فراسوی خبر... 10 مرداد

مُذاکره فقط در باره اصل موضوع

منصور امان

بدون توجُه به مواضع گوناگونی که تقریبا به صورت سریالی از سوی رهبران و پایوران جمهوری اسلامی اعلام می گردد، طرفهای خارجی آنها به تشدید فشارهای خود ادامه می دهند. این امر می تواند نشانه روشنی از به پایان رسیدن تاریخ مصرف تاکتیکی باشد که رژیم مُلاها از هنگام افشای پروژه هسته ای خود، برای مُدیریت استراتژی دستیابی به جنگ افزار اتُمی به کار بسته است.    

پس از پیوستن اتحادیه اروپایی، اُسترالیا، کانادا و نُروژ به تحریمهای جُداگانه و فراتر از قطعنامه شورای امنیت، اینک ایالات مُتحده از تلاش برای همراه ساختن دولتهای آسیایی، خاورمیانه ای و آمریکای جنوبی خبر داده است؛ ابتکاری که چنین می نماید از شانس موفقیت خوبی برخوردار باشد،

این در حالی ست که حُکومت ایران برخلاف رویکرد پیشین خود، از زبان وزیر امور خارجه اش اعلام داشته است که آماده "مُذاکره فوری" است. اما این تنها پیامی نبود که آقای مُتکی در سفر بدون دعوت قبلی خود به تُرکیه مُنتقل کرد. آقای داوود اوغلو، وزیر خارجه این کشور در این باره توضیح داد که جمهوری اسلامی آماده دست برداشتن از غنی سازی اورانیوم تا سقف 20 درصد است.

تنها چند روز بعد تر، زمانی که رهبران جمهوری اسلامی شروع به سُخن پراکنی در باره "بیهودگی مُذاکرات" یا "غیرقابل قبول بودن" آن کردند، آشکار گردید که تاکتیک همیشگی با مانع سختی برخورد کرده است. آنچه که در نگاه اول به نظر می رسد ناشی از آشُفتگی حُکومت زیر فشار باشد، در حقیقت تکانهای بعد از کمانه کردن راهکار وقت گُذرانی و دیپلُماسی چک سفید است. برخلاف گُذشته، طرفهای خارجی رژیم ولایت فقیه علاقه زیادی به دیدن تیاترهای تکراری آن نشان نمی دهند.

مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپایی، خانُم اشتون در واکُنش به آمادگی جمهوری اسلامی به مُذاکره روشن ساخت: "ما خواستار از سری گیری مُذاکره با تاکید بر مساله تلاش ایران برای دستیابی به سلاح هسته ای هستیم. این موضوع، اصلی ترین محور مُذاکرات است و در باره دیگر مسایل می شود بعدا گفتگو کرد."

از این هنگام به بعد حتی برای خوشبین ترین پایور جمهوری اسلامی هم نمی توانست پنهان بماند که پنجره محبوب "نظام" برای فرار، میله کشی شده است. آقای لاریجانی یاس خود در این باره را اینگونه بیان می کند که "آمریکا می خواهد از طریق مُذاکره زورگویی کند" و آقای بروجردی مُعتقد شده است: "مُذاکره همزمان با تهدید و تحریم غیرقابل قبول است."

در جدیدترین واکُنشها، پاسدار کوثری، یکی از رهبران باند نظامی – امنیتی میز چیده شُده توسُط "نظام" را به کلی جمع کرده و تا اطلاع ثانوی می گوید: "ایران در غنی سازی 20 درصد تجدید نظر نمی کند و قاطعانه از موضوع غنی سازی کوتاه نمی آید."         

بی اعتنایی طرفهای خارجی جمهوری اسلامی به شیرین کاریهای دیپلُماتیک آن، این مفهوم را مُنتقل می کند که بازی فقط روی میزی می تواند جریان یابد که اصل موضوع در مرکزش قرار گرفته باشد. با توجه به این واقعیت که موضوع مزبور یعنی، جنگ افزار هسته ای برای رژیم ولایت فقیه در چارچوب سیاستهای داخلی و خارجی آن نقش "تضمین امنیتی" را ایفا می کند، می توان درجه حساسیت و جایگاه کشمکش کنونی را تخمین زد.