي اسلا‌مي با اخطار قانون اساسي به رئيس مجلس شوراي اسلا‌مي چنين اعلا‌م داشت كه او به عنوان مسوول اجراي قانون اساسی از اين حق برخوردار است كه به قوه مقننه و رئيس آن اخطار دهد.

کیهان در سرمقاله خود با اشاره به اخباری که دیروز درباره انصراف محمد خاتمی از نامزدی در انتخابات منتشر شده بود نوشته اصلاح طلبان از پیش تصمیم داشتند زمینه را برای حضور میرحسین موسوی آماده کنند و این نقشه قدیمی شان بود.

مدیر روزنامه کیهان پیش بینی کرده که اصول گرایان به نخست وزیر دوران جنگ رای ندهند علت آن را در نزدیکی میرحسین موسوی با اصلاح طلبان دانسته و این که در دولت گذشته مشاور ارشد رییس جمهوری بود.

به نوشته مدیر کیهان از یک طرف جای چندانی برای حمایت اصولگرایان از موسوی باقی نمانده و از طرف دیگر هواداران جبهه اصلاحات نیز شعارهای جدید ایشان را نمی پسندند. شاید دقیقا به همین علت و برای عبور از این عقبه است که سایت های وابسته به اصلاح طلبان به یکباره با چرخشی نزدیک به 180 درجه، سعی می کنند موسوی را بیرون از جبهه اصلاح طلبان معرفی کنند!! چرا؟! احتمالاً با این هدف که توجه برخی از اصولگرایان به وی را جلب کنند!

حسين‎ ‎سليمى‏ در سرمقاله اعتماد ملی نوشته شعار تغيير و آغاز مذاکره به معناي اين نيست که به يکباره همه چيز در سياست خارجي امريکا تغيير کند. نقد مواضع دولت ايران در مورد مسائل هسته اي جزو مسائل متداول دولت امريکا است. منتها تغييری که احتمالا در اين زمينه به وجود خواهد آمد، در مورد رويکرد کلی نسبت به ايران است. يعني وضع موجود نقد خواهد شد ولي درهای جديدی نيز گشوده خواهد شد.
به نوشته این کارشناس مسائل سیاسی ‏‏ ‏يکي از پارامترهايي که باعث ميشود امريکاييها در ايجاد تغيير در روابطشان با ايران دست دست کنند و به نوعي در اين زمينه يک اقدام همه جانبه انجام ندهند، انتظاري است که به دنبال تغييرات سياسي در ايران ميکشند. البته اين تنها پارامتر موجود در روابط بين دو کشور نيست ولي يکي از پارامترهاي جدي است. با هر تحول سياسي که در ايران صورت بگيرد، چه روي کارآمدن گروه های معتدلتر و چه باقي ماندن دولت فعلي، در نهايت استراتژی امريکا به تعامل بيشتر با ايران خواهد بود، گرچه آنها متمايل هستند که با گروههاي معتدلتر در ايران تعامل برقرار کنند.
آفتاب یزد از قول صادق زیباکلام نوشته هيچ تغيير عملي در رفتار دو طرف صورت نگرفته ‌است؛ نه از سوي آمريكا نه ايران، پس چگونه مي‌توانيد انتظار داشته باشيد كه يكي از طرفين با اين ‌شدت از مواضع گذشته‌اش كوتاه بيايد؟! تغيير رفتارها را بايد از زماني انتظار داشت كه يك دوره ‌مذاكره رو در رو صورت گيرد. پس بايد از تغيير مورد نظر اوباما، تعبيري درست داشته باشيم.

اين كارشناس مسائل سياسي به نوشته آفتاب یزد گفته اما آن چه مسلم است، لحن اوباما، كلينتون و همه دموكرات‌ها ‌با جمهوري‌خواهاني مانند جورج بوش، متفاوت و منطقي‌تر است. البته به نظر من، تغيير در رفتار دو ‌طرف را پس از انتخابات رياست‌جمهوري در ايران خواهيم ديد. هم‌اكنون نه احمدي‌نژاد و نه اصلاح‌طلبان، هيچ‌يك حاضر نيستند درباره اعلام رسمي مذاكره با آمريكا ‌ريسك كنند، چون نمي‌دانند در جامعه چه بازخوردي خواهد داشت؛ اين موضوعي است كه مشاوران ‌اوباما نيز به او توصيه كرده‌اند. بنابراين هم اوباما و هم جريان‌هاي سياسي در درون ايران تا تعيين ‌رئيس‌جمهور بعدي، صبر خواهند كرد.

بهروز بهزادی در مقاله ای در اعتماد به حوادث سیاسی پاکستان پرداخته و نوشته هنوز فرهنگ دموکراسی در آن کشور نهادينه نشده است و نيروها و دولت از دموکراسي سوء استفاده مي کنند. دولتي که با ابزارهاي دموکراتيک به قدرت رسيده است، در برابر رقيب خود اين ابزارها را دريغ مي کند و به ديکتاتوري روي مي آورد که نمونه آن را بارها ديده ايم. مثال ديگر دموکراسي ناتمام را مانند بسياري از کشورهاي جهان همين روزها در جمهوري آذربايجان نيز شاهديم.

سردبیر اعتماد نتیجه گرفته براي رسيدن به دموکراسي بايد فرهنگ دموکراسي در جوامع نهادينه شود. در غير اين صورت براي رويارويي با دموکراسي راه هاي بسياري هست که يک نمونه ديگر آن را مي توان در تغيير و تعريف شغل ها يافت، مثل رئيس جمهوري که با اختيارات رياست جمهوري نخست وزير مي شود و نخست وزيري که با اختيارات نخست وزيري رئيس جمهور مي شود که البته در اين معادله به سرعت مي توان پرتقال فروش را يافت.

علی دهفان در مقاله ای در اعتماد ملی نوشته زندگي اين روزها در تهران از هر زمان ديگري سخت‌تر شده است. البته اشتباه نكنيد اين را به‌دليل انفجار قيمت كالا‌هاي مصرفي يا صعود مداوم ضريب گراني نمي‌گويم بلكه ترافيك و موقعيت شهري پايتخت به‌گونه‌ ای شده است كه در بسياري از مواقع شهروندان را دچار جنون مي‌كند.

این روزنامه نگار با اشاره به حمل و انتقال اتومبیل متخلفان توسط پلیس نوشته نمی ‌توان ناديده گرفت كه در پايتخت، قانونمندي شهروندان به طنزي تلخ تبديل شده است اما در مقابل روش‌هاي مسوولا‌ن براي بازگرداندن قانون به زندگي اجتماعي مردم نيز روي ديگر اين طنز را به رخ مي‌كشد. به‌طور خلا‌صه بايد گفت كه اكنون تنبيه كردن يا به مفهومي دقيق‌تر، آزار دادن در برخي از مواقع اصلی ترين روش برای احترام به قانون محسوب می شود.

مرور روزنامه های تهران؛ چهارشنبه 28 اسفند

روزنامه های صبح چهارشنبه تهران در آخرین شماره سال 1378 علاوه بر گزارش اخبار روز به بررسی بعضی از اخبار و اتفاقات سال گذشته هم پرداخته اند.

مهمترین گزارش و عنوان مقاله های روزنامه امروز به تصمیم محمد خاتمی، رئیس جمهوری سابق، در کناره گیری از رقابت های انتخابات ریاست جمهوری اختصاص دارد و هر یک از روزنامه ها از دید خود آن را ارزیابی کرده اند.

اعتماد با تیتر بزرگ "به همین سادگی رفت" گزارش انصراف محمد خاتمی را از شرکت در انتخابات ریاست جمهوری آینده منعکس کرده، اعتمادملی عنوان "خاتمی رفت سلام بر خاتمی" را برای همین گزارش برگزیده، آفتاب یزد با تیتر "کروبی و موسوی صحنه انتخابات را مدیریت کنند" نظر آقای خاتمی را در پیشانی صفحه اول خود چاپ کرده، خبر با عنوان بزرگ "اصلاح طلبان بدون خاتمی" به بررسی وضعیت اردوی اصلاح طلبان در آستانه انتخابات برخاسته و حیات نو از زبان محمد خاتمی در تیتر اول خود نوشته "موسوی برای ایجاد تغییر شایستگی لازم را دارد"

"خاتمی رفت: ترجیح اخلاق بر قدرت" عنوان روزنامه سرمایه است و مردم سالاری با "راه درست را اصلاحات همراه با اصول می دانم" نظر میرحسین موسوی را نقل کرده است.

ایران، روزنامه دولت، با تیتر تقویم انتخابات خرداد ۸۸ مصاحبه رییس ستاد انتخابات وزارت کشور را عنوان اصلی آخرین شماره سال قرار داده و جام جم با تیتر "سنگ تمام تلویزیون برای نوروز" برنامه های تلویزیون را با اهمیت ترین خبر برای خود دیده و دنیای اقتصاد چشم انداز اقتصادی سال ۸۸ را در صدر اخبار خود آورده است.

کیهان با عنوان آیت الله سیستانی از شاه عربستان توضیح خواست، خبر گفتگوی تلفنی رهبر شیعیان عراق را با ملک عبدالله با اهمیت ترین خبر امروز دیده است.

"زندگی در سیاست خلاصه نمی‌شود" نوشته ای از محمد عطریانفر است در اعتمادملی که در آن آمده : انصراف آقای خاتمی، اقدامی شگفت‌انگیز و البته تصمیمی جوانمردانه بود. فضای سیاسی ایران و نخبگان با توجه به شرایط عمومی کشور و همچنین آمادگی تمام‌عیار اقشار مردم برای همراهی و همفکری و حمایت از خاتمی، هیچ‌گاه در انتظار دریافت چنین بیانیه‌ای و مضمون آن نبود.

به نوشته آقای عطریانفر این اقدام غیرمتعارف و بسیار تعیین‌کننده پدیده‌ای مشابه با رویداد تاریخی در خرداد ۷۶ برای حضور وی در انتخابات آن سال بود. این مشابهت از جهت شگفتی و اقدام در مسیر خلا‌ف متعارف روزگار قابل تفسیر و تعمیم است، دوم خرداد ۷۶، محمد خاتمی بدون هیچ‌‌گونه امیدواری و پیروزی و براساس نوعی تکلیف اجتماعی و سیاسی و البته اعتقادی در صحنه حاضر شد و بدون امید به پیروزی به یک توان بزرگ و به یک پیروزی نیرومند دست پیدا کرد و درست در سال ۸۷ که تمام امیدها به همت او و پیروزی شگرف او مورد انتظار عموم مردم و اصلا‌ح‌طلبان به‌طور خاص هست وی به ناآگاه عرصه را به نفع همفکران و رقیبان خود ترک کرد.

عباس عبدی در مقاله ای در اعتماد ملی نوشته برخی از دوستان و فعالا‌ن معتقدند که این تصمیم اشتباه بوده است زیرا پذیرفتنی نیست که پس از حضور فعلی به صرف نامزدی آقای موسوی، آقای خاتمی انصراف دهند و اعتبار آن جمله "یا من یا موسوی" نیز مربوط به پیش از آمدن بوده است و اکنون که آقای خاتمی وارد عرصه شده و حتی سفرهای استانی خود را هم آغاز کردند، دلیلی بر این انصراف نیست.

این روزنامه نگار اصلاح طلب نوشته اما دلیل اصلی این انصراف نامزدی آقای موسوی نیست، بلکه همان دلیلی است که به واسطه آن آقای خاتمی ماه‌های متمادی درباره آن فکر و موضوع را سبک سنگین کردند و این علت در دو هفته اخیر بیش از گذشته نمود یافته بود، دلیلی که بارها جناب آقای خاتمی از آن به هزینه‌بر بودن این حضور یاد کردند؛ هزینه‌ای که برای جامعه به مراتب از ادامه دولت فعلی در دور بعدی هم می‌توانست بیشتر باشد. بنابراین اگر از این حیث انصراف به‌دلیل حضور آقای موسوی به مساله نگاه کنیم، شاید این تصمیم اشتباه بود اما این تصمیم از زاویه دوم، آقای خاتمی و مجموعه اصلا‌ح‌طلبان را از مواجه شدن با اشتباهی بدتر در آینده نجات داد و تصمیم عقلا‌نی یعنی همین.

حسین شریعتمداری نماینده ولی فقیه در موسسه کیهان در یادداشت آخر سال خود ضمن آن که پیش بینی کرده که محمد خاتمی و میرحسین موسوی هیچ کدام شانس پیروزی در انتخابات آینده را ندارند از آن ها پرسیده چرا در اظهارنظرها، تبیین و تشریح برنامه ها، میتینگ ها و مخصوصا در دو نامه اخیراً رد و بدل شده میان خود به گونه ای زبان گردانده و قلم رانده اند که انگار نه انگار در این کشور، ولایت فقیه نیز وجود دارد که قوام و دوام نظام اسلامی، در گرو آن است. ضمن آن که اصل بنیادین قانون اساسی نیز هست.

مدیر روزنامه کیهان اظهار عقیده کرده که نامزدها باید به گونه ای رفتار کنند که وی تعیین کرده با این تاکید که اگر می خواهید در کانون طمع دشمنان تابلودار انقلاب و مردم قرار نگیرید- که حتما می خواهید- و چنانچه نمی خواهید از سوی ملت طرد شوید- که به یقین نمی خواهید- باید به هوش باشید. مخصوصاً آن که ممکن است خدای نخواسته، برخی تصور کنند، حضرات موسوی و خاتمی تاکید بر ولایت فقیه را برای جلب نظر بیرونی ها و کسب رأی دنباله های داخلی آنها، از گفتمان انتخاباتی خود حذف کرده اند!

جمیله کدیور سرپرست بخش زنان ستاد انتخاباتی مهدی کروبی در مقاله ای در اعتماد ملی نوشته در مرحله‌ای دوستان و طرفداران آقای خاتمی درباره ایشان از روی مبالغه سخن گفتند و از ایشان یک نجات‌دهنده ساختند که تنها او می‌تواند کشور را نجات دهد و هنوز بعد از انصراف نیز بعضی این رویکرد را دارند.

به نوشته این نماینده سابق مجلس حداکثر اختلا‌ف‌نظر نامزدها در شیوه‌های اجرایی و رویکردهای سیاسی است؛ آن هم با توجه به اختیارات رئیس‌جمهور. راه منطقی و موجه، راه متعادل و متناسب با شرایط کشور و قانون اساسی و در سقف امکانات موجود و ممکن است. به واقع، دولت فعلی با شیوه عملکردش بهترین شرایط را برای بازگشت اصلا‌ح‌طلبان فراهم کرده است؛ این فرصت را به جای واکاوی گذشته، با نگاه به آینده، با تدبیر و درایت قدر بدانیم و با واکنش‌های عصبی یا احساسی فرصت را بیش از این از دست ندهیم.

محمود میرلوحی در مقاله ای در اعتماد نوشته با ارزیابی فضای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور تردیدی باقی نمانده که فعالان و جناح های سیاسی به انتخابات خرداد ۸۸ به عنوان یک پروژه مهم و فرصتی برای تغییر نگاه کنند. اصلاح طلبان دولت نهم را عامل اتلاف فرصت ها و تحمیل هزینه های سنگین به منافع ملی می دانند که کشور را در شرایط بسیار مساعد تحویل گرفت لکن به واسطه اتخاذ سیاست های غیرکارشناسی و آزمون و خطا قطار توسعه را از ریل خارج کرد و انتخابات را فرصتی برای بازگرداندن قطار توسعه به ریل یا لااقل به نقطه و شرایط سال ۸۴ می دانند.

به نوشته این مقاله اصولگرایان نیز اگرچه در کش و قوس زیادی هستند به خاطر اینکه آب به آسیاب اصلاح طلبان نریزند بسیاری از انتقادات خود را فرو می خورند، اما اندک اخباری که از جلسات در بسته و سربسته آنان درز می کند، نشان می دهد در تنگنای راه حل و گزینه ها هستند و از حداقل تغییر در رفتار و شیوه های تصمیم گیری رئیس جمهور فعلی گرفته تا ورود یک نامزد جدید را در دستور کار دارند.

چشم انداز ۲۰ساله، برنامه چهارم، آمادگی جامعه برای مشارکت همه جانبه و فراگیر در پیگیری پروسه توسعه دانایی محور، صندوق ذخیره ارزی و افزایش قیمت نفت شرایط را برای یک جهش و توسعه همه جانبه در سال ۸۴ فراهم کرده بود و چنین وانمود می شد که با یکدستی در قوای سه گانه و نهاد های قدرت، سازندگی و پیشرفت شتاب خواهد گرفت اما چنین نشد و شاخص های توسعه بهبود نیافت.

کیهان در سرمقاله خود در تشریح اتفاقات مهم سال آینده جهان نوشته در داخل ایران اما بحثی در سال ۸۷ آغاز شد که اکنون در میانه آن قرار داریم و درست است که تا امروز فراز و نشیب بسیار داشته لیکن هنوز به مرحله فرجامین نرسیده است و آن داستان بلند "انتخابات" است. از ابتدا روشن بود که در انتخابات سال ۸۸ دو نیروی سیاسی با دو هدفگذاری کاملاً متفاوت رودرروی هم خواهند ایستاد.

به نظر کیهان در انتخابات دو نیرو در برابر هم قرار دارند اصولگرایان که خواهان تداوم گفتمان امام و انقلاب در دستگاه اجرایی کشور هستند و مجموعه مخالفان تداوم این گفتمان که طیفی وسیع از افراد در خارج از ایران و عده ای را نیز در داخل دربرمی گیرد. این انتخابات مبارزه ای سرنوشت ساز است که نتیجه آن تاثیری بزرگ بر آینده خواهد گذاشت و به همین دلیل هیچ غفلتی از ادای تکلیف - که چندان هم پوشیده نیست- قابل بخشش نخواهد بود.

سه مولفه تصمیم گیری در سال ۸۸ عنوان سرمقاله روزنامه اقتصادی سرمایه است که مسعود نیلی آن را نوشته و تاکید کرده که اقتصاد ایران در سال ۱۳۸۸ در نتیجه انتقال آثار بحران جهانی از یک طرف و اثرات آن در قالب کاهش قیمت نفت و کاهش درآمدهای دولت از طرف دیگر با عدم تعادل هایی مواجه خواهد شد.

این عدم تعادل ها از یک سو خود را در کسری بودجه و سپس در تراز پرداخت هانشان خواهد داد. از سوی دیگر، کشور به لحاظ مصرف ریالی انرژی و عدم امکان رشد متناسب تولید با واکنش به عدم تعادل در بازار انرژی مواجه خواهد شد.

به نوشته معاون سابق سازمان مدیریت و برنامه ریزی جموعه این عدم تعادل ها یک سلسله سیاست هایی را در قالب بسته سیاستی منسجم در کشور اقتضا می کند که اهمیت این سیاست ها در دو چیزست، یکی در جهت گیری آنها و دوم در ضرورت هماهنگی و رویکرد یکپارچه در سیاستگذاری. به تعبیر دیگر قیمت انرژی در واکنش به عدم تعادل بازار انرژی، درآمد ارزی در واکنش به عدم تعادل تراز پرداخت ها و سود بانکی در واکنش به عدم تعادل سیستم بانکی، سه مولفه سیاست هایی هستند که ضرورت دارد در نظر گرفته شود.

به سوی سال پرچالش عنوان سرمقاله دنیای اقتصاد است که علی میرزاخانی آن را نوشته و در آن تاکید کرده سال ۸۷ را در حالی پشت سرمی‌گذاریم که بسیاری از معادلات سال‌های اخیر در طی چند ماه به سرعت تغییر کرده و جای خود را به مناسباتی داده‌ است که واکنش دقیق و فوری را غیرقابل اجتناب می‌کند.

به نوشته این کارشناس اقتصادی غرب با بحران اقتصادی کم سابقه‌ای دست به گریبان است که جهان شرق، به ویژه روسیه و چین، از پس‌لرزه‌های آن در امان نیستند و چه بسا تخریب به جای مانده از پس‌لرزه شرقی، از تخریب زلزله غربی کمتر نباشد.
در ادامه سرمقاله دنیای اقتصاد آمده ایران باید در سال آینده با چالش بسیار مهم سقوط بهای نفت مواجه شود؛ آن هم در شرایطی که به مصرف وسیع دلارهای نفتی عادت کرده است و این مهم اتخاذ برخی سیاست‌های ریاضت‌طلبانه را در حالی گریز ناپذیر می‌کند که سال آینده به صورت همزمان، سال انتخابات نیز هست و وعده‌های مردم‌پسند گریز‌ناپذیر.

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود با بررسی شرایط کشور در سالی که پایان می گیرد نوشته در بخش سیاست خارجی علیرغم ادعاهائیکه می شود دستگاه دیپلماسی کشور از موضع انفعالی حرکت کرده است . نمونه هائی از قبیل مراکش بحرین عربستان کانادا و پیام تبریک به رئیس جمهور جدید آمریکا و اعلام آمادگی های پیاپی برای مذاکره با وی می توانند این مدعا را به روشنی به اثبات برسانند

به نوشته این مقاله جمهوری اسلامی با جایگاهی که در میان مردم جهان دارد می تواند با سیاستی فعال به جریان سازی های جدید و اثرگذار در سیاست بین المللی بپردازد و سرفرازانه اهداف ترسیم شده در منظومه آرمانی امام خمینی را تحقق بخشد. این هدف درصورتی تحقق خواهد یافت که دولتمردان ما به جای شعار به عمل صادقانه روی آورند و در همه زمینه ها به آرمانها و اصول انقلاب پای بندی نشان دهند.

قول گروه بیست برای احیای رشد اقتصادی

وزیران دارایی گروه 20 کشور دارای اقتصاد پیشرفته یا درحال ظهور جهان، قول داده اند برای خارج کردن اقتصاد از رکود دست به "تلاشی پایدار" بزنند.

آنها پس از گفتگوهای خود در روز شنبه در بریتانیا در بیانیه مشترکی گفتند که نسبت به تلاشی پایدار که برای بازگرداندن روند رشد به اقتصاد جهان ضروری است متعهدند.

به علاوه وزیران دارایی این گروه که از جمله برای تهیه مقدمات اجلاس سران گروه 20 در جنوب انگلستان تشکیل جلسه داده بودند با افزایش قابل توجه بودجه صندوق بین المللی پول توافق کردند.

این گفتگوها در خلال گزارش هایی از وجود شکاف در مورد بهترین راه پیش رو انجام می شد.

استفنی فلاندرز ادیتور اخبار اقتصادی بی بی سی می گوید که علیرغم توافقات کلی، اختلافات باقی است.

موافقتنامه کلی به دست آمده زمینه را برای تعهدات ملموس تر در نشست سران این گروه در ماه آینده در لندن فراهم می کند.

آلیستر دارلینگ وزیر دارایی بریتانیا پس از این نشست در هورشام، در وست ساسکس، گفت که گروه 20 تشخیص می دهد که یک "حالت اضطراری" اقتصاد جهان را احاطه کرده است.

وی گفت: "ما قدم های قاطعانه و جامعی برای تقویت تقاضا و اشتغال برداشته ایم. ما آماده ایم هر اقدامی که لازم است انجام دهیم."

موافقتنامه کلی شامل تعهد برای مقابله با کلیه اشکال حمایتگرایی (از محصولات داخلی در برابر محصولات خارجی) و احیای فرآیند وامدهی بانکی است.

وزرای دارایی همچنین قول دادند بسته محرک های اقتصادی را پیگیری کنند، نرخ بهره را پایین نگاه دارند و بودجه صندوق بین المللی پول را افزایش دهند.

خبرنگار بی بی سی می گوید دو توافق مهم در این نشست افزایش بودجه صندوق بین المللی پول و تعهد برای مقاومت در برابر حمایتگرایی بود.

درحالی که وزرای دارایی آمریکا و بریتانیا در این تقاضا پیشگام بوده اند که مخارج عمومی (برای نمونه افزایش بودجه آموزش یا عمران) در بسته محرک های اقتصادی برای کمک به رشد اقتصاد افزایش یابد، برخی از همتایان اروپایی آنها خواستار احتیاط شده اند.

این گروه تحت رهبری پی یر استاینبراک وزیر دارایی آلمان نگران مبالغ هنگفتی هستند که بر بدهی دولت ها افزوده می شود و گفته اند که پیش از افزایش مخارج باید دید آیا بسته محرک های کنونی به تدریج موثر خواهد افتاد یا نه.

در این نشست هم آقای دارلینگ و هم تیموتی گایتنر وزیر خزانه داری آمریکا بحث اختلافات در این گفتگوها را کمرنگ جلوه دادند.

آقای دارلینگ گفت که "پیشرفت قابل توجهی به دست آمده و اجماع زیادی حاصل شده است."

آقای گایتنر نیز گفت که "در مورد نیاز به اقدامی جسورانه برای بازگرداندن اقتصاد جهان به مرحله رشد اجماع خیلی گسترده ای وجود دارد."

با این حال آقای استاینبراک بار دیگر اشاره کرد که آلمان نگران هزینه های تحمیل شده بر آیندگان در بسته محرک های اقتصادی تازه است.

وی گفت: "بدهی دولتی بار سنگینی برای فرزندان و نوادگان ما خواهد بود و باید یک استراتژی خروج داشته باشیم."

کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل قرار است از تاریخ ۲۰ تا ۲۴ آوریل در ژنو برگزار شود

هشدار سازمان ملل درباره‌ی خطر مناقشه‌ی دینی در کنفرانس ضدنژادپرستی

ناوی پیلای، کمیسر عالی سازمان ملل برای حقوق بشر، هشدار داد که مناقشه بر سر اهانت به ادیان، نباید کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل متحد را تحت‌الشعاع قرار دهد. این کنفرانس قرار است در ماه آوریل در ژنو برگزار شود.

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، روز سه‌شنبه (۲۴ فوریه) در ژنو، کشورهای عضو این سازمان را فراخواند تا در نشست آتی، پیکار علیه نژادپرستی و خارجی‌ستیزی را در کانون توجه خود قرار دهند.

به گزارش سازمان ملل، کشورهای اسلامی مانند پاکستان قصد دارند در کنفرانسی که از ۲۰ تا ۲۴ آوریل در ژنو برگزار می‌شود، از کشورهای عضو سازمان ملل بخواهند که کفرگویی و اهانت به ادیان را ممنوع کنند. این ممنوعیت باید در اعلامیه‌ی پایانی کنفرانس ثبت شود. در مقابل، کشورهای غربی مخالف چنین دستوری هستند. آن‌ها این مساله را محدودکردن آزادی بیان ارزیابی می‌کنند.

افزون بر آن، کشورهای اسلامی و غربی، درباره‌ی سیاست اسراییل و اشغال مناطق فلسطینی توسط این کشور نیز مناقشه دارند. کشورهای اسلامی خواستار محکومیت شدید اسراییل هستند، ولی غرب با این خواست مخالف است.

از این رو، بسیاری از سازمان‌های یهودی از کشورهای غربی خواسته‌اند که این کنفرانس را تحریم کنند. ولی آلمان و دیگر کشورهای عضو اتحادیه‌ی اروپا، می‌خواهند در کنفرانس ژنو شرکت کنند. هنوز معلوم نیست که ایالات متحده‌ی آمریکا نیز در این کنفرانس شرکت خواهد کرد یا خیر.

در کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل نیز که در سال ۲۰۰۱ در دوربان آفریقای جنوبی برگزار شد، مناقشه‌ی سختی بر سر اسراییل و سیاست‌های این کشور درگرفت. اکنون قرار است کنفرانس ژنو، تحقق مصوبات غیرمتعهدانه‌ی دوربان را علیه نژادپرستی مورد بررسی قرار دهد.

در کنفرانس دوربان، کشورهای عضو سازمان ملل توافق کردند که از اعتلای موقعیت اجتماعی و شغلی اقلیت‌ها پشتیبانی کنند. افزون بر آن، این توافق به عمل آمد که پیکار علیه نژادپرستی و بیگانه‌ستیزی در رسانه‌ها منظم‌تر شود.

آمریکا قصد دارد کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل را تحریم کند

دولت آمریکا می‌خواهد کنفرانس ضد نژادپرستی سازمان ملل را که در ماه آوریل برگزار می‌شود تحریم کند. وزارت خارجه‌ی آمریکا جمعه (۲۷ فوریه) اعلام کرد که باید در پیش‌نویس سند پایانی این کنفرانس، تغییرات اساسی انجام گیرد.

وزارت خارجه‌ی آمریکا اعلام کرد که این کشور بویژه با آن بخش از طرح سند پایانی کنفرانس مخالف است که از اسراییل به عنوان تنها کشور، به دلیل اشغال مناطق فلسطینی انتقاد می‌کند. از این طریق اسراییل به گونه‌ای نامنصفانه برجسته می‌شود.

ایالات متحده‌ی آمریکا همچنین با بندی از پیش‌نویس مخالف است که می‌خواهد "اهانت به ادیان" را ممنوع کند. این بند به ابتکار کشورهای اسلامی وارد متن شده و آمریکا آن را محدودکردن حق آزادی بیان ارزیابی می‌کند.

به گزارش روزنامه‌ی "واشینگتن پست"، ایالات متحده‌ی آمریکا همچنین آن بخش از طرح سند پایانی این کنفرانس را رد می‌کند که خواهان پرداخت غرامت از بابت برده‌داری است.

از سوی دیگر، اسراییل، از تصمیم آمریکا برای عدم شرکت در کنفرانس ضدنژاد پرستی سازمان ملل در ژنو استقبال کرد. زیپی لیونی، وزیر امور خارجه‌ی اسراییل روز شنبه (۲۷ فوریه) گفت: «تصمیم ایالات متحده‌ی آمریکا، باید برای دیگر کشورهایی که با ما ارزش‌های مشترک دارند یک الگو باشد».

نخستین کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل متحد، هشت سال پیش در دوربان آفریقای جنوبی برگزار شد. آمریکا و اسراییل در آن زمان نیز اعتراض شدید خود را نسبت به لحن یهودی‌ستیزانه این نشست اعلام کردند.

اسراییل در ماه نوامبر سال گذشته، عدم شرکت خود در کنفرانس ژنو را اعلام کرد. کانادا نیز اعلام کرده که قصد ندارد در این کنفرانس شرکت کند. آمریکا نخست یک هیئت نمایندگی به ژنو فرستاد تا این نشست را که از تاریخ ۲۰ تا ۲۴ آوریل برگزار می‌شود، تدارک ببیند.

سازمان ملل مدت‌هاست تلاش می‌کند که موافقت دولت تازه‌ی آمریکا را برای شرکت در این کنفرانس جلب کند. ولی به گفته‌ی وزارت خارجه‌ی آمریکا، هیئت نمایندگی این کشور نتوانسته در جریان تدارک کنفرانس، خواسته‌های خود را برای تغییر در پیش‌نویس سند پایانی این کنفرانس به کرسی بنشاند.

"رابرت وود" سخنگوی وزارت امور خارجه‌ی آمریکا گفت: «سند پایانی که ما درباره‌ی آن مذاکره می‌کردیم، از بد به بدتر تبدیل شده است». وی افزود این طرح به صورت کنونی قابل نجات نیست و اگر به همین صورت باقی بماند، آمریکا در کنفرانس شرکت نخواهد کرد. به گفته‌ی وود، کنفرانسی که برپایه‌ی چنین متنی تشکیل می‌شود، فرصتی از دست رفته است و نمی‌تواند مشکلات پایدار نژادپرستی را به روشنی بیان کند.

تلاش‌های سازمان ملل برای جلوگیری از تحریم کنفرانس ضدنژادپرستی

پس از تهدید اتحادیه‌ی اروپا به تحریم کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل، این سازمان می‌کوشد با ارائه‌ی پیش‌نویس تازه‌‌ای برای سند پایانی کنفرانس، از ناکامی آن جلوگیری کند. قرار است این کنفرانس در ماه آوریل برگزار شود.

سازمان ملل متحد، روز سه‌شنبه (۱۷ مارس)، در ژنو پیش‌نویس تازه‌ای برای سند پایانی کنفرانس ضدنژادپرستی ارائه داد که در آن بندهای انتقاد از اسراییل حذف شده است. افزون بر آن، در این پیش‌نویس، دیگر خواسته نشده که اهانت به دین، به عنوان جرم تلقی شود و تحت پیگرد قانونی قرار گیرد.

یک دیپلمات غربی روز سه‌شنبه در ژنو گفت: «همه‌ی این سناریوی وحشتناک از سند حذف شده است». کشورهای اتحادیه‌ی اروپا مصرانه خواسته بودند که بندهای انتقاد از اسراییل و ممنوعیت اهانت به دین، از پیش‌نویس سند پایانی کنفرانس حذف شود. دیپلمات‌ها تاکید کردند که در روزهای آتی، همچنان درباره‌ی این سند مذاکره خواهند کرد.

کشورهای اسلامی پافشاری کرده بودند که در این سند، دولت اسراییل به دلیل سیاست خود در مورد فلسطین، به شدت محکوم شود. آن‌ها افزون بر آن خواسته بودند که ممنوعیت "کفرگویی و اهانت به دین"، در سند پایانی کنفرانس وارد شود. اکنون با توجه به حذف بند مربوط به محکوم کردن اسراییل، این امکان وجود دارد که کشورهای اسلامی، با متن تازه‌ی پیش‌نویس مخالفت کنند. به سفارش سازمان ملل، یک دیپلمات روس، کارهای مربوط به تدوین پیش‌نویس تازه را هماهنگ کرده است.

جمهوری چک به عنوان رییس ادواری اتحادیه‌ی اروپا، معتقد است که رایزنی‌ها درباره‌ی این کنفرانس و پیش‌نویس سند پایانی آن، به این زودی به پایان نخواهد رسید و احتمالا تا پایان ماه مارس ادامه خواهد داشت. یک سخنگوی چک در بروکسل گفت، نشست سران اتحادیه‌ی اروپا در این هفته فرصتی است تا در این‌باره رایزنی و تصمیم‌گیری شود.

با این همه، اشتفان کرامر، دبیرکل جامعه‌ی یهودیان آلمان، از دولت آلمان خواست در کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل شرکت نکند. وی به روزنامه‌ی آلمانی "تاگس‌اشپیگل" (چهارشنبه ۱۸ مارس) گفت، دلیلی برای خوشبینی وجود ندارد. به گفته‌ی وی، اگر چه پیش‌نویس تازه از اسراییل نام نبرده است، ولی در ادامه‌ی خط

شارلوته کنوبلوخ، رییس شورای مرکزی جامعه‌ی یهودیان آلمان نیز کنفرانس ضدنژادپرستی را "مضحکه‌ای در پیکار علیه خشونت و تبعیض نژادپرستانه" خواند. وی روز سه‌شنبه در مونیخ گفت، شرکت آلمان در این کنفرانس، نشانه‌ی نادرستی است.

به گفته‌ی کنوبلوخ، در شورای حقوق‌بشر سازمان ملل، برای "دولت‌های توتالیتر"، موضوع در این کنفرانس بر سر حقوق‌بشر نیست، بلکه بر سر "کارزاری تحریک‌آمیز" علیه اسراییل است. وی افزود، ایران، لیبی، عربستان سعودی، کوبا و چین که عضو کمیته‌ی تدارکات هستند، می‌خواهند از کنفرانس سازمان ملل به عنوان ابزاری تبلیغاتی سوء‌استفاده کنند، تا دولت یهود را در جهان بدنام کنند.

امکان تحریم کنفرانس توسط اتحادیه‌ی اروپا

فرانک والتر اشتاین‌مایر، وزیر خارجه‌ی آلمان، روز دوشنبه (۱۶ مارس)، پس از رایزنی با همتایان اروپایی خود در بروکسل گفته بود، ۲۷ دولت اتحادیه‌ی اروپا مشغول بررسی تحریم کنفرانس سازمان ملل هستند. اشتاین‌مایر خاطر نشان ساخته بود، اگر تغییری اساسی در سند کنفرانس ایجاد نشود، باید آن را تحریم کرد.

تهدید کشورهای اتحادیه‌ی اروپا به تحریم کنفرانس، مورد پشتیبانی "همایش حقوق‌بشر" در برلین قرار گرفته است. تئودور رات‌گبر، سخنگوی این سازمان، روز سه‌شنبه گفت، این کنفرانس به یهودی‌ستیزی گرایش دارد و ضرورتی برای شرکت در آن وجود ندارد.

کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل قرار است از تاریخ ۲۰ تا ۲۴ آوریل در ژنو برگزار شود. تا کنون اسراییل، کانادا و ایتالیا اعلام کرده‌اند که در این کنفرانس شرکت نخواهند کرد. آمریکا نیز می‌خواهد این کنفرانس را تحریم کند، ولی تاکنون عدم شرکت خود را رسما اعلام نکرده است. اتحادیه‌ی اروپا نیز مشغول بررسی تحریم این کنفرانس است.

سازماندهی این کنفرانس برعهده‌ی کمیساریای عالی حقوق‌بشر سازمان ملل است. کنفرانس پیشین نیز که در سال ۲۰۰۱ در دوربان آفریقای جنوبی برگزار شد، به جنجال کشیده شد. نمایندگان آمریکا و اسراییل، آن کنفرانس را به دلیل انتقادهای تند علیه اسراییل ترک کردند.