فراسوی خبر... 20 مرداد

ادعاهای احمدی نژاد، واکنشی در برابر تنفر مردم

زینت میرهاشمی

مقاومت زندانیان سیاسی در سیاهچالهای رژیم و افشای جنایاتی که در زندانها تحت عنوان تنبیه و تعزیر و ... بر زندانیان روا شده، موجی از تنفر در میان همه طیفهای سیاسی و افکار عمومی با گرایشهای گوناگون در سطح جهان برانگیخته است. به راستی که احمدی نژاد شناخته ترین و البته منفورترین چهره های سیاسی در سطح جهان است. چهره ای که آه مادران و فرزندان داغدیده، نفرین و خشم مردمی در داخل ایران و تنفر جهانی به او معروفیت بخشیده است.

هر دیکتاتوری یک روش خاص خود برای مقبولیت بخشیدن به رفتار خود و نظامش در پیش می گیرد. احمدی نژاد شیوه احمدی نژادی را انتخاب کرده است. شیوه ای که در ظاهر نادانی فرد را نشان می دهد اما در عمق آن نشان از واکنشی در برابر کنشهای موجود ناشی از بحران انقلابی یا بحران سرنگونی است.

روز سه شنبه 19 مرداد، احمدی نژاد در مصاحبه ای با مجله آمریکایی نیویورکر مدعی شد که «سال گذشته در ایران بالاترین تراز دموکراسی به نمایش گذاشته شده است.» مضحک تر از آن وی ادا کرد گه: «ایران کشوری آزاد است که همه به راحتی از هم انتقاد می کنند و امروز هم همه رقبا و مخالفان من آزاد هستند.»

صحبتهای او که بدون شک مورد تمسخر همه قرار می گیرد بی گمان نه از نادانی وی بلکه یک نوع دفاع بیشرمانه در برابر خشم افکار عمومی جهان است. این موج تنفر در اثر کمپین جهانی علیه اعدام، شکنجه و سنگسار و همه رفتار ضد حقوق بشری که به نام اسلام در ایران صورت می گیرد است. در موقعیت بحرانی، انداختن توپ به زمین دیگران یا به عبارتی تولید بحران و ناامنی در خارج از مرزها، رفتار همیشگی جمهوری اسلامی بوده است.

بر اساس گزارش «فعالین حقوق بشر و دموکراسی در ایران» روز سه شنبه 19 مرداد، گارد زندان به فرماندهی پاسدار میرزا آقایی، (شکنجه گر و تجاوزگر به زندانیان) به زندانیان سیاسی بند 6 در زندان گوهر دشت کرج یورش برده و آنها را مورد ضرب و شتم و توهین قرار داده است.

حمله به زندانیان سیاسی که دستانی خالی و جز اراده شان برای مقاومت چیزی در دفاع از خود ندارند، نشانه درماندگی و استیصال حکومتی است که همه ابزارهای قدرت را در دست دارد.