|
فراسوی خبر… سهشنبه ۲ تیر
توطئه شیخ و شاه با خروش زنان و مردان آزادیخواه نقش برآب شد! زینت میرهاشمی
تهدیدهای تروریستی رژیم ولایت فقیه علیه ایرانیان آزادیخواه، ارعاب مخالفان در خارج از مرزهای ایران و استفاده از حربه ترور برای باج خواهی از کشورهای دیگر، از آغاز به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی تاکنون امری مداوم، شناختهشده و مستند است. اجرای بخشی از این تهدیدها در کشورهای اروپایی و محکومیت قضایی عوامل آن در دادگاهها، گواه روشنی بر این واقعیت است. با این حال، از قیام ۱۴۰۱ به بعد، پدیدهای جدید نیز به این فضای سرکوب افزوده شده است. ما شاهد موجی از تهدیدهای خشن، فحاشیهای جنسیتزده، حمله به تجمعها و تظاهرات مخالفان استبداد هستیم. در شرایطی که حکومت ولایت فقیه بیش از هر زمان دیگری با بحران مشروعیت روبرو بوده و هست، هواداران رضا پهلوی نیز با شیوه و پرچم ساواک به میدان تقابل با مخالفان آمدند. در این میان، برخی جریانهای فاشیستی هوادار سلطنت با سوءاستفاده از فضای دموکراتیک کشورهای میزبان، اقدام به سازماندهی رفتارهای تحریکآمیز کردهاند. همزمان، جابهجایی برخی از نیروهای پیشین وابسته به دستگاه ولایت فقیه به سمت جریانهای پهلوی طلب نیز بر تشدید این همپوشانی در رفتارهای سرکوبگرانه علیه مخالفان بیتأثیر نبوده است. تظاهرات مقاومت که علیه اعدام و سرکوب در ایران تدارک دیده شده بود، تنها ۲۴ ساعت پیش از برگزاری، به بهانه تهدیدهای امنیتی توسط پلیس فرانسه ممنوع شد. این اقدام در ادامه همان سیاست مماشات با دیکتاتوری دینی قابل ارزیابی است با این تفاوت که این بار، برخی جریانهای وابسته به رضا پهلوی نیز برای محدودسازی حق تجمع تلاش کردند. بر اساس گزارشهای منتشرشده از سوی پلیس، این تظاهرات در معرض «خطر حمله از سوی عوامل جمهوری اسلامی یا سلطنتطلبان ایرانی» قرار داشته است. همچنین در حکم صادره به تهدیدی اشاره شده که بر اساس آن، «عناصر وابسته به سرویس امنیتی پیشین شاه (ساواک) در صورت برگزاری تجمع، تهدید به بمبگذاری کردهاند». (به نقل از اطلاعیه دبیرخانه شورای ملی مقاومت) در این میان، برخی افراد و جریانهای شناختهشده هوادار رضا پهلوی در پاریس نیز با انتشار مطالب و نامهنگاریهای متعدد، خواستار جلوگیری از برگزاری این تجمع شدند و از ابزارهای مختلف برای ایجاد اختلال در آن استفاده کردند. این رفتارها در فضای آزاد و دموکراتیک اروپا، پرسشهای جدی درباره ماهیت سیاسی این جریانها و همکیشی شان با استبداد دینی ایجاد میکند. در نهایت، تن دادن وزارت کشور دولت فرانسه به این تهدیدها نه ناشی از ناتوانی در تأمین امنیت، بلکه نوعی مماشات سیاسی با حکومت سرکوبگر حاکم بر ایران ارزیابی میشود. بهویژه آنکه در این تصمیم، هیچ سازوکار مشخص و مؤثری برای مهار تهدیدکنندگان و حفاظت از حق اعتراض نیز پیشبینی نشده است. در مقابل این توطئه ضد انسانی و غیر دمکراتیک، هزاران ایران در گوشه و کنار پاریس، از جمله در میدان ووبان، جمهوری، تروکادرو، باستیل و... با خروش اعتراضی خود همدستی دولت فرانسه به شیخ و شاه را محکوم کرده و صدای زندانیان سیاسی را به گوش جهانیان رساندند.
|