|
فراسوی خبر ... سه شنبه اول اردیبهشت تاثیر جنگ بر زندگی مردم؛ تورم، بیکاری و گسترش فقر زینت میرهاشمی
این روزها، در کنار نمایش ویرانی خانههای مردم، سوپرمارکتهایی در ایران به نمایش گذاشته میشود که در آنها کالاهای گوناگون چیده شده و چنین القا میشود که کمبودی وجود ندارد. مسعود پزشکیان نیز مدعی شد که در ماه رمضان همه چیز بهخوبی مدیریت شده و مردم با کمبود مواجه نبودهاند. اما او نگفت چه درصدی از مردم توان خرید این کالاها را دارند، یا چه تعداد از مردم شبها گرسنه سر بر بالین میگذارند. کمبود واقعی را باید در سفرههای خالی، شکمهای گرسنه و جیبهای خالی اکثریت جامعه دید.
پیش از جنگ نیز، تورم بالا، حذف ارز ترجیحی، کمبود دارو، ناهماهنگی دستمزد با هزینههای زندگی، حقوقهای معوقه، مشکلات بازنشستگان و بیکاری گسترده، از بحرانهای اصلی بودند. در چنین شرایطی از «شورش گرسنگان» نیز سخن گفته میشد و قیام دیماه بازتابی از همین وضعیت بود.
اکنون میتوان دید جنگ ۴۰ روزه چه فشار مضاعفی بر معیشت مردم وارد کرده است. بر اساس گزارش روزنامه دنیای اقتصاد (۲۹ فروردین)، پس از جنگ، هزینه سبد خوراکی خانوار به ۸۵ درصد درآمد یک خانواده رسیده است. در این گزارش آمده: «هزینه تأمین سبد استاندارد خوراکی برای یک خانوار چهار نفره به ۲۵ میلیون و ۱۵۹ هزار تومان رسیده است.» این در حالی است که مصوبه شورای عالی کار (که هنوز اجرایی نشده) حداقل مزد یک کارگر متأهل با دو فرزند را حدود ۲۹ میلیون و ۵۷۵ هزار تومان تعیین کرده است. در همین گزارش، افزایش قیمتها نیز قابل توجه است: روغن آفتابگردان با رشد ۳۶۶ درصدی رکورددار تورم خوراکیها بوده و پس از آن گوشت مرغ با ۷۵ درصد، گوشت گوساله با ۶۸ درصد و پنیر با ۵۱ درصد افزایش قیمت مواجه شدهاند. غلامحسن محمدی، معاون وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، اعلام کرده است جنگ اخیر موجب از دست رفتن بیش از یک میلیون شغل و بیکاری مستقیم و غیرمستقیم حدود دو میلیون نفر شده است. (خبرگزاری کار) همچنین قطع اینترنت نیز به تعطیلی گسترده کسب و کارها منجر شده است. بر اساس اظهارات رئیس کمیسیون کسب وکار، خسارت مستقیم روزانه آن ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار برآورد میشود و با احتساب خسارات غیرمستقیم، این رقم به ۷۰ تا ۸۰ میلیون دلار میرسد. آنچه امروز نیروهای کار، بازنشستگان و بیکاران با آن مواجهاند، نتیجه سیاستی است که تحت عنوان «اقتصاد مقاومتی» شناخته میشود؛ سیاستی که در عمل، ثروت عمومی را در مسیر جنگافروزی و تنشآفرینی منطقهای بهکار گرفته و معیشت مردم را به فلاکت کشیده است.
|