فراسوی خبر... 17 آبان

گزارشی که " رییس جمهور" قصد نداشت بدهد

لیلا جدیدی

احمدی نژاد با گرفتن ژست ریاست مابانه در دیداری که با کسانی که "مدیران استان تهران" خوانده شدند، حرفهایی بر زبان جاری کرد که قصد نداشت اینگونه شنیده شود:

- تهران باید از بقیه ایران بهتر باشد و آبروی رژیم با تهران حفظ می شود: " همه ملت ایران علاقمند هستند كه استان تهران از هر جهت بهترین باشد."

- آبادانی همه کشور سیاست کلی حکومت نیست برای همین است که مردم بیکار و بدون امکانات دیگر نقاط کشور برای یافتن کار و در چارچوب مواهب استان "بهتر" قرار گرفتن به تهران مهاجرت می کنند: "آبادانی همه كشور باید سیاست كلی باشد تا مهاجرتها به تهران متوقف شود."

- یک اشکال دیگر استان "بهتر" این است که بدون ایجاد زیرساختهای لازم، در مونتاژ و واردات خودرو برای چرب کردن نان پاسداران و باقی دزدان زیاده روی شده است: "تهران مشکل ترافیك، اتلاف وقت و آلودگی هوا و زمین دارد."

- تنها راه مقابله با زلزله، بی خانمان کردن و بیرون راندن مردم زحمتکش و مقدم بر همه کارمندان حقوق بگیر دولت است: "حداقل باید 5 میلیون نفر را منتقل كنیم كه لااقل باید سه میلیون آن از شهر تهران باشد."

- در جمهوری اسلامی بیت المال می تواند در ابعاد میلیاردی حیف و میل بشود و با این وجود دولت در ردیف بودجه، به دزدها پاداش هم بدهد: "از سال 66 تاكنون 5700 میلیارد تومان هزینه مترو شده كه اگر بهترین سیستمها را از دنیا می‌خریدیم، مبلغ آن كمتر از این عدد می‌شد."

- ایجاد نان دانی برای پیاده نظام حکومت و علم کردن مشاغل پوشالی در این راستا، یک اولویت حیاتی است: "صد هزار نفر در وزارت كشاورزی اشتغال دارند كه بیشتر این افراد در تهران و مراكز استانها فعالیت می‌كنند."

- کارگزاران حکومت به فکر مشكلات مردم که زندگی را بر آن سیاه کرده، نیستند زیرا این مشکلات از نظر آنها بی اهمیت و به عبارتی "کوچک" هستند: "مسوولان به فکر مشکلات کوچک مردم نیستند. همین الان مردم زیادی هستند كه با 300 هزار و 500 هزار تومان زندگیشان زیرو رو می‌شود و نجات پیدا کنند."

- جرئت حرف زدن ندارم، زیرا وضع حکومت از این هم بدتر می شود: "از دیگران كه نمی‌توانیم انتقاد كنیم، لااقل می‌توانیم از خودمان انتقاد كنیم."

- مسوولان از مناصبی که به آنها اهدا شده، دفاع کنند و نگران به زیر کشیده شدن به دست مردم نباشند زیرا ما جهان را به زودی فتح می کنیم و آنها فرمانروایان آن هستند: "شما در آستانه حكومت جهانی هستید."

- صاحب ملت ما هستیم، سووال ممنوع: "آنها با پررویی خود را صاحب ملت می‌دانند و به جای اینكه پاسخ دهند، سوال می‌كنند."