فراسوی خبر...18 اردیبهشت

سرگیجه دولت عراق و همریشان

منصور امان

فشار تحوُلات و تاکتیکهای خودغرضانه برای کاستن از آن، دولت عراق و پُشتیبانان آن در "اُم القرا" را به سرگیجه دُچار ساخته است. روشن ترین نشانه از وضعیت آچمز دو طرف را می توان از یک سو در برخورد ریشخندآمیز سُخنگوی دولت عراق به مساله تجهیز مالی و تسلیحاتی باندهای مُسلح از سوی جمهوری اسلامی و از سوی دیگر در بی خبری سفیر مُلاها در بغداد از این مواضع مُشاهده کرد.

آقای علی دباغ، تنها چند ساعت پس از آن که خبرنگاران رسانه های داخلی و بین المللی را به یک کُنفرانس مطبوعاتی دعوت کرد و به آنها اطمینان داد عراق هیچ "مدرک قاطعی" مبنی بر تجهیز شبه نظامیان از سوی جمهوری اسلامی در اختیار ندارد، همان خبرنگاران را به یک نشست اضطراری خبری فراخواند تا با یک چرخش صد و هشتاد درجه ای، از وُجود "مدارک قاطع" در این زمینه خبر بدهد.

در همان زمانی که سُخنگوی دولت عراق مشغول تکذیب گُفته های پیشین خود و ارایه دریافتهای جدید اش بود، آقای حسن کاظمی قُمی، سفیر مُلاها در عراق، سُخنان پس گرفته شُده آقای دباغ را به نشانه رها شُدن دُم "نظام" از تله بر سر دست گرفت و توضیح داد: "سُخنگوی دولت عراق تاکید دارد که مُستنداتی که تاکُنون ادعا می شُد، صحت ندارد و در حقیقت این ادعاها را رد کرده است."

قیچی مواضع یکدیگر از سوی همریشان عراقی و ایرانی، از به سطح آمدن آثار سیاسی تلاش ناکام برای قُدرت نمایی در بصره حکایت می کُند. جست و خیز مُسلحانه باند حُجت الاسلام صدر در این بندر نفتی و نیز حومه بغداد، پروسه ای را به گردش درآورد که نمی توانست فقط به درگیر کردن مجلس اعلا و حزب الدعوه و تضعیف دولت آنها محدود بماند. در این قطار همه ی مظنونان همیشگی به اتفاق همسفر شُده اند. تلو تلو خوردن آقای دباغ، نزدیک شُدن ایستگاه بعدی را آژیر می کشد.