بولتن خبري ايران نبرد(1019) چهار شنبه 2 مرداد 1387(23 ژوئیه 2008)
اخبار، گزارشها و تحليلها - ايران و تحولات عراق
اخبار كارگران و مزد بگيران ايران را در ايران نبرد بخوانيد
رژیم ایران و دولتهای بزرگ(آمریکا، اروپا)، روسیه، چین و....... پروژه اتمي رژيم ايران- آژانس بين المللي انرژي، شورای امنیت ملل متحد و چالشهاي جهاني با رژیم ایران
جليلي پس از مذاكره با ١+5 در ژنو:مـذاكرات سازنـده و رو بـه جلـو بـود
شنبه 29 تیر 1387(19 ژوئیه 2008)
دبير شوراي عالي امنيت ملي كشورمان در ژنو درجمع خبرنگاران اظهار داشت:« رويكرد ما در نگاهي كه داريم و بستهاي كه ارايه كردهايم، راهبردي است نه تاكتيكي، از همين رو اين رويكرد درازمدت است نه مقطعي و يك فرصت و امكاني است كه ما ارايه كردهايم.»
به گزارش خبرنگار انرژي هستهاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دكتر سعيد جليلي، دبير شوراي عالي امنيت ملي كشورمان كه امروز(شنبه) مذاكرات با خاوير سولانا و شش كشور (انگليس، آمريكا، روسيه، چين، فرانسه و آلمان) را در ژنو انجام داد پس از پايان مذاكرتش در كنفرانس خبري گفت:« ما در مذاكرات با يك رويكرد مثبت وارد شديم. ما در چند ماه گذشته بسته پيشنهادي ارايه كرديم كه ناظر به نگرانيهاي مشترك بود و متقابلا همكاريهاي سازنده بر مبناي تعهدات دستهجمعي را ارايه ميكرد.»
وي گفت:« جمهوري اسلامي ايران امروز ظرفيت خوبي دارد تا به عنوان كشوري در منطقه كه نمونهي بارز مردمسالاري است و ظرفيتهاي سياسي، اقتصادي، امنيتي را در اختيار دارد نقش مهمي را در امنيت، ثبات و تحكيم دموكراسي در منطقه ايفا كند.»
جليلي ادامه داد:« بر اين باوريم كه بسياري از مسايل و مشكلات و بحرانها در مدل 1+6 بهتر حل ميشود تا 1-7.»
وي گفت: « همانطور كه ميدانيد در بستهاي كه ايران ارايه كرده، مطالبه و ما به ازايي نداريم و فكر ميكنيم همكاري براي صلح و ثبات موضوعاتي است كه براي همه ميتواند نتايج مثبتي داشته باشد.»
جليلي گفت:« نگاه ما به ادامهي مذاكرات و ساختار و نحوهي انجام آن نگاهي اساسي است كه ميتواند در يك شكل قوي و محكم ادامه پيدا كند.»
مذاكرهكنندهي ارشد هستهيي كشورمان با اشاره به مذاكرات امروزش با خاوير سولانا كه با حضور نمايندگان شش كشور برگزار شد، با بيان اينكه« در اين جلسه با رويكردهاي يكديگر بيشتر آشنا شديم» مذاكرات انجام شده را سازنده و رو به جلو توصيف كرد و ادامه داد:« دربارهي نحوهي تداوم مذاكرات، ديدگاههاي يكديگر را بيشتر فهميديم.»
وي با بيان اينكه، از سوي كشورهاي 1+5 و نمايندهي اتحاديهي اروپا يك Non paper و از سوي ايران نيز يك Non paper ارايه شده بود، افزود: « در اين دو نكات مشتركي وجود داشت در عين حال كه برخي تفاوت ديدگاهها هم وجود دارد، همچنين قرار شد در ادامهي گفتگوها دربارهي نقاط مشترك و تفاوتها با يكديگر بيشتر گفت و گو كنيم.»
دبير شوراي عالي امنيت ملي كشورمان، همچنين از ميزباني سوييس به خصوص وزير امور خارجهي اين كشور و قائممقام وي براي نقش مهمي كه در موضوع مذاكرات ايفا كرده است، تشكر كرد.
دكتر جليلي مذاكرهكننده ارشد ايراني در مذاكرات ژنو كه با حضور سولانا، نمايندگان 5+1 و همچنين نمايندهي آمريكا در سوييس برگزار شده بود، در ادامهي گفت و گوي خود با خبرنگاران در پاسخ به سوال خبرنگار ايراني صداي آمريكا كه از وي پرسيد «شما ميگوييد مذاكرات مثبت و سازنده بود، پس چرا نتيجهاي تاكنون حاصل نشده؟» گفت:« شما ايراني هستيد. كار ديپلماسي مثل فرش ايراني است كه ميليمتري جلو ميرود، ديپلماسي ما نيز ظريف و دقيق است و انشاءا... پاياني زيبا و ، ظريف با دوام خواهد داشت.»
جليلي همچنين در پاسخ به سوال ديگري با بيان اينكه، «ما ساعات طولاني مذاكره كرديم» گفت:« آنچه كه در اين مذاكرات مهم است اين است كه ما با يك نگاه سازنده، براي همكاري سازنده حول نگرانيهاي مشترك حركت كنيم، كه البته اين بايد مبتني بر تعهدات دستهجمعي و متقابل باشد و هر حركتي در اين چارچوب قابل تعريف خواهد بود.»
بنابر اين گزارش سولانا، مذاكرهكننده اروپاييها نيز در اين نشست در پاسخ به سوال خبرنگاري كه از وي پرسيد؛ «آيا امريكاييها علاقمند هستند كه در دور بعدي مذاكرات نيز حضور داشته باشند» گفت:« اين سوال را از خودشان بپرسيد.»
بولتون: زمان به سود ايران است
نادر وکیلی، رادیو فردا: جمعه 28 تیر 1387(18ژوئیه 2008)
مقامات آمريکا چهارشنبه اعلام کردند ويليام برنز، معاون وزير امور خارجه آمريکا، برای شنيدن نظرات ايران در خصوص بسته پيشنهادی کشورهای موسوم به ۱+۵ در نشست روز شنبه ژنو شرکت خواهد کرد.
این نخستین بار است که يک ديپلمات ارشد آمريکا در مذاکرات رو در رو با ايران بر سر برنامه هسته ای جمهوری اسلامی حضور خواهد داشت.
رويکرد تازه آمريکا در قبال برنامه هسته ای ايران واکنش های متفاوتی در پی داشته است. برخی از کشورهای اروپایی، همچون فرانسه، از اين اقدام واشينگتن استقبال کردند. این در حالی است که برخی افراد نيز از اين اقدام دولت آمریکا انتقاد می کنند.
جان بولتون، سفير پيشين آمريکا در سازمان ملل متحد، در گفت وگو با رادیو فردا، می گويد: تحولات اخير در مورد ايران، وارونه کردن سياستی است که واشنگتن پنج سال بر سر آن پافشاری کرده است.
رادیو فردا: آيا بنظرشما تحولات اخير در رابطه واشنگتن- تهران چرخش مهمی در سياست خارجی آمريکا به حساب می آيد؟
جان بولتون: بله فکر مي کنم اين روند، روندی کاملا معکوس از سوی دولت بوش و امتياز بزرگی برای رژيم ايران است.
حقيقت اينست که دولت بوش در ۵ سال گذشته گفته است با دولت ايران بر سر يک ميز نخواهد نشست مگر اينکه تهران فعاليتهای غنی سازی خود را تعليق کند.
گر چه اروپايی ها هم همين را گفته اند اما اين اقدام اخير که در عين حال پنهانکاری چندان ماهرانه ای هم نيست در حالی صورت می گيرد که ايران حتی می تواند به غنی سازی خود ادامه دهد.
اما مهمتر از حضور يک ديپلمات آمريکايی در مذاکرات ژنو، اين است که دولت بوش به احتمال زياد پيشنهاد اروپاييها موسوم به توقف در برابر توقف را می پذيرد، پيشنهادی که درواقع يک تعليق شش هفته ای غنی سازی بيشتر از سوی ايران است و آمريکا هم در ازای آن از تحريم ها بيشتر عليه ايران خوددداری خواهد کرد.
بايد توجه داشت چنين سياستی، امری کاملا متفاوت از آن چيزی است که ما تا بحال از ايران خواسته ايم که آنهم توقف کامل غنی سازی اورانيوم بوده و اگر چنين اقدامی در هفته آينده و يا در ماه آينده مورد توافق طرفين قرار گيرد در واقع پيروزی بسيار بزرگی برای ايران خواهد بود.
به نظر شما اين تلاشهای ديپلماتيک به جايی خواهد رسيد؟
هيچ امکان جدی برای اينکه ايران برنامه تسليحات اتمی خودرا کنار بگذارد وجود ندارد. دستيابی تهران به سلاح هسته ای، در واقع به منزله بيمه عمر رژيم ايران است.من فکر می کنم ايران بی ميل نباشد تا درمورد برخی از مشوقهايی که اروپاييها مطرح کرده اند مذاکره کند ولی درحال حاضرحضوريک ديپلمات آمريکايی در اين مذاکرات، ايران را در موقعيت سياسی بهتری قرار می دهد.
در صورت ناکام ماندن اين مذاکرات، آيا امريکا ادعا نخواهد کرد، تلاش های ديپلماتيک هم بجايی نرسيد و بنابراين بايد به مرحله بعدی استفاده از گزينه ها برويم؟
دولت بوش و به ويژه خود رييس جمهوری همواره گفته است برای آمريکا غير قابل قبول خواهد بود که ايران مجهز به سلاح هسته ای شود و از چنين عبارتی اين گونه استنباط می شد وخود من هم اين گونه آنرا درک می کردم که در صورت ناکام ماندن مذاکرات، راه حل بعدی گزينه نظامی خواهد بود.
ولی واقعا فکر نمی کنم در حال حاضر چنين اتفاقی روی دهد. فکر می کنم ايرانی ها با حضور يک ديپلمات ارشد آمريکا بر سر يک ميز، اوضاع را بسوی يک گفت گوی بطئی و کند بکشانند تا با خريد بيشترزمان، از انتخابات ماه نوامبر بگذرند و اگرموفق شوند و اگر همانطور که نظر سنجيها نشان می دهد سناتور اوباما رييس جمهوری بعدی آمريکا شود، به نظر من، تمام فشارها از روی ايران برداشته می شود.
خلاصه اين که زمان به سود ايران است و دولت بوش نيز بازيچه دست ايران شده است.
چرا گفت و گو های ژنو شکست خورده اعلام نشد؟
محمد قوام:بی بی سی: شنبه 29 تیر 1387(19 ژوئیه 2008)
دور تازه ای از گفت و گو های ایران با پنج کشورعضور دائم شورای امنیت به همراه آلمان موسوم به 1+5 در ژنو سوئیس بدون دستاورد مشخصی پایان یافته و تنها طرفین اعلام کرده اند که ظرف دو هفته آینده تماس های تلفنی و احتمالا حضوری خود را ادامه خواهند.
خاویر سولانا، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، که طرف اصلی گفت و گو با سعید جلیلی، مذاکره کننده ارشد اتمی ایران، در مذاکرات ژنو بوده ، پس از پایان دو دور گفت و گو با مسئول پرونده اتمی جمهوری اسلامی گفته که هنوز منتظر پاسخ ایران به بسته پیشنهادی 1+5 است.
گفته های آقای سولانا نشان دهنده آن است که تهران دیدگاه مشخصی درباره بسته پیشنهادی طی مذاکرات ژنو ارائه نکرده و طرف های غربی را تا دور بعدی گفت و گو ها همچنان در ابهام نگاه داشته است.
طی روزهای منتهی به گفت و گو های ژنو، برخی گمانه زنی ها درباره احتمال نرمش در موضع تهران بالاگرفته بود اما در میانه گفت و گو های ایران و 1+5 كيوان ايمانی، سفير ايران در سوئیس اعلام کرد که برای کشور متبوعش هیچ شکلی از تعلیق قابل مذاکره نیست.
بنابر این در حالی که پاسخ ایران به شکل غیر رسمی ارائه شده است، موضوع گفت و گوهایی که قرار است طی دو هفته آینده انجام شود چیست و ایران و 1+5 درباره چه موضوعی گفت و گو خواهند کرد که تا کنون نامشخص بوده و احتیاج به روشن شدن دارد؟
گفت و گوی بعدی با موضوع تکراری؟
به نظر می رسد که محور اصلی گفت و گو های ژنو بر موضوع تعلیق غنی سازی اورانیوم استوار نبوده و دو طرف درباره بسته پیشنهادی خود توضیحاتی ارائه کردند تا طرف مقابل را متمایل به پذیرش خواست های خود کنند.
در این شرایط پیشنهاد قبلی آقای سولانا قابل طرح است که طی آن توسعه فن آوری غنی سازی اورانیوم در ایران همزمان با وضع تحریم های تازه به حالت تعلیق در می آید.
تهران تاکنون درباره این پیشنهاد واکنش منفی از خود نشان نداده و احتمال دارد که گفت و گوها برای پذیرش این پیشنهاد طی هفته های آینده با موفقیت رو به رو شود. ایالات متحده هم که شرط حضور در گفت و گو ها با ایران را تعلیق غنی سازی اعلام کرده بود با اعزام ویلیام برنز، سومین دیپلمات ارشد خود به گفت و گو های ژنو به نظر می سد عملا از این پیش شرط خود صرف نظر کرده است تا شرایط برای توافق اولیه مهیا شود.
اما موضوع اصلی پس از پذیرش طرح آقای سولانا به روی میز قرار می گیرد: توسعه فن آوری غنی سازی در ایران و تحریم های تازه با چه هدفی تعلیق شود؟
1+6 به جای 1-7 یعنی چه؟
کشورهای 1+5 می گویند که در این شرایط می توان بر سر تعلیق قابل راستی آزمایی غنی سازی اورانیوم با ایران گفت و گو کرد و با رفع کردن نگرانی های ایران درباره اجرا نشدن مفاد بسته پیشنهادی، تهران را وادار به پذیرش آن کرد.
اما به نظر می رسد که تهران منظور دیگری را از پذیرش احتمالی طرح آقای سولانا خواهد داشت به این معنا که این طرح را جایگزین تعلیق غنی سازی اورانیوم کند و به جای مهر و موم دوباره تاسیسات اتمی اش، مدتی توسعه آن را برای ایجاد اعتماد با غرب متوقف کند.
اهرم فشاری که از دیدگاه تهران برای پذیرش این مدل وجود دارد در گفته های آقای جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، در کنفرانس خبری مشترکش با آقای سولانا مشهود است که به ظرفيتهای سياسی، اقتصادی، امنيتی که ایران در اختيار دارد اشاره کرده که "می تواند نقش مهمی را در ثبات و تحكيم دموكراسي در منطقه ايفا كند."
اشاره آقای جلیلی می تواند به نفوذ ایران در عراق، لبنان و افغانستان مربوط باشد بدینگونه که کشورهای 1+5 هر یک به نوعی با مسائل این کشورها درگیر هستند و تهران می تواند منافع غرب را در این کشورها را تامین یا تهدید کند.
در عین حال گفته های آقای جلیلی درباره اینکه "ما بر اين باوريم كه بسياری از مسائل و بحران ها در مدل 1+6 بهتر از 1-7 حل می شود" نشان می دهد که تهران از حضور ایالات متحده در جریان گفت و ها خشنود است و خواهان حضور جمهوری اسلامی در سطوح دیگر جلسات و گفت و گو های 1+5 است تا طرفین را بر جایگزینی نهایی طرح خاویر سولانا به جای تعلیق غنی سازی اورانیوم مجاب کند.
از دیدگاه برخی از سیاستمداران در تهران حتی اگر1+5 در نهایت با چنین مدلی موافقت نکند و اصرار بر تعلیق غنی سازی اورانیوم داشته باشد، چند هفته دیگر از دولت مستعجل جورج بوش در ایالات متحده سپری شده و با نزدیک شدن به چهارم نوامبر – تاریخ برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آمریکا- موضوع ایران برای مدتی از دستور کار و تمرکز اصلی غرب و به خصوص ایالات متحده به کنار خواهد رفت و فرصتی دوباره برای ایران خلق خواهد شد که این بار احتمال بسیار کمی هم برای روی میز قرار گرفتن گزینه جنگ وجود خواهد داشت.
اما آیا تهران موفق به جلب نظر 1+5 خواهد شد؟ یا پرونده اتمی ایران درون بن بستی قرار گرفته که تنها راه خروج از آن تعلیق غنی سازی اورانیوم و برآورده کردن خواسته های غرب است؟
با توجه به اینکه گفت و گو های ژنو دستاورد مشخصی نداشته اما دو طرف آن را شکست خورده اعلام نکردند، می توان پیش بینی کرد که ایران امیدوار است در دور آینده گفت و گوها، موافقت غرب را نسبت به جای گزینی طرح آقای سولانا به جای تعلیق غنی سازی اورانیوم به دست آورد و 1+5 نیز امیدواری دارد تا تهران سرانجام غنی سازی اورانیوم را به حالت تعلیق درآورد.
رادیو فردا:شنبه 29 تیر 1387(19 ژوئیه 2008)
سعيد جليلی، دبير شورای عالی امنيت ملی ، روز شنبه در ژنو، با نمايندگان شش کشور بزرگ جهان در مورد بحران هسته ای ايران مذاکره می کند.
اين مذاکرات در حالی صورت می گيرد که حدود شش سال از آغاز بحران هسته ای ايران می گذرد.
آمريکا، اتحاديه اروپا و بسياری از کشورها ايران را متهم می کنند که قصد ساختن بمب اتمی را دارد ولی تهران همواره اين اتهامات را رد کرده و هدف برنامه خود را صلح آميز می خواند.
خلاصه ای از تاريخ وقايع مهم در بحران هسته ای ايران در شش سال گذشته:
ماه اوت ۲۰۰۲ – شورای ملی مقاومت، يک گروه مخالف دولت ايران، اولين بار وجود مرکز غنی سازی اورانيوم در نطنز و تاسيسات آب سنگين در اراک را برملا کرد.
ماه ژوئن ۲۰۰۳ – گزارش آژانس بين المللی انرژی اتمی اعلام کرد که دولت ايران به تعهدات خود بر مبنای پيمان منع گسترش تکنولوژی هسته ای پايبند نبوده است.
ماه نوامبر ۲۰۰۴ – ايران به مذاکره کنندگان اتحاديه اروپا تعهد می دهد که تمام فعاليت های مربوط به غنی سازی و بازيافت سوخت هسته ای را متوقف کند.
۲ سپتامبر ۲۰۰۵ - گزارش آژانس بين المللی انرژی اتمی تاييد کرد که ايران غنی سازی اورانيوم را در مرکز هسته ای اصفهان از سر گرفته است.
۴ فوريه ۲۰۰۶ – اعضای آژانس بين المللی انرژی اتمی به ارجاع پرونده ايران به شورای امنيت رای می دهند. روز بعد از آن حکومت ايران بازرسی های سر زده اين نهاد از مراکز هسته ای آن کشور را لغو می کند.
۱۱ آوريل ۲۰۰۶ – محمود احمدی نژاد، رييس جمهوری ايران، اعلام کرد آن کشور اولين محموله اورانيوم غنی شده را توليد کرده است. قدرت های غربی اين اقدام ايران را سرکشی از تصميمات سازمان ملل متحد توصيف کرده و آن را محکوم کردند.
۵ ژوئن ۲۰۰۶ – خاوير سولانا، مسئول سياست خارجی اتحاديه اروپا، با ارائه مجموعه ای از مشوق های اقتصادی از سوی اعضای شورای امنيت و آلمان از ايران می خواهد که غنی سازی اورانيوم را متوقف کند.
۲۳ دسامبر ۲۰۰۶ – شورای امنيت سازمان ملل متحد به تحريم ايران رای داد و از آن کشورخواست غنی سازی اورانيوم را ظرف ۶۰ روز متوقف کند. ايران اين قطعنامه را غيرقانونی خواند.
۲۴ مارس ۲۰۰۷ – شورای امنيت سازمان ملل متحد در قطعنامه ديگری تحريم های اقتصادی و نظامی بيشتری را عليه ايران تصويب کرد.
۱۸ آوريل ۲۰۰۷ – گزارش آژانس بين المللی انرژی اتمی اعلام کرد که ايران کار با ۱۳۰۰ سانتريفيوژ را آغاز کرده و به سرعت زمينه را برای توليد اورانيوم غنی شده با عيار صنعتی در نطنز فراهم می کند.
۲۱ اوت ۲۰۰۷ – ايران و آژانس بين الملل انرژی اتمی اعلام کردند که بر سر يک جدول زمانی برای پاسخگويی ايران به تمامی موارد ابهام در پرونده هسته ای اين کشور به توافق رسيده اند.
۲۴ اکتبر ۲۰۰۷ – دولت آمريکا تحريم های بيشتری را در مورد ايران به اجرا گذارد و سپاه پاسداران ايران را متهم کرد که قصد گسترش دادن سلاح های تخريب جمعی را دارد.
۲ نوامبر ۲۰۰۷ – اعضای شورای امنيت به علاوه آلمان توافق کردند که با تنظيم قطعنامه ديگری دور سوم از اعمال فشار به ايران را آغاز کنند.
۳ دسامبر ۲۰۰۷ – در تازه ترين گزارش دستگاه های امنيتی آمريکا اعلام شد که دولت ايران فعاليت های خود برای توليد بمب اتمی را در سال ۲۰۰۳ متوقف کرده و هنوز هم اين برنامه متوقف است.
۵ دسامبر ۲۰۰۷ – محمود احمدی نژاد اعلام کرد که ايران بر آمريکا پيروز شده و محمد البرادعی، رییس آژانس بين المللی انرژی اتمی، گفت به اين ترتيب ايران تا حدی تبرئه شده است.
۱۱ و ۱۲ ژانويه ۲۰۰۸ – محمد البرادعی در سفری کم سابقه به تهران تلاش کرد دولت ايران را قانع کند که با همکاری بيشتر با بازرسی های آزانس بين المللی انرژی اتمی به حل معضلات در پرونده هسته ای ايران کمک کند.
۳ مارس ۲۰۰۸ - شورای امنيت سازمان ملل متحد با تصويب نهايی سومين قطعنامه ايران را برای قطع غنی سازی اورانيوم تحت فشار بيشتری قرار داد.
۱۴ مارس ۲۰۰۸ – وزير امور خارجه روسيه گقت اعضای شورای امنيت به علاوه آلمان می توانند با پيشنهادات مشخص تری در مورد تضمين امنيت ايران با آن کشور وارد مذاکره شوند. دولت آمريکا اعلام کرد در بسته پيشنهادی به ايران تضمين های امنيتی در نظر گرفته نشده است.
۲۶ مه ۲۰۰۸ – آژانس بين المللی انرژی اتمی در گزارش تازه خود اعلام کرد ادعاها در مورد احتمال فعاليت ايران در زمينه توليد کلاهک های هسته ای موردی نگران کننده است و ايران در مورد اين فعاليت های حساس موشکی بايد اطلاعات بيشتری در اختيار اين نهاد قرار دهد.
۱ ژوئن ۲۰۰۸ – پس از انتشار گزارش آژانس دولت ايران اعلام کرد که ممکن است همکاری ها ی خود با اين نهاد را کاهش دهد.
۱۴ ژوئن ۲۰۰۸- خاوير سولانا در سفر به تهران بسته پيشنهادی پنج کشور عضو شورای امنيت بعلاوه آلمان را به مقامات ايرانی تحويل داد ولی ايران باز هم توقف غنی سازی را رد کرد.
۱۸ ژوئيه ۲۰۰۸ – سعيد جليلی مسول مذاکرات هسته ای ايران اظهار اميدواری کرد که مذاکرات روز ۱۹ ژوئيه با نمايندگان کشورهای شورای امنيت و آلمان مثبت و سازنده باشد. برای نخستین بار یک دیپلمات بلند پایه آمریکایی در این مذاکرات حضور دارد.
آمریکا: ايران بین رویارویی يا همکاری یکی را انتخاب کند
رادیو فردا:شنبه 29 تیر 1387(19 ژوئیه 2008)
آمريکا روز شنبه پس از برگزاری مذاکرات نمايندگان کشورهای موسوم به گروه ۱+۵ با ایران در ژنو، به تهران هشدار داد که باید يکی از گزينه های همکاری يا رويارويی را انتخاب کند.
سعيد جليلی، دبير شورای عالی امنيت ملی و مذاکره کننده ارشد هسته ای ايران، روز شنبه در ژنو با خاوير سولانا، مسئول سياست خارجی اتحاديه اروپا، ويليام برنز، معاون وزير امور خارجه آمريکا و نمايندگان کشورهای آلمان، فرانسه، بريتانيا، چين و روسيه درباره مناقشه هسته ای ايران گفت و گو و مذاکره کرد.
آقای سولانا پس از اين مذاکرات گفته است که ايران هنوز پاسخ روشنی به بسته پيشنهادی قدرت های جهانی نداده است.
شان مک کورمک، سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا ساعاتی پس از خاتمه مذاکرات هسته ای بر سر برنامه هسته ای ايران در ژنو که نماينده آمریکا برای نخستين بار در آن شرکت کرده بود، اعلام کرد: واشينگتن تنها پس از توقف فعاليت های حساس هسته ای ايران با اين کشور وارد مذاکره خواهد شد.
وی در بيانيه ای تصريح کرد:«اميدواريم مردم ايران بدانند که رهبران آنها در برابر انتخاب گزينه های همکاری، که برای همه سودمند است، يا رويارويی، که انزوای بيشتر آنها را در پی خواهد داشت، قرار دارند.»
آقای مک کورمک همچنين گفته است که ويليام برنز به طور جداگانه با هيچ کدام از اعضای هيئت نمايندگی ايران ملاقات نکرده است.
سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا با اشاره به گزارش ويليام برنز درباره مذاکرات روز شنبه گفت:«آقای سولانا پاسخ روشن آری يا «خير» را دريافت نکرده است و آقای سولانا تاکيد کرده است که ايران بايد پاسخ روشن خود را طی دو هفته آينده ارائه کند.»
تغییر سیاست آمریکا؟
تحليگران حضور ويليام برنز در مذاکرات هسته ای با ايران در ژنو را نوعی تغيير در سياست های واشينگتن در برابر تهران توصيف کردند، اين در حالی است که مقام های آمريکا تاکيد دارند که خط مشی آمريکا در قبال ايران تغيير نکرده است.
آقای مک کورمک می گوید: «ويليام برنز در مذاکرات ژنو به سعيد جليلی گفته است: عزم آمريکا در حمايت از بسته پيشنهادی قدرت های جهانی به ايران جدی است، ولی تا زمانی که ايران فعاليت های مربوط به غنی سازی را متوقف نکند، واشينگتن حاضر به آغاز مذاکرات با تهران نيست.»
سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا افزود:«همانطور که آقای سولانا امروز بعد از نشست گفت، ايران دو گزينه پيش رو دارد: مذاکره يا انزوای بيشتر.»
کشورهای غربی نگرانند که ايران فعاليت های هسته ای خود را به سمت توليد سلاح اتمی سوق دهد، از اين رو از تهران خواسته اند تا فعاليت های مربوط به غنی سازی اورانیوم را متوقف کند.
ايران در مقابل تاکيد می کند که به تعهدات بين المللی خود در اين زمينه پايبند است و حاضر نيست که اين فعاليت ها را متوقف کند.
در همين زمينه، آقای مک کورمک روز جمعه گفته بود:«آنها [ايرانی ها] بايد فعاليت های مربوط به غنی سازی را متوقف کنند. اين شرط ما است. اين شرط شورای امنيت سازمان ملل متحد است و شرط گروه ۱+۵ نيز است.»
شان مک کورمک در پاسخ به اين پرسش که اگر ايران فعاليت های غنی سازی را متوقف نکند، آن گاه چه رويکردی در پيش خواهيد گرفت، گفته بود:«در اين صورت آنها (ایرانی ها) بيشتر از هر زمان ديگر خود را منزوی خواهند يافت.»
وی تصريح کرده بود که در اين صورت هزينه چنين اقدامی برای دولت ايران افزايش خواهد يافت.
شان مک کورمک خروج شرکت نفتی فرانسوی توتال از پروژه پارس جنوبی را يکی از هزينه های اخير چنين رويکردی دانسته و گفته بود: کشورهای غربی در پروژه های صنعت نفت و گاز ايران مشارکت نخواهند کرد.
سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا افزوده بود: بدون چنين متخصصانی که تنها در اختيار شرکت های غربی است، ايران به سختی قادر خواهد بود کار استخراج منابع خود را انجام داده و يا سرمايه گذاری لازم برای استفاده از اين منابع جذب کند.
برلوسکونی: دستیابی ایران به بمب اتمی نزدیک است
احمد رافت (رم): رادیو فردا:جمعه 28 تیر 1387(18ژوئیه 2008)
نخست وزیر ایتالیا می گوید: دیگر تردیدی باقی نمانده است که ایران در جهت مسلح شدن به بمب اتمی گام بر می دارد و دستیابی این کشور به سلاح اتمی نزدیک است.
آقای برلوسکونی پنج شنبه شب در حاشیه مراسم افتتاح بنیاد «مدی ایدا» که توسط جوزپه پیزانو، وزیر کشور سابق ایتالیا بنیانگذاری شده است، اظهار داشت: «مشکل ایران به شدت ما را نگران ساخته است زیرا تا امروز نتوانستیم تلاش های ایران برای دستیابی به انرژی هسته ای برای استفاده تسلیحاتی را متوقف سازیم.»
نخست وزیر ایتالیا با ادعای اینکه دستیابی ایران به بمب اتمی نزدیک است افزود: «آن لحظه ای که اسراییل مطمئن شود ایران موفق به ساختن بمب هسته ای شده است، دیگر کسی نخواهد توانست این کشور را از حمله نظامی بازدارد.»
برلوسکونی به طور غیر مستقیم حتا به امکان استفاده اسراییل از تسلیحات اتمی برای متوقف ساختن برنامه های هسته ای ایران اشاره کرد.
وی در خاتمه گفت: «اگر در فرصت کم باقیمانده ایران را خلع سلاح اتمی نکنیم، فاجعه ای با ابعاد نگران کننده رخ خواهد داد.»
کشورهای غربی ایران را متهم می کنند که در پوشش برنامه اتمی اش به دنبال ساخت سلاح هسته ای است ولی تهران این ادعا را رد کرده و این برنامه را دارای ماهیت صلح آمیز می داند.
همزمان با اظهارات آقای برلوسکونی، وزیر امور خارجه ایتالیا، فرانکو فراتینی نیز در میزگردی در رابطه با چین، مسئله اتمی ایران را مطرح کرد.
وزیر امور خارجه ایتالیا از چین به عنوان «یکی از عوامل موثر که می تواند نقش بسیار مهمی در تلاش برای جلوگیری از گسترش برنامه اتمی ایران داشته باشد» یاد کرد.
فرانکو فراتینی گفت: «ما باید چین را قانع سازیم که نقشی موثر و سازنده چون نقشی که در پرونده اتمی کره شمالی داشت در رابطه با پرونده اتمی ایران نیز به عهده گیرد.»
چین اعلام کرده است که در مذاکرات میان ایران با نمایندگان کشورهای موسوم به گروه پنج به علاوه یک، لی ژیائو ژانگ، ماعون وزیر امور خارجه خود را به نشست ژنو اعزام می کند.
رايس: پيش شرط آمريکا برای آغاز مذاکرات با ايران همچنان پا برجاست
رادیو فردا:جمعه 28 تیر 1387(18ژوئیه 2008)
کاندوليزا رايس، وزير امور خارجه آمريکا، می گويد: واشينگتن تا زمانی که ايران فعاليت های حساس هسته ای خود را متوقف نکند، با اين کشور وارد مذاکره مستقيم نخواهد شد.
به گزارش رويترز، اين در حالی است که در يک تغيير سياست آشکار در قبال تهران، آمريکا يک ديپلمات بلندپايه را به مذاکرات روز شنبه در ژنو اعزام خواهد کرد.
با این حال خانم رایس می گوید حضور نماینده آمریکا در مذاکرات هسته ای با ایران به مثابه تغییر در دیپلماسی واشینگتن نیست.
ويليام برنز، معاون وزير امور خارجه آمريکا، قرار است در مذاکرات روز شنبه خاوير سولانا، مسئول سياست خارجی اتحاديه اروپا، با سعيد جليلی، دبير شورای عالی امنيت ملی ايران، در روز شنبه در ژنو حاضر شود.
اين نخستين بار است که يک ديپلمات بلندپايه آمريکا در مذاکرات با ايران بر سر مناقشه هسته ای اين کشور مشارکت می کند.
کاندوليزا رايس روز جمعه گفت: ويليام برنز پيام روشن آمريکا را منتقل خواهد کرد مبنی بر اين که واشينگتن زمانی با ايران وارد مذاکره رو در رو خواهد شد که ايران تلاش های خود برای دستيابی به سلاح هسته ای را متوقف کند.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتد پرس، خانم رايس گفت:«اين بايد برای همه روشن باشد که آمريکا برای آغاز مذاکرات با ايران شرط دارد و اين شرط توقف قابل تاييد غنی سازی و فعاليت های مربوط به فرآوری است».
خانم رايس که در يک کنفرانس مطبوعاتی در وزارت امور خارجه آمریکا صحبت می کرد، افزود:«اين همچنان موضع آمريکا است و در آينده نيز موضع آمريکا خواهد بود».
کاندوليزا رايس با اشاره به اين که ايران یک «حکومت خطرناک» است، تاکيد کرد باور دارد هر کشوری می تواند مسيرش را تغيير دهد.
در همين حال، خانم رايس بار ديگر تاکيد کرد :«آمريکا دشمن دايمی ندارد».
کاندوليزا رايس همچنين گفت:«پيامی که ما ارسال می کنيم اين است که ما از مسيری که ايران می تواند برای رابطه بهتر با جامعه بين المللی در پيش بگيرد، کاملا حمايت می کنيم».
آمريکا و کشورهای غربی ايران را متهم می کنند که تحت پوشش برنامه هسته ای خود برای توليد انرژی در صدد دستيابی به سلاح هسته ای است. ايران اين اتهام را رد می کند.
تغيير در تاکتيک های ديپلماتيک؟
در همين حال شان مک کورمک، سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا، روز جمعه در پاسخ به پرسشی در خصوص تغيير ديپلماسی آمريکا در قبال ايران گفت:«هسته اصلی خط مشی ما، همانطور که از زبان وزير امور خارجه و من تا کنون شينده ايد، اين است که ما رويکرد دو سويه داريم و ايران می بايست شرط را اجرا کند تا مذاکرات صورت گيرد».
آقای مک کورمک افزود:«آنها [ايرانی ها] بايد فعاليت های مربوط به غنی سازی را متوقف کنند. اين شرط ما است. اين شرط شورای امنيت سازمان ملل متحد است و شرط گروه ۱+۵ نيز است».
شان مک کورمک در پاسخ به اين پرسش که اگر ايران فعاليت های غنی سازی را متوقف نکند، آنگاه چه رويکردی در پيش خواهيد گرفت، گفت:«در اين صورت آنها بيشتر از هر زمان ديگر خود را منزوی خواهند يافت».
وی تصريح در اين صورت هزينه چنين اقدامی برای دولت ايران افزايش خواهد يافت.
شان مک کورمک خروج شرکت نفتی فرانسوی توتال از پروژه پارس جنوبی را يکی از هزينه های اخیر چنین رویکردی دانست و گفت: کشورهای غربی در پروژهای صعنت گاز و نفت ايران مشارکت نخواهند کرد.
سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا افزود: بدون چنين متخصصانی که تنها در اختيار شرکت های غربی است، ايران به سختی قادر خواهد بود کار استخراج منابع خود را انجام داده و يا سرمايه گذاری لازم برای استفاده از اين منابع جذب کند.
پیشرفت در روند محتوایی
در حالی که وزیر امور خارجه آمریکا تاکيد می کند: تا ايران فعاليت های حساس هسته ای خود را متوقف نکند حاضر به مذاکره مستقيم با اين کشور نيست، منوچهر متکی، وزير امور خارجه جمهوری اسلامی، می گويد: ايران آماده است تا درباره گشايش دفتر حافظ منافع آمريکا در تهران مذاکره کند.
آقای متکی در يک کنفرانس خبری مشترک با علی باباجان، وزير امور خارجه ترکيه، جمعه، ۱۸ ژوئيه در آنکارا گفت: « در گذشته پيشنهاد کرديم که پرواز مستقيم بين آمريکا و ايران برقرار شود، مدتی قبل به طور غيررسمی و رسانه ای موضوع تاسيس دفتر حفاظت منافع آمريکا در ايران مطرح شده است و فکر می کنيم که هم پرواز مستقيم بين ايران و آمريکا و هم موضوع تاسيس دفتر حافظ منافع آمريکا در ايران می تواند از سوی طرفين مورد بررسی قرار گيرد.»
همزمان با این واکنش ها، روز جمعه سعيد جليلی برای شرکت در مذاکرات با خاوير سولانا و نمايندگان گروه ۱+۵ وارد ژنو شده است.
وزير امور خارجه ايران در خصوص نيتجه مذاکرات روز شنبه در ژنو نيز گفت:« روند مذاکرات ۱+۵ با ايران به طور شکلی مثبت پيش بينی می شود و اميدواريم روند محتوايی در چارچوب نقاط مشترک و با انعطاف معقولی مواجه شود».
فرانسه، بريتانيا، روسيه، آمريکا و چين همراه با آلمان، کشورهای موسوم به گروه ۱+۵، ماه گذشته برای پايان دادن به بحران هسته ای ايران، يک بسته پيشنهادی شامل مشوق های هسته ای و اقتصادی به تهران ارائه کردند.
اين کشورها می کوشند از طريق سياست های دو سويه؛ تحريم و تشويق، ايران را وادار کنند فعاليت های مربوط به غنی سازی اورانيوم را متوقف کنند.
ایران تاکنون با نادیده گرفتن این در خواست ها، برنامه غنی سازی خود را توسعه داده است
«پاسخ آری يا خير»
در همين حال، روزنامه اسراييلی هاآرتص به نقل از مقام های دولت اين کشور که نام آنها را فاش نکرد، نوشت: اسراييل از آمريکا خواسته است تا درخواست قطع غنی سازی اورانيوم را به طور روشن برای دبير شورای عالی امنيت ملی ايران مطرح کند و از وی پاسخ آری يا خير خواسته شود.
هاآرتص افزود: جان رود اعلام کرده که حضور ويليام برنز در مذاکرات، اقدامی موقت است که به جلب افکار عمومی جهان در تعيين تحريم های جديد آمريکا در قبال ايران کمک خواهد کرد.
به نوشته اين روزنامه اسرائيلی، «آمريکا گفته است که حضور برنز در مذاکرات سولانا- جليلی بدين منظور است که واشينگتن نمی تواند به گزارش های سولانا در مورد ايران اعتماد کند و اين احساس وجود دارد که سولانا واقعيت را نمی گويد.»
لايحه تحريم ايران با 19 رأي موافق و 2رأي مخالف در كميته امور بانكي سنا به تصويب رسيد
تلويزيون صداي آمريكا:پنجشنبه 27 تیر 1387(17 ژوئیه 2008)
لايحه تحريم رژيم ايران با 19 رأي موافق و 2رأي مخالف به تصويب رسيد. جالب است بدانيد كه مخالفين دو سناتور جمهوريخواه در كميته امور بانكي سنا بودند. عنوان لايحه اين است: ”لايحه جامع تحريم ايران، پاسخگويي و منع سرمايهگذاري در ايران، سال 2008”.
مذاکرات ژنو: «جمهوری اسلامی استراتژی "خریدن وقت" را دنبال میکند»
مصاحبهگر: مهیندخت مصباح: رادیو آلمان:شنبه 29 تیر 1387(19 ژوئیه 2008)
حضور آمریکا در مذاکرهی هستهای در ژنو، بر انتظارهای رایج افزوده و خوشبینیها را تقویت کرده است. آیا پس از تهدیدهای اخیر، زبان دیپلماسی به کار گرفته خواهد شد یا این تنها آرامش پیش از توفان است؟ دکتر رضا تقیزاده، تحلیلگر مناقشه اتمی در گفتوگو با دویچه وله میگوید که هدف ایران از این دور مذاکرات نیز، همانند همیشه، زنده نگاهداشتن امیدها و کاستن از خطر جنگ است.
دویچه وله: تمرکز مذاکرات قرار است پیرامون پیشنهادهای تشویقی غرب باشد اما حضور آقای برنز همه چیز را در سایه برده است. به نظر شما آیا هیجان ایجاد شده، ناشی از بازتابهای رسانهای است یا مذاکرات محتوای متفاوتی هم خواهند داشت؟
رضا تقیزاده: بهره تبلیغاتی اساسی از حضور آقای برنز در این مذاکرات را دولت آمریکا میبرد. آمریکا به این ترتیب حمایت احزاب مخالف و کنگره را بدون دادن امتیاز خاصی به ایران جلب میكند. توجه داشته باشید که ایران در مذاکره اتمی، همواره با رفتن به حاشیه کوشیده در مسائل جانبی، نقاط مشترک با خواستهای غرب پیدا کند. هدف از ارائه بسته پیشنهادی ایران هم همین بود که مشترکاتی با دنیا پیدا کند و از اصل قضیه طفره برود. در ژنو هم نمایندگان ایران و آقای جلیلی همین کار را میکنند و تنها حامل پیام ایران خواهند بود.
چه پیامی؟ به چه ترتیب؟
استراتژی ایران، خریدن وقت است. به نظر من اگر جلسه امروز ایجاب کند، نماینده ایران حتی وعدههای شفاهی و بدون تعهد هم به غربیها خواهد داد تا در باغ سبز را باز نگاهدارد. هدف ایران این است که تا چند ماه آینده خطر جنگ از میان برود. در سه سال گذشته ایران موفق شده کارخانه یو سی اف را در اصفهان راه اندازی کند و حالا سه هزار سانتریفوژ و در حدود پانصد کیلو اورانیوم غنی شده در حد سه و نیم درجه دارد. اگر سه چهارماه آینده را بتواند با دفع خطر جنگ پشت سر بگذارد، به هدف نهایی، یعنی در اختیار داشتن چرخه کامل سوخت هستهای و بیش از ۷۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنیشده میرسد. دیگر نمیتوان چنین قدرتی را از ایران گرفت و این یعنی مصونیت کامل آن.
وقتی شما قادرید دست جمهوری اسلامی را بخوانید، آیا طرفین مذاکره هم متقابلا توان این را ندارند؟
حق با شماست. همه دنیا این قضیه را آگاه هستند اما هر کدام از کشورها برای شرکت در هر مرحله از مذاکرات، هدفهایی را داشتهاند. اولویتهای دیگری مقدم بر قطع مذاکرات هستهای در کار بودهاند. این جلسه حساس است اما نهایی نیست. ایران حداکثر تلاش را خواهد کرد که امیدها را زنده نگاهدارد و مذاکرات قطع نشوند. در چنین صورتی، قطعنامه بسیار شدیدی علیه ایران تصویب میشود و شرایط جنگ فراهم خواهد شد.
شما حضور برنز را به نفع آمریکاییها دانستید. اما آیا ایران هم متقابلا غرورش ارضاء نشده که مرد شماره ۳ وزارتخارجه آمریکا در مذاکرات هست؟ نفع ایران از این ماجرا چیست؟
هدف ایران تامین مقاصد کوتاهمدت خود است. حضور آقای برنز در این کنفرانس، شانس دیپلماسی را بیشتر کرده است. آنچه ایران میخواهد، شراکت آمریکا در گفتوگوهاست و دادن شانس دیپلماسی نمیتواند همزمان با تدارک جنگ باشد. اینکار را تنها اسراییل میتواند انجام دهد! حضور آمریکا، جدی بودن فعالیتهای دیپلماتیک را بیش از حد نشان میدهد و ایران میتواند با تکیه بر این صحنه، خطر جنگ و برخورد نظامی را خنثی کند. ایران از این حضور استقبال میکند و حتی برای دلگرم کردن آمریکا، مسئله بازکردن دفتر منافع آمریکا در تهران را با نظر مثبت نگاه میکند. در عین حال ممکن است سه ماه بعد، جمهوری اسلامی به این طرح خیلی علاقمند نباشد. حتی اگر اجازه گشایش دفتر را داد، به راحتی آن را ببندد! ایران در مقابل پذیرش حضور آقای برنز، بهای سنگینی نمیپردازد.
با توضیحات شما، آیا خوشبینی بسیاری که مناسبات ایران و آمریکا را در مرحله از سرگیری میبینند، بیپایهاند؟ ذوقزدگیهای کنونی بیجا هستند؟
من امیدوارم در جلسه امروز (شنبه، ۲۸ تیر) آن معجزهای که خیلی انتظار دارند، اتفاق بیفتد. آقای جلیلی بگوید بله ما در مقابل وعدههای شما حاضریم دست دوستی دراز کنیم و غنیسازی را تعلیق کنیم. بعد بلافاصله نمایندگان دو کشور شروع به مذاکره کنند و در ۵ سال آینده، ایران صاحب ۵ کارخانه برق اتمی بشود و خطر جنگ هم دور شود. اما آنچه از دستهای باز نکرده میتوان خواند، چیز دیگری است. من تصور میکنم انتظارهای کنونی ناشی از تبلیغات است.
آنها که خوشبینتر هستند به مشکلات داخلی و منطقهای جمهوری اسلامی اشاره میکنند و میگویند ممکن است دولت ایران به همین دلایل نرمش نشان دهد...
جمهوری اسلامی در حال حاضر چنین خطری را در داخل به صورت فوری احساس نمیکند و بر این باور است که امکان مهار هرنوع ناآرامی را دارد. به نظر من اولویت درجه یک آنها، خطر خارجی است. اگر به این نتیجه برسند که در یک سال آینده، بدون برخورد نظامی و خطر جنگ، به قدرت بالقوه هستهای و منطقهای تبدیل میشوند، فرصت خواهند داشت که در داخل درها را بازتر کنند و چه بسا در انتخابات ریاست جمهوری ایران هم امتیازاتی به مردم بدهند. از نظر خودشان این جمعبندی نامناسبی هم نیست و چنین صحنهای تضمینکننده آینده رژیم در سالهای طولانی خواهد بود.
رادیو فردا:سه شنبه 1 مرداد 1387(22 ژوئیه 2008)
در جریان مذاکرات هسته ای بين سعيد جليلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، و خاوير سولانا، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، در روز شنبه ۲۹ تير، در ژنو، که نمايندگان کشور های ۱+۵ نيز حضور داشتند، ايران يک سند غير رسمی دو صفحه ای را بين شرکت گنندگان توزيع کرد.
اين سند نشان می دهد که ايران ضمن ناديده گرفتن خواسته اصلی کشورهای گروه ۱+۵ ، يعنی توقف غنی سازی اورانيوم، صرفاً به دنبال گرفتن امتيازاتی از اين کشور ها است.
سند دو صفحه ای ايران هنوز علنی نشده، اما روزنامه نيويورک تايمز يک نسخه انگليسی آن را به دست آورده است.
اين سند دو صفحه ای «مداليته يا برنامه کاری برای گفت وگو های جامع» نام دارد و کلمه نان پیِپر (none paper ) در انتهای اين سند به غلط هجیّ شده است. کلمه nonpaper در زبان ديپلماسی به سند غير رسمی برای مذاکره اطلاق می شود.
به نوشته نيويورک تايمز برای کشورهای ۱+۵ محتوای اين سند غير رسمی همانقدر نااميد کننده بود که سبک نگارش آن. کشور های ۱+۵ انتظار داشتند که ايران با انتخاب راه بينابين به نوعی مصالحه تن دهد و راه را برای گفت وگوهای رسمی هموار کند. بدين معنی که ايران برای مدت شش هفته فعاليت های هسته ای خود را افزايش ندهد و از سانتريفيوژ های بيشتر استفاده نکند و در مقابل کشور های ۱+۵ نيز از اعمال تحريم های بيشتر خود داری کنند. به عبارت ديگر «توقف در برابر توقف».
اين روزنامه می نويسد : ايران در سند غير رسمی اش نه از فرمول «توقف در برابر توقف» سخنی به ميان آورده نه در جريان گفت وگوها در ژنو.
در نتيجه، برداشت کلی اين است که ايران می خواهد با اغوأ کشور های ۱+۵ آنها را به سوی گفت وگو های طولانی ، نامحدود و بدون هزينه سوق دهد و اگر اين سند ملاک عمل قرار گيرد، گفت وگو سالها به درازا خواهد کشيد.
نيويورک تايمز در ادامه می نويسد : اين سند نشان دهنده شيوه گفت وگوی ايران است و بار مسئوليت گفت وگو را به دوش طرف مقابل می گذارد. اين سند بيانی گنگ و مبهم دارد و غلط املائی کلمه «نان پيپر» در تقابل آشکار با روش موشکافانه دیپلمات های ايرانی است که بسیاری از آنها در سال ۲۰۰۳ از کار بیکار شدند.
اين روزنامه با توجه به خواسته های ايران در اين سند می نويسد: ايران خواستار حداقل سه دور گفت وگو با خاوير سولانا است و اگر کار به روال اين سند پيش رود پس از اين دور گفت وگو ها، لازم است حداقل چهار نشست در سطح وزيران خارجه کشورهای ۱+۵ و ايران تشکيل شود و در شروع اين نشست ها همه تحريم های عليه ايران ، چه از سوی شورای امنيت سازمان ملل و چه غير آن، بايد متوقف شود.
نیوریوک تایمز تصریح می کند: آنچه که می توان از اين سند فهميد اين است که ايران نمی خواهد درباره مسئله اصلی يعنی توقف غنی سازی اورانيوم مذاکره کند.
اين سند می گويد طرفين مذاکره لازم است از صحبت درباره مسائل جانبی که مي تواند سد راه پيشرفت گفت وگو ها باشد، خود دار ی کنند.
به باور اين روزنامه، کشور های گروه ۱+۵ مايل اند که ايران پيشنهاد «توقف در برابر توقف» را بپذيرد تا پس از آن گفت وگو های رسمی که حاوی مشوق های اقتصادی، فناوری ، امنيتی و سياسی است، پا گيرد. امّا شروع اين کار منوط به توقف غنی سازی در طول گفت وگو ها است.
این روزنامه در ادامه نوشته است : سند دو صفحه ای ايران به سه نکته توجه دارد. اول ، گرفتن امتيازات از کشور های ۱+۵ در جريان مذاکرات همه جانبه. دوم ، لغو تحريم های بين المللی عليه ايران و بالاخره احاله پرونده هسته ای ايران از شورای امنيت سازمان ملل به آژانس بين المللی انرژی اتمی.
نيويورک تايمز در خاتمه می نويسد: ايران می خواهد که فقط آژانس به مسئله هسته ای ايران بپردازد.
فرانسه، بريتانيا، روسيه، آمريکا و چين همراه با آلمان، کشورهای موسوم به گروه ۱+۵، ماه گذشته برای پايان دادن به بحران هسته ای ايران، يک بسته پيشنهادی شامل مشوق های هسته ای و اقتصادی به تهران ارائه کردند.
اين کشورها می کوشند از طريق سياست های دو سويه؛ تحريم و تشويق، ايران را وادار کنند فعاليت های مربوط به غنی سازی اورانيوم را متوقف کنند.
استفاده از بمباران براي جلوگيري كردن از جنگ
بني موريس: نيويورك تايمز: جمعه 28 تیر 1387(18ژوئیه 2008)
اسرائيل تقريبا بطور قطع به سايتهاي اتمي ايران در چهار تا هفت ماه آينده حمله خواهد كرد، و رهبران در واشنگتن و ايران بايستي اميدوار باشند كه اگر اين حمله بطور كامل برنامه اتمي ايران را نابود نكند، به اندازه كافي موفقيت آميز خواهد بود كه باعث يك تاخير زياد در برنامه اتمي ايران شود . به خاطر اينكه اگر اين حمله شكست بخورد، خاورميانه تقريبا با يك جنگ اتمي روبرو خواهد شد. يا از طريق حمله بعدي اسرائيل و يا به مدت كوتاهي بعد از اينكه ايران به بمب دست پيدا كرد با تبادل متقابل اتمي . اين در جهت منافع ايران يا آمريكا (يا سراسر جهان) نيست كه ايران توسط يك حمله اتمي, وحشي شود، يا اسرائيل و ايران هردو دچار چنين سرنوشتي شوند. ما مي دانيم كه بعد از آن چه خواهد شد: يك بي ثباتي آشفته در خاورميانه با انعكاس پيامدهاي سياسي و نظامي در سراسر جهان، صدمه جدي به صادرات نفت به غرب و آلودگي راديواكتيوي اتمسفر و آب زمين..... جهان اگر مي خواهد كه گام برداشتن ايران به سمت تسليحات اتمي را متوقف كند تنها يك گزينه دارد: گزينه نظامي به مفهوم يك تهاجم هوايي توسط آمريكا يا اسرائيل. بطور قطع آمريكا ظرفيت متعارف نظامي براي انجام چنين كاري را دارد، كه بايستي شامل يك يورش هوايي ادامه دار عليه دفاع هوايي ايران كه با حمله به سايتهاي هستهيي آنها دنبال شود باشد. ولي بخاطر شرايط پيچيده عراق، و چيزي كه به سرعت تبديل به مسئله غامض افغانستان مي شود، افكار عمومي آمريكا علاقه كمي به جنگ در سرزمينهاي اسلامي دارد. اين مسئله توان كاخ سفيد را براي شروع يك كارزار بزرگ نظامي ديگر در دنبال كردن از هدفي كه از ديدگاه بسياري از آمريكاييها, به عنوان يك منافع ملي ديده نمي شودكاهش مي دهد.
اين امر فقط اسرائيل را كه تقريبا همه روزه توسط رهبران ايران تهديد به انهدام مي شود, (تنها) باقي مي گذارد. بدين معني كه گزارشات اخير راجع به طرحهاي اسرائيل و آماده سازيهاش جهت حمله به ايران ( از دوره 5 نوامبر تا 19 ژانويه كه بنظر مي رسد بهترين زمان حمله باشد، چون به غرب شش ماه براي تلاشهاي راههاي ديپلماتيكش وقت مي دهد ولي اسرائيل رامطمئن مي سازد كه از كاخ سفيد كه ضعيف و در حال جابجايي دو رئيس جمهور است حمايت خواهد داشت......
با اين وجود ، اسرائيل به اين اعتقاد دارد كه موجوديتش در خطر است - و اين احساسي است كه در ميان اكثر طيفهاي سياسي اسرائيل مشترك مي باشد- قطعا اين تلاش (حمله) را خواهد كرد. رهبران اسرائيلي از اهود المرت به پايين، همه بطور صريح بيان كرده اند كه يك بمب ايراني به معناي نابودي اسرائيل است و به ايران اجازه داده نخواهد شد كه به چنين بمبي دست پيدا كند.
بهترين نتيجه منطقي, يك حمله متعارف توسط اسرائيل خواهد بود ، صرفنظر از اينكه شكست بخورد و يا نخورد - و رژيم توتاليتر تهران را متوقف مي كند يا نه ، ممكن است كه بلافاصله مشخص نشود كه حمله اسرائيل باعث چه ميزاني از صدمه شده است- ايران را وادار مي كند كه برنامه اتميشان را متوقف كند و يا حداقل قدرتهاي غربي را ترغيب مي كند كه بطور چشمگيري فشارهاي ديپلماتيك و اقتصاديش را روي ايران افزايش دهند.
ولي احتمال بيشتري كه وجود دارد اين است كه جامعه بين المللي كماكان كار موثري انجام ندهد و تهران به تلاشهاي خود براي توليد بمب كه مي تواند اسرائيل را نابود كند سرعت بخشد. ايران همچنين احتمالا با حمله به شهرهاي اسرائيل با موشكهاي بالستيك ( كه احتمالا با كلاهكهاي شيميايي و بيولوژيك مجهز شده) و با ترغيب كردن حاميان منطقهيي خود, حزب الله و حماس ،كه زرادخانه نظامي خود را عليه اسرائيل روانه خواهند كرد، و با فعال كردن شبكه هاي تروريستي بين المللي مسلمان بر عليه اهداف اسرائيلي و يهودي- و احتمالا آمريكايي- در سراسر دنيا ( اگرچه ايران ممكن است كه در آخرين لحظه از تحريك كردن درگيري نظامي آمريكا هوشيار باشد)، تلافي خواهد كرد.....
درچنين شرايطي رهبران اسرائيل با دو انتخاب دردناك و ناراحت كننده مواجه مي شوند. يكي اين است كه به ايران اجازه دستيابي به بمب را داده و بهترين آرزوها را بكنند (كه چيزي پيش نمي آيد)- به مفهوم يك بن بست اتمي، با چشم انداز قدرت اتمي دو طرفه كه هركدام مي توانند همديگر را نابود كند(مانند زمان جنگ سرد بين آمريكا و شوروي)، و بعد جلوي ايران را, از استفاده از آن, بگيرند.
ديگري اين است كه از ضدحمله هاي ايران به عنوان يك بهانه استفاده كرده و از تنها روش در دسترس كه بطور واقعي مي تواند پروژه اتمي ايران را نابود مي كند , استفاده كنند: يعني زرادخانه اتمي اسرائيل....
رهبران ايران بهتر است كه دوباره به قماري كه مي كنند فكر كنند و برنامه اتمي خود را تعليق نمايند. با رد كردن اين (مسئله)، بهترين چيزي كه مي توانند اميد داشته باشند, اين است كه تهاجم متعارف هوايي اسرائيل تاسيسات اتمي آنها را نابود خواهد كرد. و مطمئن باشند كه اين به مفهوم هزاران تلفات از ايرانيها و تحقير بين المللي خواهد بود. ولي شق ديگر اين است كه ايران تبديل به يك بيابان اتمي مي شود. برخي از ايرانيها ممكن است معتقد باشند كه اين قمار اگر چشم انداز, نابودي اسرائيل باشد با ارزش است. ولي اكثر ايرانيها احتمالا چنين اعتقادي ندارند.
بني موريس يك پرفسور تاريخ خاور ميانه در دانشگاه بن گوريون، مولف كتاب جديد: 1948 تاريخ اولين جنگ اعراب و اسرائيل مي باشد.
حمایت اتحادیهی اروپا از حل دیپلماتیک مناقشه هستهای ایران
رادیو آلمان:سه شنبه 1 مرداد 1387(22 ژوئیه 2008)
وزرای خارجه اتحادیهی اروپا بار دیگر حمایت خود را از یافتن یک راه حل دیپلماتیک برای مناقشه هستهای اعلام کردند. آنها تأکید کردهاند که اینک نوبت ایران است که مواضع خود را در بارهی مذاکرات ژنو روشن کند.
وزرای خارجه اتحادیهی اروپا بار دیگر حمایت خود را از یافتن یک راه حل دیپلماتیک برای مناقشه هستهای اعلام کردند. به گفتهی دیوید میلیبند، وی و همتایان دیگرش از ۲۷ کشور عضو اتحادیهی اروپا، به طور "صد در صد" به دنبال چنین راهحلی هستند. میلیبند که در حاشیه اجلاس وزرای خارجهی اتحادیهی اورپا در بروکسل سخن میگفت، افزود که اینک نوبت تهران است که مواضع خود را در بارهی نشست روز شنبه (۱۹ ژوئیه) در ژنو اعلام کند.
در نشست ژنو که به بحث در بارهی بستهی پیشنهادی کشورهای 5+۱ ( اعضای دائم شورای امنیت به علاوه آلمان) اختصاص داشت، علاوه بر سعید جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران و خاویر سولانا، هماهنگ کنندهی سیاست خارجی اتحادیهی اروپا، معاونان وزارت خارجهی کشورهای 5+۱ نیز حضور داشتند.
ویلیام برنز، معاون وزارت خارجهی آمریکا نیز در مذاکرات ژنو حضور داشت. این برای اولین بار بود که واشنگتن مقامی در این سطح را به مذاکرات هستهای ایران اعزام کرده بود. در بارهی این اقدام بیسابقهی آمریکا ارزیابیها و تحلیلهای متفاوتی ارائه شده است. برخی از تحیلگران آن را تأکیدی بر جدیبودن آمریکا در حمایت از بستهی پیشنهادی به ایران و نیز نشانهای از آمادگی واشنگتن برای مذاکره با ایران میدانند، به شرطی که جمهوری اسلامی به خواست تعلیق غنیسازی اورانیوم تمکین کند. این نظر نیز مطرح است که حضور برنز در جلسهی ژنو، زدن دو هدف با یک تیر بوده است: اتمام حجت با ایران که از آخرین فرصت استفاده برای حل دیپلماتیک مسئله استفاده کند. در صورتی که ایران از این فرصت استفاده نکند، واشنگتن بهتر از گذشته قادر خواهد بود نظر مساعد چین و روسیه و نیز متحدان اروپایی خود را در تشدید تحریمها و فشارها بر ایران جلب کند.
مذاکرات روز شنبه در ژنو بدون حصول نتیجهی مشخصی پایان یافت و قرار شد که ایران در ظرف دو هفته نظر نهایی خود را نسبت به بستهی پیشنهادی گروه ۵+۱ اعلام کند. گرچه مقامات آمریکایی و اروپایی میگویند که محور مذاکرات یادشده را تاکید بر لزوم غنیسازی اورانیوم از سوی ایران تشکیل میداده است، ولی مقامات جمهوری اسلامی چنین مسئلهای را تکذیب میکنند . به گفتهی آنان، در آن جلسه صحبتی از تعلیق در میان نبوده است.
ایران همچنان جزیی از "محور شرارت"
دانا پرینو،سخنگوی کاخ سفید اعلام کرد که ایران و کره شمالی همچنان بخشی از "محور شرارت" باقی میمانند.
اشارهی خانم پرینو به اصطلاحی بود که جرج دبلیو بوش در ژانویهی ۲۰۰۲ برای توصیف ایران، عراق و کرهی شمالی به کار گرفت. بوش در آن زمان، این سه کشور را متهم کرد که حامی تروریسم هستند و برای دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی تلاش میکنند.
سخنگوی کاخ سفید افزود که به باور وی « تا زمانی که ایران و کره شمالی برنامههای هستهیی تسلیحاتی خود را کنار نگذاشتهاند»، آأمریکا « آنها را در همان طبقهبندی نگاه خواهد داشت.»
به گزارش خبرگزاری آلمان، پرینو با بیان اینکه دیپلماسی آمریکا در قبال کره شمالی در حال نتیجه دادن است گفت که که مسئله ایران موضوع متفاوتی است. او از پاسخ ایران به بسته مشوقهای اقتصادی و سیاسی پیشنهادی قدرتهای جهانی که خواستار تعلیق فعالیتهای هستهیی تهران شدهاند انتقاد کرد.
سخنگوی کاخ سفید گفت: موضع گروه ۵+۱ این است که ایران باید برنامه غنیسازی خود را متوقف کند. او افزود که بسته پیشنهادی به ایران بسیار سخاوتمندانه است و ظاهرا ایرانیها قصد دارند فرصت پذیرش این بسته را از دست بدهند.
پرینو افزود که کوندولیزا رایس، وزیر امور خارجه آمریکا «با سایر اعضا توافق کرد که ایران دو هفته دیگر نیز فرصت داشته باشد، اما پس از آن فکر میکنم که این کشور باید در انتظار تحریمهای بیشتری باشد.»
دیدار رایس با وزرای خارجهی عرب
کوندالیزا رایس، وزیر امور خارجه آمریکا شامگاه دوشنبه، ۲۱ ژوئیه با وزیران امور خارجه ۹کشور عربی همپیمان واشنگتن، در ابوظبی پایتخت امارات متحده عربی گفت و گو کرد. ایران و برنامه هسته ای آن مهمترین محور این گفتوگو را تشکیل میداد.
رایس پس از دیدار با همتایان عرب خود از کشورهای عربستان،کویت، امارات، قطر، بحرین و عمان، مصر، اردن و عراق، با شیخ محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد امارات نیز دیدار کرد و وی را در جریان نتایج مذاکرات اخیر گروه ۵+۱ درباره پروندهی هستهای ایران قرار داد.
رويدادهاي مهم بين المللي و منطقه اي
تجدید نظر در قانون اساسی به تصویب کنگره رسید
فرنگیس حبیبی:رادیو فرانسه: دوشنبه 31 تیر 1387(21 ژوئیه 2008)
در نیم قرن تاریخ جمهوری پنجم فرانسه، هیچگاه تغییر قانون اساسی به این درجه از اهمیت سیاسی برخوردار نبوده و اصلاحاتی این چنین گسترده درآن پیشنهاد نشده بود.
طرح تغییر قانون اساسی فرانسه ، که از زمان تدوین در سال 1958 تا به حال بیست و سه بار مورد تجدید نظر قرار گرفته است، ثمرۀ کار کارشناسان قانون اساسی است که تحت نظارت تنگاتنگ نهاد ریاست جمهوری به پیش برده شد. این طرح تقریباً نیمی از مفاد قانون اساسی را دستخوش تغییراتی می کند .
مادۀ اول برابری زن و مرد را در برخورداری از مسئولیت های انتخابی مقرر می دارد. در برخی از تغییرات قدرت پارلمان را افزایش می دهد، مثلاً در این خصوص که امکان دولت را در گذراندن قانونی بدون رأی مجلس محدود می کند. این اقدام که بر پایۀ استفاده از تبصرۀ سه از مادۀ چهل و نه قانون اساسی پیشین انجام می گرفت در مقاطعی که دولت دارای اکثریت پارلمانی نبود عملاً دست پارلمان را در اعمال نظر می بست. مورد دیگری که تا اندازه ای اختیار پارلمان را افزایش می دهد شرکت دادن پارلمان در تعیین دستور کار مجلس است. تا به حال تنها دولت بود که دستور کار مجلس را به هنگام طرح یک لایحۀ قانونی تعیین می کرد.
با این حال طرح جدید تغییر قانون اساسی در مواردی قدرت نهاد ریاست جمهوری را نیز افزایش می دهد. مثلاً رئیس جمهور می تواند در نشست مشترک مجلس ملی و سنا شرکت کند و سیاستهای خود را تشریح نماید. اپوزیسیون این ماده را به عنوان دادن امکان بیشتر به رئیس جمهور برای تبلیغ برای خود تلقی کرده است.
در حوزۀ قضا، ریاست شورای عالی قضایی بنا بر طرح جدید، دیگر به عهدۀ رئیس جمهور نیست بلکه با رئیس دادگاه استیناف است.
در طرح جدید، حقوق و حوزۀ عمل شهروندان گسترش یافته است. یک پنجم نمایندگان پارلمان با حمایت ده در صد رأی دهندگان می توانند تقاضای برگزاری رفراندوم را بکنند. هر شهروندی در صورتیکه اجرای قانونی را با حقوق اساسی خود مغایر تشخیص دهد می تواند برای دادخواهی از دادگاه قانون اساسی تقاضای رسیدگی کند . همچنین زبان های محلی فرانسه به عنوان میراث فرانسه تلقی شده است و بی شک امکان گسترش میابد.
اپوزیسیون سوسیالیست، کمونیست و سبز ها با این طرح جدید مخالفت کرده اند و آن را دارای کمبود های اساسی درزمینۀ گسترش دموکراسی دانسته اند. محاسبۀ شمار نمایندگان مجلس بر پایۀ اکثریت مطلق و نه اکثریت نسبی آراء به دست آمده ، که خواست اپوزیسیون بوده است یکی از این انتقادهاست. عدم اصلاح رویۀ انتخابات مجلس سنا که سنتاً به نفع راست تمام می شود یکی دیگر از انتقادات اپوزیسیون است.
کارشناسان معتقدند آنچه در این عرصه " کمی و کاستی" تلقی می شود، نه اصلاحات انجام شده بلکه اصلاحات ضروری است که نادیده گرفته شده است .
رويدادهاي عراق و نيروهاي موثر در عراق
سازمان بهداشت جهاني گفت وبا و تيفوئيد تهديدات اصلي سلامتي در عراق هستند
خبرگزاري فرانسه:پنجشنبه 27 تیر 1387(17 ژوئیه 2008)
بهداشت جهاني روز پنجشنبه اعلام كرد كه وبا و تيفوئيد خطرات كليدي نسبت به سلامت افراد در عراق ميباشند. در اطلاعيه سازمان بهداشت آمده است كه آوارگان در عراق و مردمِ جابجا شده بطور خاص، نسبت به شيوع اين بيماريها آسيبپذير هستند. خانم نائم قصير نماينده اين سازمان در عراق گفت نگراني از وبا و تيفوئيد؛ اولويت فوري و اورژانس ما هستند. ميليونها عراقي در داخل و در خارجِ عراق بعد از حمله به رهبري آمريكا براي سرنگوني صدام حسين در 2003 آواره شدهاند. اين آوارگان بطور خاص نسبت به ريسكهاي اين بيماريها بخاطر شرايط پرمخاطرهيي كه دارند آسيبپذير ميباشند. سازمان بهداشت جهاني(دبليو.اچ.او WHO) ماه گذشته در بغداد يك دفتر دائم باز كرد. اين سازمان اوايل سالجاري اعلام كرد كه در عراق در 3 سال بعد از حمله آمريكا روزانه بطور متوسط 120نفر عراقيِ بالغ كشته شدهاند. بنا به تخمين سازمان بهداشت در مجموع و بطور متوسط 151هزار نفر در عراق كشته شدهاند. اين ارزيابي بر اساس تماسهاي تلفني با 9345 خانواده در حدود 1000ناحيه و روستاي سراسر عراق بهدست آمده است. در سال 2006 بنا به تحقيق ديگري توسط پزشكان آمريكايي در مجله پزشكي بريتانيايي لانسيت ادعا شد كه 655000 عراقي در نتيجه حمله براي سرنگوني صدام حسين كشته شدهاند.
پس از اين كه پارلمان عراق كانديداي بلوك اصلي اعراب اهل تسنن عراق را براي چندين پست خالي وزارتخانههاي دولت تاييد كرد، اين بلوك امروز (شنبه) در اقدامي براي آشتي ملي بار ديگر به دولت شيعهي عراق پيوست.
شنبه 29 تیر 1387(19 ژوئیه 2008)
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) به نقل از خبرگزاري رويتر، سليم الجبوري، سخنگوي اين بلوك پس از راي پارلمان عراق گفت: امروز، پارلمان كانديداهاي ما را تاييد كرد. اين يعني جبههي توافق رسما به دولت بازگشته است. اين يك اقدام واقعي رو به جلو براي اصلاحات سياسي است.
بازگشت اين جبهه به دولت پس از اين كه به دليل اختلاف نظر بر سر تقسيم قدرت كابينهي دولت را ترك كرد، كليدي براي التيام بخشيدن به اختلافات ميان اكثريت شيعه و اقليت سني بوده است. اعراب سني در كابينهي فعلي نمايندهي بسيار كمي دارند.
پارلمان عراق اين كانديداها را براي 10 پست خالي كابينه از جمله پنج وزير و يك پست معاونت نخست وزير كه پيشتر به جبههي توافق اختصاص يافته بود، به راي گذاشت.
نوري المالكي، نخست وزير عراق نام اين افراد را براي اين پستها تاييد كرده بود.
جبههي توافق در ماه اوت سال گذشته با درخواست حق بيشتر در سياستهاي امنيتي به ويژه آزادي بازداشت شدگان عمدتا عرب سني، از كابينهي دولت المالكي خارج شده بود و هيچ گاه هيچ كدام از اين پستها هرگز پر نشدند.
بر اساس قانون عفو عمومي كه در ماه فوريه تصويب شد روند آزاد سازي بسياري از زندانيان اهل تسنن آغاز شده است.
جبههي توافق در گذشته چندين بار در آستانهي پيوستن دوباره به دولت بوده است ولي به دليل موانعي كه ناگهان به وجود ميآمدند، اين امر محقق نشد.
تعدادي از نمايندگان پارلمان عراق در اعتراض به اسامي وزيران پيشنهادي جبههي توافق كه گفته مي شد از اعضاي حزب اسلامي هستند، جلسه را ترك كردند، اما جبهه توافق اعلام كرد تنها يك وزير از مجموع 6 وزير از اين حزب است و 5 وزير ديگر از دو حزب شوراي گفتمان و اهل العراق به رياست عدنان دليمي هستند.
نایب رئیس اول پارلمان عراق شکست رای گیری درباره قانون انتخابات شوراهای استان را درپی رای گیری محرمامه دراین باره اعلام کرد.
سه شنبه 1 مرداد 1387(22 ژوئیه 2008)
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از خبرگزاری فرانسه، این دومین بار است که پارلمان عراق در رای گیری درباره قانون انتخابات شوراهای استان به خاطر خروج و تحریم جلسه پارلمان توسط فراکسیون کردها شکست می خورد.
شیخ خالد العطیه در کنفرانس مطبوعاتی مشترک با عارف طیفور نایب رئیس دوم مجلس در شهر بغداد گفت: روند رای گیری با برخی مسائل از جمله مخالفت دو عضو هیئت رئیسه پارلمان با رای گیری محرمانه در سالن همراه بود.
وی این مطلب را در مخالف خود و نایب رئیس دوم مجلس به رای گیری محرمانه بیان داشت.
العطیه افزود: اینگونه قانونی را نمی توان در نبود یک طیف کامل از ملت عراق بررسی کرد زیرا این امر به قانون ضربه می زند و فضای سیاسی را مسموم می کند.
وی این مطلب را در اشاره به خروج فراکسیون ائتلاف کردها از پارلمان و مخالفت آن با رای گیری بیان داشت. این فراکسیون 54 کرسی پارلمان عراق را در اختیار دارد.
به رغم اینکه اکثریت آرا در جریان رای گیری محرمانه با شرکت 140 نماینده پارلمان به این قانون رای دادند، العطیه تاکید کرد: جای شکایت برخی فراکسیون های سیاسی و نمایندگان درباره این مسئله وجود دارد.
طیفور از تصمیم محمود المشهدانی رئیس پارلمان عراق برای رای گیری محرمانه انتقاد کرد و گفت که رئیس پارلمان حق ندارد هر تصمیمی را به تنهایی اتخاذ کند.
العطیه گفت: قانون اساسی عراق بر محرمانه بودن رای گیری فقط برای انتخاب رئیس جمهورو معاونان وی و رئیس پارلمان تاکید می کند.
پارلمان عراق در 15 ژوئیه نیز به خاطر تحریم جلسه توسط فراکسیون ائتلاف کردها در رای گیری برای قانون شورای استان شکست خورد.
دیدار اوباما با رهبر