شماره 1000 بولتن خبری*** 5 سال از حمله به عراق و اشغال این کشور گذشت***

بولتن خبري ايران نبرد(1000) شنبه 3 فروردین  1387 (22 مارس 2008)

http://www.iran-nabard.com

اخبار، گزارشها و تحليلها - ايران  و تحولات عراق

اخبار كارگران و مزد بگيران ايران را در ايران نبرد بخوانيد    

 

رژیم ایران و دولتهای بزرگ(آمریکا، اروپا)، روسیه، چین و....... پروژه اتمي رژيم ايران-  آژانس بين المللي انرژي، شورای امنیت ملل متحد و چالشهاي جهاني با رژیم ایران

 

سرکوزی: ایران تهدیدی برای امنیت اروپا است

رادیو فردا:جمعه 2 فروردین  1387 (21 مارس 2008)

نیکلا سرکوزی، رییس جمهوری فرانسه، روز جمعه در سخنرانی خود درباره سیاست دفاعی  این کشور، جمهوری اسلامی را تهدیدی برای امنیت اروپا دانست.

آقای سرکوزی در مراسم راه اندازی یک زیر دریایی جدید اتمی این کشور، گفت: «همه باید متوجه باشند که موشک های دارای کلاهک های هسته ای کشورها، حتی اگر از اروپا دور باشند، توانایی رسیدن به اروپا را در کمتر از نیم ساعت خواهند داشت.»

رییس جمهوی فرانسه افزود: «امروزه، تنها قدرت های بزرگ، دارای چنین توانایی هستند اما کشورهایی در آسیا و خاورمیانه، به سرعت در حال افزایش توان خود در این زمینه اند و من، به ویژه، ایران را در نظر دارم که به سرعت سرگرم افزایش توان موشکی خود است، در حالی که سوء ظن جدی نیز درباره برنامه هسته ای آن کشور وجود دارد.»

وی همچنین از همه کشورها، به ویژه آمریکا، چین، خواست تا پیمان منع آزمایش سلاح های هسته ای را امضاء کنند و پیشنهاد کرد تا مذاکراتی، برای منع موشک های زمین به زمین با برد کوتاه و متوسط آغاز شود.

آقای سرکوزی در ادامه اعلام کرد که فرانسه تعداد کلاهک های هسته ای خود را به ۳۰۰ کلاهک کاهش می دهد.

رییس جمهوری فرانسه از زمان به قدرت رسیدن در سال گذشته، مواضع تندی علیه برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ایران داشته که گاه با عکس العمل مقامات ایران مواجه شده است.

جمهوری اسلامی می گوید که از برنامه هسته ای اش تنها اهدافی صلح آمیز دارد و می خواهد از آن برای تولید برق استفاده کند.

فرانسه یکی از کشورهای گروه پنج به علاوه یک است که به تازگی سومین قطعنامه تحریم علیه ایران را به شورای امنیت سازمان ملل ارائه کرد که با حمایت سایر اعضای این شورای روز سیزدهم اسفند به تصویب رسید.

قطعنامه  ۱۸۰۳ شورای امنيت سازمان ملل متحد به ايران سه ماه فرصت داده است که در همکاری با آژانس بين المللی انرژی هسته ای، غنی سازی اورانيوم را متوقف کند و در غير اين صورت، با تحريم های تازه ديگری رو به رو خواهد شد.

آژانس بين المللی انرژی اتمی در تازه ترين گزارش که خود درباره برنامه هسته ای ايران، اعلام کرده است: به رغم آنکه تهران بخش های تازه ای از برنامه هسته ای خود را روشن کرده است، اما اين اقدامات به اندازه ای نبوده که ثابت کند ايران در صدد توليد سلاح اتمی نيست.

فرانسه، بريتانيا و آلمان، که حاميان اصلی سومين قطعنامه تحريم ايران در شورای امنيت بودند، رويکرد ايران در همکاری با آژآنس را منفی تر از تصويری که آقای البرادعی ترسيم کرده است، ارزيابی کردند.

 

جورج بوش می گوید ایران علنا دنبال سلاح هسته ای است

بی بی سی:جمعه 2 فروردین  1387 (21 مارس 2008)

جورج بوش در مصاحبه با یک رادیوی فارسی زبان گفته که حکومت ایران علنا در پی دستیابی به سلاح های اتمی است تا برخی ملت ها را "با آن نابود کند."

این درحالی است که جمهوری اسلامی هرگز به طور علنی علاقه ای به دستیابی به چنین سلاح هایی نشان نداده و می گوید برنامه اتمی اش صلح آمیز است.

به علاوه ارزیابی اخیر سازمان های اطلاعاتی آمریکا حاکی از این بود که ایران برنامه تسلیحات اتمی اش را در سال 2003 متوقف کرده است.

با این حال رئیس جمهور آمریکا در مصاحبه ای با رادیو فردا، مستقر در پراگ که با منابع دولت آمریکا فعالیت می کند، به مناسبت آغاز سال نو خورشیدی گفت که ایرانی ها باید این حق را داشته باشند که از فناوری صلح آمیز هسته ای برخوردار باشند.

رییس جمهور آمریکا افزود که مشکل اینجاست که نمی توان به دولت ایران برای غنی سازی اورانیوم اعتماد کرد.

آقای بوش درباره دلیل این بی اعتمادی گفت که دولت ایران درباره برنامه اتمی خود پنهانکاری کرده و چه بسا هنوز پنهانکاری می کند.

او افزود دولت ایران اعلام کرده "می خواهد سلاح اتمی به دست آورد تا ملتها، از جمله برخی از ملتهای خاورمیانه، را از بین ببرد."

هر چند برخی مقامات ایران مانند محمود احمدی نژاد، رییس جمهور، خواهان نابودی اسراییل شده اند ولی تاکنون هیچ مقام ایرانی علنا نگفته که کشورش به دنبال سلاح اتمی است.

وجود برنامه ای نسبتا وسیع در ایران برای دستیابی به چرخه سوخت هسته ای در سال 2002 پس از حدود 18 سال مخفی ماندن از چشم جهانیان، توسط گروه های مخالف جمهوری اسلامی فاش و وجود آن توسط آژانس بین المللی انرژی اتمی تایید شد.

ایران پس از آن استدلال کرد که اگر از ابتدا کار بر چنین برنامه ای را به آژانس اتمی اعلام می کرد قدرت های جهانی آن را در نطفه خفه می کردند.

هشدار علیه اقدام نظامی

همزمان کوفی عنان، دبیر کل پیشین سازمان ملل، گفته است حمله نظامی به ایران بر سر فعالیتهای اتمی این کشور مصیبت بار خواهد بود و تنها راه برون رفت از این بن بست، گفتگوست.

آقای عنان در نیویورک گفت که مطمئن است هرگونه اقدام نظامی در ایران مصیبتی بزرگ است و او ابراز امیدواری کرد کسی در فکر جنگ با ایران نباشد.

روز پنجشنبه سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، نیز هشدار داد که حمله نظامی به ایران مصیبت بار است.

آقای لاوروف بعد از ملاقات با همتای اسراییلی خود در تل آویو گفت هرگونه توسل به زور و راه های غیر مسالمت آمیز، تمام تلاشها برای شفاف تر کردن برنامه هسته ای ایران را کم رنگ خواهد کرد.

این هشدارها درحالی صادر می شود که در ماه های اخیر پس از انتشار ارزیابی اطلاعاتی سازمان های جاسوسی آمریکا دایر بر اینکه ایران بخش تسلیحاتی برنامه اتمی اش را در سال 2003 متوقف کرد، گمانه زنی ها در مورد هرگونه احتمال بمباران تاسیسات اتمی ایران توسط ارتش آمریکا فروکش کرده است.

با این حال استعفای هفته قبل فرمانده نیروهای آمریکایی در منطقه خلیج فارس که بنابه گزارش ها با اقدام نظامی علیه ایران مخالف بود بار دیگر حدس و گمان ها در مورد نیات واقعی دولت بوش را افزایش داده است.

دریاسالار ویلیام فالون، فرمانده ارشد نظامی آمریکا در منطقه خاورمیانه در خلال گمانه زنی هایی در مورد شکاف میان او و دولت جورج بوش در مورد سیاست مربوط به ایران از مقام خود استعفا داد.

وزیر دفاع آمریکا در تایید آن استعفا گفت هرچند او فکر نمی کند که هیچ اختلاف نظر عمده ای میان دیدگاه های دریاسالار فالون و دولت بوش در مورد ایران وجود داشته باشد اما برداشتی شکل گرفته دایر بر این که چنین است.

رابرت گیتس سپس هرگونه اشاره ای به اینکه استعفای آقای فالون به معنی برنامه ریزی آمریکا برای رفتن به جنگ با ایران است را "مضحک" خواند.

دولت آمریکا می گوید همچنان راه حل دیپلماتیک را برای پرونده اتمی ایران ترجیح می دهد ولی گزینه نظامی را برای توقف برنامه غنی سازی اورانیوم ایران منتفی نمی داند.

ایران استدلال می کند که به عنوان عضو پیمان منع گسترش تسلیحات اتمی، ان پی تی، حق دارد برای نیات صلح آمیز، چرخه سوخت داشته باشد.

هشدار به بانک ها

در تحولی دیگر در ارتباط با برنامه اتمی ایران، دولت آمریکا یکبار دیگر به بانکهای این کشور هشدار داد ایران برای آنچه دخالت در تکثیر تسلیحات اتمی و حمایت از تروریسم خوانده شده، شبکه های مالی جهان را فریب می دهد.

وزارت خزانه داری آمریکا می گوید هدف دولت ایران از این پنهانکاریهای مالی، دور زدن تحریم های شورای امنیت سازمان ملل و دولت آمریکاست.

این وزارتخانه به عنوان نمونه گفته که مقامات بانک مرکزی و بانکهای تجاری ایران از طرفهای معامله می خواهند تا نامشان را از اسناد مالی حذف کنند تا شناسایی نشوند.

وزارت خزانه داری آمریکا در هشدار تازه خود به بانکهای آمریکایی گفته که مخصوصا نگران آن است که بانک مرکزی ایران معاملات بانکهای ایرانی مشمول تحریمهای بین المللی را تسهیل می کند.

 

مخالفت صریح مرکل با اقدام نظامی علیه ایران

رادیو آلمان:دوشنبه 27 اسفند  1386 (17 مارس 2008)

آنگلا مرکل، که همراه با یک هیئت بلندپایه‌ی آلمانی در اسرائیل به سر می‌برد، در مصاحبه‌ای با مجله‌ی صبحگاهی تلویزیون شبکه‌ی یک آلمان (آ-ار-د) صریحا اعلام داشت که کشمکش اتمی با ایران فقط یک راه حل دارد: فشار دیپلماتیک.

مرکل گفت که در این کشمکش هیچ چیزی را نمی‌توان به جای دیپلماسی نشاند. او تأکید کرد: «من معتقدم که در برابر تلاش دیپلماتیک هیچ بدیلی وجود ندارد. او در مذاکراتش در اسرائیل، که یکی از موضوع‌های آن ایران است، هم این موضع را مبنا می‌گذارد. او در مصاحبه تلویزیونی صبح دوشنبه ابراز امیدواری کرد که اسرائیلیان با وی از این نظر تفاهم خواهند داشت.

مرکل در توضیح موضع فشار دیپلماتیک گفت: «این راهی است که ما بایستی در آن پیش رویم و تلاش خود را بر روی آن متمرکز کنیم». این راه شامل تمهیداتی چون محدودیت مبادلات تجاری با ایران می‌شود. مرکل تأکید کرد که به جمهوری اسلامی به عنوان خطر می‌نگرد و از این رو می‌گوید که حکومت تهران بایستی به جهانیان ثابت کند که در پی دستیابی به سلاح هسته‌ای نیست.

مذاکرات صلح

مرکل در این مصاحبه تلویزیونی به موضوع فلسطین نیز پرداخت و گفت محمود عباس، رهبر فلسطین، موضوع‌هایی را با وی مطرح کرده که او برای پیشبرد صلح در خاورمیانه، آنها را با مقامات اسرائیلی در میان خواهد گذاشت. یکی از این موضوع‌ها شهرک‌های اسرائیلی در مناطق فلسطینی است. مرکل در مورد پیشرفت مذاکرات صلح ابراز امیدواری کرد و گفت هم محمود عباس و هم ایهود اولمرت خواهان پیشبرد این مذاکرات هستند.

 

مصاحبه پرزيدنت بوش با بخش فارسي صداي امريکا

سايت راديو آمريكا: پنج شنبه 1 فروردین  1387 (20 مارس 2008)

سوال: جناب رئيس جمهور ، ابتدا از سوي بخش فارسي صداي امريکا ، بخاطر اينکه وقت خودتان را در اختيار ما گذاشتيد، از آنجناب سپاسگزاري ميکنم. همانطور که مستحضريد، ما در آستانه نوروز باستاني هستيم ، که جشن سال نو ايرانيان است. در حاليکه مردم ايران با مشکلات اقتصادي دست به گريبان و از آزادي محروم هستند، جنابعالي چه پيامي براي اين مردم داريد؟

بوش:خُب، اول اينکه 'نوروزتان مبارک'. دوم اينکه مردم ايالات متحده آمريکا براي مردم ايران احترام قائلند. ما به تاريخ ايران، و به سنتهاي ايران ارج ميگذاريم. البته ما با دولت جمهوري اسلامي ايران اختلاف نظر داريم؛ اما مردم ايران براي ما غرور آفرين هستند؛ و ما ميخواهيم اين مردم در يک جامعه آزاد زندگي کنند. ما بر اين باوريم که آزادي حق همه افراد بشر است؛ و هرچه جهان آزادتر باشد، صلح پايدارتر بر آن حاکم خواهد شد. بنا براين پيام من به ملت ايران اين است: خواهش ميکنم از شعارهايي که ميگويد آمريکا شما را دوست ندارد دلسرد و نوميد نشويد؛ زيرا ما شما را دوست داريم و براي شما عزت و احترام قائليم.

سوال: جناب رئيس جمهور، به رژيم چه ميگوييد؟

بوش:من به رژيم جمهوري اسلامي ايران ميگويم شما تصميمهايي گرفته ايد که زندگي را براي مردم ايران بسيار سخت کرده است. به عبارت ديگر، زمامداران ايران با اميال خود براي غني سازي اورانيوم، به رغم اينکه جامعه جهاني از آنها درخواست متوقف کردن آن را کرده است، يک کشور با عظمت را در جهان منزوي کرده اند. من به زمامداران ايران ميگويم که هنوز هم راهي براي شما وجود دارد و آن اين است که بطور قابل تأييدي غني سازي اورانيوم را به حال تعليق درآوريد ؛ و آنگاه خواهيد توانست با مثلاً کشورهاي عضو شوراي امنيت سازمان ملل متحد روابط جديدي برقرار سازيد. اين واقعاً تأسف بار است که مشاهده کنيم رهبران جمهوري اسلامي ايران، به صُوَرِ مختلف بسيار سرسخت و يکدنده هستند. از جهتي نميگذارند مردم ايران به حقوق واقعي خود پي ببرند؛ و از جهتي ديگر مردم عراق را نيز با جاه طلبيهاي خود پريشان و گيج کرده اند . مردم ايران در تاريخ خود، دوره سختي را ميگذرانند، که الزاماً نبايد چنين باشد.

سوال: در زمينه برنامه هسته اي، آيا راه حلي هست که هم نگراني آمريکا را از بين ببرد و هم به ايران اجازه دهد به تحقيقات انرژي غير نظامي ادامه دهد؟

بوش: بخشي از مسأله اين است که مردم به دولت ايران اعتماد ندارند، زيرا دولت همه حقايق را به مردم نگفته است. به همين دليل مردم ايران بايد درک کنند که در حال حاضر يک سوء ظن قوي نسبت به ايران وجود دارد، نه تنها از جانب آمريکا، بلکه از جانب جامعه جهاني. اما راه بهتري هم وجود دارد. مثلاً من فکر ميکنم که پيشنهاد روسيه راه جالب توجهي براي حل مسأله است؛ و من علناً گفته ام، و به آن باور دارم که مردم ايران بايد بدانند که ايران حق دارد نيروي هسته اي غير نظامي توليد کند؛ و من به نيروي هسته اي غير نظامي اعتقاد دارم. ايران يک کشور مستقل است و بايد از حق داشتن نيروي هسته اي غير نظامي برخوردار شود. مشکل اينجا است که ما به دولت ايران اعتماد نداريم؛ زيرا آنها درباره غني سازي سوختي که به داخل رأکتور ميرود صريح و شفاف نبوده اند؛ بنا براين پيشنهاد روسيه دائر بر عقد قرارداد و تأمين سوخت بطور مداوم به حل مسأله کمک خواهد کرد، و ايران ديگر نيازي ندارد که اورانيوم را غني سازي کند؛ زيرا سوخت مورد نياز براي رأکتور آن تأمين خوهد شد؛ و مردم از نيروي برق ارزان برخوردار خواهند شد و من از اين طرح پشتيباني ميکنم.

سوال: اگر ايران تضمين دهد، آيا با غني سازي اورانيوم در داخل خاک ايران ، تحت نظارت بين المللي موافقيد؟

بوش: ابتدا من بايد مجاب شوم که همه برنامه هاي سري و محرمانه آنها به صورت شفاف اعلام شده است. وقتي کشوري حقيقت را به جهانيان نگويد، خيلي بايد تلاش کند تا جهانيان را مجاب کند که در آينده همه حقايق را خواهد گفت. مشکل من اين است که دولت جمهوري اسلامي ايران شفاف نبوده است؛ برنامه هاي خودش را بطور کامل، آنطور که آژانس بين المللي انرژي اتمي خواسته است، اعلام نکرده است. بنا براين در اينجا مقدار زيادي عدم اعتماد وجود دارد؛ و راه بهتر آن است که براي توليد سوخت غيرنظامي يک تعهد قراردادي محکمي وجود داشته باشد؛ درآنصورت ايران ميتواند به نيروي هسته اي غير نظامي دسترسي داشته باشد.

سوال: در زماني که ايرانيها دوره سخت اقتصادي را ميگذرانند؛ و ميزان بيکاري بالا است؛ و قيمتها قوس صعودي دارد؛ وعده هاي انجام نشده وجود دارد. شوراي امنيت سازمان ملل متحد به تازگي تحريمهاي جديدي عليه ايران برقرار کرده است. آيا ايالات متحده نگران آن است که رژيم ممکن است از اين وضعيت براي برانگيختن احساسات مردم عليه آمريکا استفاده کند؟

بوش: البته ما نگران اين مسأله هستيم. ما همواره نگران افراد بوده ايم. من نگران مادري هستم که ميخواهد فرزند خود را در يک محيط پر از اميد بزرگ کند؛ من نگران فرزندي هستم که تلاش ميکند به دانش خود بيافزايد تا از استعداهاي خدادادي خود استفاده کند. و البته ، هر زمان که دولتي قادر به تأمين نيازهاي مردم خود نباشد، ما نگران وضعيت انسانها در آن سرزمين هستيم. اما هرزمان که دولتي از تأمين نيازهاي مردمش ناتوان ميشود، به ويژه در جامعه غير آزاد و غير شفاف ، هميشه به دنبال کسي است که مسؤليت ناتواني خود را، بر عهده او بياندازد. تعجبي ندارد که زمامداران ايران آمريکا را مسؤل مشکلاتي ميدانند که خودشان بوجود آورده اند. پس، مردم ايران بايد درک کنند که بخش بزرگي از وضعيتي که در حال حاضر بر ايران حاکم است يا مولود سوء مديريت دولت ايران است يا معلول انزوايي است که رفتار و تصميمهاي دولت ايران در روابط خارجي، آن را بوجود آورده است؛ از قبيل اينکه دولت ايران اعلام کرده است که، ميخواهد کشورهاي ديگر را با سلاح هسته اي نابود کند. اين گونه اظهارات غيرمسؤلانه است ، و اعتبار ايران را تا اندازه زيادي از بين ميبرد.

سوال: جناب رئيس جمهور ، اجازه ميخواهم راجع به عراق سؤال کنم. امروز پنجمين سالگرد جنگ عراق است آيا از وضعيت سياسي عراق راضي هستيد؟ همچنين آيا ايران در ايجاد اين وضعيت نقش داشته است؟

بوش: من خوشحالم ولي راضي نيستم. من خوشحال هستم چون در عراق قانون اساسي نويني تدوين شده است. من خوشحال هستم چون مردم در عراق به پاي صندوقهاي رأي رفتند. من خوشحال هستم چون آنها به سوي انتخابات محلي در استانها گام برميدارند. من خوشحال هستمم چون يک جنبش مردمسالاري در آن کشور ميبينم. اما من راضي نيستم چون تلاشها و کارهاي زيادي در پيش است. يکي از دشواريهايي که در عراق داشته ايم اين است که نوعي نفوذ منفي از سوي ايران در عراق وجود داشته است؛ از قبيل اينکه صدور نوعي اسلحه که افراط گرايان براي کشت و کشتار مردم بکار ميگيرند. حالا من خبر دار شده ام که ايران و عراق ميخواهند رابطه برقرار کنند؛ چون به هر حال آنها مرز طولاني باهم دارند. اما، از ديدگاه من ايران از لحاظ کمک به ابقاء و ادامه اين دموکراسي جوان در عراق مساعد و سودمند نبوده است. به باور من ، به سود ايران است که يک همسايه آرام و صلحجو داشته باشد. ايران زماني با عراق در جنگ بوده است؛ و من معتقدم که يک عراق آرام در دراز مدت به تأمين مصالح ايران نيز کمک ميکند. اما، از سوي ديگر، اگر عناصري در داخل خاک ايران وجود داشته باشند که سعي دارند با استفاده از خشونت و کشت و کشتار به اختلافات فرقه اي دامن بزنند و نگراني را افزايش دهند، در آنصورت عراق آرامي وجود نخواهد داشت...

 

«برنامه هسته ای ايران از نظر آژانس شفاف نيست»

راديو فردا: جمعه 2 فروردین  1387 (21 مارس 2008)

دولت ايران، قطعنامه های شورای امنيت، از جمله قطعنامه ۱۸۰۳ را، فاقد «توجيه قانونی و حقوقی» می داند و می گويد به همه سوالات آژانس بين المللی انرژِی اتمی پاسخ داده است. هنری سوکولسکی، مدیر«مرکز آموزش سیاست های منع گسترش سلاح های هسته ای» در واشینگتن، در گفت و گویی با رادیو فردا در مورد این که آیا راه حلی برای بحران هسته ای ایران وجود دارد یا نه،  شرکت کرده است.

 

رادیو فردا:آيا قطعنامه های شورای امنيت می تواند ايران را وادار کند که برنامه غنی سازی اش را قطع کند؟

هنری سوکولسکی: هر قدمی که در اين راستا برداشته شود موثر خواهد بود. برداشت شما که قطعنامه های شورای امنيت به تنهايی نمی توانند نظر ايران را در باره تهيه سوخت هسته ای عوض کند درست است. ولی هرقدر که ميزان و شدت تحريم های شورای امنيت بيشتر شود،  تنگناهای ايران نيز به همان اندازه بيشتر خواهد شد.

 تحريم ها باعث خواهد شد که ايران نتواند خودرا از انزوا برهاند. ايران می خواهد کشورهای جهان او را به عنوان يک کشور تهيه کننده سوخت هسته ای بشناسند که از موازين منع گسترش سلاح های هسته ای يا «ان پی تی» تخطی نکرده است.

 تابه حال ايران به اين هدف دست نيافته و به همين علت قطعنامه ديگری از سوی شورای امنيت صادر شد،  اگرچه اين قطعنامه به تنهايی نمی تواند ايران را وادار کند که در تصميم خود برای ادامه غنی سازی تجديد نظر کند، اما صدور قطعنامه نشان می دهد که ديگر کشورها فعاليت های غنی سازی ايران را نمی پذيرند و استراتژی ايران در اين رابطه کارساز نبوده است.

 

ايران از راه های گوناگونی سعی دارد تحريم های اقتصادی شورای امنيت را کمرنگ کند مانند واسطه قرار دادن امارت متحده عربی برای ورود کالا، گرچه هزينه بيشتری برای اين کار مي پردازد، فکر می کنيد تحريم های اقتصادی موثر باشد؟

تحريم های اقتصادی دو جنبه دارد. اول اينکه کشور تحريم شونده هميشه مي تواند از راه های گوناگون اثرات تحريم را کمرنگ کند ولی تحريم اقتصادی از ديدگاه سياسی نوعی بی احترامی به حاکميت کشور است. دوم اينکه جمهوری اسلامی پيشينه بدی در مديريت اقتصاد ايران داشته و دارد، لذا هر قدمی که هزينه واردات و صادرات جمهوری اسلامی را افزايش دهد اثرات بدی بر اقتصاد رنجور ايران خواهد داشت.بنابراين هرچه تحريم بيشتر باشد اثرات آن نيز بيشتر خواهد بود و تا زمانی که هزينه اين اقدامات برای امريکا و غرب کمتر از ايران باشد، بايد هرچه بيشتر به اقداماتی از اين نوع روی آوريم.

 

ايران می گويد به همه سئوالات آژانس بين المللی انرژی اتمی جواب داده و برنامه او شفاف است و سئوالات جديد آژانس به پروتکل الحاقی مربوط می شود که آنرا امضاء نکرده است. همينطور است؟

بی شک مقامات ايرانی فکر می کنند که به تمام سئوالات جواب داده اند ولی فکر نمی کنم که آژانس بين المللی انرژی اتمی از جواب های ايران راضی باشد.آخرين گزارش آژانس می گويد که در رابطه با جواب  سئوال های باقيمانده پيشرفتی حاصل شده ولی تعدادی از سئوال ها بی جواب مانده است.

برخلاف آفريقای جنوبی که تاسيسات هسته ای خود را به طور کامل به روی آژانس گشود و همه مدارک را در اختيار آن گذاشت و اجازه داد با کارشناسان هسته ای مصاحبه شود، ايران رفتاری مشابه عراق دارد و فقط پس از گفت وگوهای طولانی قدری همکاری می کند. به همين دليل بازرسان آژانس اطمينان چندانی به جواب های مقامات ايرانی ندارند . اخيرا نگرانی ديگری به اينها اضافه شده و آن به راه اندازی سانتريفوژهای P2 است که می توان از آنها برای تسريع غنی سازی و توليد سلاح های هسته ای استفاده کرد.

 ما نمی دانيم که اين سانتريفوژها کجا ساخته شده اند؟ اين نشان می دهد  اطلاعات ما در مورد برنامه هسته ای ايران بسيار کم است. به عقيده من برنامه هسته ای ايران از نظر آژانس بين المللی شفاف نيست و بازرسان آژانس به هيچوجه راضی نيستند.

 

شورای امنيت می خواهد که ايران برنامه غنی سازی خودرا بطورکامل قطع کند، ايران اين را قبول ندارد. برخی کارشناسان پيشنهاد کرده اند که جمهوری اسلامی برنامه غنی سازی را در خود ايران ادامه ولی تحت مديريت يک کنسرسيوم بين المللی و در عوض اجازه دهد که بازرسی های آژانس بيشترشود و درعين حال پروتکل الحاقی را هم امضاء کند. آيا اين پيشنهاد می تواند راه حلی برای حل مسئله هسته ای ايران باشد؟

همواره راهی برای مصالحه وجود دارد. سئوال اين است که مصالحه آنگونه که برخی کارشناسان پيشنهاد کرده اند ، دور انديشانه است يا خير؟ برخی از کارشناسان پيشنهاد کرده اند که ايران غنی سازی بطور محدود و در خود ايران ادامه دهد ولی در عوض اجازه دهد که ميزان بازرسی های آژانس بين المللی انرژی اتمی نيز افزايش يابد، اينکار مانند تدبير حضرت سليمان است برای تقسيم يک کودک بين دو زن که هردو ادعای مادری آن کودک را داشتند.  ادامه غنی سازی در ايران، هرچند محدود، می تواند پوششی برای فعاليت های پنهانی و در پی آن دسترسی به سلاح هسته ای باشد. برخی ممکن است اين واقعيات فنی را ناديده بگيرند ولی من موافقت با ادامه غنی سازی در ايران را توصيه نمی کنم. تا بحال اتحاديه اروپا و امريکا با ادامه غنی سازی در ايران مصممانه مخالفت کرده اند.اينکه اين ايستادگی تا چه موقع ادامه خواهد يافت، نمي دانم. به اعتقاد من قبول ادامه غنی سازی در ايران يک اشتباه است. تا زمانی که ايران برنامه هسته ای خودرا کاملا" شفاف نکرده و تهيه سوخت هسته ای رامتوقف نکند غرب نگران دسترسی ايران به سلاح هسته ای خواهد بود.

 به عقيده من برنامه تهيه سوخت هسته ای در کشورهايی که سلاح هسته ای ندارند، بايد منع شود. زيرا اين برنامه فاصله چندانی با تهيه سلاح هسته ای ندارد.

بايد بگويم که آمريکا در اين رابطه تا حدی يک بام و دوهوا عمل کرده و حالا تاوان اين کار را پس می دهد .اما کليه کشورها تجربه می آموزند و در حال حاضر سياست امريکا اين است که اشتباه گذشته تکرار نشود و مي خواهد لااقل از ايران شروع کند.آمريکا اميدوار است که اثرات دراز مدت اين سياست ديگر کشورها را از برنامه تهيه سوخت هسته ای بازدارد. در حال حاضر برنامه غنی سازی ايران،  مسئله پيش روی ما است و بايد در مورد آن درست عمل کنيم.

 

آمريکا: اکنون زمان مناسبی برای سرمايه گذاری در ايران نيست

رادیو فردا:چهار شنبه 29 اسفند  1386 (19 مارس 2008)

 يک سخنگوی وزارت امور خارجه آمر&#