|
متن سخنرانی در کنفرانس «رهبری زنان؛ ضرورت یک ایران آزاد و جمهوری دموکراتیک» زینت میرهاشمی دوم اسفند – کنفرانس باعنوان «رهبری زنان؛ ضرورت یک ایران آزاد و جمهوری دموکراتیک»با حضور زنان قانونگذار، دانشگاهیان ، متفکران و شخصیت های برجسته سیاسی
با درود به همه ی شما درود بر خانم مریم رجوی عزیز که با هنر خود، همبستگی رنگارنگ و پرقدرتی از زنان کشورهای مختلف را در حمایت از حقوق زنان ایران ایجاد کردهاند؛ این همبستگی نشاندهنده قدرت و اراده زنان برای تغییر است. قبل از صحبت در مورد وضغیت زنان به آنچه کهاین روزها در ایران می گذرد که بی نظیر است و شما در جاهای دیگر نمی بینید. رقص خشم. مردم ایران در عزاداری عزیزانشان میرقصند و آواز میخوانند تا به رژیم بگویند که تو شکست خوردهای، نه ما؛ این رژیم است که داغدار است و این ویژگی مقاومت مردم ایران است که عزیزانشان را هدیه به میهن میدانند من افتخار میکنم که در انقلاب ۵۷ در مبارزه علیه سرنگونی رژیم سلطنتی و سرنگون کردن آن حضور داشتم و یک ۵۷ی هستم؛ این بخشی از هویت و مبارزه تاریخی من است. با درود به زنان و مردان پیشتاز جنبش برابری جنسیتی… درود به زنان زندانی سیاسی که در سیاهچالهای قرونوسطایی جمهوری اسلامی هر لحظه نفس کشیدن شان را با مقاومت سپری می کنند در ایران ما، زن ضمن آن که قربانی یک نظم مدافع تبعیض هستند، همزمان روایتگر ایستادگی تاریخی هستند. برجستگی نقش زنان در قیام دی ماه امسال را دیدیم. زنانی که با شجاعت، فصلی تازه در تاریخ مبارزه مردم ایران علیه دیکتاتوری مذهبی گشودند.
واقعیت این است که تبعیض علیه زنان، رکن اصلی ساختار قدرت در ایران است آنچه امروز در جنبش زنان ایران جریان دارد، فقط یک اعتراض مقطعی نیست، بلکه شاهد بروز خشم تاریخی انباشت شده زنانی هستیم، که چند دهه تبعیض در خانه و در جامعه را تجربه کردهاند… این نسل زنان، دیگر سکوت نمی کند. نسلی است که ترس را شناخته، هزینه را پرداخته، و با این حال عقب نمی نشیند و با پایداری شان تعادل پیشین قدرت را به لرزه انداخته اند. صدایی که از خیابانهای ایران، در جنبش ژینا مهسا امینی در سال 1401 و دیماه خونین ۱۴۰۴ برخاست، مرزها را درنوردید و حقیقتی جهانی را به ثبت رساند که بدون آزادی زنان… هیچ جامعهای آزاد نخواهد شد… و بدون حضور فعال زنان، جنبش دستاورد نخواهد داشت. اما امروز وظیفهٔ ما فقط روایت رنج زنان نیست، ثبت قدرت زنان و ادای احترام به زنانی است که زیر بار ستم نرفتند و شماری از آنان در صحنه نبرد جان باختند و حداقل دستاورد آنان شکست نسبی «حجاب اجباری» است که به میزانی شکست ساختار استبداد دینی حاکم است. تاریخ نشان داده است، هرگاه زنان یک جامعه به صحنه آمدند حرکت برای آزادی شتاب گرفته و در ایران کنونی به نظر می رسد که این روند دیگر متوقف نخواهد شد.
منبع: نبرد خلق شماره ۵۰۰، شنبه ۱ فروردین ۱۴۰۵ - ۲۱ مارس ۲۰۲۶
|