فراسوی خبر... 16 تیر

پیش شرطهایی که کارساز نیست

زینت میرهاشمی

شرایط پرونده ای هسته ای رژیم با توجه به گذراندن 4 قطعنامه تحریم از طرف شورای امنیت با شرایط آغاز بررسی پرونده متفاوت است. موضوع حقوق بشر و خیزشهای مردمی طی سال گذشته که باعث بی آبرویی بیشتر رژیم در نهادهای بین المللی و افکار عمومی جهان شده است را باید به این پرونده و حاشیه های آن اضافه کرد. رژیم سالهای زیادی از شرایط مماشاتگری کشورهای غربی با عنوان «گفتگو» استفاده کرده و تهدیدها را به فرصت تبدیل کرد. یکی از راهکارهای تبدیل تهدید به فرصت، ارائه پیشنهادهایی برای مذاکره بوده است. یعنی مذاکره برای مذاکره. این سیاست بدین معناست که هیچگاه خود مذاکره عملی نخواهد شد. رژیم با این سیاست توپ را یه زمین مقابل می انداخت و بر تکیه بر همین گفتمان، ساخت سانتریفوژهای خود را ادامه می داد و دست به غنی سازی بیشتر می زد.  

روز سه شنبه 15 تیر، سعید جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت رژیم، سه پیش شرط برای مذاکره بر سر پرونده هسته ای به خانم کاترین اشتون اعلام کرد. این پیش شرطها باز همان سیاست راهبردی «مذاکره برای مذاکره» است. رویدادهای پس از تصویب قطعنامه چهارم شرایطی را که سالها رژیم از آن استفاده می کرد را تغییر داده است. عدم پذیرش فرمول توافق شده بین ایران، ونزئوئلا و ترکیه بر سر غنی سازی 20 درصدی در کشور ترکیه تاکیدی بر عوض شدن شرایط است. پیش شرطهای ارائه شده توسط رژیم ادامه همان سیاست موش و گربه بازی است. پیش بینی می شود که این بار موش باید در لانه خودش در حسرت تکرار بازی به ماتم نشیند.