فراسوی خبر ... شنبه 24 فروردین

«جراحی بزرگ» واقعیت بحران سرنگونی است

زینت میرهاشمی

هزاران کارگر نیشکر هفت تپه بار دیگر دست به اعتصاب زدند. همایش اعتصابی کارگران نیشکر هفت تپه که از روز سه شنبه 20 فروردین آغاز شده، در ادامه حرکتهای اعتراضی قبلی برای دریافت ماهها حقوق عقب مانده شان است.  هیات مدیره این شرکت که با باندهای مافیایی وابسته به قدرت شریکند برای تفرقه در میان کارگران، بخشی از حقوق عقب افتاده را به نیمی از کارگران اعتراضی پرداختند اما کارگران همبستگی خود را نشان دادند و برای دریافت حقوق همه کارگران بار دیگر متحدانه دست به اعتصاب زدند. در روزهای گذشته همچنین تجمع اعتراضی کارگران ایران صدرا مورد یورش نیروهای انتظامی قرار گرفت.

بر ایند جراحیهای بزرگ روزهای اخبر در کابینه پاسداران در سخنرانیهای اخیر احمدی نژاد  مشاهده می شود. روز آدینه 22 فروردین، احمدی نژاد به توجیه تصفیه کابینه پرداخت. وی ادعا کرد که جلوی تورم پیش بینی شده 70 درصدی را گرفته است و  مشکلات حل شده است. وی مانند همیشه با مشتهایی گره کرده در هوا دشمنانی بدون نام و نشان در جناحهای رقیب را که قصد داشتند میز «اصلاحات» اقتصادی و سیاسی وی را بر هم بزنند را زیر ضرب گرفت.

احمدی نژاد  روز پنجشنبه در مشهد اعلام کرد که:«باید خودمان را برای جراحیهای بزرگ و... آماده کنیم.» مجموعه سخنرانی وی طی دو روز آدینه و پنجشنبه، نشان دهنده عمق بحران حکومتی است که یک طرف آن دعوا بین چپاولگران، ظالمان مجهز به ابزار های سرکوب برای حفظ منافع خود و طرف دیگر مردمی هستند که پیکره حکومت را قبول ندارند و حق خود را حکومتی دموکراتیک برخواسته از رای آزاد خود می دانند.

احمدی نژاد در رابطه با مفسدان اقتصادی گفت: «وقتی قرار می شود با یکی از دستهای آلوده برخورد شود هزاران دست به حمایت از وی بر می خیزند و به انحاء مختلف به اعمال فشار می پردازند.» این حرفها دستان آلوده پایوران رژیم در  استثمار مردم و فقیرتر کردن انها را نشان می دهند. فاسدانی که احمدی نژاد در مورد آنان صحبت می کند،  ستون فقرات رژیم را تشکیل می دهند. بر اساس امار داده شد در سخنرانی اخیر احمدی نژآد که دیگر پایوران رژیم آن را غیر واقعی (کمتر از واقعیت) می دانند واردات در دوران دولت وی به 45 میلیارد دلار و صادرات به 21 میلیارد دلار رسیده است. با توجه به رشد نقدینگی و بالا رفتن بهای نفت خام و افزایش پول در مافیای قدرت، واردات بیش از دو برابر صادرات هزینه بسیار سنگینی برای کارگران و صنایع تولیدی در ایران داشته است. هزینه سنگین این عدم تعادل واردات و صادرات فقر بیشتر مردم و بیکاری کارگران و رکود و بحرانی است که صنایع تولیدی با آن روبرو شدند.