فراسوی خبر... 19 خرداد

تلاش بیهوده رژیم برای جلوگیری از صدور قطعنامه

زینت میرهاشمی

احمدی نژاد که قطعنامه های شورای امنیت را مشتی «کاعذ پاره» می داند و اعلام کرده بود که «بگذارید آن قدر قطعنامه صادر کنند تا قطعنامه دان شان پاره شود»، از هر فرصتی با کلمات تهدید آمیز برای جلوگیری از صدور قطعنامه جدید شورای امنیت تلاش می کند. قطعنامه جدید که قرار است روز چهارشنبه 9 ژوئن(19 خرداد) به رای گیری گذاشته شود، شکست توافق نامه بین ترکیه، برزیل و رژیم  که در روز دوشنبه 27 اردیبهشت صادر شده بود را نشان می دهد.

«توافق نامه» رژیم که تاکتیکی کهنه و ادامه همان سیاست تبدیل تهدیدها به فرصتها است، علیرغم هیاهو و سر و صدایی که رژیم پیرامون آن به راه انداخت، نتوانسته مانع تلاش جامعه جهانی برای صدور قطعنامه جدید که سخت تر از 3 قطعنامه دیگر خواهد بود، شود. در این دور از جدال، روسیه دیگر یار رژیم نبوده و تن به موش و گربه بازی رژیم نداده و به همین خاطر خشم پایوران رژیم را برانگیخته است.

روز سه شنبه 18 خرداد، ولادیمیرپوتین، نخست وزیر روسیه،  از اجماع کامل بر سر اعمال دور جدیدی از تحریمها علیه جمهوری اسلامی سخن گفت. دیپلماتهای کشورهای اروپایی احتمال به تصویب رسیدن چهارمین قطعنامه در شورای امنیت در روز چهارشنبه 9 ژوئن را پیش بینی می کنند. قطعنامه جدید شامل تحریمهایی در زمینه های مالی، سرمایه گذاری در صنایع هسته ای و جلوگیری از معاملات تسلیحاتی و موشکی خواهد بود.

واکنش کارگزاران رژیم به صدور قطعنامه احتمالی شورای امنیت نشان می دهد که این قطعنامه ها نه تنها «کاغذ پاره» نیستند بلکه برای رژیم مهم است. زیرا برای عدم صدور آن به هر دری می زنند و هزینه بالایی برای لابیگری صرف می کنند. بروجردی رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس روز سه شنبه 18 خرداد کشورهای طرف جدال و نیز آزانس بین المللی انرژی اتمی را تهدید کرد و همان ارکستر همیشگی را نواخت. وی گفت؛ در صورت صدور قطعنامه جدید «طرح دو فوریتی» برای تجدید رابطه با ازانس در مجلس خواهد گذراند. همچنین احمدی نژاد در همین روز در استانبول کشورهای 5 +1 را تهدید کرد که در صورت صدور قطعنامه، دیگر مذاکره نخواهد کرد.

سیر رویدادها، کنشها و واکنشهای رژیم نشان می دهد که علیرغم هیاهوی احمدی نژاد، فشارهای بین المللی برای ایزوله کردن جمهوری اسلامی موثر است. باید به این فشارها، موضوع حقوق بشر هم اضافه شود. مساله اتمی و دست یابی بینادگرایان اسلامی به سلاح اتمی همراه با نقض حقوق بشر و سرکوب گسترده مردم ایران است . این دو در راستای هم معنا می دهند. به همین دلیل اگر تحریمهای تسلیحاتی، سیاسی به طور جدی علیه رژیم صورت گیرد و هر گونه روابط اقتصادی منوط به رعایت حقوق بشر شود، دست رژیم در به کار گیری خشونت بی حد و حصر بسته تر خواهد شد.