|
فراسوی خبر ... دوشنبه ۵ مرداد قزلحصار؛ مقاومت زندانیان در برابر ماشین اعدام زینت میرهاشمی اعتصاب غذای زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار کرج در اعتراض به اعدام، که از روز دوشنبه ۲۲ تیرماه آغاز شده است، روز یکشنبه ۴ مرداد وارد سومین هفته خود شد. اعتصاب بیش از ۱۵۰۰ زندانی محکوم به اعدام، اعتراضی است به احکام غیر انسانی و ظالمانه اعدام و گرفتن جان زندانیانی که سالها در انتظار اجرای حکم مرگ، روز و شب خود را پشت میلههای زندان سپری میکنند. اعدام زندانیان در حالی ادامه دارد که دانه درشتهای وابسته به ساختار قدرت، از مصونیت حکومتی در زمینه فساد، قاچاق، تجاوز و جنایت برخوردارند. در نظام ولایت فقیه، قانون و مجازات با شدت علیه فرودستان اعمال میشود، اما فرادستان وابسته به قدرت از پاسخگویی در برابر اعمال خود در امان میمانند. اعدام زندانیان، حتی پس از سالها بلاتکلیفی و انتظار برای چوبه دار، تنها گرفتن جان یک فرد نیست؛ بلکه خانوادهای را نیز از نانآور و تکیهگاه خود محروم میکند. بخش بزرگی از زندانیان محکوم به اعدام، بهویژه در پروندههای مواد مخدر، از میان اقشار محروم و حاشیهنشین جامعه هستند؛ کسانی که در بسیاری موارد، تنها تکیهگاه معیشتی خانوادههای خود بودهاند. در کنار اعدام زندانیان عادی، شمار زندانیان سیاسی در صف اعدام نیز همچنان رو به افزایش است. روز سهشنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۵، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۵۹ زندان، با اعتصاب غذا، صد و سیامین هفته فعالیت خود را پشت سر گذاشت. اعتصاب زندانیان قزلحصار و مبارزه زندانیان در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، امروز به نمادی از مقاومت در برابر ماشین اعدام تبدیل شده است. جمهوری اسلامی از اعدام نه تنها بهعنوان ابزار مجازات، بلکه بهعنوان ابزاری برای ایجاد رعب و کنترل جامعه استفاده میکند. مقابله با چرخه خشونت و اعدام، بخشی از مبارزه علیه ساختار سرکوبی است که این سیاست را تداوم می بخشد. بر اساس گزارش سالانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۴ دستکم ۲۴۸۸ شهروند، از جمله ۶۳ زن و دو کودک، اعدام شدند و حکم ۱۳ نفر نیز در ملأعام به اجرا درآمد. در همان سال، دستکم ۱۳۰ نفر دیگر، از جمله ۱۰ زن و یک کودک، در بیدادگاهها به اعدام محکوم شدند.
|